Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Πειθαρχική δίωξη χωρίς κλήση! Η γκιλοτίνα των τσοπάνηδων των Πολιτικών κομματικών Auschwitz!!

Αριθμός Απόφασης: 2714/ 1994.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ, ΤΜΗΜΑ Γ'.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 1994 με την εξής σύνθεση : Κ.Μ. Χαλαζωνίτης, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Γ Τμήματος, Γ. Κοσμάς, Σ. Σαρηβαλάσης, Σύμβουλοι, Χρ. Ράμμος, Γ. Ποταμιάς, Πάρεδροι, Αντ. Γαϊτάνης, Γραμματέας του Γ Τμήματος.
 
Α φ ο ύ  μ ε λ έ τ η σ ε  τ α  σ χ ε τ ι κ ά   έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε  κ α τ ά  τ ο ν ν ό μ ο

2. Επειδή, με την προσφυγή ζητείται παραδεκτώς η ακύρωση άλλως η εξαφάνιση της 13/18.5.1989 αποφάσεως του Πειθαρχικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαιδεύσεως (Π.Υ.Σ.Δ.Ε.) Ανατολικής Αττικής, με την οποία η προσφεύγουσα, καθηγήτρια του κλάδου ΠΕ 6 (αγγλικών),
τιμωρήθηκε με την πειθαρχική ποινή της δυσμενούς μεταθέσεως από το 1ο Γυμνάσιο Κηφισιάς, στο οποίο υπηρετούσε, με την αιτιολογία ότι υπέπεσε στα πειθαρχικά παραπτώματα της μη προσήκουσας συμπεριφοράς προς τους πολίτες, τους προϊσταμένους και τους συναδέλφους της, καθώς και της προφορικής δημόσιας κριτικής της προϊσταμένης της Αρχής.
3. Επειδή, στο άρθρο 235 του Υπαλληλικού Κώδικα (Π.Δ/μα 611/1977 - ΦΕΚ 198) ορίζονται τα εξής: "1. Αι πρωτόδικοι καταγνωστικαί αποφάσεις εκδίδονται μετά κλήσιν του υπαλλήλου εις απολογίαν . . . 2. Η εξέτασις του διωκομένου κατά το στάδιον της ανακρίσεως δεν αναπληρώνει την κλήσιν εις απολογίαν. 3. Η ενώπιον του δικαιοδοτούντος οργάνου προσέλευσις του διωκομένου και απολογία αυτού δύναται, κατά την κρίσιν του οργάνου, να καλύψη την παράλειψιν της κλήσεως εις απολογίαν . . . 5. Η κλήσις εις απολογίαν καθορίζει σαφώς το αποδιδόμενον πειθαρχικόν αδίκημα και τάσσει εύλογον προθεσμίαν προς απολογίαν, πάντως όχι βραχυτέραν του εικοσιτετραώρου, αν καλή πειθαρχικός προϊστάμενος, τριών δε ημερών, αν καλή το συμβούλιον". Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι στην κλήση σε απολογία του πειθαρχικώς διωκομένου υπαλλήλου πρέπει να προσδιορίζονται σαφώς κατά τόπο και χρόνο τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία συνιστούν το πειθαρχικό παράπτωμα, για το οποίο κατηγορείται. Η ακριβής περιγραφή των πραγματικών αυτών περιστατικών αποτελεί ουσιώδη τύπο της διαδικασίας, που έχει ως σκοπό να παράσχει στον υπάλληλο τη δυνατότητα να αποκρούσει την κατηγορία που τον βαρύνει, η πλημμελής δε τήρηση του τύπου αυτού ή η παράλειψή του, συνεπάγεται την ακυρότητα όλης της εν συνεχεία πειθαρχικής διαδικασίας, εκτός αν ο πειθαρχικώς διωκόμενος υπάλληλος παραστεί ενώπιον τουπειθαρχικού συμβουλίου και απολογηθεί χωρίς σχετική επιφύλαξη ή αν υποβάλει έγγραφη ανεπιφύλακτη απολογία στο συμβούλιο (ΣτΕ 1337/1991, 1434/1989, 1079/1989 κ.α.). 

4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, η προσφεύγουσα εκλήθη εις απολογία με το 1224/29.3.1989 έγγραφο του Προέδρου του Π.Υ.Σ.Δ.Ε. Ανατολικής Αττικής. Στο έγγραφο αυτό αναφέρονται τα εξής: "Εχοντας υπόψη την αριθ. πρωτ. 4163/16.9.1988 εις βάρος σας παραπομπή του Προϊσταμένου του 2ου Γραφείου Δ. Εκπαίδευσης και το από 17.7.1988 πόρισμα της ενόρκου διοικητικής ανακρίσεως που διενεργήθη από τον κ.... Διευθυντή του 2ου Γυμνασίου Κηφισιάς. Επειδή σύμφωνα με το πιο πάνω πόρισμα η καθηγήτρια ... υπέπεσε στα αδικήματα α) της μη προσηκούσης συμπεριφοράς προς τους πολίτες, τους προϊσταμένους και τους λοιπούς υπαλλήλους κατ' εξακολούθηση, β) της 2 δημόσιας προφορικής ή εγγράφου άσκησης κριτικής των πράξεων της προϊσταμένης αρχής και ειδικότερα έγινε αιτία να δημιουργηθούν προβλήματα και ένταση που διασάλευσαν την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου κατά το σχολικό έτος 1987 - 1988. Επειδή όλα τα παραπάνω στοιχειοθετούν πειθαρχικά αδικήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις του Πειθαρχικού Δικαίου σας καλούμε μέσα σε πέντε (5) ημέρες από τη λήψη του εγγράφου αυτού να μας υποβάλετε τη γραπτή σας απολογία". Η κλήση αυτή εις απολογία είναι εντελώς αόριστη και δεν προσδιορίζονται σ' αυτήν ούτε συγκεκριμενοποιούνται τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία πιθανολογούν την διάπραξη των πειθαρχικών παραπτωμάτων, για τα οποία παρεπέμφθη η προσφεύγουσα. Από την ίδια δε αοριστία πάσχουν και τα μνημονευόμενα σ' αυτήν έγγραφα (4163/16.9.1988 παραπεμπτήριο του Προϊσταμένου του 2ου Γραφείου Δ. Εκπαιδεύσεως, και το από 17.7.1988 πόρισμα ενόρκου διοικητικής ανακρίσεως), εφόσον σε αυτά παρατίθενται οι μαρτυρίες οι οποίες ελήφθησαν στα πλαίσια της ανακρίσεως αυτής και αναφέρονται οι νομικοί χαρακτηρισμοί των αποδιδομένων στην προσφεύγουσα πειθαρχικών αδικημάτων, χωρίς όμως τα σχετικά παραπτώματα να εξειδικεύονται και να συγκεκριμενοποιούνται κατά τόπο και χρόνο και χωρίς να είναι έτσι δυνατόν να εξακριβωθεί τι ακριβώς αποδίδεται στην προσφεύγουσα. Κατά της αοριστίας αυτής της κλήσεως της εις απολογία παρεπονέθη ρητώς η προσφεύγουσα με την από 13.4.1989 απολογία της.
Επομένως, για το λόγο αυτό της ακυρότητας του εγγράφου της κλήσεως της προσφεύγουσας εις απολογία, ο οποίος βασίμως προβάλλεται, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη προσφυγή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη με αυτήν πειθαρχική εις βάρος της προσφευγούσης απόφαση, ενώ η υπόθεση πρέπει να αναπεμφθεί στη Διοίκηση για να τηρήσει τη νόμιμη διαδικασία, παρέλκει δε ως αλυσιτελής η εξέταση των υπολοίπων λόγων προσφυγής. 
Δ ι ά τ α ύ τ α
Δέχεται την προσφυγή.
Ακυρώνει την 13/18.5.1989 απόφαση του Π.Υ.Σ.Δ.Ε. Ανατολικής Αττικής, με την
οποία επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα η πειθαρχική ποινή της δυσμενούς μεταθέσεως,
αναπέμποντας την υπόθεση στη Διοίκηση κατά το σκεπτικό.
Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου και
Επιβάλλει στο Δημόσιο ως δικαστική δαπάνη της προσφευγούσης το ποσόν των είκοσι
οκτώ χιλιάδων (28.000) δραχμών.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου 1994 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε
δημόσια συνεδρίαση της 22ας Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
Ο Πρόεδρος του Γ Τμήματος Ο Γραμματέας του Γ Τμήματος
Κ.Μ. Χαλαζωνίτης

Παρατήρηση blogger: Στην θλιβερή  αυτή ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ περιοχή της Βαλκανίας οι ατομικές ελευθερίες πάντα γίνονταν σεβαστές και προστατεύονταν, υπό ένα όρο sine qua non: να μην ασκούνται!! Στη Περιοχή αυτή που καταπατώνται μονίμως οι ατομικές ελευθερίες, που τρώει συνεχώς καρπαζιές από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τους λόγους αυτούς, ε, δεν προκαλεί-δεν πρέπει να προκαλεί-καμιά έκπληξη το δημιουργηθέν, ελέω τσοπανικού κομματικού δίκαιου της μάντρας, η νομιμοποίηση της καρατόμησης ενός βουλευτή που έχει ανοικτό στόμα και κοφτερή γλώσσα. Και οι προς καρατόμηση "εθνοσωτήρες", φοβούμενοι τη γκιλοτίνα του προβατοειδούς όχλου, προτιμούν την γκιλοτίνα του τσοπάνη παρά του όχλου, σκεφτόμενοι πως αν το "βουλώσουν" εφεξής, θα συγχωρηθούν και ίσως τους δωρίσουν και κανένα υπουργείο! Εδώ διόρισαν Πρωθυπουργό αυτόν που έρριξε το κόμμα του από την Κυβέρνηση! Τι σοφός και προφητικός που υπήρξε ο Νίτσε, "τιμή και υπακοή στην Εξουσία, έτσι θα εξασφαλίσεις καλόν ύπνο"! 
Τελειώνοντας τη σύντομη αυτή παρέμβαση θέλω να πληροφορήσω τον μη νομικό επισκέπτη πως η άσκηση πειθαρχικής δίωξης αποτελεί αδικοπραξία, όταν είναι παράνομη αυτή η δίωξη, συνεπαγόμενη αξίωση αποζημίωσης! Ο νοών, νοείτω.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...