Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

κατάχρηση δικαιώματος σε πλειστηριασμό κατοικίας για μικρό χρέος.

Περίληψη

Αναστολή πλειστηριασμού - Πιθανολόγηση λόγου ανακοπής -



Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος - Κατάσχεση ακινήτου πολλαπλάσιας αξίας -. Αναστολή διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης λόγω πιθανολόγησης λόγου ανακοπής για την ακύρωση του πλειστηριασμού. Είναι καταχρηστική και αντίκειται στο άρθρο 281 ΑΚ η κατάσχεση προς πλειστηριασμός ακινήτου του καθ' ού ανακόπτοντος αξίας δυσανάλογα μεγάλης σε σχέση με την απαίτηση της επισπεύδουσας τράπεζας.
Κείμενο Απόφασης

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ


Αριθμός Απόφασης 402/ 2014


ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ


Συγκροτούμενο από τη Δικαστή Ελένη Πρέντζα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου.

    Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 9-1-2014, χωρίς την σύμπραξη Γραμματέως, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
        Κατά το άρθρο 938 ΚπολΔ για τη στήριξη της αναστολής απαιτείται η ανακοπή να είναι νόμω βάσιμη, υπό την έννοια ότι περιέχει τουλάχιστον ένα λόγο που στηρίζεται στο νόμο. Εκτός από το νόμω βάσιμο της ανακοπής η διάταξη της παρ. 1 του ως άρθρου, μετά την τροποποίηση της με το άρθρο 10 παρ. 7 του ν. 2145/1993 απαιτεί συμπλεκτικώς τη συνδρομή δύο προϋποθέσεων αυτοτελών για τη χορήγηση της αναστολής, δηλαδή και την πρόκληση ανεπανόρθωτης βλάβης στον αιτούντα από την ενέργεια της αναγκαστικής εκτέλεσης, η οποία δεν ταυτίζεται ουσιαστικά με τη βασιμότητα ενός τουλάχιστον λόγου ανακοπής του άρθρου 933 επ. ή 936 ΚπολΔ. Έτσι αν δεν πιθανολογείται η ευδοκίμηση ενός τουλάχιστον λόγου ανακοπής δεν νοείται βλάβη και κατ'ακολουθίαν αναστολή. Αν πιθανολογείται η ευδοκίμηση ενός τουλάχιστον λόγου ανακοπής τότε θα ερευνηθεί η ύπαρξη ή όχι λάβης (βλ. Β. Βαθρακοκοίλη, ΕρμΚΠολΔ, τομ. Ε\ αρθρ. 938, παρ. 44, 45). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 281 ΑΚ, 116 και 933 του ΚΠολΔ, 20 παρ. 1 και 25 παρ. 3 του Συντάγματος συνάγεται ότι άσκηση ουσιαστικού δικαιώματος, που ανήκει στο δημόσιο δίκαιο, αποτελεί και η μέσω αναγκαστικής εκτελέσεως πραγμάτωση της απαίτησης του δανειστή. Επομένως, λόγο της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ, μπορεί να αποτελέσει και η αντίθεση της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτελέσεως στα αντικειμενικά όρια του άρθρου 281ΑΚ και η εντεύθεν ακυρότητα της εκτελέσεως. Αν μεν, η αντίθεση αυτή αναφέρεται στην εγκυρότητα του ίδιου του εκτελεστού τίτλου, συνιστά ουσιαστικό ελάττωμα του, με την επιδίωξη εκτελέσεως δια τίτλου τυπικώς μεν έγκυρου, ο οποίος, όμως, επιτεύχθηκε αντιθέτως προς το άρθρο 281 ΑΚ, ο δε σχετικός λόγος ανακοπής πρέπει να προβάλλεται μέσα στην προθεσμία του άρθρου 934 παρ Ια ΚΠολΔ. Αν η αντίθεση στα κριτήρια του άρθρου 281 ΑΚ αφορά στην απαίτηση ή στη διαδικασία της εκτελέσεως, ο λόγος της ανακοπής πρέπει να προβάλλεται μέσα στην προθεσμία του άρθρου 934 παρ. Ιβ' ΚΠολΔ, δηλαδή ως την έναρξη της τελευταίας πράξης εκτελέσεως, η οποία, προκειμένου περί ικανοποιήσεως χρηματικών απαιτήσεων, είναι, κατά το άρθρο 934 παρ. 2 ΚΠολΔ, η σύνταξη της εκθέσεως πλειστηριασμού και κατακυρώσεως. Αν, όμως, η αντίθεση στα κριτήρια του 281 ΑΚ αφορά πρωτογενώς τη διενέργεια του πλειστηριασμού ο λόγος ανακοπής πρέπει να προβάλλεται μέσα στην προθεσμία του άρθρου 934 § 1γ ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 12/2009, ΟλΑΠ 49/2005 ΕλλΔνη 2006, 80, ΑΠ 1248/2010, ΑΠ 340/2006 δημ. ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 95/2006 ΕλλΔνη 2006, 475, ΑΠ 1107/2004 ΕλλΔνη 46,108, ΑΠ 916/2004 δημ. ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 889/2003 ΕλλΔνη 45, 126, ΑΠ 69/2001 ΕλλΔνη 42, 916, ΑΠ 370/2001 ΝοΒ 50, 345, Εφθεσ 587/2009 δημ. ΝΟΜΟΣ). Κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 281 ΑΚ, για να θεωρηθεί η άσκηση του δικαιώματος, ως καταχρηστική, θα πρέπει η προφανής υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο οικονομικός ή κοινωνικός σκοπός του δικαιώματος να προκύπτει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή από την πραγματική κατάσταση που δημιουργήθηκε ή τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν τη γέννηση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκηση του κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου (ΟλΑΠ 1/1997, ΟλΑΠ 17/1995, ΟλΑΠ 62/1990, ΟλΑΠ 56/1990, ΑΠ 1248/2010 δημ. ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 340/2006 δημ. ΝΟΜΟΣ, ΔΙΚΗ 2006, 1310, ΑΠ 205/2001 ΕλλΔνη 42, 1571, ΑΠ196/2001 ΕλλΔνη 42, 1571, ΑΠ 409/2000 ΕλλΔνη 41, 1315, ΑΠ 1875/1999 ΕλλΔνη 41, 1316, ΑΠ 1084/1999 ΕλλΔνη 40, 1541, ΑΠ 971/1998 ΕλλΔνη 40, 278, ΑΠ 551/1998 ΕλλΔνη 39, 1296, ΑΠ 1250/1996 ΕΕΝ 1998, 296, ΑΠ 558/1995 ΕλλΔνη 1996, 591, ΕΕΝ 1996,457, ΝοΒ 1997,35).


    Ο αιτών επικαλούμενος ανεπανόρθωτη βλάβη, ζητεί να ανασταλεί η αναγκαστική εκτέλεση, που επισπεύδεται σε βάρος του από την καθ' ης τραπεζική εταιρεία, με τη διενέρνεια στις 15-1-2014 πλειστηριασμού ακινήτου του, δυνάμει της υπ' αριθμ. 2.537/17-1-2013 Γ' επαναληπτικής περίληψης της κατασχετήριας έκθεσης, του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ..., μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της ασκηθείσας νομοτύπως από 3-1-2014 ανακοπής, για τους αναφερόμενους σ' αυτήν λόγους.

    Η αίτηση εισάγεται παραδεκτά ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, που είναι καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο (933 και 938 παρ. 2 ΚΠολΔ) να την εκδικάσει κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, των άρθρων 686 επ. ΚΠολΔ και είναι νόμιμη, ερειδομένη στις διατάξεις των άρθρων 933, 934 και 938 ΚΠολΔ.
    Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
    Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης της μάρτυρος αποδείξεως, ..., που εξετάστηκε στο ακροατήριο αυτού του δικαστηρίου και των εγγράφων που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν πιθανολογείται η ευδοκίμηση του πρώτου λόγου της ασκηθείσας ανακοπής, σύμφωνα με τον οποίο ο ανακόπτων ζητά να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός, που ορίστηκε για την 15.1.2014, με την υπ' αρ. 2537/17.1.2013 Γ' Επαναληπτική Περίληψη του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών, ..., επειδή η απαίτηση της καθ' ης, όπως συνομολογείται και από την τελευταία, ανέρχεται στο ποσό των 56.842,00 ευρώ, ενώ η αξία του κατασχεθέντος ακινήτου του, σύμφωνα και με την υπ' αριθμ. 382/2013 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, ανέρχεται στο ποσό των 1.200.000 ευρώ και επομένως ή καθ' ης ενεργεί καταχρηστικά, επισπεύδοντας τον επίδικο πλειστηριασμό, καθώς η αξία του ακινήτου είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με το ποσό της απαίτησης της. Πράγματι, η συμπεριφορά της καθ' ης έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 281 ΑΚ, σύμφωνα και με όσα λέχθηκαν ανωτέρω στη μείζονα πρόταση της παρούσας. Τούτο, διότι, υπάρχει προφανής δυσαναλογία ανάμεσα στο εκτελούμενο ανωτέρω χρέος και την πραγματική αξία του ακινήτου του καθ' ου, για την ικανοποίηση του οποίου κατασχέθηκε και συγκεκριμένα ενός αγροτεμαχίου, εκτάσεως 5.167,55 τ.μ., μετά του επ' αυτού κτιριακού συγκροτήματος τυροκομείου και των σε αυτό εγκαταστάσεων και πάσης φύσεως μηχανημάτων που βρίσκεται στη θέση ΓΚΟΥΡΙΖΙ ή ΓΚΡΕΜΕΝΙΤΣΑ ή ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙΟ της περιοχής ΔΑΓΛΑ, της πρώην κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Μαρκοπούλου Μεσογαίας Αττικής, του τέως Δήμου Κρωπίας, εκτός σχεδίου πόλεως και ήδη του Δήμου Μαρκοπούλου Μεσογαίας Αττικής της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής της Περιφερείας Αττικής. Παρέπεται ότι η άσκηση από την καθ' ης του δικαιώματος της να κατάσχει προς πλειστηριασμό το πολλαπλάσιας αξίας, σε σχέση με την απαίτηση της, ακίνητο του ανακόπτοντος υπερβαίνει προφανώς τα όρια τα επιβαλλόμενα από την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, αλλά και από τον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του δικαιώματος και επομένως, είναι καταχρηστική, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 281 ΑΚ και εντεύθεν άκυρη, διότι η δήλωση επίσπευσης του επίδικου πλειστηριασμού και ο συνακόλουθος πλειστηριασμός εμφανίζονται σαν μέτρα εξαιρετικής σκληρότητας για τον ανακόπτοντα, τα οποία υπερβαίνουν τα ανεκτά όρια θυσίας του, αφού είναι έκδηλη η μεγάλη δυσαναλογία μεταξύ του μέσου εκτελέσεως και του σκοπού, για τον οποίο επιβάλλεται, κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, που αποτελεί θεμελιώδη κανόνα ρυθμιστικό των σχέσεων εξουσίας συνεπάγεται δε ιδιαιτέρως επαχθείς γι' αυτόν συνέπειες, που καθιστούν μη ανεκτή την πραγμάτωση της απαίτησης της καθ' ης, μέσω της εκπλειστηρίασης του δυσανάλογα μείζονας αξίας κατασχεθέντος ακινήτου του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, εφόσον πιθανολογήθηκε η ευδοκίμηση του ανωτέρω λόγου της ανακοπής και περαιτέρω η ανεπανόρθωτη βλάβη του αιτούντος, πρέπει η αίτηση να γίνει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη. Τα δικαστικά έξοδα της καθ' ης η αίτηση πρέπει να επιβληθούν, κατ' άρθρο 178§3 του Κώδικα Δικηγόρων, σε βάρος του αιτούντος, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
    ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ την αίτηση αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.
ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται εις βάρος του αιτούντος, δυνάμει της υπ' αριθμ. 2.537/17-1-2013 Γ' επαναληπτικής περίληψης της με αριθμό 324/31.3.2009 αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου, του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ..., μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της ασκηθείσας νομοτύπως από 3-1-2014 ανακοπής και υπό τον όρο ότι θα συζητηθεί αυτή στην καθορισθείσα ημερομηνία.
    ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ στον αιτούντα τα δικαστικά έξοδα της καθ' ης, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250,00) ευρώ.
    ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριο του, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση, στην Αθήνα την 14/1/2014.

Παρατήρηση: Εύγε στην Πρωτοδίκη κ. Πρέντζα, πρωτίστως, για τις άκρως εμπεριστατωμένες αιτιολογίες της και δευτερευόντως για το αποτέλεσμα που ήταν η σωτηρία μιας επιχείρησης αξίας ανωτέρας του 1.200.000 € έναντι χρέους μόλις 55.000 €!
Θα αναρωτηθεί κάποιος, κατά πόσο είναι δίκαιο ο δανειστής να μην εισπράττει την απαίτηση του αφού έτσι θα οδηγηθεί και αυτός στη χρεοκοπία. Η δικαιολογία αυτή, σε ένα καθεστώς "ελεύθερης" οικονομίας είναι κωμικόςκαι ΓΕΛΟΙΟΣ! Η λεγόμενη "ελεύθερη" οικονομία αυτούς το κανόνες έχει, ιδίως τους κανόνες της αβεβαιότητας. Δεν είναι ελεγχόμενη-και συντηρητική-οικονομία να βασίζεται στη σιγουριά. Κι αυτές οι οικονομίες που ακολουθούσαν τη σιγουριά θυμόμαστε όλοι μας που κατέληξαν μετά το 1989. Είναι γνωστό ότι αυτό το κοινωνικοοικονομικό σύστημα που επικρατεί παγκοσμίως, ο ΚΑΖΙΝΟΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, είναι σύστημα που βασίζεται, μεταξύ άλλων στον Βαμπιρισμό! Ο μεγάλος τρώει το μικρό κυριολεκτικά! Επομένως, καθένας, όπως στρώνει, κοιμάται. μια εξαίρεση υπάρχει μονάχα, στους Τραπεζίτες. Σ'  αυτούς ισχύει ο βίαιος "Κομμουνισμός"! Δηλαδή, όταν χρεοκοπούν αυτοί, σώζονται από το Κράτος, δηλαδή από τους "ελεύθερους" πολίτες, εκόντες άκοντες!! Και οι κρίσεις του Καζινοκαπιταλισμού οφείλονται στο τζόγο των Τραπεζιτών. ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ! Θυμόμαστε όλοι μας πως μας πίεζαν φορτικά οι τραπεζοτοκογλύφοι να πάρουμε δάνεια [άλλη μια μορφή αποκόμισης κέρδους] και κατόπιν, αφού έσκασε η στεγαστική φούσκα, έρριξαντο ανάθεμα στους δανειολήπτες! Τι για απληστεία, τι για κλέφτες κλπ δεν εκτόξευσαν εναντίον τους; Αυτοί όμως, εν τω μεταξύ, τα χορηγηθεντα δάνεια τα τιτλοποιούσαν [ν. 3156/ 2003] και τα "επένδυαν" στο ναό του τζόγου, την πόρνη του Καπιταλισμού Μαρξ], το Χρηματιστήριο αποκομίζοντας τεράστια κέρδη! Μαθημένοι στη ζωή τους να μην πληρώνουν ΠΟΤΕ και ΤΙΠΟΤΑ στην "επιχειρηματική" δράση τους. Ο τζόγος βαπτίστηκε επιχειρηματικότητα! Σε τελευταία ανάλυση, δεν ισχύει γι'  αυτούς το δόγμα του Schumpeter περί της δημιουργικής καταστροφής!
Τελειώνοντας, αναγκαστικά θυμάμαι τον Μεγάλο Οικονομολόγο John Kenneth Galbraith  [Το μεγάλο κραχ του 1929, έκδοση Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ, 2000, σελ. 58], "μια από τις παλιότερες σπαζοκεφαλιές της Πολιτικής είναι το πιος ρυθμίζει τους ρυθμιστές. Όμως, εξίσου μπρδεμένο πρόβλημα, στο οποίο ποτέ δε δόθηκε ποτέ η σημασία που του άξιζε, είναι το, ποιος θα κάνει σοφούς εκείνους που απαιτείται να είναι σοφοί"!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...