Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

δέσμευση τρ.λογαριασμού σε κατάσχεση στα χέρια τρίτου, απελευθέρωση, προσβολή προσωπικότητας.

Προσωπικότητα, κατάσχεση εις χείρας τρίτου. Στην κατάσχεση εις χείρας τρίτου η δέσμευση από τον τρίτο - πιστωτικό ίδρυμα τραπεζικού λογαριασμού παρά τη μη άσκηση ανακοπής εκ μέρους του επισπεύδοντος κατά της πλασματικής αρνητικής δήλωσης συνιστά προσβολή της προσωπικότητας του καταθέτη - οφειλέτη, ιδίως μάλιστα αν δημιουργούνται προβλήματα ρευστότητας. Διατάσσεται Τράπεζα να αποδεσμεύσει τα χρήματα της κατάθεσης.

ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΔΟΥ 381/2013
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ


Αποτελούμενο από το Δικαστή Πέτρο Πρέκα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, ο οποίος ορίστηκε κατόπιν της κατά νόμο κληρώσεως.
Στη διάταξη του άρθρου 57 του Αστικού Κώδικα ορίζεται ότι όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό και προς εκείνες των επόμενων άρθρων 58, 59 και 60 ΑΚ συνάγεται ότι ο νόμος παρέχει προστασία στο πρόσωπο από προσβολές της προσωπικότητας του χωρίς όμως να προβαίνει ταυτόχρονα και σε προσδιορισμό του περιεχομένου του δικαιώματος αλλά αρκείται σε καθορισμό των προϋποθέσεων και των μέσων προστασίας του δικαιώματος αυτού. Έτσι, το δικαίωμα της προσωπικότητας χαρακτηρίζεται ως "αόριστη έννοια" η οποία χρήζει εξειδίκευσης για την οριοθέτηση της με τη χρήση κατευθυντήριων κριτηρίων, ή ως "δικαίωμα πλαίσιο" που πρέπει να συγκεκριμενοποιηθεί με βάση τις κατηγορίες στις οποίες διακρίνονται τα επιμέρους έννομα αγαθά της προσωπικότητας (βλ. για τα παραπάνω Λαδά, Γενικές Αρχές του Αστικού Δικαίου I, σελ. 409, Δεληγιάννη, Η προστασία της προσωπικότητας κατά τον Αστικό Κώδικα από την άποψη των σχετικών συνταγματικών ρυθμίσεων, ΕλλΔνη 1997.489, Καράκωστα, Προσωπικότητα και Τύπος [2000] σελ. 51). Ήδη η παρατηρούμενη στο Σύνταγμα τάση περιορισμού της κρατικής εξουσίας και η ενίσχυση των ατομικών δικαιωμάτων παρέχουν, μέσω της ερμηνείας των σχετικών συνταγματικών διατάξεων, κριτήρια για την εξειδίκευση του περιεχομένου του δικαιώματος της προσωπικότητας. Οι βασικότερες συνταγματικές διατάξεις είναι εκείνες των άρθρων 2 παρ. 1 και 5 παρ. 1, χωρίς να παραβλέπονται και άλλες που προστατεύουν ειδικότερες εκδηλώσεις του εξεταζόμενου δικαιώματος, όπως είναι εκείνες που αφορούν: το δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση των προσωπικών δεδομένων, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα (9Α), το δικαίωμα στην πληροφόρηση (5Α παρ. 1) το δικαίωμα συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας (5Α παρ. 2), το δικαίωμα για σύσταση ενώσεων και μη κερδοσκοπικών σωματείων (12 παρ. 1), το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης γνώμης (14 παρ. 1), το δικαίωμα απάντησης οποιουδήποτε θίγεται από υβριστικό ή δυσφημιστικό δημοσίευμα ή εκπομπή (14 παρ. 5), το δικαίωμα στην τέχνη και την επιστήμη (16 παρ. 1), το δικαίωμα για εργασία (22 παρ. (εδ. α`), η προστασία της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής (9 παρ. 1 εδ. β), ή ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης (13 παρ. 1 εδ. α), η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος (24 παρ. 1). Με βάση τις σημαντικότερες από τις πιο πάνω συνταγματικές διατάξεις, δηλαδή εκείνες των άρθρων 2 παρ. 1, που αναφέρεται στο σεβασμό και στην προστασία της αξίας του ανθρώπου και 5 παρ. 1 που αφορά στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας μπορεί να ειπωθεί ότι στο δικαίωμα της προσωπικότητας, στο πλαίσιο του ιδιωτικού δικαίου περιλαμβάνεται ο σεβασμός της αξίας του ανθρώπου, υπό την έννοια του απαραβίαστου πυρήνα της προσωπικότητας του ανθρώπου ως φυσικού υποκειμένου δικαίου που διακρίνει τον άνθρωπο από τα άλογα όντα και από τα αντικείμενα δικαίου (Λαδά, ο.π. σελ. 411, Δαγτόγλου, Ατομικά Δικαιώματα, τόμος Β 1 1991, αριθ. 1450) και η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας. Η σημασία του απαραβίαστου πυρήνα της ανθρώπινης αξίας διαφαίνεται στο πεδίο της στάθμισης κατά τη σύγκρουση των δικαιωμάτων της προσωπικότητας δύο προσώπων ώστε να κριθεί ποιο θα είναι το υπερέχον στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η αναγωγή στις συνταγματικές διατάξεις, για τις οποίες μόλις έγινε λόγος, καθίσταται αναγκαία ενόψει της εντοπισθείσας αοριστίας αναφορικά με τον προσδιορισμό της έννοιας, λαμβανομένης υπόψη και της διάταξης του άρθρου 25 παρ. 1 εδ. 3 του Συντάγματος κατά την οποία τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου ισχύουν και στις μεταξύ ιδιωτών σχέσεις. Έτσι, ως προσωπικότητα ορίζεται το σύνολο των αγαθών που συνδέονται αναπόσπαστα με την αξία του προσώπου και συγκροτούν τη σωματική, πνευματική και κοινωνική ατομικότητα του (Λαδάς, ο.π. σελ. 412, Παπαντωνίου, Γενικές Αρχές του Αστικού Δικαίου [1983] σελ. 124). Η προσβολή και ενός μόνον αγαθού που αποτελεί επιμέρους έκφανση της προσωπικότητας που προστατεύεται από διατάξεις των άρθρων 57 επ. ΑΚ στην πραγματικότητα συνιστά προσβολή της ατομικότητας του συγκεκριμένου προσώπου. Για τούτο το δικαίωμα της προσωπικότητας χαρακτηρίζεται ως ενιαίο ή καθολικό δικαίωμα που έχει απόλυτο χαρακτήρα και είναι προσωπικό και ανεξάρτητο από το αντίστοιχο δικαίωμα κάθε άλλου προσώπου, ώστε να μη μπορεί να ανήκει σε περισσότερα πρόσωπα (Απ. Γεωργιάδης, Γενικές Αρχές του Αστικού Δικαίου [2002] σελ. 147).
Στην κρινόμενη αίτηση ο αιτών εκθέτει ότι διατηρεί στο υποκατάστημα Καρπάθου της καθ’ ης η αίτηση λογαριασμό προθεσμιακής κατάθεσης. Ότι η παρεμβαίνουσα (Α. Τράπεζα της Ελλάδος) κοινοποίησε στην καθ’ ης η αίτηση κατασχετήριο έγγραφο για οφειλή του αιτούντος προς αυτήν (Α.Τ.Ε.), χωρίς η καθ’ ης η αίτηση να προχωρήσει στη συνέχεια σε υποβολή δήλωσης κατά το άρθρο 985 του ΚΠολΔ. Ότι παρά το γεγονός ότι η Α. Τράπεζα δεν προσέβαλε την (εξομοιούμενη με αρνητική δήλωση) παράλειψη υποβολής δήλωσης της καθ’ ης με ανακοπή, η καθ’ ης η αίτηση προέβη στη δέσμευση του χρηματικού ποσού που διατηρούσε ο αιτών στο λογαριασμό του, με αποτέλεσμα αφενός να προσβάλει την προσωπικότητά του, αφετέρου να του δημιουργεί πλείστα προβλήματα στη λειτουργία της επιχείρησής του. Με βάση τα ανωτέρω εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά, ο αιτών ζητεί να ρυθμιστεί προσωρινά η κατάσταση με τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, ειδικότερα δε να υποχρεωθεί η καθ’ ης να παύσει να προσβάλει την προσωπικότητά του και να αποδεσμεύσει το ποσό των 492.157,01 ευρώ που διατηρεί στην προθεσμιακή του κατάθεση, με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης σε βάρος του νομίμου εκπροσώπου της.
Η αίτηση φέρεται αρμοδίως ενώπιον του δικαστηρίου τούτου κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 57 ΑΚ, 731, 732 και 947 ΚΠολΔ. Πρέπει συνεπώς να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν. Κατά την έναρξη της διαδικασίας στο ακροατήριο η Α. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. άσκησε κύρια παρέμβαση - ανταίτηση με την οποία ζητεί α] να απορριφθεί η αίτηση, β] να διαταχθεί η δικαστική μεσεγγύηση της χρηματικής κατάθεσης του αιτούντος και γ] να διαταχθεί οποιοδήποτε άλλο πρόσφορο ασφαλιστικό μέτρο. Η παρέμβαση έχει ασκηθεί παραδεκτά (686 παρ. 6 ΚΠολΔ - βλ. Β. Βαθρακοκοίλη Ασφαλιστικά Μέτρα [2012] υπό άρθρο 686 αρ. 76-79) και πρέπει να εξεταστεί κατ’ ουσία, συνεκδικαζόμενη με την αίτηση.
Από όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα: Στις 29-10-2010 κοινοποιήθηκε στην καθ’ ης η αίτηση, ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «Ε. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.» (εφεξής: Ε.Τ.Ε.) το με ημερομηνία 26-10-2010 κατασχετήριο έγγραφο της κυρίως παρεμβαίνουσας «Α. Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.» (εφεξής: Α.Τ.Ε.), με την οποία η τελευταία προέβη στην κατάσχεση εις χείρας της Ε.Τ.Ε. ως τρίτης, κάθε φύσης και μορφής καταθέσεις του αιτούντος μέχρι του ποσού των 492.157,01 ευρώ, καθώς είχε έναντι του αιτούντος ισόποση χρηματική απαίτηση προερχόμενη από την έκδοση της υπ’ αριθμ. 1298/2010 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Η καθ’ ης η αίτηση, στο υποκατάστημα Καρπάθου της οποίας ο αιτών διατηρεί τον υπ’ αριθμ. .............. λογαριασμό προθεσμιακής κατάθεσης, μετά την κοινοποίηση του ως άνω κατασχετηρίου σε αυτήν, δεν προέβη σε καμία ενέργεια, ήτοι σε υποβολή θετικής ή αρνητικής δήλωσης προς την Α.Τ.Ε., σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 985 ΚΠολΔ, με αποτέλεσμα η παράλειψη αυτή να εξομοιώνεται με αρνητική δήλωση, σύμφωνα με την παρ. 3 του ίδιου άρθρου. Από την άλλη μεριά η παρεμβαίνουσα Α.Τ.Ε., δεν προχώρησε στην άσκηση ανακοπής κατά της (πλασματικής) αρνητικής δήλωσης της καθ’ ης εντός της 30νθήμερης προθεσμίας του άρθρου 986 ΚΠολΔ, με αποτέλεσμα η Α.Τ.Ε. να εκπέσει του δικαιώματος για άσκηση ανακοπής και να μην έχει πλέον το δικαίωμα να αμφισβητήσει την ειλικρίνεια της δήλωσης της Ε.Τ.Ε., να μην είναι δε δυνατή η αναβίωση του δικαιώματος της ούτε με νέα κατάσχεση, αλλά ούτε και με την έγερση αναγνωριστικής αγωγής (βλ. Μ. Μαργαρίτη Ερμηνεία ΚΠολΔ [2012] υπό άρθρο 986 αρ. 7, Κεραμέως- Κονδύλη - Νίκα Ερμηνεία ΚΠολΔ [2000] υπό άρθρο 986 αρ. 24). Παρά ταύτα όμως, η καθ’ ης η αίτηση προχώρησε στη δέσμευση του προαναφερομένου λογαριασμού του αιτούντος, όπως προκύπτει εμμέσως από την με ημερομηνία 17-1-2013 εξώδικη δήλωση του αιτούντος προς την καθ’ ης, επιδοθείσα προς την τελευταία δια της από 18-1-2013 έκθεσης επίδοσης του γραμματέα του Δήμου Καρπάθου (…). Αποτέλεσμα της ενέργειας αυτής της καθ’ ης, είναι ότι ο αιτών αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας στη λειτουργία της επιχείρησής του καθώς αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του. Περαιτέρω, πιθανολογήθηκε ότι η ενέργεια αυτή της καθ’ ης προσέβαλε την προσωπικότητα του αιτούντος στην ειδικότερη έκφανση της οικονομικής ελευθερίας, η προσβολή δε αυτή ήταν καθ’ όλα παράνομη, αφού ιδίως μετά την εκπνοή της κατά τα ως άνω 30νθήμερης προθεσμίας για άσκηση ανακοπής κατά της αρνητικής δήλωσης από την Α.Τ.Ε., η καθ’ ης δεν είχε κανένα νόμιμο λόγο να δεσμεύσει τα χρήματα του αιτούντος. Ο ισχυρισμός της καθ’ ης η αίτηση ότι μετά την κοινοποίηση σε αυτήν του κατασχετηρίου δεν προέβη σε οποιαδήποτε δήλωση, διότι εντός της προθεσμίας για την υποβολή δηλώσεως κοινοποιήθηκε σε αυτήν η υπ’ αριθμ. 824/2011 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, με την οποία διατάχθηκε προσωρινά η αναστολή εκτέλεσης της επίμαχης διαταγής πληρωμής, είναι αλυσιτελής και ουδόλως διαφοροποιεί τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω. Αντίθετα, αυξάνει το μέγεθος της προσβολής της προσωπικότητας του αιτούντος, του οποίου η καθ’ ης δέσμευσε τον τραπεζικό λογαριασμό ενώ ήταν σε γνώση της ότι η δικαστική επιδίωξη της απαίτησης για την οποία έγινε η κατάσχεση, είχε προσωρινά ανασταλεί. Επομένως, συντρέχει επείγουσα περίπτωση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων με την προσωρινή ρύθμιση της κατάσχεσης, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο διατακτικό. Τέλος, όσον αφορά στην ασκηθείσα κύρια παρέμβαση, αυτή πρέπει να απορριφθεί καθότι σύμφωνα με τα παραπάνω η Α.Τ.Ε. δεν αντιποιείται μέρος από το αντικείμενο της παρούσας δίκης δοθέντος ότι έχουν επέλθει οι προαναφερόμενες συνέπειες από την μη άσκηση ανακοπής, ενώ επιπρόσθετα, μη νόμιμα ζητείται η λήψη του ασφαλιστικού μέτρου της δικαστικής μεσεγγύησης, καθώς αυτό εφαρμόζεται μόνον σε μη χρηματικές απαιτήσεις (725 ΚΠολΔ). Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του αιτούντος πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της καθ’ ης λόγω της ήττας της (άρθρο 176 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό, ενώ αναφορικά με την παρεμβαίνουσα δεν θα περιληφθεί στην παρούσα διάταξη περί δικαστικών εξόδων καθότι η άσκηση της παρέμβασης δεν δημιούργησε πρόσθετα έξοδα στον αιτούντα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει με παρόντες τους διαδίκους την αίτηση και την κύρια παρέμβαση.
Απορρίπτει την παρέμβαση καθ’ όλα τα αιτήματα αυτής.
Δέχεται την αίτηση.
Υποχρεώνει την καθ’ ης η αίτηση να παύσει να προσβάλλει την προσωπικότητα του αιτούντος και ειδικότερα να προβεί στην αποδέσμευση των χρημάτων που υπάρχουν στον υπ’ αριθμ. ................ λογαριασμό προθεσμιακής κατάθεσης τον οποίο τηρεί ο αιτών στο υποκατάστημα της καθ’ ης στην Κάρπαθο.
Επιβάλει σε βάρος της καθ’ ης η αίτηση τα δικαστικά έξοδα του αιτούντος, τα οποία ορίζει σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis