Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

ακύρωση κατάσχεσης πρώτης κατοικίας.

Ακύρωση έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας με την οποία εκπλειστηριαζόταν η πρώτη κατοικία της οφειλέτιδος την 13-3-2013. Ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 19 παρ. 1 Ν. 3869/2010.
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, ΤΜΗΜΑ ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΤΙΤΛΩΝ. 
                                ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 2116/ 2015.

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ρηγίνα Αλεξίου, Πρωτοδίκη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης, και τη Γραμματέα Σταυρούλα Λεβέντη.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, την 13η.05.2014, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Σύμφωνα με τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 246 ΚΠολΔ, «Το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου να διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση περισσότερων εκκρεμών ενώπιον του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικούς διαδίκους, αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και κατά την κρίση του διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων». Η συνεκδίκαση, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, αποσκοπεί στην ενοποίηση της διαδικασίας, προς διευκόλυνση ή επιτάχυνση της διεξαγωγής της δίκης ή προς μείωση των εξόδων, αποτελούσα ειδικότερη εκδήλωση της αρχής της οικονομίας της δίκης, χωρίς, όμως, να επιφέρει καμία μεταβολή στις σχέσεις των διαδίκων των ενωμένων διαφορετικών δικών, οι οποίες διατηρούν την αυτοτέλεια τους (ΑΠ 28/2009, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1355/2004 ΕλλΔ/νη 2005, σελ. 1448, ΕφΚρ 114/2009, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εν προκειμένω, φέρονται προς συζήτηση, κατά τα ως άνω εκτεθέντα, στην ίδια δικάσιμο: Α) η από 28.02.2013 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 33422/3071/01.03.2013 ανακοπή, και Β) οι από 27.02.2014 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 27486/3576/28.02.2014 πρόσθετοι λόγοι αυτής, που πρέπει να συνεκδικασθούν, λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας, καθόσον αφορούν στο ίδιο επίδικο βιοτικό συμβάν, υπάγονται στην ίδια διαδικασία και στην καθ' ύλην και κατά τόπο αρμοδιότητα του ιδίου Δικαστηρίου, από την ένωση δε και συνεκδίκασή τους διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης, επέρχεται μείωση των εξόδων αυτής, ενώ, παράλληλα, αποφεύγεται ο κίνδυνος έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων για το ίδιο προς απόδειξη θέμα (άρθρα 31 παρ.1, 3, 246, 585 ΚΠολΔ).
Στην προκείμενη περίπτωση, η ανακόπτουσα με την κρινόμενη ανακοπή της και τους ασκηθέντες με αυτοτελές δικόγραφο πρόσθετους λόγους αυτής, κατά τη δέουσα εκτίμηση των εισαγωγικών της δίκης δικογράφων της και ορθή νοηματική απόδοση του περιεχομένου τους, ζητεί να ακυρωθούν, για τους αναφερόμενους από αυτήν λόγους, η υπ' αριθ. 93/02.07.2012 κατασχετήρια έκθεση ακινήτων της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..., και οι από 02.07.2012 και υπ' αριθ. 94/06.07.2012 περιλήψεις αυτής, καθώς και να καταδικαστεί η καθ' ης στην καταβολή της δικαστικής της δαπάνης. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η κρινόμενη ανακοπή και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής απαραδέκτως εισάγονται ενώπιον του καθ' ύλην και κατά τόπο αρμοδίου παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 14, 218 παρ. 1, 584, 585, 933 παρ. 1, 2 και 937 ΚΠολΔ), για να δικασθούν κατά την προκείμενη τακτική διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 937 ΚΠολΔ, όπως αυτή ισχύει μετά το Ν. 4055/2012 (άρθρο 19 παρ. 4 αυτού) και εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση (καθότι η εν λόγω ανακοπή και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής ασκήθηκαν μετά την έναρξη εφαρμογής του εν λόγω νόμου, την 02α.04.2012, δεδομένης της κατάθεσης αυτών στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου την 01η.03.2013 και την 28η.02.2014, αντίστοιχα), η ένδικη υπόθεση υπάγεται προς εκδίκαση στην ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους (άρθρα 635 επ. ΚΠολΔ, 14 Ειδικού Μέρους της Αιτιολογικής Έκθεσης του Ν. 4055/2012). Ωστόσο, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 591 παρ. 2 ΚΠολΔ, το Δικαστήριο θα κρατήσει την υπό κρίση υπόθεση και θα δικάσει αυτήν κατά την αρμόζουσα διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους (άρθρα 635 επ. ΚΠολΔ), με γνώμονα την αρχή της οικονομίας της δίκης, εφόσον δεν επιβάλλεται από άλλη δικονομική αρχή της καλόπιστης διεξαγωγής της η παραπομπή σε ιδιαίτερη συζήτηση για προπαρασκευή των διαδίκων, λόγω της ύπαρξης ουσιωδών αποκλίσεων μεταξύ της αρχικώς τηρηθείσας τακτικής διαδικασίας και της τηρητέας, κατά τα ανωτέρω, ειδικής διαδικασίας, η δε διαφορά ως προς την εγγραφή στο πινάκιο (άρθρο 642 ΚΠολΔ) δεν ασκεί έννομη επιρροή, αφού αυτή απαιτείται μόνο για την ολοκλήρωση του προσδιορισμού της δικασίμου (ΕφΔωδ 17/2007, Α' δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠατρ 157/2002, ΑχΝομ 2003, σελ. 256, ΕφΑΘ 1999/2000, ΕΔΠΟΛ 2002, σελ. 182, ΕφΠειρ 108/1997,ΕλλΔ/νη 1997, σελ. 1623, ΕφΑΘ 2591/1995, ΑΡΜ 1995, σελ. 1187, ΕφΑΘ 7006/1993, ΕλλΔ/νη 1994, σελ. 1115, ΕφΘεσ/νικης 2891/1989, ΕλλΔ/νη 1991, σελ. 1280). Επιπλέον, η υπό κρίση ανακοπή, καθώς και οι υποβληθέντες με αυτοτελές δικόγραφο πρόσθετοι λόγοι αυτής, έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, κατά τα άρθρα 585 παρ. 2 ( βλ. τη νομίμως μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 5083Β/28.02.2014 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς Γεωργίου Στ. Δήμου ) και 934 παρ. 1 περ. α' και β' ΚΠολΔ, δεν προκύπτει η σύνταξη έκθεσης πλειστηριασμού και κατακύρωσης, ήτοι η επακολούθηση άλλων πράξεων εκτέλεσης μετά τη σύνταξη της υπ' αριθ. 93/02.07.2012 κατασχετήριας έκθεση ακινήτων της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πειραιώς …, και των από 02.07.2012 και υπ' αριθ. 94/06.07.2012 περιλήψεων αυτής, γι αυτό και πρέπει τα εν λόγω ένδικα βοηθήματα να γίνουν τυπικά δεκτά και να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό, καθώς και η νομική και ουσιαστική βασιμότητα των προβαλλόμενων λόγων τους.

Περαιτέρω, ο Ν. 3869/ 2010 (ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων προσώπων και άλλες διατάξεις), προέβλεψε τη δυνατότητα των φυσικών προσώπων που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα και έχουν περιέλθει χωρίς δόλο σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους, για τη ρύθμιση τούτων και την απαλλαγή, ακολουθώντας τη διαδικασία που σχετικώς ορίζεται. Δυνάμει, μάλιστα, του άρθρου 9 παρ. 2 του ιδίου νόμου, προς το σκοπό προστασίας της κύριας κατοικίας, μπορεί να εξαιρεθεί από τη διαδικασία ρευστοποίησης της περιουσίας του οφειλέτη, που υπέβαλε αίτηση ρύθμισης χρεών του, το ακίνητο που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία, η προστασία, εξάλλου, του ακινήτου, ισχύει και εφόσον ο οφειλέτης έχει την επικαρπία ή ψιλή κυριότητα ή ιδανικό μερίδιο επί αυτών (όπως το τελευταίο εδάφιο της παρ. 2 προστέθηκε με την παράγραφο 5 του άρθρου 85 Ν. 3996/2011, ΦΕΚ Α 70/05.08.2011). Σύμφωνα δε με το άρθρο 19, όπως ισχύει μετά την τροποποίηση του με, το άρθρο 5 της από 18.12.2012 Π.Ν.Π. (ΦΕΚ Α 246/18.12.2012), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν. 4128/2013 (ΦΕΚ Α 51/28.02.2013) «Από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου (ήτοι από την 03η.08.2010) και μέχρι την 31η. 12.2013 απαγορεύεται ο πλειστηριασμός του ακινήτου της παραγράφου 2 του άρθρου 9». Βάσει δε της παρ. 2 του άρθρου 46 Ν. 3986/ 2011, στο τέλος της παρ. 1 του άρθρου 19 Ν. 3869/2010, προστέθηκε το ακόλουθο εδάφιο: «Η διάταξη εφαρμόζεται για κάθε φυσικό πρόσωπο ανεξαρτήτως αν στερείται πτωχευτικής ικανότητας». Εκ του συνδυασμού των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται, ότι, πλέον, και έως την 31η. 12. 2013 απαγορεύεται ο πλειστηριασμός ακινήτου που χρησιμεύει ως πρώτη κατοικία, κατά τα οριζόμενα από το άρθρο 9 παρ. 2 Ν. 3869/2010, ακόμη και όταν τούτος (πλειστηριασμός) επισπεύδεται σε βάρος φυσικού προσώπου που δεν στερείται πτωχευτικής ικανότητας, ήτοι δεν εμπίπτει στις ρυθμίσεις του προαναφερόμενου Ν. 3869/2010. Το προαναφερθέν, εξάλλου, άρθρο 46 παρ. 2 Ν. 3986/2011, που τροποποίησε το άρθρο 19 παρ. 1 Ν. 3869/ 2010, όπως ίσχυε με την προηγούμενη τροποποίηση του με το άρθρο 36 Ν. 3910/08.02.2011, στόχο έχει να διαφυλάξει τη διατήρηση της κύριας κατοικίας, για τους σκοπούς του άρθρου 9 του κατά τα ανωτέρω νόμου, στο ενδιάμεσο διάστημα, μέχρι την πραγματική και απρόσκοπτη ενεργοποίηση της δυνατότητας υπαγωγής των οφειλετών στη διαδικασία του Ν. 3869/2010 (εξώδικος συμβιβασμός, αίτηση στο αρμόδιο Ειρηνοδικείο, δικαστικός συμβιβασμός ή δικαστική απόφαση), ενόψει και του συνεχώς αυξανόμενου ενδιαφέροντος που εκδηλώνεται μετά την εναρκτήρια φάση της εφαρμογής του, από την 03η.01.2011. Συνεπεία δε των προεκτεθέντων, δεν αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 19 του Ν. 3869/2010, όπως ισχύει, περί αναστολής πλειστηριασμών, η προηγούμενη υποβολή αίτησης του οφειλέτη προς εξώδικο συμβιβασμό ή, μετά την αποτυχία αυτού, η υποβολή αίτησης του άρθρου 4 του ιδίου νόμου στο κατά τόπο αρμόδιο Ειρηνοδικείο (ΜονΠρωτΧαλκ 105/2014, Α' δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΠρωτΖακυνθ 3/2013, Α' δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Με τον δεύτερο λόγο της ανακοπής της η ανακόπτουσα διατείνεται, ότι οι ένδικες προσβαλλόμενες πράξεις της κύριας διαδικασίας της επισπευδόμενης εις βάρος της εκτέλεσης πάσχουν ακυρότητα, καθόσον παράνομα και κατά κατάχρηση δικαιώματος επισπεύδεται πλειστηριασμός σε βάρος του ακινήτου της που αποτελεί την κύρια και μοναδική κατοικία της και που, συνεπώς, εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 9 του Ν. 3869/2010, ενώ, βάσει του άρθρου 19 του ιδίου νόμου, απαγορεύονται οι πλειστηριασμοί ακινήτων που αποτελούν κύρια κατοικία μέχρι την 31η.12.2013. Ο εν λόγω ισχυρισμός παραδεκτώς (άρθρα 216, 217, 118 ΚΠολΔ) και νομίμως προβάλλεται, κατά τις διατάξεις του Ν. 3869/2010, τυγχάνει δε περαιτέρω ερευνητέος και ως προς την ουσιαστική του βασιμότητα, πρέπει όμως να απορριφθεί κατά το σκέλος του που αφορά στην κατά κατάχρηση δικαιώματος συνέχιση του πλειστηριασμού από την καθ' ης, ως στερούμενος νομίμου ερείσματος, καθόσον η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (άρθρο 281 ΑΚ, 116, 933 ΚΠολΔ, 25 παρ. 3 Συντάγματος) προϋποθέτει την ύπαρξη δικαιώματος, το οποίο για κάποιο λόγο ασκείται καταχρηστικά, ενώ η ανακόπτουσα επικαλείται, εν προκειμένω, ανυπαρξία αξίωσης της καθ' ης η ανακοπή να προβεί στην ικανοποίηση της απαίτησης της δι' αναγκαστικής εκτέλεσης, λόγω συνδρομής στο πρόσωπο της εν λόγω οφειλέτριας των προϋποθέσεων εφαρμογής του Ν. 3869/2010 περί απαγόρευσης την πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας έως την 31η. 12.2013.
Από τη συνεκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα απόδειξης, ο οποίος νομίμως εξετάστηκε επιμέλεια της ανακόπτουσας - ασκήσασας πρόσθετους λόγους, ενώπιον του ακροατηρίου κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, και η οποία (κατάθεση) περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, εκτιμώμενη κατά το λόγο της γνώσης και το μέτρο της αξιοπιστίας του, όλων ανεξαιρέτως των νομίμως, κατά τά άρθρα 115 παρ. 3, 237 παρ. 1, 2, 5, 238, 346, 635 επ., 937 παρ. 3, 591 παρ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ, μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενων εγγράφων, για κάποια από τα οποία γίνεται ιδιαίτερη μνεία κατωτέρω, χωρίς πάντως να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης, και τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339, 340, 346, 395 και 591 παρ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ, ΑΠ 1286/ 2003, ΕλλΔ/νη 2005, σελ. 406), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:
Δυνάμει της υπ' αριθ. 93/02.07.2012 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτων της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..., και προς εκτέλεση πρώτου απογράφου εκτελεστού της υπ' αριθ. 149/2012 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με επιταγή προς εκτέλεση συνολικού ποσού 37.335,84 ευρώ σε βάρος της ..., η ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ» και το διακριτικό τίτλο «ALPHA ΒΑΝΚ», εδρεύουσα στην Αθήνα Ν. Αττικής, επέσπευσε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της περιουσίας της ανακόπτουσας με την κατάσχεση της κάτωθι αναφερόμενης αυτοτελούς και οριζόντιας ιδιοκτησίας της με τα παρακολουθήματά της και με την εξ αδιαιρέτου αναλογία τους επί του οικοπέδου και των κοινοχρήστων και κοινόκτητων χώρων της πολυκατοικίας, ορίστηκε δε η 13η.03.2013 ως ημερομηνία διεξαγωγής του πλειστηριασμού, ο οποίος έχει ήδη ανασταλεί βάσει της υπ' αριθ. 2808/2013 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων).
Αναλυτικότερα, κατασχέθηκε το υπό στοιχείο (Α-2) διαμέρισμα του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου της ευρισκόμενης στο Δήμο Βούλας Ν. Αττικής, και ήδη Δημοτική Ενότητα Βούλας του Δήμου Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης, της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής, στη διασταύρωση των οδών ..., και .., αριθ. .., πολυώροφης οικοδομής, εμβαδού 64 τ.μ., στο οποίο ανήκει κατ' αποκλειστική χρήση η με στοιχεία (...) θέση στάθμευσης του ισογείου (πυλωτής), έκτασης 10,35 τ.μ., και στο οποίο αντιστοιχούν, ως παραρτήματα, οι επίσης κατασχεθείσες α) υπό στοιχείο (...) αποθήκη του υπογείου, επιφάνειας 10 τ.μ., και β) υπό στοιχείο (...) κλειστή θέση στάθμευσης του ισογείου (πυλωτής), έκτασης 33 τ.μ.. Η εν λόγω δε οριζόντια ιδιοκτησία αποτελεί την κύρια και μοναδική κατοικία της ανακόπτουσας, που περιήλθε στην αποκλειστική κυριότητα της βάσει του - υπ' αριθ. .../10.12.2004 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Αθηνών ..., νομίμως μεταγεγραμμένου στα Βιβλία Μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Βούλας (Τόμος .., Αύξων Αριθμός ...), τούτου συναγομένου τόσο εκ της μνείας στον προαναφερθέντα τίτλο κτήσης περί του ότι η ανακόπτουσα απηλλάγη της καταβολής του φόρου μεταβίβασης μέχρι του ύψους του αντιτίμου των 65.000 ευρώ, λόγω απόκτησης πρώτης κατοικίας, όσο και εκ των νομίμως μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενων φύλλων Ε1 και Ε9 της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος οικονομικών ετών 2013 και 2006, αντιστοίχως, της …. Επιπροσθέτως, από τα ίδια κατά τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε, ότι η ανακόπτουσα είναι άνεργη, με μοναδικό εισόδημα εκείνο των προς διανομή κερδών της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «Selvecεμπορική τεχνική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης», στην οποία συμμετέχει με μία μερίδα συμμετοχής των 20 εταιρικών μεριδίων, συνολικής αξίας 600 ευρώ, η οποία απέδωσε το ποσό των 341,10 ευρώ για τη χρήση του έτους 2012, καθώς και εκείνο από καταθέσεις και κινητές αξίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μη υπερβαίνον, την 20η. 11.2013, το ποσό των 15.000 ευρώ - χωρίς να ασκεί έννομη επιρροή η πτωχευτική της ή μη ικανότητα, λόγω της εν λόγω εταιρικής της ιδιότητας, μετά και την επέκταση, κατά την παρ. 2 του άρθρου 46 του ν. 3986/ 2011, της ευεργετικής διάταξης του άρθρου 1 του Ν. 3869/ 03.08.2010 και σε πρόσωπα που έχουν πτωχευτική ικανότητα -, είναι επιβαρυμένη και με έτερη οφειλή, ύψους 207.319,50 ευρώ, απορρέουσας εκ της υπ' αριθ. .../18.01.2005 σύμβασης στεγαστικού δανείου και των πρόσθετων πράξεων αυτής, ενώ δεν αποδείχθηκε ότι αυτή δολίως περιήλθε σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής του επίδικου χρέους, ούτε, άλλωστε, το επικαλείται η καθ' ης, αντίθετα τούτο πηγάζει από αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης, αναληφθείσας κατά το έτος 2002, και δεν πρόκειται περί χρέους εξ αδικοπραξίας που τελέστηκε με δόλο, η δε αξία του κατασχεθέντος ακινήτου (διαμέρισμα και παρακολουθήματα αυτού) υπολείπεται του προβλεπόμενου από τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 21 Ν. 3842/2010) ορίου αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας (200.000 ευρώ, εν προκειμένω, αφού η ανακόπτουσα είναι άγαμη), προσαυξημένου κατά 50%, καθόσον η αντικειμενική του αξία εκτιμήθηκε στο συνολικό ποσό των 183.000 ευρώ, ενώ ως τιμή πρώτης προσφοράς ορίστηκε το συνολικό ποσό των 122.000 ευρώ. Μάλιστα, η ανακόπτουσα έχει ήδη λάβει από την καθ' ης η ανακοπή την από 18.12.2012 αναλυτική κατάσταση της οφειλής της από τη μεταξύ τους συναφθείσα υπ' αριθ. .../23.12.2002 σύμβαση χορήγησης πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, και της έχει κοινοποιήσει, την 16η.01.2013, την από 07.01.2013 πρόταση της περί εξωδικαστικού συμβιβασμού, χωρίς όμως σχετική ανταπόκριση μέχρι σήμερα από την δανείστρια τραπεζική εταιρία. Επισημαίνεται δε ότι, βάσει των διαλαμβανομένων στη μείζονα σκέψη της παρούσας, αφενός μεν δεν αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 19 Ν. 3869/2010 περί αναστολής πλειστηριασμών, η προηγούμενη υποβολή αίτησης του άρθρου 4 Ν. 3869/2010 στο κατά τόπο αρμόδιο Ειρηνοδικείο από την ..., μετά την αποτυχία του επιχειρούμενου εξώδικου συμβιβασμού, αφετέρου δε η υπ' αριθ. .../15.04.2013 δήλωση υποκατάστασης της αρχικής επισπεύδουσας εταιρίας από την ίδια ως δανείστρια της ανακόπτουσας εξ άλλης αιτίας, ήτοι της υπ' αριθ. 304/2012 διαταγής πληρωμής της Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, ανεξάρτητα από την εγκυρότητα ή μη αυτής, δεν θίγει τις μέχρι τότε διενεργηθείσες πράξεις εκτέλεσης, καθόσον η εκτελεστική διαδικασία παραμένει η ίδια και συνεχίζεται από τον νέο δανειστή (ΜονΠρωτΘεσ/νικης 2722/2012, ΕΦΑΔ 2012, σελ. 628, ΜονΠρωτΡοδ2185/2010, Α' δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΠρωτΡοδ 72/2009, Α' δημοσίευση ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΠρωτΤριπ 63/2003, ΔΙΚΗ 2003, σελ. 1328, βλ. και I. Μπρίνια, «Αναγκαστική Εκτέλεσις», Τόμος Β', Β' έκδοση, άρθρο 973, παρ. 396°, υποπαρ. I, σελ. 1028). Εκ των ανωτέρω εκτεθέντων, λοιπόν, συνάγεται, ότι παράνομα επισπεύδεται ο ένδικος πλειστηριασμός εις βάρος της πρώτης κατοικίας της ανακόπτουσας, γι αυτό και πρέπει η υπό κρίση ανακοπή να γίνει δεκτή και ως κατ' ουσίαν βάσιμη, παρελκομένης της εξέτασης των λοιπών προταθέντων λόγων της και των πρόσθετων λόγων αυτής (ΕφΠειρ 526/2003, ΔΕΕ 2004, σελ. 59, ΕφΑθ 5824/2001, ΕλλΔ/νη 2002, σελ. 185, 189), να ακυρωθεί η υπ' αριθ. 93/02.07.2012 κατασχετήρια έκθεση ακινήτων της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πειραιώς …, και οι από 02.07.2012 και υπ' αριθ. 94/06.07.2012 περιλήψεις αυτής, και να καταδικασθεί, τέλος, η καθ' ης, ένεκα της ήττας της, στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της ανακόπτουσας (άρθρα 106, 176, 189, 190 και 191 ΚΠολΔ, 63, 65, 68 παρ. 1 Ν. 4194/2013, βλ. και ΑΠ 1031/2008, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), όλα τα ανωτέρω κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΕΧΕΤΑΙ την ανακοπή.
ΑΚΥΡΩΝΕΙ την υπ' αριθ. 93/02.07.2012 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της Δικαστικής Επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πειραιώς …, και τις από 02.07.2012 και υπ' αριθ. 94/06.07.2012 περιλήψεις της εν λόγω κατασχετήριας έκθεσης της ιδίας Δικαστικής Επιμελήτριας.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την καθ' ης η ανακοπή στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της ανακόπτουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων πενήντα (750) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του, παρουσία της γραμματέως και απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων Δικηγόρων τους, στις 22-4-2015.

1 σχόλιο:

Γιώργος Φραγκούλης είπε...

1. Για το μέχρι την 31-12-2013 ισχύον καθεστώς προστασίας της πρώτης κατοικίας για οφειλές προσώπων που δεν είχαν πτωχευτική ικανότητα, δηλαδή που ήσαν έμποροι και δεν δικαιούνταν να προσφύγουν στην προστασία του Ν. 3869/ 2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, γινόταν πάγια δεκτό. Βλ. π.χ. ΜονΠρωτΧαλκίδας 105/ 2014, ΜονΠρωτΖακύνθου 3/ 2013, ΜονΠρωτΆρτας 214/ 2013, ΜονΠρωτΧαλκίδας 492/ 2013, ΜονΠρωτΘεσ/ κης 4965/ 2012 κλπ.

2. Το ζήτημα με τους υπογράφοντες την δανειστική σύμβαση ως εγγυητές. Η υπογραφής μιας εμπορικής δανειστικής σύμβασης από τον εγγυητή δεν καθιστά αυτοδικαίως τον εγγυητή ως έμπορο με συνέπεια να μην μπορεί να υπαχθεί στον ν. 3869/ 2010, ιδίως μετά την 1-1-2014 [ΜονΠρωτΡόδου 67/ 2012]. Σύμφωνα με το Ακυρωτικό μας [ΑΠ 1692/ 1998 Δνη 1999.101], “η εγγύηση είναι δυνατόν να αποτελέσει αντικειμενικώς εμπορική πράξη και μάλιστα πρωτοτύπως για τον εγγυητή, όταν παρέχεται απ’ αυτόν κατά εκμετάλλευση της πίστης που παρέχει το όνομα του και η οικονομική επιφάνεια του με την είσπραξη από αυτόν αμοιβής ή άλλης ρηματικής ωφέλειας ή με οποιοδήποτε άλλο, άμεσο ή έμμεσο οικονομικό όφελος που αρύεται από την πράξη για την οποία η εγγύηση (ΑΠ Ολομ 1513/ 1980)”. Είναι προφανέστατο λοιπόν ότι ο εγγυητής που υπογράφει ένα, ακόμη και εμπορικό δάνειο, μεμονωμένα, δεν καθίσταται εγγυητής, επομένως, μπορεί να υπαχθεί στις προστατευτικές διατάξεις του ν. 3869/ 2010.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...