Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Ιωάννης Καράκωστας, Περιβάλλον και Δίκαιο [έκδοση 2000, σελίδες 225-229].

Η άσκηση από τον κύριο της άμεσης και έναντι πάντων εξουσίας επί του πράγματος που του παρέχει το δικαίωμα της κυριότητας δεν είναι απεριόριστη αλλά, όπως προκύπτει και από το άρθ. 17 Συντ., υπόκειται σε περιορισμούς για την εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος, τους λεγόμενους νόμιμους περιορισμούς της κυριότητας. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για περιορισμούς, αλλά για προσδιορισμούς του δικαιώματος μέσω των οποίων αποσαφηνίζεται το βεληνεκές της προστασίας του.
Ο ΑΚ καθιερώνει, στις διατάξεις των άρθρων 1003 επ., σειρά τέτοιων περιορισμών, με σκοπό τη διασφάλιση της ομαλής κοινωνικής συμβίωσης και των όρων της άσκησης του δικαιώματος κυριότητας επί συγκεκριμένου ακινήτου, χωρίς να παραβλάπτεται η άσκηση αντίστοιχων δικαιωμάτων επί γειτονικών ακινήτων. Οι πιο πάνω διατάξεις πραγματώνουν την ερμηνευτική αρχή της πρακτικής εναρμόνισης των δικαιωμάτων που, κατά την κρατούσα άποψη στη θεωρία του συνταγματικού δικαίου, αποτελεί την πλέον πρόσφορη μέθοδο για την επίλυση των συγκρούσεων μεταξύ ατομικών δικαιωμάτων περισσοτέρων φορέων. Εκτός από τις προαναφερθείσες διατάξεις, περιορισμούς της κυριότητας εισάγουν και κανόνες δημοσίου δικαίου, οι οποίοι αποβλέπουν, όχι στην προστασία ιδιωτικών δικαιωμάτων ή συμφερόντων, αλλά στην εξυπηρέτηση ευρύτερων δημόσιων σκοπών, π.χ. της δημόσιας υγείας και ασφάλειας, της προσήκουσας πολεοδομικής ανάπτυξης κ.λ.π. Επί παραβάσεως των διατάξεων αυτών, ο κύριος του γειτονικού ακινήτου δεν αποκτά ιδιωτικού δικαίου αξίωση κατά του γείτονα για άρση της προσβολής [Η ΜονΠρΘεσ 11161/1991, Αρμ. 41, σ. 546, έκρινε ότι η τοποθέτηση διαφημιστικής πινακίδας σε δώμα, χωρίς να τηρηθούν οι σχετικές διατάξεις (ν. 1491/ 1984 «περί καθορισμού γενικών προδιαγραφών, προϋποθέσεων και διαδικασίας τοποθέτησης εμπορικών επιγραφών και διαφημίσεων» και άρθ. 9 § 6, 10 § 3 και 16 § 2 εδ. β' Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού (Γ.Ο.Κ. ν. 1577/1985) δεν θεμελιώνει αξίωση κατά του παραβάτη για τήρηση τους], δικαιούται όμως, αν ο γείτονας ενεργεί δυνάμει διοικητικής άδειας, να προσβάλει την παράνομη διοικητική πράξη με αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ ή, αν δεν υφίσταται άδεια της αρχής, να καταγγείλει την παράβαση στην αρμόδια διοικητική αρχή προκειμένου να επιβληθούν οι νόμιμες κυρώσεις.
Δεν αποκλείεται, όμως, αν στον προστατευτικό σκοπό της συγκεκριμένης δημοσίου δικαίου διάταξης περιλαμβάνονται και ιδιωτικά συμφέροντα, η συμπεριφορά του γείτονα να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των άρθ. 1003 επ. σε συνδυασμό με τα άρθρα 989 επ. και 1108 ΑΚ ή να γεννά αδικοπρακτική ευθύνη του άρθ. 914 ΑΚ και, ταυτόχρονα, να επισύρει διοικητικές κυρώσεις σε βάρος του.


Ειδικότερα, το άρθρο 1003 ΑΚ θεσπίζει περιορισμούς της κυριότητας σε αμφότερα τα γειτονικά ακίνητα, οι οποίοι έχουν τη μορφή ενοχικού δεσμού μεταξύ του κυρίου του εκπέμποντος και του κυρίου του βλαπτόμενου ακινήτου και όχι εμπραγμάτων δικαιωμάτων (π.χ. πραγματικής δουλείας). Ο κύριος του βλαπτόμενου ακινήτου έχει υποχρέωση να ανέχεται εκπομπές που επιδρούν δυσμενώς στην ιδιοκτησία του, αν δεν βλάπτουν ουσιωδώς τη χρήση του ακινήτου του, ή, κατά το γράμμα της διάταξης, ακόμα και αν την βλάπτουν ουσιωδώς, εφόσον προέρχονται από χρήση συνήθη για την περιοχή του βλάπτοντος, ενώ ο κύριος του βλάπτοντος ακινήτου έχει υποχρέωση να παραλείπει εκπομπές που υπερβαίνουν αυτά τα όρια.
Με απώτερο πρόγονο το αττικό δίκαιο της αρχαιότητας [Νόμος τον οποίο ο Γάιος αποδίδει στο Σόλωνα (Πανδέκτης, Χ, 1, 13), περιελήφθη στην αλεξανδρινή νομοθεσία του 3ου π.Χ. αιώνα (Ρ. ΗαΙ. Ι, στ. 79-114) και διατηρήθηκε από τους Βυζαντινούς (Βασιλικά, 58, 9, 13)· βλ. Βελισσαροπούλον, Αλεξανδρινοί νόμοι, σ. 85 επ], οι διατάξεις του γειτονικού δικαίου αποσκοπούν στην προστασία ιδιωτικών συμφερόντων, ιδίως της κυριότητας. Ανάγονται σε εποχές κατά τις οποίες οι προερχόμενες από γειτονικά ακίνητα βλαπτικές επενέργειες ήταν περιορισμένες κατά την ένταση και την έκταση και είχαν χαρακτήρα ορατό και συγκεκριμένο. Οι ζημιογόνες συνέπειες από την λειτουργία μικρής εμβέλειας παραγωγικών μονάδων, τις οποίες είχε κυρίως υπ' όψιν του ο νομοθέτης του άρθ. 1003 ΑΚ, περιορίζονταν στην παρεμπόδιση της άσκησης του δικαιώματος της κυριότητας επί του γειτονικού ακινήτου. Η γειτονία νοείται με την στενή έννοια του όρου, καταλαμβάνοντας, αν και όχι μόνο τα όμορα ακίνητα, πάντως εκείνα που βρίσκονται σε μια στενά οριοθετημένη περιοχή. Η αρχαιότητα της ρυθμίσεως και ο προσανατολισμός της σε μια προβιομηχανική οικονομία φαίνεται από το γεγονός ότι η συνύπαρξη ακινήτων με εκ διαμέτρου αντίθετες λειτουργίες αντιμετωπίζεται ως κάτι το φυσικό και διαδεδομένο. Αντίθετα σήμερα, ο ανατεθειμένος κατά το άρθ. 24 παρ. 2 Συντ. στη ρυθμιστική αρμοδιότητα του κράτους χωροταξικός σχεδιασμός της χώρας με στόχο την ορθολογική κατανομή των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στο χώρο και την εξασφάλιση του καλύτερου δυνατού επιπέδου διαβιώσεως, έχει ως βασικό στόχο την κατανομή των χρήσεων γης έτσι ώστε οι βιομηχανικές, βιοτεχνικές και συναφείς δραστηριότητες να ασκούνται μακριά από τα αστικά κέντρα.
Η κοινωνική και τεχνολογική εξέλιξη σε συνδυασμό με τη συνταγματική προστασία του περιβάλλοντος επιβάλλουν την αντικειμενική ερμηνεία των διατάξεων του γειτονικού δικαίου και, ιδίως, των άρθ. 1003,1004 ΑΚ έτσι ώστε να καλυφθούν ανάγκες που ο ιστορικός νομοθέτης δεν μπορούσε να προβλέψει, και να καταστεί δυνατή, σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 24 Συντ., η αξιοποίηση τους για την προστασία του ζωτικού χώρου. Ιδιαίτερα σημαντική για την εναρμονισμένη με το Σύνταγμα και το κοινοτικό δίκαιο ερμηνεία των άρθ. 1003 επ. ΑΚ είναι η αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία η οικονομική δραστηριότητα δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται ερήμην της προστασίας του περιβάλλοντος. Αλλά και ο, κατά την κρατούσα άποψη, ειδικός χαρακτήρας της διάταξης του άρθ. 24 παρ. 1 Συντ. σε σχέση με το άρθρο 17 παρ. 1 Συντ. επιτρέπουν τη θέσπιση ευρύτερων περιορισμών της ιδιοκτησίας χάριν της προστασίας του περιβάλλοντος από αυτούς που επιτρέπονται για την εξυπηρέτηση άλλων εκφάνσεων του δημοσίου συμφέροντος.
Ειδικότερα, οι διατάξεις των άρθρων 1003 - 1005 ΑΚ έχουν ως σκοπό, κατά τη βούληση του ιστορικού νομοθέτη, να διασφαλίσουν την ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας σε συνδυασμό με την προστασία του κυρίου γειτονικών αστικών ακινήτων, όταν οι βλαπτικές επενέργειες υπερβαίνουν τα ακραία όρια ανοχής εκ μέρους του κυρίου του βλαπτόμενου ακινήτου. Σήμερα που οι παρενέργειες της ανεξέλεγκτης οικονομικής ανάπτυξης έχουν λάβει ανησυχητικές» διαστάσεις, το άρθρο 24 § 1 Συντ. σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες διατάξεις της ΣυνθΕΚ επιβάλλουν διαφορετικό, φιλικό προς το περιβάλλον προσανατολισμό της οικονομικής δραστηριότητας. Η αξιολόγηση αυτή, που απορρέει από ιεραρχικά υπέρτερους κανόνες, «φωτίζει» και τις διατάξεις των άρθ. 1003 επ. ΑΚ και επιβάλλει τη σύμφωνη με το Σύνταγμα ερμηνεία τους, με αναγωγή στις συνταγματικές και κοινοτικές αρχές της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιώσιμης ανάπτυξης, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η αξιοποίηση τους για την προστασία του ζωτικού χώρου. Το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, από την άλλη πλευρά, γίνεται πλέον δεκτό ότι έχει εμπλουτισθεί με κοινωνικές δεσμεύσεις και μπορεί να περιοριστεί υπό την προϋπόθεση ότι, για την εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος και, ειδικότερα, για να πραγματωθεί η προστασία του περιβάλλοντος, δεν αναιρείται ο πυρήνας του.
Όταν, κατά συνέπεια, ο ερμηνευτής των άρθ. 1003 επ. ΑΚ προσεγγίζει τις διατάξεις αυτές μέσω από την πιο πάνω οπτική γωνία οδηγείται σε δύο συμπεράσματα:
Πρώτον, επιβάλλεται η συσταλτική ερμηνεία της υποχρέωσης ανοχής του ιδιοκτήτη του βλαπτόμενου ακινήτου και η παραδοχή της συνδρομής των προϋποθέσεων της μη ουσιώδους βλάβης και της συνήθους χρήσεως μόνο όταν οι εκπομπές δεν αντιστρατεύοναι την συνταγματική επιταγή της διατήρησης ενός βιώσιμου ζωτικού χώρου και δεν υπερβαίνουν τα όρια της συνταγματικής δέσμευσης της ιδιοκτησίας με σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος.



Δεύτερον, η ερμηνεία της έννοιας της προσβολής της ιδιοκτησίας πρέπει να γίνεται με κριτήριο όχι μόνο την βλάβη που έχει ως άμεσο αποδέκτη το ακίνητο, αλλά και εκείνη που καταργεί το δικαίωμα του ιδιοκτήτη για απόλαυση της ιδιοκτησίας του μέσα σε έναν υγιή ζωτικό χώρο.
Η προστασία του περιβάλλοντος σε συνδυασμό με το πραγματικό γεγονός της μεταβολής της φύσης και της έκτασης των εκπομπών, οι οποίες, λόγω της ανάπτυξης της βιομηχανίας και εν γένει της μορφής των πηγών ρύπανσης, έχουν χαρακτήρα απεριόριστο και διάχυτο και εκτείνονται σε μεγάλη έκταση υπερβαίνουσα το χώρο που καταλαμβάνουν τα εν στενή εννοία γειτονικά ακίνητα, απαιτούν την ευρεία ερμηνεία της έννοιας της «γειτνίασης». Για το λόγο αυτό έχει διαμορφωθεί η έννοια του «οικολογικού γείτονα». Η έννοια αυτή αν οριοθετηθεί με ευρύτητα οδηγεί σε καθιέρωση μιας actio popularis, καθώς όλοι οι άνθρωποι που ζουν στον πλανήτη είναι οικολογικοί γείτονες με την έννοια ότι υφίστανται τις συνέπειες κάθε προσβολής που συντελείται στο οικοσύστημα στο οποίο διαβιούν. Η ασφάλεια δικαίου επιβάλλει όμως την εξεύρεση μιας μέσης ερμηνευτικής οδού, με την έννοια ότι η «οικολογική γειτονία» είναι η περιοχή που τελεί σε τέτοια τοπική σχέση με την εστία της προσβολής ώστε να υφίσταται τις άμεσες και όχι τις έμμεσες ή απώτερες επιπτώσεις της. Η οριοθέτηση αυτή σχετικοποιείται σε μεγάλης έκτασης οικολογικές καταστροφές. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η διεύρυνση της νομιμοποίησης για αναζήτηση δικαστικής προστασίας επιβάλλεται εκ των πραγμάτων και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υποσκάπτει την αρχή της ασφάλειας του δικαίου.

5 σχόλια:

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

""Ο κύριος ακινήτου δικαιούται να απαγορεύει οποιαδήποτε, ενέργεια σε αυτό (άρθρα 1000 σε συνδ. με 1108 ΑΚ) .Εξαίρεση από την αρχή αυτή καθιερώνει η ΑΚ 1003, που υποχρεώνει τον ιδιοκτήτη να ανέχεται μερικές επεμβάσεις στο ακίνητό του προερχόμενες από άλλο ακίνητο εφόσον δεν είναι ουσιώδεις ή είναι ουσιώδεις αλλά συνηθισμένες για την περιοχή του «βλάπτοντος» ακινήτου. Με την διάταξη αυτή που επιβάλει περιορισμό στην κυριότητα, ο νόμος επιδιώκει να κάνει δυνατή την συμβίωση μεταξύ γειτόνων σταθμίζοντας κατάλληλα τα αντίπαλα συμφέροντά τους, δηλαδή ο νόμος από την μια μεριά δεν λαμβάνει υπόψη το συμφέρον του υπερβολικά ευαίσθητου ιδιοκτήτη, υποχρεώνοντας τον να ανέχεται μη ουσιώδεις ενοχλήσεις, ενώ από την άλλη υποχρεώνει τον ιδιοκτήτη να ανέχεται και ουσιώδεις ενοχλήσεις που είναι συνήθεις για την περιοχή των ακινήτων, γιατί καθένας πρέπει να προσαρμόζεται στην ιδιομορφία του χώρου μέσα στον οποίο ζει. Αν η ενόχληση είναι ουσιώδεις κρίνεται όχι από το πρόσωπο του εκάστοτε ιδιοκτήτη αλλά από το είδος και τον προορισμό του «βλαπτόμενου» ακινήτου. Υποκειμενικές καταστάσεις ή ιδιαίτερες συνήθειες του ιδιοκτήτη (π.χ. αν είναι υπερευαίσθητος εξ αιτίας ασθένειας ή συνηθίζει να αφήνει τα παράθυρα ανοιχτά) δεν λαμβάνονται υπόψη. Κριτήριο είναι αφενός ο μέσος και κανονικός ένοικος του συγκεκριμένου ακινήτου και αφετέρου ο προορισμός του ακινήτου αυτού. Είναι αδιάφορο αν οι επιβλαβείς επενέργειες υπήρχαν ήδη πριν από τον σκοπό που εξυπηρετεί σήμερα το βλαπτόμενο ακίνητο. Αν μια ουσιώδεις επενέργεια είναι συνήθης για τα ακίνητα του βλάπτοντος ακινήτου κρίνεται από την φάση του κτήματος και την τοποθεσία, όπου βρίσκεται. Η έννοια της περιοχής δεν μπορεί να οριστεί με ακρίβεια, ούτε συμπίπτει αναγκαία με την έννοια της κοινότητας ή συνοικίας. Μερικές φορές η διάταξη του ΑΚ 1003 φαίνεται ανεπιεικής. Αυτό μπορεί να μετριασθεί αν γίνει δεκτό οτι η υποχρέωση του γείτονα να ανέχεται τις συνήθεις για την περιοχή ενοχλήσεις σταματά εκεί όπου η ενόχληση μπορεί με την λήψη κατάλληλων μέτρων είτε να αποφευχθεί, είτε να μετριασθεί σε ανεκτά όρια. (βλ. Αστικός Κώδικας Γεωργιάδη - Σταθόπουλου έκδοση 1985, άρθρο 1003 αρ. 11, 12, 13, 14, 15 και 16 )" [Ειρηνοδικείο Θεσ/ κης 2775/ 2014].

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

"Σύμφωνα με το άρθρο 682 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 683 έως 703 του ίδιου Κώδικα, τα δικαστήρια σε επείγουσες περιπτώσεις ή για την αποτροπή επικείμενου κινδύνου μπορούν να διατάσσουν ασφαλιστικά μέτρα για την εξασφάλιση ή διατήρηση ενός δικαιώματος ή τη ρύθμιση μιας καταστάσεως, κατά δε το άρθρο 731 ΚΠολΔ ασφαλιστικό μέτρο είναι και η προσωρινή ρύθμιση καταστάσεως, που συνίσταται σε στο ότι το δικαστήριο δικαιούται να διατάξει την ενέργεια ή παράλειψη ή ανοχή ορισμένης πράξης. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι η προσωρινή ρύθμιση καταστάσεως ως ασφαλιστικό μέτρο χωρεί όσες φορές από το γειτονικό ακίνητο εκπέμπονται καπνός, αιθάλη, θόρυβος κτλ., που παραβλάπτουν σημαντικά τη χρήση άλλου γειτονικού ακινήτου ή οι εκπομπές προέρχονται από ασυνήθιστη χρήση για τα ακίνητα της περιοχής του κτήματος από το οποίο προκαλείται η βλάβη, καθόσον με τις παραπάνω εκπομπές ή ενέργειες προσβάλλεται το δικαίωμα χρήσεως του ακινήτου που βλάπτεται (βλ. Γεωργιάδη-Σταθόπουλου Εμπράγματο Δίκαιο, Εισαγωγικές Παρατηρήσεις στα άρθρα 1003-1032, αριθμ. 48). Στις περιπτώσεις δε αυτές που οι επενέργειες ή οι εκπομπές υπερβαίνουν τα όρια που θέτει το άρθρο 1003 ΑΚ υπάρχει και διατάραξη της νομής του ιδιοκτήτη του βλαπτομένου ακινήτου, ο οποίος δικαιούται να εγείρει την αγωγή διαταράξεως της νομής (άρθρ. 989 ΑΚ) ή την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά τις διατάξεις των άρθρων 733-734Κ.Πολ.Δ. (βλ. Γεωργιάδη - Σταθόπουλο, ό.π., αριθμ. 18 και 20, ΕιρΆρτας 173/2007 ΑρχΝ 2008/502)… ο αιτών απέκτησε την κυριότητα του υπ’αριθμ. ...διαιρετού τμήματος, το οποίο έχει εμβαδόν 609,88 τ.μ. και βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του υπ’αριθμ. ...οικοπέδου, Β΄ κατηγορίας, συνολικής εκτάσεως 958 τ.μ., βρίσκεται δε αυτό στον οικισμό του ... Δήμου Σκύδρας και συνορεύει βορειοδυτικά με το υπ’αρ..οικόπεδο, ανατολικά με το υπ’αρ. ..οικόπεδο, νότια με κοινοτική οδό εύρους 6 μέτρων και δυτικά με το άλλο διαιρετό τμήμα του ίδιου οικοπέδου. Επί αυτού ανήγειρε ισόγεια υπερυψωμένη οικία εμβαδού 157,99 τ.μ., την οποία χρησιμοποιεί για μόνιμη κατοικία του ιδίου και της οικογένειάς του, δηλ. της συζύγου και των δύο ανήλικων τέκνων του. Απέναντι από τη νότια πλευρά του ανωτέρω ακινήτου του αιτούντος, στο όριο με την κοινοτική οδό, κείται αγροτεμάχιο του καθ’ού, εντός του οποίου αυτός καλλιεργεί δένδρα ροδακινιές διαφόρων ποικιλιών σε οκτώ σειρές, σε βάθος τριάντα δύο μέτρων από την κοινοτική οδό. Η καλλιέργεια αυτή απαιτεί ραντίσματα με φυτοφάρμακα (μυκητοκτόνα, εντομοκτόνα, ακαρεοκτόνα και σκευάσματα χαλκού) αρκετές φορές το χρόνο, από το μήνα Νοέμβριο μέχρι τη συγκομιδή των ροδακίνων. Από το μήνα Μάιο του έτους 2011, ο καθ’ού ραντίζει τα δέντρα χρησιμοποιώντας αυτόματο βυτίο. Με τον τρόπο αυτό, το φάρμακο εκτινάσσεται πολύ ψηλά και, στη συνέχεια, επικάθεται στις εξωτερικές επιφάνειες της οικίας του αιτούντος, η οποία βρίσκεται ακριβώς απέναντι σε απόσταση μόλις έξι μέτρων, πράγμα που εξαναγκάζει τον αιτούντα και τα μέλη της οικογένειάς του να περιορίζονται μέσα στο σπίτι με κλειστά παράθυρα μέχρι να παρέλθει ο χρόνος αιώρησής του και ο εξ αυτού του λόγου κίνδυνος εισπνοής του. Στη συνέχεια, αναγκάζονται να καθαρίσουν όλες τις εξωτερικές επιφάνειες της οικίας (κάγκελα, μπαλκόνια), όπου το φάρμακο βρίσκεται πλέον σε υγρή μορφή, με κίνδυνο της υγείας τους σε περίπτωση εισπνοής και επαφής με αυτό. Η προερχόμενη από τα φυτοφάρμακα δυσοσμία και το επιβλαβές της σύστασής τους (βλ. ενδεικτικά τη συσκευασία του μυκητοκτόνου ...) προκαλεί άμεσο κίνδυνο βλάβης της υγείας του αιτούντος και των άλλων μελών της οικογενείας του, με αποτέλεσμα να παραβλάπτεται πολύ σημαντικά και ουσιωδώς η χρήση του ακινήτου του.
Συνέχεια.

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Συνέχεια. Εξάλλου, δεν πιθανολογήθηκε ότι οι προερχόμενες από τα φυτοφάρμακα εκπομπές είναι συνηθισμένες στην περιοχή του βλάπτοντος ακινήτου, γιατί τούτο βρίσκεται εντός του οικισμού ..... Παρά τις διαμαρτυρίες του αιτούντος, ο καθ’ού ράντισε την καλλιέργειά του με τον ίδιο τρόπο στις 27-5-2011, με αποτέλεσμα ο αιτών να καλέσει την αστυνομία και να υποβάλει έγκληση ενώπιον του κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Έδεσσας.
Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση ως και κατ’ουσίαν βάσιμη και να ληφθούν τα πρόσφορα για τη συγκεκριμένη περίπτωση ασφαλιστικά μέτρα (αρθρ. 692 παρ. 1 ΚΠολΔ), γιατί και το ασφαλιστέο δικαίωμα του αιτούντος υπηρετούν και τη δημόσια υγεία προστατεύουν" [Ειρηνοδικείο Σκύδρας 135/ 2011].

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Από τις ένορκες καταθέσεις της μάρτυρος του αιτούντος και της ίδιας της καθής, που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τον αιτούντα έγγραφα, καθώς και την όλη συζήτηση της υπόθεσης πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα: Ο αιτών είναι κύριος, νομέας και κάτοχος οικοπέδου, έκτασης 556 τ.μ. περίπου, που βρίσκεται εντός του οικισμού του Δ.Δ. Μ. του Δήμου Π.Ν. Αρτας και στη θέση "Κ.". Μέσα στο οικόπεδο αυτό ο αιτών ανήγειρε οικία εμβαδού 60 τ.μ., την οποία χρησιμοποιεί για μόνιμη κατοικία και ο γύρω απ` αυτή χώρος χρησιμοποιείται ως αυλή από τον ίδιο. Σε επαφή με το ανωτέρω ακίνητο του αιτούντος κείται οικόπεδο της καθης, εμβαδού 260 τ.μ. περίπου, εντός του οποίου κατασκεύασε δυο (2) στάβλους και κοτέτσι, όπου διατηρεί και εκτρέφει μεγάλο αριθμό αιγοπροβάτων και πουλερικών, που κυκλοφορούν ελεύθερα καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, χωρίς να έχουν ληφθεί από μέρους της (καθής) τα προσήκοντα μέτρα υγιεινής. Μέσα στον περιβάλλοντα χώρο του οικοπέδου τούτου η καθής αποθηκεύει μεγάλες ποσότητες περιττωμάτων - κοπριάς των ζώων της, από τα οποία εκπέμπεται έντονη δυσοσμία. Ετσι ο αιτών με τη σύζυγο του αναγκάζονται να κάθονται μέσα στο σπίτι τους και με κλειστά παράθυρα, πράγμα ανυπόφορο τους καλοκαιρινούς μήνες, με τον καύσωνα που επικρατεί.
Η παραμονή τους στον κήπο και στην αυλή της οικίας τους είναι ακόμη πιο δύσκολη. Πιθανολογήθηκε επίσης ότι η δυσοσμία αυτή προκαλεί άμεση βλάβη της υγείας του αιτούντος και των άλλων μελών της οικογενείας του, όπως στη σύζυγο, τέκνα και εγγόνια του, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η χρήση του ακινήτου του. Η δυσοσμία αυτή ενοχλεί οποιονδήποτε υγιή και μέσο άνθρωπο ζει στον οικισμό Μ. του Δήμου Πέτα. Ο αιτών αντέδρασε από την πρώτη στιγμή που ενοχλήθηκε, όμως έδωσε κάποιο χρόνο στην καθής για να επιλύσει το πρόβλημα, πλην όμως αυτή αδιαφόρησε. Να σημειωθεί ότι οι επίδικες εγκαταστάσεις λειτουργούν χωρίς άδεια του οικείου Ο.Τ.Α., που εκδίδεται με σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας επί τούτου Υγειονομικής Επιτροπής (άρθ. 1 Α.Ν. 2520/1940). Από το υπ` αριθμ. Πρωτ. ΔΥΠ 1740/15.4.2002 της Διεύθυνσης Υγείας - Προνοίας Αρτας και την από 11.2.2004 επιστολή της αγροτικής ιατρού Α.Ζ., που συντάχθηκαν ύστερα από έγγραφη καταγγελία του αιτούντος, και προσκομίζονται από αυτόν, προκύπτει ότι η καθης διατάχθηκε να απομακρύνει τις επίδικες επιβλαβείς εγκαταστάσεις, ζώα και πουλερικά και μάλιστα μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) ημερών, εκτός κατοικημένης περιοχής και μακριά από την οικία του, πλην όμως η καθής δεν συμμορφώθηκε. Ακολούθως, ο αιτών, λόγω της αδιάλλακτης συμπεριφοράς της καθής, υπέβαλε εναντίον της μηνύσεις ενώπιον του αρμοδίου Εισαγγελέα. Παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις, που εκδόθηκαν σε βάρος της καθής - με τελευταία την 1102/17.5.2007 του Μον. Πλημ. Αρτας -αυτή δεν συμμορφώθηκε μέχρι σήμερα, επιδεικνύοντας την ίδια συμπεριφορά σε βάρος του αιτούντος και της δημόσιας υγείας γενικότερα (βλ. σχετικά έγγραφα στη δικογραφία). Κατά τη συζήτηση η καθής παραδέχθηκε την ύπαρξη του προβλήματος, όμως δήλωσε ότι δεν έχει άλλο χώρο να μεταφέρει τα ζώα της και τις σχετικές εγκαταστάσεις. Από τα παραπάνω είναι πρόδηλο ότι δεν διαταράσσεται απλώς η νομή και κατοχή του αιτούντος, αφού παραβλάπτεται ουσιωδώς η χρήση του ακινήτου του, αλλά προσβάλλεται και το δικαίωμα της υγείας του, η οποία κλονίζεται, ώστε να έχει βάσιμο λόγο να ζητεί την άρση της προσβολής και την παράλειψη αυτής στο μέλλον. Συνέχεια.

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Συνέχεια. Εξάλλου, δεν πιθανολογήθηκε ότι η δυσοσμία αυτή είναι συνηθισμένη στην περιοχή του βλάπτοντος ακινήτου, γιατί βρίσκεται τούτο εντός του οικισμού και όχι σε περιοχή που δέχεται κάποια επιβάρυνση από άλλες σχετικές μονάδες, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ανθυγιεινή εστία μόλυνσης σε βάρος τόσο του αιτούντος όσο και των περιοίκων. Ύστερα από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, που συνιστούν αναμφίβολα διαταρακτικές πράξεις της νομής του αιτούντος, ενόψει του ότι δημιουργήθηκε άμεσος κίνδυνος, λόγω των ερίδων και διαπληκτισμών μεταξύ των διαδίκων, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και ως ουσιαστικά βάσιμη και ληφθούν τα πρόσφορα για τη συγκεκριμένη περίπτωση ασφαλιστικά μέτρα (αρθρ. 692 παρ. 1 ΚΠολΔ), γιατί και το ασφαλιστέο δικαίωμα του αιτούντος υπηρετούν και τη δημόσια υγεία προστατεύουν, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό [Ειρηνοδικείο Άρτας 173/ 2007]

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...