Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Επιστολή της Προέδρου του Αρείου Πάγου στους Ευρωπαίους συνάδελφους της.

Η κ. Β. Θάνου-Χριστοφίλου, Πρόεδρος Αρείου Πάγου
Αναδημοσίευση-επικαιροποίηση της παρούσας ανάρτησης [που είχε αναρτηθεί στις 11-7-2015] λόγω υποβολής έγκλησης εκ μέρους της Προέδρου κ. Θάνου-Χριστοφίλου κατά του καθηγητή κ. Τσακυράκη (στην οποία έγκληση ζητά και την δική μου ποινική δίωξη). Την έγκληση αυτή διαβάστε την εδώ. Έτσι παρέχεται η ευκαιρία στους επισκέπτες να ακουστούν και από τον δικό μου "τόπο του εγκλήματος" και οι απόψεις της "δυσφημούμενης" από εμένα Προέδρου ΑΠ κατά το Ησιόδειο "μηδενί δίκην δικάσηις πριν άμφω μύθον ακούσηις". Την έγκληση αυτή πληροφορήθηκα σήμερα 25-2-2016, περί ώρα 03.40 από μήνυμα στο F/b του συναδέλφου μου κ. Μανόλη Ανδρουλακάκη τον οποίο και ευχαριστώ και από την θέση αυτή.

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Αθήνα, 9-7-2015
COUR DE CASSATION, SUPREME COURT, PRESIDENT
ATHENES, GRECE, ATHENS, GREECE
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,
Λόγω της κρίσιμης κατάστασης της Χώρας μας και λόγω της μεγάλης διάστασης των απόψεων, τις οποίες οι πολιτικοί των άλλων Κρατών-Μελών της Ευρωζώνης προσπαθούν να περάσουν στους δικούς τους λαούς, θεώρησα ότι υπό την ιδιότητά μου ως Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ελλάδος, οφείλω να ενημερώσω τους ομολόγους μου των λοιπών Κρατών-Μελών της Ευρωζώνης, κατά τρόπο αντικειμενικό, αμερόληπτο και ειλικρινή, όπως επιβάλει η δικαστική μου ιδιότητα αναφορικά με τις θέσεις του ελληνικού λαού και με την κατάσταση της Ελλάδος.
Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν επιθυμεί την έξοδο της Ελλάδος από την Ευρωζώνη, αλλά αντίθετα επιθυμεί την παραμονή της εντός αυτής. Το ερώτημα στο Ελληνικό δημοψήφισμα δεν ήταν η έξοδος από το ευρώ, όπως κατά τρόπο ανακριβή επέμεναν να υποστηρίζουν ορισμένοι εκ των εκπροσώπων της Ευρωπαϊκών θεσμών αλλά και ορισμένοι από τους ευρωπαίους πολιτικούς, αλλά ήταν σαφώς η έγκριση ή όχι της πρότασης των θεσμών για νέα μέτρα λιτότητας, χωρίς ρύθμιση του ελληνικού χρέους και ο ελληνικός λαός σε ποσοστό 61,3% εψήφισε ΟΧΙ . Οι  Έλληνες δεν ζητούν να μην πληρωθεί το χρέος του ελληνικού Κράτους, για τη δημιουργία του οποίου βεβαίως οι ίδιοι ουδεμία ευθύνη φέρουν, αφού αυτό (το χρέος) οφείλεται αφενός μεν στην κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος από τις Κυβερνήσεις, αφετέρου δε στην εσφαλμένη οικονομική πολιτική η οποία εφαρμόστηκε τα τελευταία πέντε χρόνια, με βάση τα μνημόνια που επιβλήθηκαν από την Τρόικα και τα οποία αποδείχθηκαν ανεπιτυχή, αφού οδήγησαν σε μεγαλύτερη ύφεση, σε ανεργία και σε φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού.
Οι Έλληνες δεν επιθυμούν μία λύση που θα είναι σε βάρος των λαών των άλλων λαών-μελών της Ευρωζώνης, όπως, επίσης ανακριβώς, θέλουν να εμφανίζουν ορισμένοι από τους ευρωπαίους πολιτικούς για να είναι αρεστοί στους δικούς τους ψηφοφόρους, αλλά αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να επιτευχθεί με την ελληνική κυβέρνηση μία συμφωνία, η οποία θα προβλέπει ρύθμιση του ελληνικού χρέους κατά τρόπο που να επιφέρει ανάπτυξη της οικονομίας και μείωση της ανεργίας. Αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να σκεφθούν όχι μόνο τους αριθμούς και τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και της ηθικές αξίες που επιβάλλει η Ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης.
Η Ευρώπη πήρε το όνομά της από την κόρη του βασιλιά των Φοινίκων, την οποία ερωτεύθηκε ο Ζευς, και αφού μεταμορφώθηκε σε λευκό ταύρο την πήρε στην πλάτη του και την μετέφερε στη νήσο Κρήτη, όπου έζησαν και απέκτησαν μαζί τρία παιδιά, ένα εκ των οποίων ήταν και ο βασιλιάς της Κνωσού Μίνωας.
Η Ευρώπη λατρεύτηκε στην Κρήτη και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδος ως Θεά και κατά τον 3 ο, 2 ο και 1 ο π.Χ. αιώνα, το νόμισμα που κυκλοφορούσε στα μέρη αυτά έφερε στη μία όψη τον Θεό Δία και στην άλλη όψη την Ευρώπη πάνω στον ταύρο. Την ίδια αποτύπωση έχει και το σημερινό Ευρώ (το δίευρω νόμισμα), το οποίο στη μία από τις δύο όψεις του απεικονίζει την Ευρώπη πάνω στον ταύρο. Πρέπει λοιπόν όλοι να κατανοήσουν ότι η Ελλάδα είναι Ευρώπη.
Πρέπει όλοι οι Ευρωπαίοι εταίροι να κατανοήσουν ότι η Χώρα στην οποία γεννήθηκε η Δημοκρατία, η φιλοσοφία και ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός, η Χώρα η οποία έχει κυρίαρχη γεωπολιτική θέση για την ασφάλεια όλης της ευρωπαϊκής ηπείρου, δεν είναι δυνατόν να εξαναγκασθεί σε έξοδο από την Ευρωζώνη. Τη θέση του ελληνικού λαού για παραμονή στην Ευρωζώνη διαβεβαίωσε και ο Έλληνας Πρωθυπουργός στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στη θέση αυτή συμφώνησαν και σχεδόν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί των άλλων Κομμάτων, σε σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Οι Έλληνες αναμένουν να επιτευχθεί μία συμφωνία δίκαιη για τον ελληνικό λαό, χωρίς βεβαίως να αδικούνται και οι λαοί των άλλων Κρατών-Μελών της Ευρωζώνης. Η ελληνική κυβέρνηση έχει τη μεγάλη ιστορική ευθύνη να αποφασίσει για το μέλλον της Ελλάδας. Και οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν την ίδια μεγάλη ιστορική ευθύνη να αποφασίσουν για το μέλλον της Ευρωζώνης.
Είμαι πεπεισμένη κ. Πρόεδρε ότι, λόγω της ιδιότητάς σας, έχετε αυξημένο το αίσθημα δικαίου και ότι συμμερίζεσθε την άποψη ότι οι γενικές αρχές του δικαίου αναγνωρίζουν ότι οι δανειστές δικαιούνται μεν να αξιώνουν την ικανοποίηση της απαίτησής τους, υποχρεούνται, όμως, να σέβονται την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια του οφειλέτη και να τον διευκολύνουν στην  αποπληρωμή του χρέους και δεν επιτρέπεται να επιδιώκουν την εξόντωσή του, για λόγους οικονομικούς και πολιτικούς.
Σας ζητώ λοιπόν και σας παρακαλώ να ενημερώσετε και όλους τους Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου και με την επιρροή που έχετε, λόγω του αξιώματος το οποίο κατέχετε, να συμβάλλετε, κατά τον τρόπο που εσείς θεωρείτε καλύτερο, για την εξεύρεση δίκαιης λύσης στο ελληνικό ζήτημα το οποίο είναι ταυτόχρονα και ευρωπαϊκό ζήτημα.
Με εκτίμηση
Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου
Πρόεδρος Αρείου Πάγου.
ΠΗΓΗ.
Την ενέργεια αυτή της Προέδρου κ. Χριστοφίλου-Θάνου επέκρινε δριμύτατα, ζητώντας την παραίτηση της, ο καθηγητής στο Συνταγματικό Δίκαιο και πολιτευτής του Θεοδωράκη, κ. Σταύρος Τσακυράκης με ανάρτηση του στην Huffington Post της οποίας το περιεχόμενο είναι το παρακάτω:
Στ. Τσακυράκης
“Η νεοδιορισθείσα Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, πρώην συνδικαλίστρια, κ. Βασιλική Θάνου, προέβη σε μια πρωτοφανή για δικαστικό λειτουργό ενέργεια. Απέστειλε σε όλους τους Προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων των κρατών μελών της ΕΕ επιστολή για να τους ενημερώσει «κατά τρόπο αντικειμενικό, αμερόληπτο και ειλικρινή, όπως επιβάλει η δικαστική μου ιδιότητα αναφορικά με τις θέσεις του ελληνικού λαού και με την κατάσταση της Ελλάδος». Στην επιστολή της προβαίνει σε σωρεία πολιτικών κρίσεων από την ερμηνεία της ψήφου στο δημοψήφισμα μέχρι την εκτίμηση για την πολιτική των Μνημονίων και την άποψη ότι οι Έλληνες δεν φέρουν ευθύνη αλλά μόνο οι κυβερνήσεις.
Ιδού ένα απόσπασμα της επιστολής:
«Οι ΄Ελληνες δεν επιθυμούν μία λύση που θα είναι σε βάρος των λαών των άλλων λαών-μελών της Ευρωζώνης, όπως, επίσης ανακριβώς, θέλουν να εμφανίζουν ορισμένοι από τους ευρωπαίους πολιτικούς για να είναι αρεστοί στους δικούς τους ψηφοφόρους, αλλά αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να επιτευχθεί με την ελληνική κυβέρνηση μία συμφωνία, η οποία θα προβλέπει ρύθμιση του ελληνικού χρέους κατά τρόπο που να επιφέρει ανάπτυξη της οικονομίας και μείωση της ανεργίας. Αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να σκεφθούν όχι μόνο τους αριθμούς και τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και της ηθικές αξίες που επιβάλλει η Ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης».
Αυτά δεν τα λέει κάποιος πολιτικός αλλά η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου σε συναδέλφους της δικαστές. Είναι φανερό ότι όχι μόνο δεν κατανοεί την επιταγή της αποχής της ιδίας από πολιτικές κρίσεις αλλά είναι τόσο αφελής ώστε δεν υποψιάζεται καν ότι οι δικαστές των άλλων χωρών θα τραβούν τα μαλλιά τους διαπιστώνοντας ότι ανώτατος δικαστικός λειτουργός μιλά ως πολιτικάντης.
Η επιστολή της κ. Θάνου καταβαραθρώνει τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς, εκθέτει την χώρα μας και μας ευτελίζει πολιτισμικά. Δεν μπορεί να παραμένει στη θέση της. Περιμένω την αντίδραση των ακέραιων δικαστών της χώρας μας. Να βγουν μπροστά και να πουν ότι ντρέπονται για το συμβάν και να ζητήσουν την παραίτησή της. Το ίδιο να κάνουν και οι επιφανείς και ακέραιοι πρώην δικαστές. Μετά από αυτή την επιστολή δεν μπορεί να ανεβεί στην έδρα”.
Παρατήρηση (προσωρινή). Προκαταβολικά γράφω ότι, λυπάμαι για λογαριασμό Σας κ. Τσακυράκη για το περιεχόμενο και το ύφος του "αρθρου" σας. Δείχνει, τουλάχιστον, εμπάθεια εναντίον της! Στον πολιτικό χώρο που δραστηριοποιείστε θα ήταν μεγάλη έκπληξη διαφορετική αντίδραση Σας. Τα υπόλοιπα την Δευτέρα όταν θα βρίσκομαι στο γραφείο μου για να αντικρούσω αυτά που γράφετε. Επιγραμματικά τονίζω: μακάρι κι άλλοι Δικαστές να συμπεριφέρονταν, εκτός των καθηκόντων τους, όπως η κ. Θάνου-Χριστοφίλου. Άσχετα ότι διαφωνώ ριζικά με τις σκέψεις της.

23 σχόλια:

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Υπερασπίζομαι -με την παρατήρηση μου-την Πρόεδρο κ. Θάνου-Χριστοφίλου ενάντια στην Κριτική ή όπως αλλιώς ήθελε χαρακτηρίσει τις σκέψεις του κ. Τσακυράκη η κ. Θάνου-Χριστοφίλου, αλλά με εγκαλεί ότι την δυσφημώ με την αναπαραγωγή της!!!
Τέλος, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί αναζητά τα ταυτοτικά στοιχεία μου από την δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος. Το ιστολόγιο μου έχει ως τίτλο την ταυτότητα μου στην δε σελίδα "Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΟΥ" αναγράφονται όλα τα ταυτοτικά στοιχεία μου, ακόμη και ο αριθμός μητρώου μου στον Δικηγορικό Σύλλογο Ηρακλείου.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Στις σελίδες 5-6 της υπό χρονολογία 1-2-2016 έγκλησης της Προέδρου κ. Θάνου-Χριστοφίλου αναγράφει, μεταξύ άλλων, «... ο ίδιος (εννοεί τον καθηγητή κ. Τσακυράκη) δεν μερίμνησε και δεν φρόντισε να αφαιρέσει από το ιστολόγιο του τόσο τις δικές του αναρτήσεις όσο και τα σχόλια των χρηστών του από τα οποία ουδόλως διαχώριζε την στάση του».
Από το απόσπασμα αυτό της έγκλησης της προκύπτει ότι δεν τελείται καμιά εγκληματική πράξη (δυσφήμιση της εκ μέρους μου)!
Διερωτώμαι: να καταθέσω χρηματική αγωγή εναντίον της λόγω ψευδούς καταμήνυσης μου;
κ. Πρόεδρε,
όπως Σας επαινώ εγώ (δεν Σας έχω συναντήσει ΠΟΤΕ έως τώρα) δεν Σας επαινεί κανείς άλλος, με οποιαδήποτε επαγγελματική ιδιότητα του. Σας παραθέτω και την ανάρτηση μου "ΕΕΤΥΔΕ παράνομη η είσπραξη μέσω της ΔΕΗ. Από αυτήν διέγραψα ένα οξύ σχόλιο κατά της μειοψηφίας της σύνθεσης.
Δημοσίευσα, όπως γίνεται αντιληπτό, και το περιεχόμενο της επιστολής Σας αλλά και τον αντίλογο εκ μέρους του κ. Τσακυράκη, όπως και την θέση μου στην διαφωνία αυτή. Και δεν μετανιώνω για την επιλογή μου αυτή. Η θέση μου κατά των απόψεων του καθηγητή κ. Τσακυράκη είναι σαφής. Θα διαγραφεί αυτή η ανάρτηση όταν το διατάξει, ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ, η Δικαιοσύνη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Οι κκ. Ν.Κ. Αλιβιζάτος, Σπ. Βλαχόπουλος, Γιώργος Γεραπετρίτης, Γιάννης Δρόσος, Ιφιγ. Καμτσίδου, Ξεν. Κοντιάδης, Λίνα Παπαδοπούλου, Αντώνης Μανιτάκης, Παν. Μαντζούφας, Αντώνης Παντελής, Γιάννης Τασόπουλος, Γιώργος Σωτηρέλης, Φίλιππος Σπυρόπουλος και Πηνελόπη Φουντεδάκη, καθηγητές και αναπληρωτές καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης και το Πάντειο Πανεπιστήμιο, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:
1. Με θλίψη πληροφορηθήκαμε ότι η κ. Βασιλική Θάνου, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, υπέβαλε μήνυση κατά του συναδέλφου μας καθηγητού Σταύρου Τσακυράκη, για ανάρτηση στην οποία είχε προβεί πέρσι στην προσωπική ιστοσελίδα του. Σε αυτήν ασκούσε κριτική στην κ. Θάνου για επιστολή που είχε αποστείλει μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, στους προέδρους Ανώτατων Δικαστηρίων ευρωπαϊκών χωρών, «επεξηγώντας» την ψήφο του ελληνικού λαού. Σημειωτέον ότι η ίδια είχε δώσει στη δημοσιότητα την επιστολή αυτή.
2. Ως καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πώς είναι δυνατόν δικαστικός λειτουργός -και μάλιστα ανώτατος- να θεωρεί ότι η άσκηση κριτικής σε πρόσωπο που κατέχει δημόσιο αξίωμα συνιστά αξιόποινη πράξη. Κατά την πάγια σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου του Στρασβούργου, εκφράσεις ασύγκριτα βαρύτερες από τις λέξεις «αφελής» και «πολιτικάντης», που χρησιμοποίησε ο συνάδελφος, έχουν κριθεί ότι συνιστούν καθ' όλα θεμιτή κριτική.
3. Αλλά και στη χώρα μας, από το 1934, το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει κρίνει ότι η ακαδημαϊκή ελευθερία, δεν περιορίζεται μόνο στα πανεπιστήμια, αλλά περιλαμβάνει και το δικαίωμα των πανεπιστημιακών καθηγητών να διατυπώνουν άποψη για ζητήματα της αρμοδιότητάς και στα μέσα ενημέρωσης.
4. Είκοσι και πλέον έτη μετά την κατάργηση του αδικήματος της περιύβρισης αρχής, παρωχημένου εδώ και πολλές δεκαετίες σε όλες τις ώριμες δημοκρατίες, η ενέργεια της κ. Θάνου θέτει επί πλέον και ένα ζήτημα λειτουργίας του πολιτεύματος και του κράτους δικαίου. Διότι, προερχόμενη από εν ενεργεία Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, η μήνυσή της θέτει σε διακινδύνευση και αυτήν ακόμη την ελευθερία των δικαστών να διαμορφώσουν και διατυπώσουν αβίαστη κρίση, ακόμη και δικανική. Η διακινδύνευση αυτή καθίσταται ακόμη πιο έντονη ενόψει του ότι η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με διάταξη νόμου που ψηφίσθηκε όλως πρόσφατα, μπορεί μόνη να προβεί σε πειθαρχική δίωξη δικαστών
5. Οι υπογράφοντες εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας προς τον συνάδελφό μας και την ελπίδα ότι, ύστερα από ωριμότερη σκέψη, η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου θα πράξει αυτό που σε μια δημοκρατική πολιτεία επιβάλλει το αξίωμά της, δηλαδή αποσύρει πάραυτα την νομικά αστήρικτη και σε κάθε περίπτωση ηθικά ελεγκτέα μήνυσή της.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Δεν θα παραθέσω τον σύνδεσμο [link] στον οποίο βρήκα δημοσιευμένη την δήλωση αυτή των Πανεπιστημιακών Δασκάλων. Θα αναμένω για να διαπιστώσω αν ζητήσει την ποινική δίωξη του συνδέσμου αυτού που προέβη και σε αναδημοσίευση του άρθρου του κ. Τσακυράκη για να ενεργήσω επί πλέον της αγωγής χρηματικής ικανοποίησης που ετοιμάζω εναντίον της.
Διαφωνώντας με τους Πανεπιστημιακούς Δασκάλους για την υποτιθέμενη φοβία των δικαστών μας (4...προερχόμενη από εν ενεργεία Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, η μήνυσή της θέτει σε διακινδύνευση και αυτήν ακόμη την ελευθερία των δικαστών να διαμορφώσουν και διατυπώσουν αβίαστη κρίση, ακόμη και δικανική. Η διακινδύνευση αυτή καθίσταται ακόμη πιο έντονη ενόψει του ότι η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με διάταξη νόμου που ψηφίσθηκε όλως πρόσφατα, μπορεί μόνη να προβεί σε πειθαρχική δίωξη δικαστών) λόγω του ότι η εγκαλούσα είναι η σημερινή Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, δηλώνω ότι: τους εμπιστεύομαι και θεωρώ δεδομένο ότι θα κρίνουν εντελώς ανεπηρέαστοι από την ιδιότητα της εγκαλούσας.
Επίσης δηλώνω και πάλι ότι, το άρθρο του κ. Τσακυράκη μαζί με την ανάρτηση μου δεν πρόκειται να "κατέβουν" από το ιστολόγιο μου-για το οποίο είμαι πολύ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ-εκτός αν το κατεβάσει-αποσύρει ο ίδιος, ούτε θα αποδεχθώ απόσυρση της μήνυσης της εγκαλούσας (ΠοινΚώδ, πργφ. 3 εδάφιο ά)! Όποιοι με γνωρίζουν θα καταλάβουν ευχερώς αν μπλοφάρω!! Αντί να με ευχαριστήσει η εγκαλούσα για την σαφή θέση που λαμβάνω υπέρ της με την παρατήρηση μου, ζητάει την ποινική μου δίωξη!!!!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

διόρθωση (συμπλήρωση) αμαρτήματος προηγούμενου σχολίου μου: άρθρο 120 § 3 εδάφιο α' Ποινικού κώδικα.

Ανώνυμος είπε...

Δεν σας εγκαλεί εσάς.

Ανώνυμος είπε...

Συμπέρασμα: λέτε ότι θέλετε, πράξτε ότι γουστάρετε αλλά όχι όλοι, μόνο εμείς οι πανεπιστημιακοί, γιατί εσείς οι απλοί πολίτες διαπράττεται ποινικά κολάσιμα αδικήματα.

Ανώνυμος είπε...

Μήπως κατά βάθος συμφωνείς με τον Τσακυράκη, γιατί η έγκλιση δεν αναφέρει το πρόσωπό σου αλλά την έκταση που πήρε το άρθρο του και την βλάβη που προξένησε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

ΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Αθήνα, 25.2.2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Με αφορμή την έγκληση της Προέδρου του Αρείου Πάγου σε βάρος του Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου και Δικηγόρου Αθηνών, κ. Σταύρου Τσακυράκη, εξαιτίας κριτικής αρθρογραφίας του τελευταίου, το δικηγορικό σώμα δηλώνει τη βαθιά ανησυχία του και την απόλυτη εναντίωση του προς συμπεριφορές που θέτουν σε δοκιμασία τόσο αυτονόητα και αδιαπραγμάτευτα για ευρωπαϊκές κοινωνίες ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελεύθερη έκφραση των ιδεών και η άσκηση δημόσιας κριτικής σε όσους ασκούν δημόσια λειτουργία. Οι δικηγόροι δεν μπορούν και δεν θα είναι παθητικοί θεατές σε φαινόμενα που ναρκοθετούν το δικαιοκρατικό θεμέλιο της κοινωνίας μας.
Ανακοίνωση Συντονιστικής Επιτροπής Δικηγορικών Συλλόγων για την έγκληση της Προέδρου του Αρείου Πάγου κατά του Στ. Τσακυράκη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Ανακοίνωση της Προέδρου Αρείου Πάγου, 26-2-2016.
Σχετικά με την δήλωση, την οποία προσυπογράφει ένας πολύ μικρός αριθμός από τα μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας - Καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου, αναφορικά με την έγκληση-μήνυση, την οποία κατέθεσα εις βάρος του δικηγόρου Αναπληρωτή Καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:
Με ιδιαίτερη έκπληξη διαπιστώνω ότι υποστηρίζεται από μέρους τους ότι εκφράσεις απευθυνόμενες εναντίον προσώπου, το οποίο έχει και την ιδιότητα του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως «αφελής και πολιτικάντης» συνιστούν απλή κριτική. Περιέργως, παραλείπουν να αναφέρουν και το υπόλοιπο τμήμα του εις βάρος μου δημοσιεύματος, το οποίο δημοσίευμα, ο μηνυόμενος εξακολουθεί να διατηρεί αναρτημένο μέχρι σήμερα, στο οποίο αναγράφεται: «Η επιστολή της κ. Θάνου καταβαραθρώνει τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς, εκθέτει την χώρα μας και μας ευτελίζει πολιτισμικά. Δεν μπορεί να παραμένει στη θέση της. Περιμένω την αντίδραση των ακέραιων δικαστών της χώρας μας. Να βγουν μπροστά και να πουν ότι ντρέπονται για το συμβάν και να ζητήσουν την παραίτηση της».
Είναι δικαίωμα τους, βεβαίως, οι προσυπογράφοντες τη δήλωση να έχουν την άποψη αυτή. Είναι, όμως, επίσης, δικαίωμα μου, να έχω την αντίθετη άποψη, δηλαδή ότι οι εκφράσεις αυτές προφανώς είναι εξυβριστικές και δυσφημιστικές και προσβάλλουν την προσωπικότητα μου και την δικαστική μου ιδιότητα, και κατά συνέπεια, είναι δικαίωμα μου να στρέφομαι, δια της νομίμου οδού, κατά του χρησιμοποιούντος εναντίον μου τέτοιες εκφράσεις.
Ασφαλώς υπάρχει το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης αλλά υπάρχει, επίσης και το δικαίωμα της προστασίας της προσωπικότητας, το οποίο οι δηλούντες φαίνεται ότι θέλουν να παραγνωρίζουν. Κατά την πάγια θέση της νομολογίας και της νομικής θεωρίας, όταν κάποιος, κατά την άσκηση κριτικής, χρησιμοποιεί εκφράσεις, οι οποίες θίγουν την τιμή και την υπόληψη άλλου, καθώς και όταν, κατά την άσκηση κριτικής, υπερβαίνει το αντικειμενικά αναγκαίο μέτρο, τότε διαπράττει το ποινικό αδίκημα της εξύβρισης και της δυσφήμησης. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, όλοι οι ως άνω χαρακτηρισμοί και οι απαξιωτικές εις βάρος του προσώπου μου εκφράσεις, δεν ήταν αναγκαίοι, για να εκφράσει ο μηνυόμενος την κριτική του, ως προς το περιεχόμενο της επιστολής μου. Αντίθετα, αυτός ενήργησε, σε κάθε περίπτωση, καθ' υπέρβαση του αντικειμενικά αναγκαίου μέτρου, που επιβάλλει η αρχή της αναλογικότητας, χωρίς καμία πρόκληση από μέρους μου και παρότι εγνώριζε, ως καθηγητής του Δικαίου, την έλλειψη της αναγκαιότητας αυτής.
Θεωρώ ότι οι προσυπογράφοντες την δήλωση θα έπρεπε να συστήσουν στον συνάδελφο τους - συντάκτη των εις βάρος μου προσβλητικών και δυσφημιστικών εκφράσεων να αποσύρει από το διαδίκτυο τις φράσεις αυτές, τις οποίες επιμένει να διατηρεί αναρτημένες μέχρι σήμερα και όχι να συστήνουν στην Πρόεδρο του Αρείου Πάγου να αποσύρει την μήνυση της.
Αποτελεί δικαίωμα και ταυτόχρονα υποχρέωση μου να προστατεύω το κύρος της θεσμικής θέσης, την οποία έχω την τιμή να κατέχω, και συνεπώς δικαιούμαι και υποχρεούμαι να μην ανέχομαι ενέργειες, οι οποίες συνιστούν προσπάθεια προσβολής του κύρους του θεσμού της Δικαιοσύνης.
ανακοίνωση Προέδρου Αρείου Πάγου

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Πιστός στο Ησιόδειο αξίωμα "μηδενί δίκην δικάσηις πριν άμφω μύθον ακούσηις" (Αποσπάσματα 109) δημοσιεύω την ανακοίνωση αυτή της αντιδίκου μου. Όση σφοδρή αντιδικία και αν με συνδέει με οποιονδήποτε, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΣΤΕΡΗΣΩ ΠΟΤΕ ΤΟ ΙΕΡΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ της άμυνας ή της αντίκρουσης ή όπως αλλιώς ήθελε στην υφιστάμενη-κατά την γνώμη του άδικη επίθεση.
Ερωτάται ο Υπουργός Δικαιοσύνης: Καταργήθηκε η περιβόητη περιϋβριση δικαστικής αρχής το 1993 επί υπουργίας Γεωργίου Κουβελάκη [διωχθέντος Συμβούλου Επικρατείας επί της εφταετίας], ναι ή όχι; Γνωστοποιώ στους επισκέπτες του ιστότοπου αυτού ότι δυο αθωωτικές αποφάσεις εκδόθηκαν επί τούτου. Α) Η υπ' αριθμό 644/ 26-6-1991 του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/ των Κρήτης (ομόφωνα αθωωτική!). Η σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου: Πρόεδρος Γεώργιος Καράμπελας, οι υπόλοιποι δυο εφέτες οι κ.κ. Δημ. Δαλιάνης και Κων. νος Κούκλης, Εισαγγελέας Κων/ νος Βομπίρης. Συνήγορος υπεράσπισης, η ταπεινότητα μου. Άπαντες οι δικαστές και ο Εισαγγελέας έγιαν Αρεοπαγίτες, ο μεν Πρόεδρος απεβίωσε νωρίς, οι δε κ.κ. Κούκλης και Δαλιάνης έγιναν Αντιπρόεδροι του Αρείου Πάγου. Το επίμαχο δημοσίευμα: ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ, διερωτάται κανείς, τόσο εύκολα μπορεί κάποιοι να παραβιάζουν τα οικογενειακά δικαιώματα; Το βαρύτερο όμως δημοσίευμα είχε το εξής περιεχόμενο: "γνωρίζετε ότι ένας ειρηνοδίκης μπορεί να έρθει να κάνει έρευνα στο διαμέρισμα σας όταν έχει κάποια καταγγελία εις βάρος σας; και μάλιστα η έρευνα να γίνει ακόμη και εν απουσία σας; Μην ξαφνιαστείτε λοιπόν όταν αντιληφθείτε παραβίαση της πόρτας σας. Δεν είναι απαραίτητο να έχει μπει μόνο κλέφτης. Μπορεί να έχει περάσει κάποιος πταισματοδίκης". Ακόμη θυμάμαι την ερώτηση που υπέβαλλε στον ένα κατ/ νο δημοσιογράφο ο κ. Κ. Κούκλης, «΄ενας αναγνώστης που διαβάζει αυτό το σχόλιο δεν θα σχηματίσει βάσιμα την εντύπωση ότι ο πταισματοδίκης παρομοιάζεται με τον κλέφτη;»!!! Γι' αυτή την υπόθεση έπαιξα, κυριολεκτικά, κορώνα-γράμματα την σταδιοδρομία μου. Υπεράσπιση υπόθεσης που ο δικαστής ταυτίζεται με τον κλέφτη!!! Αλλά αυτοί οι δικαστές πρωτοπόρησαν τσακίζοντας αυτήν την προκρούστια για την ελευθερία της Κριτικής και της δικαστικής εξουσίας διάταξη του 181 ποινικού Κώδικα. Το φαιδρό της υπόθεσης είναι ότι η γραμματέας παρέλειψε να γράψει το όνομα του συνηγόρου υπεράσπισης. Το διόρθωσε ο αείμνηστος Πρόεδρος Γ. Καράμπελας με ιδιόχειρο σημείωμα προς την γραμματέα. Το σημείωμα αυτό έχω στο αρχείο μου. Β) η δεύτερη απόφαση ήταν η υπ’ αριθμό 128/ 1992 του Εφετείου Θες/ κης που αθώωσε κατά πλειοψηφία ένα συνάδελφο ο οποίος είχε απευθυνθεί προς τους δικαστές με την εξής φρασεολογία, «δεν μας τρομάζετε σας πληροφορώ. Αυτό σας πόνεσε; Και δεν σας πόνεσαν αυτά που είπα χθες; Μα φοβάσθε ασφαλώς. Είναι φοβισμένο το δικαστήριο Σας, θα σας το αποδείξω στατιστικώς. Φοβάσθε κύριοι, δεν μπορείτε να το κρύψετε»!!! Η απόφαση αυτή αναιρέθηκε από την Ολομελειακή 1283/ 1992. Ήταν η εποχή που ο αείμνηστος ΕισΑΠ Ανδ. Φλούδας διενεργούσε έρευνα για τις αποφυλακίσεις εμπόρων ναρκωτικών στην Θεσ/ κη, αν θυμάμαι καλά. Η απόφαση του ΑΠ αυτή βρίσκεται στο βιβλίο του καθηγητή Λάμπρου Μαργαρίτη "Ολομέλεια Αρείου Πάγου 1950-2002", έκδοση 2003, σελίδες 786-787.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Εν αντιθέσει με την αντίδικο μου, εγώ δεν θα προκαταλάβω την κρίση των Δικαστών μας με αυτοϋπεράσπιση μου μέσω του διαδικτύου! Πόσες φορές δεν διαμαρτύρονται οι δικαστικές ενώσεις στην Ελλάδα όταν διατυπώνονται κρίσεις πριν διεξαχθεί κάποια δίκη που προσελκύει το κοινό ενδιαφέρον; Εντελώς άδικα βέβαια διότι αυτή η στάση υποτιμά βάναυσα τους δικαστές μας αφού τους παρουσιάζει περίπου ως ευεπηρέαστους από την δημόσια Κριτική, ιδιοτελής ή ανιδιοτελής, αδιάφορο! Κι έρχεται τώρα μια Πρόεδρος του Αρείου Πάγου να αποφασίζει μόνη της-δια του διαδικτύου-επί του ζητούμενου, και επί της οποίας δεν θα είναι δικαστής αλλά απλός διάδικος!!! Η Κριτική αυτής της απίστευτης στάσης επαφίεται στον επισκέφτη του ιστότοπου αυτού.
Τελειώνοντας, όσον αφορά την θέση της να μην αποσύρει την έγκληση της επισημαίνω ρητά ότι: ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΎΡΕΙ ΔΙΌΤΙ ΘΑ ΜΕ ΒΡΕΙ ΣΦΌΔΡΑ ΑΝΤΊΘΕΤΟ ΒΆΣΕΙ ΤΟΥ ΠΚ 120 πργφ. 3.
Την απάντηση μου ευελπιστώ ότι θα την έχει εντός της εβδομάδας. Εκτός κι αν συμβεί καθυστέρηση από ανώτερη βία.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Μαύρη μέρα για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα.
Αριστείδης Χατζής, Αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου & Θεωρίας Θεσμών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Η πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου κατέθεσε μήνυση κατά του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Σταύρου Τσακυράκη γιατί ο τελευταίος της άσκησε κριτική – μια απλή πολιτική κριτική. Η μήνυση είναι ένα σοβαρό πολιτικό και ακόμα σοβαρότερο θεσμικό λάθος
Τα τελευταία χρόνια το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα έχει δεχτεί πολλά και σοβαρά πλήγματα. Είναι αναμενόμενο. Σε εποχές κρίσης πάντα οι θεσμοί λυγίζουν για να σηκώσουν το βάρος της «αναγκαιότητας». Τις περισσότερες φορές το στραπατσάρισμα των θεσμών δεν είναι καν απαραίτητο. Απλώς η κρίση προσφέρει μια καλή δικαιολογία για θεσμική χαλάρωση. Ειδικά σε μια κοινωνία που πάσχει ταυτόχρονα από θεσμική αρτηριοσκλήρωση και θεσμική ανεπάρκεια τα παιχνίδια με τους θεσμούς έχουν μικρό πολιτικό κόστος ακόμα κι αν έχουν μεγάλο κόστος σωρευτικά και μακροπρόθεσμα στο Κράτος Δικαίου.
Αν υπάρχει ένα από τα θεμέλια αυτού του Κράτους Δικαίου που έχει δεχτεί σοβαρά χτυπήματα το τελευταίο διάστημα, αυτό είναι η ελευθερία του λόγου, της έκφρασης και του τύπου. Η Ελλάδα, ακόμα και της Mεταπολίτευσης, έχει παράδοση σε απαγορεύσεις, περιορισμούς και λογοκρισία. Τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα και πολλές φορές κωμικοτραγικά. Για να περιοριστούμε στα τελευταία χρόνια: από την καταδίκη του Φίλιππου Λοΐζου για τη δημιουργία της σελίδας «Γέροντας Παστίτσιος» στο Facebook, μέχρι τη δικαστική περιπέτεια του γερμανού καθηγητή Χάινς Ρίχτερ για τις επιστημονικές του απόψεις, γίνεται φανερό ότι στην Ελλάδα η ανοχή είναι είδος εν ανεπαρκεία.
Το έλλειμα ανοχής είναι χαρακτηριστικό στον τρόπο αντιμετώπισης των ΜΜΕ. Κάθε κυβέρνηση και κάθε κομματικός σχηματισμός απεχθάνεται την κριτική. Αυτό είναι γνωστό και δεν το παρατηρούμε πρώτη φορά τώρα. Η προϋπάρχουσα τυποκτόνα νομοθεσία και ο τρόπος που εφαρμόζεται έχει σαν στόχο την φίμωση των Μέσων. Αλλά η σημερινή κυβέρνηση ξεπερνά σε απέχθεια προς την κριτική όλες τις προηγούμενες. Από τις ευθείες απειλές σε δημοσιογράφους και Μέσα μέχρι τον θεσμικά απαράδεκτο και πολιτικά επαίσχυντο τρόπο ρύθμισης των τηλεοπτικών συχνοτήτων, η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει την κριτική. Χειροκροτούμενη από τους αφελείς που δεν εμπιστεύονται τα «διαπλεκόμενα» μέσα για την ενημέρωσή τους, αλλά τη βασίζουν ανοήτως στους ψεκασμένους, τους στρατευμένους και τους εκβιαστές που προσφέρουν «εναλλακτική ενημέρωση».
Ομως όλα αυτά είναι τουλάχιστον αναμενόμενα και συνηθισμένα. Οι περισσότεροι πολιτικοί και οι σκουριασμένες ιδέες ποτέ δεν τα πήγαν καλά με την κριτική. Αντίθετα αυτό που συνέβη σήμερα είναι πρωτοφανές.
Φανταστείτε να αθωωθεί, από συνάδελφό της κατώτερο δικαστή, ο Σταύρος Τσακυράκης! Φανταστείτε όμως να καταδικαστεί ο Σταύρος Τσακυράκης! Στη δεύτερη περίπτωση ο εξευτελισμός της χώρας και των θεσμών της θα συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα
Η πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου, κατέθεσε μήνυση κατά του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Σταύρου Τσακυράκη, γιατί ο τελευταίος της άσκησε κριτική. Μια καθαρόαιμα πολιτική κριτική. Επαναλαμβάνω ότι αυτή η κίνηση είναι πρωτοφανής και επιπλέον θεσμικά αδιανόητη.
Συνέχεια...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Συνέχεια...
Αλλά αυτή η ιστορία αρχίζει με ένα άλλο, επίσης μεγάλο λάθος, της προέδρου του Αρείου Πάγου. Αμέσως μετά τον διορισμό της από τη σημερινή κυβέρνηση έκανε και πάλι κάτι πρωτοφανές. Εστειλε επιστολή στους προέδρους των ανώτατων δικαστηρίων των υπολοίπων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης με καθαρά πολιτικό περιεχόμενο (θα βρείτε την επιστολή εδώ). Ο σκοπός ήταν, σύμφωνα με την ίδια, ενημερωτικός. Στην πραγματικότητα όμως το κείμενο περιείχε πολιτικές απόψεις που ήταν τουλάχιστον αμφιλεγόμενες (για μένα λανθασμένες και απαράδεκτες). Η πρόεδρος του Αρείου Πάγου με την επιστολή της παραβίασε πολύ σοβαρούς κανόνες γραπτούς και άγραφους και επιπλέον εξέθεσε τους έλληνες δικαστές (με την εικόνα για την ανεξαρτησία τους που δίνει η επιστολή και η απόφασή της να τη στείλει χρησιμοποιώντας τον θεσμικό της ρόλο) και τους έλληνες πολίτες (ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας αλλά και των Ελλήνων δικαστών απορρίπτουν όσα έγραψε και δεν δέχονται να αναλάβει η πρόεδρος του ΑΠ την επίσημη πολιτική εκπροσώπησή τους).
Μαύρη μέρα για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα
Δημοσιεύεται το σημερινό άρθρο (26-2-2016) του καθηγητή κ. Χατζή το οποίο περιέχει links με το "υβριστικό" άρθρο του κ. Τσακυράκη. Περιμένω να διαπιστώσω αν θα ζητήσει την ποινική δίωξη και του κ. Χατζή και, κυρίως, του διάσημου ιστολογίου Protagon (ανήκε παλιότερα στον κ. Σταύρο Θεοδωράκη, αρχηγό του ΠΟΤΑΜΙΟΥ], καθώς επίσης και εναντίον της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ που αναδημοσίευσε, έστω και με link το άρθρο του κ. Τσακυράκη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Ελευθερία έκφρασης Δικαστικού Λειτουργού
Με αφορμή τα δημοσιεύματα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο και τις ανακοινώσεις προσώπων και φορέων αναφορικά με την κατατεθείσα εκ μέρους της Προέδρου του Αρείου Πάγου έγκληση σε βάρος συνταγματολόγου για ανάρτηση στο ιστολόγιό του, σχετική με επιστολή που η πρώτη απέστειλε στους Ομολόγους της των Ευρωπαϊκών χωρών προς ενημέρωση της επικρατούσας στη χώρα μας κατάστασης, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, μετά από απόφαση, που ελήφθη, κατά πλειοψηφία, επισημαίνει τα ακόλουθα: Με επιστολή της, που απεστάλη τον μήνα Ιούλιο του έτους 2015 προς τους Προέδρους των Ανώτατων Δικαστηρίων των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε μία περίοδο, που ολόκληρη η ελληνική κοινωνία αντιμετώπιζε πρωτόγνωρες καταστάσεις, η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου, με μοναδικό σκοπό τη διαφύλαξη του εθνικού συμφέροντος και την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών, που, επί εξαετία, δοκιμάζονται και οι οποίοι, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή, δεν ευθύνονται για την επιβολή των μνημονιακών μέτρων στη χώρα μας, ζήτησε από τους Ομολόγους της, εντός του πλαισίου των καθηκόντων τους, να ενσκύψουν επί του ελληνικού προβλήματος και να συνδράμουν στην επίλυσή του. Υπενθυμίζουμε ότι η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, καθ΄ όλο το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του έτους 2012 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2015, που διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων είχε επανειλημμένα προβεί σε ανάλογες ενέργειες ενώπιον θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (επιστολές κατά τα έτη 2012, 2013, 2014 σε Μπαρόζο, Γιούνγκερ, Ρέντιγκ κ.α.). Η ελευθερία της έκφρασης, είτε δια του γραπτού είτε δια του προφορικού λόγου, η οποία συνιστά αναγκαίο θεμέλιο κάθε δημοκρατικής κοινωνίας και βασική προϋπόθεση για την πρόοδό της καθώς και για την ανάπτυξη του ατόμου, αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και για το Δικαστικό Λειτουργό, υπό τους περιορισμούς της μη οποιασδήποτε μορφής εκδήλωσης υπέρ ή κατά πολιτικού κόμματος και της μη προσβολής του κύρους της Δικαιοσύνης. Ο θεσμικός ρόλος του Προέδρου του Αρείου Πάγου επιβάλλει την έκφραση δημόσιας γνώμης, εκ μέρους του, προς διαφύλαξη του Συντάγματος και των νόμων, κείμενα στα οποία, και μόνο, υπόκειται κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Περαιτέρω, η άσκηση κριτικής και μάλιστα και η δριμεία κριτική εμπίπτει, επίσης, στον πυρήνα του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας της έκφρασης, δεδομένου ότι τόσο το Σύνταγμα της χώρας μας όσο και τα Διεθνή και Ευρωπαϊκά Κείμενα προστατεύουν όλες τις απόψεις, τόσο αυτές που γίνονται ευνοϊκά δεκτές όσο και αυτές που «ενοχλούν», διότι μ’ αυτό τον τρόπο πληρούνται οι απαιτήσεις της πλουραλιστικής ανεκτικότητας και του ανοικτού πνεύματος, χωρίς τις οποίες δεν νοείται Δημοκρατία. Στην άσκηση κριτικής, όμως, τίθενται όρια, που το ίδιο το Σύνταγμα και οι νόμοι προβλέπουν, καθώς και τα Διεθνή Κείμενα και μεταξύ των ορίων αυτών είναι η προστασία της προσωπικότητας, της τιμής και της υπόληψης του ατόμου. Επί της ανωτέρω επιστολής της Προέδρου του Αρείου Πάγου, ακολούθησε, με σχετική ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο, δημοσίευμα του καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου κ. Τσακυράκη, στο οποίο, μεταξύ άλλων: α) γίνεται υπόδειξη σε θεσμικό όργανο (Πρόεδρο Αρείου Πάγου), που μάλιστα, λόγω της διαδικασίας επιλογής του, αντλεί τη νομιμοποίησή του από τον ίδιο το Ελληνικό Λαό να «Παραιτηθεί», Συνέχεια...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

συνέχεια...
β) διαλαμβάνεται η παρότρυνση στους ακέραιους Δικαστές (δηλαδή ο εν λόγω συνταγματολόγος εννοεί ότι η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν είναι ακέραιη Δικαστής; ) να αντιδράσουν και γ) χρησιμοποιούνται για το πρόσωπο της Προέδρου του Αρείου Πάγου οι χαρακτηρισμοί «… είναι τόσο αφελής», «πολιτικάντης», οι αναφορές ότι «οι δικαστές των άλλων χωρών θα τραβούν τα μαλλιά τους», ότι «η επιστολή της κ. Θάνου καταβαραθρώνει τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς, εκθέτει τη χώρα και μας ευτελίζει πολιτισμικά» και ότι «μετά από αυτή την επιστολή δεν μπορεί να ανέβει (η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δηλαδή) στην έδρα». Τα Ελληνικά Δικαστήρια, πλέον, θα κρίνουν, κυριαρχικά, κατά πόσο οι ανωτέρω εκφράσεις υπερβαίνουν ή όχι τα ακραία όρια της κριτικής. Οφείλουμε, ωστόσο, σε συνέχεια της επιστολής της Προέδρου του Αρείου Πάγου, να διαβεβαιώσουμε τους πολίτες ότι οι Έλληνες Δικαστές δώσαμε όρκο να είμαστε θεματοφύλακες των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και συνεπώς θα εξακολουθήσουμε να προασπιζόμαστε τα δικαιώματα αυτά και η Δικαιοσύνη να αποτελεί το ανάχωμα της αδικίας και πραγματικό καταφύγιο όλων των πολιτών, σε πείσμα αυτών που μας θέλουν «φιμωμένους».
Ε.Δ.Ε. Ανακοίνωση με θέμα την ελευθερία έκφρασης Δικαστικού Λειτουργού

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ αναφορικά με την έκδοση ήμη ανακοίνωσης επί της εγκλήσεως που κατατέθηκε από την Πρόεδρο τουΑρείου Πάγου.
Επί του ζητήματος που τέθηκε στη συνεδρίαση του ΔΣ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων,σήμερα 26/2/2016, αναφορικά με την έκδοση ή μη ανακοίνωσης επί της εγκλήσεως που κατατέθηκε από την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, κα Β.Θάνου , κατά του καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου ,κ. Στ. Τσακυράκη , διατυπώσαμε την ακόλουθη άποψη:
Η ´Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων δε νομιμοποιείται νομικά και ηθικά να εκδόσει ανακοίνωση επί ιδιωτικής υποθέσεως, για την οποία έχουν ήδη επιληφθεί οι δικαστικές αρχές.

Μαρία Σιμιτσή-Βετούλα Νίκος Σαλάτας Παν.Λυμπερόπουλος
Εφέτες, μέλη του ΔΣ της ΕΔΕ.
η μειοψηφία της ΕΔΕ
Η άποψη της μειοψηφίας δεν είναι καταχωρημένη στο ιστολόγιο της ΕΔΕ!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου:
Οι δικαστές δεν είναι υπεράνω κριτικής
.

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εκφράζει την έκπληξη και την αντίθεσή της με την μήνυση για εξύβριση και δυσφήμηση που κατέθεσε η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, κ. Β. Θάνου κατά του Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, κ. Στ. Τσακυράκη. Αφορμή για την εν λόγω μήνυση ήταν ένα επικριτικό σχόλιο του τελευταίου για επιστολή που απέστειλε η κ. Β. Θάνου, με την ιδιότητά της ως Προέδρου του Αρείου Πάγου, στους Προέδρους ανωτάτων δικαστηρίων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ασφαλώς ένα δημόσιο πρόσωπο δικαιούται προστασίας της υπόληψής του, καθώς και δικαιούται να εκφράζει δημόσια την άποψή του.
Εντούτοις, τα δημόσια πρόσωπα, και μάλιστα αυτά που ασκούν εξουσία, οφείλουν να είναι ιδιαιτέρως ανεκτικά στη δημόσια κριτική, όταν αυτή αφορά είτε την άσκηση των καθηκόντων τους είτε, όπως εν προκειμένω, γνώμη που τα ίδια διατύπωσαν με επίκληση της ιδιότητάς τους. Και τούτο, ακόμα και όταν η εν λόγω κριτική είναι οξεία ή ακόμα και ακραία. Όπως, άλλωστε έχει παγίως κρίνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε μια δημοκρατική κοινωνία, οι ιδιώτες έχουν δικαίωμα να σχολιάζουν και να ασκούν κριτική τόσο στην απονομή της δικαιοσύνης όσο και στους λειτουργούς της. Με άλλα λόγια, και οι δικαστικοί λειτουργοί, ακόμα και οι ανώτατοι, υπόκεινται σε δημόσια κριτική και έλεγχο.
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Δεοντολογία και κριτική
Κωνσταντίνος Μενουδάκος, πρώην Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Δεν θεωρώ ότι οι δικαστικοί λειτουργοί πρέπει να μένουν εγκλωβισμένοι στα υπηρεσιακά τους καθήκοντα. Έχουν και αυτοί δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη τους για τα θέματα που απασχολούν την κοινωνία, ακόμη και για εκείνα που έχουν πολιτικό υπόβαθρο και συναρτώνται με πολιτικές επιλογές. Αρκεί το δικαίωμα αυτό να ασκείται κατά τρόπο ώστε να μην κλονίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στην αμεροληψία και την αντικειμενικότητά τους. Να μη δημιουργούνται, δηλαδή, εις βάρος τους υπόνοιες ότι λειτουργούν με σκοπιμότητες ή ότι διακατέχονται από άκαμπτες υποκειμενικές πεποιθήσεις και προκαταλήψεις, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση τους και κατά την άσκηση των δικαστικών καθηκόντων τους. Αυτό είναι η ουσία της δικαστικής δεοντολογίας, που τελικό σκοπό έχει να διαφυλάξει τη θεσμική αξιοπιστία της Δικαιοσύνης.
Η ελευθερία αυτή του λόγου που πρέπει να αναγνωρίζεται στους δικαστές ασφαλώς δεν περιορίζει το δικαίωμα κριτικής των απόψεών τους. Όταν ο δικαστής εκφράζεται για θέματα που δεν ανήκουν στα συνταγματικά καθήκοντά του, δεν δικαιούται να επικαλείται τη θεσμική ιδιότητά του για να αποκτήσει μια μορφή ασυλίας έναντι της κριτικής. Οι πολίτες μπορούν να κρίνουν τόσο το περιεχόμενο των απόψεων όσο και τον τρόπο, τον χρόνο και τα μέσα με τα οποία εκφράζεται, να δίνουν τη δική τους εκτίμηση και εξήγηση και να συνάγουν τα δικά τους συμπεράσματα. Όπως δικαιούνται να κρίνουν και αν υπάρχει υπέρβαση των ορίων της δικαστικής δεοντολογίας.
Ως προς το περιεχόμενο και τα όρια της κριτικής στις περιπτώσεις αυτές, υπάρχει ουσιώδης διαφορά σε σχέση με την κριτική των δικαστικών αποφάσεων και γενικότερα των δικαστικών ενεργειών, η οποία ασφαλώς μπορεί και πρέπει να ασκείται, αλλά κατά τρόπο ώστε να μη θίγεται το κύρος της Δικαιοσύνης ως κρατικής λειτουργίας, δηλαδή με συγκεκριμένα επιχειρήματα και τεκμηρίωση, χωρίς απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Ενέργειες, όμως, και δηλώσεις δικαστικού λειτουργού που εξέρχονται των ορίων των συνταγματικών καθηκόντων του, είναι δεκτικές κριτικής στα όρια που είναι επιτρεπτά, κατά τον νόμο και την ηθική, για ενέργειες και δηλώσεις οποιουδήποτε προσώπου ασκεί δημόσια δραστηριότητα. Δεν αποκλείονται καταρχήν και εκτιμήσεις, οι οποίες εκφράζουν απαξία για το αντικείμενο της κριτικής, στον βαθμό που δεν αποτελούν ισχυρισμούς υβριστικούς και συκοφαντικούς. Συνέχεια...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Συνέχεια...
Με τη γνωστή επιστολή της προέδρου Βασιλικής Θάνου προς τους προέδρους των ανώτατων δικαστηρίων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης επιχειρήθηκε να ερμηνευθεί το νόημα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 του περασμένου καλοκαιριού, χωρίς, μάλιστα, προβληματισμό για τις νομικές αμφισβητήσεις που είχαν εγερθεί για την προκήρυξή του, και να εξηγηθούν οι αιτίες της δημιουργίας του χρέους του ελληνικού κράτους. Ακόμη περιέχονται και εκτιμήσεις για την αποτελεσματικότητα του προγράμματος που επιβλήθηκε από τους «δανειστές», τη λεγόμενη τρόικα. Το κείμενο αυτό αναφέρεται στο βασικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας και στην καρδιά της κομματικής αντιπαράθεσης. Ανεξάρτητα από το ζήτημα εάν η επιστολή αυτή –η οποία υπογράφεται με την ιδιότητα της προέδρου του Αρείου Πάγου, αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του δικαστηρίου και απευθύνεται σε πρόσωπα που ουδεμία σχέση μπορεί να έχουν με τις αιτίες του προβλήματος και με τον τρόπο επίλυσης– παραβιάζει ή όχι τις αρχές της δεοντολογίας, πάντως αποτελεί κείμενο δεκτικό κριτικής, στον ίδιο βαθμό και με την ίδια ένταση που θα μπορούσε να ασκηθεί σε κείμενο προερχόμενο από οποιοδήποτε άλλο «δημόσιο πρόσωπο». Ως προς τα επιτρεπόμενα όρια κριτικής του κειμένου αυτού, ο συντάκτης του δεν δικαιούται να επικαλείται την ιδιότητά του και το κύρος της δικαιοσύνης και του δικαστηρίου, στο οποίο υπηρετεί. Το λάθος της κυρίας Θάνου είναι ότι επικαλείται την ανάγκη διατήρησης του κύρους της θέσης της προκειμένου να περιορίσει την κριτική για ενέργειά της που βρίσκεται έξω από τα όρια των καθηκόντων αυτής της θέσης.
Η κατάθεση από την πρόεδρο του Αρείου Πάγου έγκλησης κατά του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη για την κριτική την οποία άσκησε κατά του περιεχομένου της επιστολής της αποτελεί ενέργεια που ξαφνιάζει, αλλά και δημιουργεί ανησυχίες. Διότι προδίδει αδυναμία αποδοχής της κριτικής και έλλειψη νηφαλιότητας και ψυχραιμίας, που αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την ορθή άσκηση του έργου της απονομής δικαιοσύνης.
Άρθρο Κωνσταντίνου Μενουδάκου στην Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της Νομικής Σχολής Αθηνών.
Η Γενική Συνέλευση της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αφού ενημερώθηκε και συζήτησε για την κατάθεση έγκλησης από την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου κατά του καθηγητή της Νομικής Σχολής Σταύρου Τσακυράκη, επαναλαμβάνει την προσήλωσή της στις ακαδημαϊκές ελευθερίες και την ελευθερία της έκφρασης και εκφράζει τη συμπαράστασή της στο συνάδελφο.
Αθήνα, 2 Μαρτίου 2016
Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της Νομικής Σχολής Αθηνών για την κατάθεση αγωγής της προέδρου του Αρείου Πάγου κατά του καθηγητή Νομικής Στ.Τσακυράκη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

...Όσον αφορά τη δικαστική της ιδιότητα, πόσο θεσμικά επικίνδυνη είναι η «μείωση του κύρους του αξιώματος», του «κύρους του θεσμού»;
Ας μην ξεγελιόμαστε τώρα, νομικά δεν στέκουν αυτά τα πράγματα, έχουν καταργηθεί, δεν υπάρχει «κύρος θεσμού». Όσο για τη δικαστική της ιδιότητα έχω όλο το δικαίωμα του κόσμου να την προσβάλλω σε εισαγωγικά, όπως το εννοεί εκείνη, να της ασκώ κριτική, να θεωρώ ότι δεν κάνει καλά τη δουλειά της και να προσπαθώ με επιχειρήματα να πω την άποψή μου. Αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου, όχι μόνο προς το δικαστή, αλλά και προς κάθε κρατικό όργανο, από τον πρωθυπουργό μέχρι το βουλευτή, μέχρι οποιονδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς.
Και πόσο θεσμικά επικίνδυνη είναι η άσκηση μήνυσης από πρόεδρο του Αρείου Πάγου για επικριτικά σχόλια σε νομικό;
Όχι μόνο από πρόεδρο που, φυσικά, προηγείται της ιεραρχίας, αλλά από κάθε δικαστή. Από τα διάφορα πολιτειακά όργανα, αυτά που πρέπει να επιδεικνύουν τη μεγαλύτερη ανοχή είναι οι δικαστές. Πώς θα τον κρίνουν οι συνάδελφοί του; Η συναδελφική αλληλεγγύη είναι σαφές ότι μπορεί να υπάρχει και να καθιστά την κρίση, έστω, αν θέλετε, να φαίνεται, ότι δεν είναι αντικειμενική. Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει μία επίδειξη άσκησης εξουσίας, που κατά τη γνώμη μου ξεπερνά κάθε όριο και η οποία αδιαφορεί για τις όποιες αντιδράσεις.
Ασκήσατε τη δημόσια κριτική σας εδώ και αρκετόν καιρό. Γιατί, λέτε, υπήρξε τόσο καθυστερημένη αντίδραση από την κ. Θάνου;
Ούτε αυτό με ενδιαφέρει γιατί το έκανε. Κάποιοι μου λένε να κοιτάξω τις παραγραφές και διάφορα τέτοια. Δεν με ενδιαφέρουν ούτε οι παραγραφές ούτε τίποτα, η ουσία με ενδιαφέρει. Και ειλικρινά δεν ξέρω τι την πείραξε, δεν καταλαβαίνω. Ίσως την πειράζει το να ζητά κάποιος την παραίτησή της. Κι εμένα θα με πείραζε, αν μου ζητούσατε να παραιτηθώ από το πανεπιστήμιο...
Έκτος από τη δική σας περίπτωση, ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος «νουθετεί» την εισαγγελέα εφετών Γεωργία Τσατάνη. Συμμερίζεστε τις απόψεις που θέλουν να υπάρχει κυβερνητικό σχέδιο ελέγχου της Δικαιοσύνης;
Δεν μου αρέσει να κάνω υποθέσεις, εκείνο που ξέρω είναι ότι η δικαιοσύνη βρίσκεται σε μία κατάπτωση. Από το 2010 που μιλώ για τα μισθολογικά, για τις απεργίες και για διάφορα άλλα θέματα, είχα επισημάνει ότι πρέπει να προσέξουμε τη δικαιοσύνη γιατί είναι κλειδί στο να βγούμε από την κρίση. Έχω την εντύπωση ότι πρώτον υπάρχει μία πολιτικοποίηση και κομματικοποίηση στη δικαιοσύνη που δεν κάνει καλό και δεύτερον ότι η εξουσία, την οποίαν έχουν, ασκείται χωρίς έλεγχο και χωρίς καμία περίσκεψη. Όλη αυτή η ιστορία «Μα, εγώ δε θα πω τις απόψεις μου σαν δικαστής;» υποκρύπτει αυτό το γεγονός. Πες ό,τι θες, αρκεί να διατηρείς την αμεροληψία σου. Από τους δικαστές δεν θέλουμε απλώς να είναι αμερόληπτοι, πρέπει να φαίνονται κιόλας ότι είναι αμερόληπτοι, αυτό έχει πει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και είναι το σημαντικό. Φοβάμαι ότι απ’ όλα αυτά που ακούγονται στο χώρο της δικαιοσύνης, το 1/10 να είναι αληθή, δείχνουν μία κατάσταση μεγάλης κρίσης [Συνέντευξη Στ. Τσακυράκη στο Athens voice]
Ο Σταύρος Τσακυράκης στο εδώλιο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Η καλή εφαρμογή της δικαστικής δεοντολογίας συμβάλλει στην απονομή αποτελεσματικής δικαιοσύνης. Παράλληλα, όμως, συμβάλλει στην εμπέδωση του κύρους των δικαστικών λειτουργών και του δικαστικού συστήματος. Τη δικαστική ιδιότητα δεν την κατέκτησα. Μου την πρόσφεραν, μέσα από μια νόμιμη διαδικασία επιλογής και αξιολόγησης. Για να την ασκήσω υπέρ του λαού, που καταβάλλει την αμοιβή μου. Το δικαστικό κύρος δεν μπορούν να μου το απονείμουν. Όσο κι αν η θέση μου συνδέεται, εξ ορισμού, με κάποιο κοινωνικό κύρος, αυτό το κύρος εγώ, ο ίδιος, το επιβεβαιώνω ή το αποδομώ, με την καθημερινή συμπεριφορά μου.
Μου είπαν ότι ο προσήκων τρόπος αντίδρασης είναι ένας, για όλες τις περιπτώσεις. Απάθεια! [Με την έννοια της ακινησίας κάποιων παθών, όπως η ματαιοδοξία, ο θυμός, η οργή ή η μνησικακία, που παίρνουν αφορμή ενεργοποίησης από τις κολακείες ή την καταφρόνηση]. Να είμαι σαν «νεκρός», τόσο για τους επαίνους όσο και για τις ύβρεις. Να τηρώ τη σιωπή και να απαντώ μόνο με τις αποφάσεις μου. Ο διάλογος από την έδρα ενέχει πάντοτε τον κίνδυνο εκτροπής. Οπότε, αυτός, που ζημιώνεται, είναι πάντοτε ο δικαστής και το κύρος τη δικαιοσύνης.
Τηρουμένων των αναλογιών, αυτό θα πρέπει να ισχύσει και για το δημόσιο λόγο. Το να παραμένω, όμως, απαθής, όταν προσβάλλομαι, δεν είναι εύκολο πράγμα. Πρέπει να έχω μπει στη διαδικασία νέκρωσης της φιλαυτίας μου. Με επίγνωση τού ότι, ακόμη, δεν είμαι ταπεινός, να θέλω να γίνω. Τότε, δεν με θίγει το ύφος της κριτικής, όσο σκληρό και αν είναι. Μένω στο νόημα της κριτικής και χαίρομαι στο μέτρο, που αυτή είναι εύστοχη. Επανεξετάζω την άποψή μου. Εφ’ όσον πρέπει, τη διορθώνω! Η προσωπικότητά μου δεν κινδυνεύει.
Τι κάνω, όταν δεν μπορώ να ανεβάσω τον πήχη τόσο ψηλά; Νομίζω ότι δικαιούμαι να θυμώσω. Δικαιούμαι να παραπονεθώ, σε ιδιωτικό επίπεδο, και να ζητήσω την ηθική συμπαράσταση των φίλων μου. Έχει γραφεί, βέβαια, ότι «αληθινοί φίλοι είναι όσοι μου λένε την αλήθεια και όχι εκείνοι, που μου λέγουν, όσα θα ήθελα να ακούσω». [Αυτό είναι βυζαντινό - ρωμαϊκό, από το εγχειρίδιο συμβουλών του μεγάλου Φωτίου προς τον Ηγεμόνα των Βουλγάρων]. Δικαιούμαι, ακόμη, να κλάψω. Και, βέβαια, όπως κάθε πολίτης, δικαιούμαι να ζητήσω δικαστική προστασία. Αλλά, έχει γραφεί και το «πάντα μοι έξεστι, αλλ’ ου πάντα οικοδομεί»! [Αυτό είναι από τον απόστολο Παύλο]. Νομίζω ότι, ως δικαστής, μόνο οριακά μπορώ να προσφύγω στους συναδέλφους μου, για να βρω το δίκιο μου. Σε περιπτώσεις, ίσως, που πρέπει να καταδειχθεί αβάσιμη μια καταγγελία, της οποίας η μη αμφισβήτηση θα υποδήλωνε αποδοχή και η αποδοχή θα στοιχειοθετούσε πειθαρχικό παράπτωμα, σε βάρος μου. Διαφορετικά, η εμπλοκή μου σε δικαστικές διενέξεις δεν οικοδομεί το κύρος της δικαιοσύνης.
Δικαστική δεοντολογία, ελευθερία του λόγου και προστασία της προσωπικότητας

Addthis