Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

Πλειστηριασμός, οικογενειακή στέγη, κατάχρηση δικαιώματος

Περίληψη. Διανομή ακινήτου. Ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος. Στο άρθ. 281 ΑΚ υπόκειται και το δικαίωμα του κοινωνού προς λύση της κοινωνίας. Πρωτόδικα είχε γίνει δεκτή η αγωγή του ενάγοντος κατά του εναγομένου αδελφού του για διανομή επικοίνου με πλειστηριασμό καθώς είχε κριθεί ότι δεν ήταν δυνατή η αυτούσια διανομή αφού το ακίνητο ήταν εκτός σχεδίου. Είχε απορριφθεί ένσταση καταχρηστικής άσκησης της αγωγής του εναγόμενου η οποία επαναφέρεται ως λόγος έφεσης. Ο εναγόμενος κατοικεί στο επίκοινο επί 30 έτη, έχει σοβαρά προβλήματα υγείας και χαμηλά εισοδήματα.

 Ο ενάγων έχει και άλλα ακίνητα και ζητά την πώλησή του για την εξόφληση των χρεών του την οποία όμως δεν θα επιτύχει με την πώληση του επικοίνου με πλειστηριασμό αφού λόγω της οικονομικής κρίσης ο πλειστηριασμός δεν θα αποφέρει σοβαρό τίμημα. Το ακίνητο είναι ήδη εντός σχεδίου και είναι δυνατή η αυτούσια διανομή. Οφείλει εισφορά σε γη και χρήμα. Δεκτή η ένσταση. Εκκαλεί την με αριθ. 618/2013 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Απορρίπτει αγωγή.
 ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ  132/ 2015  Τμήμα 8ο.

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Γεώργιο Μανωλίδη, Πρόεδρο Εφετών, Αλεξάνδρα Σιούτη, Εφέτη και Κωνσταντία Εμμανουηλίδου, Εφέτη - Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Διονυσία Αλεβιζάκη. 
Με την ένδικη αγωγή ο ενάγων ισχυρίσθηκε ότι μαζί με τον εναγόμενο είναι συγκύριοι κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου έκαστος ενός οικοπέδου με ΚΑΕΚ .... , εμβαδού 330 τμ, μετά των επ’ αυτού δύο ισογείων οικιών εμβαδού 68,85 τμ και 60 τμ αντίστοιχα, που βρίσκεται στο Δήμο Γλυκών Νερών Αττικής εκτός σχεδίου και οικοδομικής ζώνης, αντικειμενικής αξίας 140.000 ευρώ. Ότι περιήλθε στο μεν ενάγοντα εκ κληρονομίας του πατέρα του ..., την οποία αποδέχθηκε με την υπ’ αριθμόν 5070/21-11-2008 δήλωση αποδοχής ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιά ..., όπως τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθμόν 5192/21-7-2009 συμβολαιογραφική πράξη της ίδιας, νομίμως καταχωρηθείσα στο οικείο κτηματολογικό φύλλο, στον δε εναγόμενο με το υπ’ αριθμόν 79/4-4- 1984 συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Πειραιά … νομίμως μεταγραφέν στα Βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Κρωπίας. Ότι ο εναγόμενος δεν συναινεί στην εξώδικη διανομή του κοινού ακινήτου, του οποίου η αυτούσια διανομή είναι αδύνατη. Με βάση αυτό το ιστορικό ο ενάγων ζήτησε τη διανομή με πλειστηριασμό του ανωτέρω ακινήτου, ώστε να λάβει έκαστος ανάλογο μέρος του εκπλειστηριάσματος και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος της διανεμητέας περιουσίας. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ’ αρ. 618/2013 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που δέχθηκε αυτή και διέταξε την δια πλειστηριασμού λύση της κοινωνίας, αφού προηγουμένως απέρριψε ως μη νόμιμη την ένσταση του εναγομένου περί καταχρηστικής άσκησης της αγωγής. Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησε ο εναγόμενος την ένδικη έφεση, με την οποία παραπονείται για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου αναφορικά με την απόρριψη της ως άνω ένστασης, ζητεί δε την παραδοχή της έφεσής του και την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, με σκοπό να απορριφθεί στο σύνολό της η αγωγή.
Κατά το άρθρο 522 Κ.Πολ.Δ., με την άσκηση της έφεσης, η υπόθεση μεταβιβάζεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους. Από αυτό συνάγεται ότι, αν το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με την εκκαλούμενη απόφασή του, δέχθηκε την αγωγή και απέρριψε την ένσταση του εναγομένου κατ`αυτής, ο τελευταίος εκκαλώντας την σχετική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, μπορεί να επαναφέρει στο εφετείο την ένταση αυτή μόνο με λόγο έφεσης ή με πρόσθετο λόγο και όχι απλά με τις προτάσεις του. (ΑΠ 979/2003 ΔΗΜ. ΝΟΜΟΣ). Κατά το άρθρο 281 ΑΚ «Η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος». Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, «καλή πίστη» θεωρείται η συμπεριφορά του χρηστού και συνετού ανθρώπου, που επιβάλλεται κατά τους συνηθισμένους τρόπους ενεργείας, ενώ ως κριτήριο των «χρηστών ηθών» χρησιμεύουν οι ιδέες του κατά γενική αντίληψη «χρηστώς και εμφρόνως σκεπτόμενου ανθρώπου». Για την εφαρμογή της διάταξης αυτής δεν αρκεί καταρχήν μόνη η επί μακρό χρόνο αδράνεια του δικαιούχου να ασκήσει το δικαίωμά του, ούτε η καλόπιστη πεποίθηση του υπόχρεου ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα κατ` αυτού ή ότι δεν πρόκειται τούτο να ασκηθεί, ούτε κατ`ανάγκην από την άσκησή του να δημιουργούνται απλώς δυσμενείς ή και αφόρητες επιπτώσεις για τον υπόχρεο, αλλά απαιτείται κατά περίπτωση συνδυασμός των ανωτέρω και γενικώς η συνδρομή ιδιαίτερων περιστάσεων, αναγομένων στη συμπεριφορά τόσο του δικαιούχου όσο και του υπόχρεου, εφόσον όμως αυτή του τελευταίου τελεί σε αιτιώδη σχέση με εκείνη του δικαιούχου και δεν είναι άσχετη με αυτήν, ώστε η άσκηση του δικαιώματος να αποβαίνει αντίθετη στις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου (Ολ. Α.Π. 8/2001, 1/1997, 62/1990, ΑΠ 207/2014 όλες δημ. στη ΝΟΜΟΣ). Η διάταξη του άρθρου 281 του ΑΚ αναφέρεται αδιάκριτα σε όλα τα δικαιώματα που πηγάζουν από το ουσιαστικό δίκαιο και συνεπώς καταλαμβάνει και το κατ΄άρθρα 1113 και 795 του ΑΚ δικαίωμα του συγκυρίου να απαιτήσει οποτεδήποτε τη λύση της κοινωνίας, ακόμη και όταν αυτή υπήρξε αποτέλεσμα κληρονομικής διαδοχής (ΑΠ 2085/1983 ΝοΒ 1985 - 34). Το δικαίωμα προς λύση της κοινωνίας υπόκειται έτσι σε δικαστικό έλεγχο, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει στην απόρριψη της αγωγής όταν διαπιστωθεί η καταχρηστική άσκησή της. Για την απόκρουση όμως της αγωγής διανομής ως καταχρηστικής, με βάση τη διάταξη αυτή, απαιτείται η συνδρομή περιστατικών βάσει των οποίων θα κριθεί η συμπεριφορά του ενάγοντος που προηγήθηκε της άσκησης της αγωγής και η πραγματική κατάσταση που δημιουργήθηκε, η οποία δεν δικαιολογεί την άσκηση του προς λύση της κοινωνίας δικαιώματος, διότι υπερβαίνει τα όρια που τάσσει η εν λόγω διάταξη, περίπτωση η οποία υπάρχει όταν προκαλείται, λόγω της συμπεριφοράς και της κατάστασης αυτής, η έντονη εντύπωση αδικίας, συγκριτικά με το όφελος του δικαιούχου από την άσκηση του δικαιώματος προς λύση της κοινωνίας (βλ. ΑΠ 473/2001 ΝοΒ 2002-517, ΑΠ 1361/1996 ΕλλΔνη 38 - 1793, ΕφΛαρ 689/1986 δημ. στη ΝΟΜΟΣ, Λ. Πίψου Η δικαστική διανομή σελ 134 - 141 και τις εκεί παραπομπές στη νομολογία, Π.Αλικάκος Κατάχρηση Εμπράγματου Δικαιώματος σελ. 151 - 159).
Στην προκείμενη περίπτωση ο εναγόμενος με τις νομίμως υποβληθείσες πρωτοδίκως έγγραφες προτάσεις του, που επαναφέρει νομότυπα ως λόγο έφεσης, ισχυρίζεται ότι η ένδικη αγωγή περί λύσης της συγκυριότητας ασκείται καταχρηστικά, διότι α) για διάστημα πλέον της 30ετίας κατοικεί μόνιμα μαζί με την οικογένειά του στην μία εκ των δύο κατοικιών επί του επίκοινου οικοπέδου, η οποία μάλιστα ανεγέρθηκε με δικές του δαπάνες, προσδοκούσε δε την ένταξη στο σχέδιο πόλης ώστε να αποκτήσει νομική αυτοτέλεια η εν λόγω κατοικία, ενώ ο ενάγων, αν και μπορεί να κάνει χρήση της έτερης κατοικίας, ούτε καν επισκέπτεται το επίκοινο ακίνητο, β) ότι ο ίδιος αντιμετωπίζει σοβαρά χρόνια προβλήματα υγείας και το μοναδικό εισόδημά του είναι η σύνταξη αναπηρίας που λαμβάνει, σε αντίθεση με τον ενάγοντα που είναι οικονομικά εύρωστος, γ) ότι η λύση της κοινωνίας με πλειστηριασμό, όπως αιτείται ο ενάγων εφεσίβλητος, εκτός του ότι θα του στερήσει την οικογενειακή του στέγη, επιπλέον το εκπλειστηρίασμα που θα λάβει δεν θα αρκέσει για την αντικατάσταση αυτής και δ) ότι, σε κάθε περίπτωση, η διανομή την παρούσα χρονική περίοδο είναι άκαιρη και οικονομικά ασύμφορη για αμφότερους τους συγκυρίους , καθόσον ήδη το επίκοινο έχει ενταχθεί στο σχέδιο πόλης και θα μπορεί στο άμεσο μέλλον να διανεμηθεί αυτούσια, ενδεχομένως με σύσταση καθέτου ιδιοκτησίας και να λάβει έκαστος από μία κατοικία. Τα ανωτέρω επικαλούμενα πραγματικά περιστατικά θεμελιώνουν επαρκώς τη νομική βασιμότητα της ένστασης του άρθρου 281 του ΑΚ σύμφωνα και με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, καθόσον κατά τα εκτιθέμενα η λύση της συγκυριότητας με πλειστηριασμό θα οδηγούσε στην απώλεια της οικογενειακής στέγης του εναγομένου χωρίς ιδιαίτερο όφελος για τον ενάγοντα. Επομένως, η εκκαλούμενη απόφαση που έκρινε αντίθετα, απορρίπτοντας ως μη νόμιμη τη σχετικώς προβληθείσα ένσταση του εναγομένου, έσφαλλε περί την εφαρμογή του νόμου και θα πρέπει, κρινόμενου ως βάσιμου του σχετικού λόγου, να γίνει δεκτή και κατ΄ουσίαν η έφεση και αφού εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να κρατηθεί η υπόθεση και να δικασθεί κατ΄ουσίαν, ώστε να ερευνηθεί και η ουσιαστική βασιμότητα της ανωτέρω ένστασης.
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, που εξετάσθηκαν νόμιμα στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημοσίας συνεδρίασης και των εγγράφων που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με το υπ’ αριθμόν 79/4-4-1984 συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Πειραιώς ..., νομίμως μεταγραφέν στα Βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Κρωπίας στον τόμο 426 με αριθμό 181, ο εναγόμενος απέκτησε από τον πατέρα του ... ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου ενός αγροτεμαχίου εκτός σχεδίου, μη άρτιου και μη οικοδομήσιμου, κείμενου στη θέση Γλυκά Νερά ή Μεταλλείο της περιφέρειας της κοινότητας Παιανίας Αττικής, ήδη Δημοτικής Ενότητας Γλυκών Νερών Δήμου Παιανίας, με αριθμό 1 του 24ου τετραγώνου, εμβαδού 328,53 τμ, συνορευόμενου ανατολικά επί πλευράς 15 μ με ιδιοκτησία αγνώστου, δυτικά επί πλευράς 13 μ. με οδό .., βόρεια επί προσόψεως 23,50 μ με οδό ... και νότια επί πλευράς 23,50 μ με ιδιοκτησία αγνώστου, μετά των επ’ αυτού ανεγερθεισών δύο ισογείων οικιών. Συγκεκριμένα ο παρέχων πατέρας ανήγειρε με δαπάνες και επιμέλεια του δύο συνεχόμενες αυτοτελείς ισόγειες οικίες, υπό στοιχεία Α και Β, εκ των οποίων α) την υπό στοιχείο Α οικία κατά το έτος 1973, εμβαδού 68,85 τμ, αποτελούμενη από τρία κύρια δωμάτια, χωλ, κουζίνα και λουτρό, συνορευόμενη ανατολικά με πρασιά και πέραν αυτής με ιδιοκτησία αγνώστου, δυτικά με την υπό στοιχείο Β οικία, βόρεια με οδό .... και νότια με πρασιά και πέραν αυτής με ιδιοκτησία αγνώστου, η οποία νομιμοποιήθηκε σύμφωνα με το Ν.720/1977, εκδοθέντος σχετικά του υπ’ αρ. 1631/28-11-1977 τίτλου οριστικής μη κατεδάφισης αυθαιρέτου και β) την υπό στοιχείο Β οικία κατά το έτος 1979, εμβαδού 66 τμ, αποτελούμενη από τρία κύρια δωμάτια, κουζίνα και λουτρό, συνορευόμενη ανατολικά με την υπό στοιχείο Α κατοικία, δυτικά με πρασιά και πέραν αυτής με την οδό..., βόρεια με οδό .... και νότια με πρασιά και πέραν αυτής με ιδιοκτησία αγνώστου, για την οποία υποβλήθηκε η υπ’ αρ. 14α/43Τ-1707 /17-11-1983 δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ.4 Ν.1337/1983 στην Πολεοδομία Ανατολικής Αττικής και ανεστάλη η κατεδάφισή της και πλέον μετά την ισχύ του Ν.4014/2011 (άρθρο 23 παρ.2δ) είναι δεκτική σύστασης εμπράγματης δικαιοπραξίας επ’ αυτής. Στο ανωτέρω συμβόλαιο περιλήφθηκε όρος σύμφωνα με τον οποίο «εάν εις το μέλλον ήθελεν ενταχθεί το ως άνω κοινόν οικόπεδον εις το σχέδιον πόλης και ήθελεν αποτελέσει άρτιον και οικοδομήσιμον οικόπεδον, θα υποχρεούνται να προβούν εις την δια διανομής των κτισμάτων, σύστασιν διηρημένης ιδιοκτησίας κατά την κατακόρυφον έννοιαν συμφώνως προς τας διατάξεις του Ν.3741/1929, των άρθρων 1003 και 1117 του ΑΚ, δυνάμει της οποίας να λάβει ως αυτοτελή και ανεξάρτητον ιδιοκτησίαν ο μεν ... την υπό στοιχείον Α προπεριγραφείσαν οικίαν μετά της ύπερθεν αυτής αέρινης στήλης, ο δε ...... (εναγόμενος) την υπό στοιχείον Β ωσαύτως προπεριγραφείσαν οικίαν μετά της ύπερθεν ταύτης αέρινης στήλης. Η ανωτέρω συμφωνία δεσμεύει τους καθολικούς και ειδικούς διαδόχους των ώδε συμβαλλομένων». Έκτοtε ο μεν εναγόμενος κατοικούσε μαζί με τη σύζυγό του στην υπό στοιχείο Β κατοικία μέχρι και σήμερα, ο δε παρέχων πατέρας του ... μαζί με τη σύζυγό του ... στην υπό στοιχείο Α κατοικία μέχρι και το θάνατό τους, ανέμεναν δε την ολοκλήρωση της ένταξης του ακινήτου τους στο σχέδιο πόλης ώστε να προβούν στη διανομή του με σύσταση καθέτου ιδιοκτησίας. Η εν λόγω συμφωνία ήταν γνωστή στον ενάγοντα, αδελφό του εναγομένου, που γνώριζε ότι μετά το θάνατο των γονέων του το υπόλοιπο 50% του ως άνω ακινήτου θα περιέρχονταν σε αυτόν. Το ακίνητο αυτό καταχωρήθηκε την 10-1-2005 στις πρώτες εγγραφές των Κτηματολογικών Βιβλίων του Κτηματολογικού Γραφείου Κορωπίου ως γεωτεμάχιο εμβαδού 330 τμ με ΚΑΕΚ.... . Ο .... απεβίωσε την 28-9-2006 και με την από 27-3-1989 ιδιόγραφη διαθήκη του, που δημοσιεύθηκε με το υπ’ αριθμόν 3712/8-6-2007 πρακτικό του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και κηρύχθηκε κυρία με την υπ’ αριθμόν 1532/8-6-2007 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, κατέλειπε στον ενάγοντα (υιό του) το υπόλοιπο 50% του ως άνω οικοπέδου, όρισε δε ότι η σύζυγός του .... θα έχει εφόρου ζωής δικαίωμα οίκησης και επικαρπίας στην υπό στοιχείο Α κατοικία. Η .... απεβίωσε την 19-4-2009. Ο ενάγων με την υπ’ αριθμόν 5070/12-11-2008 δήλωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιά ...., όπως διορθώθηκε με την υπ’ αριθμόν 5192/21-7-2009 πράξη της ιδίας, νομίμως καταχωρηθείσα στο οικείο κτηματολογικό φύλλο με αρ. κατ. 3936/27-7- 2009, αποδέχθηκε την επαχθείσα κληρονομία και έτσι οι διάδικοι κατέστησαν συγκύριοι του ως άνω ακινήτου κατά 50% έκαστος. Ο ενάγων με την από 26-2-2010 εξώδικη δήλωση προς τον εναγόμενο αδελφό του ζήτησε την διανομή του επίκοινου ακινήτου και επειδή ο τελευταίος δεν συναίνεσε, άσκησε την ένδικη αγωγή. Η άρνηση του εναγομένου συνίστατο στον τρόπο διανομής και συγκεκριμένα επειδή το εν λόγω ακίνητο τόσο κατά την κοινοποίηση της ως άνω εξώδικης δήλωσης, όσο και κατά την συζήτηση της ένδικης αγωγής την 10-1-2012, βρισκόταν εκτός σχεδίου δεν μπορούσε να διανεμηθεί αυτούσια, παρά μόνο με πλειστηριασμό, ενώ ήταν ζήτημα χρόνου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες ένταξης στο σχέδιο πόλης και να καταστεί δυνατή η αυτούσια διανομή, ενδεχομένως με σύσταση καθέτου ιδιοκτησίας. Ειδικότερα με την από 16-11- 2004 απόφαση Υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ 1149/Δ/8-12-2004) εγκρίθηκε η πολεοδομική μελέτη της περιοχής, όπου βρίσκεται το ως άνω ακίνητο και με την υπ’ αριθμόν 27913/29-3-2012 απόφαση του Περιφερειάρχη Αττικής κυρώθηκε η υπ’ αριθμόν 1/2012 Πράξη Εφαρμογής τμήματος της πολεοδομικής ενότητας 2 «Νότιας» της Δημοτικής Ενότητας Γλυκών Νερών του Δήμου Παιανίας Ν. Αττικής. Η τελευταία αυτή απόφαση καταχωρήθηκε στο κτηματολογικό φύλλο του ως άνω ακινήτου με αρ. κατ. 498/25-2-2013 με συνέπεια το γεωτεμάχιο με ΚΑΕΚ .... να αποτελεί πλέον «ιστορική ιδιοκτησία», ενώ στους διαδίκους αποδόθηκε το υπ’ αριθμόν 5 οικόπεδο του ΟΤ 509 επί της οδού .... αρ. .. με ΚΑΕΚ ..... εμβαδού 325,9 τμ, 2 σύμφωνα με το κτηματολογικό διάγραμμα του οποίου, το οικόπεδο πλέον των διαδίκων εκτός από την οδό ... και την οδό ....., συνορεύει πλέον και με την οδό με ΚΑΕΚ ... και επιπλέον οφείλει εισφορά σε χρήμα ποσού 13341,80 ευρώ, η οποία δεν αποδείχτηκε ότι έχει καταβληθεί. Οι εν λόγω μεταβολές της νομικής και πραγματικής κατάστασης του επίκοινου ακινήτου κατατείνουν ενδεχομένως στην δυνατότητα αυτούσιας διανομής του με σύσταση καθέτου ιδιοκτησίας, πλην όμως το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να επιληφθεί επί του ζητήματος αυτού, επειδή οι διάδικοι δεν υπέβαλαν σχετικό αίτημα κατ΄άρθρο 480Α του ΚΠολΔ (διανομή με σύσταση καθέτου ιδιοκτησίας) με τις προτάσεις της πρώτης συζήτησης ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (ΑΠ 928/2012, ΑΠ 1104/2008, Λ. Πίψου ο.π. σελ. 296) και τούτο διότι κατά το χρόνο της πρώτης συζήτησης δεν ήταν νόμιμο τέτοιο αίτημα επειδή επρόκειτο για αγροτεμάχιο εκτός σχεδίου πόλης, επιφανείας μικρότερης των 4000 τμ. Για το λόγο αυτό και ο εναγόμενος ζήτησε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο την αναβολή της συζήτησης της υπόθεσης (αίτημα, όμως, το οποίο απορρίφθηκε) καθόσον είχε την πληροφόρηση ότι σύντομα θα εγκρίνονταν η πράξη εφαρμογής, η οποία σημειωτέον, κατά πάγια νομολογία (ΑΠ 737/2013, ΑΠ 1703/2012, ΕφΘεσ 162/2013 όλες δημ. στη ΝΟΜΟΣ) αποτελεί μετά την μεταγραφή της πρωτότυπο τρόπο κτήσης κυριότητας επί του νέου ακινήτου και ταυτόχρονα συνεπάγεται απόσβεση των εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί της αρχικής ή ιστορικής ιδιοκτησίας. Ενόψει των ανωτέρω σε συνδυασμό και με το ότι 1) η υπό του επίκοινου ακινήτου υπό στοιχείο Β κατοικία αποτελεί την οικογενειακή στέγη του εναγομένου για διάστημα πλέον της 30ετίας, για την ανέγερση της οποίας επιβαρύνθηκε, πλην του πατέρα του και ο ίδιος προσωπικά και η σύζυγός του ... με την εξόφληση των αναλογουσών σε αυτή ασφαλιστικών εισφορών υπέρ του ΙΚΑ και την εξόφληση προστίμων, παραβόλων και τελών στην Πολεοδομία για την αναστολή της κατεδάφισής της σύμφωνα με το Ν.1337/1983, 2) ο εναγόμενος, ηλικίας 65 ετών, από 1-1-2002 είναι συνταξιούχος αρχικά αναπηρίας κατά 67% λόγω τροχαίου ατυχήματος (αρθροπλαστική ισχίου) και πλέον γήρατος από το ΙΚΑ και λόγω του χαμηλού εισοδήματος λαμβάνει και ΕΚΑΣ με συνέπεια το 2011 οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές του να είναι συνολικά περίπου 630 ευρώ και δεν έχει άλλη περιουσία πλην του ποσοστού συγκυριότητας του επί του επίκοινου ακινήτου, 3) Το 2006 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο ισχαιμικού τύπου με αφασικές διαταραχές και δεξιά ημιπάρεση, το 2011 του τοποθετήθηκε μόνιμος βηματοδότης στην καρδιά λόγω συγκοπής, ενώ παράλληλα διαπιστώθηκε και η ύπαρξη καλοηθών νεοπλασμάτων στους ενδοκρινείς αδένες, πρόσφατα δε, το 2014 υπέστη «κάταγμα του αυχένα του μηριαίου οστού», με συνέπεια να νοσηλεύεται συχνά, οπότε ενδεχόμενη απώλεια της οικογενειακής στέγης θα είχε επιβλαβείς συνέπειες γι’ αυτόν, 4) ο ενάγων είναι ηλικίας 54 ετών, υγιής, δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως φωτογράφος επί της οδού ... αρ... στο .. .Αθήνας και το δηλωθέν ετήσιο εισόδημά του κατ΄έτος 2010( εκκαθαριστικό 2011) ήταν 2460,05 ευρώ, αν και οι δαπάνες του ιδίου και της συζύγου του ήταν πολλαπλάσιες (περίπου 12000 ευρώ), είναι συγκύριος κατά 50% εξ αδιαιρέτου και άλλων ακινήτων και δη δύο διαμερισμάτων του 1ου ορόφου της οικοδομής επί της οδού ....... αρ... στο Παλαιό Φάληρο, επιφανείας εκάστου 153 τμ και τεσσάρων αποθηκών και χώρων στάθμευσης στο υπόγειο της αυτής οικοδομής και 5) τα χρέη του ενάγοντος, που κατά τους ισχυρισμούς του για την ικανοποίηση τους ζητεί την άμεση διανομή του επίκοινου ώστε να ρευστοποιήσει το ως άνω περιουσιακό στοιχείο, ανέρχονταν κατ΄έτος 2011 σε 4875 ευρώ προς το Ελληνικό Δημόσιο, σε 33140,44 ευρώ προς τον ΟΑΕΕ και σε 20000 ευρώ περίπου προς διάφορες τράπεζες (4828,89 ευρώ από πιστωτική κάρτα της ....... Τράπεζας, 12.000 ευρώ περίπου προς την Τράπεζα ..... ... με βάση εκδοθείσες διαταγές πληρωμής και 3389,42 ευρώ στην Τράπεζα .............. από ληξιπρόθεσμες δόσεις στεγαστικού δανείου), το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι η άσκηση του δικαιώματος διανομής με την ένδικη αγωγή υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλει το άρθρο 281 του ΑΚ. Ειδικότερα, τυχόν ικανοποίηση του αγωγικού αιτήματος θα επιφέρει αποτελέσματα που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το αίσθημα δικαίου και την ηθική τάξη και θα είναι κατάφορα άδικη όχι μόνο για τον εναγόμενο που δια του πλειστηριασμού θα απωλέσει την οικογενειακή του στέγη, όντας ασθενής και οικονομικά αδύναμος, και μάλιστα κατά το χρόνο που η αναμενόμενη από το 1984 ένταξη στο σχέδιο πόλης μόλις υλοποιήθηκε οπότε μπορεί η κατοικία του να αποκτήσει νομική αυτοτέλεια (με σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας), το δε μέρος του εκπλειστηριάσματος που θα λάβει δεν θα είναι αρκετό για την κτήση νέας κατοικίας, αλλά περαιτέρω και ο ενάγων με το να εισπράξει μέρος του εκπλειστηριάσματος, που προφανώς θα υπολείπεται της πραγματικής αξίας του ποσοστού συγκυριότητας του επί του επίκοινου, θα ζημιωθεί και δεν θα μπορέσει να ικανοποιήσει τους οφειλέτες του με αυτό, πολύ δε περισσότερο λόγω των νομικών εμπλοκών που θα προκύψουν ένεκα των οφειλών του στο Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς φορείς, αλλά και της εισφοράς σε χρήμα που οφείλεται για το εν λόγω ακίνητο ένεκα της πράξης εφαρμογής. Κατόπιν τούτων θα πρέπει να γίνει δεκτή η ένσταση του άρθρου 281 του ΑΚ ως κατ΄ουσίαν βάσιμη και να απορριφθεί η αγωγή. Τα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφισθούν μεταξύ των διαδίκων, λόγω της συγγένειάς των (αδελφοί) κατ΄άρθρο 179 του ΚΠολΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων την με αρ. κατ. 4940/2013 έφεση κατά της υπ’ αριθ. 618/2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. -ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσία την έφεση.
-ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλούμενη απόφαση.
-ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την αγωγή.
-ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή.
-ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας μεταξύ των διαδίκων.
-ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παραβόλου με αριθμό Η 4289616 ποσού 200 ευρώ στον εκκαλούντα.
-ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2014 και δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση χωρίς τους διαδίκους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους στις 15 Ιανουαρίου 2015.

2 σχόλια:

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Σημαντική απόφαση. Με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο προστατεύει την "πρώτη κατοικία" ως οικογενειακή στέγη, όχι απέναντι σε τραπεζοτοκογλύφο αλλά απέναντι σε ένα αδίστακτο αδερφό! Ο οποίος δεν σεβάστηκε ούτε τα προβλήματα υγείας του αδερφού του ούτε ότι ο πλειστηριασμός [εκούσιος] σε καιρούς έντονης οικονομικής κρίσης είναι ασύμφορος και ανωφελής για τον εκπλειστηριάζοντα-επισπεύδοντα αλλά επιπλέον θα είχε το εξής τραγικό αποτέλεσμα: εξ αιτίας του χαμηλού τιμήματος που θα επιτυγχανόταν με τον εκούσιο πλειστηριασμό ο καθού δεν θα μπορούσε να αποχτήσει καινούργια οικογενειακή στέγη ούτε θα πεταγόταν, κυριολεκτικά στο δρόμο, σαν σκυλί! Κυριολεκτικά θα ψόφαγε σαν σκυλί!! Απίστευτο ότι βρέθηκε δικαστήριο [πρωτοβάθμιο] και είχε δικαιώσει τον άσπλαχνο αδερφό!!
Τέλος, άλλη μια απόδειξη ότι στο ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ σύστημα της Ατομικής Ιδιοχτησίας δεν υπάρχουν σχέσεις οικογενειακές μονάχα οικονομικές, ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ οικονομικές!

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Διόρθωση: η φράση "ούτε θα πεταγόταν..." διορθώνεται ως εξής: "οπότε θα πεταγόταν...". Το σφάλμα είναι προφανές.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...