Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

αοριστία αίτησης, ρευστοποίηση περιουσίας, μικροέμπορος

Περίληψη. Ρυθμίσεις οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Διαδικασία εκουσίας δικαιοδοσίας. Στοιχεία για το ορισμένο της αίτησης. Δεν χρειάζεται να αναφέρεται σε αυτή το μηνιαίο κόστος διαβίωσης του αιτούντος, ο χρόνος ανάληψης, τα αίτια της πολλαπλής ανάληψης. Δυνατότητα συμπλήρωσης των ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στην αίτηση για τις οφειλές τα περιουσιακά στοιχεία, την κοινωνική κατάσταση και τα εισοδήματα του οφειλέτη με τις προτάσεις. Περίπτωση οφειλέτη ο οποίος διέθετε επιχείρηση χωματουργικών εργασιών όπου εργαζόταν μόνος του χωρίς εγκαταστάσεις κ` χωρίς ν` απασχολεί προσωπικό (μικροέμπορος). Από την παράθεση των δεδομένων προκύπτει ότι το εισόδημα του αιτούντος έβαινε συνεχώς μειούμενο τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να περιέλθει σε μόνιμη και διαρκή αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του.

 Καθορίζει λοιπόν τις μηνιαίες επι μία πενταετία (60 μήνες) καταβολές του αιτούντος. Διατάσσει τη ρευστοποίηση ακινήτου πλήρους κυριότητας και ορίζει εκκαθαριστή προκειμένου να προβεί στην εκποίηση. Εξαιρεί της εκποίησης το αυτοκίνητο και ένα μηχανάκι καθώς η ρευστοποίηση τους δεν πρόκειται να προκαλέσει ιδιαίτερο αγοραστικό ενδιαφέρον.
ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΡΟΥ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ: ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Αριθμός 1/ 2015 
Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Πάρου Καλλιόπη Ζορμπά.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 του Ν.3869/2010 που αφορά «Ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων και άλλες διατάξεις» ορίζεται ότι: 1. Φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο την αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 για τη ρύθμιση των οφειλών αυτών και απαλλαγή. Την ύπαρξη δόλου αποδεικνύει ο πιστωτής. 2. Δεν επιτρέπεται η ρύθμιση οφειλών που: α) έχουν αναληφθεί το τελευταίο έτος πριν την υποβολή της αίτησης για την έναρξη διαδικασίας κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 4 του παρόντος νόμου και β) που προέκυψαν από αδικοπραξία που διαπράχθηκε με δόλο, διοικητικά πρόστιμα, χρηματικές ποινές, φόρους και τέλη προς το Δημόσιο και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου βαθμού, τέλη προς Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και εισφορές προς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης. Απαλλαγή του οφειλέτη από τα χρέη του σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου μπορεί να γίνει μόνο μία φορά.
Όπως προκύπτει από το άρθρο 236 του Κ.Πολ.Δ., όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 22 παρ. 5 του Ν. 3994/ 2011, «Ο δικαστής που διευθύνει τη συζήτηση πρέπει να φροντίζει... τα πρόσωπα που μετέχουν στη συζήτηση...να συμπληρώνουν τους ισχυρισμούς που υποβλήθηκαν ελλιπώς και αορίστους με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά και γενικά να παρέχουν τις αναγκαίες διασαφήσεις για την εξακρίβωση της αλήθειας των προβαλλόμενων ισχυρισμών». Το ως άνω άρθρο ισχύει και στην διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αφού προσαρμόζεται στη διαδικασία αυτή και δεν αντιτίθεται στις διατάξεις που την ρυθμίζουν (άρθρο 741 του Κ.Πολ.Δ.). Ειδικότερα, από τις διατάξεις των άρθρων 744, 745, 751 Κ.Πολ.Δ., ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας της εκούσιας δικαιοδοσίας ως μέσο προστασίας κυρίως δημόσιας εμβέλειας συμφερόντων, ο οποίος επιβάλει και αξιολόγηση του πραγματικού υλικού της δίκης, επιτρέπει τη δυνατότητα συμπλήροοσης με τις προτάσεις, κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο (άρθρο 115 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) εκείνων των στοιχείων της αίτησης που αναφέρονται στο άρθρο 747 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., επομένως και του αιτήματος αυτής (ΑΠ1131/87 ΝοΒ 36/1601, ΕφΑΘ 2735/00, 4462/02, 2188/08 ΝΟΜΟΣ και ενδεικτικά Ειρ. Κορίνθου 121/2012 ΝΟΜΟΣ). Επομένως στην εκούσια δικαιοδοσία ο αιτών δύναται ελεύθερα να συμπληρώνει και διορθώνει τους ισχυρισμούς του με προφορική δήλωση ή με τις προτάσεις του κατά την συζήτηση (άρθρα 238 και 256 του Κ.Πολ.Δ.), αρκεί η διόρθωση να μην είναι τόσο εκτεταμένη ώστε να προκαλείται μεταβολή της αιτήσεως, οπότε στην περίπτωση αυτή, για να είναι επιτρεπτή η μεταβολή θα πρέπει να γίνεται με την άδεια του δικαστή κατά το μέτρο που η μεταβολή δεν βλάπτει τα συμφέροντα των συμμετεχόντων στη δίκη ή τρίτων. Άλλωστε στις δίκες της εκούσιας δικαιοδοσίας, δεν γίνεται δεσμευτική διάγνωση εννόμων σχέσεων, όπως ισχύει στις διαγνωστικές δίκες της αμφισβητούμενης δικαιοδοσίας, αλλά διατάσσονται τα κατάλληλα ρυθμιστικά μέτρα σε σχέση με τη νομική κατάσταση και λειτουργία φυσικού προσώπου. Συνεπώς, ο σκοπός της ρύθμισης αυτής είναι η προσαρμογή τοον ρυθμιστικών μέτρων στις εκάστοτε μεταβαλλόμενες πραγματικές καταστάσεις προς πραγμάτωση του σκοπού της, προς επέλευση δηλαδή του ρυθμιστικού αποτελέσματος (βλ. Εφ.ΑΘ. 1639/07 ΑΠ 640/03 ΕλλΔνη45,1347, Κ. Μπέη Πολ.Δ. άρθρο 758 παρ. 3 αρ. 16 σελ. 326 και 330 Και Ειρ. Πατρών 25/2013, Ειρ. Κορίνθου 121/2012, Ειρ.Καβάλας. 161/2012, Ειρ. Λαυρίου 193/2012 ΝΟΜΟΣ). Εφόσον επομένως το αντικείμενο της υποθέσεως στις δίκες εκούσιας δικαιοδοσίας εξαντλείται στη λήψη του αιτούμενού ρυθμιστικού μέτρου, δίχως δεσμευτική διάγνωση κάποιας έννομης σχέσης, είναι επιτρεπτή η προβολή και νέων πραγματικών ισχυρισμών, ώσπου να καταστεί η υπόθεση ώριμη για την έκδοση οριστικής απόφασης (άρθρο 745 του Κ.Πολ.Δ.). Επομένως στο πλαίσιο αυτό, ακόμη και η παράλειψη αναφοράς γεγονότων που συνιστούν τις προϋποθέσεις του ζητούμενου ρυθμιστικού μέτρου, δεν προκαλούν το απαράδεκτο της αιτήσεως. Επιπλέον, ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας της εκούσιας δικαιοδοσίας ως μέσο προστασίας κυρίως δημόσιας εμβέλειας συμφερόντων, επιβάλλει την ενεργή συμμετοχή του δικαστή στη συλλογή, διερεύνηση και αξιολόγηση του πραγματικού υλικού της δίκης (ΕφΑΘ 2735/00, 4462/02, 2188/08 ΤΝΠ- ΝΟΜΟΣ, και Π. Αρβανιτάκη στον Κ.Πολ.Δ. Κεραμέα - Κονδύλη - Νίκα, υπ` άρθρο 747, αριθ. 7). Για το λόγο αυτό εξάλλου, στις υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας, εφαρμόζεται το ανακριτικό (άρθρα 744 και 759 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ.) και όχι το συγκεντρωτικό σύστημα (άρθρα 745 και 765 του Κ.Πολ.Δ.). Υπό το προαναφερθέν ρυθμιστικό περιβάλλον η μεταβολή (συμπλήρωση, διόρθωση ή και διαγραφή) των ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στην αίτηση για τις οφειλές, τα περιουσιακά στοιχεία, την κοινωνική κατάσταση και τα εισοδήματα του οφειλέτη, όχι μόνον είναι επιτρεπτή, αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις επιβάλλεται (βλ. ενδεικτικά Ειρ. Καβάλας 161/2012, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 216 παρ 1 Κ.Πολ.Δ. και 4 του Ν.3869/2010, προκύπτει ότι η αίτηση οφειλέτη για υπαγωγή του στις ευεργετικές ρυθμίσεις του Ν.3869/2010 για να είναι ορισμένη, πρέπει να γίνεται αναφορά σε αυτήν: 1) της μόνιμης αδυναμίας πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του αιτούντος φυσικού προσώπου, 2) της κατάσταση της περιουσίας του, 3) της κατάσταση των πιστωτών του και των απαιτήσεών τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα, 4) σχεδίου διευθέτησης των οφειλών του και 5) αιτήματος ρύθμισης αυτών με σκοπό την προβλεπόμενη από το νόμο απαλλαγή του (Αθ. Κρητικός έκδοση 2010 ερμ. Ν.3869/2010 σελ. 64 και Ε. Κιουπτσίδου Αρμ. 64 Ανάτυπο σελ. 1477), παράλληλα δε πρέπει να περιλαμβάνει σε αυτή αίτημα προς επικύρωση του προτεινόμενου σχεδίου διευθέτησης ώστε να αποκτήσει αυτό ισχύ δικαστικού συμβιβασμού και επικουρικά να ζητεί την ρύθμιση των χρεών από το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν.3869/2010. Περαιτέρω για την πληρότητα της αιτήσεως δεν χρειάζεται να αναφέρεται σε αυτή το μηνιαίο κόστος διαβίωσης του αιτούντος και της οικογένειας του το οποίο και θα εκτιμηθεί από το Δικαστήριο με βάση τα προσκομιζόμενα σχετικά στοιχεία, τα διδάγματα της κοινής πείρας ενόψει και του γεγονότος ότι ο Ν.3869/2010 δεν απαιτεί την αναφορά των δαπανών διαβίωσης του οφειλέτη αλλά την παράθεση των περιουσιακών του στοιχείων και των εισοδημάτων του ιδίου και της συζύγου του (άρθρο 4 παρ. 1 εδ. β, 5 παρ. 1 εδ. α, βλ. και ενδεικτικά Ειρ. Καλύμνου 1/2012, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Λοιπά στοιχεία, όπως ο χρόνος ανάληψης των δανειακών υποχρεώσεων, τα αίτια της πολλαπλής δανειοδότησης (υπερδανεισμού) του αιτούντα και τις συγκυρίες που τον οδήγησαν στην αδυναμία πληρωμής των χρεών του καθώς και το ακριβές χρονικό σημείο από το οποίο και εντεύθεν αδυνατεί να ανταπεξέλθει στις δανειακές του υποχρεώσεις, δεν αποτελούν απαιτούμενα στοιχεία για το ορισμένο της αίτησης κατ’ άρθρο 4 παρ. 1 Ν. 3869/2010, αλλά ανάγονται στην ουσιαστική βασιμότητά της, αποτελούν αντικείμενο απόδειξης και θα εξεταστούν περαιτέρω.
Επιπλέον, ο ν.3869/ 2010 έχει ως σκοπό να διευκολύνει την έστω και μερική εξόφληση των χρεών, στην οποία δεν θα μπορούσαν να προβούν οι οφειλέτες χωρίς τη ρύθμιση, όπως και να τους ανακουφίσει κατά το δυνατόν από τη διαρκή πίεση των ατομικών καταδιώξεων. Δεν περιλαμβάνεται όμως στις επιδιώξεις του νομοθέτη η απαλλαγή από χρέη ή από υπόλοιπα τους, όταν είναι δυνατή ή σε όποιο βαθμό είναι δυνατή η ικανοποίησή τους βάσει της υπάρχουσας περιουσιακής κατάστασης του οφειλέτη. Αυτός είναι σε κάθε περίπτωση υποχρεωμένος να εξυπηρετήσει τις οφειλές του και με τα εισοδήματα από την εργασία του, αλλά και με την περιουσία του. Το δικαστήριο δε, εάν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την παραδοχή της αίτησης, λαμβάνει υπόψη του, για τη μορφή της ρύθμισης που θα διατάξει, όλα τα υποβαλλόμενα ενώπιον του στοιχεία και πρέπει βάσει των διατάξεων του νόμου: α) να προβεί σε ρύθμιση μηνιαίων καταβολών από τα εισοδήματα του οφειλέτη για χρονικό διάστημα από τρία έως πέντε έτη, ώστε να επέλθει από αυτή την πηγή, μερική τουλάχιστον, εξόφληση των χρεών του, αν αυτός δεν έχει επαρκή περιουσιακά στοιχεία, β) να διατάξει την εκποίηση της τυχόν υφιστάμενης ρευστοποιήσιμης περιουσίας του οφειλέτη διορίζοντας και εκκαθαριστή, και τέλος γ) να προβεί σε περαιτέρω ρύθμιση σταδιακών καταβολών του οφειλέτη προκειμένου να εξαιρεθεί από την εκποίηση ακίνητο που χρησιμεύει ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κύρια κατοικία του. Οι τρεις προαναφερόμενες ρυθμίσεις δεν αποκλείουν η μία την άλλη και συχνά θα πρέπει να διαταχθούν σωρευτικά (Ε. Κιουπτσίδου Αρμεν./64-Ανάτυπο σελ. 1486). Επομένως, οι επιμέρους δυνατότητες ρυθμίσεων που προσδιορίζονται από το νόμο και ο τρόπος με τον οποίο θα τα καθορίσει το Δικαστήριο, συμπλέκονται μεταξύ τους.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτών με την κρινόμενη αίτηση, την οποία προ πάσης συζητήσεως, παραδεκτά συμπληρώνει, χωρίς να μεταβάλλεται η ιστορική βάση της, με την δια της πληρεξούσιας δικηγόρου του δήλωσή της ενώπιον του ακροατηρίου του Δικαστηρίου, η οποία καταχωρήθηκε νόμιμα στα συνταχθέντα και ταυτάριθμα της παρούσας πρακτικά, ισχυρίζεται ότι είναι φυσικό πρόσωπο, χωρίς εμπορική ιδιότητα και ως εκ τούτου στερείται πτωχευτικής ικανότητας, επικαλείται δε ότι έχει περιέλθει χωρίς δόλο σε μόνιμη αδυναμία εξυπηρέτησης των οφειλών του προς τις καθ` ων πιστώτριες τράπεζες, που ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 88.507,67 ευρώ, με μηνιαίες δόσεις, όπως αυτές καθορίζονται από τις σχετικές δανειακές συμβάσεις. Ζητάει λοιπόν τη διευθέτηση τους από το Δικαστήριο κατά το προτεινόμενο από αυτόν σχέδιο, με σκοπό την απαλλαγή του απ` αυτές, καταβάλλοντος το ποσό των πενήντα (50) ευρώ για χρονικό διάστημα τεσσάρων (4) ετών, ήτοι 48 μήνες, αιτούμενος μηδενικές καταβολές για το πρώτο έτος, ζητά την εξαίρεση από την εκποίηση για το IX αυτοκίνητό του και το μηχανάκι του, ενώ περαιτέρω ζητά την ρευστοποίηση του μοναδικού του ακινήτου προκειμένου να εξοφληθούν οι πιστωτές του, ενώ στην αίτησή του αυτή περιλαμβάνει: α)κατάσταση της περιουσίας του και των πάσης φύσεως εισοδημάτων του, β) κατάσταση των πιστωτών του και των απαιτήσεών τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και γ) σχέδιο διευθέτησης οφειλών, με σκοπό την απαλλαγή του απ’ αυτά.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των μετεχουσών πιστωτριών, με δήλωσή τους στο ακροατήριο, προέβαλαν τις ενστάσεις της αοριστίας και του απαραδέκτου της αίτησης, λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης, όπως αυτές λεπτομερώς αναλύονται στις νόμιμα κατατεθειμένες προτάσεις τους. Σχετικά με την έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης στο πρόσωπο του αιτούντος, καθόσον οι μετέχουσες πιστώτριες ισχυρίζονται ότι αυτός ήταν έμπορος, εκτίθεται τα εξής: Η προϋπόθεση της έλλειψης πτωχευτικής ικανότητας διατυπώνεται από τον νομοθέτη αρνητικά. Το σχετικό αρνητικό γεγονός δεν είναι κατ’ αρχήν απαραίτητο να διαλαμβάνεται στην αίτηση ως στοιχείο ενεργητικής νομιμοποίησης. Σύμφωνα με τον σκοπό του νόμου, στη ρύθμιση αυτού υπάγονται μόνο φυσικά πρόσωπα και μάλιστα πρόσωπα που δεν ασκούν αυτοτελή οικονομική δραστηριότητα που να τους προσδίδει την ιδιότητα του εμπόρου. Προσθέτως, υπάγονται και όσοι ήταν έμποροι έπαψαν όμως την εμπορία ή την οικονομική τους δραστηριότητα, χωρίς κατά την παύση αυτή να έχουν παύσει τις πληρωμές τους (άρθρο 2 παρ. 3 του Πτωχευτικού Κώδικα), εντάσσονται στο Ν. 3869/2010, αν έπαυσαν να έχουν εμπορική ιδιότητα, συνέχισαν τις πληρωμές και έπειτα περιήλθαν σε αδυναμία πληρωμών (βλ. ΕιρΑΘ 142/2011, ΕιρΑΘ 127/2011, ΕιρΘεσ 6759/2011). Στο ν. 3869/2010, υπάγονται επίσης και οι «μικροέμποροι», δηλαδή πρόσωπα που διενεργούν εμπορικές πράξεις κατά το ΒΔ 1835, αλλά δεν δραστηριοποιούνται σε ριψοκίνδυνη κερδοσκοπική διαμεσολάβηση και κατ` ουσία παρέχουν προσωπική εργασία με αντίτιμο κάποια αμοιβή, άλλως είναι πρόσωπα που ασκούν εμπορικές πράξεις και αποκομίζουν απ` αυτές κέρδος, το οποίο αποτελεί περισσότερο αμοιβή του σωματικού τους μόχθου και κόπου και όχι κερδοσκοπική δραστηριότητα (ΑΠ 947/1995 ΕΕμπΔ 1996.62, ΑΠ 463/1991 ΕλλΔνη 1991.1216, Περάκης Γενικό μέρος του εμπορικού δικαίου, εκδ. 1999,σελ. 252) και επομένως δεν έχουν κατά τα ισχύοντα στον ΠτΚ πτωχευτική ικανότητα (ΑΠ 947/1995 ΕΕμπΔ 1996.62, ΑΠ 463/1991 ΕλλΔνη 1991.1216, ΕφΑΘ 11433/1995 ΔΕΕ 1996.490, ΕφΑΘ 11982/1989 ΑρχΝ 1991.341, ΕιρΑΘ 5074/2011 Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ, ΓνωμΟλΝΣΚ 90/2008, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ, Αθανάσιος Κρητικός, ο.π., σελ. 47, Βενιέρης - Κατσάς, εφαρμογή του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, σελ. 39 και 54). Η πτωχευτική ικανότητα, υπό τη θετική της εκδοχή, προβάλλεται από τις μετέχουσες πιστώτριες κατ’ ένσταση, πλην όμως μπορεί να ληφθεί υπ` όψιν και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. Η απόδειξη των σχετικών ισχυρισμών τους θα έχει ως συνέπεια την απόρριψη της αίτησης, όχι πλέον λόγω ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποίησης, αλλά κατ’ ουσία, λόγω μη συνδρομής ουσιαστικής προϋποθέσεως (ΕιρΑΘ 17/2011, ΕιρΑΘ 43/2011, ΕιρΑΘ 55/2011, αδημ., Αθ. Κρητικός, ο.π., σελ. 50, Ε. Κιουπτσίδου, Αρμενόπουλος, τόμος 64, Ανάτυπο, σ. 1475 και 1476, Πρβλ. όμως ΕιρΑΘ 29/2011, αδημ., με την οποία η αίτηση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω εμπορικής ιδιότητας της αιτούσας και ΕιρΠειρ 64/2011, αδημ., με την οποία η αίτηση απορρίφθηκε ως μη νόμιμη διότι τα παρατιθέμενα στην αίτηση του οφειλέτη χρέη ήταν εμπορικά). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την κρίση του δικαστηρίου και εφόσον ο αιτών εργαζόταν με το προσωπικό του μόχθο και χωρίς να διατηρεί εγκαταστάσεις ή ν` απασχολεί προσωπικό, αυτός δεν απέκτησε την ιδιότητα του εμπόρου και συνεπώς η ένσταση θα πρέπει ν` απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη.
Όπως προκύπτει από την με αριθμό 4690/17-2-2Θ14 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Αθηνών.., που προσκομίζει και επικαλείται ο αιτών, αντίγραφο της υπό κρίση αίτησής της, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην τρίτη των καθ` ων. Η τελευταία όμως δεν εμφανίσθηκε κατά την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συνεπώς πρέπει να δικαστεί ερήμην, πλην όμοος η συζήτηση της υπόθεσης θα προχωρήσει σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (αρθρ. 754 παρ. 2 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.). Με το παραπάνω περιεχόμενο η αίτηση, η οποία είναι πλήρως ορισμένη, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, απορριπτόμενης της σχετικής ένστασης αοριστίας που προέβαλαν οι καθ` ων, αρμόδια καθ` ύλη και κατά τόπο εισάγεται στο παρόν Δικαστήριο για να εκδικασθεί με την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρο 3 του ν. 3869/2010), εφόσον για το παραδεκτό της τηρήθηκε η διαδικασία του προδικαστικού συμβιβασμού, όπως ειδικότερα προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 11 του ν. 4161/2013, ο οποίος τροποποίησε το άρθρο 2 του ν. 3869/2010, ενώ προσκομίζεται νομίμως η από 7-2-2014 υπεύθυνη δήλωση του αιτούντος για την ορθότητα και πληρότητα των καταστάσεων της περιουσίας του και των απαιτήσεων των πιστωτών του κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα καθώς και τις μεταβιβάσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων του κατά την τελευταία τριετία. Περαιτέρω, από την αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου στα τηρούμενα αρχεία του παρόντος Δικαστηρίου, προέκυψε ότι δεν εκκρεμεί άλλη σχετική αίτηση του αιτούντος σε οποιοδήποτε Ειρηνοδικείο της χώρας για διευθέτηση των οφειλών του με απαλλαγή του από τα υπόλοιπα χρεών (άρθρο 13 του ν.3 869/2010). Η αίτηση λοιπόν είναι νόμιμη, πλην του αιτήματος «να αναγνωρισθεί ότι με την τήρηση της ρύθμισης του Δικαστηρίου θα απαλλαχθεί από τα χρέη του», το οποίο είναι απαράδεκτο, αφού η αιτούμενη αναγνώριση δεν αποτελεί υπόθεση εκούσιας δικαιοδοσίας κατ` άρθρο 739 του Κ.Πολ.Δ. ώστε να κριθεί κατά την εφαρμοζόμενη εν προκειμένω διαδικασία. Πάντως το αίτημα να απαλλαχθεί ο υπερχρεωμένος οφειλέτης (και όχι η αιτουμένη αναγνώριση) από κάθε υπόλοιπο οφειλής κατ` άρθρο 11 παρ. 1 του Ν 3869/2010, συνιστά αίτημα και περιεχόμενο μεταγενέστερης αιτήσεως που υποβάλλει στο Δικαστήριο μετά την κανονική εκτέλεση των υποχρεώσεων που του επιβάλλονται με την απόφαση που εκδίδεται επί της αιτήσεως του άρθρου 4 παρ.1 του αυτού νόμου, ως τούτο ρητά αναφέρεται στην παρ. 3 του άρθρου 11 του Ν 3869/2010 σύμφωνα με το οποίο «Το δικαστήριο με αίτηση του οφειλέτη που κοινοποιείται στους πιστωτές πιστοποιεί την απαλλαγή του από το υπόλοιπο των οφειλών». Στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1, 4 του ν. 3869/2010 (όπως το άρθρο 4 τροποποιήθηκε με το άρθρο 12 του ν. 4161/2013), άρθρο 8 παρ. 2 και 5 του ν. 3869/2010 (όπως η παρ. 2 αντικ. από το άρθρο 16 παρ. 2 του ν. 4161/2013), καθώς και άρθρο 9 παρ. 1 ν.3869/2010 και θα πρέπει κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, να ερευνηθεί κατ` ουσία μετά την καταβολή των νομίμων τελών συζητήσεως, εφόσον την ορισθείσα ημέρα επικύρωσης (19-6-2014), δεν επιτεύχθηκε προδικαστικός συμβιβασμός μεταξύ του αιτούντος και των καθ` cov πιστωτριών τραπεζών (άρθρο 12 του ν. 4161/2013), καθόσον με βάση τα εκτιθέμενα σε αυτή περιστατικά συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπαγωγής του αιτούντος στη ρύθμιση του νόμου, εφόσον πρόκειται για φυσικό πρόσωπο, στερούμενο πτωχευτικής ικανότητας, τα χρέη του δεν περιλαμβάνονται στα εξαιρούμενα της ρύθμισης και έχει ήδη περιέλθει σε κατάσταση μόνιμης αδυναμίας πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρεών του.
Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρος του αιτούντος, που εξετάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου και του οποίου η κατάθεση εμπεριέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συζήτησης δίκης, τα έγγραφα που παραδεκτά και νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται ο αιτών και οι καθ` ων Τράπεζες και, παρά την ενδεχόμενη μνημόνευση ορισμένων μόνον εξ αυτών κατωτέρω, συνεκτιμώνται στο σύνολο τους χωρίς να παραλειφθεί κανένα, καθώς και από εκείνα που απλώς προσκομίζονται στο δικαστήριο, χωρίς να γίνεται επίκληση τους - παραδεκτά, όπως προκύπτει από τα άρθρα 744 και 759 παράγραφος 3 του Κ.Πολ.Δ. (βλ. σχετ. Β, Βαθρακοκοίλης, ό.π., άρθρο 759 αριθμ. 5, Α.Π. 174/1987, ΕλλΔνη 29,129) από τις ομολογίες που συνάγονται από τους ισχυρισμούς των διαδίκων (άρθρο 261, 352 Κ.Πολ.Δ.) και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, (άρθρο 336 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.), σε συνδυασμό και με την αυτεπάγγελτη έρευνα των γεγονότων, (άρθρο 744 Κ.Πολ.Δ.), και την στο ακροατήριο προφορική διαδικασία, αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά:
Ο αιτών... ηλικίας 37 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος σήμερα, είναι έγγαμος, με δύο ανήλικα τέκνα, ηλικίας 4 και 1 αντίστοιχα. Από τον Ιούνιο του έτους 2006 έως τον Απρίλιο του 2010, διέθετε επιχείρηση χωματουργικών εργασιών και εργαζόταν μόνος του χωρίς εγκαταστάσεις και χωρίς ν` απασχολεί προσωπικό, συνεπώς δεν είναι έμπορος κατά τη έννοια του νόμου, καθόσον κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ανήκει στην κατηγορία των «μικροεμπόρων» κατά τα αναλυτικώς αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη. Ο αϊτών έπαυσε τη λειτουργία της ως άνω επιχείρησής του την 28-7-2011 (βλ. βεβαίωση διακοπής εργασιών της ΔΟΥ Νέας Ιωνίας, σχετ. 7β) και σήμερα εργάζεται ως οδηγός στην κατασκευή του αεροδρομίου της Πάρου, με καθαρό μηνιαίο εισόδημα 656,82 ευρώ, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες εξοφλητικές αποδείξεις μισθοδοσίας του (βλ. σχετ.3“ και 3β). Σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της ένδικης αίτησης είχε αναλάβει από τις καθ` ων πιστώτριες αντίστοιχα, τις παρακάτω δανειακές υποχρεώσεις: 1) Από την «...ΑΕ» του είχε χορηγηθεί: α) με την υπ` αριθμ. ... σύμβαση στεγαστικού δανείου, που σήμερα ανέρχεται με τους τόκους στο συνολικό ποσό των 50.263,63 ευρώ (κεφάλαιο 47.233,31 +τόκοι 3.030,32) και β) με την υπ` αριθμ. ... σύμβαση επισκευαστικού δανείου, που σήμερα ανέρχεται με τους τόκους στο συνολικό ποσό των 10.594,92 ευρώ (κεφάλαιο 9.015,94 + τόκοι 978,98). 2) Από την «ΤΡΑΠΕΖΑ ...» του είχε χορηγηθεί α) με την υπ` αριθμ...σύμβαση πιστωτικής κάρτας, που σήμερα ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 8.331,89 ευρώ (κεφάλαιο 6.127,73 +τόκοι 2.058,20+ έξοδα 145,96) και β) με την υπ` αριθμ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου, που σήμερα ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 1.386,98 ευρώ (κεφάλαιο 1.191,48 +τόκοι 63,49+έξοδα 132,01) και 3) Από την «...ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΑΑΔΟΣ ΑΕ» του είχε χορηγηθεί ως εγγυητής, με την υπ` αριθμ. 7097001053 σύμβαση επιχειρηματικού δανείου, που σήμερα ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 17.930,25 ευρώ. Σημειώνεται ότι τα υπ` αριθμ. 1α και 5α δάνεια, είναι εξασφαλισμένα με εμπράγματη ασφάλεια και συγκεκριμένα με προσημείωση υποθήκης και υποθήκη, αντίστοιχα (βλ. το από 28-11-2013 πιστοποιητικό βαρών της υποθηκοφύλακα Νέας Ιωνίας, σχετ.9), επί ενός ακινήτου της πλήρους κυριότητας του αιτούντος, ήτοι μιας ισόγειας κατοικίας, εμβαδού 49,55 τ.μ., που βρίσκεται στη Νέα Ιωνία Αττικής και επί της οδού Κυδωνιών, αριθμός 39, με αντικειμενική αξία 41.807,81 ευρώ (βλ. εκκαθαριστικό σημείωμα ΦΑΠ, σχετ.6α), του οποίου αιτείται την ρευστοποίηση. Ακόμη έχει στην κυριότητά του ένα IX αυτοκίνητο, μάρκας Volkswagen, μοντέλο Golf, με έτος πρώτης κυκλοφορίας το 1996 και ένα μηχανάκι μάρκας Zhdngshan Guoch , 125 κ.ε., με έτος πρώτης κυκλοφορίας το 2006. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η σύζυγός του εργαζόταν παλαιότερα ως εποχιακή υπάλληλος τους καλοκαιρινούς μήνες, με μηνιαίο εισόδημα 300 με 350 ευρώ, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2013 απασχολείται με μειωμένο ωράριο σε εστιατόριο στην Αλυκή Πάρου, με καθαρό μηνιαίο εισόδημα 175 ευρώ. Ακόμη η σύζυγός του εργάστηκε από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο του 2014 σε ιδιωτική επιχείρηση, με μηνιαίο μισθό 490 ευρώ και έκτοτε είναι άνεργη. Ακόμη αποδείχθηκε ότι ο αιτών το 2010, οπότε και διέκοψε την λειτουργία της επιχείρησής του, πώλησε το φορτηγό ιδιοκτησίας του και με το ποσό των 15.000 ευρώ που έλαβε ως τίμημα, εξόφλησε τις οφειλές του προς τη ΔΟΥ, που ανέρχονταν στα 12.000 ευρώ, ενώ το μηχάνημα της επιχείρησης το πήρε πίσω η πωλήτρια εταιρεία, καθόσον ο αιτών δεν ήταν σε θέση να το εξοφλήσει. Όσον αφορά το μηνιαίο κόστος διαβίωσης του ιδίου και της οικογένειάς του, κατά την κρίση του δικαστηρίου είναι εύλογο, καθόσον διαμένει σε μισθωμένη οικία και έχει δύο ανήλικα τέκνα, υπάρχουν όμως περιθώρια να μειωθεί περαιτέρω. Το ποσό που υπολείπεται, εφόσον το οικογενειακό εισόδημα είναι 831,82 ευρώ, το δανείζεται από τους γονείς και τους συγγενείς του. Είναι πάντως γεγονός, ότι κατά τον χρόνο ανάληψης των δανείων, δηλαδή από το έτος 2006 και εντεύθεν, το μηνιαίο εισόδημα του αιτούντος ήταν σαφώς μεγαλύτερο και συγκεκριμένα, το οικονομικό έτος 2007 (χρήση 2006) ανέρχονταν στο ποσό των 970,73 ευρώ, το οικονομικό έτος 2008 (χρήση 2007) στο ποσό των 4.116,65 ευρώ, το οικονομικό έτος 2009 (χρήση 2008) στο ποσό των 1.841,46 ευρώ, το οικονομικό έτος 2010 (χρήση 2009) στο ποσό των 867,78 ευρώ, το οικονομικό έτος 2011 (χρήση 2010) στο ποσό των 246,81 ευρώ, το οικονομικό έτος 2012 (χρήση 2011) στο ποσό των 563,45 ευρώ και το οικονομικό έτος 2013 (χρήση 2012) στο ποσό των 691,66 ευρώ. Από την παράθεση των ως άνω δεδομένων, προκύπτει ότι το εισόδημα του αιτούντος έβαινε συνεχώς μειούμενο τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα το έτος 2010 περίπου, να μην είναι πλέον σε θέση να ανταποκριθεί στις δανειακές του υποχρεώσεις προς τις καθ` ων πιστώτριες, με αποτέλεσμα να περιέλθει χωρίς υπαιτιότητά του σε μόνιμη και διαρκή αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του, καθώς αδυναμία πληρωμών σημαίνει ανικανότητα του οφειλέτη να εξοφλήσει τους πιστωτές του λόγω έλλειψης ρευστότητας, δηλαδή έλλειψης όσιον χρημάτων απαιτούνται για να μπορεί ο οφειλέτης να ανταποκρίνεται στα ληξιπρόθεσμα χρέη του, η δε αδυναμία του αυτή δεν οφείλεται σε δόλο, εφόσον κάτι τέτοιο δεν αποδείχτηκε. Αδυναμία, άλλωστε, συνιστά όχι απαραίτητα κάποιο έκτακτο γεγονός, αλλά και άλλοι παράγοντες όπως αστοχία σχετικά με τις οικονομικές δυνατότητες του δανειολήπτη, ατυχείς προγραμματισμοί, επιθετικές πρακτικές προώθησης των πιστώσεων, εισοδηματική στενότητα, υψηλά επιτόκια κλπ. Ο νόμος 3869/2010 έχει ως σκοπό να διευκολύνει την έστω και μερική εξόφληση των χρεών, στην οποία δεν θα μπορούσαν να προβούν οι οφειλέτες χωρίς τη ρύθμιση, όπως και να τους ανακουφίσει κατά το δυνατόν από τη διαρκή πίεση των ατομικών καταδιώξεων. Δεν περιλαμβάνεται όμως στις επιδιώξεις του νομοθέτη η απαλλαγή από χρέη ή από υπόλοιπα τους, όταν είναι δυνατή ή σε όποιο βαθμό είναι δυνατή η ικανοποίηση τους, βάσει της υπάρχουσας περιουσιακής κατάστασης του οφειλέτη. Αυτός είναι σε κάθε περίπτωση υποχρεωμένος να εξυπηρετήσει τις οφειλές του και με τα εισοδήματα από την εργασία του, αλλά και με την περιουσία του. Έτσι ο αιτών είναι σε θέση να καταβάλλει για πέντε (5) έτη, το ποσό των 100 ευρώ μηνιαίως, το οποίο θα πρέπει να διατεθεί για την μερική εξόφληση των ως άνω λεπτομερώς αναφερομένων χρεών του προς τις πιστώτριες τράπεζες, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Μετά λοιπόν το πέρας της πενταετίας, ο αιτών θα έχει καταβάλει συνολικά το ποσό τιον 6.000 ευρώ (100 ευρώ μηνιαίως x 60 μήνες), συμμέτρως κατανεμόμενο στις καθ` ων πιστώτριες. Πέραν αυτού όμως, και επειδή με την ως άνω ρύθμιση δεν επέρχεται εξόφληση των οφειλών του κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, θα πρέπει να ρευστοποιηθεί το ακίνητο του οποίου έχει την πλήρη κυριότητα, η αντικειμενική αξία του οποίου ανέρχεται στο ποσό των 41.807,81 ευρώ, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ.1 του ν.3869/2010, ήτοι μιας ισόγειας κατοικίας, εμβαδού 49,55 τ.μ., που βρίσκεται στη Νέα Ιωνία Αττικής και επί της οδού.., αριθμός 39, καθόσον κρίνεται ότι μπορεί να αποφέρει αξιόλογο τίμημα για την μερική ικανοποίηση των πιστωτών του. Υπενθυμίζεται εδώ ότι όπως προελέχθη το προς ρευστοποίηση ακίνητο, έχει βάρη (προσημείωση και υποθήκη). Ειδικότερα, για τη διαδικασία εκποίησης των ακινήτων του οφειλέτη δεν περιέχεται ειδική ρύθμιση στο ν.3869/ 2010 και εγείρεται επομένως το ζήτημα εάν για τη διαδικασία της εκποίησης, πρέπει να εφαρμοστούν οι διαδικασίες πλειστηριασμού που προβλέπει ο πτωχευτικός κώδικας. Η απάντηση πρέπει σαφώς να είναι αρνητική για τους εξής λόγους: α) ο νόμος κάνει λόγο για «πρόσφορη εκποίηση» και όχι για διαδικασίες πλειστηριασμού, β) η αναλογική εφαρμογή των διατάξεων του πτωχευτικού κώδικα επιφυλάσσεται μόνο ως προς τις διατάξεις περί συνδίκου και όχι για τη διαδικασία εκποίησης, γ) η διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπει ο ΠτΚ αναθέτει σημαντικό ρόλο και στον εισηγητή πτωχεύσεως, πρόσωπο δηλ. το οποίο δεν προβλέπεται με παρόμοια μορφή στη διαδικασία της ρύθμισης των οφειλών του συγκεκριμένου νόμου και δ) διαφορετική εκδοχή θα οδηγούσε σε αδιέξοδο να μην μπορούν να γίνουν οι διαδικασίες πλειστηριασμού για τον απλό λόγο ότι δεν προβλέπεται κάποια παρακατάθεση ποσού για τις διαδικασίες και δημοσιεύσεις, όπως προβλέπει η παρ. 4 του άρθρου 5 του ΠτΚ. Επομένως ο εκκαθαριστής, ο οποίος θα διοριστεί από το Δικαστήριο, σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 9 θα προβεί στην εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων που θα του υποδείξει το Δικαστήριο, χωρίς τις προϋποθέσεις του εκούσιου πλειστηριασμού, με απόλυτη ελευθερία κινήσεων αλλά πάντα στα πλαίσια που θα του ορίσει το Δικαστήριο, ως προς την εκτιμώμενη αξία του ακινήτου και κάποιο ελάχιστο τίμημα (βλ. Δ. Μακρής έκδοση 2011 ερμ. Ν.3869/2010 σελ 170 κ 171 , Ειρ Θεσ. 2450/2012). Συνακόλουθα για την εκποίηση του εν λόγω ακινήτου της αιτούσας θα διορισθεί εκκαθαριστής, ο οποίος, κατά τη κρίση του Δικαστηρίου, πρέπει να έχει την ιδιότητα του Δικηγόρου και συγκεκριμένα ο ...δικηγόρος Αθηνών, κάτοικος Ζωγράφου, αφού ειδοποιηθεί από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου με σχετική σημείωση στο αλφαβητικό ευρετήριο του άρθρου 13 του ν. 3869/2010, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα θα προβεί στην πλέον πρόσφορη κατά την κρίση του εκποίηση του εν λόγω ακινήτου του αιτούντος, με ελάχιστο τίμημα την αναφερόμενη αντικειμενική αξία αυτού. Επίσης ο εν λόγω εκκαθαριστής κατ` εφαρμογή του άρθρου 9 του ΠτΚ πρέπει να επιμεληθεί την εγγραφή της παρούσας απόφασης στο υποθηκοφυλακείο Νέας Ιωνίας Αττικής. Στη συνέχεια κατ` αναλογική εφαρμογή των αναφερομένων διατάξεων του ΠτΚ σύμφωνα με το άρθρο 15 του νόμου, σε περίπτωση ανεύρεσης αγοραστή, ο οποίος θα προσφέρει το παραπάνω τίμημα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 149 παρ.2 του ΠτΚ θα καταρτίσει το σχετικό συμβόλαιο μεταβίβασης και αφού επιδώσει στο Δημόσιο τουλάχιστον 20 ημέρες πριν την κατάρτιση του παρακάτω αναφερομένου πίνακα διανομής και προβεί στη δημοσίευση στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών τουλάχιστον τριάντα (30) ημέρες πριν την κατάρτιση του εν λόγω πίνακα διανομής ανακοίνωσης αφενός περί επίτευξης σχετικών τιμημάτων από την εκποίηση του εν λόγω ακινήτου και αφετέρου ότι μετά την περιέλευση των παραπάνοο προθεσμιών θα προβεί στην κατάρτιση του πίνακα διανομής (άρθρο 161 ΠτΚ), ο οποίος θα τοιχοκολληθεί στο παρόν Ειρηνοδικείο και στο Ειρηνοδικείο Αθηνών και ότι εντός 15 ημερών από την εν λόγω τοιχοκόλληση, θα έχουν δικαίωμα να υποβάλλουν ανακοπή κατ’ αυτού τόσο οι μετέχοντες στη ρύθμιση πιστωτές, όσο και οι εξαιρούμενοι αυτής αναφερόμενοι στην παρ.2 του άρθρου 1 του ν.3 869/2010 καθόσον το δικαστήριο κρίνει ότι οι εν λόγω πιστωτές πρέπει να ικανοποιηθούν από το τίμημα της εν λόγω εκποίησης, αφού ο νομοθέτης εξαίρεσε αυτούς της ρύθμισης του άρθρου 4 του ν.3869/2010 προς όφελος αυτών, το οποίο (όφελος) πραγματώνεται με την εν λόγω ρύθμιση. Στη συνέχεια θα προβεί στην κατάρτιση του πίνακα διανομής σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 154,155 επ. ΠτΚ σε συνδυασμό με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 1 παρ.2 του ν.3869/2010 και μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 15 ημερών από την τοιχοκόλληση στα ως άνω Ειρηνοδικεία του πίνακα διανομής θα προβεί στη διανομή των ποσών της εκποίησης με την ικανοποίηση των πιστωτών.
Ως προς το υπόλοιπο ποσό των απαιτήσεων των πιστωτών του, που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν ούτε με την εκποίηση του ακινήτου, απαλλάσσεται ο αιτών, η απαλλαγή του όμως από κάθε υφιστάμενο υπόλοιπο οφειλής έναντι των πιστωτριών του, θα επέλθει σύμφωνα με το νόμο (άρθρο 11 παρ.1 ν. 3869/2010).
Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, θα πρέπει η κρινομένη αίτηση να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και να ρυθμιστούν οι οφειλές του αιτούντος κατά το διατακτικό, ενώ θα πρέπει να εξαιρεθεί από την εκποίηση και το IX αυτοκίνητο του αιτούντος, μάρκας Volkswagen, μοντέλο Golf, με έτος πρώτης κυκλοφορίας το 1996 και το μηχανάκι μάρκας Zhdngshan Guoch, 125 κ.ε., με έτος πρώτης κυκλοφορίας το 2006, η εκποίηση των οποίων δεν κρίνεται απαραίτητη, καθόσον η εμπορική τους αξία είναι μικρή, λόγω και της παλαιότητας τους και η ρευστοποίηση τους δεν πρόκειται να προκαλέσει ιδιαίτερο αγοραστικό ενδιαφέρον, αλλά ούτε και θα αποφέρει κάποιο αξιόλογο τίμημα για την ικανοποίηση των πιστωτών, λαμβανομένων υπόψη και των εξόδων που απαιτούνται για τη διαδικασία εκποίησής τους. Περαιτέρω, παράβολο για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας εκ μέρους της τρίτης των καθ` ων που δικάστηκε ερήμην δεν ορίζεται, διότι δυνατότητα άσκησης τέτοιας ανακοπής δεν παρέχεται από το νόμο (άρθρο 14 του ν. 3869/2010). Τέλος δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται κατά τις διατάξεις του άρθρου 8 παρ. 6 του ν. 3869/2010.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει ερήμην της τρίτης των καθ` ων και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.
Δέχεται την αίτηση.
Υπάγει τον αιτούντα στη ρύθμιση του ν. 3869/2010.
Εξαιρεί της εκποίησης το IX αυτοκίνητο του αιτούντος, μάρκας Volkswagen, μοντέλο Golf, με αριθμό κυκλοφορίας .......
Εξαιρεί της εκποίησης το μηχανάκι μάρκας Zhdngshan Guoch , 125 κ.ε., με αριθμό κυκλοφορίας ...
Καθορίζει τις μηνιαίες επί μία πενταετία (60 μήνες) καταβολές του αιτούντος και συγκεκριμένα στην πρώτη των καθ` ων «............ BANK ΑΕ», το ποσό των 56,79 ευρώ μηνιαίως για την πρώτη οφειλή και το ποσό των 11,97 ευρώ μηνιαίως για τη δεύτερη οφειλή, στη δεύτερη των καθ` ων «ΤΡΑΠΕΖΑ ... ΑΕ», το ποσό των 9,41 ευρώ μηνιαίως για την πρώτη οφειλή και το ποσό των 1,57 ευρώ μηνιαίως για τη δεύτερη οφειλή και στην τρίτη των καθ` ων «...ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ», το ποσό των 20,26 ευρώ μηνιαίως.
Η καταβολή των ως άνω μηνιαίων δόσεων, θα ξεκινήσει την 1η ημέρα του πρώτου μήνα, μετά τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης.
Διατάσσει τη ρευστοποίηση του ακινήτου πλήρους κυριότητας του αιτούντος, ήτοι μιας ισόγειας κατοικίας, εμβαδού 49,55 τ.μ., που βρίσκεται στη Νέα Ιωνία Αττικής και επί της οδού Κυδωνιών, αριθμός 39.
Ορίζει εκκαθαριστή τον ... προκειμένου να προβεί, κατά τα λεπτομερώς αναφερόμενα στο σκεπτικό της παρούσας, στην εκποίηση του ως άνω ακινήτου, με ελάχιστο τίμημα την αντικειμενική αξία αυτού, εκ ποσού 41.807,81 ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε, και δημοσιεύθηκε στην Πάρο, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση του, στις 9 Φεβρουάριου 2015, ενώ οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους απούσιαζαν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis