Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Η «προστασία» της πρώτης κατοικίας και τα ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΨΕΥΔΗ του καθεστώτος της 21-9-2015!

Ισπανία. Το ονειρο του Τρύφωνα!
Γράφει ο blogger. ΠΗΓΗ.
Στο άρθρο 2 § 6 [που επιγράφεται το άρθρο αυτό ως «Μεταβατικές διατάξεις»] της Υποπαραγράφου Α 4, του ν. 4336/ 2015, [Γ’ Μνημόνιο] με τον οποίο νόμο τροποποιήθηκε, επί τα χείρω φυσικά!, ο νόμος 3869/ 10 για την «ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων προσώπων» [γνωστότερος ως νόμος Κατσέλη], ορίζονται τα εξής: «έως την έκδοση της απόφασης του δευτέρου εδαφίου της § 2 του άρθρου 9 του ν. 3869/ 10, όπως αντικαθίσταται από την § 18 του άρθρου 1 της παρούσας υποπαραγράφου Α 4, εξακολουθεί να εφαρμόζεται η διάταξη του πρώτου εδαφίου της § 2 του καταργούμενου άρθρου». Ποια είναι αυτή § 2 του άρθρου 9 ν. 3869/ 10 όπως τροποιήθηκε με το Γ’ Μνημόνιο; Θα την παραθέσω πρώτα όπως ίσχυε πριν την τροποποίηση της από το Γ’ μνημόνιο και όπως ισχύει σήμερα τροποποιημένη ώστε να διαπιστώσει ο αναγνώστης την απάτη από τους σύγχρονους Γερμανοτσολιάδες που μπροστά τους ο Τσολάκογλου και ο Λογοθετόπουλος αποδεικνύονται Ήρωες!!. 

maxresdefaultΛοιπόν, (προ τροποίησης) «Άρθρο 9 § 2. Ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει στο δικαστήριο πρόταση εκκαθάρισης ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση βεβαρημένο ή μη με εμπράγματη ασφάλεια ακίνητο, που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του, εφόσον τούτο δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας, προσαυξημένο κατά πενήντα τοις εκατό. «Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών σε συνολικό ποσό που μπορεί να ανέρχεται μέχρι και στο ογδόντα τοις εκατό (80%) της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας.»
[*** Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 17 παρ.1 Ν.4161/2013,ΦΕΚ Α 143/14.6.2013].
Η ρύθμιση μπορεί να προβλέπει και περίοδο χάριτος. Η εξυπηρέτηση της οφειλής γίνεται με επιτόκιο που δεν υπερβαίνει αυτό της ενήμερης οφειλής ή το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο που ίσχυε σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος κατά τον τελευταίο μήνα για τον οποίο υφίσταται μέτρηση, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας «ή, σε περίπτωση καθορισμού σταθερού επιτοκίου, το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου για ανάλογη της ρύθμισης περίοδο, όπως ομοίως προκύπτει από το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος,» και χωρίς ανατοκισμό.
[*** Η εντός » » πιο πάνω φράση προστέθηκε με την παράγραφο 8 άρθρου 85 Ν.3996/2011,ΦΕΚ Α 170/5.8.2011.]
Οι απαιτήσεις των πιστωτών που έχουν εμπράγματη ασφάλεια στο ακίνητο ικανοποιούνται προνομιακά από τις καταβολές του οφειλέτη με βάση την παρούσα παράγραφο. Για τον προσδιορισμό της περιόδου τοκοχρεολυτικής εξόφλησης της οριζόμενης συνολικής οφειλής λαμβάνεται υπόψη η διάρκεια των συμβάσεων δυνάμει των οποίων χορηγήθηκαν πιστώσεις στον οφειλέτη. «Η περίοδος πάντως αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα είκοσι έτη, εκτός αν η διάρκεια των συμβάσεων δυνάμει των οποίων χορηγήθηκαν πιστώσεις στον οφειλέτη ήταν μεγαλύτερη των είκοσι ετών, οπότε ο Ειρηνοδίκης δύναται να προσδιορίσει μεγαλύτερη διάρκεια, η οποία πάντως δεν υπερβαίνει τα τριάντα πέντε έτη.»
Αλέξη, ιδού το ίνδλαμα Σου!
σ. Ραχόι, δεν θα σε εγκαταλείψουμε! [Άνκελα Μ]
[*** Το έβδομο εδάφιο της παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω με το άρθρο 17 παρ.2 Ν.4161/2013,ΦΕΚ Α 143/14.6.2013.]
Η μη τήρηση από τον οφειλέτη των υποχρεώσεων που επιβάλλονται κατ` εφαρμογή της παραγράφου αυτής, επιτρέπει στον πιστωτή να κινήσει διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης κατά του οφειλέτη και της μοναδικής κατοικίας του. Δέν επιτρέπεται η καταγγελία της ρύθμισης της παρούσας παραγράφου αν δεν υπάρχει καθυστέρηση τεσσάρων τουλάχιστον μηνιαίων δόσεων. Αν ο οφειλέτης κατοικεί ή διαμένει σε ξένο ακίνητο και ο σύζυγος αυτού δεν διαθέτει ακίνητο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία, τότε οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου εφαρμόζονται και για το μοναδικό ακίνητο του οφειλέτη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία. «Η προστασία του ακινήτου, σύμφωνα με τα προηγούμενα, ισχύει και εφόσον ο οφειλέτης έχει την επικαρπία ή ψιλή κυριότητα ή ιδανικό μερίδιο επί αυτών.»
[*** Το τελευταίο εδάφιο της παρ.2 προστέθηκε με την παράγραφο 5 άρθρου 85 Ν.3996/2011,ΦΕΚ Α 170/5.8.2011].
Το άρθρο 9 § 2 μετά την μνημονιακή τροποποίηση: «Ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει στο δικαστήριο πρόταση εκκαθάρισης ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση βεβαρημένο ή μη με εμπράγματη ασφάλεια ακίνητο, που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εκδίδεται σε ένα μήνα από τη δημοσίευση του παρόντος, καθορίζονται τα κριτήρια που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να εξαιρεθεί η κυρία κατοικία του από τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου, ιδίως ως προς την αντικειμενική αξία του ακινήτου το ύψος του συνόλου των οφειλών κατά το χρόνο ολοκλήρωσης της κατάθεσης της αίτησης και το μικτό ετήσιο οικογενειακό εισόδημα του οφειλέτη. Η εξυπηρέτηση της οφειλής γίνεται με επιτόκιο που δεν υπερβαίνει αυτό της ενήμερης οφειλής ή το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο που ίσχυε σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος κατά τον τελευταίο μήνα για τον οποίο υφίσταται μέτρηση, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή, σε περίπτωση καθορισμού σταθερού επιτοκίου, το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου για ανάλογη της ρύθμισης περίοδο, όπως ομοίως προκύπτει από το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος, και χωρίς ανατοκισμό. Οι απαιτήσεις των πιστωτών ικανοποιούνται συμμέτρως από τις καταβολές του οφειλέτη με βάση την παρούσα παράγραφο. Για τον προσδιορισμό της περιόδου τοκοχρεολυτικής εξόφλησης της οριζόμενης συνολικής οφειλής λαμβάνεται υπόψη η διάρκεια των συμβάσεων δυνάμει των οποίων χορηγήθηκαν πιστώσεις στον οφειλέτη. Η περίοδος πάντως αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα είκοσι έτη, εκτός αν η διάρκεια των συμβάσεων δυνάμει των οποίων χορηγήθηκαν πιστώσεις στον οφειλέτη ήταν μεγαλύτερη των είκοσι ετών, οπότε ο Ειρηνοδίκης δύναται να προσδιορίσει μεγαλύτερη διάρκεια, η οποία πάντως δεν υπερβαίνει τα τριάντα πέντε έτη». Η σχετική προστασία της πρώτης κατοικίας που υπήρχε πριν την μνημονιακή τροποποίηση αποδήμησε εις άλλους μακάριους κόσμους! Ειδικότερα, αξίζει να προβούμε σε μια προσεχτική αντιπαραβολή του κειμένου. Στο προ τροποποίησης, παρείχε κάποια κριτήρια τα οποία υπελόγιζε ο δικαστής για να προστατεύσει την πρώτη κατοικία. Περισσότερα δες στο σύνδεσμο «Προστασία και εκποίηση της πρώτης κατοικίας.» Τώρα με την μνημονιακή τροποίηση αυτά καταργήθηκαν! Τι απέμεινε; Μονάχα το τροποποιημένο εδάφιο α’ της § 2 του τροποποιημένου άρθρου 9, το οποίο λέει, απλά, ότι ο προσφεύγων οφειλέτης μπορεί να υποβάλλει αίτημα για εξαίρεση εκποίησης της πρώτης κατοικίας. Ναι, αλλά με ποια κριτήρια θα κρίνει το δικαστήριο αφού αυτά καταργήθηκαν με την μνημονιακή τροποποίηση; Ποια ήταν αυτά τα κριτήρια; Ύψος αφορολόγητου κτήσης κατοικίας ανερχομένου σε 200.000 € προσαυξανόμενου για κάθε παιδί ανά 50.000 € [αν είμαι σωστά ενημερωμένος], κούρεμα μέχρι 80 % της αντικειμενικής αξίας της απειλούμενης κατοικίας κλπ. Τώρα όμως αυτά έχουν όλα καταργηθεί και παζαρεύουν με τους Τροικανούς κατακτητές τα νέα κριτήρια «προστασίας» της πρώτης κατοικίας. Δηλαδή αυτή την στιγμή όποιος καταθέσει προσφυγή στο Ειρηνοδικείο δεν ισχύουν αυτά τα κριτήρια προστασίας που ίσχυαν προ τροποποίησης του ν. 3869/ 10! Πως θα αποφασίσουν τα Ειρηνοδικεία για να προστατεύσουν την απειλούμενη πρώτη κατοικία; Με ποια κριτήρια αφού αυτά καταργήθηκαν σαφώς, όπως εξέθεσα παραπάνω; Θέλω να πιστεύω ότι τα Ειρηνοδικεία θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν αυτά τα κριτήρια, κανείς πάντως δεν τους υποχρεώνει, ο γράφων απλά εκφράζει μια ευχή κι επιθυμία! Ο μνημονιακά μεταλλαχθείς νόμος αυτός ισχύει ήδη από 24-8-2015 σύμφωνα με το άρθρο 103 του ΕισΝΑΚ σε συνδυασμό με τον χρόνο δημοσίευσης του στην εφημερίδα της Κυβέρνησης [ΦΕΚ Α 94/ 14-8-2015]. Για ποια προστασία λοιπόν μας μιλάνε οι ΨΕΥΤΕΣ της 20-9-2015 αλλά και της 25-1-2015; Για ποια προστασία;
το όνειρο του Τρύφωνα!
Οικιακό άσυλο; Χα-χα-χα-χα-χα!!!!
Μια άλλη αθλιότητα που θα πρέπει να έχουν υπόψει τα ανδράποδα της ελληνικής αποικίας χρέους. Όταν ψηφίστηκε ο ν. 3869/ 10 προέβλεπε στο άρθρο 9 § 2 ότι το «κούρεμα» του χρέους του οφειλέτη υπολογιζόταν επί της εμπορικής αξίας της απειλούμενης κατοικίας. Τι σημαίνει αυτό; Παράδειγμα προς κατανόηση: έστω ότι ο οφειλέτης έχει λάβει δάνειο ύψους 200.000 €. Η εμπορική αξία του ακινήτου του ανέρχεται στο ποσό των 70.000 € αλλά η αντικειμενική αξία του σε 130.000 €. Το κούρεμα θα γίνει επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου, δηλαδή ωσάν ο οφειλέτης να έχει λάβει δάνειο 130.000 € και όχι 200.000 €. Αν όμως υπολογιζόταν επί της εμπορικής αξίας του ακινήτου το κούρεμα, ο οφειλέτης θα όφειλε–για να προστατεύσει την κατοικία του χρέος από 200.000 € ποσό 70.000 Χ 80 % = 56.000 €! Αν όμως το κούρεμα γίνει επί της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου τότε ο οφειλέτης θα οφείλει, 130.000 Χ 80 % = 104.000 €! Γίνεται αντιληπτό γιατί τροποποιήθηκε ο αρχικός νόμος αυτός και το κούρεμα γίνεται τώρα επί της αντικειμενικής και όχι επί της εμπορικής [πραγματικής] αξίας του ακινήτου; Η τροποποίηση αυτή, δηλαδή από την εμπορική [πραγματική] αξία του ακινήτου οδηγηθήκαμε στην αντικειμενική αξία, έγινε με με το άρθρο 17 παρ.1 Ν.4161/2013,[ΦΕΚ Α 143/14.6.2013]. Γιατί έχει σημασία αυτή η αφήγηση; Σύμφωνα με τις μνημονιακές τροποποιήσεις του Κώδικα πολιτικής δικονομίας, το άρθρο 993 § 2 εδάφιο γ’ ορίζει, «για την εκτίμηση της αξίας του ακινήτου που κατάσχεται, λαμβάνεται υπόψη η εμπορική του αξία, όπως αυτή προσδιορίζεται κατά τον χρόνο κατάσχεσης». Δηλαδή, όταν είναι να προβούν σε κούρεμα σε βάρος του τζογαδόρου τραπεζοτοκογλύφου λαμβάνεται υπόψη η αντικειμενική αξία που είναι, σαφώς, μεγαλύτερη από την εμπορική [πραγματική] αξία του κατασχόμενου ακινήτου, όταν όμως είναι να πλειστηριασθεί το ακίνητο η αξία του υπολογίζεται επί της σαφώς μειωμένης εμπορικής [πραγματικής] αξίας του!!! ΟΛΑ για τον τραπεζοτοκογλύφο!! Και τι έχει αποφανθεί η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ληστεία του ΕΝ.Φ.Ι.Α; Κατά την υπ’ αριθμό 4003/ 2014, «σκέψη υπ’ αριθμό 11. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου, αλλά και τα διδάγματα της κοινής πείρας, προκύπτει ότι κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, και ιδίως από το έτος 2011, οι τιμές των ακινήτων στη Χώρα μειώνονται. Ειδικότερα, στην έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για
Αλέξη, Τρύφων! Το πρότυπο Σας!
Οικιακό άσυλο; Χα-χα-χα-χα-χα!!
το έτος 2012 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «Η αποκλιμάκωση των τιμών στην αγορά των κατοικιών συνεχίστηκε με εντονότερο ρυθμό το 2012, … Ειδικότερα, … οι τιμές των διαμερισμάτων υποχώρησαν κατά 11,7% το 2012 … έναντι 5,5% το 2011, 4,7% το 2010 και 3,7% το 2009. Από την αρχή της τρέχουσας κρίσης (γ΄ τρίμηνο του 2008) έως το δ΄ τρίμηνο του 2012 η συνολική υποχώρηση των τιμών των διαμερισμάτων έφθασε σε ονομαστικούς όρους το 27,9%». Στην έκθεση του ίδιου για το έτος 2013 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «Στην αγορά των κατοικιών η μείωση των τιμών συνεχίστηκε με υψηλούς ρυθμούς από το 2011 και μετά. Στοιχεία που συλλέγονται από τα πιστωτικά ιδρύματα δείχνουν ότι οι τιμές των διαμερισμάτων υποχώρησαν σωρευτικά από το 2008 (μέσο επίπεδο) έως το τελευταίο τρίμηνο του 2013 κατά 33,4%. Τα στοιχεία που συγκεντρώνονται από τα κτηματομεσιτικά γραφεία δείχνουν ακόμη μεγαλύτερη μείωση. … Ο κλάδος των επαγγελματικών ακινήτων εμφανίζει επίσης δραματική συρρίκνωση τα τελευταία έτη …Οι αγοραίες αξίες συρρικνώθηκαν περαιτέρω το 2013 με μέσο ετήσιο ρυθμό … -16,9% … Η φορολογική επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας στη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης έχει επιτείνει την ύφεση στην αγορά ακινήτων και έχει αποθαρρύνει σημαντικά τη ζήτηση. Μάλιστα, η στρέβλωση, η οποία προκαλείται από την ύπαρξη αντικειμενικών αξιών που σε πολλές περιπτώσεις (π.χ. ακίνητα μεγάλου μεγέθους σε «ακριβές» περιοχές, υποβαθμισμένες περιοχές του κέντρου της Αθήνας κ.α.) υπερβαίνουν σημαντικά τις εμπορικές αξίες των ακινήτων, οδηγεί σε τεχνητή υπερφορολόγηση της ακίνητης περιουσίας και σε περαιτέρω, μη ορθολογική πλέον, συμπίεση των αξιών». Εν προκειμένω, με την από 12.11.2013 αίτηση, οι ήδη αιτούντες ζήτησαν από τη Διοίκηση να εκδώσει απόφαση αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών κατά το άρθρο 41 παρ. 1 του ν. 1249/1982, προβάλλοντας ότι οι ισχύουσες αντικειμενικές αξίες δεν αντιστοιχούν στις αγοραίες αξίες των ακινήτων τους. Με το 1025803/10.2.2014 έγγραφο η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και Στέγασης της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας και Εθνικών Κληροδοτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών απάντησε στους αιτούντες ότι η τελευταία αναθεώρηση των αντικειμενικών αξιών έγινε με τη μνημονευθείσα 1020564/487/ΟΟΤΥ/Δ/27.2.2007 υπουργική απόφαση, η οποία βασίστηκε στις εισηγήσεις των επιτροπών του άρθρου 41 του ν. 1249/1982· αυτές έλαβαν υπόψη τα εμπορικά δεδομένα της αγοράς των ακινήτων που ίσχυαν εκείνη τη χρονική περίοδο για κάθε περιοχή και καθόρισαν τις τιμές με γνώμονα την προσέγγιση στις αντίστοιχες εμπορικές αξίες, όπως ήταν διαμορφωμένες στη συγκεκριμένη περιοχή τη δεδομένη χρονική στιγμή. Επίσης, επεσήμανε ότι οι τιμές του αντικειμενικού συστήματος δεν είναι σταθερές, αλλά μεταβάλλονται, τροποποιούνται και προσαρμόζονται στις συνθήκες που κάθε φορά επικρατούν στην αγορά ακινήτων και ότι αναπροσαρμογή του συστήματος δεν γίνεται μεμονωμένα, αλλά για το σύνολο των ήδη ενταγμένων στο αντικειμενικό σύστημα περιοχών της Χώρας, αφού δοθεί εντολή από τον Υπουργό Οικονομικών. Τέλος, γνωστοποίησε στους αιτούντες ότι, στο πλαίσιο της επόμενης αναπροσαρμογής, όταν αυτή αποφασιστεί, θα εξεταστεί το θέμα της αναμόρφωσης των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων όλων των δήμων της Χώρας με γνώμονα την προσφορότητα, την αναλογικότητα, καθώς και κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια, σύμφωνα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες του Κράτους. Περαιτέρω, με το 0005418/2.6.2014 έγγραφο απόψεων προς το Δικαστήριο η Διοίκηση επάγεται τα ακόλουθα: Το έτος 2010 άρχισε η προβλεπόμενη από το ν. 1249/1982 διαδικασία για την πανελλαδική αναπροσαρμογή των αξιών με τη σύσταση επιτροπών, οι οποίες ανέλαβαν τη μελέτη και εισήγηση στον Υπουργό Οικονομικών. Λόγω του μεγάλου όγκου της
ευρωΠΕΗκος Πολιτισμός!
εργασίας (1.770 οικισμοί, Δήμοι και Κοινότητες) καθυστέρησε η ολοκλήρωση του έργου των επιτροπών, με συνέπεια να μην έχει πλήρως ολοκληρωθεί μέχρι τον Μάρτιο του 2012, οπότε διατυπώθηκαν σχετικοί όροι στο μνημόνιο, ενώ, λόγω της ειδικής οικονομικής κατάστασης της Χώρας από το 2010 και της επακόλουθης αστάθειας στην κτηματαγορά, οι αξίες των ακινήτων υφίσταντο συνεχή μεταβολή που δεν ήταν δυνατό να αποτυπωθεί στις εισηγήσεις των επιτροπών, ενόψει και του μεγάλου χρονικού διαστήματος που είχε μεσολαβήσει από την έναρξη της διαδικασίας, αλλά και της έλλειψης επαρκών στοιχείων αγοραπωλησιών ακινήτων συνεπεία της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Για να επιτευχθεί η αξιόπιστη απεικόνιση των αγοραίων αξιών θα πρέπει η αγορά να βρίσκεται υπό ομαλές συνθήκες και όχι σε κρίση και να υπάρχει επαρκές και αξιόπιστο δείγμα στοιχείων αγοραπωλησιών, προϋποθέσεις που δεν ισχύουν λόγω της οικονομικής συγκυρίας και του άμεσου αντίκτυπου που αυτή είχε στην αγορά ακινήτων. Ειδικότερα, κατά τη Διοίκηση, η αστάθεια στην αγορά ακινήτων και η έλλειψη κινητικότητας έχει ως συνέπεια να μην υπάρχει ικανοποιητικό και αντιπροσωπευτικό δείγμα αγοραπωλησιών, όπως σε κανονικές συνθήκες, όπου οι τιμές διέπονται από τον κανόνα της αγοράς και της ζήτησης, η ρευστή δε και αβέβαιη αυτή κατάσταση δεν επιτρέπει την προσέγγιση των πραγματικών τιμών των ακινήτων και τον προσδιορισμό νέων περισσότερο αξιόπιστων αντικειμενικών αξιών· ως εκ τούτου, η απόπειρα αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών, υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες, καθίσταται επισφαλής, διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να μην εκπληρώνεται ο στόχος της επικαιροποίησης των τιμών για αξιόπιστη και δίκαιη προσέγγιση των τιμών της αγοράς. Τούτο, κατά τη Διοίκηση, γίνεται φανερό από τις αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις του θέματος στις δράσεις των διαδοχικών μνημονίων αμοιβαίας συναντίληψης». Ολόκληρη την εκπληκτική αυτή απόφαση του ΣτΕ θυμηθείτε την στην ανάρτηση «αντικειμενικές αξίες ακινήτων, παράλειψη αναπροσαρμογής«. Σ’  αυτή την απόφαση βασίσθηκε το ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΕΡΟ, ΑΚΑΠΕΛΩΤΟ, ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟ Κίνημα στη χώρα, της Λαϊκής Στάσης Πληρωμών Ηρακλείου και υπέβαλλε μήνυση για το έγκλημα της Καταπίεσης [Ποινικός Κώδικας 244] κατά των εκάστοτε υπουργών οικονομικών και των διευθυντών των ΔΟΥ αφότου νομοθετήθηκε το ΕΕΤΥΔΕ κλπ.
Λαμβάνοντας υπόψη και την στήριξη στον ισπανό πρωθυπουργό Μ. Ραχόι [εξώσεις στην Ελλάδα για χάρη του Ραχόι] δικαιούμαι να είμαι ανήσυχος! Πολύ ανήσυχος!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...