Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Κοινή ανακοίνωση Ένωσης Διοικητικών Δικαστών και Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος με αφορμή τις προωθούμενες μεταρρυθμίσεις του ασφαλιστικού συστήματος.

Η πορεία της Κοινωνικής Ασφάλισης στη χώρα μας, και οι σχεδιασμοί που προαναγγέλονται, δείχνουν ότι επιχειρείται για πολλοστή φορά περικοπή συνταξιοδοτικών παροχών της ίδιας ομάδας θιγομένων.
Σημειώνουμε:
1.. Ότι σε κάθε περίπτωση η περικοπή των συντάξεων δεν μπορεί να παραβιάζει τον συνταγματικό πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος, τη χορήγηση δηλαδή στον συνταξιούχο παροχών τέτοιων που να του επιτρέπουν να διαβιώνει με αξιοπρέπεια εξασφαλίζοντας τους όρους όχι μόνο της φυσικής του υπόστασης (διατροφή, ένδυση, στέγαση, βασικά οικιακά αγαθά, θέρμανση, παροχές υγείας) αλλά και την δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνική ζωή με τρόπο που δεν αφίσταται πάντως ουσιωδώς από τις αντίστοιχες συνθήκες του εργασιακού του βίου (πρβλ. Ολ Σ.τ.Ε 2288/ 2015).
2. Ότι οι μέχρι σήμερα ασφαλιστικές επιλογές, επέφεραν μια μείωση (50%) των κύριων και επικουρικών συντάξεων με μόνο κριτήριο την συμβολή τους στη μείωση των δαπανών και τη «δημοσιονομική προσαρμογή», με συνέπεια την επιδείνωση σε σημαντικό βαθμό του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων, οι οποίοι εκτός από τις περικοπές των συντάξεων υπεβλήθησαν παραλλήλως και στο σύνολο των γενικής φύσεως οικονομικών και φορολογιών μέτρων που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος.
3. Ότι για το έλλειμμα ρευστότητας που καταγράφεται στην Κοινωνική Ασφάλιση δεν ευθύνονται οι ασφαλισμένοι που κατέβαλαν τις εισφορές τους κατά τον εργάσιμο βίο τους,αλλά το Κράτος και οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν επί δεκαετίες στη διαχείριση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, στην πολύ υψηλή ανεργία, την μείωση των μισθών, την εισφοροδιαφυγή και την αδήλωτη εργασία.

ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ
Ειρήνη Γιανναδάκη Πρόεδρος Εφετών
Κωνσταντίνος Τζαβέλλας Αντεισαγγελέας Εφετών

2 σχόλια:

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Κι όταν εγώ μιλάω-εδώ και πολύ καιρό!-για Γερμανική ΚΑΤΟΧΗ, κατά πολύ χείριστη της πρώτης, θεωρούμαι γραφικός. Όταν εκφράζονται οι Δικαστές μας έτσι έντονα, δεν χρειάζεται να προσθέσω εγώ τίποτα περισσότερο!

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

σε περιπτώσεις εξαιρετικά δυσμενών δημοσιονομικών συνθηκών, προκύπτει αιτιολογημένως ότι το κράτος αδυνατεί να παράσχει επαρκή, κατά τα άνω, χρηματοδότηση στους ασφαλιστικούς οργανισμούς και ότι δεν υφίσταται δυνατότητα διασφαλίσεως της βιωσιμότητας αυτών με άλλα μέσα (τροποποίηση συνταξιοδοτικών προϋποθέσεων, αποτελεσματικότερη διαχείριση αποθεματικών και περιουσίας, πρόβλεψη κοινωνικών πόρων, αύξηση ασφαλιστικών εισφορών), δεν αποκλείεται, κατά το άρθρο 22 παρ. 5 του Συντάγματος, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής κοινωνικής ασφαλίσεως, η επέμβαση του νομοθέτη για τη μείωση και των απονεμηθεισών ακόμη συντάξεων, εφεξής. Σε τέτοιες, άλλωστε, εξαιρετικές περιπτώσεις, ο νομοθέτης μπορεί, κατʼ αρχήν, να θεσπίζει για την περιστολή των δημοσίων δαπανών (μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι δαπάνες χρηματοδοτήσεως των φορέων υποχρεωτικής κοινωνικής ασφαλίσεως), μέτρα που συνεπάγονται σοβαρή οικονομική επιβάρυνση μεγάλων κατηγοριών του πληθυσμού, όπως είναι η μείωση των συντάξεων όσων συνταξιοδοτούνται από το δημόσιο ή από χρηματοδοτούμενους από αυτό ασφαλιστικούς οργανισμούς, λόγω της άμεσης εφαρμογής και της αποτελεσματικότητας των μέτρων αυτών για τον περιορισμό του δημοσίου ελλείμματος. Και στις εξαιρετικές όμως αυτές περιπτώσεις,η δυνατότητα του νομοθέτη να περικόπτει τις ασφαλιστικές παροχές δεν είναι απεριόριστη, αλλά οριοθετείται κατά πρώτον από τις αρχές της κοινωνικής αλληλεγγύης (άρθρο 25 παρ. 4 του Συντάγματος) και της ισότητας στα δημόσια βάρη (άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος), οι οποίες επιτάσσουν να κατανέμεται εξ ίσου το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής μεταξύ όλων των πολιτών, καθώς και από την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος), σύμφωνα με την οποία το συγκεκριμένο μέτρο πρέπει να είναι πράγματι πρόσφορο και αναγκαίο για την αντιμετώπιση του προβλήματος (ΣτΕ 2192-2196/2014). Σε κάθε δε περίπτωση, η περικοπή των συντάξεων δεν μπορεί να παραβιάζει αυτό που αποτελεί, κατά τα ανωτέρω, τον συνταγματικό πυρήνα του κοινωνικοασφαλιστικού δικαιώματος, τη χορήγηση δηλαδή στον συνταξιούχο παροχών τέτοιων που να του επιτρέπουν να διαβιώνει με αξιοπρέπεια, εξασφαλίζοντας τους όρους όχι μόνο της φυσικής του υποστάσεως (διατροφή, ένδυση, στέγαση, βασικά οικιακά αγαθά, θέρμανση, υγιεινή, και ιατρική περίθαλψη όλων των βαθμίδων), αλλά και της συμμετοχής του στην κοινωνική ζωή με τρόπο που δεν αφίσταται, πάντως, ουσιωδώς από τις αντίστοιχες συνθήκες του εργασιακού του βίου (πρβλ. απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας της 9.2.2010, 1 BvL 1/09, 1 BvL 3/09, 1 BvL 4/09, Rn. 135).
Σύνταξη, αντισυνταγματικότητες, όρια περικοπών, αρχές αλληλεγγύης και ισότητας στα δημόσια βάρη

Addthis