Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

ο στρατιωτικός νόμος στην Γαλλία. ΚΥΝοβουλευτική Δικτατορία!

Η ανακοίνωση της Ένωσης Γάλλων Δικαστών. ΠΗΓΗ.

“Οι φονικές επιθέσεις έπληξαν τη Γαλλία στην καρδιά αφήνοντας περισσότερους από εκατόν είκοσι νεκρούς και αρκετές εκατοντάδες τραυματίες σε μια αίθουσα συναυλιών, σε μπαρ ή στο δρόμο.
Η Ένωση Δικαστών υποστηρίζει πλήρως και εκφράζει την αλληλεγγύη της προς τα θύματα και τους συγγενείς τους καθώς και σε πολλούς επαγγελματίες που κινητοποιήθηκαν στους τομείς τους μετά από τις επιθέσεις.
Αυτές οι εγκληματικές πράξεις απόλυτης βαρβαρότητας απαιτούν προφανώς σημαντικά μέσα ώστε να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι δράστες καθώς και στο μέτρο του δυνατού να προβλέπονται και να αποτρέπονται.
Αλλά τα δικαστικά και διοικητικά μέτρα που θα ληφθούν θα προσθέσουν μόνο κακό για το κακό αν αποκλίνουν από τις δημοκρατικές αρχές μας.
Αυτή είναι η αιτία που ο πολεμικός λόγος που υιοθέτησε η εκτελεστική εξουσία και η νομική απόκλιση που τη χρίζει σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης το οποίο κήρυξε βάσει του νόμου της 3ης Απριλίου 1955 δεν μπορεί παρά να προκαλέσει ανησυχία.
Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης μεταβάλει επικίνδυνα την φύση και την έκταση των αστυνομικών αρμοδιοτήτων εκ μέρους των διοικητικών αρχών.
Ο περιορισμός ατομικών και συλλογικών ελευθεριών δεν θα εξετάζεται πλέον και δεν θα δικαιολογείται ανά περίπτωση αλλά θα λειτουργεί υπό το καθεστώς της έκτακτης ανάγκης.
Τα εντάλματα έρευνας θα διατάσσονται από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση χωρίς να προσδιοριστεί η σχέση με ποινικό αδίκημα και χωρίς έλεγχο της δικαστικής αρχής η οποία μόνο θα ενημερώνεται.
Το ίδιο ισχύει και για τον κατ ‘οίκον περιορισμό που θα αποφασίζεται επίσης κάτω από ένα θολό και ασαφές πλαίσιο κινδύνου διατάραξης της δημόσιας τάξης.
Όσον αφορά τον δικαστικό ρόλο έχει εκμηδενιστεί.
Η Γαλλία έχει τα πάντα να χάσει απ' αυτήν την αναστολή έστω και προσωρινά του κράτους δικαίου.
Στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας το πρώτο που οφείλουμε να προστατέψουμε είναι οι ελευθερίες μας και οι δημοκρατικοί θεσμοί μας με το να αρνηθούμε να ενδώσουμε στο φόβο και στην πολεμική δίνη. Και να θυμάστε ότι το κράτος δικαίου δεν είναι ένα ανίκανο κράτος”.
Παρατήρηση. Ο μεγαλύτερος εχθρός του Κράτους Δικαίου είναι η ΚΥΝοβουλευτική "Δημοκρατία" γιατί αυτό το καθεστώς έχει πάντα ένα εχθρό: τον ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ! Με τον στρατιωτικό νόμο δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα απέναντι στον ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ "εχθρό". Του πετάνε κατάμουτρα: θα σε "σώσουμε" σφίγγοντας περισσότερο τις αλυσίδες σου!

2 σχόλια:

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Μέ τόν τρόπο που τό Σύνταγμα του 1975 ρυθμίζει τόν θεσμό της αναστολής τών ατομικών ελευθεριών, η διασφάλιση της άσκησης τους διακυβεύεται, σοβαρά, γιατί η όλη μεθόδευση, σέ ό,τι άφορα τόσο τις προϋποθέσεις όσο και τις σχετικές διαδικασίες, δέν παρέχει, ικανοποιητικές εγγυήσεις για τήν προστασία των ατομικών ελευθεριών από ενδεχόμενες αυθαιρεσίες τών κρατούντων.
α. Όταν κατά τη συνταγματική αναθεώρηση του 1911 καθιερώθηκε, για πρώτη φορά σέ ελληνικό Σύνταγμα, ό θεσμός αυτός, δέν αφορούσε παρά μόνο στην περίπτωση «εμπολέμου καταστάσεως ή γ ε ν ι κ ή ς ένεκεν εξωτερικών κυνδύνων επιστρατεύσεως», δηλαδή γεγονότα αντικειμενικά έξακριβώσιμα, πασίδηλα καύ ανεπίδεκτα αμφισβητήσεων. Ήδη όμως, από τό 1952, ό όρος «γενικής» (επιστρατεύσεως) έχει απαλειφθεί» επομένως αρκεί και μερική επιστράτευση (ορισμένων ηλικιών) λόγω εξωτερικών πάντως κινδύνων, ως προϋπόθεση γιά τήν αναστολή τών ατομικών ελευθέριών. Έξ άλλου, η προϋπόθεση των «εσωτερικών κινδύνων» (“έν περιπτώσει διαταράξεως ή απειλής της δημοσίας τάξεως«) καθιερώθηκε γιά πρώτη φορά μέ την Συνταγματική Πράξη ΚΔ ‘/14. 5.1935 πού είχε εκδοθεί μετά τήν καταστολή του στρατιωτικού κινήματος της 1ης Μαρτίου 1935 και, αφού επαναλήφθηκε μεταπολεμικά μέ τή Σ.Π. 15/1945, καθιερώθηκε οριστικά στο Σύνταγμα του 1952, του οποίου τό κείμενο είχε καταρτισθεί από επιτροπή της Δ’ Αναθεωρητικής Βουλής (1946 – 1950) κατά τή διάρκεια του εμφύλιου πολέμου. Τήν ίδια ακριβώς διατύπωση του αρθρ. 91 του Συντάγματος του 1952 υιοθέτησε τό άρθρο 48 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος του 1975. Έτσι, η όξυνση των κοινωνικοπολιτικών ανταγωνισμών εκφράσθηκε νομικά μέ μια αυξημένη προστασία του κράτους. Και ό πόλεμος και η επιστράτευση, δηλαδή οι, εξωτερικοί κίνδυνοι, εξομοιώθηκαν μέ τή «σοβαρά δ ι α τ α ρ αχ ή» της δημόσιας τάξης και ασφάλειας ή ακόμη απλώς και μέ τήν «έκδηλη ά π ε ι λ ή» της, δηλαδή μέ τους «εσωτερικούς κινδύνους». Οί τελευταίοι όμως αυτού όροι είναι αόριστοι, ρευστοί και ασαφείς και επομένως πρόσφοροι γιά υποκειμενικές καύ αυθαίρετες εκτιμήσεις έκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας. Πάντως η έννοια «δημόσια τάξη και ασφάλεια» εκλαμβάνεται, με τη στενά αστυνομική σημασία του όρου (π.χ., στάση, ταραχές) και δέν περιλαμβάνει γεγονότα κοινωνικής, πολιτικής η οικονομικής υφής (π.χ. ανεργία ή πληθωρισμός ή διάσταση μεταξύ Προέδρου της Δημοκρατίας και πλειοψηφίας της Βουλής) ή φυσικά συμβάντα (π.χ. σεισμού ή πλημμύρες) πού δέν διασαλεύουν καθεαυτά τή δημόσια τάξη και ασφάλεια [Αριστ. Μάνεσης].
Στρατιωτικός νόμος επί “Δημοκρατίας”. Ωραιοποιημένη δικτατορία!

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

στις 30 Αυγούστου 1880, ο κορυφαίος ρώσος συγγραφέας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (1821-1881), ένα χρόνο πριν από τον θάνατο του, περιέγραψε στο Ημερολόγιο ενός συγγραφέα την κατάσταση στην Ευρώπη με τον παρακάτω χαρακτηριστικό τρόπο: «Έχω κάποιο προαίσθημα, πως ο «κύβος ερρίφθη». Ίσως το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών να γίνει πολύ νωρίτερα από ό,τι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί και στους πιο άγριους εφιάλτες του. Φοβερά συμπτώματα παρουσιάζονται. Ίσως να είναι κιόλας αρκετή για να προκαλέσει την αρχική δόνηση η προαιώνια, αφύσικη κατάσταση, που επικρατεί στα ευρωπαϊκά κράτη. Πώς θα μπορούσε, μα την αλήθεια, να χαρακτηριστεί φυσική μια κατάσταση ριζωμένη από αιώνες στο παμπάλαιο και το τεχνητό; Δεν μπορεί πια ένα μέρος από την ανθρωπότητα να κρατάει σκλαβωμένη όλη την υπόλοιπη. Ενώ τώρα αυτόν ίσα-ίσα το σκοπό εκπληρώνουν όλοι οι θεσμοί... Η αφύσικη αυτή κατάσταση πραγμάτων και τα άλυτα αυτά πολιτικά προβλήματα, γνωστά στον καθένα, δεν είναι δυνατόν παρά να οδηγήσουν σ' ένα τεράστιο, τελειωτικό πόλεμο με τη συμμετοχή όλων, που θα ξεσπάσει σε τούτον τον αιώνα, μα ίσως ακόμα και σε τούτη τη δεκαετία" [Φ. Ντοστογιέφσκι]
Απόπειρες Άμεσης Δημοκρατίας: η Παρισινή Κομμούνα. [Ι]

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...