Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Ρατσισμός-Λαθρομετανάστευση, 67η επέτειο της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Βασίλης Ραφαηλίδης. ΠΗΓΗ.
Κάθε παραλλαγή ρατσισμού στηρίζεται στον Μάλθους. Αυτός είναι ο έμμεσος εισηγητής του ρατσισμού, δηλαδή της άποψης πως υπάρχουν ανθρώπινες ράτσες [φυλές] κατώτερες και ανώτερες. Μπορούμε, λοιπόν ν΄ αρχίσουμε τον έλεγχο του πληθυσμού της γης, εγκαινιάζοντας την εκκαθάριση με κατώτερους ανθρώπους, ας πούμε με μαύρους. Που είναι παιδιά ενός «κατώτερου» θεού, ακόμα κι όταν είναι χριστιανοί. Αφού καθαρίσουμε τους έγχρωμους και αραιώσουμε λιγάκι, καλό είναι να επεκτείνουμε τον μαλθουσιανισμό και σ΄ αυτούς που τρων πολύ, π.χ. στους τραπεζίτες του όμορφου καπιταλιστικού κόσμου, τους Εβραίους [οι μεγαλύτερες τράπεζες βρίσκονται σε χέρια Εβραίων]. Φυσικά, υπάρχουν και φτωχοί Εβραίοι. Αλλά, άντε τώρα να κάθεσαι να ξεχωρίζεις τους φτωχούς απ΄ τους πλούσιους Εβραίους.

Τους καθαρίζεις λοιπόν, όλους μαζί ως Εβραίους «που σκότωσαν τον Εβραίο Χριστό» και συντελείς έτσι σε μια κάποια μείωση του πληθυσμού της γης. Στη συνέχεια, μπορείς να επεκτείνεις το εκκαθαριστικό πλάνο και στους Σλάβους, στους Τσιγγάνους, στους ομοφυλόφιλους, στους κομμουνιστές– και βλέποντας και κάνοντας στη συνέχεια. Υπάρχουν για τη συνέχεια και οι εκ γενετής ανάπηροι και οι εν γένει ελαττωματικοί. Τους πετάς, λοιπόν, στον Καιάδα, τραβάς μετά μια γερή εξομολόγηση, παίρνεις άφεση αμαρτιών απ΄ τον πνευματικό σου και συνεχίζεις ανανεωμένος και ζωηρός.
Όσο λιγότεροι οι εκλεκτοί, τα παιδιά ενός «ανώτερου Θεού», τόσο το καλύτερο για την καλή διατροφή τους. Καθάρισε από δω, καθάρισε από κει, στο τέλος θα μείνει μόνο η Άρια Φυλή, που θα τρώει με χρυσά κουτάλια, χρησιμοποιώντας για πιάτα τα καλά τα γυαλισμένα κρανία των περισσευούμενων, που τους έστειλες στον παράδεισο, προφανώς γιατί εκεί δεν υπάρχει πρόβλημα τροφής. Ο ρατσισμός στον άλλο κόσμο περιορίζεται στη διάκριση ανάμεσα στους εγκατοικούντες στον παράδεισο και τους εγκατοικούντες στην κόλαση. Πριν ορμήσουμε στον ουρανό για να καταργήσουμε κι αυτή τη διάκριση, καλό θα ήταν να μαντρώσουμε και να βάλουμε σε καραντίνα τα κτήνη τους ρατσιστές, κυρίως εκείνους που διατείνονται πως είναι χριστιανοί από πάνω! Άσε που ρατσιστές είναι και κάποιοι παπάδες! Άσε που ρατσιστές είναι και πολλοί ζωόφιλοι … Η ανεργία και το φάσμα της ανεργίας μπορούν να σε κάνουν κτήνος. Ο πιο μεγάλος φόβος είναι αυτός που προκαλεί η προοπτική του θανάτου από πείνα. Να γιατί αποκτηνώθηκαν οι Γερμανοί της χιτλερικής Γερμανίας.
Ο Μάλθους βρήκε τον ευκολότερο τρόπο για να αποκαταστήσει την καλή λειτουργία του νόμου της προσφοράς και της ζήτησης: αντί να αυξάνεις την προσφορά προϊόντων, μειώνεις τη ζήτηση, μειώνοντας τα κεφάλια που ζητούν. Πονάει κεφάλι [απ΄ την πείνα], κόβει κεφάλι, για να μειωθεί η πείνα σ΄ αυτούς που έχουν ακόμη το κεφάλι στους ώμους τους. Εντάξει, αλλά η σαπωνοποίηση των Εβραίων δεν έλυσε το πρόβλημα. Καμιά γενοκτονία δε μπορεί να το λύσει. Άλλωστε, ο Μάλθους δεν πρότεινε σα λύση τη γενοκτονία, αλλά τον έλεγχο των γεννήσεων, που ήδη εφαρμόζεται, σε πείσμα του «μουσουλμάνου» Πάπα. Που πρόσφατα συμφώνησε με τους κυρίως ειπείν μουσουλμάνους πως η έκτρωση είναι δολοφονία! Εντάξει, Πάπα μου χοντροκέφαλε, αλλά αν οι πεινασμένοι γίνουν πάρα πολλοί, και θα γίνουν, αυτό είναι βέβαιο, θα δεις για πότε θα ισοπεδώσουν το Βατικανό και θα σε φαν ζωντανό.
Κανείς δε μπορεί να προφυλάξει από τη βαρβαρότητα τις ορδές των πεινασμένων. Ο νέος Τζένγκις Χαν ετοιμάζεται κάπου στην Ασία ή στην Αφρική ή στη Λατινική Αμερική. Ήδη μας στέλνει τους προπομπούς του. Οι λαθρομετανάστες έρχονται προς τα δω όχι για τουρισμό, αλλά γιατί ξέρουν πως εδώ θα βρουν φαΐ. Δεν είναι ανάγκη να δουλέψουν για να το βρουν, μπορούν και να το κλέψουν. Άλλωστε, σε λίγα χρόνια, οι μισοί θα δουλεύουν και οι άλλοι μισοί θα κλέβουν. Σήμερα, το πιο άνετο και προσοδοφόρο επάγγελμα είναι αυτό του ληστή τραπεζών. Ακόμα και ο «καλός κόσμος» προπονείται σκάβοντας υπονόμους που οδηγούν στις Τράπεζες Εργασίας, όπου στο μέλλον μόνο εισοδήματα προερχόμενα από την εργασία δε θα κατατίθενται [Β. Ραφαηλίδης, Θερμοί και ψυχροί πόλεμοι, 1996, σελ· 20-22]
------------------------------
Παρατήρηση blogger 1: Ο Τόμας Μάλθους [Malthus] ήταν Άγγλος οικονομολόγος και δημοσιογράφος [1766-1834]. Σπούδασε στο Καίμπριτζ μαθηματικά και κλασσικούς. Έγινε εταίρος στο Κολλέγιο του Χριστού, έγινε καθηγητής της πολιτικής οικονομίας στο Κολλέγιο της Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών, άσκησε επίσης και καθήκοντα ιερέα της Αγγλικανικής Εκκλησίας για 45 χρόνια. Η εργασία του με την οποία έγινε ευρύτερα γνωστός αφορά την πληθυσμιακή εξέλιξη. Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι η αύξηση του πληθυσμού ήταν και θα ήταν μελλοντικά, ταχύτερη από το ρυθμό αύξησης των μέσων διατροφής του πληθυσμού. Αυτό συνεπάγεται, αναγκαστικά, την ανάγκη συγκράτησης του ρυθμού γεννήσεων. Οι θεωρίες του επιδοκιμάστηκαν από τον περιβόητο Κέϊνς! [Πηγή: Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα].
------------------------
Παρατήρηση blogger 2: Μαλθουσιανισμός. Ο όρος δηλώνει: 1) το δόγμα του Μάλθους συνιστά περιορισμό της τεκνογονίας, 2) την εθελεντική επιβράδυνση της οικονομικής παραγωγής. Ο αρχικός Μαλθουσιανισμός είναι το απαισιόδοξο και ηθικό δόγμα που διατυπώθηκε από τον Μάλθους στο "Δοκίμιο για την αρχή του πληθυσμού" [1798]. Ο Μάλθους διαπιστώνει μια αύξηση του πληθυσμού, κατά γεωμετρική πρόοδο, η οποία μεταφράζεται σε διπλασιασμό του πληθυσμού κάθε 25 χρόνια, ενώ η παραγωγή μέσων διατροφής του πληθυσμού αυξάνεται με αριθμητική πρόοδο. Απέναντι στις δυσμενείς συνέπειες του υπερπληθυσμού, ο Μάλθους σκέφθηκε ότι οι φτωχές οικογένειες πρέπει να περιορίσουν τον αριθμό των παιδιών τους και να υιοθετήσουν ένα μόνο μέσο: την εγκράτεια. Στα πλαίσια της ίδιας προοπτικής, δε συμφωνεί με την άσκηση κοινωνικής πολιτικής η οποία ενθαρύνει το λαό να πολλαπλασιαστεί. Ο Μάλθους εναντιώθηκε ενεργά στη νομοθεσία υπέρ των φτωχών. Για τον Μάλθους, η μόνη χρήσιμη μορφή κοινωνικής αλληλεγγύης εδρεύει στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης, η οποία επιτρέπει στους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν καλύτερα ότι η αύξηση του πληθυσμού είναι πηγή της αθλιότητας. Αυτό το αυστηρό δόγμα, το οποίο δεν καταπατούσε τη χριστιανική ηθική, έγινε δεκτό από τις αγγλικές ιθύνουσες τάξεις. Το δόγμα αυτό καταπολεμήθηκε από τους σοσιαλιστές, κυρίως από τους Φουριέ, Προυντόν και Μαρξ, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι η φτώχεια πηγάζει από το σύστημα ιδιωτικής ιδιοκτησίας και όχι από την υπέμετρη γεννητικότητα. Κάτω από αυτή την οπτική γωνία, ο Μαλθουσιανισμός εμφανίζεται ως ένα μέσο για τις πλούσιες τάξεις να αποφύγουν μια οδυνηρή διανομή του πλούτου, καθώς και τα βάρη της αγαθοεργίας. Πολλοί ήταν οι συγγραφείς που κατήγγειλαν, πριν από το Μάλθους, τις συνέπειες του υπερπληθυσμού, αλλά κανείς δεν είχε συστήσει σαφώς τον περιορισμό των γεννήσεων. [Πηγή: Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα]
-------------------
Παρατήρηση blogger 3: Οικονομικός Μαλθουσιανισμός. Από τη δημογραφική ορολογία ο όρος Μαλθουσιανισμός πέρασε στην οικονομική. Δεν αναφέρεται σε περιορισμό του αριθμού των ανθρώπων, αλλά σε μείωση ή σε περιορισμό της αύξησης του πλούτου, από φόβο μήπως μειωθούν οι πωλήσεις, ή μήπως κάποιοι πάψουν να απολαμβάνουν περιστασιακές προσόδους. Η εφαρμογή των αρχών του Μάλθους ήταν συχνή: από το πρόγραμμα Στήβενσον [Stevenson] για τον περιορισμό των φυτειών του καουτσούκ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως το θάψιμο των λαχανικών για την αποφυγή της πτώσης των τιμών, ή ακόμη ως την πλεονάζουσα συγκομιδή του καφέ στη Βραζιλία η οποία καίγεται. Θα μπορούσε, επίσης, να προστεθεί ο Μαλθουσιανισμός των πολυτεχνείων και των Πανεπιστημίων, τα οποία περιορίζουν τον αριθμό των διπλωμάτων που απονέμουν για να αποφύγουν την υποτίμηση τους. Επίσης, η στάση των μεγάλων επιχειρήσεων οι οποίες αγοράζουν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας, με μοναδικό σκοπό να αποφύγουν την εφαρμογή των εφευρέσεων τους. [Πηγή: Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα].
----------------------------------
Παρατήρηση blogger 4: Όπως θα έγινε ήδη αντιληπτό από τα παραπάνω [ο blogger παραδέχεται ότι δεν έχει διαβάσει κανένα βιβλίο του Μάλθους, αλλά, προφανέστατα εμπιστεύεται αυτή την, παγκοσμίου κύρους, εγκυκλοπαίδεια], ο Μαλθουσιανισμός [οικονομικός και κοινωνικός] ζει και βασιλεύει στις μέρες μας! Παραδείγματα: ρίψιμο της αγροτικής παραγωγής στα ποτάμια και στις χωματερές για να "εκβιαστούν" μεγαλύτερες τιμές, χύσιμο γάλακτος από τους κτηνοτρόφους για τον ίδιο λόγο, εξαγορά [στα κρυφά!] εφευρέσων που θα οδηγούσαν στην απεξάρτηση από το πετρέλαιο, μαζική εισροή στα Πανεπιστήμια φοιτητών, παραπάνω από όσους χρειάζεται η αγορά ώστε κατόπιν η αποβολή τους από αυτήν είναι μαθηματικά βέβαιη! Απροκάλυπτα εφαρμόζεται ο δημογραφικός Μαλθουσιανισμός στην Κίνα-αν δεν απατώμαι από την εποχή του "Μεγάλου Τιμονιέρη" Μάο Τσε Τουνγκ-με τον περιορισμό των γεννήσεων σε κάθε οικογένεια σε ένα, μόλις!, παιδί. Βέβαια, στην Κίνα υπάρχει άλλη μια μαρξιστική διαστροφή [αν ήθελε κάποιος πιστέψει ότι στην Κίνα εφαρμόζεται ο Μαρξισμός, όπου και εκεί, όπως και στη χώρα των Μπολσεβίκων, η επανάσταση οδήγησε μια φεουδαρχική κοινωνία απευθείας, παρακάμπτοντας το κεφαλαιοκρατικό στάδιο της κοινωνίας, στη δικτατορία του προλεταριάτου, χειρότερης μορφής από τη Σταλινική, αρκεί να θυμηθεί κανείς την περίφημη Πολιτιστική Επανάσταση ή τα ανδραγαθήματα των Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη] συνισταμένης στο γεγονός της βίαιης αναποδογύρισης του διαλεχτικού δίπολου βάσης-οικοδομήματος: η μεν βάση είναι κεφαλαιοκρατική το δε οικοδόμημα [πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης] "μαρξιστικό"!! [κατ΄ όνομα]. Στη διαλεχτική διαμάχη βάσης -οικοδομήματος, πάντα επικρατεί η βάση και το οικοδόμημα συμμορφώνεται, είτε ειρηνικά είτε βίαια!
------------------------------------------------------------
Παρατήρηση blogger 5: Τα μεταλλαγμένα, άραγε, ποια ανάγκη τα γέννησε, αν δεν είναι η πραγματικότητα του υπερπληθυσμού; Μας αρέσει, δε μας αρέσει, ζούμε σε ένα κεφαλαιοκρατιοκό σύστημα παραγωγής. Και το σύστημα αυτό δεν πρόκειται να αυτοκαταργηθεί, όπως και κανένα κοινωνικοικονομικό σύστημα στην ανθρώπινη ιστορία δεν αυτοκαταργήθηκε χωρίς ανθρωποθυσίες! Ο συγκεκριμένος τρόπος παραγωγής [κεφαλαιοκρατικός] έχει ακόμη τεράστια μέσα και δυνατότητες για να διατηρηθεί στη ζωή πριν παραχωρήσει τη θέση του σε διάδοχο σχήμα. Ένα από αυτά που συντείνει στη λύση του προβλήματος του υπερπληθυσμού είναι τα μεταλλαγμένα προϊόντα! Ο Κ. Μαρξ έλεγε [στην προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο "απεργίες και εργατικές ενώσεις], "Στην αστική τάξη ξεχωρίζουμε δυο φάσεις: τη φάση που στη διάρκεια της συγκροτήθηκε σε τάξη κάτω από το καθεστώς του φεουδαρχικού συστήματος και της απόλυτης μοναρχίας, και τη φάση όπου, συγκροτημένη πια σε τάξη, ανέτρεψε το φεουδαρχικό σύστημα και τη μοναρχία, μεταβάλλοντας την κοινωνία σε αστική. Η πρώτη από τούτες τις φάσεις στάθηκε η περισσότερο μακρόχρονη και χρειάστηκε τους πιο μεγάλους αγώνες. Και τούτη είχε όμοια αρχίσει με επί μέρους ενώσεις ενάντια στους φεουδάρχες. Πολλές έρευνες έχουν γίνει για να εξεταστούν οι διάφορες ιστορικές φάσεις που πέρασε η αστική τάξη από την κοινότητα μέχρι τη συγκρότηση της σε τάξη. Ωστόσο, όταν πρόκειται να εξεταστούν με ακρίβεια οι απεργίες, οι εργατικές ενώσεις και οι άλλες μορφές που με αυτές οι προλετάριοι οργανώνονται μπροστά στα μάτια μας σε τάξη, άλλους τους πιάνει πραγματικός φόβος, κι άλλοι δείχνουν αλαζονικά μια έσχατη περιφρόνηση. Ο ζωτικός όρος για κάθε κοινωνία θεμελιωμένη πάνω στον ταξικό ανταγωνισμό, είναι μια καταπιεζόμενη τάξη. Η απελευθέρωση της καταπιεζόμενης τάξης επιβάλλει απαραίτητα τη δημιουργία μιας καινούργιας κοινωνίας. Για να μπορέσει να απελευθερωθεί η καταπιεζόμενη τάξη, πρέπει να μην μπορούν πια να σταθούν πλάι- πλάι οι παραγωγικές δυνάμεις που αποχτηθήκανε πια, και οι κοινωνικές σχέσεις που υπάρχουνε τώρα να μη μπορούν να συνυπάρξουν. Απ΄ όλα τα μέσα παραγωγής, η μεγαλύτερη παραγωγική δύναμη είναι η ίδια η επαναστατική τάξη. Η οργάνωση των επαναστατικών στοιχείων σε τάξη υποθέτει πως υπάρχουν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις που μπορούσαν να γεννηθούνε μέσα στα σπλάχνα της παλιάς κοινωνίας". Ποιο είναι αυτό το διάδοχο σχήμα; Προφανέστατα, όχι οι Σταλινικές και οι Μαοϊκές δικτατορίες! Αυτές οι δικτατορίες όχι μόνο δεν ήταν δικτατορίες του Προλεταριάτου παρά δικτατορίες ελεεινών και χαμηλής πνευματικής στάθμης μαντρόσκυλων [ο Ευ. Λεμπέσης είναι αθάνατος!], αλλά, αποδείχτηκαν, και οι μεγαλύτεροι συκοφάντες κι εχθροί του επιστημονικού Μαρξισμού. Κάτι ανάλογο με τη δράση των Σταυροφόρων κατά των Μουσουλμάνων και κατά της Πόλης! Κι επειδή δεν υπάρχει αξιόπιστο διάδοχο σχήμα, να το δράμα και το δίλημμα της ανθρωπότητας! Τι κι αν φώναζε ο αείμνηστος Πάπας Παύλος ο Β΄ ότι, "η κατάρρευση του κομουνισμού δε δικαιώνει τον καπιταλισμό"!
Ίδρυμα Μαραγκοπούλου.
10-12-2015
1. Δ.Σ. Ηρακλείου
2. Δ.Σ. Ηρακλείου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis