Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

Ενδοοικογενειακή βία. Μάνα vs υιού! Ναρκωτικά γαρ.

Περίληψη. Λήψη ασφαλιστικών μέτρων κατόπιν απειλητικής συμπεριφοράς ενηλίκου τέκνου προς την μητέρα του (λόγω χρήσης ναρκωτικών ουσιών) και απαγόρευση να της απευθύνει το λόγο (προσωπικά δια ζώσης, τηλεφωνικά κ.ο.κ) και να έχει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επικοινωνία μαζί της, να την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των τριών (03) μέτρων, να επισκέπτεται την οικία της, να απέχει από την εκτόξευση ύβρεων και απειλών εναντίον της. Απόρριψη αιτήματος για μετοίκηση του υιού από την οικία της, γιατί δεν νομιμοποιείται ενεργητικά (η μητέρα), καθόσον αυτό είναι δικαίωμα αποκλειστικά των συζύγων.

ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 1395/ 2015.
(Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων)

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Σταυρούλα Λιακέα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε με κλήρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3327/2005.

Με την από 30.03.2015 (αρ. εκ. κατ. 5213/1068/2015) υπό κρίση αίτηση, κρινόμενη αίτηση, η αιτούσα, επικαλείται ότι ο καθ’ ου, υιός ο οποίος είναι εξαρτημένος από ναρκωτικές ουσίες, προσέβαλε την προσωπικότητά της με το να εκδηλώνει βίαιη και επιθετική συμπεριφορά με απειλές, εξυβρίσεις και χειροδικίες σε βάρος της καθώς και με το να αφαιρεί χρήματα και αντικείμενα από την οικία της εξαιτίας των οποίων περιάγεται σε τρόμο και ανησυχία, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αίτηση. Ζητεί δε, επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση και επικείμενο κίνδυνο, να ρυθμιστεί προσωρινά η κατάσταση και να διαταχθεί προσωρινά η μετοίκηση του καθού από την οικία της, να απαγορευθεί στον καθ’ ου α) να της απευθύνει το λόγο (προσωπικά δια ζώσης, τηλεφωνικά κ.ο.κ) και να έχει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επικοινωνία μαζί της εν γένει, β) να την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των πενήντα (50) μέτρων, να επισκέπτεται ή παρακολουθεί την οικία της, να αφαιρεί χρήματα ή και αντικείμενα από την οικία της, να την υβρίζει και να την απειλεί με οιονδήποτε τρόπο. Ζητεί, τέλος, να απειληθεί κατά του καθ’ ου προσωπική κράτηση διάρκειας ενός [1] έτους και χρηματική ποινή τριών (3.000) ευρώ και να καταδικασθεί στα δικαστικά της έξοδα.
Η αίτηση εισάγεται παραδεκτώς και αρμοδίως προς εκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 683 παρ. 1 και 22 Κ.Πολ.Δικ.) κατά την προκειμένη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. Κ.Πολ.Δικ.) Το αίτημα περί μετοίκησης του καθ’ ου υιού της αιτούσας από την οικία της τυγχάνει απορριπτέο προεχόντως ως απαράδεκτο, διότι η αιτούσα δεν νομιμοποιείται ενεργητικά, καθόσον αυτό είναι δικαίωμα αποκλειστικά των συζύγων. Κατά το μέρος που κρίθηκε παραδεκτή είναι νόμιμη και στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1394, 1395 Α.Κ. και 682 παρ. 1 και 735 Κ.Πολ.Δικ. Πρέπει, επομένως, να εξετασθεί περαιτέρω κατ’ ουσία.
Από την κατάθεση της μάρτυρος ., που εξετάσθηκε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, την ανωμοτί κατάθεση του καθ΄ ου, τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, από αυτά που οι ίδιοι συνομολογούν με τα έγγραφα σημειώματά τους και από την εν γένει αποδεικτική διαδικασία, πιθανολογήθηκαν, τα εξής: 
Η αιτούσα έχει αποκτήσει από το γάμο της με τον ήδη αποβιώσαντα σύζυγο της δυο τέκνα, μεταξύ αυτών και τον καθ΄ου, ηλικίας 29 ετών. Ότι ο καθ΄ου εξαιτίας της ενασχόλησης του με τη λήψη ναρκωτικών ουσιών εκδηλώνει επιθετική συμπεριφορά προς τη μητέρα του με απειλές, εξυβρίσεις σε βάρος της εξαιτίας της οποίας η αιτούσα περιάγεται σε τρόμο και ανησυχία. Ειδικότερα πιθανολογήθηκε ότι ο καθ΄ ου στην προσπάθεια του να αποσπάσει χρήματα από την αιτούσα μητέρα του για την λήψη της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας ναρκωτικών ουσιών που λαμβάνει επιτίθεται φραστικά στη μητέρα του με ύβρεις και απειλές και προκαλεί φθορές επίπλων και αντικειμένων της οικίας της, όπως συνέβη το Μάρτιο του έτους 2015. Έτσι, με τη συμπεριφορά του αυτή ο καθ’ ου πιθανολογείται ότι προσέβαλλε την προσωπικότητά της αιτούσας στις ειδικότερες εκφάνσεις της τιμής και της αξιοπρέπειας της. Τέλος, πιθανολογήθηκε και η συνδρομή περιπτώσεως κατεπείγοντος προς προστασία της ψυχικής ηρεμίας και γαλήνης της αιτούσας. Πρέπει, επομένως, να ρυθμιστεί προσωρινά η κατάσταση με τη λήψη των κατάλληλων ασφαλιστικών μέτρων τα οποία συνίστανται στην επιβολή προς τον καθ’ oύ της υποχρέωσης να παύσει κάθε προσβολή του δικαιώματος της προσωπικότητας της αιτούσας και ειδικότερα να απαγορευτεί στον καθ’ ου να της απευθύνει το λόγο (προσωπικά δια ζώσης, τηλεφωνικά κ.ο.κ) και να έχει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επικοινωνία μαζί της εν γένει, να την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των τριών (03) μέτρων, να επισκέπτεται την οικία της, να απέχει από την εκτόξευση ύβρεων και απειλών κατά της αιτούσας. Πρέπει, επομένως, η κρινόμενη αίτηση να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν, σύμφωνα με τα οριζόμενα, ειδικότερα στο διατακτικό. Πρέπει, επίσης, να απειληθεί κατά του καθ΄ου προσωπική κράτηση μέχρι ενός (1) μηνός και χρηματική ποινή πεντακοσίων (500) ευρώ για κάθε παράβαση της απόφασης αυτής. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων αιτήσεων, πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους, λόγω της σχέσης αυτών ως γονέα και τέκνου (άρθρο 179 ΚΠολΔ) και να οριστεί στην αιτούσα προθεσμία ενός μηνός για την άσκηση της αγωγής για την κύρια υπόθεση, από την επίδοση της παρούσας, κατ΄ άρθρο 693 του Κ.Πολ.Δ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται εν μέρει την από 30.03.2015 (αρ. εκ.κατ. 5213/1068/2015) αίτηση.
Ρυθμίζοντας προσωρινά την κατάσταση, επιβάλλει στον καθ’ ου την υποχρέωση να μην απευθύνει το λόγο στην αιτούσα (προσωπικά δια ζώσης ή και τηλεφωνικά, δια γραπτών μηνυμάτων στο κινητό, εικονομηνυμάτων κ.ο.κ ), να μην έχει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επικοινωνία μαζί της εν γένει, να μην πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των τριών (03) μέτρων, να μην την επισκέπτεται την οικία της, να απέχει από την εκτόξευση ύβρεων και απειλών κατά της αιτούσας.
Ορίζει στην αιτούσα προθεσμία ενός μηνός για την άσκηση της αγωγής για την κύρια υπόθεση, από την επίδοση της παρούσας.
Συμψηφίζει εξ ολοκλήρου τα μεταξύ των διαδίκων δικαστικά έξοδα.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά, την 1η-9-2015. 

7 σχόλια:

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Με τον ν. 3500/ 2006 «για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας», που ισχύει από 24-10-2006, στο άρθρο 1 ορίζεται, μεταξύ άλλων, για το περιεχόμενο του όρου οικογένεια στον νόμο αυτό, «§ 2. α. οικογένεια ή κοινότητα που αποτελείται από συζύγους ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους. β. στην οικογένεια περιλαμβάνονται, εφόσον συνοικούν, συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός παραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος της οικογένειας, καθώς και κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί στην οικογένεια. γ. οι διατάξεις του παρόντος νόμου εφαρμόζονται και στην μόνιμη σύντροφο του άνδρα ή στον μόνιμο σύντροφο της γυναίκας και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, εφόσον τα πρόσωπα αυτά συνοικούν, ως και στους τέως συζύγους». Σαφώς στην υπό κρίση περίπτωση υπάρχει οικογένεια αφού μητέρα και γιος συνοικούσαν.
Στο άρθρο 735 του κώδικα πολιτικής δικονομίας προστέθηκε εδάφιο [με το άρθρο 15 ν. 3500/ 2006] που ορίζει, «σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας μπορεί να διατάσσεται ιδίως η απομάκρυνση του καθού από την οικογενειακή κατοικία, η μετοίκιση του, η απαγόρευση να προσεγγίζει τους χώρους κατοικίας ή και εργασίας του αιτούντος, κατοικίες στενών συγγενών του, τα εκπαιδευτήρια των παιδιών και ξενώνες φιλοξενίας».
Η αιτούσα μητέρα υπέβαλλε και αίτημα μετοίκησης του βίαιου γιου της αλλά η σχολιαζόμενη απόφαση το έκρινε ως απαράδεκτο αποφαινόμενη ότι τέτοιο αίτημα ανήκει αποκλειστικά στους συζύγους και όχι στους γονείς εναντίον των παιδιών! Βέβαια, διερωτάται κανείς το μέτρο της «απαγόρευσης προσέγγισης στους χώρους κατοικίας» τι άλλο είναι παρά μετοίκηση; Τι άλλο; Όταν απαγορεύεις στον μέχρι σήμερα συγκάτοικο να προσεγγίσει μελλοντικά την κατοικία, τι άλλο μπορεί να είναι; Αλλά και πέραν τούτου, η άποψη αυτή δεν υποστηρίζεται επιστημονικά από κανένα, γι’ αυτό και δεν επικαλείται νμλγ ούτε Επιστήμη η σχολιαζόμενη [και να υπήρχε τέτοια, θα ήταν βαρύτατα εσφαλμένη και βαθύτατα τυπολατρική]. Κατά έγκυρο εκπρόσωπο της Επιστήμης [Β. Βαθρακοκοίλης, ασφαλιστικά μέτρα, 2012, υπ’ άρθρο 735, § 92, σελ∙ 948], «… Πρέπει να σημειωθεί ότι τα μέτρα αυτά μπορούν να ληφθούν είτε η ενδοοικογενειακή βία στρέφεται κατά του άλλου συζύγου είτε κατά τέκνων ή έστω και ενός τέκνου, καθόσον ο νόμος εκφράζεται από την γενική έννοια της ενδοοικογενειακής βίας και όχι μόνο κατά ορισμένου προσώπου για τη λήψη μέτρων ως προς ορισμένο πρόσωπο». Εντελώς εσφαλμένη αυτή η άποψη αλλά σώζεται η χρησιμότητα της κατ’ αποτέλεσμα!

KIKH είπε...

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΟΤΙ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΑΡΚΟΜΑΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Σαφώς η χειρότερη αντίδραση της Μητέρας ήταν αυτή, της προσφυγής στην Δικαιοσύνη. Σαφώς πρόκειται για ψυχοπαθολογική κατάσταση και η δέουσα αντιμετώπιση ήταν η βοήθεια θεραπευτικής κλινικής εκτός κι αν η Μητέρα δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά. Ο τοξικομανής -σε κατάσταση συνδρόμου της στέρησης-ζει περίπου όπως αυτός που πεθαίνει από την πείνα. Μια Κόλαση!
Όπως και να το δει κανείς, η Μητέρα αντιμετώπισε σοβαρότατο κίνδυνο. Το επόμενο βήμα θα ήταν η βαρειά σωματική βλάβη της, αν όχι η θανάτωση της.

KIKH είπε...

ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ ΟΥΚ ΟΛΙΓΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΘΑΝΑΤΩΣΗΣ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΣΤΕΡΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ, ΕΚΕΙ ΕΠΙΡΡΙΠΤΩ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΥΓΕΙΟΥΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΘΥΜΑΤΟΣ -ΧΡΗΣΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΕΡΙΓΥΡΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΠΑΡΑΒΛΕΨΗΣ ΠΟΥ ΣΥΝΟΨΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΦΡΑΣΗ "Ο,ΤΙ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕ ΜΕ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΠΑΡΑΒΛΕΠΩ, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΟ ΑΓΝΟΩ"

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Η κυριότερη αιτία της εμφάνισης των ναρκωτικών είναι-όπως σε ΟΛΑ τα ψυχολογικά προβλήματα-ο κοινωνικός περίγυρος! Από αυτή την κρίσιμη άποψη έχεις δίκιο και με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο μαζί Σου. Ο εγωϊσμός-με την χείριστη έννοια του, του φιλοτομαρισμού και του ωχαδερφισμού-μας σπρώχνει στην πλήρη αδιαφορία για τον πλησίον μας μέχρι να χτυπήσει η καμπάνα και για μας. Δεν υπάρχουν κοινότητες πλέον και κοινοτισμός. Μονάχα η ζούγκλα, ο θάνατος Σου η ζωή μου. Και με τέτοια κοινωνική στάση δεν αλλάζει ο κόσμος, έτσι στρεφόμαστε-κατ' ανάγκη-στους ψεύτικους παραδείσους, τους των ναρκωτικών, των ονείρων και της Θρησκείας. Θυμήσου τι λέει ο Freud στον Πολιτισμό ως πηγή δυστυχίας [Όνειρα, οπτασίες, χίμαιρες!].
Η υπ' αριθμό Υδγ/Γ.Π.οικ.100847/ 2002 αποφαση του Υπουργού Υγείας με την οποία επιτράπηκε από τον ΟΚΑΝΑ η χορήγηση της μεθαδόνης ως υποκατάστατο της εξάρτησης παραδέχεται τον κίνδυνο που προέρχεται από τους τοξικομανείς. Ειδικότερα, σε κάποιο σημείο της αναφέρει, μεταξύ άλλων, και, "η θεραπευτική διαδικασία σκοπό έχει, α) την ελαχιστοποίηση των κινδύνων από τη χρήση, τόσο για τον χρήστη ουσιών, όσο και για το κοινωνικό σύνολο". Θα ήταν καλύτερα για την απειλούμενη μητέρα να προσέφευγε στον ΟΚΑΝΑ, διαφορετικά με την επιλογή της προσφυγής στην Δικαιοσύνη επιτείνει το πρόβλημα στον γιο της αφού θα του ενσταλλάξει την ιδέα ότι τον μισεί!! Κι αυτό είναι ό,τι χειρότερο!

Γιωργος Φραγκούλης είπε...

Επικαλούμαι και πάλι τον S. Freud:
"Έτσι που μας επιβάλλεται, η ζωή μας είναι πάρα πολύ βαρειά, μας προκαλεί πολλές οδύνες, απογοητεύσεις, και ανυπέρβλητα καθήκοντα. Για να τη βαστάξουμε δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς καταπραϋντικά. Αυτό δεν κατορθώνεται χωρίς βοηθητικά κατασκευάσματα. Τα καταπραϋντικά αυτά είναι ίσως τριών ειδών: πρώτα πρώτα οι δυνατοί αντιπερισπασμοί που μας επιτρέπουν να βλέπουμε μικρή την αθλιότητα μας. Ύστερα οι υποκατάστατες ικανοποιήσεις που την ελαττώνουν. Τέλος τα ναρκωτικά που μας κάνουν αναίσθητους. Κάποιο απ' αυτά τα μέσα μας είναι απαραίτητο [ή κατά τον Β. Μπους, "όποιος έχει σκοτούρες, έχει όμοια και πιοτά"]. Οι υποκατάστατες ικανοποιήσεις εκείνες π.χ. που μας προσφέρει η τέχνη, είναι ψευδαισθήσεις αναφορικά μετην πραγματικότητα. Δεν παύουν όμως να είναι ψυχικά αποτελεσματικές χάρι στο ρόλο που επιτελεί η φαντασία στην ζωή. Τα ναρκωτικά επιδρούν στον οργανισμό και τροποποιούν τον χημισμό του οργανισμού μας".

KIKH είπε...

ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΦΡΟΥΝΤ ΣΑΝ ΚΟΚΑΪΝΟΜΑΝΗΣ ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΩΣ ΕΝΑ ΒΑΘΜΟ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ ΩΣΤΟΣΟ Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΝ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ.ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ΄ΧΕΙ ΛΥΠΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΕΙΤΕ ΣΑΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΊ ΕΙΤΕ ΣΑΝ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ

Addthis