Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Αποπλάνηση παιδιών. Προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Περίληψη. Προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας - Αποπλάνηση παιδιού - Ασελγής πράξη -. Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της αποπλανήσεως παιδιών απαιτείται να λάβει χώρα ασελγής πράξη και όχι χειρονομία.

                      Άρειος Πάγος 397/ 1997.

Επειδή, στο άρθρο 339 παρ. 1 περ. α' του ΠΚ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 5 του ν. 1272/1982, ορίζεται ότι, όποιος ενεργεί ασελγή πράξη με πρόσωπο που δεν έχει συμπληρώσει τα δέκα χρόνια, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα χρόνια και στο άρθρο 337 του ίδιου Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 10 παρ. 1 του ν. 1419/1984, ότι όποιος με ασελγείς χειρονομίες ή προτάσεις που αφορούν ασελγείς πράξεις προσβάλλει βάναυσα την αξιοπρέπεια άλλου στο πεδίο της γενετήσιας ζωής του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή χρηματική ποινή και αν ο παθών είναι νεότερος των δώδεκα ετών, με φυλάκιση τριών μηνών μέχρι δύο ετών.

Από τις διατάξεις αυτές, που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο ΙΒ' του Ποινικού Κώδικα με τον τίτλο "εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας κ.λπ.", όπως ο τίτλος αυτός αντικαταστάθηκε με το άρθρο 8 του ν. 1419/1984, σαφώς προκύπτει ότι, ενώ για το έγκλημα της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρθρο 337 ΠΚ) αρκεί να λάβουν χώρα κάθε είδους ασελγείς χειρονομίες, προσβλητικές κατά τρόπο βάναυσο της αξιοπρέπειας του άλλου στη σφαίρα της γενετήσιας ζωής του, που δεν φθάνουν στο σημείο της ασελγούς πράξης, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της αποπλανήσεως παιδιών (άρθρο 339 ΠΚ) απαιτείται να λάβει χώρα ασελγής πράξη και όχι χειρονομία. Τέτοια ασελγής πράξη δεν θεωρείται η απλή θωπεία του στήθους έξω από τη μπλούζα με ταυτόχρονο εναγκαλιασμό ή ασπασμό της παθούσης στο στόμα
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το προσβαλλόμενο υπ' αριθ. 294/1996 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, το συμβούλιο, παραθέτοντας τα αποδεικτικά μέσα, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, τα ακόλουθα ουσιώδη περιστατικά: Από τις παραμονές των Χριστουγέννων 1993, που ο κατηγορούμενος (αναιρεσείων) αντιλήφθηκε ότι η παθούσα Π.Σ.**, που γεννήθηκε στις 27.2.1984, φοιτούσε ως μαθήτρια στο πρώτο Δημοτικό Σχολέιο Αγίου Ε.Κ.Θ.**, άρχισε να περιφέρεται στο προαύλιο αυτού, κρατώντας το σκύλο του, για να επιτύχει την προσέγγισή της. Σε κάποια επίσκεψή του πλησίασε την ανήλικη και αφού της θύμισε την πρώτη τους γνωριμία σε κατάστημα ψιλικών κατά το έτος 1992, της είπε ότι "όταν αργούσε να τη συναντήσει στο σχολείο την σκεφτόταν πολύ" και της τόνισε να μην αναφέρει τίποτε στους γονείς της. Στις πρώτες συναντήσεις ο κατηγορούμενος δεν έκανε καμία ασελγή πράξη ή χειρονομία, αλλά προετοίμαζε το έδαφος, περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία. Κατά τις αρχές του έτους 1994, άρχισε πάλι να επισκέπτεται το σχολείο, συνήθως όταν αυτό λειτουργούσε κατά τις απογευματινές ώρες και αφού συναντούσε την ανήλικη παθούσα, την απομάκρυνε από τους συμμαθητές της και, επωφελούμενος του σκότους, τη φιλούσε στο στόμα και στα μάγουλα. Τις πράξεις αυτές τις επαναλάμβανε εξακολουθητικά μέχρι της 2.2.1994. Την ημέρα αυτή, κατά τις πρωϊνές ώρες, συνάντησε την παθούσα στο σχολείο και της ζήτησε να συναντηθούν τις απογευματινές ώρες, όταν θα αποχωρούσε από το φροντιστήριο Αγγλικών, και της τόνισε πάλι να μην ανακοινώσει τη συνάντησή τους στους γονείς της. Πράγματι συνάντησε την παθούσα μετά τα αγγλικά της και αφού την οδήγησε σε ερημικό δρόμο, της είπε "είσαι μεγάλη και πρέπει να μάθεις πολλά πράγματα, θα σου μάθω να φιλάς και να οδηγείς, καθώς και πράγματα που οι γονείς σου δεν μπορούν να σου μάθουν". Υστερα την οδήγησε στο προαύλιο παρακείμενης οικοδομής, όπου, εκμεταλλευόμενος τον ελάχιστο φωτισμό, την αγκάλιασε, έβαλε το χέρι του κάτω από το επανωφόρι της (μπουφάν) και έξω από τη μπλούζα της και άρχισε να τη χαϊδεύει στο στήθος και να τη φιλά στο στόμα κατά τρόπο ηδυπαθή, βάζοντας σ' αυτό τη γλώσσα του, επιδιώκοντας να ικανοποιήσει τη γενετήσια επιθυμία του. Οταν όμως διαπίστωσε ότι η ανήλικη προσπαθούσε να τον αποφύγει, της επέτρεψε να απομακρυνθεί, αφού της επέστησε πάλι την προσοχή να μην ανακοινώσει τίποτε στους γονείς της. Η παθούσα ανακοίνωσε τα διατρέξαντα στους γονείς της και οι τελευταίοι κατέφυγαν στην Αστυνομία, όργανα της οποίας έθεσαν υπό παρακολούθηση τον κατηγορούμενο. Την 4.2.1994 ο τελευταίος επισκέφθηκε πάλι την παθούσα κατά τη διάρκεια διαλείμματος στο προαύλιο του σχολείου και αφού την απομάκρυνε, άρχισε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και τον ώμο και της πρότεινε να συναντηθούν αργότερα στο ίδιο σημείο που είχαν συναντηθεί και το απόγευμα της 2.2.1994, στο χώρο της οικοδομής, τελικά όμως έγινε αντιληπτός από τον πατέρα της που τους παρακολουθούσε και συνελήφθη από την αστυνομία.
Με τις σκέψεις αυτές το Συμβούλιο Εφετών έκρινε ότι προέκυψαν εις βάρος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου αποχρώσες ενδείξεις για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων 1) της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας της ειρημένης κάτω των 12 ετών ανηλίκου κατά το από 20.12.1993 έως 4.2.1994 χρονικό διάστημα, εξακολουθητικά, σε μη εξακριβωθείσες ημερομηνίες του διαστήματος αυτού, αλλά τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, προσβάλλοντας βάναυσα την αξιοπρέπεια αυτής στο πεδίο της γενετήσιας ζωής της, κατά τον τρόπο που περιγράφηκε παραπάνω, ήτοι με ασελγείς χειρονομίες και ιδίως θωπείες, φιλιά, εναγκαλιασμούς και με προτάσεις που αφορούν ασελγείς πράξεις και 2) της αποπλανήσεως ανηλίκου που δεν είχε συμπληρώσει τα 10 χρόνια, για την ασελγή πράξη που έλαβε χώρα τις απογευματινές ώρες της 2.2.1994 στο προαύλιο της οικοδομής, όπου της χάιδεψε το στήθος κάτω από το μπουφάν και πάνω από τη μπλούζα και την αγκάλιασε και τη φίλησε στο στόμα. Απέρριψε δε ως αβάσιμη την έφεση του κατηγορουμένου και επικύρωσε το πρωτόδικο βούλευμα, που τον παρέπεμψε να δικασθεί για τις πράξεις αυτές στο μικτό ορκωτό δικαστήριο, της περιφερείας του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ετσι που έκρινε το Συμβούλιο, ως προς μεν την πράξη της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τη σχετική διάταξη του άρθρου 337 ΠΚ και ορθά υπήγαγε τα παραπάνω δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά στη διάταξη αυτή, διαλαμβάνοντας στο βούλευμά του και την από το Σύνταγμα και το νόμο απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, που θεμελιώνει πλήρως την παραπεμπτική κρίση του ως προς την πράξη αυτή. Επομένως, ο σχετικός αντίθετος λόγος αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος, κατά τα λοιπά δε και δη κατά το μέρος που πλήττει την ουσιαστική κρίση του Συμβουλίου περί την εκτίμηση των αποδείξεων για την ύπαρξη αποχρωσών ενδείξεων ενοχής του κατηγορουμένου ως προς την πράξη της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας της παθούσης, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος. Ως προς την πράξη όμως της αποπλανήσεως, που φέρεται ότι έλαβε χώρα στις 2.2.1994, το Συμβούλιο έκανε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και λανθασμένα υπήγαγε στην έννοια της ασελγούς πράξεως του άρθρου 339 ΠΚ τις θωπείες του στήθους πάνω από τη μπλούζα, με ταυτόχρονο εναγκαλισμό και φιλιά στο στόμα. Γι αυτό πρέπει, κατά παραδοχή του σχετικού από το άρθρο 484 παρ. 1β του ΚΠΔ λόγου της υπό κρίση αιτήσεως, να αναιρεθεί το προσβαλλόμενο βούλευμα κατά τη διάταξή του που αφορά στην απόρριψη της εφέσεως ως προς την πράξη της αποπλανήσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Συμβούλιο, που είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 519 ΚΠΔ).

4 σχόλια:

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

...Για τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας αρκεί να λάβουν χώρα ασελγείς χειρονομίες ή προτάσεις, που αφορούν ασελγείς πράξεις, προσβλητικές, κατά τρόπο βάναυσο, της αξιοπρέπειας του άλλου στη σφαίρα της γενετήσιας ζωής. Σε αντίθεση με τις ασελγείς πράξεις, οι "ασελγείς χειρονομίες" είναι ελαφρότερες ερωτικές πράξεις, που δεν φθάνουν στο σημείο της ασελγούς πράξεως, αλλά πάντως τελούνται σε σωματική επαφή, όπως λ.χ. ψαύσεις ή θωπείες στο στήθος, στους μηρούς κλπ του παθόντος. (Άρειος Πάγος 985/ 2015).
Όπως δέχεται και η Επιστήμη (ενδεικτικά βλ. Γ-Αλ. Μαγκάκη, τα εγκλήματα περί την γενετήσιον και την οικογενειακήν ζωήν, 1967, σελ. 16), "δια να χαρακτηρισθεί γενετήσιος τις εκδήλωσις ως ασέλγεια εν τω πλαισίω των ποινικών διατάξεων περί εγκλημάτων κατά των ηθών, πρέπει αύτη να έχη βαρύτητα τινα και σοβαρότητα. Πρέπει δηλαδή αύτη να προσβάλη σοβαρώς την γενετήσιον ευπρέπειαν του μέσου ανθρώπου. Διότι κατά βασικήν αρχήν του ποινικού δικαίου μόνον πράξεις ενέχουσαι σοβαρότητα τινά και βαρύτητα δύνανται να χαρακτηρισθούν ως εγκλήματα".
Διερωτάται κανείς, αν τα περιστατικά που τέθηκαν στην κρίση του μεικτού ορκωτού Λάρισας (ανήλικος εντεκαετής στον οποίο επιχείρησε μέσα στο αυτοκίνητο που τον μετέφερ ο οδηγός του, θείος του!, "... θώπευσε τον ανήλικο σε διάφορα σημεία του σώματος του και συγκεκριμένα στον ώμο, στο στήθος και στα γεννητικά του όργανα, πάνω από τα ενδύματά του, ενώ επιχείρησε να τον πιέσει να κατεβάσει το κεφάλι του στα γεννητικά του όργανα, αλλά δεν τα κατάφερε") δεν αποτελούν ασελγή πράξη, τότε τι αποτελούν αυτή; Ακόμη και με την απαίτηση του Ακυρωτικού περί "βαναύσου πράξεως" για να καταγνωσθεί ασελγής πράξη, ο βιασμός του ανηλίκου να επιχειρήσει πεολειχία στον δράστη δεν αποτελεί βάναυση πράξη και όχι απλώς ασήμαντη τέτοια που να μην επισύρει τον κολασμό του; Το ίδιο το Ακυρωτικό μας με άλλη απόφαση του (291/ 2015) δέχτηκε ως ορισμό της ασελγούς πράξης, "Ως ασελγής πράξη νοείται η αντικειμενικώς προσβάλλουσα το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, υποκειμενικώς δε κατευθυνόμενη στην ικανοποίηση ή διέγερση της γενετήσιας επιθυμίας, και διακρίνεται από τη συνουσία που είναι η συνένωση των γεννητικών μορίων. Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος, που συνίσταται στη βούληση του δράστη όπως με σωματική βία ή με απειλή ή και με τις δύο μαζί εξαναγκάζει άλλον σε εξώγαμη συνουσία ή ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξεως και περιλαμβάνει τη γνώση ότι ο άλλος, δεν συναινεί στη συνουσία ή σε ασελγή πράξη. Ως ασελγής πράξη νοείται κάθε ενέργεια που ανάγεται στη γενετήσια σφαίρα, που αντικειμενικώς προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών (μεταξύ δε άλλων η παρά φύση ασέλγεια, η απλή ψαύση των γεννητικών οργάνων ή άλλων απόκρυφων μερών του σώματος, η χρησιμοποίηση των γεννητικών οργάνων με σκοπό ηδονιστικό και υποκειμενικώς κατευθύνεται στην ικανοποίηση ή διέγερση της γενετήσιας επιθυμίας και η οποία διακρίνεται από την συνουσία, που είναι η συνένωση των γεννητικών μορίων". Το ιστορικό που τέθηκε ενώπιον του Ακυρωτικού μας ήταν: "με απειλές ότι θα αποκάλυπτε στον αδελφό της συζύγου του και πατέρα της ανήλικης ότι αυτή κάπνιζε και ότι έκανε παρέα με αγόρια και με σωματική βία που ασκήθηκε στο σώμα της, που δεν μπορούσε να απωθήσει, λόγω των υπερτέρων σωματικών δυνάμεών του παραπλάνησε
την ανωτέρω ανήλικη, η οποία είχε γεννηθεί στις 17.07.1990 και ήταν τότε δώδεκα (12) ετών, να υποστεί επανειλημμένα ασελγείς πράξεις απ’ αυτόν, ήτοι φιλιά στο στόμα, στο λαιμό και στο μάγουλο της, θωπείες των οπισθίων και των γεννητικών οργάνων της, εισαγωγή δακτύλου του στον κόλπο της, καθώς και να ενεργήσει ασελγείς πράξεις σ’ αυτόν, ήτοι θωπεία των γεννητικών οργάνων του. Συνέχεια...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Συνέχεια...
Στον ανωτέρω τόπο, κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2003 έως τις 16-7-2005, με απειλές και με σωματική βία που ασκήθηκε στο σώμα της, που δεν μπορούσε να απωθήσει, λόγω των υπερτέρων σωματικών δυνάμεών του παραπλάνησε την ανωτέρω ανήλικη, η οποία έχει γεννηθεί στις 17.07.1990 και ήταν τότε από δεκατριών (13) έως δεκαπέντε (15) ετών, να υποστεί επανειλημμένα ασελγείς πράξεις απ’ αυτόν, ήτοι στοματικό έρωτα, καθώς έγλυφε τα γεννητικά της όργανα. Με τον ανωτέρω τρόπο, που ενήργησε, προσέβαλε σοβαρά το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, την αγνότητα της παιδικής ηλικίας και κατέτεινε δια των ασελγών αυτών πράξεων στη διέγερση και στην ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του".

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Από την πρώτη των ως άνω διατάξεων (ΠΚ 339), που έχει ως σκοπό την προστασία της αγνότητας της παιδικής ηλικίας, προκύπτει ότι για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της αποπλανήσεως παιδιού, απαιτείται η τέλεση ασελγούς, από οποιαδήποτε άποψη, πράξεως με πρόσωπο νεότερο των δεκαπέντε ετών, κατά τις σχετικές ως προς την ηλικία διακρίσεις, η οποία, αντικειμενικά μεν, προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και την περί των ηθών κοινή αντίληψη, υποκειμενικά δε κατευθύνεται στην ικανοποίηση ή διέγερση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του δράστη. Με την έννοια αυτή, αποτελεί ασελγή πράξη όχι μόνον η συνουσία και η παρά φύση ασέλγεια, αλλά και η ψαύση και οι θωπείες των γεννητικών οργάνων ή άλλων απόκρυφων μερών του σώματος, η επαφή των γεννητικών οργάνων του δράστη στα γεννητικά όργανα του ανήλικου, ο εναγκαλισμός και η καταφίληση στο πρόσωπο και το σώμα του παιδιού, εφ` όσον κατατείνουν στην διέγερση ή ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του δράστη, αφού και αυτές προσβάλλουν την αγνότητα της παιδικής ηλικίας. Για τη στοιχειοθέτηση όμως της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος που προβλέπει η δεύτερη των ως άνω διατάξεων (άρθρο 337 ΠΚ), αρκεί να λάβουν χώρα ασελγείς χειρονομίες ή προτάσεις που αφορούν ασελγείς πράξεις, προσβλητικές, κατά τρόπο βάναυσο, της αξιοπρέπειας του άλλου στη σφαίρα της γενετήσιας ζωής. Σε αντίθεση με τις ασελγείς πράξεις, οι "ασελγείς χειρονομίες" είναι ελαφρότερες ερωτικές πράξεις, που δεν φθάνουν στο σημείο της ασελγούς πράξεως, αλλά πάντως τελούνται σε σωματική επαφή, όπως λ.χ. ψαύσεις, ή θωπείες στο στήθος, στους μηρούς κ.λπ. του παθόντος. Οι προτάσεις μπορούν να γίνουν ρητά ή με χειρονομίες που πρέπει να αφορούν στην τέλεση ασελγών πράξεων και δεν προϋποθέτουν σωματική επαφή. Όταν η πράξη του δράστη δεν είναι μια ήσσονος σημασίας ερωτική πράξη (όπως στιγμιαίος εναγκαλισμός και ασπασμός), αλλά είναι μια πράξη με έντονο γενετήσιο και ηδονιστικό χαρακτήρα, που κατατείνει στην διέγερση και ικανοποίηση της γενετήσιας επιθυμίας του και η οποία προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, αλλά και την ακώλυτη γενετήσια εξέλιξη του παθόντος, τότε δεν συντρέχει προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας κατά το άρθρο 337 του ΠΚ (Άρειος Πάγος 922/ 2013).
Όλα τελικά σχετίζονται με το αν ο δράστης επιχειρώντας την ψαύση του στήθους του θύματος ή των γλουτών του, είχε ηδονιστικό σκοπό. Διερωτώμαι, όταν ακουμπάς το στήθος μιας γυναίκας τι άλλο σκοπό μπορείς νας έχεις παρά ηδονιστικό, αφού το στήθος είναι πάντα η πλέον, ή έστω, μια από τις ερωτικότερες περιοχές του γυαικείου σώματος;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Παιδοφιλία.
Αιτίες
.
... Υπάρχουν διάφορες θεωρίες αναφορικά με τις αιτίες της παιδοφιλίας.
Ένας μικρός αριθμός ερευνητών αποδίδουν την παιδοφιλία μαζί με τις άλλες μορφές παραφιλίας, σε βιολογικούς παράγοντες. Υποστηρίζουν ότι η τεστοστερόνη, μία από τις ανδρικές ορμόνες, προδιαθέτει τους άντρες να αναπτύσσουν παρεκκλίνουσες σεξουαλικές συμπεριφορές. Όσο αφορά στους γενετικούς παράγοντες, τα ερευνητικά δεδομένα δεν έχει υποδείξει κάποιο γονίδιο που να σχετίζεται με την παιδοφιλία.
Οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι η παιδοφιλία οφείλεται σε ψυχοκοινωνικούς παράγοντες παρά σε βιολογικά χαρακτηριστικά. Κάποιοι πιστεύουν ότι η παιδοφιλία είναι το αποτέλεσμα σεξουαλικής κακοποίησης του ατόμου κατά την παιδική ηλικία. Άλλοι πιστεύουν ότι απορρέει από το είδος της αλληλεπίδρασης που είχε το άτομο με τους γονείς του κατά τα πρώιμα χρόνια της ζωής του.
Κάποιοι ερευνητές αποδίδουν την παιδοφιλία σε καθυστερημένη συναισθηματική ανάπτυξη. Αυτό σημαίνει ότι ο παιδόφιλος έλκεται από παιδιά επειδή δεν έχει προλάβει να ωριμάσει ψυχολογικά.
Μερικοί θεωρούν ότι η παιδοφιλία είναι αποτέλεσμα μιας διαστρεβλωμένης ανάγκης για κυριαρχία πάνω στο σεξουαλικό σύντροφο. Επειδή τα παιδιά είναι μικρότερα και συνήθως πιο αδύναμα από τους ενήλικες, μπορούν να θεωρηθούν ως μη απειλητικοί υποψήφιοι παρτενέρ. Αυτή η παρόρμηση για κυριαρχία θεωρείται κάποιες φορές ότι εξηγεί το γεγονός πως οι περισσότεροι παιδόφιλοι είναι άντρες...
Το ψυχολογικό υπόβαθρο του παιδόφιλου.
Οι παιδόφιλοι φαίνεται να έχουν ναρκισσιστικά και αντικοινωνικά (ψυχοπαθητικά) χαρακτηριστικά. Δεν έχουν ενσυναίσθηση (δηλ. ικανότητα να μπαίνουν στη θέση του άλλου και να κατανοούν πώς νιώθει, πώς σκέπτεται κ.ο.κ.) για τα θύματά τους, ούτε μετανοούν για τις πράξεις τους.
Η παιδοφιλία είναι στην ουσία αυτοερωτική, αν λάβουμε υπόψη ότι ο παιδόφιλος χρησιμοποιεί τα σώματα των παιδιών για να αυνανιστεί. Έτσι εξηγείται η επιτυχία του διαδικτύου στον κύκλο των παιδόφιλων: προσφέρει εξαϋλωμένο, ανώνυμο, αυνανιστικό σεξ. Τα παιδιά στο διαδίκτυο είναι απλά αναπαραστάσεις – συχνά τίποτα παραπάνω από ερωτικές φωτογραφίες και ονόματα οθονών.
Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι οι παιδόφιλοι δεν δελεάζονται από τα παιδιά αυτά καθαυτά, από το σώμα τους ή από την εκκολαπτόμενη σεξουαλικότητά τους. Αντίθετα, οι παιδόφιλοι έλκονται απ’ αυτό που συμβολίζουν τα παιδιά, απ’ αυτό που αντιπροσωπεύουν και εκπροσωπούν. Σε παλαιότερες εποχές, οι γυναίκες αποτελούσαν (σεξουαλικό) σύμβολο της παιδικότητας. Με την εμφάνιση όμως του φεμινισμού και της ισότητας των δύο φύλων, οι γυναίκες έχασαν τον παραδοσιακό τους ρόλο ως κοινωνικώς αποδεκτά και επιτρεπτά σεξουαλικά «παιδικά υποκατάστατα». Ίσως αυτή η κοινωνική αναστάτωση να έχει σχέση με την αύξηση της παιδοφιλίας παγκοσμίως (Παναγιώτα Κυπραίου).
Οι Ψυχολογικές Διαστάσεις της Παιδοφιλίας

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...