Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Άμυνα υπέρ των αγαθών του κοινωνικού συνόλου;

Είναι γνωστό ότι κάθε φορά που έχουμε γιορτή ή μνημόνια για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, είτε κάθε φορά που σε απεργιακές πορείες έχουμε τα γνωστά έκτροπα με τους γνωστούς- αγνώστους, όπως χαρακτηριστικά λέγεται, να προβαίνουν σε βανδαλισμούς είτε ατομικών ιδιοκτησιών, είτε αγαθών του κοινωνικού συνόλου, π.χ. καταστροφές στη ΔΕΗ, στους δρόμους κλπ, τίθεται το ερώτημα αν επιτρέπεται στον απλό πολίτη, αν δικαιούται ο απλός πολίτης να υπερασπιστεί τα αγαθά του κοινωνικού συνόλου χρησιμοποιώντας βία κατά των καταστροφέων. Έχουν διατυπωθεί στην ποινική επιστήμη, διαμετρικά αντίθετες απόψεις.

Η πρώτη εξ αυτών [αρνητική] υποστηρίζεται από τον Δάσκαλο μου καθηγητή στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο κ. Γεώργιο - Αλέξανδρο Μαγκάκη, η οποία υποστηρίζει ότι, "δεν καλύπτεται από τη διάταξη του άρθρου 22 του Ποινικού Κώδικα και η περίπτωση της άμυνας για την προστασία έννομων αγαθών του κοινωνικού συνόλου ή της Πολιτείας. Γιατί η διάταξη του άρθρου αυτού καθορίζει ως φορέα του έννομου αγαθού που κινδυνεύει από την επίθεση, μόνο το άτομο. Η λύση αυτή είναι σωστή, γιατί για την προστασία των έννομων αγαθών του κοινωνικού συνόλου και της Πολιτείας, υπάρχει η οργανωμένη κρατική δύναμη. Αν δινόταν δικαίωμα άμυνας και στον ιδιώτη για την προστασία έννομων αγαθών του κοινωνικού συνόλου ή της Πολιτείας, τότε αυτό θα κατέληγε να μπορεί ο ιδιώτης να αναλάβει αυτογνώμονα αστυνομικά καθήκοντα για να προστατεύσει π.χ. τη δημόσια τάξη. Τότε όμως θα άνοιγε ο δρόμος για τη νομιμοποίηση παρακρατικής δραστηριότητας. Άλλωστε, ειδικά για την προστασία του δημοκρατικού Πολιτεύματος, για την περίπτωση δηλαδή εκείνη όπου η αυτοδύναμη δράση του πολίτη είναι απόλυτα αναγκαία και επιβεβλημένη, προβλέπει η πολύτιμη διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 120 του Συντάγματος... Ειδικά επομένως, για την προστασία του δημοκρατικού Πολιτεύματος, το ίδιο το Σύνταγμα αναγνωρίζει το δικαίωμα της αντίστασης που περιλαμβάνει και την άμυνα, κι έτσι, καμιά ανάγκη δεν υπάρχει να διευρυνθεί η έκταση εφαρμογής του άρθρου 22, πράγμα που θα ήταν πολύ επικίνδυνο. Αν υπάρχουν περιπτώσεις που ιδιώτες απέκρουσαν επίθεση ειδικά εναντίον περιουσιακών συμφερόντων του κοινωνικού συνόλου ή της Πολιτείας και γι΄ αυτό έθιξαν έννομα αγαθά του επιτιθεμένου, αυτές μπορούν, κατά τις περιστάσεις, να κριθούν ως κατάσταση ανάγκης που προβλέπει το άρθρο 25 Ποινικού Κώδικα" [Ποινικό Δίκαιο, τεύχος α΄, 1979, σελίδα 170].
Η δεύτερη εξ αυτών [θετική] υποστηρίζεται από ένα εκ των κορυφαίων Δασκάλων της ποινικής επιστήμης, τον καθηγητή κ. Ιωάννη Μανωλεδάκη, και υποστηρίζει ότι, "Η καταφατική άποψη στηρίζεται στο δικαιολογητικό λόγο του θεσμού της άμυνας ως υπεράσπισης του δικαίου απέναντι στο άδικο ή, ρεαλιστικότερα, ως αναγνώστης της υπεροχής της έννομης τάξης απέναντι στα έννομα αγαθά, των οποίων τη διαρκή και σταθερή ειρήνευση εξασφαλίζει και εγγυάται τούτη. Από την άλλη πλευρά, αντιτάσσεται το επιχείρημα ότι ... (παρατίθεται η παραπάνω άποψη του κ. Μαγκάκη]. Αλλά και για την προστασία των ατομικών αγαθών υπάρχει εξίσου η οργανωμένη κρατική δύναμη που εγγυάται το ίδιο και την ειρήνευση τούτων. Ωστόσο, η αυτοδύναμη δράση του πολίτη για την προστασία κοινωνικών αγαθών [λ.χ. για την απόκρουση καταστροφής κοινωφελών εγκαταστάσεων] όχι μόνο δεν είναι επικίνδυνη και πρόσφορη για παρακρατικές δραστηριότητες, αλλά επιβάλλεται από την κοινωνική αλληλεγγύη και τη σωστή κοινωνική [αντιατομιστική] αγωγή. Εξάλλου η άμυνα αποτελεί μηχανισμό αυτοπροστασίας των έννομων αγαθών διαμέσου των φορέων τους. Φορέας των κοινωνικών αγαθών δεν είναι όμως η κρατική εξουσία, αλλά το κοινωνικό σύνολο. Κι αυτό το αποτελούν όλοι οι πολίτες και ο καθένας ως συν-πολίτης. Έτσι, η άποψη που αποκρούει τη δυνατότητα άμυνας σε προσβολή κοινωνικών αγαθών αποστερεί κατά κάποιο τρόπο τα αγαθά αυτά από τους φυσικούς φορείς τους, έστω και αν αυτοί δεν αναγνωρίζονται ως νομικοί φορείς" [Ποινικό Δίκαιο, Επιτομή Γενικού Μέρους, 2005, πλαγιάριθμος 1065, σελίδες 626-627]
Παρατήρηση Blogger: Και οι δυο απόψεις των κορυφαίων αυτών Δασκάλουν έχουν ισχυρή πειστικότητα. Η σωστή, στο μέτρο του δυνατού, απάντηση εξαρτάται από το ποια πολιτικοικονομική θέση παίρνει ο πολίτης. Αν είσαι φιλελεύθερος, θα ταχθείς με τη θέση του Δασκάλου μου κ. Μαγκάκη [έστω κι αν ο φιλελεύθερος μισεί, τύποις!, την κρατική ανάμειξη], αν είσαι σοσιαλιστής, θα ταχθείς με την άποψη του κ. Μανωλεδάκη. Βέβαια ο κ. Μαγκάκης, επειδή κάηκε από το δικτατορικό καθεστώς στο οποίο φθάσαμε μέσω της δράσης των παρακρατικών μηχανισμών και οργανώσεων [είναι γνωστό ότι ο κ. Μαγκάκης είναι ένας από τους σεμνούς αγωνιστές της Δημοκρατίας μας], έχει δίκιο να υποστηρίζει αυτή την άποψη. Όμως, αν έχουμε μια αστυνομική δύναμη σωστά οργανωμένη, τότε δεν χρειάζεται η αυτοδύναμη δράση του πολίτη. Στη σημερινή εποχή όμως, μάλλον, η αστυνομική δύναμη είναι διαλυμένη! Επομένως, που πάμε; Στην εποχή των cow-boys; Στις ΗΠΑ σχεδόν είναι νόμιμη η χρήση των όπλων από κάθε πολίτη. Αλλά, αυτό, δεν είναι άραγε ομολογία χρεωκοπίας της κρατικής δύναμης να προστατέψει αυτό το σημαντικό αγαθό της δημόσιας ασφάλειας; Επομένως, σήμερα φαίνεται πιο κοντά στην πραγματικότητα η άποψη του κ. Μανωλεδάκη. Δε συμφωνώ όμως μαζί του στην εκτίμηση ότι φυσικοί φορείς των κοινωνικών αγαθών είναι οι πολίτες. Όλοι μας έχουμε πικρή πείρα από την καθημερινή μας τριβή με τους εκπροσώπους των οργανισμών των κοινωνικών αγαθών [Εφορείες, ηλεκτρικές εταιρείες κλπ]. Δεν νομίζω ότι οποιοσδήποτε πολίτης που θα έβλεπε σήμερα να καίγεται το κτίριο μιας Εφορείας, ή το κτίριο της ΔΕΗ θα σκοτίζονταν καθόλου και θα έτρεχε να σβήσει τη φωτιά. Δεν το νομίζω καθόλου. Οι φορείς των οργανισμών που εκπροσωπούν αυτά τα κοινωνικά αγαθά [ακόμη και η Εφορεία θα μπορούσε να θεωρηθεί τέτοια, αφού μέσα από τα κρατικά έσοδα για τα οποία φροντίζει αυτή, "προσφέρονται" κοινωνικές παροχές!!!] είναι και συμπεριφέρονται ως εχθροί του πολίτη! Θλιβερό παράδειγμα για τους φορείς των κοινωνικών αγαθών είναι διάφοροι θλιβεροί Υπουργοί που, πχ. για την Εφορεία, παραδίδουν μαθήματα, ξεδιάντροπα, απολογούμενοι διακαναλικά ότι ίδρυσαν off-shore [υπεράκτιες] εταιρείες για να πληρώνουν λιγότερους φόρους! ή, ο επικεφαλής ενός τομέα [Υπουργείου] υπεύθυνου για την κοινωνική ασφάλιση να ισχυρίζεται, ξεδιάντροπα, ότι φιλοξενούσε Ινδούς στην εξοχική βίλα του!! ή, εκείνος ο απίθανος, που στοχεύει και στην Προεδρία της Δημοκρατίας, να δίνει το παράδειγμα των αυθαίρετων δομήσεων στην βίλλα του, αλλά, κατά τ΄ άλλα, να υποχρεώνεται από τη νομοθεσία να κατεδαφίζει τα αυθαίρετα φτωχών πολιτών, ή να ισχυρίζεται ότι η πυρηνική ενέργεια είναι πράσινη!!! Γιατί λοιπόν αξιότιμε κ. Καθηγητά ο πολίτης να νιαστεί για τη σωτηρία τέτοιων οργανισμών που προσφέρουν "κοινωνικά αγαθά"; Γιατί να νιαστεί; Από τη στιγμή που δεν υπάρχει άμεση Δημοκρατία στον τόπο μας, ο πολίτης αυτής της χώρας είναι πολίτης κατ΄ όνομα, όχι κατ΄ ουσία, κατ΄ επέκταση δεν είναι καθόλου φυσικός φορέας αυτών των αγαθών, άλλωστε, τα χρυσοπληρώνει και απόλαυση των δεν έχει. Τι δέον γενέσθαι; Να απαιτήσει ο πολίτης αυτής της χώρας, ο άγρια φορολογούμενος πολίτης, μια ισχυρή αστυνομία. Ο ανόητος, αν όχι παρακρατικός προβοκάτορας βουτυρομπεμπές που φωνάζει συνέχεια "μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι", δεν έχει λόγο να ανησυχεί αν καταρρεύσει η αστυνομική αρχή. Αυτόν θα του εξασφαλίσει ο πλούσιος μπαμπάς του ένα σωματοφύλακα, πόσοι όμως απλοί πολίτες έχουν την οικονομική δύναμη να εξασφαλίσουν, για την προστασία τους, σωματοφύλακα; Όχι λοιπόν νεκρανάσταση των cow-boys, ισχυροποίηση της αστυνομικής δύναμης. 
Θα προσθέσω-μετά από τόσα χρόνια (2008) που ανέβηκε αυτή η ανάρτηση-η αστυνομία αυτή να μην στρέφεται κυρίως κατά του Εσωτερικού εχθρού! Αλλά εναντίον των επίορκων της Εξουσίας. Αυτοί δημιουργούν-αποκλειστικά!-τον Εσωτερικό εχθρό. Όσο θα υπάρχει ταξική κοινωνία με ασυμφιλίωτα εχθρικές τάξεις, οι δυνάμεις καταστολής θα είναι conditio sine quan non της ύπαρξης και διαιώνισης του διεφθαρμένου και διεστραμμένου αυτού κοινωνικοοικονομικού συστήματος που ευτελίζει και ειλωτοποιεί την συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπότητας στους ελάχιστους Κλέφτες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...