Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Εκχώρηση απαίτησης, αποδεικτική δύναμη e-mail.

Περίληψη. Σύμβαση εκχώρησης απαίτησης. Δικαιούχος της απαίτησης είναι ο εκδοχέας. Ενεχύραση απαιτήσεως για την εξασφάλιση πίστωσης α.ε. από παροχή ανοικτού λογαριασμού. Εκχώρηση της απαίτησης στην πιστώτρια. Είσπραξη της απαίτησης από τον εκδοχέα και απόδοση στον ενεχυραστή του υπολοίπου, αν προκύψει. Η εκχώρηση προϋποθέτει έγκυρη απαίτηση. Σε διαφορετική περίπτωση δεν αποκτά νόμιμα την απαίτηση ούτε ο εκδοχέας. Ηλεκτρονικό έγγραφο. Εξομοιώνεται με ιδιωτικό έγγραφο. Ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail). Προϋποθέσεις αποδεικτικής ισχύος αυτής. 

Εφετείο Αθηνών  32/ 2011

Πρόεδρος Κ. Θεοδωροπούλου, Πρόεδρος Εφετών Εισηγητής Θ. Τζανάκης, Εφέτης Δικηγόροι Ταταράκη, Π. Παπαταξιάρχης.


Από τα άρθρα 455, 460 έως 467 ΑΚ προκύπτει, ότι ο δανειστής μπορεί με σύμβαση να μεταβιβάσει σε άλλον την απαίτησή του χωρίς τη συναίνεση του οφειλέτη, αλλά ο εκδοχέας δεν αποκτά δικαίωμα απέναντι στον οφειλέτη, πριν ο ίδιος ή ο εκχωρητής αναγγείλει την εκχώρηση στον οφειλέτη. Μετά την αναγγελία της εκχωρήσεως αποκόπτεται οριστικά κάθε δεσμός του εκχωρηθέντος οφειλέτη προς τον εκχωρητή ή και η απαίτηση αποκτάται από τον εκδοχέα, ο οποίος καθίσταται αποκλειστικός δικαιούχος της εκχωρηθείσης απαίτησης δικαιούμενη να εισπράξει και να επιδιώξει δικαστικοί την είσπραξη αυτής από τον εκχωρηθέντα οφειλέτη.
Ο τελευταίος υποχρεούται να καταβάλει τα οφειλόμενα μόνο στον εκδοχέα, ως αποκλειστικό δικαιούχο και όχι στον εκχωρητή. Σύμφωνα με το άρθρο 459 ΑΚ με την εκχώρηση κυρίας απαίτησης, αν δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά, μεταβιβάζεται και η απαίτηση για τους καθυστερούμενους τόκους. Η ίδια ρύθμιση αρμόζει και για τους μη δεδουλευμένους τόκους, οι οποίοι εφόσον δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία, ακολουθούν την εκχωρηθείσα κυρία απαίτηση (βλ. ΑΠ 1463/1998 Nomos).

Από τις διατάξεις των άρθρων 35, 36, 39, 44 και 47 του ΝΔ από 17.7.1923 προκύπτει ότι, επί ενεχύρασης απαίτησης για την εξασφάλιση πίστωσης ανώνυμης εταιρίας από παροχή δανείου με ανοιχτό λογαριασμό, η απαίτηση αυτή εκχωρείται προς την πιστώτρια, η οποία ως εκδοχέας δικαιούται να την εισπράξει για την εξόφληση του πιστώματός της και να αποδώσει το τυχόν υπόλοιπο στον ενεχυράσαντα. Η επίδοση της σύμβασης ενεχύρασης στον τρίτο έχει τα αποτελέσματα της εκχώρησης, έτσι ώστε μετά την αναγγελία της εκχώρησης στον οφειλέτη, η οποία είναι ένα είδος καταπιστευτικής (εξασφαλιστικής) εκχώρησης, αποκόπτεται κάθε δεσμός του τελευταίου με τον εκχωρητή, που αποξενώνεται εντελώς και δεν μπορεί να αναμειχθεί στην απαίτηση. Έκτοτε αποκτά την απαίτηση η πιστώτρια ανώνυμη εταιρία (εκδοχέας), στην οποία εκχωρείται η απαίτηση και μόνον αυτή νομιμοποιείται να εγείρει τη σχετική αγωγή για την απαίτηση, να την εισπράξει για την εξόφληση του ασφαλιζόμενου πιστώματός της και να αποδώσει στον ενεχυραστή το τυχόν υπόλοιπο (ΑΠ 108/1997 ΕλλΔνη 1998,107, ΑΠ 1669/1995 ΕλλΔνη 1998,378, ΕφΑΘ 4510/1998 ΕλλΔνη 1998,1657, ΕφΑΘ 1112/2004 Nomos). Αν δεν υπάρχει έγκυρη απαίτηση του δανειστή τότε η εκχώρησή της δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα στις σχέσεις εκδοχέα και οφειλέτη, κατά τη γενική αρχή ότι κανείς δεν μπορεί να μεταβιβάσει δικαίωμα που δεν έχει, για το λόγο ότι καλόπιστη (για τον εκδοχέα) κτήση απαίτησης από τρίτον δεν προβλέπεται, όπως προβλέπει για την μεταβίβαση κινητών η ΑΚ 1036 (βλ. Σταθόπουλο, Γενικό Ενοχικό Δίκαιο, 2004, σελ. 1381), ενώ σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 463 ΑΚ ο οφελέτης μπορεί και μετά την αναγγελία να αντιτάξει κατά του εκδοχέα ενστάσεις που είχε κατά του εκχωρητή, αρκεί να θεμελιώνονται σε γεγονότα που υπήρχαν ήδη κατά το χρόνο της αναγγελίας. Τέλος, ως προς τις σχέσεις μεταξύ εκχωρητή και εκδοχέα, εφαρμογής θα τύχει η διάταξη του άρθρου 467 ΑΚ. [...]

Ωs ηλεκτρονικό έγγραφο θεωρείται το σύνολο των εγγραφών δεδομένων στο μαγνητικό δίσκο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, τα οποία αφού γίνουν αντικείμενο επεξεργασίας από την κεντρική μονάδα επεξεργασίας, αποτυπώνονται με βάση τις εντολές του προγράμματος, κατά τρόπο αναγνώσιμο από τον άνθρωπο, είτε στην οθόνη του μηχανήματος, είτε στον προσαρτημένο εκτυπωτή του. Το ηλεκτρονικό έγγραφο δεν συγκεντρώνει μεν τα στοιχεία του (παραδοσιακού) εγγράφου κατά τον ΚΠολΔ, λόγω κυρίως της έλλειψης του στοιχείου της σταθερότητας κατά την ενσωμάτωση του σε υλικό που παρουσιάζει διάρκεια ζωής, αλλά δεν αποτελεί αντικείμενο αυτοψίας (όπως κατά μία άποψη υποστηρίζεται), αλλά πρόκειται για μία ενδιάμεση μορφή, την οποία ο νομοθέτης ορθώς εξομοίωσε προς τα ιδιωτικά έγγραφα, εν όψει της εγγύτητας προς αυτά (Βλ. Κουσούλη, Σύγχρονες Μορφές Έγγραφα Συναλλαγής,1992,138-142). Σύμφωνα με τά διδάγματα της κοινής πείρας για τη λειτουργία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) ως μέσου επικοινωνίας στο διαδίκτυο, απαιτείται, εκτός της συνδέσεως με κάποιον διαμετακομιστή, ο οποίος παρέχει την υπηρεσία αυτή, μέσω ειδικού λογισμικού το οποίο έχει εγκαταστήσει μόνιμα ο χρήστης στον υπολογιστή του, η χρήση ενός ειδικού κωδικού. Βάσει του οποίου αναγνωρίζεται (ο χρήστης) στο σύστημα, είτε ως αποστολέας, είτε ως λήπτης ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Ο κωδικός αυτός αποτελεί την ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail) του χρήστη, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται κατά πρωτότυπο τρόπο από τον ίδιο με την χρήση χαρακτήρων της επιλογής του, οι οποίοι συνδυάζονται με το σύμβολο "" και με χαρακτήρες που θέτει ο διαμετακομιστής κατά τέτοιο τρόπο ώστε ο συγκεκριμένος συνδυασμός να αφορά μόνο στον χρήστη που τον έχει ορίσει, χωρίς να είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί νόμιμα από άλλον.
Η απεικόνιση της διεύθυνσης του αποστολέα πάνω στο μήνυμα, καθιστά αυτόν απολύτως συγκεκριμένο για τον παραλήπτη έτσι ώστε να μην είναι δυνατόν να επέλθει σύγχυση του με άλλον χρήστη του ιδίου συστήματος, ενώ η ταύτιση του με το περιεχόμενο του μηνύματος είναι άρρηκτη. Κρίσιμο στοιχείο για την υπαγωγή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου όπως κανόνες των άρθρων 443 και 444 του ΚΠολΔ αποτελεί η κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του, διότι αυτό δεν είναι απλά ένα ηλεκτρονικό έγγραφο το οποίο υπάρχει αποθηκευμένο στο λογισμικό ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, ή ενός εγγράφου του οποίου η απεικόνιση μεταφέρεται ενσύρματα ή ασύρματα (τηλεομοιοτυπία, τηλετύπημα).
Η τεχνική της αποστολής οδηγεί υποχρεωτικά στην ταύτιση μηνύματος και αποστολέα, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι μη μεταβιβάσιμο το μήνυμα, αν δεν συνοδεύεται από την ηλεκτρονική διεύθυνση του αποστολέα και βεβαίως αν δεν έχει και συγκεκριμένο, υπαρκτό παραλήπτη. Αυτό έχει ως λογική συνέπεια ότι κατά την αποστολή ενός μηνύματος μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η δήλωση βουλήσεως του αποστολέα ταυτίζεται με την ηλεκτρονική του διεύθυνση, αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, ώστε να καταστή δυνατή τεχνικά η παραλαβή της από τον παραλήπτη και φυσικά είναι ήσσονος σημασίας η μορφή ή η διάταξη με την οποία απεικονίζεται μηχανικά στο έντυπο. Ο καθορισμός συνεπώς της ηλεκτρονικής διεύθυνσης κατά τρόπο μοναδικό, από τον ίδιο τον χρήστη και η δήλωσή της σε κάθε αποστελλόμενο ηλεκτρονικό μήνυμα συνιστά απόδειξη της ταυτότητας του εκδότη του και κατ` αναλογίαν με τα οριζόμενα για το παραδοσιακό έγγραφο του άρθρου 443 του ΚΠολΔ, η μηχανική απεικόνιση του σε έντυπο, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 444 περ. 3 του ΚΠολΔ εμπίπτει στην έννοια του ιδιωτικού εγγράφου, με αποδεικτική δύναμη εις βάρος του εκδότη του (συνδυασμός των άρθρων 443, 444,445 του ΚΠολΔ), διότι αυτή ακριβώς η μοναδική για κάθε χρήστη ηλεκτρονική διεύθυνση, που έχει ορισθεί και εφαρμοστεί από τον ίδιο τον αποστολέα, έχει τον χαρακτήρα της ιδιόχειρης παραγραφής, έστω και αν δεν έχει την παραδοσιακή μορφή της τελευταίας.
Τα ανωτέρω ισχύουν ανεξαρτήτως της θέσεως στην οποία εμφανίζεται η ηλεκτρονική διεύθυνση του αποστολέα σε σχέση με το κείμενο, το οποίο συνοδεύει, κατά την εμφάνισή του στην οθόνη του υπολογιστή, ή τη μηχανική του απεικόνιση σε χαρτί, και αυτό διότι θα πρέπει να ληφθεί υπ` όψη ότι η πιστοποίηση του προσώπου του αποστολέα και η δέσμευση του με την δήλωση βουλήσεως που περιλαμβάνει το μήνυμα, προκαλείται από την συνολική οργάνωση της συγκεκριμένης διαδικασία, με την έννοια ότι το οποιοδήποτε κείμενο ως ηλεκτρονικό σήμα συνδυάζεται μόνο με την συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση σε ένα ενιαίο σύνολο, ανεξάρτητα με το με ποιες μορφές μπορεί αυτό να απεικονισθεί με μηχανικό τρόπο και η οποία ουσιωδώς διαφέρει από την παραδοσιακή έννοια του εγγράφου. Έτσι το επικυρωμένο κατά το νόμο αντίγραφο του αποσταλέντος ηλεκτρονικού μηνύματος το οποίο περιέχεται στο σκληρό δίσκο του παραλήπτη αποτελεί πλήρη απόδειξη ότι η περιλαμβανόμενη σε αυτό δήλωση προέρχεται από τον εκδότη-αποστολέα του, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 445 του ΚΠολΔ. Σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν παραπάνω, ο ισχυρισμός της κυρίας παρεμβαίνουσας ότι το ηλεκτρονικό μήνυμα δε αποτελεί έγγραφο και δεν έχει πλήρη αποδεικτική δύναμη είναι μη νόμιμος (Βλ. επίσης σχετ. και άρθρο 14 του Ν 2672/1998 και ΠΔ 342/2002). [...]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...