Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Προστασία ανηλίκων θυμάτων ως μαρτύρων.

Άσκηση ποινικής δίωξης για αποπλάνηση παιδιού που δεν συμπλήρωσε τα 12 έτη. Ποινική Δικονομία. Διορισμός παιδοψυχολόγου ως πραγματογνώμονα για την προετοιμασία του ανήλικου θύματος ως μάρτυρα (άρθ. 226 Α ΚΠΔ). Σκοπός της διατάξεως. Ειδική διαδικασία προστασίας των ανήλικων θυμάτων ως μαρτύρων. Υπεροχή της προστασίας του θύματος. Μη εφαρμογή της διάταξης περί διορισμού τεχνικού συμβούλου στην ως άνω περίπτωση. Αίτημα του κατηγορουμένου για διορισμό τεχνικού συμβούλου. Απόρριψη αιτήματος από τον Ανακριτή, αφού η ειδική αυτή διαδικασία θα προκαλούσε υπό άλλες περιστάσεις απόλυτη ακυρότητα, ωστόσο, εν προκειμένω, δεν συντρέχει τέτοια περίπτωση, διότι υπερισχύει η προστασία του θύματος. Διαφωνία Ανακριτή και διαδίκου. Προσφυγή κατά της απορριπτικής διατάξεως του Ανακριτή. Λύνει τη διαφωνία μεταξύ Ανακριτή και διαδίκου υπέρ του Ανακριτή. 
  
Συμβούλιο Πλημ/ κών Ρόδου 222/ 2012
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Καλλιόπη Λόλα, Πρόεδρο Πλημμελειοδικών, Θωμά Δουκάκη και Ανδρέα Αθανασίου Πλημμελειοδίκες.

Συνεδρίασε στις 09.10.2012 στην αίθουσα διασκέψεών του, παρουσία της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Ρόδου Αιμιλίας - Σοφίας Μέρη, Αντεισαγγελέως Πρωτοδικών, και της Δικ.Γραμματέως Παναγιώτας Χατζηκωνσταντίνου, για να αποφασίσει για την πιο κάτω υπόθεση, για την οποία η πιο πάνω Εισαγγελέας εισήγαγε στις 17-09-2012 στο Συμβούλιο τούτο τη δικογραφία που σχηματίσθηκε με την 220/2012 γραπτή πρότασή της που έχει ως ακολούθως: 
Εισάγω ενώπιον Σας, σύμφωνα με τα άρθρα 32 § 1, 138 § 2 εδ. β, 176 και 307α και στ` ΚΠΔ, την κατά νόμο πρότασή μου σχετικά με τη με αριθμό πρωτ. 33/31.07.2012 προσφυγή του ... δια των πληρεξουσίων δικηγόρων του με την οποία ζητούν την εξαφάνιση της υπ` αριθμ. 59/25.07.2012 διατάξεως του κ. Ανακριτή Πλημ/κών Ρόδου με την οποία απορρίφθηκε ο διορισμός του ιατρού - παιδοψυχιάτρου, .., ως τεχνικού συμβούλου επί διορισμού της ψυχολόγου ... του προσφεύγοντος, στα πλαίσια του άρ. 226Α ΚΠΔ. Εναντίον του ανωτέρω κατηγορουμένου ασκήθηκε ποινική δίωξη για αποπλάνηση παιδιού που δεν συμπλήρωσε τα δώδεκα έτη, δηλαδή για παράβαση των άρ. 1, 5, 14, 16, 17, 18, 26 § 1, 27, 51, 52, 121, 339 § 1α ΠΚ, και με την Αφ2012/62 παραγγελία μας διενεργήθηκε κύρια ανάκριση. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 171 παρ. 1 στοιχ. β` και δ`, 173 παρ. 2, 174 παρ. 1 και 176 παρ. 1 του ΚΠΔ συνάγεται ότι η πρόταση απόλυτης ακυρότητας για πράξεις της προδικασίας πρέπει να λάβει χώρα μέχρι το τέλος της, διαφορετικά αυτές καλύπτονται και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ούτε αυτεπαγγέλτως, αρμόδιο δε για την κήρυξη ή μη τέτοιας ακυρότητας είναι το Δικαστικό Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, το οποίο εφεξής δηλαδή με την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο απεκδύεται κάθε δικαιοδοσίας της υποθέσεως (ΣυμβΠλημθεσ 42/2007 ΠοινΔικ 2/2007, 165, Κονταξής Α., "Κώδικας Ποινικής Δικονομίας", έκδοση 2006, άρθρο 171, σελ. 1166 επ., Μπρακουμάτσου, "Η δικονομική ακυρότητα και τα στάδια ίασης αυτής", ΠοινΔικ 2005, 733). Η δε διαφωνία του ανακριτή να αποδεχθεί πρόταση των διαδίκων, αντιμετωπίζεται με προσφυγή στο Δικαστικό Συμβούλιο προς άρση της διαφωνίας και δεν συνεπάγεται ακυρότητα της προδικασίας, ούτε ιδρύει, κατά του βουλεύματος που εκδίδεται ακολούθως, κανένα από τους περιοριστικώς αναφερομένους λόγους αναιρέσεως στο άρθρο 484 Κ.Π.Δ. και ιδίως στην παρ. 1 στοιχ. α` αυτού (βλ. σχ. ΑΠ 1165/2003 Δνη 2003. 1475, ΑΠ. 479/1996 και Α.Π. 759/96 Ποιν. Χρ. ΜΖ`σελ. 86 και 372, Λ. Μαργαρίτη Κώδικας Ποινικής Δικονομίας Ερμηνεία κατ` αρ., τ. Ι υπό αρ. 307 ΚΠΔ ). Σύμφωνα με το αρ. 226Α ΚΠΔ «1: Κατά την εξέταση ως μάρτυρα του ανήλικου θύματος των πράξεων που αναφέρονται στα άρθρα 323Α παρ. 4, 323Β εδάφιο α`, 324, 336, 337 παράγραφοι 3 και 4, 338, 339, 342, 343, 345, 346, 347, 348, 348Α, 349, 351, 351Α του Π.Κ., καθώς και στα άρθρα 87 παράγραφοι 5 και 6 και 88 του ν. 3386/2005 διορίζεται και παρίσταται, ως πραγματογνώμων, παιδοψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος και σε περίπτωση έλλειψης τους, ψυχολόγος ή ψυχίατρος, χωρίς να εφαρμόζονται κατά τα λοιπά οι διατάξεις των άρθρων 204-208. 2. Ο παιδοψυχολόγος ή ο παιδοψυχίατρος προετοιμάζει τον ανήλικο για την εξέταση, συνεργαζόμενος προς τούτο με τους προανακριτικούς υπαλλήλους και με τους δικαστικούς λειτουργούς. Για το σκοπό αυτόν χρησιμοποιεί κατάλληλες, διαγνωστικές μεθόδους, αποφαίνεται για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση του ανηλίκου και διατυπώνει τις διαπιστώσεις του σε γραπτή έκθεση, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της δικογραφίας. Κατά την εξέταση παρίσταται ο παιδοψυχίατρος ή ο παιδοψυχολόγος και ο ανήλικος μπορεί να συνοδεύεται από τον νόμιμο εκπρόσωπο του, εκτός εάν ο ανακριτής απαγορεύσει την παρουσία του προσώπου αυτού με αιτιολογημένη απόφαση του για σπουδαίο λόγο, ιδίως σε περίπτωση σύγκρουσης συμφερόντων ή ανάμειξης του προσώπου αυτού στην ερευνώμενη πράξη...». Με την 56/2012 διάταξη του Ανακριτή Πλημ/κών Ρόδου διορίστηκε πραγματογνώμονας για την εξέταση κατ` άρ. 226Α ΚΠΔ της ανήλικης - θύματος .., η ψυχολόγος ... η οποία διατάχθηκε «1. να προετοιμάσει την ανήλικη  ... για την εξέτασή της ως μάρτυρα συνεργαζόμενη προς τούτο με τους προανακριτικούς υπαλλήλους και με δικαστικούς λειτουργούς και β. χρησιμοποιώντας κατάλληλες διαγνωστικές μεθόδους να αποφανθεί για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση της ανήλικης και διατυπώσει τις διαπιστώσεις της σε γραπτή έκθεση και γ. να παρίσταται ως πραγματογνώμων ψυχολόγος κατά την εξέταση ως μάρτυρα της ανήλικης. Επίσης να μας γνωρίσει σχετικά οτιδήποτε άλλο ως εκ της επιστήμης και της πείρας της διαπιστώσει και προς το σκοπό αυτό να συντάξει πλήρως αιτιολογημένη έκθεση για τα άνω ζητήματα, την οποία θα καταθέσει ενώπιον του ίδιου Ανακριτή ...». Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η προαναφερθείσα διάταξη του κ. Ανακριτή Πλημ/κών Ρόδου και τα οριζόμενα σε αυτήν εκφεύγουν του εύρους και σκοπού του άρ. 226Α ΚΠΔ στο μέτρο που διατάσσεται η σύνταξη εκθέσεως σχετικά με τις διαπιστώσεις της παιδοψυχιάτρου και συνεπώς πρόκειται για απλή πραγματογνωμοσύνη (άρ. 183 ΚΠΔ επ.) στην οποία εφαρμογή θα πρέπει να έχουν οι διατάξεις των άρ. 204-208 ΚΠΔ περί διορισμού τεχνικού συμβούλου. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η μη εφαρμογή των άρ. 204- 208 ΚΠΔ αφορά μόνο την πρώτη παράγραφο του άρ. 226Α και όχι τις επόμενες. Οι δε ανωτέρω πλημμέλειες, ισχυρίζεται, προκαλούν απόλυτη ακυρότητα. Τούτο όμως είναι ανακριβές διότι όπως προκύπτει από το Κεφ. ΑΙ παρ. 4 της αιτιολογικής έκθεσης του Ν. 3625/2007 σκοπός του ανωτέρω νόμου που πρόσθεσε το άρ. 226Α στον ΠΚ, ήταν η καταπολέμηση του φαινομένου της κακοποίησης και γενετήσιας εκμετάλλευσης παιδιών. Η δε παρουσία παιδοψυχιάτρου κατά την εξέταση του παιδιού έχει ως σκοπό την δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και ασφαλείας προκειμένου το ανήλικο θύμα να καταθέσει χωρίς να αισθάνεται κίνδυνο, φόβο και απομόνωση. Η παρουσία συνεπώς άλλου ατόμου κατά το χρόνο διεξαγωγής της προαναφερθείσας διαδικασίας καταστρατηγεί το σκοπό του νόμου επιφέροντας αντίθετα αποτελέσματα.
Περαιτέρω δε η παρ. 2 επ. του άρ. 226Α αφορά τον τρόπο προετοιμασίας του ανηλίκου προκειμένου να επιτευχτεί ο αναφερόμενος στην παρ. 1 σκοπός, δηλαδή η εξέταση του ανηλίκου θύματος ως μάρτυρα. Ενισχυτικό της θέσεως αυτής είναι το γεγονός ότι στην 2 αναφέρεται πως το ανήλικο θύμα κατά την εξέτασή του μπορεί να συνοδεύεται από το νόμιμο εκπρόσωπο του (γονέα, κηδεμόνα). Συνάγεται συνεπώς, ότι κατά την προετοιμασία του ανηλίκου για την εξέτασή του ως μάρτυρας δεν μπορεί να συνοδεύεται από κανένα. Οι δε διαπιστώσεις του παιδοψυχολόγου - παιδοψυχιάτρου καταχωρούνται σε έκθεση και αποτελούν τμήμα της δικογραφίας ακριβώς γιατί έτσι ο κατηγορούμενος μπορεί να λάβει γνώσει της εκθέσεως και να αντιλέξει σε αυτή και το περιεχόμενό της. Οι διαπιστώσεις, το εύρος των οποίων δεν περιορίζεται από το νόμο, αφορά καθετί που υπέπεσε στην αντίληψη και διαπίστωσε ο παιδοψυχολόγος - παιδοψυχίατρος, σύμφωνα με την επαγγελματική του εκτίμηση και πείρα και θεωρεί σημαντικό και απαραίτητο να αναφερθεί. Τα όσα δε ανέφερε ο Ανακριτής Πλημ/κών Ρόδου στην 56/2012 διάταξη του αποτελούν απλή επανάληψη του γράμματος του νόμου και σε καμία περίπτωση δεν εκφεύγουν αυτού του πλαισίου. Ουσιαστικά η πρόταση «...Επίσης να μας γνωρίσει σχετικά οτιδήποτε άλλο ώς εκ της επιστήμης και της πείρας της διαπιστώσει και προς το σκοπό αυτό να συντάξει πλήρως αιτιολογημένη έκθεση για τα άνω ζητήματα, την οποία θα καταθέσει ενώπιον του ίδιου Ανακριτή...» αποτελεί απλή επανάληψη της ήδη διατυπωθείσας νωρίτερα εντολής «... β. χρησιμοποιώντας κατάλληλες διαγνωστικές μεθόδους να αποφανθεί για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση της ανήλικης και διατυπώσει τις διαπιστώσεις της σε γραπτή έκθεση». Την ερμηνευτική δυσκολία προκαλεί η διατύπωση της λέξης «επίσης» η οποία ουσιαστικά εν προκειμένω έχει την έννοια του «δηλαδή» και η ακολουθείσασα φράση αποτελεί απλή επεξήγηση των ήδη διατυπωθέντων προηγουμένως στην προαναφερθείσα διάταξη. Περαιτέρω, η προσθήκη του άρ. 226 Α στο κεφάλαιο μάρτυρες (κεφ. 4) του ΚΠΔ και όχι στο κεφάλαιο πραγματογνώμονες (κεφ. 3) και μάλιστα με ειδικό άρθρο με τίτλο ανήλικοι μάρτυρες θύματα προσβολής προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας, αποδεικνύει ότι ο νομοθέτης θέλησε με τη διάταξη το άρ. 226Α ΚΠΔ να θεσπίσει μία ειδική διαδικασία για τα προστατεύσει την ευάλωτη ομάδα των ανήλικων θυμάτων, την οποία διαφοροποίησε από τις λοιπές διαδικασίες καις την οποία εξήγαγε εξαιρέσεις από την κοινή διαδικασία του ΚΠΔ. Μία τέτοια διαδικασία αποτελεί και η παρ. 3 του άρ. 226Α ΚΠΔ όπου προβλέπεται η μη εμφάνιση του ανηλίκου στο ακροατήριο και η μη δυνατότητα εξέτασής του από το συνήγορο του κατηγορουμένου. Αντίθετα, προβλέπεται ηλεκτρονική προβολή της κατάθεσης του ανηλίκου κα η γραπτή του κατάθεση αναγιγνώσκεται, κατά την παρ. 4 του ανωτέρω άρθρου στο ακροατήριο κατά παρέκκλιση των άρ. 209, 223 σε συνδ. με 171 § 1δ ΚΠΔ. Προκύπτει συνεπώς ότι για την ευάλωτη κατηγορία των ανηλίκων θυμάτων, ο νομοθέτης μερίμνησε και εισήγαγε ειδικές διαδικασίες, η εφαρμογή των οποίων κατά της συνήθη διαδικασία θα προκαλούσε απόλυτη ακυρότητα, εν προκειμένω όμως δεν συντρέχει τέτοια περίπτωση διότι υπερέχει η προστασία του θύματος και η εξέτασή του κατά τρόπο που θα διαφωτίσει την προδικασία αλλά και την κύρια διαδικασία. Για να είναι τούτο εφικτό όμως και λόγω της ηλικίας και του ευάλωτου της θέσης των ανηλίκων, είναι αναγκαία η δημιουργία του προαναφερθέντος ευνοϊκού κλίματος εμπιστοσύνης. Με βάση τα ανωτέρω προέκυψε ότι ορθά εξέδωσε ο κ. Ανακριτής Πλημ/κών Ρόδου την 59/2012 διάταξή του με την οποία απέρριψε το διορισμό τεχνικού συμβούλου στα πλαίσια του άρ. 226Α ΚΠΔ και θα πρέπει συνεπώς να λυθεί η διαφωνία που ανέκυψε μεταξύ Ανακριτού και διαδίκου υπέρ του κ. Ανακριτού.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ

Να απορριφθεί η 33/2012 προσφυγή του κατηγορουμένου ... κατά της 59/2012 διατάξεως του Ανακριτή Πλημ/κών Ρόδου και
Να λυθεί η διαφωνία υπέρ του κ. Ανακριτή μη επιτρέποντας την παράσταση τεχνικού συμβούλου κατά την εφαρμογή του άρ. 226 Α ΚΠΔ, δηλαδή κατά την εξέταση της ανηλίκου μάρτυρα ... αλλά και κατά την προετοιμασία της από την διορισθείσα με την υπ` αριθμ. 56/2012 διάταξη του κ. Ανακριτή Πλημ/κών Ρόδου πραγματογνώμονα - ψυχολόγο ...
Ρόδος 23.08.2012
Η Εισαγγελέας Αιμιλία - Σοφία Μέρη.

Αφού άκουσε την Εισαγγελέα και μετά την αποχώρησή της.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
 ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Εναντίον του κατηγορουμένου ... ασκήθηκε ποινική δίωξη για αποπλάνηση παιδιού που δεν συμπλήρωσε τα δώδεκα έτη, δηλαδή για παράβαση των άρ. 1, 5, 14, 16, 17, 18, 26 § 1, 27, 51, 52, 121, 339 § 1α ΠΚ, και με την Αφ2012/62 παραγγελία του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου διενεργήθηκε κύρια ανάκριση. Με την 56/2012 διάταξη του Ανακριτή Πλημμελειοδικών Ρόδου διορίστηκε πραγματογνώμονας για την εξέταση κατ` άρ. 226Α ΚΠΔ της ανήλικης - θύματος .., η ψυχολόγος ... η οποία διατάχθηκε «1. να προετοιμάσει την ανήλικη  ... για την εξέτασή της ως μάρτυρα συνεργαζόμενη προς τούτο με τους προανακριτικούς υπαλλήλους και με δικαστικούς λειτουργούς και β. χρησιμοποιώντας κατάλληλες διαγνωστικές μεθόδους να αποφανθεί για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση της ανήλικης, και διατυπώσει τις διαπιστώσεις της σε γραπτή έκθεση και γ. να παρίσταται ως πραγματογνώμων ψυχολόγος, κατά την εξέταση ως μάρτυρα της ανήλικης. Επίσης να μας γνωρίσει σχετικά οτιδήποτε άλλο ως εκ της επιστήμης και της πείρας της διαπιστώσει και προς το σκοπό αυτό να συντάξει πλήρως αιτιολογημένη έκθεση για τα άνω ζητήματα, την οποία θα καταθέσει ενώπιον του ίδιου Ανακριτή ... ». Ακολούθως δε, ο κατηγορούμενος γνωστοποίησε στον Ανακριτή την 23-07-2012 το διορισμό από μέρους του ως τεχνικού του συμβούλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 204 ΚΠΔ, του ιατρού - παιδοψυχιάτρου .., προκείμενου να ασκήσει ο τελευταίος τα καθήκοντα του με την ιδιότητα του ως τεχνικός σύμβουλος του κατηγορουμένου σε όσα θέματα και τομείς δύναται η παρέμβαση - συμμετοχή του και δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 226Α παρ. 1 του ΚΠΔ. Ο Ανακριτής Πλημμελειοδικών Ρόδου με την υπ` αριθμ. 59/2012 διάταξη του απέρριψε τον ως άνω από μέρους του κατηγορουμένου διορισμό του προαναφερθέντος ως τεχνικού του συμβούλου, με την αιτιολογία που στην ως άνω διάταξη περιλαμβάνεται. Κατά της ανωτέρω υπ` αριθμ. 59/2012 διάταξης του Ανακριτή ο κατηγορούμενος άσκησε τη με αριθμό πρωτ. 33/31.07.2012 προσφυγή δια των πληρεξουσίων δικηγόρων του. Με την κρινόμενη προσφυγή ο κατηγορούμενος ζητεί την εξαφάνιση της υπ` αριθμ. 59/25.07.2012 διατάξεως του κ. Ανακριτή Πλημμελειοδικών Ρόδου προκειμένου να διοριστεί ο ιατρός - παιδοψυχίατρος, .., ως τεχνικός σύμβουλος επί διορισμού της ψυχολόγου ... του προσφεύγοντος, στα πλαίσια του άρ. 226Α ΚΠΔ. Η προσφυγή έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα σύμφωνα με τις διατάξεις των αρθρ. 32 § 1, 138 § 2 εδ. β, 176 και 307α` και στ` ΚΠΔ και νόμιμα φέρεται προς κρίση, με πρόταση του αρμόδιου Εισαγγελέα, ενώπιον του Συμβουλίου τούτου. Πρέπει επομένως αυτή να γίνει τυπικά δεκτή και ερευνηθεί περαιτέρω κατ` ουσίαν.
Σύμφωνα με όσα αναλυτικά διαλαμβάνονται στην ανωτέρω εισαγγελική πρόταση, στις ορθές και νόμιμες σκέψεις της οποίας αναφέρεται εξ ολοκλήρου και το Συμβούλιο προς αποφυγή ασκόπων επαναλήψεων (ΟλΑΠ 1227/79 ΠοινΧρ Λ`. 253, ΑΠ 336/2010 δημ. σε www.areiospagos.gr. ΑΠ 546/2009 δημ. σε www.areiospagos.gr. ΑΠ 133/2009 δημ. σε www.areiospagos.gr. ΑΠ 1217/04 ΠοινΛόγος 2004.1715 και 1519, ΑΠ 2447/03 ΠοινΛόγος 2003.2599, ΑΠ 1267/01, ΑΠ 1554/01, ΑΠ 1608/01 ΠοινΛόγος 2001.1783, 1956 και 1978, αντίστοιχα, ΑΠ 222/1996 ΠοινΧρ ΜΣΤ`. 1625, ΑΠ 597/1995 ΠοινΧρ ΜΕ 932, ΑΠ 1199/1990 ΠοινΧρ ΜΑ`.509, ΑΠ 303/88 ΠοινΧρ ΛΗ`.528), ώστε να αποτελέσουν αυτές και αιτιολογίες του βουλεύματός του, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση προσφυγή κατά της υπ` αριθμ. 59/2012 διάταξης του Ανακριτή με την οποία ο τελευταίος απέρριψε το διορισμό τεχνικού συμβούλου στα πλαίσια του άρ. 226Α και συνεπώς να λυθεί η διαφωνία που ανέκυψε μεταξύ Ανακριτή και διαδίκου υπέρ του κ. Ανακριτή, όπως στο διατακτικό του παρόντος αναλυτικά αναφέρεται.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Εχοντας υπόψην του και τις διατάξεις των άρθρων 32 § 1, 138 § 2 εδ. β, 176 και 307α` και στ` ΚΠΔ.
Απορρίπτει την υπ` αριθμ. πρωτ. 33/2012 προσφυγή του κατηγορουμένου ... κατά της υπ` αριθμ. 59/2012 διατάξεως του Ανακριτή Πλημμελειοδικών Ρόδου και,
Λύει τη διαφωνία υπέρ του κ. Ανακριτή μη επιτρέποντας την παράσταση τεχνικού συμβούλου κατά την εφαρμογή του άρ. 226 Α ΚΠΔ, δηλαδή κατά την εξέταση της ανηλίκου μάρτυρα ... αλλά και κατά την προετοιμασία της από την διορισθείσα με την υπ` αριθμ. 56/2012 διάταξη του κ. Ανακριτή Πλημμελειοδικών Ρόδου πραγματογνώμονα - ψυχολόγο ...
ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ στη Ρόδο στις 09-10-2012 και εκδόθηκε στον ίδιο τόπο στις 11-10-2012.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis