Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Δικαιούται ο δικαστής να εκφράζεται και να ενεργεί πολιτικά;

η κ. Βασ. Θάνου-Χριστοφίλου, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου
Γράφει ο blogger. 
Α) "...θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω την περίπτωση του τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Παναγιώτη Δημόπουλου, όπως ο ίδιος μου είχε διηγηθεί το σχετικό επεισόδιο, ελάχιστες ημέρες μετά: Τον είχε επισκεφθεί ο τότε επιτετραμμένος της Γερμανικής Πρεσβείας, με ευγενικά χαμόγελα και με το αίτημα της κυβέρνησης του να ασκήσει ο αξιότιμος κύριος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αναίρεση υπέρ του νόμου εναντίον της τελεσίδικης απόφασης του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, που είχε δεχθεί ως νομικώς βάσιμη την αγωγή αποζημίωσης των τραγικών θυμάτων του ολοκαυτώματος του Διστόμου, που είχε παραδοθεί στον όλεθρο μόλις τέσσερις μήνες προτού τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν το ελληνικό έδαφος.
Είναι γνωστό ότι, προς τιμήν της, η αρμόδια γερμανική στρατιωτική ηγεσία είχε έκτοτε παραπέμψει στο Στρατοδικείο τον υπεύθυνο αξιωματικό, ο οποίος, ως διοικητής του στρατιωτικού τμήματος, είχε δώσει τη διαταγή για τη σφαγή των αθώων κατοίκων του Διστόμου και μάλιστα ανεξαρτήτως ηλικίας. Είναι επίσης γνωστό ότι η σχετική απόφαση του Εφετείου Κολωνίας είχε δεχθεί στο σκεπτικό της ότι επρόκειτο για άγρια σφαγή, που διαπράχθηκε αυθαιρέτως από το γερμανικό απόσπασμα στο Δίστομο. Δεν είχε δε επιδικάσει το Εφετείο Κολωνίας τη ζητούμενη αποζημίωση, επειδή η σχετική διάταξη του γερμανικού Δικαίου προβλέπει την ευθύνη του γερμανικού Δημοσίου έναντι ιδιωτών αποκλειστικώς και μόνο για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στο έδαφος του γερμανικού κράτους.
Οπωσδήποτε, στα καθ' ημάς, όταν διάβασε την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, ο κ. Π. Δημόπουλος δήλωσε ευθέως στον εκπρόσωπο της Γερμανικής Πρεσβείας ότι δεν έβρισκε βάσιμο λόγο για να ασκηθεί αναίρεση υπέρ του νόμου από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
ο κ. Παναγ. Δημόπουλος, ΕισΑρείου Πάγου
Τότε, ο Γερμανός επιτετραμμένος απέβαλε το ψεύτικο ευγενικό χαμόγελο και αγέρωχα ύψωσε στριγκή φωνή, σαν να ξαναβρισκόμασταν στις μαύρες μέρες της γερμανικής στρατιωτικής κατοχής, εφιστώντας την προσοχή του κατάπληκτου εισαγγελέα, στο ότι «δεν συνέφερε» στην Ελλάδα να δυσαρεστεί την Bundesrepublik, καθώς υπήρχαν ανοιχτά προβλήματα ελληνοτουρκικών σχέσεων και διαφορών στο Αιγαίο!
Τότε ο κ. Δημόπουλος σηκώθηκε από το γραφείο του, κατευθύνθηκε στην πόρτα, την άνοιξε και, δείχνοντας στον αναιδή Γερμανό διπλωμάτη την έξοδο, του είπε: «Αυτά, κύριε, να πάτε να τα πείτε στο υπουργείο Εξωτερικών. Εγώ είμαι αναρμόδιος να τα ακούσω!" [Κων/ νος Μπέης, στην ανάρτηση, Δικαστές που τιμούν το λειτούργημα τους].
Β) "Το καθεστώς των μνημονίων, που έχει επιβληθεί στη Χώρα μας οδηγεί, πλέον, σε αδιέξοδο. Μετά από έξι χρόνια παρατεινόμενης οικονομικής κρίσης, που ανέδειξε συγχρόνως θεσμική και αξιακή κρίση και διασάλευσης των αρχών του Κράτους Δικαίου και του Κράτους Πρόνοιας, από τις οποίες διαπνέεται η δημοκρατική έννομη τάξη μας... Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών έχει ξεπεράσει τα όρια της αυτοθυσίας προς τον σκοπό της οικονομικής διάσωσης της χώρας. Ωστόσο, συνεχίζεται η επιβολή νέων μέτρων (ασφαλιστικό – φορολογικό), που πλέον πλήττουν τον πυρήνα της αξιοπρεπούς διαβίωσης των πολιτών.
Η λογιστική αντιμετώπιση όλων των κρίσιμων τομέων  της χώρας και ο προσανατολισμός μόνο στην κάλυψη δημοσιονομικών στόχων δεν αφήνει περιθώρια ανάπτυξης.
Η οικονομική διάσωση της χώρας δεν θα επέλθει με συρρίκνωση των δικαιωμάτων των πολιτών (δικαίωμα στην υγεία, στην παιδεία κλπ.), δεν θα επέλθει με τη θέσπιση ενός ασφαλιστικού συστήματος εισπρακτικού και μόνο χαρακτήρα, όπως αυτό που προωθείται, ούτε με την υπερφορολόγηση των πολιτών, με τον εξαναγκασμό σε μετανάστευση των νέων επιστημόνων, με το μαρασμό της ελληνικής επαρχίας και του αγροτικού τομέα   και την φτωχοποίηση των πόλεων αλλά με τη σύνταξη ενός  μακροπρόθεσμου προγράμματος ανάπτυξης της χώρας, με τη καθιέρωση ενός σταθερού φορολογικού συστήματος, που θα προσφέρει ασφάλεια σε πολίτες και επενδυτές, με τη σύνταξη ενός ανθρωποκεντρικού ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού συστήματος, με μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, που θα πληρεί τις βασικές αρχές  της ισότητας, της αναλογικότητας εισφορών-παροχών και της αλληλεγγύης των γενεών, που πρέπει να διέπουν κάθε ασφαλιστικό σύστημα
Ειδικότερα ως προς το θεσμό της Δικαιοσύνης επισημαίνει τα ακόλουθα:
Η συνταγματικά κατοχυρωμένη παροχή έννομης προστασίας περιορίζεται συνεχώς, αφενός ως προς τις πλέον ευάλωτες κατηγορίες πολιτών με τη θέσπιση μέτρων εισπρακτικού  χαρακτήρα (υψηλά παράβολα, ένσημα κλπ.), με συνέπεια να αμφισβητείται εάν το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης στη χώρα μας υπηρετεί τις γενικές αρχές του Κράτους δικαίου διασφαλίζοντας όλα τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα και αφετέρου με τη μη συμμόρφωση της Πολιτείας σε αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις" [απόσπασμα από την ανακοίνωση της 6-2-2016 της Ένωσης Δικαστών Εισαγγελέων στην ανάρτηση Διακήρυξη των Ελλήνων Δικαστών για την φορολογική και ασφαλιστική γενοκτονία!].
Γ) "... Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν επιθυμεί την έξοδο της Ελλάδος από την Ευρωζώνη, αλλά αντίθετα επιθυμεί την παραμονή της εντός αυτής. Το ερώτημα στο Ελληνικό δημοψήφισμα δεν ήταν η έξοδος από το ευρώ, όπως κατά τρόπο ανακριβή επέμεναν να υποστηρίζουν ορισμένοι εκ των εκπροσώπων της Ευρωπαϊκών θεσμών αλλά και ορισμένοι από τους ευρωπαίους πολιτικούς, αλλά ήταν σαφώς η έγκριση ή όχι της πρότασης των θεσμών για νέα μέτρα λιτότητας, χωρίς ρύθμιση του ελληνικού χρέους και ο ελληνικός λαός σε ποσοστό 61,3% εψήφισε ΟΧΙ. Οι ΄Ελληνες δεν ζητούν να μην πληρωθεί το χρέος του ελληνικού Κράτους, για τη δημιουργία του οποίου βεβαίως οι ίδιοι ουδεμία ευθύνη φέρουν, αφού αυτό (το χρέος) οφείλεται αφενός μεν στην κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος από τις Κυβερνήσεις, αφετέρου δε στην εσφαλμένη οικονομική πολιτική η οποία εφαρμόστηκε τα τελευταία πέντε χρόνια, με βάση τα μνημόνια που επιβλήθηκαν από την Τρόικα και τα οποία αποδείχθηκαν ανεπιτυχή, αφού οδήγησαν σε μεγαλύτερη ύφεση, σε ανεργία και σε φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού" [απόσπασμα από την εκπληκτική αυτή επιστολή της 9-7-2015, της σημερινής Προέδρου του Αρείου Πάγου κ. Βασιλικής Θάνου-Χριστοφίλου την οποία θυμηθείτε την ολόκληρη εδώ].
Δ) "...Δηλώνουμε την απόλυτη αντίθεση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών με την προώθηση προς ψήφιση διατάξεων που θα θεσπίσουν τον παραπάνω μηχανισμό. Ένας τέτοιος μηχανισμός, ανεξάρτητα από τα επιμέρους τεχνικά του χαρακτηριστικά, θα συνιστά ένα «Μνημόνιο διαρκείας», με θύματα τους εργαζόμενους, τους μικρούς επαγγελματίες και τους συνταξιούχους. Αποδοκιμάζουμε την αντιεπιστημονική ερμηνεία που επικράτησε στη Βουλή σύμφωνα με την οποία η γιγάντωση του Κρατικού Χρέους συνδέεται με το σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης. Αντιθέτως όπως έχουμε ήδη επισημάνει,  η αλήθεια είναι  ότι τα ελλείμματα των Ασφαλιστικών Ταμείων δημιουργήθηκαν επειδή διαχρονικά τα αποθεματικά τους αξιοποιήθηκαν με διάφορες τεχνικές για σκοπούς άσχετους με τον προορισμό τους (ιδίως κατάθεση στη Τράπεζα της Ελλάδος με μηδαμινό επιτόκιο για δεκαετίες επένδυση στο Χρηματιστήριο, PSI κλπ.), σε συνδυασμό με την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και εισφοροαποφυγή. Οι ασφαλισμένοι καλούνται άδικα να πληρώσουν ελλείμματα των Ταμείων για τα οποία δεν ευθύνονται. Η Ένωση Διοικητικών Δικαστών εκφράζει την συμπαράστασή της στις κοινωνικές ομάδες που αντιστέκονται στην προώθηση αυτών των μέτρων" [Ανακοίνωση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, στην ανάρτηση "Ανακοίνωση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών για το ασφαλιστικό τερατούργημα"].
Ε) Είναι γνωστό ότι ένας ελάχιστα γνωστός συνταγματολόγος-δραστηριοποιούμενος πολιτικά σε περιθωριακό πολιτικό σχηματισμό, ο οποίος σχηματισμός κατά πάσα πιθανότητα δεν θα υπάρχει στην επόμενη Βουλή (προσωπικά θα θεωρούσα νέα Εθνική Συμφορά-εφάμιλλης αυτής του '22-την αποβολή, δια της "ελεύθερης" ψήφου, του αρχηγού του από την Βουλή γιατί θα αποτελούσε τρομακτική απώλεια η μη εκφώνηση νέων Φιλιππικών υπέρ της μνημονιακής γενοκτονίας!)-πραγματοποίησε μια πρωτοφανή "κριτική παρατήρηση" κατά της σημερινής Προέδρου του Αρείου Πάγου [αφού και οι ίδιοι οι δικαστές μας δεν θέλουν να σχολιάζονται οι δικαστικές ενέργειες σε εκκρεμούσα προς διερεύνηση υπόθεση, τακτική που με βρίσκει ριζικά αντίθετο, δεν θα προβώ σε χαρακτηρισμούς] με φράσεις όπως "... Είναι φανερό ότι όχι μόνο δεν κατανοεί την επιταγή της αποχής της ιδίας από πολιτικές κρίσεις αλλά είναι τόσο αφελής ώστε δεν υποψιάζεται καν ότι οι δικαστές των άλλων χωρών θα τραβούν τα μαλλιά τους διαπιστώνοντας ότι ανώτατος δικαστικός λειτουργός μιλά ως πολιτικάντηςΗ επιστολή της κ. Θάνου καταβαραθρώνει τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς, εκθέτει την χώρα μας και μας ευτελίζει πολιτισμικά. Δεν μπορεί να παραμένει στη θέση της. Περιμένω την αντίδραση των ακέραιων δικαστών της χώρας μας. Να βγουν μπροστά και να πουν ότι ντρέπονται για το συμβάν και να ζητήσουν την παραίτησή της. Το ίδιο να κάνουν και οι επιφανείς και ακέραιοι πρώην δικαστές. Μετά από αυτή την επιστολή δεν μπορεί να ανεβεί στην έδρα"!! [το απόσπασμα αυτό θυμηθείτε το στην ανάρτηση "Επιστολή της Προέδρου του Αρείου Πάγου στους Ευρωπαίους συνάδελφους της" όπου παρατίθεται όλη η έντονη αντιπαράθεση,  για την ποινική δίωξη που ζήτησε η κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, με τα ψηφίσματα μερικών εκ των συνταγματολόγων, με τις ανταπαντήσεις της κ. Προέδρου, με την αρθρογραφία του Προέδρου του ΣτΕ κ. Κ. Μενουδάκου, του Αρεοπαγίτη επιθεωρητή της πολιτικής Δικαιοσύνης κ. Χρ. Κοσμίδη, του προέδρου της Ένωσης Δικαστών του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Δημητρακόπουλου κλπ. Στην ανάρτηση αυτή αποκάλυπτα ότι στην ποινική δίωξη της κ. Προέδρου συμπεριλαμβάνονταν και ο blogger-διαχειριστής του παρόντος ιστολογίου]. Αυτό θεωρείται κριτική παρατήρηση ενάντια στην Πρόεδρο του Αρείου Πάγου!
ΣΤ) Στην χώρα αυτή προσπαθούν αρκετοί να μας πείσουν ότι ο δικαστής πρέπει να είναι-και να φαίνεται-κομματικά και πολιτικά ουδέτερος για να προκαλεί, υποτίθεται!, εμπιστοσύνη των πολιτών στην κομματική-πολιτική ουδετερότητα του. Στην αντίκρουση αυτής της εντελώς εσφαλμένης άποψης θα είμαι όσο το δυνατόν επιεικής και σύντομος. Γραφικές απορίες blogger:
1) είναι η ελληνική κοινωνία-όπως και ΟΛΕΣ στην Υφήλιο-διασπασμένη σε εχθρικές, μεταξύ τους, κοινωνικές Τάξεις, ναι ή όχι; Και για να μην κατηγορηθώ ως Μαρξιστής [ούτως ή άλλως οι ταμπέλες ανέκαθεν με άφηναν αδιάφορο] αρκούμαι να θυμίσω τον μεγαλύτερο τζογαδόρο [συγνώμη, επενδυτή ήθελα να γράψω] της υφηλίου στην μπαρμπουτιέρα [συγνώμη, εννοούσα στον ναό της virtual economy] της Wall Street, τον περιώνυμο της Berkshire, Mr. Warren Buffett όταν δήλωνε, σχετικά πρόσφατα, "γίνεται ταξικός πόλεμος και η Τάξη μου κερδίζει"! Αν είναι σωστή η ενημέρωση μου, ο Mr Buffett δεν είναι ούτε προλετάριος ούτε αγρότης,
2) Το κράτος, ως δύναμη "ειρηνοποιού" ανάμεσα στις εχθρικές αυτές τάξεις ποιου τα συμφέροντα εκπροσωπεί, ιδίως στην εποχή της μνημονιακής Γενοκτονίας; Της κυρίαρχης ή της εκμεταλλευόμενης;
3) Στην ψευτοκοινοβουλευτική "Δημοκρατία", στην κιβδηλοποιημένη "αντιπροσωπευτική Δημοκρατία" [δημιούργημα των Άγγλων, ουδεμία σχέση έχουσα με την Άμεση Δημοκρατία της Απέλλας και της Πνύκας, φανατικός εραστής των οποίων δηλώνει ο γράφων] των ατομικών ελευθεριών προστατεύονται αυτές καθόλου, ασκούνται αυτές καθόλου, όταν "κινδυνεύει" το Κράτος-"ειρηνοποιός" από τις δικαιολογημένες εξεγέρσεις των εξαθλιωμένων νεόδουλων; Ή μήπως θα πρέπει να θυμηθούμε, επ'  αυτού, τον αείμνηστο Δάσκαλο μας Αριστόβουλο Μάνεση όταν διακήρυσσε, ευστοχότατα-"...Η ελευθερία η πραγματοποιούμενη έν τω πλαισίω τής κρατικώς ώργανωμένης κοινωνικής συμβιώσεως, ήτοι τό καθεστώς ελευθερίας, τό όποίον ενδέχεται νά καθιδρύεται εντός του κράτους, δέν είναι πάντως δυνατόν νά έξικνήται μέχρι τοιούτου σημείου, ώστε νά άφαιρή έξ αύτού τό θεμελιώδες καί είδικόν γνώρισμα του ώς «μηχανισμού καταναγκασμού», τό όποίον αποτελεί τήν ούσίαν παντός κράτους· ούτε νά άλλοιώνη τόν πρωταρχικόν σκοπόν πάσης κρατικής οργανώσεως, ό όποίος έγκειται είς τήν αύτοσυντήρησίν της καί τήν προστασίαν τής ιδίας της υπάρξεως. Τά όρια τής πολιτικής ελευθερίας κείνται είς τους πρωταρχικούς καί βασικούς σκοπούς του κράτους. Εντός αύτού η έν γένει πολιτική ελευθερία δέν δύναται νά νοηθή πέραν ενός «ελαχίστου ορίου συντηρήσεως» του κράτους, δέν δύναται να ύπαρξη έάν και έφ' όσον διακυβεύη τήν διάρκειαν και τήν ύπαρξίν του. Τό Συνταγματικόν Δίκαιον και τών πλέον φιλελευθέρων και τών πλέον δημοκρατικών κρατών διαμορφούται και διαρθρούται πάντοτε κατά τοιούτον τρόπον, ώστε η ελευθερία τών πολιτών νά μή θέτη είς κίνδυνον τήν άσφάλειαν του δεδομένου κράτους. Έν η δε περιπτώσει ό συνδυασμός ασφαλείας του κράτους και πολιτικής έν γένει ελευθερίας δέν καθίσταται δυνατόν νά διατηρηθή, η ασφάλεια του κράτους υπερισχύει καί η ελευθερία υποχωρεί. Δέν υπάρχει τίποτε τό έκπληκτικόν είς τήν διαπίστωσιν αυτήν, άρκεί νά λάβη τις ύπ' όψιν τήν φύσιν και τους πρωταρχικούς σκοπούς του κράτους έν γένει. Έξ άλλου, τόσον η πολιτική ιστορία, όσον καί η παρατήρησις τών συνταγματικών καί νομοθετικών δεδομένων όλων ανεξαιρέτως τών συγχρόνων κρατών βεβαιούν του λόγου τό ασφαλές. Δέον όμως νά σημειωθή ότι οί χάριν τής κρατικής ασφαλείας επιβαλλόμενοι περιορισμοί τής έν γένει πολιτικής ελευθερίας οφείλουν νά μή υπερβαίνουν ώρισμένα ακραία όρια, πέραν τών οποίων εξαλείφεται η «είδοποιός διαφορά» του δεδομένου κράτους ώς φιλελευθέρου ή ώς δημοκρατικού" [στην ανάρτηση, "Σύνταγμα και Ελευθερία". Οι σκέψεις αυτές γράφτηκαν και δημοσιεύτηκαν στον νομικό τύπο το 1962].
4) από το παρατιθέμενο απόσπασμα της επιστολής της κ. Προέδρου του Αρείου Πάγου προς τους ευρωπαίους συναδέλφους της προκύπτει-έστω και ως υποψία!-ότι τάσσεται υπέρ της εξόδου της χώρας από την παρέα των ευρωπαίων "εταίρων" μας, ενδεχόμενο που φαίνεται να τρόμαξε τον "Κριτικό" της; Γιατί λοιπόν αυτός ο πρωτοφανής σε ένταση λασποπόλεμος εναντίον της φτάνοντας στο άθλιο σημείο να εγκαλείται ότι τάχα τέλεσε [ή ενδέχεται να τέλεσε] το έγκλημα της παθητικής δωροδοκίας κατά συγκεκριμένου επιχειρηματία!;
Ζ) Από όλα τα παραπάνω καθίσταται εμφανές ότι κομματική και πολιτική ουδετερότητα αποτελεί φενάκη σε μια ταξικά διασπασμένη κοινωνία. Ο περιώνυμος νομοθέτης που -σε νομικά κείμενα-γίνεται πολλές φορές επίκληση του με τις φράσεις "ο νομοθέτης εννοούσε..", "η βούληση του νομοθέτη είναι..." κλπ δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα συγκεκριμένο σώμα από θλιβερά στρατιωτάκια που εκλέγονται "ελεύθερα", "ακινδυνολόγητα", "μη εκβιαζόμενοι" από τον "κυρίαρχο" λαό εμπορευόμενα την ελπίδα σε μια εποχή και σε ένα περιβάλλον πλήρους ανασφάλειας. Μάλιστα αυτός ο περιώνυμος νομοθέτης έχει φτάσει σε τέτοια απύθμενη ΚΑΤΑΝΤΙΑ ώστε τα μέλη του να ψηφίζουν νόμους χωρίς να τους διαβάζουν ή να τους ψηφίζουν κοιμώμενοι στην αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής απλώς υπακούοντας πειθήνια στον Δικτάτορα του Βερολίνου. Μάλιστα κάποιος απίθανος τύπος από αυτούς έγινε και υπουργός ακριβώς γι' αυτό το προτέρημα του, δηλαδή να ψηφίζει νόμους χωρίς να τους διαβάζει! Όταν λοιπόν ο δικαστής εφαρμόζει τέτοιους νόμους είναι δυνατόν να θεωρηθεί κομματικά και πολιτικά ουδέτερος; Εν γένει, πως μπορείς να είσαι πολιτικά κλπ ουδέτερος σε μια ταξικά διασπασμένη κοινωνία όπου κυριαρχεί η ελάχιστη μειοψηφία των κλεφτών των μέσων παραγωγής πάνω στη συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων της δουλικής εκμετάλλευσης όταν εφαρμόζεις νόμους που εκπροσωπούν και προστατεύουν την θέληση της ισχυρής ελάσσονος μειοψηφίας; Ας μην εμπαίζουμε αλλήλους λοιπόν, είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ αδύνατο αυτό.
Η) Είναι γνωστό ότι η εκάστοτε ηγεσία της ανώτατης δικαιοσύνης επιλέγεται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία. Άραγε, εξ αυτού του λόγου ο εκάστοτε πρόεδρος και εισαγγελέας είναι διαβλητός; είναι μειωμένης αξιοπιστίας; Μα, τότε, δεν απομένει άλλη λύση παρά-και ισχύοντος του τωρινού συστήματος επιλογής της κορυφής της ηγεσίας-να αρνούνται οι δικαστές την ανάληψη της θέσης του προέδρου και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ώστε να μην καθίστανται ύποπτοι κομματικής και πολιτικής εξάρτησης. Θα είχαμε λοιπόν ακέφαλη Δικαιοσύνη! Στις γνωστές προτάσεις των ίδιων των δικαστών να επιλέγεται η ηγεσία τους από αυτούς τους ίδιους, σε κάθε τμήμα των ανωτάτων δικαστηρίων ο εκάστοτε πρόεδρος να εκλέγεται για μονοετή θητεία κλπ. εξ όσων γνωρίζω δεν έχουν αντιταχθεί στις προτάσεις τους αυτές πολλοί δικαστές που κατέλαβαν την ανώτατη αυτή θέση, ούτε έχει πέσει στην αντίληψη μου διαφωνία της σημερινής κ. Προέδρου του Αρείου Πάγου. Επομένως, τι δέον γενέσθαι; Να μείνει ακέφαλη η Δικαιοσύνη για να εξορκίσει αυτή την αδυναμία, αυτή την καχυποψία; Προσωπικά δεν θα με ενοχλούσε καθόλου κάτι τέτοιο, ιδίως δεν θα με ενοχλούσε καθόλου να μείνει η χώρα αυτή χωρίς κυβέρνηση. Και πριν βιαστεί οποιοσδήποτε αδαής και ανιστόρητος να καγχάσει μ'  αυτή την τοποθέτηση μου θα του συνιστούσα να θυμηθεί [για να μην του θυμίσω το καθεστώς των Γενών, την μοναδική αταξική φάση της Ανθρωπότητας] την εντελώς πρόσφατη πολιτική ιστορία ευρωπαϊκής χώρας, τυγχάνει να είναι μάλιστα η πρωτεύουσα της Γερμανικής Ευρώπης, που έμεινε χωρίς κυβέρνηση επί δυο χρόνια. Όταν μάλιστα συνάντησα από κοντά ένα διαδικτυακό γνώριμο μου ο οποίος δραστηριοποιείται ως επιχειρηματίας στην χώρα αυτή [Βέλγιο] αν αλήθευε η απίστευτη είδηση αυτή που είχα διαβάσει στην Βελγική Le Standard, όχι μόνο μου επιβεβαίωσε την αλήθεια της αλλά μου τόνισε ότι το Βέλγιο στα δυο αυτά χρόνια "ακυβερνησίας" κατάφερε να μειώσει το εξωτερικό χρέος του κατά 2,5 μονάδες!! Θα το τονίσω για πολλοστή φορά ότι, τα κοινοβουλευτικά κόμματα, οπουδήποτε, αποτελούν τον καρκίνο της κοινωνίας, και το χειρότερο, αποτελούν εκτροφεία ολοκληρωτικής νοοτροπίας αφού οποιαδήποτε προαγωγή μέλους εκεί μέσα προϋποθέτει, sine qua non, τακτική του οσφυοκάμπτη, θεοποίηση του αρχηγού και συνεχή κλακαδορισμό και, φυσικά, καταδοτισμό κατά του διαφωνούντος στην Ιερά Εξέταση της πειθαρχικής γκιλοτίνας όπου βεβαίως καρατομείται ο διαφωνήσας από την τηλοψία χωρίς την κλήση σε απολογία, εφαρμόζοντας το δικό τους Οργουελικό παρασύνταγμα!
Προσθήκη. Τις μέρες που γράφεται αυτή η ανάρτηση εκδόθηκε-όπως μας ενημέρωσε ο τύπος-η Ολομελειακή του Αρείου Πάγου για το χαράτσι (ΕΕΤΥΔΕ) που εισπραττόταν από την ΔΕΗ και με μειοψηφία μόλις δυο! ψήφων κρίθηκε ως συνάδουσα εν παντί τω συντάγματι ο ρόλος της ΔΕΗ ως φοροεισπρακτικού μηχανισμού αν και ιδιωτική εταιρεία!! Θα ανέμενε κανείς ότι μέσα στους κρίναντες ως συνάδουσα εν παντί τω συντάγματι όλη αυτή την απαράδεκτη ιδιοκτησιοφάγα ιστορία θα ήταν και η σημερινή Πρόεδρος κ. Β. Θάνου-Χριστοφίλου [ως υποτιθέμενη ΣΥΡΙΖΑΙΑ] επειδή προτάθηκε στην θέση αυτή από την σημερινή κυβέρνηση ενώ όταν αντιτάχθηκε [2014] ήταν απλή αρεοπαγίτης και στην εξουσία ήταν άλλη πολιτική παράταξη. Κι όμως, αποδεικνύοντας την βασιμότητα των όσων εξέθεσα μόλις παραπάνω, ενέμεινε στην θέση της περί αντισυνταγματικότητας της ανάθεσης στην ΔΕΗ του ρόλου του φοροεισπράκτορα! Δεν της αξίζει, άραγε, ένα ΕΥΓΕ για την στάση της αυτή-μη επηρεασθείσα από την κυβερνώσα πολιτική παράταξη- αφού έκρινε σύμφωνα με την συνείδηση και την (τεράστια) νομική παιδεία της μη αφιστάμενη από την θέση που εξέφρασε ως μετέχουσα της σύνθεση της ΑΠ 293/ 2014 [βλ. ανάρτηση "ΕΕΤΥΔΕ, παράνομη η είσπραξη μέσω της ΔΕΗ";
Κατόπιν όλων τα παραπάνω σκέψεων καθίσταται εμφανές ότι, σύμφωνα με τον "Κριτικό" της σημερινής Προέδρου του Αρείου Πάγου δεν θα δικαιούνταν να ξανανέβει στην έδρα ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Π. Δημόπουλος για την περήφανη, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ενέργεια του, θα έπρεπε κι αυτός να χαρακτηριστεί όχι μόνο αφελής αλλά και επικίνδυνος γιατί με την περήφανη στάση του έθετε, τάχα, σε κίνδυνο την χώρα γιατί δεν έσκυψε απέναντι στον Γερμανό κατακτητή! Οι ίδιοι αφορισμοί αρμόζουν και στην Ένωση Δικαστών Εισαγγελέων και στην Ένωση Διοικητικών Δικαστών για τις περίφημες παραπάνω ανακοινώσεις τους-άκρως πολιτικότατες, πατριωτικές διακηρύξεις! Οποιοσδήποτε δικαστής λοιπόν αποπειραθεί να ενεργήσει πατριωτικά [Αρχή (και Πράξη) άνδρα δείκνυσι] μη ανεχόμενος άλλο τον εξευτελισμό της πατρίδας του, των εξανδραποδισμένων συμπολιτών του είναι ανίκανος να λέγεται δικαστής και, κατά συνέπεια, δεν δικαιούται να ξανανέβει στην έδρα, θα είναι αφελής κι επικίνδυνος, θα ευτελίζει πολιτισμικά την χώρα μας κλπ. Αντιθέτως, κατά τον "Κριτικό" αυτό, ο δικαστής θα πρέπει να συμπεριφέρεται ως καθαγιαστής της μνημονιακής γενοκτονίας, κατόπιν να υποδέχεται τους μνημονιακούς Τροϊκανούς κατακτητές στο δικαστήριο που νομιμοποίησε την μνημονιακή γενοκτονία, ο πρόεδρος του να διορίζεται δοτός πρωθυπουργός κλπ. Θυμίζω ότι το ειδεχθές, ασυγχώρητο, κακούργημα που διέπραξε η σημερινή Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ήταν ότι, όντας Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου (ή Αρεοπαγίτης) και πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, αρνήθηκε να συναντηθεί με τους Τροϊκανούς κατακτητές σε σχετική αίτηση τους! Και δεν θα της το συγχωρήσουν ΠΟΤΕ αυτό οι Τροϊκανοί κατακτητές. Βεβαίως θα αποτελούσε μεγάλη έκπληξη για τον "Κριτικό" αυτό να έχει διαφορετική πολιτική στάση αφού υπηρετεί ένα πολιτικό αρχηγό που φώναζε μέσα στη Βουλή, μαζί με τον άλλο Ranger και φιλοξενούμενο του Ερωτοδικείου, "φέρτε οποιαδήποτε συμφωνία να υπογράψουμε, μόνο να μην φύγουμε από το ευρώ". Μπορεί βέβαια σήμερα να καμαρώνει-όπως κι ο θλιβερός αρχηγός του-ότι "σώθηκε" η Ελλάδα μένοντας στην μνημονιακή φυλακή [συγνώμη, ήθελα να γράψω μνημονιακό Παράδεισο] της Γερμανικής Ευρώπης απολαμβάνοντας τον μνημονιακό Παράδεισο της ραγδαία αυξανόμενης υπογεννητικότητας, της μετανάστευσης της νεολαίας μας, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, της αύξησης των αυτοκτονιών κλπ. Όσοι δικαστές λοιπόν σκεφτούν και ενεργήσουν δημοσίως, πατριωτικά, όπως έπραξαν οι ενδεικτικά ανωτέρω αναφερθέντες Δικαστές και Ενώσεις, η ποινή είναι μια: η γκιλοτίνα της "Κριτικής" του ανωτέρω "Κριτικού" και των ομοϊδεατών του. Φαίνεται ότι-για τον "Κριτικό" αυτόν-, ο δικαστής πρέπει να παραμείνει προσκολλημένος στην εποχή-και στις διδαχές-του Charles de Montesquieu, "οι δικαστές δεν είναι παρά το στόμα που απαγγέλλει τις κυρώσεις του νόμου, όντα άψυχα, που δεν μπορούν να μετριάσουν το κύρος και την αυστηρότητα των νόμων" [το πνεύμα των νόμων, σελ. 158, έκδοση ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΔΗΣ, χωρίς χρονολογία].  Εν τέλει, το να "κριτικάρεις" με τέτοιο τρόπο όσους δημόσιους λειτουργούς αντιστέκονται στη  βάρβαρη, δεύτερη Γερμανική Κατοχή, είναι ένας έξυπνος τρόπος για να βγεις από την πολιτική, και όχι μόνο, αφάνεια. Και παραφράζοντας τον Αλεξανδρινό Κ.Κ, "μα, για Βρετανούς θα μιλάμε τώρα;" Ή για να ανακαλέσω στην μνήμη μου και να παραφράσω ελαφρώς τον Κάρολο Μ, "κακόμοιροι Βρετανοί, θέλησαν να σας μεταχειριστούν σαν Έλληνες"!
Θ) Είναι γνωστό ότι η τωρινή κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου στην έγκληση της κατά του "Κριτικού" αυτού συμπεριέλαβε και μένα με τις κατηγορίες της εξύβρισης και της δυσφήμισης δια των blogs επειδή φιλοξένησα το γνωστό άρθρο του. Ουδέποτε είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι η κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου έπεσε θύμα παραπληροφόρησης (αν όχι πλεκτάνης εις βάρος της). Επικοινώνησα εγγράφως με την κ. Πρόεδρο ενημερώνοντας την ότι στην επίμαχη ανάρτηση μου, όχι μόνο δεν ασπάζομαι την "κριτική" αυτή αλλά αντιθέτως, αφίσταμαι σαφώς από αυτήν και εξέφρασα την ευχή, μάλιστα, και άλλοι δικαστές να ακολουθήσουν το σπουδαίο, πατριωτικό, παράδειγμα της. Χαίρομαι που την ακολούθησαν η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και η Ένωση Διοικητικών Δικαστών. Η ευχή μου βρήκε ευήκοα ώτα ως φαίνεται εκ των υστέρων. Και μη έχοντας δώσει-ΟΥΔΕΠΟΤΕ στον δημόσιο, δικαστικό βίο της- δείγματα ότι αρέσκεται στην αδικία η κ. Πρόεδρος ήμουν απόλυτα πεπεισμένος ότι θα διορθώσει την έγκληση της αυτή. Κατόπιν της έγγραφης ενημέρωσης μου προς την κ. Πρόεδρο εκφράσαμε και οι δυο την κοινή επιθυμία να συναντηθούμε, πράγμα που έγινε στο γραφείο της (αριθμός 404 στον τέταρτο όροφο, στον Άρειο Πάγο) την Τρίτη 28-6-2016 και ώρα 10.00. Τα πραγματικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στο γραφείο της είναι, εν συντομία, τα εξής: όταν με ειδοποίησε η ευγενέστατη γραμματέας της κ. Καίτη Τσιώλη ότι η κ. Πρόεδρος θα με δεχθεί στο γραφείο της, προχώρησα από το χωλ προ αυτό. Μπαίνοντας της είπα, "Καλημέρα Σας κ. Πρόεδρε". Η κ. Πρόεδρος σηκώθηκε από το γραφείο της, προχώρησε προς εμένα δίδοντας μου το χέρι της για χαιρετισμό λέγοντας μου, "καλώς ήρθατε κ. Φραγκούλη, καθήστε παρακαλώ". Αμέσως δε με ερώτησε με διάσπαρτο το φωτεινό χαμόγελο της στο πρόσωπο της [ο φακός είναι κατάφωρα άδικος μαζί της!], "θα πάρετε ένα καφέ"; Είναι γνωστό στην χώρα αυτή τι σημαίνει δικαστική εξουσία, πόσο τρομερή δύναμη διαθέτει ακόμη κι ένας δικαστικός πάρεδρος, πόσο μάλλον ένας Πρόεδρος του Αρείου Πάγου! Επίσης, πόσο δύσκολο είναι να συναντήσεις ένα Πρόεδρο του Αρείου Πάγου [είτε πολίτης είτε δικαστής] μέσα στον Άρειο Πάγο. Από την εξιστόρηση αυτών των γεγονότων τι εντύπωση μπορεί να σχηματίσει κανείς για την τωρινή κ. Πρόεδρο; Πρόκειται άραγε για αλαζονική Γυναίκα βάσει και της τρομερής δύναμης που της προσδίδει το αξίωμα της; Η αρνητική απάντηση είναι αυτονόητη. Επίσης, άξιο μνείας ότι η κ. Πρόεδρος μου αφιέρωσε από τον υπερπολύτιμο χρόνο της μια ολόκληρη ώρα!!
Μέχρι σήμερα-όπως προκύπτει και από την σελίδα "Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΟΥ" του παρόντος ιστολογίου μου-δυο δικαστικές αποφάσεις χάραξαν την ζωή μου [η μια εξ αυτών λίγο έλειψε να με σβήσει από Δικηγόρο]. Μετά την συνάντηση μου με την κ. Πρόεδρο του Αρείου Πάγου θεωρώ ως την κορυφαία στιγμή της ζωής μου την συνάντηση αυτή. Και την θεωρώ κορυφαία όχι γιατί συνάντησα κάποιον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου [δεν έχω συνηθίσει στην τριανταδυάχρονη δικηγορική καριέρα μου να μπαίνω στα γραφεία των δικαστών ούτε να ξεχωρίζω τους δικαστές ανάλογα του βαθμού τους] αλλά γιατί συνάντησα την συγκεκριμένη ΚΥΡΙΑ που, κατ'  αγαθή τύχη για την ελληνική Δικαιοσύνη, συνέπεσε να κατέχει αυτό το ΚΟΡΥΦΑΙΟ αξίωμα. Και γι'  αυτό ανήκουν συγχαρητήρια στον Πανεπιστημιακό Δάσκαλο Υπουργό κ. Νίκο Παρασκευόπουλο. Είναι γνωστό για τους γνωρίζοντες νομικά και δραστηριοποιούνται στον χώρο της ελληνικής Δικαιοσύνης ότι η κ. Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο θηλυκός Απόστολος Γεωργιάδης της ελληνικής Δικαιοσύνης, εγώ δε την έχω χαρακτηρίσει πρόσφατα ισάξια στην επιστημονική κατάρτιση με τον αείμνηστο Πρόεδρο του Αρείου Πάγου Στέφανο Ματθία [θυμηθείτε την ανάρτηση μου με τίτλο "ΕΕΤΥΔΕ, παράνομη η είσπραξη μέσω της ΔΕΗ"]. Εν κατακλείδι, νιώθω πολύ τυχερός που η Ειμαρμένη με ευνόησε να συναντήσω μια ΚΥΡΙΑ με την συγκεκριμένη σπουδαία, έντονη Προσωπικότητα και την υψηλή θέση της στην Κοινωνία που της προσδίδει και τρομερή δύναμη αλλά που δεν την κατέστησε αυτή η προνομία, Γυναίκα αλαζόνα! Από την συνάντηση αυτή αποχώρησα πολύ πλούσιος!

Τελειώνοντας, παραθέτω-με την έγκριση βεβαίως της κ. Προέδρου-φωτοτυπία από την ανακλητική της δήλωση στην έγκληση της για την δυσφήμιση από το γνωστό άρθρο. Σχετικό απόσπασμα από την ανακλητική δήλωση της: "...Δηλώνω ότι ουδεμία πρόθεση είχα να αμφισβητήσω ή να απαξιώσω τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τον ως άνω ιστότοπο, ο οποίος, όπως εκ των υστέρων πληροφορήθηκα και διαπίστωσα και η ίδια είναι έγκριτος, αξιόπιστος και ευρύτερα αναγνωρισμένος"! Βεβαίως μετά από αυτή την άκρως κολακευτική δήλωση της κ. Προέδρου του Αρείου Πάγου μου έρχονται στον νου οι φράσεις του εθνικού τηλεδιασκεδαστή μας, "σημασία δεν έχει τι λένε για σένα αλλά ΠΟΙΟΣ το λέει"!

Υ.Γ. Κατά καιρούς ακούγονται προτάσεις για σχηματισμό κυβερνήσεων από προσωπικότητες [εντός ή εκτός εισαγωγικών]. Μας έχουν κάψει αυτές οι προσωπικότητες! Τι σημαίνει, άραγε, προσωπικότητα; Συσσώρευση πανεπιστημιακών πτυχίων; Έτσι φαίνεται να συμβαίνει στην χώρα μας. Κανείς δεν ερευνά όμως το θάρρος αυτών των προσωπικοτήτων, κανείς! Ευκαιρία λοιπόν, στα μαύρα χρόνια της μνημονιακής σκλαβιάς να αναλάβουν την εκπροσώπηση του εξανδραποδισμένου λαού μας προσωπικότητες που δεν σωρεύουν απλώς πτυχία αλλά που στον κοινωνικό στίβο δείχνουν ότι μπορούν να πουν ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ! Και σ'  αυτές τις προσωπικότητες πρωτεύουσα θέση στο να πουν το ΟΧΙ, το μεγάλο όχι, έχουν η σημερινή Πρόεδρος του Αρείου Πάγου αλλά και στελέχη της Ένωσης Δικαστών Εισαγγελέων και της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών.
στο σημείο 23:10 της χρονομπάρας ακούγονται σχόλια μου για την κ. Πρόεδρο του Αρείου Πάγου σε ομιλία μου στις 21-10-2015 με αντικείμενο την κύρια κατοικία και τον νέο ΚΠολΔ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis