Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Περιβάλλον, ελαιοτριβείο, απόσταση από οικισμούς.

Προστασία περιβάλλοντος και έγκριση περιβαλλοντικών όρων σε ελαιοτριβείο. Η εγκατάσταση σε οικισμούς υφιστάμενους προ της 16.8.1923 καθώς και σε απόσταση 500 μέτρων περιμετρικώς των ορίων τους χρήσεων χαμηλής όχλησης που είναι συμβατές με το χαρακτήρα του οικισμού, είναι επιτρεπτή μετά την οριοθέτηση των οικισμών αυτών και εφόσον θεσμοθετηθεί στα πλαίσια σχεδιασμού σχετική πρόβλεψη. Η ρύθμιση του άρθρου 6 παρ. 1 εδ. γ΄ του ν. 3325/2005 αντίκειται στο άρθρο 24 του Συντάγματος. Η παράλειψη της Διοίκησης να ορίσει χρήσεις γης ενός οικισμού δεν καθιστά επιτρεπτή οποιαδήποτε χρήση εντός αυτών, συμπεριλαμβανομένων και των οικισμών, στους οποίους έχει λάβει χώρα αγροτική διανομή. Μη νόμιμη αντίθετη κρίση της Διοίκησης. Δεκτή η αίτηση ακύρωσης.

 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ, ΤΜΗΜΑ Ε΄, 1595/ 2015

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου 2012, με την εξής σύνθεση: Αγγ. Θεοφιλοπούλου, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Ε’ Τμήματος, Μ. Γκορτζολίδου, Θ. Αραβάνης, Σύμβουλοι, Χρ. Ντουχάνης, Ρ. Γιαννουλάτου, Πάρεδροι.  

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση α) της 10300/3.10.2006 πράξης του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία αναγνωρίσθηκε οριστικώς ελαιοτριβείο του ..., εγκατεστημένο στο Δημοτικό Διαμέρισμα Αργυροτόπου του Δήμου Συβότων του Ν. Θεσπρωτίας, με κωδικό 3210324, β) της 628/σχ.710/11.10.2006 απόφασης του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία εγκρίθηκαν μέχρι τις 30.4.2009 περιβαλλοντικοί όροι ελαιοτριβείου του ..., δυναμικότητας επεξεργασίας ποσότητας μικρότερης των 10 τόνων ελαιοκάρπου ημερησίως, στο Δ.Δ. Αργυροτόπου του Δήμου Συβότων του Ν. Θεσπρωτίας, γ) της 919/2006/16.1.2007 απόφασης του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία τροποποιήθηκε η ανωτέρω υπό στ. β΄απόφαση ως προς τη συνολική ισχύ των μηχανημάτων του ελαιοτριβείου [ως θέση του οποίου μνημονεύεται το Δ.Δ. Πλαταριάς, αλλά από το σύνολο των στοιχείων του φακέλου προκύπτει ότι πρόκειται για την ίδια μονάδα], η οποία ορίσθηκε σε 155,60 ΗΡ, και παρατάθηκε η ισχύς των περιβαλλοντικών όρων μέχρι τις 31.12.2010, δ) της 545/σχ. 473, 424/23.7.2007 απόφασης του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία καταργήθηκαν οι ανωτέρω υπό στ. β΄ και γ΄ πράξεις και εγκρίθηκαν μέχρι τις 31.12.2012 περιβαλλοντικοί όροι ελαιοτριβείου του ως άνω ... ημερήσιας δυναμικότητας μικρότερης των 10 τόνων πρώτης ύλης και (μονάδας) τυποποίησης – εμφιάλωσης ελαιολάδου μικρότερης των 5 τόνων, με αύξηση ισχύος μηχανολογικού εξοπλισμού από 119,02 KW – 161,71 HP σε 131,75 KW – 178,05 HP σε ακίνητο στο Δ.Δ. Αργυροτόπου του Δήμου Συβότων του Ν. Θεσπρωτίας ε) της 1380/246/9.5.2008 απόφασης του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία εγκρίθηκαν μέχρι τις 31.12.2012 περιβαλλοντικοί όροι ελαιοτριβείου του ως άνω .., ημερήσιας δυναμικότητας μικρότερης των 10 τόνων πρώτης ύλης και μονάδας τυποποίησης – εμφιάλωσης ελαιολάδου δυναμικότητας μικρότερης των 5 τόνων ημερησίως, καθώς και μονάδας εξευγενισμού ελαιολάδου δυναμικότητας μικρότερης των 5 τόνων ημερησίως, σε γήπεδο 7.923 τ.μ. στον Αργυρότοπο του Δήμου Συβότων του Ν. Θεσπρωτίας, και στ) της 945/25.6.2008 απόφασης του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία χορηγήθηκε στον προαναφερόμενο ... άδεια εγκατάστασης μονάδας ελαιοτριβείου, εξευγενισμού και εμφιάλωσης ελαιολάδου στο Δ.Δ. Αργυροτόπου του Δήμου Συβότων του Ν. Θεσπρωτίας. 
5. Επειδή, τόσο η δεύτερη προσβαλλόμενη 628/σχ. 710/ 11.10.2006 απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων όσο και η τροποποιητική της, τρίτη προσβαλλόμενη 919/2006/16.1.2007 απόφαση του Νομάρχη Θεσπρωτίας, «καταργήθηκαν» με την τέταρτη προσβαλλόμενη 545/σχ. 473, 424/23.7.2007 απόφαση του Νομάρχη Θεσπρωτίας, η οποία, κατά την έννοιά της, αντικατέστησε τις πράξεις αυτές εγκρίνοντας νέους περιβαλλοντικούς όρους της όλης μονάδας ελαιοτριβείου και τυποποίησης και εμφιάλωσης ελαιολάδου, η διάρκεια των οποίων ορίσθηκε μέχρι τις 31.12.2012. Και αυτή, όμως, η απόφαση «καταργήθηκε», δηλαδή αντικαταστάθηκε από την πέμπτη προσβαλλόμενη 1380/246/9.5.2008 απόφαση του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία εγκρίθηκαν περιβαλλοντικοί όροι της ίδιας μονάδας, με την προσθήκη της δραστηριότητας του εξευγενισμού ελαιολάδου, διάρκειας μέχρι την 31.12.2012. Κατά συνέπεια, η δεύτερη, η τρίτη και η τέταρτη από τις προσβαλλόμενες πράξεις, οι οποίες είχαν ήδη αντικατασταθεί και δεν ίσχυαν κατά το χρόνο ασκήσεως της αιτήσεως ακυρώσεως, που κατατέθηκε στις 30.7.2010, προσβάλλονται απαραδέκτως για το λόγο αυτό. Η αίτηση είναι, επομένως, απορριπτέα ως προς τις πράξεις αυτές. Πρέπει, επίσης, να απορριφθεί η αίτηση και κατά το μέρος που αφορά την πρώτη προσβαλλόμενη 10300/3.10.2006 πράξη του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία αναγνωρίσθηκε οριστικώς το επίμαχο ελαιοτριβείο, διότι κατά της πράξης αυτής, η οποία εκδόθηκε κατ’ εφαρμογή της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης που ρυθμίζει την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών και της ελληνικής νομοθεσίας που εκδόθηκε σε συμμόρφωση προς αυτήν, δεν προβάλλεται κανένας λόγος ακυρώσεως. 
6. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι πριν από την έκδοση της πέμπτης και της έκτης προσβαλλόμενης πράξης, είχε εκδοθεί η 939/29.11.2007 πράξη του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία είχαν και πάλι εγκριθεί περιβαλλοντικοί όροι για το ελαιοτριβείο του παρεμβαίνοντος. Η ενδιάμεση αυτή έγκριση περιβαλλοντικών όρων δεν προσβάλλεται με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως, αλλά κατ’ αυτής οι αιτούσες άσκησαν διοικητική προσφυγή ενώπιον του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Ηπείρου, η οποία φέρει ημερομηνία 14.12.2007 και κατατέθηκε στην Περιφέρεια την 2.1.2008. Η εν λόγω προσφυγή απορρίφθηκε με την 5617/983/11.2.2008 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Ηπείρου, κατά της οποίας οι αιτούσες άσκησαν αυτοτελή αίτηση ακυρώσεως. Από αυτή την αίτηση ακυρώσεως, η οποία φέρει ημερομηνία 21.4.2008 και ήχθη προς συζήτηση κατά την ίδια δικάσιμο με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως, οι αιτούσες δήλωσαν παραίτηση στο ακροατήριο. Εξάλλου, από την άσκηση της ως άνω διοικητικής προσφυγής κατά της ενδιάμεσης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων του ελαιοτριβείου του παρεμβαίνοντος προκύπτει πλήρης γνώση εκ μέρους των αιτουσών των προηγηθείσων δεύτερης, τρίτης και τέταρτης εκ των προσβαλλομένων πράξεων, η αίτηση ακυρώσεως κατά των οποίων είναι, κατά τα αναφερόμενα στην προηγούμενη σκέψη, απορριπτέα ως απαράδεκτη. Δεν προκύπτει, όμως, γνώση της πέμπτης και της έκτης προσβαλλόμενης πράξης, δηλαδή της τελευταίας έγκρισης περιβαλλοντικών όρων και της άδειας εγκατάστασης, οι οποίες εκδόθηκαν σε μεταγενέστερο χρόνο. Τέλος, από τα στοιχεία του φακέλου και, ιδίως, το φύλλο της τοπικής εφημερίδας «Η έρευνα» της 26.5.2008 και την από 27.11.2007 εξώδικη δήλωση των αιτουσών, δεν μπορεί να συναχθεί τεκμήριο πλήρους γνώσης των δύο παραδεκτώς προσβαλλομένων πράξεων, προεχόντως διότι το πρώτο από τα στοιχεία αυτά είναι προγενέστερο της έκτης προσβαλλόμενης πράξης, το δε δεύτερο προγενέστερο και της πέμπτης, τις οποίες οι αιτούσες δεν ήταν δυνατόν, βεβαίως, να γνωρίζουν, πριν αυτές εκδοθούν. Κατά συνέπεια, η αίτηση ασκείται παραδεκτώς κατά της πέμπτης και της έκτης προσβαλλόμενης πράξης, που είναι συναφείς μεταξύ τους, και είναι εξεταστέα κατ’ ουσία ως προς τις πράξεις αυτές. 
7. Επειδή, με το άρθρο 9 παρ. 1 του από 2/13-3-1981 π.δ/τος "περί των ληπτέων υπ’ όψιν στοιχείων και του τρόπου καθορισμού των ορίων των προ της 16-8-1923 υφισταμένων οικισμών των στερουμένων εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου ως και καθορισμού των όρων και περιορισμών δομήσεως των οικοπέδων αυτών" (Δ΄138), είχε απαγορευθεί η ανέγερση οχλουσών επαγγελματικών βιομηχανικών ή βιοτεχνικών εγκαταστάσεων, εντός των ορίων των οικισμών αυτών, καθώς και σε απόσταση τουλάχιστον 500 μέτρων περιμετρικώς των καθοριζομένων ορίων τους. Στη συνέχεια, με το άρθρο 7 παρ. 3 του από 24-4/3-5-1985 π.δ/τος με τίτλο "τρόπος καθορισμού ορίων οικισμών της Χώρας μέχρι 2.000 κατοίκους, κατηγορίες αυτών και καθορισμός όρων και περιορισμών δόμησής τους" (Δ΄181) ορίσθηκε ότι, εντός των ορίων των οικισμών και εντός κύκλου ακτίνας 800 μ. από το κέντρο των παραλιακών, τουριστικών, περιαστικών, δυναμικών και αξιολόγων συνεκτικών οικισμών, απαγορεύεται η ανέγερση ή και η επέκταση βιοτεχνικών ή βιομηχανικών εγκαταστάσεων μέσης και υψηλής οχλήσεως, ως κέντρο δε του οικισμού ορίσθηκε με το άρθρο 4 του π.δ/τος αυτού, το πρωτεύον κέντρο του, το οποίο συγκεντρώνει τις κύριες κοινωνικές λειτουργίες, όπως πλατεία, εκκλησία, σχολείο, κοινοτικό κατάστημα, εμπορικές εγκαταστάσεις. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 2, 3 παρ. 1 και 5 παρ. 1 του ιδίου π.δ/τος, η διάκριση και κατάταξη των οικισμών σε κατηγορίες, τα όρια των οικισμών και η αρτιότητα των γηπέδων, καθορίζονται με απόφαση του οικείου Νομάρχη, κατά δε το άρθρο 9 παρ. 1 αυτού, από τη δημοσίευση της νομαρχιακής απόφασης καθορισμού των ορίων των οικισμών, κατάταξης τους σε κατηγορίες και προσδιορισμού της αρτιότητας των γηπέδων δεν εφαρμόζονται, πλην των άλλων, και οι διατάξεις του ανωτέρω από 2-3-1981 π.δ/τος. Η ως άνω όμως διάταξη του άρθρου 7 παρ. 3 του από 24-4/3-5-1985 π.δ/τος, είναι ανίσχυρη, όπως κρίθηκε με την 4996/1988 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, διότι επιφέρει, σε σύγκριση με την κανονιστική ρύθμιση του διατάγματος του έτους 1981, επιδείνωση στο οικιστικό περιβάλλον, κατά παράβαση του άρθρου 24 παρ. 2 του Συντάγματος. Ακολούθησε το νεότερο από 25-4/16-5-1989 π.δ/μα με τίτλο "Τροποποίηση του από 24-4-1985 Π.Δ/τος "Τρόπος καθορισμού ορίων οικισμών της Χώρας μέχρι 2.000 κατοίκους, κατηγορίες αυτών και καθορισμός όρων και περιορισμών δόμησής τους (Δ΄ 181)" (Δ΄293), με το άρθρο 1 παρ. 4 του οποίου αντικαταστάθηκε η κριθείσα ανίσχυρη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 7 του διατάγματος του έτους 1985 ως εξής: «3. Απαγορεύεται η ανέγερση βιομηχανικών και βιοτεχνικών εγκαταστάσεων μέσης και υψηλής όχλησης εντός των εγκεκριμένων ορίων των οικισμών και εντός ζώνης που εκτείνεται περιμετρικά του οικισμού και σε απόσταση 500 μ. από τα όρια του οικισμού, όπως αυτά ισχύουν ...». Και η νεότερη αυτή κανονιστική ρύθμιση, όπως έχει ήδη κριθεί, επιφέρει επιδείνωση στο οικιστικό περιβάλλον σε σχέση με εκείνη του διατάγματος του 1981, διότι εξαιρεί από τη θεσπιζόμενη απαγόρευση τις εγκαταστάσεις χαμηλής οχλήσεως, τούτο δε κατά παράβαση της συνταγματικής επιταγής του άρθρου 24 παρ. 2 του Συντάγματος και, συνεπώς, και η διάταξη του άρθρου 1 παρ. 4 του από 25-4/16-5-1989 π.δ/τος δεν θεσπίσθηκε νομίμως και είναι ανίσχυρη (ΣτΕ 3218/2010 Ολομ.). Περαιτέρω, με το άρθρο 6 παρ. 1 περ. γ΄ του ν. 3325/2005 (Α΄68) επετράπη «σε περιοχές εντός οικισμών προϋφισταμένων της 16.8.1923, σύμφωνα με το Π.Δ. 2/13.3.1981 (ΦΕΚ 138 Δ΄), η εγκατάσταση μόνο επαγγελματικών εργαστηρίων και αποθηκών της παρ. 1γ του άρθρου 2, που διαθέτουν για τη λειτουργία τους μηχανολογικό εξοπλισμό του οποίου η κινητήρια ισχύς δεν υπερβαίνει τα είκοσι δύο (22) KW ή η θερμική τα πενήντα (50) KW, … εφόσον οι πιο πάνω δραστηριότητες ανήκουν στη χαμηλή όχληση. Σε απόσταση 500 μέτρων από τα όρια των πιο πάνω οικισμών επιτρέπεται η εγκατάσταση δραστηριοτήτων χαμηλής όχλησης». Τέλος, με το άρθρο 39 παρ. 1 περ. β του ως άνω νόμου καταργήθηκε η παρ. 1 του άρθρου 9 του από 2.3.1981 π.δ/τος (Δ΄ 138), όπως είχε αντικατασταθεί με το από 5.5.1984 π.δ/γμα (Δ΄ 341). 
8. Επειδή, από την αντιπαραβολή της, ήδη καταργηθείσης με το άρθρο 39 παρ. 1β του ν. 3325/2005 διατάξεως του άρθρου 9 παρ. 1 του από 2/13.3.1981 π.δ/τος (Δ΄ 138) προς τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 εδ. γ΄ του ν. 3325/2005 προκύπτει ότι, ενώ με το ως άνω διάταγμα απαγορευόταν η ανέγερση οχλουσών εν γένει εγκαταστάσεων, ανεξάρτητα από το βαθμό οχλήσεως, δηλαδή και των εγκαταστάσεων χαμηλής οχλήσεως, μέσα στους οικισμούς τους υφισταμένους προ της 16.8.1923 και σε απόσταση 500 μέτρων περιμετρικώς των ορίων αυτών, με την ως άνω διάταξη του ν. 3325/2005 επετράπη η εγκατάσταση εντός των οικισμών αυτών επαγγελματικών εργαστηρίων χαμηλής όχλησης, κινητήριας ισχύος μέχρι 22 KW ή θερμικής ισχύος μέχρι 50 KW και η εγκατάσταση των λοιπών δραστηριοτήτων χαμηλής όχλησης σε απόσταση 500 μέτρων από τα όρια τους. Δεδομένου, όμως, ότι, όπως έχει παγίως κριθεί (Σ.τ.Ε. 10/88, 1159/89, 645/1995, 2769/1998 κ.ά,) από το άρθρο 24 του Συντάγματος, επιβάλλονται ως κριτήρια για τη χωροταξική αναδιάρθρωση της χώρας, την ανάπτυξη και την πολεοδόμηση των οικιστικών περιοχών η εξυπηρέτηση της λειτουργικότητας και ανάπτυξης των οικισμών και η εξασφάλιση των καλύτερων δυνατών όρων διαβιώσεως, με τη λήψη των κατάλληλων μέτρων για την αναβάθμιση του οικιστικού περιβάλλοντος και, πάντως, δεν επιτρέπονται ρυθμίσεις και μέτρα που συνεπάγονται επιδείνωσή του, η νέα ρύθμιση του άρθρου 6 παρ. 1 εδ. γ΄ του ν. 3325/2005, συνεπαγομένη επιβάρυνση των ανωτέρω οικισμών από την άποψη χρήσης των ακινήτων, επιφέρει επιδείνωση του οικιστικού περιβάλλοντος κατά παράβαση της ως άνω συνταγματικής επιταγής. Η εγκατάσταση, πάντως, και μέσα στους οικισμούς τους υφιστάμενους προ της 16.8.1923 καθώς και σε απόσταση 500 μέτρων περιμετρικώς των ορίων τους χρήσεων χαμηλής όχλησης που είναι συμβατές με το χαρακτήρα του οικισμού, είναι επιτρεπτή μετά την οριοθέτηση των οικισμών αυτών και εφόσον θεσμοθετηθεί με τα προβλεπόμενα στη νομοθεσία εργαλεία χωροταξικού σχεδιασμού σχετική πρόβλεψη (ΣτΕ 3218/2010 Ολομ.). 
9. Επειδή, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης, με το από 7.8.1919 β.δ/μα (Α΄184) ιδρύθηκε «εν τη Υποδιοικήσει Φιλιατών» του (τότε) Νομού Ιωαννίνων ο συνοικισμός Αρβενίτσα ως Κοινότητα Αρβενίτσας και έδρα τον ομώνυμο συνοικισμό (α/α 73). Η Κοινότητα αυτή μετονομάσθηκε σε Κοινότητα Αργυροτόπου με το από 11.9.1928 πρ. δ/μα (Α΄193), ο δε οικισμός Αργυροτόπου, στον οποίο, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, έχει λάβει χώρο αγροτική διανομή, απογράφηκε ως αυτοτελής οικισμός κατά τα έτη 1920, 1928, 1940, 1951, 1961, 1971, 1981, 1991 και 2001 (βλ. από 19.7.2010 βεβαίωση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και 2272/16.4.2008 βεβαίωση του Αντιδημάρχου Συβότων του Νομού Θεσπρωτίας, που εκδόθηκε μετά από αίτηση των αιτουσών). Με την 628/σχ.710/11.10.2006 απόφαση του Νομάρχη Θεσπρωτίας εγκρίθηκαν μέχρι τις 30.4.2009 περιβαλλοντικοί όροι ελαιοτριβείου του παρεμβαίνοντος, δυναμικότητας επεξεργασίας ποσότητας μικρότερης των 10 τόνων ελαιοκάρπου ημερησίως, στο Δ.Δ. Αργυροτόπου, το οποίο ήδη ανήκε στο Δήμο Συβότων του Ν. Θεσπρωτίας. Ακολούθως εκδόθηκαν η 919/2006/16.1.2007 απόφαση του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία τροποποιήθηκε η ανωτέρω απόφαση ως προς τη συνολική ισχύ των μηχανημάτων του ελαιοτριβείου, η οποία ορίσθηκε σε 155,60 ΗΡ, και παρατάθηκε η ισχύς των περιβαλλοντικών όρων μέχρι τις 31.12.2010, και η 545/σχ. 473, 424/23.7.2007 απόφαση του ίδιου Νομάρχη, με την οποία αντικαταστάθηκαν οι ανωτέρω πράξεις και εγκρίθηκαν μέχρι τις 31.12.2012 περιβαλλοντικοί όροι ελαιοτριβείου του ως άνω ... ημερήσιας δυναμικότητας μικρότερης των 10 τόνων πρώτης ύλης και (μονάδας) τυποποίησης – εμφιάλωσης ελαιολάδου μικρότερης των 5 τόνων, με αύξηση ισχύος μηχανολογικού εξοπλισμού από 119,02 KW – 161,71 HP σε 131,75 KW – 178,05 HP. Στη συνέχεια, εκδόθηκε η 939/29.11.2007 πράξη του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία εγκρίθηκαν και πάλι περιβαλλοντικοί όροι για την ίδια μονάδα, με αύξηση, όμως, της ισχύος του μηχανολογικού εξοπλισμού σε 131,75 KW -178,05 HP, και η παραδεκτώς προσβαλλόμενη 1380/246/9.5.2008 απόφαση του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία εγκρίθηκαν μέχρι τις 31.12.2012 οι περιβαλλοντικοί όροι της όλης μονάδας, στην οποία είχε προστεθεί επιμέρους μονάδα εξευγενισμού ελαιολάδου δυναμικότητας μικρότερης των 5 τόνων ημερησίως. Η επίμαχη δραστηριότητα ελαιοτριβείου, τυποποίησης, εμφιάλωσης και εξευγενισμού ελαιολάδου επετράπη σε ακίνητο συνολικού εμβαδού 7.293 τ.μ., στο οποίο, κατά το χρόνο έκδοσης των προσβαλλομένων πράξεων, υφίσταντο ή επρόκειτο να κατασκευασθούν, μεταξύ άλλων, ισόγειο κτίσμα 4,00 Χ 6,60 τ.μ. με υπόγειο, δύο υπόγειες δεξαμενές 6,00 Χ 6,00 τ.μ. και 5,20 Χ 9,00 τ.μ., και κτίριο 15,00 Χ 30,00 Χ 6,95 κ.μ. Το τελευταίο από τα κτίρια αυτά, εμβαδού 450,00 τ.μ. και ύψους 6,95 μ., προορίζεται να στεγάσει τη μονάδα εξευγενισμού – ραφιναρίσματος του ελαιολάδου, η διαδικασία της οποίας περιλαμβάνει τη συνεχή λεύκανση – αποχρωματισμό, την εξουδετέρωση της κακοσμίας και το φυσικό καθαρισμό του ελαιολάδου. Από το φάκελο, εξάλλου, προκύπτει (βλ. 5921/9.12.2009 έγγραφο της Διεύθυνσης Πολεοδομίας, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσπρωτίας προς το Συμβούλιο της Επικρατείας) ότι η εν λόγω δραστηριότητα θα αναπτύσσεται σε χώρο εντός εγκεκριμένου σχεδίου (διανομής συνοικισμού) του οικισμού Αργυροτόπου, ότι αποτελεί δραστηριότητα της 4ης υποκατηγορίας της 2ης κατηγορίας της Ομάδας 9 των έργων και δραστηριοτήτων, όπως αυτές κατατάσσονται με την ΗΠ 15393/2332/5.8.2002 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (Β΄1022) και συνιστά βιομηχανική δραστηριότητα χαμηλής όχλησης, σύμφωνα με την 13727/724/24.7.2003 κοινή απόφαση των Υφυπουργών Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων (Β΄1087). Προκύπτει, τέλος (βλ. 5215/20.11.2006 έγγραφο της Διεύθυνσης Πολεοδομίας και Χωροταξίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσπρωτίας προς τον παρεμβαίνοντα), ότι το σχέδιο του οικισμού δεν περιέχει πρόβλεψη σχετική με τις επιτρεπόμενες χρήσεις γης στην περιοχή. Τέλος, εκδόθηκε η τελευταία προσβαλλόμενη 945/25.6.2008 απόφαση του Νομάρχη Θεσπρωτίας, με την οποία χορηγήθηκε στον παρεμβαίνοντα άδεια εγκατάστασης της εν λόγω μονάδας. 
10. Επειδή, οι προσβαλλόμενες πράξεις, οι οποίες αφορούν σε βιομηχανική μονάδα που πρόκειται να λειτουργήσει εντός οικισμού, και μάλιστα στο κέντρο του, εκδόθηκαν εν γνώσει της Διοικήσεως ότι δεν είναι επιτρεπτή η εγκατάσταση βιομηχανικών μονάδων ακόμη και χαμηλής όχλησης με βάση το μνημονεύομενο στην έβδομη σκέψη από 2/13-3-1981 π.δ/μα, αλλά υπό την αντίληψη ότι η εν λόγω απαγόρευση δεν ισχύει ως προς τους οικισμούς για τους οποίους δεν ισχύουν περιορισμοί χρήσεων γης (βλ., μεταξύ άλλων, 5617/983/11.2.2008 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Ηπείρου, με την οποία, κατά τα προαναφερόμενα, απορρίφθηκε προσφυγή των αιτουσών κατά μιας από τις ως άνω εγκρίσεις περιβαλλοντικών όρων), όπως είναι ο προκείμενος. Η παράλειψη, όμως, της Διοίκησης να ορίσει χρήσεις γης ενός οικισμού δεν μπορεί, κατά την έννοια του άρθρου 24 παρ. 2 του Συντάγματος, να έχει ως συνέπεια να καθίσταται επιτρεπτή οποιαδήποτε χρήση εντός του οικισμού, και μάλιστα στο κέντρο του, όπως εν προκειμένω, ούτε, βεβαίως, την απαλλάσσει από την υποχρέωση να τηρήσει τη συνταγματική επιταγή να διασφαλίζεται η λειτουργικότητα του οικισμού και να διαμορφώνονται για τους κατοίκους του συνθήκες ικανοποιητικών όρων διαβίωσης, οι οποίοι δεν επιτρέπεται να επιδεινώνονται, συμπεριλαμβανομένων και των οικισμών, στους οποίους έχει λάβει χώρα αγροτική διανομή. Η κρίση, επομένως, της Διοίκησης ότι η εγκατάσταση βιομηχανικών μονάδων χαμηλής όχλησης, η οποία δεν είναι, καταρχήν, επιτρεπτή εντός ορίων οικισμών προϋφισταμένων του 1923 (πρβλ. a contrario ΣτΕ 2468/2011 επταμ.), επιτρέπεται σε όσους από τους οικισμούς αυτούς δεν έχουν καθορισθεί χρήσεις γης, είναι μη νόμιμη, τούτο δε ανεξαρτήτως του αν και κατά πόσον η επίμαχη μονάδα, χαμηλής μεν οχλήσεως, αλλά ισχύος μηχανολογικού εξοπλισμού που υπερβαίνει την επιτρεπόμενη με βάση την κριθείσα ως ανίσχυρη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 εδ. γ΄ του ν. 3325/2005, θα ήταν επιτρεπτή ακόμη και από τη διάταξη αυτή. Για το λόγο αυτό, ο οποίος προβάλλεται βασίμως, πρέπει η αίτηση να γίνει δεκτή κατά το μέρος που στρέφεται κατά των 1380/246/9.5.2008 και 945/25.6.2008 αποφάσεων του Νομάρχη Θεσπρωτίας (πέμπτης και έκτης προσβαλλόμενης πράξης), που προσβάλλονται παραδεκτώς, και να απορριφθεί, κατά το μέρος αυτό, η ασκηθείσα παρέμβαση. 
11. Επειδή, η δικαστική δαπάνη των αιτουσών, την οποία δικαιούνται λόγω της ακύρωσης της ισχύουσας έγκρισης περιβαλλοντικών όρων και της άδειας εγκατάστασης της μονάδας του παρεμβαίνοντος, πρέπει να επιβληθεί συμμέτρως στον παρεμβαίνοντα και την Περιφέρεια Ηπείρου, που υπεισήλθε στη θέση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσπρωτίας μετά την κατάργηση της τελευταίας με το άρθρο 283 παρ. 2 του ν. 3852/2010 (Α΄87). 

Δ ι ά τ α ύ τ α 

Απορρίπτει την αίτηση κατά το μέρος που στρέφεται κατά της πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης προσβαλλόμενης πράξης. 
Δέχεται την παρέμβαση, κατά το μέρος αυτό. 
Δέχεται την αίτηση κατά το μέρος που στρέφεται κατά των 1380/246/9.5.2008 και 945/25.6.2008 αποφάσεων του Νομάρχη Θεσπρωτίας, σύμφωνα με το αιτιολογικό. 
Ακυρώνει τις αποφάσεις αυτές. 
Απορρίπτει, κατά το μέρος αυτό, την ασκηθείσα παρέμβαση. 
Επιβάλλει συμμέτρως στην Περιφέρεια Ηπείρου και τον παρεμβαίνοντα τη δικαστική δαπάνη των αιτουσών, που ανέρχεται σε εννιακόσια είκοσι (920) ευρώ. 
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2013 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis