Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Στοιχεία αίτησης για υπερχρεωμένα φ. πρόσωπα, καταχρηστική άσκησης δικαιώματος, ρευστοποίηση περιουσίας.

Περίληψη. Ρυθμίσεις οφειλών υπεχρεωμένων φυσικών προσώπων. Έφεση. Πρόσθετη παρέμβαση. Λόγοι έφεσης. Νομικά αβάσιμος ο λόγος έφεσης ότι η αίτηση δεν είναι ορισμένη, διότι δεν προσδιορίζονται σ’ αυτή ο χρόνος, ο τρόπος και οι ειδικότερες συνθήκες ττεριέλευσης του αιτούντα σε αδυναμία πληρωμών. Απαράδεκτος ο λόγος έφεσης περί καταχρηστικής άσκησης της ένδικης αίτησης. Αόριστος ο ισχυρισμός της εκκαλούσας ότι ο αϊτών εκ δόλου περιήλθε σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των οφειλών του. Απορρίπτει κατ` ουσία την έφεση. Διορθώνει την εκκαλουμένη με τη συμπλήρωση του διατακτικού της.
 
 Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας 65/ 2016

Αποτελούμενο από την Δικαστή Σταυρούλα Κουταντέλια, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε από τον Διευθύνοντα το Πρωτοδικείο Πρόεδρο Πρωτοδικών και την Γραμματέα Κωνσταντίνα Βαρλάμη.
Με τη με αριθμό κατάθεσης αίτησή του, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αταλάντης ο αιτών και ήδη εφεσίβλητος, επικαλούμενος ως οφειλέτης δανείων έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του προς την καθ’ ης, και ήδη εκκαλούσα και τις λοιπές Τράπεζες, καθ’ ων η αίτηση ........ ζητούσε τη ρύθμιση των χρεών του, με εξαίρεση της κύριας κατοικίας του κατά τις διατάξεις του Ν.3869/2010, λαμβανομένης υπόψη της περιουσιακής του κατάστασης και των δυνατοτήτων του, με σκοπό την απαλλαγή του απ’ αυτά. Η εκκαλουμένη απόφαση, αφού έκρινε την αίτηση ορισμένη, παραδεκτή και νόμιμη (άρθρ. 1, 4y 5, 6 παρ.3, 8 και 9 Ν.3 869/2010)- πλην των αιτημάτων της να επικυρωθεί το σχέδιο διευθέτησης κατ’ άρθρο 7 του Ν. 3869/2010 και να αναγνωριστεί ότι με την τήρηση της ρύθμισης του Δικαστηρίου θα απαλλαγεί από τα χρέη του, που απορρίφθηκαν ως νόμω αβάσιμα- την έκανε εν μέρει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη και καθόρισε την ρύθμιση των χρεών του αιτούντος και ήδη εφεσίβλητου προς τις πιστώτριες τράπεζες ως εξής: α) με μηνιαίες καταβολές επί τετραετία, καταβαλλόμενες εντός του πρώτου τριημέρου κάθε μήνα και αρχής γενομένης από τον πρώτο μήνα μετά την κοινοποίηση της απόφασης στον αιτούντα στο ποσό των 550 ευρώ, επιμεριζόμενο συμμετρικά στις πιστώτριες τράπεζες κοίι β) με την εκποίηση τριών ακινήτων που περιγράφονται στην απόφαση, ορίζοντας εκκαθαριστή για την πρόσφορη εκποίησή τους, την σύνταξη πίνακα διανομής, την διανομή του ποσού της εκποίησης και την έγγραφη ενημέρωση για το υπόλοιπο των οφειλών του αιτούντος και γ) εξαίρεσε από την εκποίηση την κύρια κατοικία του αιτούντος. Η εκκαούσα με την κρινόμενη έφεση και για τους λόγους που περιέχονται σ’ αυτή, παραπονείται για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση με σκοπό την απόρριψη της αίτησης.

Με τον πρώτο λόγο της έφεσης η εκκαλούσα ισχυρίζεται, ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις του ν. 3869/2010. και πιο συγκεκριμένα τα άρθρα 1 § 1 και 4 § 1 αυτού, με το να απορρίψει την εκ μέρους της προβληθείσα ένσταση αοριστίας και να δεχθεί την αίτηση του εφεσίβήτου ως επαρκώς ορισμένη, παρά το γεγονός ότι σε αυτή δεν προσδιορίζονται ο χρόνος, ο τρόπος και οι ειδικότερες συνθήκες υπό τις οποίες περιήλθε ο εκκαλών σε μόνιμη αδυναμία πληρωμών. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως νομικά αβάσιμος, διότι, από τις διατάξεις των άρθρων 1 § 1 και 4 § 1 του Ν.3869/2010, προκύπτει ότι αυτός, που αιτείται τη δικαστική ρύθμιση των οφειλών του, οφείλει, αλλά και αρκεί, για το ορισμένο της αίτησής του να διαλάβει στο δικόγραφο αυτής τα κάτωθι στοιχεία: α) ότι δεν τυγχάνει έμπορος και, ως εκ τούτου, δεν έχει πτωχευτική ικανότητα, β) ότι έχει περιέλθει σε μόνιμη και, κατά την ορθότερη άποψη, γενική-καθολική αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του, γ) την κατάσταση, της περιουσίας του και τα εισοδήματα του ίδιου και του συζύγου του, δ) κατάσταση των πιστωτών, τις οφειλές του προς τους οποίους επιθυμεί να ρυθμίσει, κατά κεφάλαιο τόκους και έξοδα και ε) σχέδιο διευθέτησης οφειλών, ενώ δεν απαιτείται να μνημονεύονται ο χρόνος, ο τρόπος και οι συνθήκες υπό τις οποίες περιήλθε σε αδυναμία πληρωμών ο οφειλέτης ή οι αιτίες, για τις οποίες δημιουργήθηκαν τα μη αντιμετωπίσιμα ήδη χρέη του αιτούντος ή τα αίτια, που τον ώθησαν στο δανεισμό και στην εν γένει δημιουργία των οφειλών, που επιθυμεί να ρυθμίσει, εναπόκειται δε στους καθ ων η αίτηση πιστωτές του να επικαλεστούν και να αποδείξουν ότι η περιέλευση του αιτούντος σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμής έγινε δολίως (βλ. I. Βενιέρη - Θ. Κατσά, «Εφαρμογή του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα», έκδ. 2η, σελ. 156, 163-164, 181-183, με τις εκεί παραπομπές σε αποφάσεις των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων). Στην προκειμένη περίπτωση, η υποβληθείσα αίτηση του εφεσίβλητου περιλαμβάνει το προαναφερθέν ελάχιστο εκ του νόμου περιεχόμενο και κρίνεται επαρκώς ορισμένη, στο ίδιο δε συμπέρασμα κατέληξε και η εκκαλουμένη, η οποία επομένως δεν- έσφαλε.

Επίσης, ο ισχυρισμός της εκκαλούσας, που προέβαλε πρωτοδίκως και επαναπροβάλλει με τον τέταρτο λόγο της έφεσή της, περί καταχρηστικής ασκήσεως της ένδικης αιτήσεως και του δικαιώματος του αιτούντος διότι ο τελευταίος δεν βρίσκεται σε παύση πληρωμών και δεν προβαίνει σε ειλικρινή προσπάθεια αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρεών του, γεγονός που προκύπτει και από το προτεινόμενο από αυτόν σχέδιο διευθέτησης και από το ότι επιδιώκει την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους των οφειλών του, τυγχάνει απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η απαγόρευση της άσκησης του δικαιώματος σύμφωνα με το άρθρο 281 ΑΚ και με τους όρους που αυτό προβλέπει, επιτρέπεται μόνο για δικαίωμα που απορρέει από διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και όχι από δικονομικές διατάξεις, όπως συμβαίνει εν προκειμένω (βλ, ΑΠ 1006/1999 ΕλλΔνη 40.1718, ΕφΠειρ 357/2005 ΔΕΕ 2005.1066, ΕφΠατρ 964/2004 ΑχΜομ 2005.22). Κατά τα λοιπά πρόκειται για αρνητικό ισχυρισμό της εκκαλούσας επί της ένδικης αιτήσεως. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο απέρριψε τον ως άνω ισχυρισμό δεν έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, γι` αυτό τα αντίθετος υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα με τον σχετικό λόγο της έφεσής της τυγχάνουν απορριπτέα ως αβάσιμα.

Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεση του μάρτυρος του αιτούντος, που εξετάστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και η οποία περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη. πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, καθώς και απ` όλα ανεξαιρέτως τα μετ’ επικλήσεως προσκομιζόμενα έγγραφα , αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο αιτών, ηλικίας 58 ετών σήμερα (έτος γεννήσεως 1957) είναι έγγαμος, αλλά βρίσκεται σε διάσταση με την σύζυγό του ...... από το έτος 2008. Από τον γάμο του απέκτησε δύο τέκνα, τον ηλικίας 26 ετών και την .... η οποία απεβίωσε. Είναι συνταξιούχος αστυνομικός και λαμβάνει μηνιαίως σύνταξη και μέρισμα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων το ποσό των 1.250 ευρώ σύμφωνα με τα ενημερωτικά σημειώματα των μηνών Απριλίου, Μαϊου, Ιουνίου 2013. Αλλη πηγή εισοδήματος, πλην της σύνταξής του, δεν αποδείχθηκε ότι διαθέτει. Περαιτέρω, στα περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος περιλαμβάνονται: α) το με στοιχεία διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου του κτιρίου εμβαδού 34,90 τ.μ., επί πολυώροφης οικοδομής, κείμενης στο εγκεκριμένο σχέδιο τού Δήμου,... στο Ο.Τ, επί των δημοτικών οδών ... κτισμένης επί οικοπέδου εμβαδού 3...ε.μ. Το ακίνητο αυτό απέκτησε ο αιτών δυνάμει του αριθ... συμβολαίου αγοράς της συμ/φου ... που νόμιμα μεταγράφηκε. Η αντικειμενική αξία του διαμερίσματος αυτού ανέρχεται στο μη αμφισβητούμενο ποσό των 17.589,60 ευρώ, β) το με στοιχεία I διαμέρισμα του ισογείου ορόφου, εμβαδού 84,20 τ.μ., επί οικοδομής, κειμένης στο εγκεκριμένο σχέδιο του Δήμου ... δημοτικής οδού ... κτισμένης επί οικοπέδου εμβαδού 128,97 τ.μ, το οποίο απέκτησε ο αιτών δυνάμει του αριθ... συμβολαίου γονικής παροχής ψιλής κυριότητας του συμ/φου ... που νόμιμα μεταγράφηκε. Η αξία του ακινήτου αυτού ανέρχεται στο ποσό των 45.000 ευρώ, γ) ποσοστά 323/1000 εξ αδιαιρέτου επί τμήματος οικοπέδου κείμενου εντός της Τοπικής Κοινότητας .... συνολικής εκτάσεως 772,40 τ.μ., που συνορεύει ανατολικά με ιδιοκτησία .... και με οριζόντιες ιδιοκτησίες του αυτού οικοπέδου, δυτικά με ιδιοκτησία .... βόρεια με ιδιοκτησία ... και με ιδιοκτησία ... και νότια με οριζόντια ιδιοκτησία του αυτού οικοπέδου. Επί του οικοπέδου αυτού έχει συσταθεί οριζόντια ιδιοκτησία (Ν. 3741/1929, Ν.Δ. 1024/1971 και άρθ. 1002 και 1117 ΑΚ). Η αξία της κυριότητας κατά το ανωτέρω ποσοστό επί του ακίνητου ανέρχεται στο ποσό των 10.000 ευρώ, δ) το δικαίωμα επικαρπίας του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, εμβαδού 83 τ.μ., επί οικοδομής κτισμένης σε τμήμα οικοπέδου εμβαδού 701,40 τ.μ., εντός της εντός της Τοπικής Κοινότητας ... Δήμου ... αξίας 15.000 ευρώ. Τα ανωτέρω υπό στοιχεία γ. και δ ακίνητα περιήλθαν στον αιτούντα δυνάμει της αριθ. ... δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς του συμ/φου ... που νόμιμα μεταγράφηκε, ε) το 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός οικοπέδου, επιφάνειας 1.000 τ.μ., κειμένου στην κτηματική περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας ... του Δήμου ... Το ακίνητο αυτό περιήλθε στον αιτούντα δυνάμει της αριθ. .....δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς του συμ/φου ... η, που νόμιμα μεταγράφήκε, αξίας 7.000 ευρώ, στ) το 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός ποτιστικού αγροτεμαχίου, εμβαδού 1.500 τ.μ., στη θέση ... της κτηματικής περιφέρειας της Τοπικής Κοινότητας ... Το ακίνητο αυτό περιήλθε στον αιτούντα δυνάμει της αριθ... δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς του συμ/φου ... , που νόμιμα μεταγράφηκε και η αξία τού δεν υπερβαίνει το ποσό των 1.000 ευρώ, ζ) το 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός αγροτεμαχίου (βοσκότοπου) στη θέση ... εμβαδού 2.000 τ.μ., περίπου, της κτηματικής περιφέρειας της Τοπικής Κοινότητας ... Δήμου ... αξίας 400 ευρώ, η) το 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός αγροτεμαχίου (βοσκότοπου) στη θέση ... εμβαδού 3.000 τ.μ., περίπου, της κτηματικής περιφέρειας της Τοπικής Κοινότητας ... - του Δήμου αξίας 500 ευρώ και θ) το 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός αγροτεμαχίου (δασική έκταση) στη θέση ... εμβαδού 4.000 τ.μ., περίπου, της κτηματικής - περιφέρειας της Τοπικής Κοινότητας ..... του Δήμου ... αξίας 600 ευρώ. Το πρώτο ως άνω ακίνητο, ήτοι το με στοιχεία διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου του κτιρίου, εμβαδού 34,90 τ.μ., που βρίσκεται στον Δήμο ..... στο ... Ο.Τ, επί των δημοτικών οδών ... αποτελεί την κύρια κατοικία του αιτούντος, για την οποία υποβλήθηκε αίτημα υπαγωγής στην προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρ. 9 παρ. 2 ν. 3869/2010 ρύθμιση. Η αντικειμενική αξία του ανέρχεται, όπως προαναψέρθηκε, στο συνολικό ποσό των 17.589,60 ευρώ, λαμβανομένων υπόψη της παλαιότητάς του, της επιφάνειάς του, της περιοχής στην οποία βρίσκεται και των συνθηκών που επικρατούν στην αγορά ακινήτων, λόγω της δυσμενούς οικονομικής κρίσης. Η αξία δε του ανωτέρω ακινήτου δεν υπερβαίνει το όριο του αφορολόγητου ποσού, όπως απαιτεί ο νόμος για την εξαίρεσή του από την εκποίηση. Περαιτέρω, αποδεικνύεται, ότι σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της αίτησης, ο αιτών είχε αναλάβει τα παρακάτω χρέη, τα οποία τόσο αυτά προς τους ανέγγυους, όσο και αυτά προς τους ενέγγυους πιστωτές, κατά πλάσμα του νόμου, θεωρούνται με την κοινοποίηση της αίτησης (άρθρ. 6 παρ. 3 εδ. τελευταίο) ληξιπρόθεσμα (βλ. Κρητικό, ο.π., σελ. 144, παρ. 40): 1) Στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ... α) οφειλή από τη με αριθμό ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου ποσού 680,99 ευρώ και β) οφειλή από τη με αριθμό σύμβαση ... καταναλωτικού δανείου ποσού 45.557,21 ευρώ, 2) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ... α) οφειλή από τη με αριθμό .... σύμβαση δανείου ποσού 4.139,21 ευρώ και β) οφειλή από τη με αριθμό ...... σύμβαση καταναλωτικού δανείου ποσού 15.178,49 ευρώ, 3) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ... εκκαλούσα, α) οφειλή από τη με αριθμό ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου ποσού 18.309,52 ευρώ, β) οφειλή από τη με αριθμό ..... σύμβαση καταναλωτικού δανείου ποσού 19.200,02 ευρώ και γ) οφειλή από τη με αριθμό σύμβαση στεγαστικού δανείου ποσού 62.820,62 ευρώ, που είναι εξασφαλισμένη με προσημείωση υποθήκης και έχει εγγραφεί επί της κύριας κατοικίας του οφειλέτη, 4) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ...... οφειλή από τη με αριθμό ... σύμβαση δανείου ποσού 8.117,11 ευρώ. Δηλαδή οι οφειλές του προς τα ανωτέρω πιστωτικά ιδρύματα ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 174.003,17 ευρώ. Εξάλλου, αποδεικνύεται ότι ο αιτών, λόγω της υπερχρέωσής του από το μεγάλο αριθμό των δανείων, που έχει λάβει και το ύψος των μηνιαίων δόσεων που απαιτούνται για την εξυπηρέτησή τους, έχει περιέλθει σε μόνιμη και διαρκή αδυναμία πληρωμής των ανωτέρω ληξιπρόθεσμων οφειλών του, η οποία δεν προέκυψε ότι οφείλεται σε δόλο. Στην περιέλευσή του δε στην ως άνω κατάσταση συνετέλεσε αφενός μεν η λόγω της συνταξιοδότησής του μείωση των αποδοχών του, συνέπεια της οποίας η σχέση μεταξύ της ρευστότητας και των οφειλών του κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο είναι αρνητική, χωρίς να αναμένεται να βελτιωθεί στο εγγύς μέλλον, λόγω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και της μείωσης των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και των συνεχώς αυξανόμενων δανειακών τους υποχρεώσεων εξαιτίας της επιβάρυνσης των δανείων με τόκους υπερημερίας και αφετέρου το γεγονός της ασθένειας της θυγατέρας του, που τελικώς απεβίωσε, καθόσον έπρεπε να αντιμετωπίσει τα έξοδα της θεραπείας της. Θα πρέπει δε να σημειωθεί ότι η σύζυγός του δεν συνεισφέρει στις οικογενειακές δαπάνες του αιτούντος, αφού η συμβίωσή τους έχει προ πολλού λήξει. Η εκκαλούσα ισχυρίζεται με την έφεσή της ότι ο αιτών περιήλθε σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των οφειλών του εκ δόλου ενώ γνώριζε ότι δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσει τα χρέη του. Ο ισχυρισμός αυτός κρίνεται αόριστος διότι δεν νοείται δολιότητα του οφειλέτη (δανειολήπτη) με μόνη την ανάληψη δανειακής υποχρέωσης, της οποίας η εξυπηρέτηση είναι επισφαλής, αλλά απαιτείται και η από τον δανειολήπτη πρόκληση άγνοιας της επισφάλειας στους πιστωτές (βλ. Αθανάσιου Κρητικού Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, έκδοση 2012 σελ.57). Ειδικότερα, η αρχή της καλόπιστης εκτέλεσης των ενοχών, που καθιερώνεται από τη διάταξη του άρθρου 288 ΑΚ, στοχεύει στην οριοθέτηση της παροχής και στην επαναφορά της ισορροπίας των παροχών, που δίαταράχθηκε από διάφορα περιστατικά - προβλεπτά ή απρόβλεπτα - με κριτήρια αντικειμενικά, για την ασφάλεια των συναλλαγών και γενικότερα του δικαίου (βλ. σχετ, Β. Βαθρακοκοίλης - «Αναλυτική ερμηνεία - νομολογία του ΑΚ», τ. I, έκδοση 1994, άρ. 288, σελ. 423). Με το Ν.3869/2010 παρέχεται στο φυσικό πρόσωπο η δυνατότητα της ρύθμισης των χρεών του, με απαλλαγή από αυτά και βρίσκει νομιμοποίηση ευθέως στο ίδιο το κοινωνικό κράτος δικαίου, που επιτάσσει να μην εγκαταλειφθεί ο πολίτης σε μία - χωρίς διέξοδο και προοπτική - κατάσταση, από την οποία - άλλωστε - και οι πιστωτές δεν μπορούν να αντλήσουν κανένα κέρδος. Μία τέτοια απαλλαγή χρεών δεν παύει όμως να εξυπηρετεί κι ευρύτερα το γενικό συμφέρον, καθώς οι πολίτες επανακτούν μέσω των εν λόγω διαδικασιών την αγοραστική τους δύναμη, προάγοντας την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο Ν. 3869/2010 εξειδικεύοντας τη διάταξη του άρθρου 288 ΑΚ στοχεύει στην οριοθέτηση της παροχής του οφειλέτη, καθότι καθορίζει τις προϋποθέσεις ρύθμισης των χρεών και απαλλαγής του από αυτά και έχει σκοπό να επαναφέρει την ισορροπία των παροχών μεταξύ του οφειλέτη και των πιστωτών, που - κατά κύριο λόγο - είναι οι τράπεζες, γι αυτό και η αλόγιστη περιέλευση του οφειλέτη σε υπερχρέωση δυσανάλογη με την επάρκεια των εισοδημάτων του για την αποπληρωμή των αναληφθέντων χρεών δεν συνιστά λόγο μη νομιμότητας του αιτήματος του να υπαχθεί στη ρύθμιση του νόμου. Η δολιότητα που προβλέπει ο νόμος αναφέρεται στην αδυναμία πληρωμής και όχι στον τρόπο περιέλευσης του οφειλέτη σε αδυναμία. Δεν νοείται δολιότητα κατά την ανάληψη δανείου αλλά μόνο κατά το διάστημα μετά την ανάληψη του (Κρητικός σελ 44, παρ. 14). Εξάλλου, ό δανειολήπτης που αιτείται τή λήψη δανείου δεν έχει τη δυνατότητα να υποχρεώσει τον πιστωτή του ν` αποδεχθεί την πρόταση του. Τα πιστωτικά ιδρύματα όμως έχουν το εξαιρετικό προνόμιο να ερευνήσουν τις οικονομικές δυνατότητες του αιτουμενού το δάνειο (μέσω του εκκαθαριστικού σημειώματος και βεβαίωσης αποδοχών) καθώς και τις λοιπές προηγούμενες δανειακές τον υποχρεώσεις ή την εν γένει οικονομική του συμπεριφορά (ύπαρξη ακάλυπτων επιταγών, απλήρωτων συναλλαγματικών, κατασχέσεων κλπ) μέσω του συστήματος «Τειρεσίας» (σύστημα οικονομικής συμπεριφοράς και σύστημα συγκέντρωσης κινδύνων). Γι αυτό, στην υπ` αριθ. Ζ1-699 απόφαση περί προσαρμογής της Ελληνικής Νομοθεσίας προς τη οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23-04-2008 για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης (ΦΕΚ. 917/2010) θεσπίζεται ρητά στο άρθρο 8 η υποχρέωση από τα πιστωτικά ιδρύματα της αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή, δηλαδή το εκάστοτε πιστωτικό ίδρυμα υποχρεώνεται, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, πριν από τη σύναψη σύμβασης πίστωσης να ερευνά και να αξιολογεί την πιστοληπτική ικανότητα και φερεγγυότητα του καταναλωτή, βάσει επαρκών στοιχείων κατά το προσυμβατικό στάδιο και κατόπιν έρευνας στην κατάλληλη βάση δεδομένων, σύμφωνα με τις ειδικότερες διατάξεις για την εποπτεία των πιστωτικών και χρηματοδοτικών ιδρυμάτων. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι δολιότητα νοείται μόνο όταν ο δανειολήπτης εξαπάτησε τους υπαλλήλους της τράπεζας προσκομίζοντας πλαστά στοιχεία ή αποκρύπτοντας υποχρεώσεις του που για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουν καταχωρισθεί στις βάσεις δεδομένων που αξιοποιούν οι τράπεζες για την οικονομική συμπεριφορά των υποψήφιων πελατών τους (... Ερμηνεία Ν.3869/2010 παρ. 17, σελ.37) και τέτοιου είδους εξαπάτηση δεν επικαλείται η καθ’ ης η αίτηση. Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του αιτούντος στη ρύθμιση του ν. 3869/2010 και ειδικότερα σε αυτή των άρθρων 8 παρ. 2 και 9 παρ. 1 και 2. Πρόκειται δηλαδή για συνδυασμό των ανωτέρω τριών ρυθμίσεων, ήτοι του άρθρου 8 παρ. 2 για μηνιαίες καταβολές επί 4ετία, αυτής του άρθρου 9 παρ. 1 για εκποίηση της ρευστοποιήσιμης περιουσίας του αιτούντος και αυτής του άρθρου 9 παρ. 2 για μηνιαίες καταβολές προκειμένου να εξαιρεθεί από την εκποίηση η κύρια κατοικία του, κατά τα παρακάτω αναλυτικά αναφερόμενα. Περαιτέρω, όσον αφορά το ειδικότερο περιεχόμενο της ρύθμισης των επίδικων χρεών, κατ` άρθρο 8 παρ. 2, μοναδικό εισόδημα του αιτούντος, όπως προαναφέρθηκε, είναι η σύνταξή του με το μέρισμα του Μετοχικού Ταμείου, που ανέρχεται σε 1.250 ευρώ μηνιαίος, χωρίς να αναμένεται περαιτέρω βελτίωση των εισοδημάτων του. Εξάλλου, το μηνιαίο κόστος διαβίωσης του αιτούντος, λαμβανομένων υπόψη των βιοτικών αναγκών του (τέλη ΔΕΗ, ΟΤΕ, φόροι, διατροφή, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ) και του γεγονότος ότι δεν έχει υποχρέωση να διατρέφει και να υποστηρίζει οικονομικά τον ενήλικο υιό του, ανέρχεται στο ποσό των 700 ευρώ. Με τον καθορισμό του ως άνω ποσού δεν θίγεται το ελάχιστο όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης του αιτούντος, ούτε επέρχεται εξαθλίωση του οφειλέτη αυτού, ο οποίος, αιτούμενος την υπαγωγή του στις ευεργετικές διατάξεις του ν. 3869/2010, πρέπει να μειώσει τις δαπάνες του στις απολύτως απαραίτητες για την ικανοποίηση των βασικών βιοτικών αναγκών του. Συνεπώς, το προς διάθεση στους πιστωτές ποσό ανέρχεται σε 550 € το μήνα, συμμέτρως. διανεμόμενο μεταξύ αυτών. Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ορθώς προέβην σε ρύθμιση των χρεών του αιτούντος με μηνιαίες καταβολές στις πιστώτριες τράπεζες από τα εισοδήματα του για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών, αρχής γενομένης από την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα μετά την κοινοποίηση προς αυτόν της απόφασης, από τις οποίες καταβολές οι πιστώτριες τράπεζες θα ικανοποιηθούν κατ’ άρθρο 8 παρ.2 του Ν. 3869/2010. Ειδικότερα, το καταβλητέο από το αιτούντα ποσό προς κάθε πιστωτή προκύπτει από το κλάσμα με αριθμητή το ποσό της συνολικής καταβλητέας μηνιαίας δόσης πολλαπλασιαζόμενο· με το ύψος της απαίτησης κάθε πιστωτή και παρονομαστή το ποσό του συνόλου των απαιτήσεων. Το σύνολο των απαιτήσεων των πιστωτών ανέρχεται στο ποσό των 174.003,17 ευρώ. Έτσι σε κάθε έναν από τους ως άνω πιστωτές αναλογούν από το ποσό των 550 ευρώ τα εξής ποσά : 1) στην Τράπεζα ................... το ποσό των 146,15 ευρώ το μήνα (550 X 46.238,2 : 174.003,17), 2) στην...................... το ποσό 61,06 ευρώ το μήνα (550 Χ 19.317,7 : 174.003,17), 3) στην την εκκαλούσα Τράπεζα ....................... το ποσό των 317,12 ευρώ το μήνα (550 Χ 100.330,16 : 174.003,17) και 4) στην .................. το ποσό των 25,66 ευρώ το μήνα (550 Χ 8.117,11 : 174.003,17). Στο τέλος, της τετραετίας κάθε ένας από τους παραπάνω πιστωτές θα έχει λάβει τα εξής ποσά : Α) Η .......................... το ποσό των 7.015,2 ευρώ (146,15 ευρώ X48 μήνες) και θα έχει μείνει υπόλοιπο της απαίτησής της 39.223 ευρώ , Β) η ................. το ποσό των 2.930,88 ευρώ (61,06 ευρώ X 48 μήνες) -και θα έχει μείνει υπόλοιπο της απαίτησής της 16.386,82 ευρώ, Γ) η εκκαλούσα Τράπεζα ............. το ποσό των 15.221,76 ευρώ (317,12 ευρώ X 48 μήνες) και θα έχει μείνει υπόλοιπο της απαίτησής της. 85.108,4 ευρώ και Δ) η ......... το ποσό των 1.231,68 ευρώ (25,66 ευρώ X 48 μήνες) και θα έχει μείνει υπόλοιπο της απαίτησής της 6.885,43. Η παραπάνω ρύθμιση θα πρέπει να συνδυαστεί με αυτή του άρθρου 9 παρ. 1 του Ν. 3869/2010, ήτοι με την εκποίηση α) του με στοιχεία I διαμερίσματος του ισογείου ορόφου, εμβαδού 84,20 τ.μ., επί οικοδομής, κείμενης στο εγκεκριμένο σχέδιο του Δήμου ....... επί της δημοτικής οδού ............. κτισμένης επί οικοπέδου εμβαδού 128,97 τ.μ, β) του ποσοστού 323/1000 εξ αδιαιρέτου επί τμήματος οικοπέδου κείμενου εντός της Τοπικής Κοινότητας ......... του Δήμου .........., συνολικής εκτάσεως 772,40 τ.μ., που συνορεύει ανατολικά με ιδιοκτησία ........... και με οριζόντιες ιδιοκτησίες του αυτού οικοπέδου, δυτικά με ιδιοκτησία ......., βόρεια με ιδιοκτησία .......... και με ιδιοκτησία ........... και νότια με οριζόντια ιδιοκτησία του αυτού οικοπέδου, επί του οποίου έχει συσταθεί οριζόντια ιδιοκτησία και γ) του δικαιώματος επικαρπίας του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, εμβαδού 83 τ.μ., επί οικοδομής κτισμένης σε τμήμα οικοπέδου εμβαδού 701,40 τ.μ., εντός της εντός της Τοπικής Κοινότητας του Δήμου ..... ακίνητα αυτά είναι πρόσφορα προς εκποίηση γιατί πρόκειται να προκαλέσουν αγοραστικό ενδιαφέρον και να αποφέρουν αξιόλογο τίμημα για την εν μέρει ικανοποίηση των πιστωτριών τραπεζών. Αντιθέτως, τα λοιπά ακίνητα του αιτούντος καθώς και το δίκυκλο μηχανάκι του δεν κρίνονται πρόσφορα προς εκποίηση, λόγω της μικρής τους αξίας και δεν πρόκειται να αποφέρουν αξιόλογο τίμημα λαμβανομένου υπόψη και των εξόδων της διαδικασίας εκποίησης, απορριπτομένων των αντιθέτων ισχυρισμών της εκκαλούσας ως αβασίμων. Συνεπώς, ορθώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο διέταξε την εκποίηση τον ανωτέρω περιουσιακών στοιχείων του αιτούντος, ορίζοντας ως τιμή πρώτης προσφοράς ίσο μετά 2/3 της αξίας τους, ήτοι για το.πρώτο ακίνητο το ποσό των 30.000 ευρώ και όχι των 26.660 ευρώ, που εκ παραδρομής ανεγράφη στην εκκαλουμένη απόφαση, για το δεύτερο ακίνητο το ποσό των 6.670 ευρώ και για το τρίτο ακίνητο το ποσό των 10.000 ευρώ και διόρισε εκκαθαριστή τον δικηγόρο Λαμίας ..... προκειμένου να προβεί στην πρόσφορη εκποίησή τους και σε περίπτωση μη εμφάνισης πλειοδοτών, ή η τιμή που θα προσφερθεί δεν είναι η συμφέρουσα θα ακολουθηθεί η διαδικασία του άρθρου 966 ΚΠολΔ, ενώ ο εκκαθαριστής θα συντάξει περίληψη, πίνακα διανομής και θα προβεί στην διανομή του ποσού της εκποίησης με την ικανοποίηση των πιστωτριών τραπεζών.
Επιπλέον, για την διάσωση της κύριας κατοικίας του αιτούντος ορίστηκε ότι θα πρέπει να καταβληθεί από αυτόν το 80% της αντικειμενικής της αξίας, δηλαδή το ποσό των 14.071,68 ευρώ (17.589,60 X 80%), από το οποίο θα ικανοποιηθεί προνομιακά η εκκαλούσα τράπεζα καθόσον η μία απαίτησή της είναι εξοπλισμένη με εμπράγματη ασφάλεια επί της κύριας κατοικίας του αιτούντος. Η αποπληρωμή του ποσού αυτού θα γίνει εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου, με κυμαινόμενο επιτόκιο που θα ισχύει κατά τον χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η καταβολή του ορίστηκε από την πρωτόδικη απόφαση να ξεκινήσει τέσσερα έτη μετά την δημοσίευση της απόφασης και ο χρόνος εξόφλησής του ορίστηκε σε δέκα οκτώ (18) έτη, ήτοι 216 μηνιαίες δόσεις. Ενόψει του ότι δεν μπορούσε να προσδιοριστεί επακριβώς το συνολικό ποσό του υπολοίπου των οφειλών του αιτούντος, διότι η απαίτηση της εκκαλούσας εκτός από τις καταβολές της 4ετίας επρόκειτο να ικανοποιηθεί και από την διανομή του τιμήματος της εκποίησης των προαναφερομένων ακινήτων, ορίστηκε ότι ο εκκαθαριστής που διορίστηκε θα είναι επιφορτισμένος και με το έργο της έγγραφης ενημέρωσης του αιτούντος και των πιστωτριών τραπεζών, μετά την ολοκλήρωση της διανομής του προϊόντος της εκποίησης, για το ακριβές, υπόλοιπο των οφειλών του αιτούντος, το οποίο θα καταβληθεί σε 216 ισόποσες μηνιαίες δόσεις. Με βάση τα ανωτέρω, η εκκαλουμένη απόφαση α) ρύθμισε τα χρέη του αιτούντος με μηνιαίες καταβολές επί μία τετραετία, αρχής γενομένης από την πρώτη ημέρα του μήνα μετά την κοινοποίηση σ’ αυτόν της απόφασης με καταβολή στην ......... ποσού 146,15 ευρώ το μήνα, στην ..... ποσού 61,06 ευρώ το μήνα, στην εκκαλούσα τράπεζα ....... ποσού 317,13 ευρώ και στην ............ ποσού 125,66 ευρώ, β) διέταξε την εκποίηση ί) του με στοιχεία I διαμερίσματος του ισογείου ορόφου, εμβαδού 84,20 τ.μ.,. επί οικοδομής, κείμενης στο εγκεκριμένο σχέδιο του Δήμου....., επί της δημοτικής οδού ........, κτισμένης επί οικοπέδου εμβαδού 128,97 τ.μ, ii) του ποσοστού 323/1000 εξ αδιαιρέτου επί τμήματος οικοπέδου κείμενου εντός της Τοπικής Κοινότητας ...... του Δήμου ........... συνολικής εκτάσεως 772,40 τ.μ., που συνορεύει ανατολικά με ιδιοκτησία .......... και με οριζόντιες ιδιοκτησίες του αυτού οικοπέδου, δυτικά με ιδιοκτησία ..........βόρεια με ιδιοκτησία .............. και με ιδιοκτησία ........ και νότια με οριζόντια ιδιοκτησία του αυτού οικοπέδου, επί του οποίου έχει συσταθεί οριζόντια ιδιοκτησία και iii) του δικαιώματος επικαρπίας του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, εμβαδού 83,. τ.μ., επί οικοδομής κτισμένης σε τμήμα οικοπέδου εμβαδού 701,40 τ.μ., εντός της εντός της Τοπικής Κοινότητας ..... του Δήμου ορίζοντας εκκαθαριστή προκειμένου να προβεί στην πρόσφορη εκποίηση του ακινήτου, στη σύνταξη πίνακα διανομής, στην διανομή του ποσού της εκποίησης με την ικανοποίηση της καθ’ ης και στην έγγραφη ενημέρωση μετά την ολοκλήρωση της διανομής του προϊόντος των εκποιήσεων του αιτούντος και των πιστωτριών τραπεζών για το ακριβές υπόλοιπο των οφειλών του προς κάθε μία από αυτές και γ) εξαίρεσε από την εκποίηση την προπεριγραφόμενη κύρια κατοικία του αιτούντος. Συνεπώς, το πρωτόδικο δικαστήριο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε τα ανωτέρω και δέχτηκε εν μέρει την αίτηση ως ουσιαστικά βάσιμη, δεν έσφαλε κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και πρέπει οι περί του αντιθέτου λόγοι της εφέσεως, που κρίνονται ενιαίως, να απρρριφθούν ως και κατ` ουσίαν αβάσιμοι.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 315 ΚΠολΔ, αν από παραδρομή κατά τη σύνταξη, της απόφασης περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτος, να την διορθώσει με νέα απόφαση του. Τέτοια διόρθωση ακόμη και του διατακτικού δεν αποτελεί μεταβολή της έννοιας της απόφασης, αλλά ορθή διατύπωση της πραγματικής κρίσης του δικαστηρίου και είναι επιτρεπτή, κάι αν ακόμα μ` αυτήν επέρχεται μεταβολή του διατακτικού, χωρίς να αποτελεί παράβαση των αρχών του δεδικασμένου. Περαιτέρω, κατά την ίδια διάταξη, αρμόδιο για τη διόρθωση είναι το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση. Οταν, όμως, το Εφετείο απορρίπτει την έφεση ως ουσιαστικά αβάσιμη και, ως εκ τούτου, επέρχεται σιωπηρή ενσωμάτωση της πρωτόδικης απόφασης στην απορριπτική της έφεσης, πρέπει να γίνει δεκτό ότι υφίσταται παράλληλη αρμοδιότητα του Εφετείου να διατάξει και τη διόρθωση της πρωτόδικης απόφασης (ΑΠ 1124/1997 ΕλλΔνη 1999.332, ΕφΑΘ 2894/2011 ΕλλΔνη 2011.1065, ΕφΘεσ 912/1999 Αρμ 1999.1100, βλ. Σαμουήλ, Η έφεση, έκδ. 2009, σελ. 91, αριθμ. 206). Στην προκειμένη περίπτωση, στο διατακτικό της .εκκαλούμενης απόφασης εξαιρέθηκε της εκποίησης η κύρια κατοικία του αιτούντος πλην, όμως, όπως προκύπτει και από το αιτιολογικό της απόφασης, εκ παραδρομής δεν περιλήφθηκε διάταξη, με την οποία επιβάλλεται στον αιτούντα η υποχρέωση να καταβάλλει για την διάσωση της κατοικίας του στις πιστώτριες τράπεζες το υπόλοιπο των απαιτήσεών τους, που θα απομείνει μετά τις καταβολές της 4ετίας και τη διανομή του τιμήματος της εκποίησης των τριών αναφερομένων πιο πάνω ακινήτων με καταβολές σε 216 ισόποσες μηνιαίες δόσεις, από τις οποίες θα ικανοποιηθεί- προνομιακώς η εκκαλούσα τράπεζα ..... και για την απαίτησή της από την με αριθμό ........σύμβαση στεγαστικού δανείου, που είναι εξασφαλισμένη με προσημείωση υποθήκης επί της κύριας κατοικίας του οφειλέτη. Αν η απαίτηση της πιστώτριας αυτής τράπεζας ικανοποιηθεί πλήρως, θα ακολουθήσει η σύμμετρη ικανοποίηση των λοιπών απαιτήσεων της και των απαιτήσεων των υπολοίπων πιστωτριών τραπεζών μέχρι την εξάντληση του ποσού των 14.071,68 ευρώ, ήτοι του 80% της αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας του αιτούντος-οφειλέτη. Η καταβολή των μηνιαίων αυτών δόσεων θα γίνει από την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα τέσσερα έτη μετά τη δημοσίευση της απόφασης, εντόκως και χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου, με- κυμαινόμενο επιτόκιο που θα ισχύει κατά τον χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η εκκαλούσα, με τον πέμπτο λόγο της έφεσής της, κατ’ ορθή εκτίμηση αυτού, ζητεί τη διόρθωση του διατακτικού της εκκαλούμενης απόφασης ώστε να περιληφθεί διάταξη για την υποχρέωση του οφειλέτη ως προς την χρονική και ποσοτική καταβολή των δόσεων για την διάσωση της κύριας κατοικίας του. Η αίτηση αυτή της εκκαλούσας είναι νόμιμη (άρθρο 315 ΚΠολΔ), σύμφωνα και με τα εκτιθέμενα στην αμέσως προηγούμενη νομική σκέψη και πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη.

Κατόπιν αυτών και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει: α) να απορριφθεί η υπό κρίση έφεση ως ουσιαστικά αβάσιμη και β) να γίνει δεκτή η περιλαμβανόμενη, στο δικόγραφο της έφεσης αίτηση της εκκαλούσοίς, με την οποία ζητείται η διόρθωση της εκκαλούμενης, ως ουσιαστικά βάσιμη και να διορθωθεί η εκκαλούμενη απόφαση με την συμπλήρωση του διατακτικού της , όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος, δικαστικά έξοδα .δεν επιβάλλονται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ.6 εδ. β του ν.3869/2010, η οποία τυγχάνει εφαρμογής και στη δευτεροβάθμια δίκη, ενώ θα πρέπει, ένεκα της ήττας της εκκαλούσας, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε κατά την κατάθεση της έφεσης, κατ’ άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ, όπως ήδη ισχύει.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία, των διαδίκων την έφεση και την ασκηθείσα προφορικώς και με τις προτάσεις πρόσθετη παρέμβαση.-
-ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσία την έφεση κατά της αριθμ. 53/2014 οριστικής αποφάσεως (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας) του Ειρηνοδικείου Αταλάντης.
-ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο το παράβολο που κατατέθηκε κατά την κατάθεση της έφεσης (αριθ. Σειρά Η 7449569 διπλότυποτης Δ.Ο.Υ Λαμίας ποσού 200 ευρώ). -
-ΔΕΧΕΤΑΙ την περί διόρθωσης αίτηση της εκκαλούσας.-
-ΔΙΟΡΘΩΝΕΙ την εκκαλούμενη αριθμ. 53/2014 απόφαση (εκούσιας δικαιοδοσίας) του Ειρηνοδικείου Αταλάντης ως προς το διατακτικό της και συγκεκριμένα συμπληρώνοντας αυτό με την διάταξη «Επιβάλλει στον αιτούντα, για την εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας του, την υποχρέωση να ικανοποιήσει το υπόλοιπο των απαιτήσεων των πιστωτριών τραπεζών που θα απομείνει μετά τις πιο πάνω καταβολές επί 4ετία και την διανομή του τιμήματος της εκποίησης των αναφερομένων στο διατακτικό τριών ακινήτων με καταβολές σε 216 ισόποσες μηνιαίες δόσεις, από τις οποίες θα ικανοποιηθεί προνομιακώς η εκκαλούσα τράπεζα ............ για την απαίτησή της από την με αριθμό ........ σύμβαση στεγαστικού δανείου, που είναι εξασφαλισμένη με προσημείωση υποθήκης επί της κύριας κατοικίας του οφειλέτη. Αν η απαίτηση της , πιστώτριας αυτής τράπεζας ικανοποιηθεί πλήρως, θα ακολουθήσει η σύμμετρη ικανοποίηση των λοιπών απαιτήσεών της και των απαιτήσεων των υπολοίπων πιστωτριών τραπεζών μέχρι την εξάντληση του ποσού των 14.071,68 ευρώ, ήτοι του 80% της αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας, του αιτούντος- οφειλέτη. Η καταβολή των μηνιαίων αυτών δόσεων θα γίνει από την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα τέσσερα έτη μετά τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης, εντόκως και χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου, με κυμαινόμενο επιτόκιο που θα ισχύει κατά τον χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος, Αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων -Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας».
-ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ τη σημείωση της παρούσας απόφασης, ως προς την διορθωτική διάταξή της, στο πρωτότυπο της διορθούμένης αριθμ. 53/2014 απόφασης (εκούσιας δικαιοδοσίας) του Ειρηνοδικείου Αταλάντης.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Λαμία στις 6 Μάίου 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis