Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Όμβρια ύδατα, προστασία, κτιριοδομικός κανονισμός.

Περίληψη.  Ασφαλιστικά μέτρα νομής. Διατάραξη-παρενόχληση της νομής. Όμβρια ύδατα και διοχέτευσή τους. Αγροτικά ακίνητα. Υποχρέωση του κυρίου του χαμηλότερου ακινήτου να δέχεται τα όμβρια ύδατα που πέφτουν στο ακίνητό του με φυσική ροή από το υψηλότερο ακίνητο. Χειροποίητο έργο για τη διοχέτευση των ομβρίων υδάτων. Εγκατάσταση αποχέτευσης ομβρίων βάσει Υπουργικής Απόφασης του ΥΠΕΧΩΔΕ. Διάθεση στα ρείθρα των πεζοδρομίων σε περίπτωση έλλειψης αγωγών κατάλληλων για τη διάθεσή τους. Διάθεση σε απορροφητικό φρέαρ σε περίπτωση αδυναμίας διάθεσης στα ρείθρα. Συλλογή των ομβρίων σε στεγανή δεξαμενή. Προϋποθέσεις.

Πραγματικά περιστατικά. Ακίνητο του αιτούντος χαμηλότερο από το ακίνητο της καθ΄ης. Κατασκευή από την καθ΄ης απορροφητικών φρεατίων για διοχέτευση των υπόγειων υδάτων του ακινήτου της με αποτέλεσμα, όμως, την υπερχείλιση τόσο της δημοσίας οδού όσο και του ακινήτου του αιτούντος. Υποχρεώνει την καθ΄ης να διοχετεύει τα ύδατα σε υπόγεια στεγανή δεξαμενή. Απορρίπτει την έφεση κατά της απόφασης που έκανε δεκτή την αίτηση.
  
Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσ/ κης 22.635/ 2012.

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Νικολέττα Παναγιωτίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Άννα Τσόρμπα, Πρωτοδίκη, Κωνσταντίνο Καλαϊτζίδη, Πρωτοδίκη - Εισηγητή.

Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 974, 984 εδ. α` και 989 εδ. α` ΑΚ, εκείνος που διαταράσσεται παράνομα και χωρίς τη θέλησή του στην άσκηση της νομής του επί του πράγματος έχει το δικαίωμα να ζητήσει την παύση της διατάραξης και την παράλειψη αυτής στο μέλλον. Διατάραξη της νομής, η οποία υπάρχει όταν δεν αποβάλλεται ο νομέας από το πράγμα, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί τη νομή του σ` αυτό, συνιστά κάθε θετική πράξη ή παράλειψη που αποτελεί παρενόχληση του νομέα στην άσκηση της νομής του. Θετικά εκδηλώνεται η διατάραξη είτε με πράξη του προσβολέα στο πράγμα είτε με παρεμπόδιση πράξης του νομέα, ενώ αρνητικά, με παράλειψη, όταν ο προσβολέας δεν προβαίνει στην επιβαλλόμενη ενέργεια προς αποτροπή ή παύση της διατάραξης, όπως συμβαίνει και όταν αυτός παραλείπει να άρει διαταρακτικό κατασκεύασμα ή αντικείμενο που συνεπάγεται διαρκή και εξακολουθητική παρενόχληση του νομέα στην άσκηση της νομής του. Εξάλλου, κατά το άρθρο 1024 ΑΚ τα αγροτικά ακίνητα που βρίσκονται χαμηλότερα δέχονται τα νερά που τρέχουν φυσικά και χωρίς χειροποίητο έργο απ’ αυτά που βρίσκονται ψηλότερα. Στον κύριο του χαμηλότερου ή του ψηλότερου ακινήτου απαγορεύεται κατασκεύασμα που εμποδίζει ή μεταβάλλει τη φυσική ροή. Από τη διάταξη αυτή, η οποία έχει εφαρμογή τόσο επί αγροτικών ακινήτων, δηλαδή επί ακινήτων που προορισμός τους είναι η αγροτική εκμετάλλευση, ανεξάρτητα αν σ’ αυτά είναι δυνατή η ανοικοδόμηση αστικών ακινήτων, όσο και, κατ’ ανάλογη εφαρμογή, για την ταυτότητα του λόγου, και επί αστικών ακινήτων, που βρίσκονται σε περιοχές χωρίς οργανωμένο σύστημα υπονόμων, συνδυαζόμενη με τις διατάξεις των άρθρων 1000, 1004 ΑΚ, συνάγεται ότι ο κύριος του χαμηλότερου ακινήτου έχει μεν υποχρέωση να δέχεται τα νερά που έρχονται από το ψηλότερο, αλλά μόνον εφόσον αυτά ακολουθούν τη φυσική ροή, εάν όμως, με κατασκεύασμα του κυρίου του ψηλότερου ή χαμηλότερου ακινήτου, μεταβληθεί η φυσική ροή και διαταραχθεί απ’ αυτό η νομή του κυρίου του χαμηλότερου ή ψηλότερου ακινήτου, έχει ο τελευταίος την από την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 989 εδ. α΄ ΑΚ αξίωση, να ζητήσει την άρση της διατάραξης, καθώς και την παράλειψή της στο μέλλον (βλ. ΑΠ 1534/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1668/1988 ΕλλΔνη 1991, 88, ΕφΠατρ 1211/2005 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, πρβλ. και ΑΠ 623/2001 ΕλλΔνη 2001, 927). Η διάταξη αυτή του άρθρου 1024 ΑΚ καθιερώνει, όπως εκτέθηκε, υποχρέωση του κυρίου του χαμηλότερου ακινήτου να δέχεται τα όμβρια ύδατα, που πέφτουν στο ακίνητό του με φυσική ροή. Αυτή η υποχρέωση δεν συνιστά στο πρόσωπο του κυρίου του ψηλότερου ακινήτου δουλεία διοχέτευσης των ομβρίων υδάτων του ακινήτου του μέσω του χαμηλότερου γειτονικού ακινήτου του, διότι ο ίδιος ουδέν έπραξε για την διοχέτευση αυτή, η οποία συντελείται με φυσικό τρόπο (βλ. Γεωργιάδη σε Γεωργιάδη - Σταθόπουλου, Αστικός Κώδιξ, τ. V, Εισαγωγικές παρατηρήσεις στα άρθρα 1003 - 1032 ΑΚ, παρ. 111 αριθ. 18, 19). Αν όμως η διοχέτευση των ομβρίων υδάτων γίνεται με χειροποίητο έργο, τότε είναι δυνατόν να συσταθεί πραγματική δουλεία διοχέτευσης αυτών μέσω του γειτονικού ακινήτου, υπό τις προϋποθέσεις του νόμου για την σύσταση αυτή (άρθρο 1121 ΑΚ, ήτοι με δικαιοπραξία ή με χρησικτησία). Στην περίπτωση που έχει συσταθεί νομίμως μια τέτοια δουλεία, ο γείτονας δεν έχει δικαίωμα να εμποδίσει την διοχέτευση των ομβρίων υδάτων στο ακίνητό του, εκτός αν η δουλεία αντίκειται σε διατάξεις δημόσιας τάξης (άρθρο 3 ΑΚ), όπως είναι και οι διατάξεις της Πολεοδομικής νομοθεσίας [βλ. άρθρο 369 του ΠΔ/τος 14-7/27-7-1999 (ΦΕΚ Δ΄, 580/27-7-1999) Κώδικας Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας (Κ.Β.Π.Ν.), ΟλΑΠ 274/1971 ΝοΒ 19, 863]. Έτσι, σύμφωνα με το άρθρο 31 § 1 περ. γ` του Ν. 1577/1985 (Γ.Ο.Κ.), σε συνδυασμό με το άρθρο 26 § 4 του Κτιριοδομικού Κανονισμού (ήδη άρθρο 369 του Κ.Β.Π.Ν.), όσον αφορά τα όμβρια ύδατα από όλες της επιφάνειες απορροής αυτών (οικοπέδων και κτισμάτων), σε οικισμούς με ή χωρίς εγκεκριμένο σχέδιο ίσχυε μέχρι το 1989 το άρθρο 97 §§ 1, 3 ν.δ. 8/1973 (προηγούμενου Γ.Ο.Κ.) και έκτοτε το άρθρο 26 § 4 του Κτιριοδομικού Κανονισμού (ΦΕΚ 59/Δ/3- 02-89), ο οποίος εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 3046/304 της 3-1/3-2-1989 Υπουργική Απόφαση του ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.
Σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 4.3 και 4.4 του ως άνω άρθρου 26 του Κτιριοδομικού Κανονισμού που αναφέρονται στην «εγκατάσταση αποχέτευσης ομβρίων», «§ 4.3 Εάν δεν υπάρχουν αγωγοί κατάλληλοι για τη διάθεση των ομβρίων υδάτων, τότε αυτή μπορεί να γίνεται στα ρείθρα των πεζοδρομίων. Σε περίπτωση αδυναμίας διάθεσης των ομβρίων και εκεί, είναι δυνατή η διάθεση των ομβρίων σε απορροφητικό φρέαρ», εφόσον, ως προς το τελευταίο, συντρέχουν οι προϋποθέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 4.3 του ανωτέρω άρθρου. «§ 4.4 Σε κάθε περίπτωση, επιτρέπεται η συλλογή ομβρίων σε στεγανή δεξαμενή, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις. Η δεξαμενή πρέπει: α) να έχει επαρκή χωρητικότητα σύμφωνα με τις τοπικές συνθήκες, β) να έχει στεγανά τοιχώματα που να αποκλείουν τόσο τη διαρροή των ομβρίων, όσο και κυρίως την εισροή υπόγειων ή άλλων νερών, γ) να έχει επαρκή αερισμό και στόμια καθαρισμού και επίσκεψης και δ) να απέχει τουλάχιστον ένα μέτρο από τα όρια του οικοπέδου ή τα θεμέλια κτιρίων και πέντε μέτρα από κάθε πηγή νερού». Σύμφωνα, λοιπόν, με την δημόσιας τάξης διάταξη αυτή της εν λόγω Υπουργικής Απόφασης (που για πρώτη φορά προβλέπει και για τις περιπτώσεις οικισμού χωρίς αποχετευτικό σύστημα και χωρίς ρείθρα πεζοδρομίων), εφόσον (§ 4.1) τα όμβρια ύδατα προκαλούν ή είναι δυνατόν να προκαλέσουν ενόχληση ή συνιστούν κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια των γειτονικών ιδιοκτησιών ή κοινόχρηστων ή δημόσιων χώρων (όπως π.χ. πεζοδρομίων) με την κατάκλυσή τους με αυτά, τότε ο κύριος της επιφάνειας απορροής τους πρέπει να διαθέτει εγκατάσταση αποχέτευσης ομβρίων και δεν δικαιούται να τα διοχετεύσει στα γειτονικά ακίνητα και αντίστοιχα ο κύριος του ενοχλούμενου γειτονικού ακινήτου δεν υποχρεούται να τα δέχεται (βλ. ΑΠ 453/1991 ΕΕΝ 1992, 275). Όταν ο κύριος του γειτονικού ακινήτου επικαλείται και αποδεικνύει ενόχληση από την κατάκλυση αυτού με τα όμβρια ύδατα, τότε η υπάρχουσα τυχόν δουλεία, ως αντικείμενη στην πιο πάνω διάταξη, είναι αυτοδικαίως άκυρη (ΕφΘεσ 1144/ 1978 Αρμ. 1979, 285). Εφόσον η σύσταση μιας τέτοιας δουλείας απαγορεύεται, αποκλείεται και η προστασία της αντίστοιχης οιονεί νομής (βλ. ΠρωτΜυτ 991/1954 Αρμ. 8, 67, ΠρωτΚορ 415/ 1996 αδημ.). Η ακυρότητα δε, εφόσον αφορά τη δημόσια τάξη, ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την αίτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, ο αιτών ισχυρίσθηκε ότι είναι κύριος, νομέας και κάτοχος του περιγραφομένου λεπτομερώς στο δικόγραφο αγροτεμαχίου, μετά της επ’ αυτού ισόγειας αποθήκης με υπόγειο, ενώ η καθ’ ης κυρία, νομέας και κάτοχος ενός όμορου προς την ιδιοκτησία του αιτούντος ακινήτου, το οποίο βρίσκεται εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως και εκτός ζώνης, από το οποίο η τελευταία, με σωληνώσεις, που έχει εγκαταστήσει εντός αυτού για την εκκένωση των υπογείων των εγκαταστάσεών της από υπόγεια και όμβρια ύδατα, συγκεντρώνει και διοχετεύει αυτά στην οδό ... , λόγω δε της κατωφερικής κλίσεως αυτής προς το ακίνητο του αιτούντος, το οποίο βρίσκεται χαμηλότερα από το ακίνητο της καθ’ ης, τα ως άνω ύδατα διαρκώς καταλήγουν στο αγροτεμάχιο του ιδίου (αιτούντος) και κατακλύζουν το υπόγειο της αποθήκης του, σε ύψος 2,50 μέτρων περίπου, απ’ το οποίο κατ’ επανάληψη αντλήθηκαν μεγάλες ποσότητες υδάτων, ιδίως σε περιπτώσεις βροχοπτώσεων. Ότι με τον τρόπο αυτό η καθ’ ης διαταράσσει παράνομα και αυθαίρετα τη νομή του επί του ως άνω ακινήτου του, καθόσον αυτός δεν έχει υποχρέωση να δέχεται τα νερά που έρχονται στην ιδιοκτησία του από το ψηλότερο ακίνητο της καθ’ ης, μέσω του κατασκευάσματος αυτής (σωληνώσεων εκκενώσεως των υπογείων εγκαταστάσεών της), αλλά μόνο εκείνα που ακολουθούν τη φυσική ροή, υφίσταται δε κίνδυνος καταρρεύσεως του εν λόγω κτιρίου του. Επικαλούμενος δε επείγουσα περίπτωση ζήτησε να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα και ειδικότερα: α) να υποχρεωθεί η καθ’ ης να παύσει την υφιστάμενη διατάραξη της νομής του ακινήτου του και προς τούτο να απαγορευθεί σ’ αυτήν να διοχετεύει τα νερά από τα υπόγεια των εγκαταστάσεών της, με σωληνώσεις που κατασκεύασε και που οδηγούν στην οδό ......... , β) να υποχρεωθεί η καθ’ ης να εκκενώνει συχνά, με βυτιοφόρο όχημα τα ύδατα των υπογείων της, έτσι ώστε να μη διοχετεύεται το περιεχόμενο των υπογείων της στις σωληνώσεις που έχει εγκαταστήσει προς την οδό ... , γ) να υποχρεωθεί η καθ’ ης να κατασκευάσει υπόγεια στεγανή χοάνη, όπου θα συγκεντρώνονται τα όμβρια και υπόγεια νερά που βρίσκονται στο υπόγειο των κτιριακών εγκαταστάσεων της καθ’ ης, την οποία να εκκενώνει τακτικά, δ) να απειληθεί σε βάρος αυτής χρηματική ποινή ποσού 3.000 ευρώ για κάθε παράβαση της αποφάσεως που θα εκδοθεί και για κάθε μελλοντική διατάραξη της νομής του επί του ως άνω ακινήτου του. Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 2388/2011 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία κρίθηκε νόμιμη και έγινε αυτή δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη, ως προς τα υπό στοιχείο α΄ έως γ΄ ως άνω αιτήματα και δεκτή ως προς το δ΄ αίτημα για χρηματική ποινή ποσού 1.500 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται η καθ’ ης η αίτηση και ήδη εκκαλούσα, με την ένδικη έφεσή της, για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί, αφού εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να απορριφθεί η αίτηση του αιτούντος - εφεσίβλητου. Με το ανωτέρω περιεχόμενο, η αίτηση είναι επαρκώς ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 974, 984 § 1, 989, 1000, 1004, 1024 του ΑΚ, 26 § 4 του Κτιριοδομικού Κανονισμού (ΦΕΚ 59/Δ/3-02-89), ο οποίος εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 3046/304 της 3-1/3-2-1989 Υπουργική Απόφαση του ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., (ήδη άρθρο 369 του Κ.Β.Π.Ν.), όπως κάποιες εξ αυτών ερμηνεύονται στην ως άνω μείζονα πρόταση, καθώς και σε εκείνες των άρθρων 692 § 1, 731, 734 § 2, 700 § 1, 946 § 1, 947 § 1 του ΚΠολΔ. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση, έκρινε την ως άνω αίτηση νόμιμη ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε και όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζει η εκκαλούσα με το σχετικό λόγο της εφέσεώς της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα.

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν νομότυπα στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, την επισκόπηση των νομίμως προσκομιζόμενων μετ’ επικλήσεως από τους διαδίκους φωτογραφιών, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται (άρθρα 444 περ. 3, 448 § 2 και 457 § 4 του ΚΠολΔ), τον νομίμως προσκομιζόμενο από την εκκαλούσα - καθ’ ης η αίτηση οπτικοακουστικό δίσκο (DVD), με απεικόνιση των υδάτων της περιοχής έξωθεν της εισόδου του ακινήτου της καθ’ ης και έως και την είσοδο του κτιρίου του ακινήτου του αιτούντος, ο οποίος (δίσκος) θεωρείται, κατ’ άρθρο 444 §§ 1 περ. γ΄ και 2 ΚΠολΔ, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 40 § 1 του Ν. 3994/2011, ιδιωτικό έγγραφο, όπως και οι φωτογραφικές αναπαραστάσεις και οι βιντεοταινίες ή βιντεοκασέτες (βλ. ΑΠ 813/2010 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), καθώς και από όλα ανεξαιρέτως τα λοιπά έγγραφα που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, τα οποία λαμβάνονται υπόψη, τόσο προς άμεση απόδειξη, όσο και για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αφού έχει επιτραπεί η απόδειξη με μάρτυρες (άρθρα 336 § 3, 339, 395 του ΚΠολΔ), την προσκομιζόμενη μετ’ επικλήσεως από τον αιτούντα - εφεσίβλητο υπ’ αριθμ. 364/25-2-2011 ένορκη βεβαίωση του ... του .... ενώπιον της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης Κυριακούλας Φλωρίδου, η οποία ελήφθη νομότυπα και εμπρόθεσμα, ύστερα από κλήτευση της αντιδίκου του προ δύο τουλάχιστον εργασίμων ημερών (αρθρ. 270 § 2 εδ. γ΄), και η οποία αποτελεί πλέον επώνυμο αποδεικτικό μέσο που περιλαμβάνεται στην περιοριστική απαρίθμηση του άρθρου 339 του ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 36 του Ν. 3994/2011), από τις ομολογίες που συνάγονται από τα σημειώματα και τις προτάσεις των διαδίκων (άρθρο 261 του ΚΠολΔ), σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 336 § 4 του ΚΠολΔ, βλ. ΑΠ 811/2008 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: 
Ο αιτών είναι κύριος, νομέας και κάτοχος ενός αγροτεμαχίου, εμβαδού 3.761,20 τ.μ., το οποίο αποτελεί τμήμα του υπ’ αριθμ. 1372 κληροτεμαχίου, Α΄ κατηγορίας, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή του Δ.Δ. Νέας Μαγνησίας του Δήμου Εχεδώρου Θεσσαλονίκης και συνορεύει γύρωθεν με το υπόλοιπο τμήμα του ιδίου κληροτεμαχίου, με την Παλαιά Συμμαχική οδό (ήδη οδό ...), με όριο απαλλοτρίωσης υπέρ του ΟΣΕ και πέραν αυτού με υπερυψωμένο ασφαλτοστρωμένο δρόμο, από την ανατολική του δε πλευρά με το υπ’ αριθμ. 1373 κληροτεμάχιο, το οποίο ανήκει, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή στην καθ’ ης. Ο αιτών ανήγειρε στο νότιο τμήμα του άνω αγροτεμαχίου του μία ισόγεια αποθήκη, εμβαδού 398,25 τ.μ., με υπόγειο ιδίου εμβαδού, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 4522/1992 οικοδομικής αδείας της αρμόδιας Διευθύνσεως Πολεοδομίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Θεσσαλονίκης, την οποία εκμίσθωνε, κατά το χρονικό διάστημα από το Μάιο του 1996 έως τον Ιούλιο του 2010 στο μισθωτή ..., ο οποίος εγκατέστησε στο μίσθιο την επιχείρησή του, με αντικείμενο εμπορία ελαστικών αυτοκινήτων, ζαντών και συναφών ειδών. Ακολούθως, δυνάμει του υπ’ αριθμ. 4266/2005 συμβολαίου αγοραπωλησίας ακινήτου του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοδώρου Σγουμπόπουλου, που μεταγράφηκε νομίμως, η καθ’ ης ανώνυμη εταιρία, με την επωνυμία «...» και το διακριτικό τίτλο «...», η οποία ασχολείται με το χρονδρεμπόριο, κατέστη κυρία, νομέας και κάτοχος ενός όμορου προς το ακίνητο του αιτούντος αγροκτήματος, εμβαδού 21.279,11 τ.μ., το οποίο προήλθε από τη συνένωση των υπ’ αριθμ. 1369 και 1373 κληροτεμαχίων, βρίσκεται ομοίως στο Δ.Δ. Νέας Μαγνησίας του Δήμου Εχεδώρου Θεσσαλονίκης, εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως και εκτός ζώνης, και συνορεύει από τη δυτική του πλευρά με το ως άνω ακίνητο του αιτούντος επί πλευράς μήκους 62,55 γραμμικών μέτρων. Το ακίνητο της καθ’ ης, το οποίο επίσης έχει πρόσωπο στην προαναφερθείσα οδό ..., βρίσκεται υψηλότερα από αυτό του αιτούντος, ενώ εξάλλου η περιοχή, στην οποία βρίσκονται τα ως άνω ακίνητα των αντιδίκων πλευρών, χαρακτηρίζεται από την ιδιομορφία του εδάφους και τους υπεδάφους, το οποίο είναι μικρής φέρουσας ικανότητας, δεδομένου ότι η περιοχή έχει εξαιρετικά υψηλό υδάτινο ορίζοντα, στερείται αποχετευτικού δικτύου (υπονόμων), δηλαδή δεν διαθέτει δίκτυο αποχέτευσης ομβρίων υδάτων, στα οποία να μπορούν να συνδεθούν οι παρόδιες ιδιοκτησίες, ενώ εξάλλου δεν υφίστανται σ’ αυτήν διαμορφωμένα πεζοδρόμια. 
Συνεπώς, πρόκειται εν προκειμένω για ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχή χωρίς οργανωμένο σύστημα υπονόμων. Περαιτέρω πιθανολογήθηκε ότι η καθ’ ης η αίτηση ανώνυμη εταιρία έχει κατασκευάσει στον ακάλυπτο χώρο (επιφάνεια) του ακινήτου της τέσσερα (4) απορροφητικά φρεάτια, στα οποία μέσω σωληνώσεων διοχετεύονται τα υπόγεια ύδατα του ακινήτου της, αλλά και τα όμβρια ύδατα των υδρορροών των κτιριακών της εγκαταστάσεων (επιφάνειες στέγης κτιρίου) και του συνόλου περιβάλλοντος ακάλυπτου χώρου του ακινήτου της (επιφάνειες απορροής ομβρίων) (βλ. άρθρ. 26 § 4.1 του Κτιριακού Κανονισμού), ο οποίος είναι επικαλυμμένος με τσιμέντο και άσφαλτο. Η καθ’ ης προέβη στις ως άνω κατασκευές, έχοντας ως σκοπό να στεγανοποιήσει τα υπόγεια των άνω κτιριακών της εγκαταστάσεων και να συλλέξει όλα τα υπόγεια και όμβρια ύδατα που συγκεντρώνονται στο ακίνητό της και να τα οδηγήσει εκτός αυτού. Αφού, λοιπόν, συγκεντρώνει τα ύδατα εντός των προαναφερθέντων φρεατίων, διοχετεύει αυτά με σωληνώσεις που καταλήγουν στο κοινό όριο της ακινήτου της με το ακίνητο του αιτούντος, καθώς και στην κοινόχρηστη οδό..., μέσω της οποίας, λόγω της κλίσεως του εδάφους, καταλήγουν στο ακίνητο του αιτούντος, το οποίο (όπως και την ίδια την οδό ......) και κατακλύζουν, ιδίως σε περιόδους βροχοπτώσεων. Αποτέλεσμα δε των ως άνω διεργασιών είναι να πλημμυρίζει συχνότατα τόσο η οδός .... , όσο και το υπόγειο της αποθήκης του αιτούντος σε μεγάλο ύψος (περίπου 2,50 μέτρων) και να απαιτείται κάθε φορά η παρέμβαση της αρμόδιας Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, προκειμένου να αντληθούν από τον ως άνω χώρο οι μεγάλες ποσότητες υδάτων, οι οποίες φθάνουν και τα 700 κυβικά μέτρα νερού κάθε φορά. Επομένως, πιθανολογήθηκε ότι τα προερχόμενα από το υψηλότερο ακίνητο της καθ’ ης υπόγεια και όμβρια ύδατα, λόγω και της ύπαρξης των ως άνω κατασκευασμάτων (χειροποίητων έργων) που έφτιαξε η καθ’ ης στο ψηλότερο ακίνητό της, προκαλούν ενόχληση και συνιστούν κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια της γειτονικής ιδιοκτησίας του αιτούντος, καθώς και για την ασφάλεια των διερχομένων από την παρακείμενη οδό... ανθρώπων (οδηγών ή πεζών), με την κατάκλυσή τους με τα ύδατα αυτά, δεδομένου ότι καθίσταται σχεδόν αδύνατη η χρήση εκ μέρους του αιτούντος, τόσο του αγροτεμαχίου του, όσο και του υπογείου χώρου της αποθήκης του, και προξενείται ακόμη και κίνδυνος υποχώρησης του εδάφους και καθίζησης (ή και κατάρρευσης) του κτιρίου του. Με τις ενέργειες δε αυτές της καθ’ ης (ήτοι τα ως άνω χειροποίητα έργα) διαταράσσεται η νομή που ο αιτών ασκεί επί του ακινήτου του (αγροτεμαχίου και κτιρίου). 
Σύμφωνα δε με τα διαλαμβανόμενα στην οικεία μείζονα σκέψη, η καθ’ ης η αίτηση, που είναι κυρία της επιφάνειας απορροής των υδάτων και των επιφανειών στέγης του κτιρίου, πρέπει να συλλέγει τα ως άνω ύδατα σε στεγανή δεξαμενή (και όχι σε απορροφητικά φρέατα, απ’ τα οποία, όπως συνομολογεί στη σελίδα 5 των προτάσεών της στην παρούσα δίκη, τα ύδατα που περισσεύουν τα διαθέτει στα ρείθρα των πεζοδρομίων, τα οποία όμως δεν υφίστανται εν προκειμένω, και συνεπώς παρανόμως τα διοχετεύει με τον ως άνω τρόπο, έτσι ώστε κυριολεκτικά να υπερχειλίζουν στη δημόσια οδό και στο ακίνητο του αιτούντος, όπως παραστατικότατα εμφαίνεται στις προσκομιζόμενες από τον αιτούντα φωτογραφίες), υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει ο Κτιριοδομικός Κανονισμός, όπως εκτίθεται στην οικεία μείζονα πρόταση (ήτοι επαρκή χωρητικότητα σύμφωνα με τις τοπικές συνθήκες, οι οποίες εν προκειμένω είναι άσχημες, στεγανά τοιχώματα που να αποκλείουν τη διαρροή των ομβρίων, κλπ.), και δεν δικαιούται να τα διοχετεύει στο γειτονικό ακίνητο και αντίστοιχα ο αιτών - κύριος του ενοχλούμενου γειτονικού ακινήτου δεν υποχρεούται να τα δέχεται, ακόμη και στην υποθετική περίπτωση, η οποία δεν υφίσταται εν προκειμένω, της υπάρξεως πραγματικής δουλείας διοχέτευσης ομβρίων υδάτων μέσω του γειτονικού ακινήτου του. Κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω η ένδικη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη. Κατά συνέπεια το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, με την εκκαλουμένη απόφαση, ομοίως έκανε δεκτή την αίτηση ως ουσιαστικά βάσιμη, και, κατόπιν τούτου, υποχρέωσε την καθ’ ης να παύσει να διαταράσσει και να παραλείπει στο μέλλον κάθε τέτοια διατάραξη: α) απαγορεύοντας στην καθ’ ης να διοχετεύει στην οδό ..., μέσω των σωληνώσεων, τα υπόγεια και όμβρια ύδατα, ώστε αυτά να μην καταλήγουν στο ακίνητο του αιτούντος και β) υποχρεώνοντάς τη όπως, μέσω των υπαρχόντων σωληνώσεων και απορροφητικών φρεατίων, διοχετεύει και συλλέγει τα όμβρια ύδατα σε υπόγεια στεγανή δεξαμενή επαρκούς χωρητικότητας, που θα κατασκευάσει εντός του ακινήτου της, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 26 § 4.4 του ισχύοντος Κτιριοδομικού Κανονισμού, καθώς και εκκενώνει αυτή, δι’ αντλήσεως του περιεχομένου της με χρήση κατάλληλου βυτιοφόρου οχήματος, σε κάθε περίπτωση πλήρωσής της, διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της παράνομης και χωρίς τη θέληση του αιτούντος διατάραξης της νομής αυτού επί του ακινήτου του, από την καθ’ ης η αίτηση, και ως προς τα διαταχθέντα ασφαλιστικά μέτρα, οι οποίες επιτρέπουν τον έλεγχο της συνδρομής των όρων των ανωτέρω κανόνων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκαν, εκτίμησε ορθά τις αποδείξεις και διέταξε τα προσφορότερα και αναγκαιότερα ασφαλιστικά μέτρα για την ένδικη υπόθεση, δεδομένου ότι με το άρθρο 734 § 2 του ΚΠολΔ εισάγεται εξαίρεση στην απαγόρευση του άρθρου 692 § 4 του ΚΠολΔ περί ικανοποίησης του ένδικου δικαιώματος, όταν πρόκειται για υποθέσεις ασφαλιστικών μέτρων νομής (βλ. ΠολΠρΑθ 1187/ 2005), σε κάθε δε περίπτωση η απαγόρευση του άρθρου 692 § 4 του ΚΠολΔ υποχωρεί εν προκειμένω, διότι πιθανολογήθηκε κίνδυνος σημαντικής προσβολής της αξίας του ανθρώπου, ήτοι απειλής της ζωής και βλάβης της υγείας (βλ. Β. Βαθρακοκοίλη, ΚΠολΔ, τ. Δ, Αθήνα 1996, υπό άρθρ. 692 αριθμ. 10) του αιτούντος, του μισθωτή του, καθώς και των διερχομένων από την οδό ..... αορίστου αριθμού οδηγών και πεζών από την κατάκλυση του ακινήτου του πρώτου και της κοινόχρηστης οδού από μεγάλες ποσότητες υδάτων, και όλα όσα περί των αντιθέτων ισχυρίζεται η εκκαλούσα, με τους σχετικούς λόγους της εφέσεώς της, οι οποίοι ανάγονται όλοι στην κακή εκτίμηση των αποδείξεων και στο απρόσφορο των διαταχθέντων ασφαλιστικών μέτρων και στην ικανοποίηση του ένδικου δικαιώματος, κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα.
Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αφού κρίθηκαν απορριπτέοι όλοι οι επιμέρους λόγοι της έφεσης, πρέπει αυτή να απορριφθεί στο σύνολό της ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν και να επιβληθούν σε βάρος της εκκαλούσας ως ηττημένης διαδίκου, τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας (αρθρ. 183, 176, 189 § 1 και 191 § 2 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά την έφεση.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτή στην ουσία της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis