Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Βασανιστήρια, ανθρώπινη αξιοπρέπεια, έννοια κρατούμενου.

Water boarding (εικονικός πνιγμός)
Σχόλιο blogger: σπάνια λέω εύγε σε δικαστές διαβάζοντας τις αποφάσεις τους, ιδίως της στρατιωτικής δικαιοσύνης. Δικαστής είναι μονάχα αυτός που έχει φιλότιμο και λατρεύει την Νομική Επιστήμη, την -μακράν- κορυφαία Επιστήμη και όχι αυτός που καταφεύγει στην Δικαιοσύνη για να λύσει τα προβλήματα ανεργίας του.  Αυτό το ΕΥΓΕ αισθάνομαι την υποχρέωση να το καταθέσω για τους ναυτοδίκες της δημοσιευόμενης απόφασης. Το γιατί, αρκεί να αναγνωσθεί αυτή η ΣΠΟΥΔΑΙΑ απόφαση. Η διάρκεια της είναι πολύ μεγάλη αλλά αυτό οφείλεται στο ότι οι ναυτοδίκες της σύνθεσης δεν άφησαν κανένα ισχυρισμό αναπάντητο, μάλιστα δε με εξαντλητική επιχειρηματολογία. Πραγματικά τους αξίζει ένα μεγάλο ΕΥΓΕ!
Περίληψη.  Βασανιστήρια. Διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων. Απλή και άμεση συνέργεια. Προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Στοιχεία αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης. Ειδοποιός διαφορά μεταξύ των βασανιστηρίων (κακούργημα) και της προσβλητικής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας συμπεριφοράς (πλημμέλημα). Χαρακτηριστικό των βασανιστηρίων αποτελεί η μεθοδικότητα. Πραγματικά περιστατικά. Βασανισμοί παρανόμως εισαχθέντων στη χώρα αλλοδαπών από στελέχη του λιμενικού σώματος (εικονική εκτέλεση, ηλεκτροσόκ, βασανιστήριο του υγρού και στεγνού υποβρυχίου). Καθήκοντα λιμενοφυλάκων. Πολεμικό Ναυτικό. Αρμοδιότητες Κυβερνήτη. Αθωωτική εισαγγελική πρόταση. Αθώωση, λόγω αμφιβολιών, για κάποιες πράξεις που συνιστούν διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων. Αθώωση για την απλή συνέργεια. Αθώωση για την άμεση συνέργεια. 
Ενοχή για μία μόνο πράξη που συνιστά διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων. Παύει οριστικά την ποινική δίωξη για την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, συνεπεία παραγραφής. Αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης του πρότερου έντιμου βίου. Αναστολή εκτέλεσης της ποινής. Ανασταλτικό αποτέλεσμα έφεσης. Πρόσκαιρη αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων. Καθαίρεση σύμφωνα με το άρθ. 9 ΣΠΚ. Ποινική Δικονομία. Εγγράφων ανάγνωση, και δη ανάγνωση ένορκης κατάθεσης μάρτυρος, δοθείσας κατά την προδικασία. Μη εμφάνιση του μάρτυρος στο ακροατήριο. Επιπλέον δεν εναντιώθηκαν στην ανάγνωση οι κατηγορούμενοι. Μέσα αποδείξεως. Εξ ακοής μάρτυρες. Υποχρεωτική η κατονομασία της πηγής των πληροφοριών. Απαγόρευση αποδεικτικής αξιοποίησης καταθέσεως μάρτυρος, ο οποίος δεν κατονομάζει τις πηγές του. Επαγγελματικό απόρρητο-Δικηγόροι-Κώδικας Δικηγόρων. Κατάθεση μάρτυρος με καθήκον εχεμύθειας, και δη κατάθεση δικηγόρου. Εν προκειμένω δεν υφίσταται δικηγορικό απόρρητο, αφού τα γεγονότα που αναφέρει η δικηγόρος δεν της τα εμπιστεύθηκε κάποιος εντολέας της, αλλά αφορούν σε τρίτους. 
 
                                   Πενταμελές Ναυτοδικείο Πειραιά, 365/ 2013

Το Δικαστήριο που συγκροτήθηκε από τους Δικαστές:

1. ΚΟΝΙΔΑΡΗ Κωνσταντίνο, Στρατιωτικό Δικαστή Α΄, Πρόεδρο του Ναυτοδικείου Πειραιά,
2. ΤΣΙΛΙΓΓΙΡΗ Σιμέλα, Στρατιωτική Δικαστή Β΄,
3. ΚΑΙΣΑΡΗ Κωνσταντίνα, Στρατιωτική Δικαστή Γ΄, και τους Ναυτοδίκες:
4. ΛΕΟΝΤΑΡΑ Κωνσταντίνο, Πλοίαρχο ΛΣ,
5. ΚΤΕΝΑ Μιχαήλ, Πλωτάρχη ΛΣ, 
που κληρώθηκαν με την υπ’ αριθμ.310/2013 απόφαση του Τριμελούς Ναυτοδικείου Πειραιώς, 
τον Αντεισαγγελέα ΔΟΥΒΛΕΚΑ Γεώργιο, Στρατιωτικό Δικαστή Β΄, 
που αναπληρώνει κατ’ άρθρο 174 ΣΠΚ τον Εισαγγελέα, επειδή κωλύεται, συνεδρίασε δημόσια στον Πειραιά και στην αίθουσα, που έχει καθοριστεί για τις συνεδριάσεις του σήμερα, την 20η του μήνα Νοεμβρίου του έτους δύο χιλιάδες δεκατρία (2013) και ώρα 09:00΄- κατά την οποία οι παραπάνω Ναυτοδίκες, μετά από πρόσκληση του Προέδρου, ορκίστηκαν σύμφωνα με το άρθρο 183 ΣΠΚ -, για να δικάσει τους: 1ον …, 2ον … και 3ον …, που παραπέμφθηκαν σε δίκη με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς, και κατηγορούνται: ο 1ος … για: α) διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων, β) απλή συνέργεια σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις τρείς), γ) προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και δ) απλή συνέργεια σε προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συρροή (πράξεις τρείς), ο 2ος … για: α) διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις τρείς) και β) προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ο 3ος … για : α) άμεση συνέργεια σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις τρείς) και β) προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συναυτουργία, οι οποίοι, αφού παρουσιάσθηκαν στο Δικαστήριο, χωρίς να κρατούνται για οποιαδήποτε αιτία, 
Σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 352 ΚΠΔ και 1 του άρθρου 349 ΚΠΔ, αν κάποιος μάρτυρας ή πραγματογνώμονας κλητεύθηκε νόμιμα, δεν εμφανίσθηκε όμως και η μαρτυρία του κρίνεται αναγκαία για την ανακάλυψη της αλήθειας...., το Δικαστήριο, εφ’ όσον ο κατηγορούμενος δεν κρατείται προσωρινά, αν κρίνει αναγκαία την αναβολή της συζήτησης για την υπόθεση, την αναβάλλει σε ρητή δικάσιμο μέσα σε εξήντα ημέρες. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 365 ΚΠΔ, στις περιπτώσεις που είναι αδύνατη η εμφάνιση ενός μάρτυρα στο ακροατήριο εξαιτίας θανάτου, πολύχρονης και σοβαρής ασθένειας, διαμονής στο εξωτερικό ή άλλου εξαιρετικά σοβαρού κωλύματος (άρθρ. 219 παρ. 2 Κ.Π.Δ.) ή σε όσες άλλες περιπτώσεις ορίζει ο νόμος, διαβάζεται στο ακροατήριο, αν υποβληθεί αίτηση, η ένορκη κατάθεσή του που δόθηκε στη προδικασία, διαφορετικά ακυρώνεται η διαδικασία. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ακυρότητα της διαδικασίας, προκαλείται όταν, παρά την υποβολή σχετικής αίτησης από τον κατηγορούμενο ή τον εισαγγελέα, δεν αναγνωσθεί ένορκη κατά την προδικασία κατάθεση μάρτυρα, του οποίου η εμφάνιση στο ακροατήριο είναι αδύνατη και, επίσης, όταν ληφθεί υπόψη τέτοια κατάθεση παρά την εναντίωση του κατηγορουμένου και χωρίς να βεβαιώσει το δικαστήριο την αδυναμία εμφάνισής του, γιατί έτσι παραβιάζεται το δικαίωμα που παρέχεται σε κάθε κατηγορούμενο, από τη διάταξη του άρθρου 6 παράγραφος 3 στοιχείο δ’ της ΕΣΔΑ και το άρθρο 14 παράγραφος 3 στοιχείο ε` του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Ν. 2462/1997), να εξετάζει και να ελέγχει τους μάρτυρες. Δε δημιουργείται όμως καμία ακυρότητα, όταν το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως ή μετά από αίτηση, αναγνώσει και λάβει υπόψη του ένορκη κατάθεση μάρτυρα κατά την προδικασία, ακόμη και χωρίς να βεβαιώσει την αδυναμία εμφάνισής του, εφόσον ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός τους δεν εναντιώθηκαν σχετικά (βλ. ΑΠ 796/2011, ΑΠ 1032/2011, ΑΠ 158/2012, ΑΠ 609/2012). Στην προκειμένη περίπτωση, ομόφωνα το δικαστήριο κρίνει ότι η ευρισκόμενη στη δικογραφία, με ημερομηνία 05-07-2010 έκθεση εξετάσεως του ... ως πολιτικώς ενάγοντα χωρίς όρκο και αναγνώριση προσώπων κατ’ αντιπαράσταση (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠΔ) με διερμηνέα καθώς και η από 19-10-2009 μήνυση του πολιτικώς ενάγοντα ..., ο οποίος αν και κλητεύθηκε νόμιμα, δεν παρέστη κατά τη σημερινή δικάσιμο, είναι ιδιαιτέρως λεπτομερείς και διαφωτιστικές και σε συνδυασμό και με το λοιπό αποδεικτικό υλικό της δικογραφίας μπορούν να οδηγήσουν στο σχηματισμό ασφαλούς δικανικής πεποιθήσεως επί της παρούσης υποθέσεως. Συνεπώς θα πρέπει να διαταχθεί η πρόοδος της δίκης και η ανάγνωση στην κατάλληλη στιγμή της διαδικασίας των ανωτέρω, λαμβανομένου πρωτίστως υπόψη ότι ούτε οι κατηγορούμενοι ούτε ο συνήγορός τους δεν εναντιώθηκαν στην ανάγνωση των ανωτέρω.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Διατάσσει, παμψηφεί, την πρόοδο της δίκης και την ανάγνωση της από 19-10-2009 μήνυσης του πολιτικώς ενάγοντος ... και της με ημερομηνία 05-07-2010 έκθεσης εξετάσεώς του ως πολιτικώς ενάγοντα χωρίς όρκο και αναγνώριση προσώπων κατ’ αντιπαράσταση (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠΔ) με διερμηνέα, που λήφθηκε στο στάδιο της προδικασίας.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε αμέσως στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, σε δημόσια συνεδρίαση. 
Στο σημείο αυτό, ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων, αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο, υπέβαλε προφορικώς την έξης ένσταση: Ενίσταμαι σε όλη την κατάθεση της ως άνω εξετασθείσας μάρτυρος. Η μάρτυς δεν έχει να συνεισφέρει σε τίποτα. Μας λέει τι της είπαν άλλοι. Μας λέει τι της είπε ο .... Η κατηγορία είναι στημένη και ψεύτικη. Επιθυμώ να εξαιρεθεί η μάρτυς και ζητώ απόφαση του Δικαστηρίου σας. Ζητώ την εξαίρεση της ανωτέρω μάρτυρος για το λόγο ότι μας μεταφέρει τί της είπαν, ενώ πρέπει να μας πει τί έχει υποπέσει στην ιδία αντίληψή της.
Η ανωτέρω μάρτυρας ..., αφού ζήτησε και έλαβε τον λόγο, ανέφερε τα εξής: Στο κέντρο υποδοχής εισέρχομαι αποκλειστικά και μόνο ως δικηγόρος και με αυτήν την ιδιότητά μου οι πρόσφυγες μου μιλούν. Δεν πηγαίνω ως καλός άνθρωπος. Μου μιλούν με την εμπιστοσύνη ότι δεν θα αποκαλύψω τα στοιχεία τους παρά μόνο με εντολή τους. Ακόμη υπάρχει και η αντικειμενική δυσκολία να κατονομάσω όλα αυτά τα άτομα, ειδικά επειδή είναι και ξένα τα ονόματα τους. Όλοι μου επιβεβαίωσαν τα γεγονότα αυτά.
Ο Εισαγγελέας, αφού πήρε τον λόγο, δήλωσε ότι υπάρχει ο αυτήκοος και ο εξ ακοής μάρτυρας και ότι ο εξ ακοής μάρτυρας πρέπει να συγκεκριμενοποιήσει την πηγή των πληροφοριών του και πρότεινε: α) να απορριφθεί η ένσταση, που υπέβαλε ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων, ως προς το περιεχόμενο της κατάθεσης της ανωτέρω μάρτυρος, που αφορά τη μεταφορά της διήγησης του ... και β) να γίνει δεκτή η ένσταση, που υπέβαλε ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων, δεδομένου ότι η ... οφείλει ως εξ ακοής μάρτυρας να κατονομάζει, πέραν των γεγονότων που καταθέτει ενώπιον του ακροατηρίου, και εκείνους από τους οποιους τα πληροφορήθηκε καθόσον δεν δεσμεύεται από το δικηγορικό απόρρητο.
Ο συνήγορος του πολιτικώς ενάγοντος ..., αφού πήρε τον λόγο, ζήτησε να απορριφθεί η ένσταση, που υπέβαλε ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων, να συνεχιστεί η κατάθεση της ανωτέρω μάρτυρος και το Δικαστήριο να κρίνει και να σταθμίσει ως αξιόπιστη ή μη την κατάθεσή της.
Ο συνήγορος του πολιτικώς ενάγοντος ..., αφού πήρε τον λόγο, ζήτησε να απορριφθεί η ένσταση, που υπέβαλε ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων δηλώνοντας ότι ο δικηγόρος ο οποίος καλείται να καταθέσει ως μάρτυρας ενώπιον του ακροατηρίου δύναται να αρνηθεί να αποκαλύψει σε αυτό πληροφορίες που του εμπιστεύτηκαν άτομα στα οποία έχει παράσχει δικηγορικές υπηρεσίες.
Ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων, αφού πήρε τον λόγο, δήλωσε τα εξής: Η ανωτέρω μάρτυς αυτοβούλως μετέβη στο κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών, δεν την είχε προσλάβει κάποιος ως δικηγόρο, δεν καθίσταται συνήγορος κανενός, αλλιώς θα έπρεπε να το δηλώσει, σύμφωνα με το άρθρο 212 παρ.3 ΚΠΔ. Δεν μπορεί να μας καταθέτει γεγονότα χωρίς να κατονομάζει εκείνους από τους οποίους τα πληροφορήθηκε, ώστε να μπορεί να τους καλέσει το Δικαστήριο. Στη σημείο αυτό διορθώνω και τροποποιώ την ως άνω υποβληθείσα ένσταση, ούτως ώστε η ανωτέρω μάρτυρας, πέραν της κατάθεσης ενώπιον του ακροατηρίου των όσων της είπε ο ..., να υποχρεωθεί να κατονομάσει τις πηγές της.
Το Δικαστήριο, αφού διασκέφθηκε μυστικά στο γραφείο του Προέδρου, σύμφωνα με τον νόμο, με παρούσα και τη Γραμματέα, κατάρτισε την απόφασή του, την οποία ο Πρόεδρος δημοσίευσε αμέσως σε δημόσια συνεδρίαση και η οποία έχει ως εξής:
Σύμφωνα με το άρθρο 209 ΚΠΔ αν κάποιος καλείται νόμιμα για μαρτυρία δεν μπορεί να την αρνηθεί εκτός από τις εξαιρέσεις που ρητά αναγράφονται στον Κώδικα. Οι εξαιρέσεις από την υποχρέωση κατάθεσης είναι: Κατά το άρθρο 212 παρ. 1 β΄ ΚΠΔ, που αναφέρεται στο επαγγελματικό απόρρητο, η διαδικασία ακυρώνεται, δημιουργούμενης σχετικής ακυρότητας, αν εξεταστούν στην προδικασία ή στην κύρια διαδικασία οι συνήγοροι σχετικά με όσα τους εμπιστεύτηκαν οι πελάτες τους. Οι συνήγοροι κρίνουν σύμφωνα με τη συνείδησή τους, αν και σε ποιο μέτρο πρέπει να καταθέτουν όσα άλλα έμαθαν με αφορμή την άσκηση του λειτουργήματός τους. Σύμφωνα δε, με την παρ. 2 του ανωτέρω άρθρου, η απαγόρευση της παρ. 1 στις περιπτώσεις α΄, β΄ και γ΄ ισχύει και αν τα πρόσωπα στα οποία αναφέρεται απαλλάχθηκαν από την υποχρέωση να τηρήσουν το επαγγελματικό απόρρητο από μέρους εκείνου που τους το εμπιστεύτηκε, ενώ σύμφωνα με την παρ. 3 όλοι οι παραπάνω μάρτυρες έχουν υποχρέωση να δηλώσουν ενόρκως σ΄ αυτόν που εξετάζει ότι, αν κατέθεταν, θα παραβίαζαν τα απόρρητα που μνημονεύονται στην παρ. 1.
Με την ανωτέρω διάταξη αναγνωρίζεται το δικαίωμα αλλά και η υποχρέωση ορισμένων ατόμων όταν καλούνται να καταθέσουν ως μάρτυρες να αρνηθούν να καταθέσουν όσα περιήλθαν στη γνώση τους συνεπεία του λειτουργήματος ή του επαγγέλματός τους, επικαλούμενοι το ιδιωτικό ή δημόσιο απόρρητο όπως λ.χ. οι συνήγοροι όσα τους εμπιστεύθηκαν οι πελάτες τους. Μάλιστα δε τους συνηγόρους ο νομοθέτης τους αφήνει ελεύθερους να αποφασίσουν μόνοι τους και κατά συνείδηση αν και σε ποιο μέτρο θα καταθέσουν όσα άλλα περιήλθαν στη γνώση τους από την άσκηση του λειτουργήματός τους.
Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 38 Ν.4194/2013 «Απόρρητο και εχεμύθεια» του «Κώδικα Δικηγόρων» ο δικηγόρος οφείλει να τηρεί αυστηρά εχεμύθεια για όσα του εμπιστεύεται ο εντολέας του κατά την ανάθεση και εκτέλεση της εντολής ή πληροφορείται κατά τη διάρκεια του χειρισμού της. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 212 παρ. 1 ΚΠΔ και 38 Ν.4194/2013 «Κώδικας Δικηγόρων», που έχουν τεθεί προς προστασία των διαδίκων και ενίσχυση των σχέσεων εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχουν μεταξύ αυτών και των δικηγόρων, συνάγεται ότι ακυρότητα δημιουργεί η κατάθεση από δικηγόρο γεγονότων που εμπιστεύθηκε σε αυτόν ο εντολέας του, αφήνεται δε στο δικηγόρο να κρίνει κατά συνείδηση αν πρέπει να καταθέσει για γεγονότα που έμαθε με αφορμή την άσκηση του λειτουργήματός του. Όμως, για γεγονότα που αφορούν τρίτους, μη πελάτες του δικηγόρου, αυτός, όπως και όλα τα άλλα πρόσωπα, έχει τη γενική υποχρέωση προς μαρτυρία κατά τη διάταξη του άρθρου 209 ΚΠΔ (Συμ. ΑΠ. 818/2000 ΠοινΔικ 2000 σελ. 1206). Δεν εξετάζεται ως μάρτυρας ο δικηγόρος κατ’ αρχήν ως προς τα περιστατικά που του έχει εμπιστευθεί ο πελάτης του και κατά δεύτερο λόγο ως προς εκείνα που διαπίστωσε ο ίδιος κατά την άσκηση του επαγγέλματος του, εφόσον όμως πρόκειται για γεγονότα για τα οποία έχει καθήκον εχεμύθειας (Εφ. Αθην. 1719/1981 Ελλ. Δικ.22 σελ. 231).

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 224 παρ. 1 ΚΠΔ ο μάρτυρας πρέπει να αποκαλύπτει πώς έμαθε όσα καταθέτει. Αν πρόκειται για γεγονότα που άκουσε από άλλους, πρέπει σε κάθε περίπτωση να κατονομάζει ταυτόχρονα και εκείνους από τους οποίους τα άκουσε. Σύμφωνα δε με την παρ. 2 του ανωτέρω άρθρου αν ο μάρτυρας δεν κατονομάζει την πηγή των πληροφοριών του, η κατάθεσή του δεν λαμβάνεται υπ’ όψη. Από την ανωτέρω διάταξη συνάγεται ότι, αφού ο τρόπος της γνώσης των όσων ο μάρτυρας καταθέτει δεν καθορίζεται ευθέως από το νόμο, αναγνωρίζονται από των επί αποδείξεως διατάξεων και οι «εξ ακοής» μάρτυρες (σχετ. ΑΠ 271/1955). Ετσι φανερό είναι ότι μάρτυρας δύναται να είναι τόσο ο έχων άμεση όσο και ο έχων έμμεση γνώση των πραγματικών γεγονότων, και όχι μόνο ο έχων άμεση αντίληψη των πραγματικών περιστατικών. Αλλωστε και από τις διατάξεις των άρθρων 178 και 179 εδ. α΄ ΚΠΔ συνάγεται τούτο. Ετσι δεδομένης και της αρχής της ηθικής αποδείξεως, η διάταξη σκοπεί τον έλεγχο της αξιοπιστίας και ακρίβειας του μάρτυρα ενόψει του ότι ο «εξ ακοής» μάρτυρας δεν έχει άμεση αντίληψη αυτών που καταθέσει.
Εξ ακοής μάρτυρες είναι οι μάρτυρες οι οποίοι καταθέτουν όχι όσα αντελήφθησαν οι ίδιοι αμέσως, αλλά όσα τους ανέφερε τρίτος σχετικά με κάποια γεγονότα. Οι μάρτυρες δηλαδή αυτοί αφηγούνται -μεταφέρουν αυτά που τους πληροφόρησε ένας τρίτος, ο οποίος τα γνώριζε άμεσα. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι δεν ισχύει σε μας η λεγόμενη αρχή του «εγγύτερου» αποδεικτικού μέσου κατά αποκλεισμό του «απώτερου» καθόσον επιτρέπει την εξέταση ως μαρτύρων και εκείνων οι οποίοι πληροφορήθηκαν περί της πράξεως παρά τρίτων (ΑΠ 437/1957). Η εξέταση των μαρτύρων αυτών εμφανίζεται μάλιστα αναγκαία όταν οι αυτόπτες ή αυτήκοοι μάρτυρες έχουν πεθάνει ή είναι αγνώστου διαμονής. Ο νόμος έχει προδήλως ως σκοπό να βρει το δικαστήριο την πηγή των πληροφοριών οπωσδήποτε, ώστε αφενός να ελέγξει την ποιότητα και την αξιοπιστία του «πρωτότυπου» μάρτυρα και να κρίνει αν μπορεί να θεμελιώσει την απόφανσή του πάνω στη μαρτυρία του για να μην υποπέσει σε δικαστική πλάνη και αφετέρου να δώσει στον κατηγορούμενο τη δυνατότητα να ασκήσει ενεργά και αποτελεσματικά το δικαίωμα υπεράσπισης, προβάλλοντας τους λόγους για τους οποίους ο «πρωτότυπος» μάρτυρας είναι αναξιόπιστος. Κατά την παρ. 1 εδ.β΄ και την παρ. 2 της ανωτέρω διατάξεως οι μάρτυρες δέον να προσκαλούνται στο να αποδεικνούουν πώς έλαβαν γνώση των γεγονότων που αναφέρουν. Τούτο προφανώς συμβάλλει στον έλεγχο περί της φιλαλήθειας και ακρίβειας του μάρτυρος.
Υποστήριζεται ότι η διάταξη καθιερώνει μια αποδεικτική απαγόρευση αξιοποίησης της κατάθεσης. Δηλαδή ότι μπορεί κανείς με ευχέρεια ν’ αμφισβητήσει την ορθότητα της θέσης αυτής της νομολογίας η οποία δεν θεωρεί ότι επισύρει δικονομική κύρωση η λήψη υπόψη κατάθεσης κρίσιμων περισταικών από μάρτυρες χωρίς ταυτόχρονη αποκάλυψη των πηγών των πληροφοριών τους. Η παρ. 2 του άρθρου ρητά ρυθμίζει το ζήτημα της τύχης και της αποδεικτικής αξίας της κατάθεσης του μάρτυρα που περιέχει γεγονότα, τα οποία ο τελευταίος πληροφορήθηκε και καταθέτει χωρίς να κατονομάζει τις πηγές των πληροφοριών του.Σύμφωνα με την ανωτέρω παράγραφο αυτή η κατάθεση δεν λαμβάνεται υπόψη και συνεπώς υπάρχει μία απαγόρευση αξιοποίησης ενός τέτοιου αποδεικτικού μέσου.
Τέλος, ο μάρτυρας που αρνείται να κατονομάσει αυτούς που τον πληροφόρησαν υπόκειται στις ποινές του άρθρου 225 παρ. 2 εδ.β΄ ΠΚ.(βλ. Κονταξής, ερμηνεία του 224 άρθρου του ΚΠΔ, σελ. 1485 επ).

Εν προκειμένω, η μάρτυρας ..., κατά τη διάρκεια της επ’ ακροατηρίω κατάθεσής της, αρνήθηκε να αποκαλύψει τα στοιχεία της ταυτότητας των κρατουμένων αλλοδαπών με τους οποίους συνομίλησε εμπιστευτικά και άντλησε πληροφορίες σχετικές με το υπό κρίσιν συμβάν στο κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών στο …, καθόσον δεσμεύεται από το δικηγορικό απόρρητο δεδομένου ότι αυτό έλαβε χώρα κατά την άσκηση του δικηγορικού της επαγγέλματος.Η ανωτέρω δικηγόρος του Δ.Σ. …, η οποία προσφέρει τις υπηρεσίες της εθελοντικά, στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής πλευράς του δικηγορικού λειτουργήματος, κατά τις επισκέψεις της στο ανωτέρω κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών υπήρξε εξ ακοής μάρτυρας πραγματικών περιστατικών περί σκληρής και αδικαιολόγητης κακομεταχείρισης σε βάρος των συλληφθέντων αλλοδαπών από το πλήρωμα του πλωτού του ΛΣ που είχε αναλάβει τη μεταφορά τους από τη νήσο Παναγιά στην Χίο. Τα ανωτέρω γεγονότα περιήλθαν σε γνώση της από πληροφορίες αλλοδαπών, με τους οποίους συνομιλούσε στο ανωτέρω κέντρο, τα στοιχεία της ταυτότητας των οποίων της είναι γνωστά. Δεν πρόκειται δηλαδή για γεγονότα που της τα εμπιστεύτηκε κάποιος εντολέας της, αλλά απεναντίας αφορούν τρίτους, μη πελάτες της ως άνω δικηγόρου, και επομένως δεν υφίσταται δικηγορικό απόρρητο. Δεδομένου λοιπόν ότι η ανωτέρω εξ ακοής μάρτυρας δεν δεσμεύεται από το δικηγορικό απόρρητο υποχρεούται να κατονομάζει τις πηγές της ενώπιον του ακροατηρίου του παρόντος δικαστηρίου γνωστοποιώντας τα στοιχεία της ταυτότητας των καταγγελλομένων προσώπων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 209 και 224 ΚΠΔ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται ομόφωνα την ένσταση του συνηγόρου υπεράσπισης των κατηγορουμένων, (όπως επαναπροσδιορίστηκε από τον ίδιο) και αποφαίνεται ότι η εξ ακοής μάρτυρας ... μη δεσμευόμενη από το δικηγορικό απόρρητο, κατά την επ’ ακροατηρίω κατάθεσή της, οφείλει να κατονομάζει τις πηγές της και ειδικότερα, προκειμένου για γεγονότα που άκουσε από άλλους να κατονομάζει και εκείνους από τους οποίους τα άκουσε, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 209 και 224 ΚΠΔ.

Ο Εισαγγελέας, αφού έλαβε το λόγο και ανέπτυξε τις κατηγορίες, πρότεινε:

Α) ο πρώτος κατηγορούμενος (...) α) να κηρυχθεί αθώος διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων λόγω αμφιβολιών ως προς τα στοιχεία της πράξης, β) να κηρυχθεί αθώος απλής συνέργειας σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις τρεις) λόγω αμφιβολιών ως προς τα στοιχεία των πράξεων, γ) να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος του ως άνω κατηγορουμένου για την πράξη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, λόγω οριστικής εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία παραγραφής, δ) να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος του ως άνω κατηγορουμένου για την πράξη της απλής συνέργειας σε προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συρροή (πράξεις τρεις), λόγω οριστικής εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία παραγραφής,
Β) ο δεύτερος κατηγορούμενος (...) α) να κηρυχθεί αθώος διακεκριμένων περιπτώσεων βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις τρεις) λόγω αμφιβολιών ως προς τα στοιχεία των πράξεων, β) να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος του ως άνω κατηγορουμένου για την πράξη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, λόγω οριστικής εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία παραγραφής, και
Γ) ο τρίτος κατηγορούμενος (...) α) να κηρυχθεί αθώος άμεσης συνέργειας σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις τρεις) λόγω αμφιβολιών ως προς τα στοιχεία των πράξεων, β) να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος του για την πράξη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συναυτουργία με τον πρώτο κατηγορούμενο ..., λόγω οριστικής εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία παραγραφής.

Αφού το Δικαστήριο αποσύρθηκε σε διάσκεψη σύμφωνα με το νόμο, μυστικά, με παρούσα τη Γραμματέα, κατάρτισε και ο Πρόεδρος δημοσίευσε αμέσως την απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία έχει ως εξής:
Σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 2 του Συντάγματος «Τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει».
Σύμφωνα δε με το άρθρο 5 της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1948) «Κανείς δεν επιτρέπεται να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ούτε σε ποινή ή μεταχείριση σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική».
Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (1966), που επικυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν.2462/1997 «Κανένα πρόσωπο δεν θα υποβάλλεται σε βασανιστήρια ή σε σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία».
Σε εκτέλεση των άρθρων 2 και 7 παρ. 2 του Συντάγματος και του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ν.δ. 53/1974 -βλ. επίσης τη Σύμβαση του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων κλπ, που κυρώθηκε με το Ν.1782/1988) θεσπίστηκε η διάταξη του άρθρου 137 Α΄ ΠΚ σύμφωνα με την οποία: «1. Υπάλληλος ή στρατιωτικός, στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η δίωξη ή η ανάκριση ή η εξέταση αξιόποινων πράξεων ή πειθαρχικών παραπτωμάτων ή η εκτέλεση ποινών ή η φύλαξη ή η επιμέλεια κρατουμένων, τιμωρείται με κάθειρξη, εάν υποβάλλει σε βασανιστήρια κατά την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων πρόσωπο που βρίσκεται στην εξουσία του με σκοπό: α) να αποσπάσει από αυτό ή από τρίτο πρόσωπο ομολογία κατάθεση, πληροφορία ή δήλωση ιδίως αποκήρυξης ή αποδοχής πολιτικής ή άλλης ιδεολογίας. β) να τιμωρήσει. γ) να εκφοβίσει αυτό ή τρίτα πρόσωπα.
Με την ίδια ποινή τιμωρείται υπάλληλος ή στρατιωτικός, που με εντολή των προϊσταμένων του ή αυτοβούλως σφετερίζεται τέτοια καθήκοντα και τελεί τις πράξεις του προηγούμενου εδαφίου.
2. Βασανιστήρια συνιστούν, σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο κάθε μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία ή ψυχικού πόνου ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, καθώς και κάθε παράνομη χρησιμοποίηση χημικών, ναρκωτικών ή άλλων φυσικών ή τεχνικών μέσων με σκοπό να κάμψουν τη βούληση του θύματος.
3. Σωματική κάκωση, βλάβη της υγείας, άσκηση παράνομης σωματικής ή ψυχολογικής βίας και κάθε άλλη σοβαρή προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που τελείται από τα πρόσωπα, υπό τις περιστάσεις και για τους σκοπούς που προβλέπει η παρ.1, εφόσον δεν υπάγεται στην έννοια της παρ.2, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 3 ετών, αν δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη. Ως προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας θεωρούνται ιδίως: α) η χρησιμοποίηση ανιχνευτή αλήθειας. β) η παρατεταμένη απομόνωση. γ) η σοβαρή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας
.
4. Δεν υπάγονται στην έννοια του άρθρου αυτού πράξεις ή συνέπειες συμφυείς προς τη νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο νόμιμο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού».

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 137Β΄ ΠΚ, όπως προστέθηκε με το άρθρο 2 Ν.1500/1984, “1. Οι πράξεις της πρώτης παραγράφου του προηγούμενου άρθρου τιμωρούνται με κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών:
α) αν χρησιμοποιούνται μέσα ή τρόποι συστηματικού βασανισμού, ιδίως κτυπήματα στα πέλματα του θύματος (φάλαγγα) ή ηλεκτροσόκ ή εικονική εκτέλεση ή παραισθησιογόνες ουσίες,
β) αν έχουν ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη του θύματος,
γ) αν ο δράστης τελεί τις πράξεις κατά συνήθεια ή κρίνεται από τις περιστάσεις τέλεσης ως ιδιαιτέρως επικίνδυνος,
δ) αν ο υπαίτιος ως προϊστάμενος έδωσε την εντολή τέλεσης της πράξης.
2. Τιμωρούνται με κάθειρξη μέχρι 10 έτη οι πράξεις της παρ.3 του προηγούμενου άρθρου, βασανιστήρια (υπό στενή έννοια), που τιμωρούνται σε βαθμό κακουργήματος ( παρ. 1 και 2 του 137 Α ΠΚ) και β) οι προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (βασανιστήρια υπό ευρεία έννοια), που τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος (παρ. 3 του 137 Α ΠΚ) (βλ. και αρ. 16 παρ. 1 της Συμβάσεως του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων κλπ-Ν. 1782/1988, ΔιατΕισΠλημΡοδόπ 29-5-2003, Γ. Σκιαδαρέσης, ΠοινΧρ ΝΔ΄[2004], σελ.556 όταν συντρέχουν οι περιπτώσεις β, γ και δ της προηγούμενης παραγράφου.
3. Αν οι πράξεις του προηγούμενου άρθρου επέφεραν το θάνατο του θύματος επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη”.
Με τις παραπάνω διατάξεις που ενσωματώθηκαν στον ΠΚ με τον Ν.1500/84 κατά σαφή Συνταγματική επιταγή, τυποποιούνται δύο υπαλλακτικώς μικτά εγκλήματα σκοπού: α) τα βασανιστήρια (υπό στενή έννοια), που τιμωρούνται σε βαθμό κακουργήματος ( παρ. 1 και 2 του 137 Α ΠΚ) και β) οι προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (βασανιστήρια υπό ευρεία έννοια), που τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος (παρ. 3 του 137 Α ΠΚ) (βλ. και αρ. 16 παρ. 1 της Συμβάσεως του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων κλπ-Ν. 1782/1988, ΔιατΕισΠλημΡοδόπ 29-5-2003, Γ. Σκιαδαρέσης, ΠοινΧρ ΝΔ΄[2004], σελ.556). Η νομοτεχνική αυτή μέθοδος, να προβλεφθούν δηλαδή ειδικά τα βασανιστήρια με στενή έννοια και ξεχωριστά οι ανάλογες με αυτά μορφές συμπεριφοράς, που συνιστούν βασανιστήρια υπό ευρύτερη έννοια, είναι συνταγματικά επιβεβλημένη. Γιατί ακριβώς το Σύνταγμα καθορίζει ότι πρέπει να χαρακτηρισθούν με νόμο ως αξιόποινες «αι βάσανοι» και στη συνέχεια «οιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας ή άσκηση σωματικής βίας καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (βλ. την από 15-5- 1984 Εισηγητική Έκθεση στο σχέδιο νόμου «ποινικός κολασμός των βασανιστηρίων» (Ν.1500/84).
Το προστατευόμενο έννομο αγαθό είναι κυρίως η αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ιδιαίτερα η ατομική υπόσταση του πολίτη, αλλά και το δημοκρατικό πολίτευμα που θίγεται από τέτοιες διαστροφικές υπερβάσεις των οργάνων του και γι’ αυτό άλλωστε οι σχετικές διατάξεις εντάχθηκαν στο Α΄ Κεφάλαιο του Ειδικού Μέρους του Ποινικού Κώδικα, αμέσως μετά το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας (βλ. Εισηγ. Εκθ. Ν, 1500/1984, Χαραλαμπάκης, Το ελληνικό νομικό πλαίσιο που αφορά τα βασανιστήρια, Υπεράσπιση 1995, 660 επ, ΣυμβΣτρΛαρ. 111/1995, Υπεράσπιση 1997, 398, βλ. και Σπινέλλη, Τα εγκλήματα περί την υπηρεσία, 1980, σελ. 46 κατά τον οποίο επίσης προστατεύεται η καλή λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών δικαιοσύνης και αστυνομίας, ΔιατΕισΠλημΡοδόπ 29-5-2003, Γ. Σκιαδαρέσης, ΠοινΧρ ΝΔ΄[2004], σελ.556, Α.Χαραλαμπάκης-Ι. Γιαννίδης, Ποινικός Κώδικας και Νομολογία, Π.Ν Σάκκουλα Δίκαιο και Οικονομία, Αθήνα 2009, σελ. 550). Ωστόσο υποστηρίζεται και η άποψη ότι το έννομο αγαθό που προστατεύει κατά κύριο λόγο ο νομοθέτης στο άρθρο 137 Α ΠΚ δεν είναι ούτε η ζωή ούτε η σωματική ακεραιότητα του ατόμου -στο ελληνικό δίκαιο με τη μορφή που έχουν πάρει τα βασανιστήρια, η προσβολή του έννομου αγαθού της σωματικής ακεραιότητας, μολονότι προϋποτίθεται, δεν είναι σε κάθε περίπτωση αναγκαία-, αλλά πρωτίστως η ελευθερία του. Σύμφωνα με την ανωτέρω άποψη η ουσία των βασανιστηρίων, στην ιστορική τους διαδρομή, βρίσκεται στην υποταγή, στην κάμψη της βούλησης του ατόμου και στην εκμηδένιση της προσωπικότητάς του. Η προσβολή της σωματικής του ακεραιότητας δεν αποτελεί παρά μέσο για την πραγμάτωση του βασικού τους στόχου (βλ. Ε Συμεωνίδου-Καστανίδου, Η έννοια των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον Ποινικό Κώδικα, ΠοινΧρ ΝΘ΄2009, σελ. 5).
Ενεργητικό υποκείμενο του εγκλήματος δεν είναι μόνο ο κατ’ άρθρο 13 εδ.α΄ ΠΚ υπάλληλος ο οποίος έχει λειτουργική αρμοδιότητα διώξεως, ανακρίσεως εξετάσεων αξιοποίνων πράξεων ή πειθαρχικών παραπτωμάτων, εκτελέσεως ποινών, φυλάξεως ή επιμέλειας κρατουμένων, αλλα και κάθε υπάλληλος (ή στρατιωτικός) που με εντολή προϊστάμενου του ή αυτοβούλως «σφετερίζεται» τέτοια καθήκοντα, παρότι δεν του έχουν ανατεθεί, και τελεί πράξεις βασανιστηρίων. Περιλαμβάνει δηλαδή κάθε υπάλληλο που με οποιοδήποτε τρόπο εμπλέκεται στην ποινική ή πειθαρχική καταστολή, με χρονικό ορίζοντα από τη σύλληψη έως την απελευθέρωση του κρατούμενου. Κρίσιμο στοιχείο είναι αποκλειστικά και μόνο η πλήρης φυσική εξουσίαση του θύματος από τον δράστη- υπάλληλο, σε τρόπο ώστε να μπορεί να του επιβάλει την θέλησή του (Συμεωνίδου- Καστανίδου, Η έννοια των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον Ποινικό Κώδικα, ΠΧρ 2009, σελ. 3, ΔιατΕισΠλημΡοδόπ 29-5-2003, Γ. Σκιαδαρέσης, ΠοινΧρ ΝΔ΄[2004], σελ.556). Ως κρατούμενος συνεπώς πρέπει να θεωρηθεί όχι μόνο ο περιορισμένος σε οργανωμένο χώρο κράτησης (κρατητήριο, φυλακή, στρατόπεδο συγκέντρωσης) αλλά και ο συλληφθείς πριν συνταχθεί η έκθεση σύλληψης και ο προσαγόμενος για τον οποίο δεν συνέτρεξε περίπτωση σύνταξης τέτοιας έκθεσης, καθώς το στάδιο της μεταγωγής ή προσαγωγής είναι εξόχως επικίνδυνο για εκδήλωση τέτοιων συμπεριφορών βαρβαρότητας, όντας χρονικά εγγύτερα στην θεωρούμενη ως παράνομη ή αντιπειθαρχική συμπεριφορά.
Η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος των βασανιστηρίων μπορεί να τελεστεί: α) με μεθοδευμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή β) με μεθοδευμένη πρόκληση σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία ή γ) με μεθοδευμένη πρόκληση ψυχικού πόνου ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη ή δ) με παράνομη χρησιμοποίηση χημικών, ναρκωτικών ή άλλων φυσικών ή τεχνικών μέσων με σκοπό να κάμψουν τη βούληση του θύματος. Κύριο χαρακτηριστικό των βασανιστηρίων είναι η μεθοδευμένη πρόκληση των αξιόποινων αποτελεσμάτων. Είναι έγκλημα αποτελέσματος και υπαλλακτικώς μικτό. Ως αποτέλεσμα νοείται η πρόκληση του πόνου ή της επικίνδυνης για την υγεία εξάντλησης και όχι η σωματική βλάβη ή βλάβη της υγείας. Υποστηρίζεται ότι μεθοδευμένη είναι η πρόκληση πόνου ή εξάντλησης όταν η πράξη επαναλαμβάνεται και έχει χρονική διάρκεια (βλ. Κωνσταντινίδη, Ποιν.Δικ και ανθρώπινη αξιοπρέπεια, 1987, σελ.107, Κονταξή, Ερμ Π.Κ. σε 1012,Α. Χαραλαμπάκη, Το Ελληνικό πλαίσιο που αφορά τα βασανιστήρια, Υπερασπ. 1995,σελ.665,ΣυμβΕφΘες 604/1998 Υπερ.1999,460-461 με παρατηρήσεις Ε. Συμεωνίδιου-Καστανίδου, Α.Χαραλαμπάκης-Ι. Γιαννίδης, Ποινικός Κώδικας και Νομολογία, Π.Ν Σάκκουλα Δίκαιο και Οικονομία, Αθήνα 2009, σελ. 550).Ενδιαφέρον έχει και η χρησιμοποίηση πάντα πληθυντικού αριθμού για τα βασανιστήρια, που παραπέμπει σε επανάληψη. Αντιδιαστέλλεται δηλαδή με τις αποσπασματικές ή ευκαιριακές πράξεις. Προφανώς η ερμηνεία αυτή έχει ιστορική βάση, υπό την έννοια ότι η διάταξη απηχεί αντίδραση στην δράση των βασανιστών κατά τη διάρκεια της χούντας όταν τα βασανιστήρια είχαν συγκεκριμένη μορφή, όπου η επανάληψη και η διάρκεια ήταν βασικό χαρακτηριστικό τους. Δεν φαίνεται όμως δικαιολογημένη μια τέτοια ερμηνεία που περιορίζει σημαντικά την εφαρμογή της διάταξης ιδιαίτερα στα πλαίσια δημοκρατικών καθεστώτων καθώς η επαναλαμβανόμενη και με χρονική διάρκεια πράξη βασανισμού προϋποθέτει μια τρόπον τινά κεντρική οργάνωση και ανοχή, που είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξει. Ο νόμος τιμωρεί και υπαλλήλους που σφετερίζονται καθήκοντα εξουσίασης και τέτοιος σφετερισμός μόνο ευκαιριακός μπορεί να είναι εντός μιας νόμιμα λειτουργούσας κρατικής μηχανής. Βασανιστήρια με την μορφή της επανάληψης και της διάρκειας, μόνο στα πλαίσια αντιδημοκρατικών καθεστώτων μπορούν να ενδημήσουν ή σε καταστάσεις όπου η κεντρική εξουσία είναι απούσα (παραδείγματα από φυλακές στο Ιράκ υπό την στεγανή εξουσία αμερικανών στρατιωτικών).
Καταρχήν αποτέλεσμα των βασανιστηρίων μπορεί να είναι «η πρόκληση σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία». Σωματική εξάντληση σημαίνει η σωματική κατάπτωση, η εξασθένιση και γενικά η αδυναμία του ανθρώπινου οργανισμού, η οποία (σωματική εξάντληση) πρέπει να είναι επικίνδυνη για την υγεία του υφισταμένου τα βασανιστήρια (βλ. Ε Συμεωνίδου-Καστανίδου, Η έννοια των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον Ποινικό Κώδικα, ΠοινΧρ ΝΘ΄2009, σελ. 4, ΣυμβΝαυτΠειρ. 213/1997 με εισ. πρότ. Ν. Μακρή, ΠοινΧρ ΜΘ΄ (1999), σελ. 269, Α.Χαραλαμπάκης-Ι. Γιαννίδης, Ποινικός Κώδικας και Νομολογία, Π.Ν Σάκκουλα Δίκαιο και Οικονομία, Αθήνα 2009, σελ. 552). Στη μορφή του αυτή οι πράξεις βασανιστηρίων αποτελούν, έγκλημα συγκεκριμένης διακινδύνευσης της σωματικής ακεραιότητας. Για την ολοκλήρωσή του απαιτείται να διαπιστωθεί ότι η σωματική εξάντληση είναι τέτοιας έντασης, ώστε να έχει δρομολογήσει μια διαδικασία που θα οδηγήσει άμεσα σε βλάβη της υγείας αν δεν ανακοπεί με οποιονδήποτε τρόπο (βλ. Ε. Συμεωνίδου-Καστανίδου, Η έννοια των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον Ποινικό Κώδικα, ΠοινΧρ ΝΘ΄2009, σελ. 4).
Αποτέλεσμα των βασανιστηρίων είναι επίσης η πρόκληση «ψυχικού πόνου ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη». Η έννοια του ψυχικού πόνου συναντάται και στο άρθρο 1 της Διεθνούς Σύμβασης κατά των βασανιστηρίων, χωρίς οποιαδήποτε ειδικότερη διευκρίνιση ως προς το περιεχόμενό της. Επιλογή του έλληνα νομοθέτη είναι να προσδιορίσει το περιεχόμενό του συνδέοντας τον ψυχικό πόνο, όπως και τη σωματική εξάντληση, με την επίδραση που μπορούν να έχουν στον ανθρώπινο οργανισμό. Βασανιστήρια δεν είναι κάθε πρόκληση ψυχικού πόνου, αλλά εκείνη που μπορεί να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Με δεδομένο ότι η προσβολή της υγείας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε σωματική κάκωση αλλά και σε βλάβη της ψυχικής υγείας, αυτή η μορφή βασανιστηρίων αποτελεί, όπως και η προηγούμενη, ένα έγκλημα συγκεκριμένης διακινδύνευσης της σωματικής ακεραιότητας. Στην νομοτυπική του μορφή υπάγεται λ.χ. η ψευδής αναγγελία θανάτωσης ενός προσφιλούς προσώπου ή η τοποθέτηση μαγνητοφώνου σε κελί κρατουμένου προκειμένου να ακούει τη γυναίκα ή το παιδί του που βασανίζονται και εκλιπαρούν τους βασανιστές τους να σταματήσουν. Ακόμα και αν η είδηση ή η σκηνή δεν είναι αληθινή, είναι αρκετή για την πλήρωση της νομοτυπικής μορφής του εγκλήματος, εφόσον προκαλεί έντονο ψυχικό πόνο και δημιουργεί κίνδυνο διαταραχής της ψυχικής ισορροπίας του ατόμου (βλ. Ε. Συμεωνίδου-Καστανίδου, Η έννοια των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον Ποινικό Κώδικα, ΠοινΧρ ΝΘ΄2009, σελ. 4).
Εξάλλου, έχει κριθεί νομολογιακά ότι στην μεθοδευμένη πρόκληση ψυχικού πόνου ικανού να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη υπάγεται κάθε ψυχολογική μέθοδος και τεχνητή μεταχείριση, που έχοντας την αφετηρία της στη θεωρία της μαθήσεως και στην επιστήμη της συμπεριφοράς αποσκοπεί με την πρόκληση ανώμαλων τρόπων ψυχικής βιώσεως και αντιδράσεως στην άσκηση ψυχολογικής πιέσεως (βλ. ΣυμβΝαυτΠειρ. 213/1997 με εισ. πρότ. Ν. Μακρή, ΠοινΧρ ΜΘ΄(1999), σελ. 269, Α.Χαραλαμπάκης-Ι. Γιαννίδης, Ποινικός Κώδικας και Νομολογία, Π.Ν Σάκκουλα Δίκαιο και Οικονομία, Αθήνα 2009, σελ. 552).
Θα πρέπει να αναφερθεί ότι αυτό που χαρακτηρίζει τα βασανιστήρια και τα διακρίνει από τις υπόλοιπες μορφές αυθαίρετης κρατικής βίας είναι ότι η υποταγή της βούλησης των ατόμων και η προσβολή της ελευθερίας τους γίνεται στα πλαίσια μιας σχέσης εξουσίασης, και μάλιστα όχι οποιασδήποτε, αλλά μίας θεσμοθετημένης σχέσης εξουσίασης, που προσφέρει στο δράστη προνομιούχα «πρόσβαση» στα έννομα αγαθά του θύματος, το οποίο βρίσκεται «υπό την εξουσία του», χωρίς να έχει καμία δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Η προσβολή της σωματικής του ακεραιότητας δεν αποτελεί παρά μέσο για την πραγμάτωση του βασικού τους στόχου. Ακόμα και αν μία πράξη δεν προκαλεί σωματική βλάβη, μπορεί, με τον πόνο-σωματικό ή ψυχικό- ή η σωματική εξάντληση που προκαλεί, να κάμψει τη βούληση και να υποτάξει το θύμα. Ο πόνος και η εξάντληση είναι τα μέσα για την υποταγή της βούλησης και την εξουδετέρωση της όποιας ψυχικής αντίστασης. Γι αυτό άλλωστε και η έννοια του πόνου και όχι της σωματικής βλάβης χρησιμοποιείται στη Διεθνή Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων, όπως άλλωστε και στο Καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, για την περιγραφή της έννοιας των βασανιστηρίων και το ίδιο αυτό στοιχείο χρησιμοποιείται και από το ΕΔΔΑ για την οριοθέτηση των βασανιστηρίων από τις υπόλοιπες προσβολές (βλ. Ε. Συμεωνίδου- Καστανίδου, Η έννοια των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον Ποινικό Κώδικα, ΠΧρ 2009, σελ. 5). Σε κάθε περίπτωση, δε η πρόκληση σωματικής βλάβης ή βλάβης της υγείας δεν είναι αναγκαία για τη συγκρότηση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος σε καμία από τις πιο πάνω μορφές του.
Από την άλλη μεριά τα βασανιστήρια αντιδιαστέλλονται με την απλώς προσβλητική της ανθρώπινης αξιοπρέπειας συμπεριφορά. Εξάλλου, μόνη η πρόκληση σωματικών κακώσεων, η βλάβη της υγείας, η σωματική και ψυχολογική βία δεν αρκούν για την κατάφαση βασανιστηρίων. Το ίδιο και η παρατεταμένη απομόνωση. Ποία είναι συνεπώς η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δύο πράξεων; Ο ορισμός των βασανιστηρίων όπως περιέχεται στο άρθρο 1 της Διεθνούς Σύμβασης κατά των βασανιστηρίων, του 1984, που κυρώθηκε με τον Ν.1782/88, δεν βοηθά στην επίλυση του προβλήματος καθώς εμπεριέχει και τις δύο μορφές τέλεσης του εγκλήματος του άρθρου 137Α΄ γιατί τα προσδιορίζει υποκειμενικά, ήτοι με μόνη αναφορά στον σκοπό του δράστη. Το κείμενο του άρθρου έχει ως εξής: “Για τους σκοπούς αυτής της σύμβασης, ο όρος βασανιστήρια σημαίνει κάθε πράξη με την οποία, σωματικός ή ψυχικός πόνος ή έντονη οδύνη επιβάλλονται με πρόθεση σ` ένα πρόσωπο, με σκοπό ιδίως να απαιτηθούν απ΄ αυτό ή από τρίτο πρόσωπο πληροφορίες ή ομολογίες, να τιμωρηθεί για μια πράξη που αυτό ή τρίτο πρόσωπο έχει διαπράξει ή είναι ύποπτο ότι την έχει διαπράξει, να εκφοβηθεί ή να εξαναγκασθεί αυτός ή τρίτο πρόσωπο, ή για κάθε άλλο λόγο που βασίζεται σε διάκριση οποιασδήποτε μορφής, εφόσον ένας τέτοιος πόνος ή οδύνη επιβάλλονται από δημόσιο λειτουργό ή κάθε άλλο πρόσωπο που ενεργεί με επίσημη ιδιότητα ή με την υποκίνηση ή τη συναίνεση ή την ανοχή του. Δεν περιλαμβάνονται ο πόνος ή η οδύνη που προέρχονται μόνον από πράξεις συμφιείς ή παρεμπίπτουσες προς νόμιμες κυρώσεις”. Ο σκοπός αυτός όμως σύμφωνα με το άρθρο 137Α ΠΚ πρέπει να υφίσταται και στα με ευρεία έννοια βασανιστήρια, δηλαδή τις προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ διακρίνει τα βασανιστήρια από την “απλώς” απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση, χωρίς να προσδιορίζει πότε συντρέχει κάθε περίπτωση. Το κείμενο έχει ως εξής: “Ουδείς επιτρέπεται vα υπoβληθή εις βασάvoυς oύτε εις πoιvάς ή μεταχείρισιv απαvθρώπoυς ή εξευτελιστικάς”. Το ΕΔΔΑ θεωρεί ότι στην έννοια των βασανιστηρίων υπάγεται μόνο η εσκεμμένη απάνθρωπη μεταχείριση που προκαλεί πολύ σοβαρό και βασανιστικό πόνο (Απόφαση ΕΔΔΑ 8700/15-5-2008 Dedovskiy and oythers κατά Ρωσίας, παρατ.84, απόφαση ΕΔΔΑ της 25ης-9-1997 Aydin κατά Τουρκίας, απόφαση ΕΔΔΑ της 18ης Ιανουαρίου 1978 Ιρλανδία κατά Ηνωμένου Βασιλείου, απόφαση ΕΔΔΑ της 18ης Δεκεμβρίου 1996 Aksoy κατά Τουρκίας). Ειδικότερα, στην απόφασή του Aksoy κατά Τουρκίας το ΕΔΔΑ θεώρησε ως βασανιστήριο το «παλαιστινιακό κρέμασμα» θεωρώντας την πρακτική αυτή εξ ορισμού δολία απαιτούσα εκπαίδευση όσων την μετέρχονται.
Τα βασανιστήρια τα χαρακτηρίζει αφενός η μεθοδικότητα, που αντιδιαστέλλεται με την προχειρότητα, αφετέρου η διαστροφή του δράστη που ενεργεί πέραν της συνήθους κακίας ή αγριότητας. Για παράδειγμα εάν κατά την διάρκεια της ανάκρισης ενός κρατούμενου αυτός φτύνει τον αστυνομικό και ο τελευταίος εκνευρισμένος από την σε βάρος του συμπεριφορά του επιτίθεται και τον ξυλοκοπεί άγρια προκαλώντας του πολύ σοβαρό πόνο και σωματική βλάβη, προκειμένου να τον τιμωρήσει. Στην περίπτωση αυτή και εσκεμμένη ενέργεια έχουμε προς τον σκοπό μάλιστα της τιμωρίας και πολύ σοβαρό πόνο, όμως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της μεθοδικότητας αφού η αντίδραση ήταν άμεση και πρόχειρη, η δε συμπεριφορά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί διαστροφική-σαδιστική αλλά απλά βίαιη, υπερβολική ή άγρια. Η μέθοδος λοιπόν σχετίζεται με τον τρόπο πρόκλησης του πόνου ή της εξάντλησης και όχι με τον χρόνο και αρκεί να έγινε και άπαξ. Επιχείρημα υπέρ αυτού αποτελεί η διάταξη του άρθρου 137Β ΠΚ που προσδιορίζει συγκεκριμένα μέσα ή τρόπους που θεωρούνται επιβαρυντική περίπτωση βασανιστηρίων της παρ.1 μόνο. Αν θεωρήσουμε ότι βασικό χαρακτηριστικό των βασανιστηρίων με στενή έννοια (της §1) είναι η επανάληψη, τότε η μεμονωμένη χρήση των μέσων και τρόπων βασανισμού που αναφέρονται στο εδ. α΄ του άρθρου 137Β θα πρέπει να θεωρηθεί προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Σε αυτή τη περίπτωση θα παρουσιαζόταν το παράδοξο η χρήση αυτών των μέσων ή τρόπων να επιτείνει την ποινή μόνο της παραγράφου 1 και όχι της 3 αφού η επίταση της ποινής της παρ.3 προβλέπεται μόνο για τις περιπτώσεις συνδρομής όλων των άλλων εδαφίων του άρθρου 137Β πλην αυτής. Μόνη λογική ερμηνεία είναι αυτή που θεωρεί την χρήση των μέσων και τρόπων συστηματικού βασανισμού σε κάθε περίπτωση, ασχέτως δηλαδή επανάληψης και χρονικής διάρκειας, ως πράξη βασανιστηρίων με στενή έννοια, εμπίπτουσα στο κανονιστικό πλαίσιο της παραγράφου 1 (ΑΠ 492/2007 ΝΟΜΟΣ, ΠΟΙΝΛΟΓ 2007/350, που αφορά χρήση συσκευής ηλεκτροσόκ μία και μοναδική φορά). Επίσης η διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 137 Α μπορεί να χρησιμεύσει προς αυτή την κατεύθυνση καθώς πράξεις συμφυείς προς μέτρα δικονομικού καταναγκασμού που να μπορούν να υπαχθούν στην αντικειμενική υπόσταση του άρθρου αυτού δεν μπορεί να πληρούν τις προϋποθέσεις της επανάληψης και της διάρκειας. Η επανάληψη και η διάρκεια πρέπει να θεωρηθούν ως είδος (υποπερίπτωση) μεθοδευμένης πρόκλησης πόνου όταν οι λοιπές περιστάσεις δεν εμπεριέχουν κάποια μέθοδο, όπως ο συνήθης ξυλοδαρμός (χωρίς χρήση ειδικών οργάνων) που είναι η συνήθης περίπτωση αστυνομικής βαρβαρότητας αλλά θα ήταν υπερβολή να χαρακτηριστεί βασανισμός όταν ασκείται άπαξ, καθώς τότε δεν θα έμενε πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 3 (Α. Χαραλαμπάκη, Το ελληνικό νομικό πλαίσιο που αφορά τα βασανιστήρια, Υπεράσπιση 1995, 663 υποσ.22) ενώ αν γίνεται κατ΄ επανάληψη σε συστηματική βάση, μπορεί να χαρακτηριστεί. Η τέλεση ηλεκτροσόκ και η εικονική εκτέλεση συνιστούν πάντα βασανιστήρια ακόμα δηλαδή και αν γίνουν μόνο μια φορά. Ανάλογες πρακτικές που εμφανίζουν επαγγελματική, μεθοδική και διεστραμμένη χρήση βίας συνιστούν πάντα βασανιστήρια (Α. Χαραλαμπάκη, Το ελληνικό νομικό πλαίσιο που αφορά τα βασανιστήρια, Υπεράσπιση 1995, 666). Τέτοιες πρακτικές είναι και οι τεχνικές που είναι γνωστές ως υγρό και στεγνό υποβρύχιο (wet and dry submarino, Εγχειρίδιο “Πρόσφυγες θύματα βασανιστηρίων” του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, σελ.28) καθώς απαιτούν ψυχραιμία και τεχνική και επιφέρουν γρήγορα και σίγουρα ψυχική και σωματική κατάρρευση του θύματος. Αντίστοιχα κάθε άλλη πράξη από τα πρόσωπα, υπό τις περιστάσεις και για τους σκοπούς που προβλέπονται για τα βασανιστήρια εφόσον δεν μπορούν να χαρακτηριστούν βασανιστήρια συνιστούν προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αυτό το έγκλημα είναι επικουρικό έναντι κάθε άλλου που τιμωρείται βαρύτερα. Ζήτημα προκύπτει σχετικά με τον χαρακτηρισμό και την νομική αντιμετώπιση πράξεων αυτής της μορφής, όταν τελούνται ταυτόχρονα ή σχεδόν ταυτόχρονα με πράξεις που μπορούν να χαρακτηριστούν βασανιστήρια κακουργηματικής μορφής από τον ίδιο δράστη κατά του αυτού θύματος. Η συμπεριφορά του κατηγορουμένου απέναντι σε κάθε θύμα, πρέπει να συλληφθεί ενιαία. Οι ηπιότερης έντασης πράξεις κακοποίησης εντάσσονται στον δόλο του κατηγορουμένου να βασανίσει και συνιστούν μερικότερες εκδηλώσεις του βαρύτερου εγκλήματος χάνοντας την αυτοτέλειά τους. Γιατί δεν μπορεί οι διάφοροι τρόποι βασανιστηρίων με στενή έννοια να συρρέουν φαινομενικά και τα βασανιστήρια με ευρεία έννοια να συρρέουν αληθινά, να καθίσταται δηλαδή βαρύτερη η θέση του δράστη όταν επιλέγει ηπιότερη μορφή του εγκλήματος.
Υποκειμενικά απαιτείται άμεσος δόλος και πρόσθετος σκοπός του δράστη να αποσπάσει από το θύμα ή τρίτον κατάθεση, πληροφορία ή δήλωση, να τιμωρήσει ή να εκφοβίσει το θύμα ή τρίτα πρόσωπα. Ο σκοπός συνάγεται από τις συνθήκες τέλεσης (Συμεωνίδου- Καστανίδου, Η έννοια των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον Ποινικό Κώδικα, ΠΧρ 2009, 3 επ.). Ο σκοπός απόσπασης κατάθεσης ή πληροφορίας συνάγεται από το γεγονός ότι η πράξη τελέστηκε κατά την διάρκεια ανάκρισης οποιασδήποτε μορφής (Απόφαση ΕΔΔΑ της 24-4- 2003 Aktas κατά Τουρκίας) ενώ ο σκοπός τιμωρίας ή εκφοβισμού από το γεγονός ότι η βία δεν ήταν απολύτως αναγκαία για την εκτέλεση κάποιου καθήκοντος (Απόφαση ΕΔΔΑ 8700/15-5-2008 Dedovskiy and others κατά Ρωσίας). Ο εκφοβισμός των τρίτων μπορεί να είναι άμεσος χωροχρονικά όταν αυτοί είναι παρόντες ή έμμεσος και απομακρυσμένος όταν υπολογίζεται ότι θα πληροφορηθούν το γεγονός καθώς ο νόμος δεν κάνει διάκριση ούτε είναι σκόπιμη μια συσταλτική ερμηνεία. Αυτή η διάκριση έχει σημασία όταν τα βασανιστήρια γίνονται προκειμένου να αποθαρρυνθούν άλλοι, ακόμα και άγνωστοι στα θύματα, να τελέσουν την ίδια πράξη. Ειδικά στις περιπτώσεις λαθρομεταναστών, η χρήση βασανιστηρίων κατά την σύλληψή τους, μπορεί να έχει ως κύριο σκοπό την αποθάρρυνση άλλων από την χρήση της ίδιας οδού εισόδου καθώς τα γεγονότα αυτά μαθαίνονται και προτιμούνται πιο «ήπιες» χώρες.

Σύμφωνα με το άρθρο 159 του ΝΔ 187/73 ΚΔΝΔ «1. Οι προϊστάμενοι των Λιμενικών Αρχών και οι υπό τις διαταγές τους υπηρετούντες Αξιωματικοί, Ανθυπασπιστές και Υπαξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής μέχρι και το βαθμό του Κελευστή ΛΣ, ασκούν στην περιφέρεια δικαιοδοσίας τους όλα τα δικαιώματα και καθήκοντα γενικών ανακριτικών υπαλλήλων, σε σχέση προς τα εγκλήματα που τελέσθηκαν σε αυτή». Συνεπώς καθήκοντα ανάκρισης και εξέτασης αξιόποινων πράξεων δεν έχουν οι Λιμενοφύλακες, οι οποίοι όμως έχουν καθήκοντα φύλαξης συλληφθέντων στα πλαίσια του αυτοφώρου.
Από τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 47 ΠΚ συνάγεται ότι απλή συνέργεια συνιστά οποιαδήποτε συνδρομή υλική ή ψυχική, θετική ή αποθετική η οποία παρέχεται στον αυτουργό (χωρίς να είναι άμεση), εφόσον εκείνος που την παρέχει τελεί σε γνώση ότι ο αυτουργός διαπράττει ορισμένο έγκλημα. Ψυχική συνδρομή αποτελεί και η ενίσχυση της αποφάσεως που ο αυτουργός έχει πάρει για τέλεση της πράξεως καθώς και η ενθάρρυνση αυτού, παρέχεται δε με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη και με την απλή παρουσία του συνεργού στον τόπο της πράξεως. Η αποθετική συνδρομή αναφέρεται στην περίπτωση κατά την οποία, καίτοι υπάρχει ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, που πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή σύμπλεγμα νομίμων καθηκόντων που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υποχρέου, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση εκτενέστατα αναφέρονται στην εισαγγελική πρόταση, ο συνεργός παραλείπει να παρεμποδίσει την τέλεση της κύριας πράξης. Για την ύπαρξη απλής συνέργειας απαιτείται ακόμη δόλος του συνεργού που συνίσταται στη γνώση της τελέσεως από τον αυτουργό ορισμένης αξιόποινης πράξεως και στη θέληση ή αποδοχή να συμβάλει με τη συνδρομή του στην πραγμάτωσή της (βλ. ΑΠ συμβ 1060/1990, ΠοινΧρον ΜΑ, 324). Σύμφωνα με τα παραπάνω η δια παραλείψεως συμμετοχή πρέπει να θεωρηθεί απλή («αποθετική») συνέργεια, προϋποτιθεμένου πάντα ότι υπάρχει η κατ’ άρθρο 15 ΠΚ ιδιαίτερη νομική υποχρέωση αποτροπής του αποτελέσματος (βλ. ΑΠ 800/1975, ΠοινΧρον ΚΣΤ, 227, ΑΠ 885/1977 ΠοινΧρον ΚΗ, 155, ΑΠ 863/1976, ΠοινΧρονΚΖ, 305, Μπιτζιλέκη, Συμμετοχική Πράξη, 224 επ., Χαραλαμπάκη, Η συμμετοχή με παράλειψη και η συμμετοχή στα εγκλήματα παραλείψεως σε Μανωλεδάκη/Χαραλαμπάκη, Προβλήματα της συμμετοχής στο έγκλημα, 61 επ.). Η γνώμη αυτή ανατρέχει στη βαθύτερη οντολογική διαφορά μεταξύ αυτουργίας και συμμετοχής και επικαλείται το ότι αυτός ο οποίος επιφέρει με θετική ενέργεια το αξιόποινο αποτέλεσμα, είναι ο έχων την κυριαρχία επί της πράξεως και γι’ αυτό πρέπει να χαρακτηριστεί ως αυτουργός της πράξεως, ενώ όποιος απλώς παραλείπει να αποτρέψει τον τρίτο από την αξιόποινη αυτή πράξη επιτελεί μια βοηθητική - διευκολυντική λειτουργία, η οποία χαρακτηρίζει τη συνέργεια (βλ. Μπιτζιλέκη, Συμμετοχική Πράξη, 229 επ).
Από τη διάταξη εξάλλου του άρθρου 45 ΠΚ συνάγεται ότι αν περισσότερα από ένα άτομα πραγματώνουν μαζί, έχοντας κοινό προς τούτο δόλο, τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης ενός εγκλήματος, τότε πρόκειται για συναυτουργία. Πρέπει δηλαδή οι συναυτουργοί: α) να πραγματώνουν μαζί παράλληλα όλα τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης ή να πραγματώνει ο ένας το ένα και ο άλλος το άλλο στοιχείο στα σύνθετα ή πολύπρακτα εγκλήματα και β) να έχουν κοινό δόλο για την κοινή πραγμάτωση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος (Μανωλεδάκη: Ποιν. Δίκαιο, Επιτομή γενικού μέρους, έκδοση 1989, σελ. 354 επ.).
Η συνέργεια είναι παρεπόμενη ή δευτερεύουσα μορφή εμφάνισης του εγκλήματος γιατί να υπάρξει πρέπει να υπάρχει και η πράξη του αυτουργού (βλ. Ν. Χωραφάς, Ποινικόν Δίκαιον, Γενικαί Αρχαί, εκδ. Ζ, Αθήνα 1964, σελ. 318). Καταρχήν ο ΠΚ για να υπάρχει συνέργεια απαιτεί να εκτελεσθεί η κύρια πράξη ή τουλάχιστον να γίνει απόπειρά της. Αν πράξη δεν τελέσθηκε, ούτε με τη μορφή της απόπειρας έστω, δεν υπάρχει συνέργεια, αλλά απόπειρα συνέργειας. Η απόπειρα συνέργειας καταρχήν δεν τιμωρείται πλην κάποιων περιπτώσεων, που ορίζονται ρητώς στον ΠΚ (βλ. άρθρα 186, 228 παρ. 2 και 261 ΠΚ). Εξάλλου ο ΠΚ δέχεται το σύστημα της «περιορισμένης εξάρτησης ή του περιορισμένα παρακολουθητικού χαρακτήρα της συνέργειας», σύμφωνα με το οποίο για να υπάρχει συνέργεια αρκεί ότι ο φυσικός αυτουργός τέλεσε μια τελειωτικά άδικη πράξη. Αυτό συμπεραίνεται από τη διάταξη του άρθρου 48 ΠΚ κατά την οποία «το αξιόποινο των κατά τα άρθρα 46 και 47 συμμετόχων είναι ανεξάρτητο από το αξιόποινο εκείνου που τέλεσε την πράξη», αλλά και από τις διατάξεις των άρθρων 46 παρ. 1 και 47 παρ. 1, κατά τις οποίες η πράξη του φυσικού αυτουργού χαρακτηρίζεται σαν «άδικη» και όχι σαν «έγκλημα» (δηλ. όχι σαν άδικη και καταλογιστή). Ειδικότερα, η συμπεριφορά του αυτουργού πρέπει: α) να πληροί την αντικειμενική υπόσταση ενός εγκλήματος, είτε τετελεσμένου είτε σε απόπειρα, β) να συνοδεύεται από το «υποκειμενικό στοιχείο του αδίκου»,αν το σχετικό έγκλημα περιλαμβάνει τέτοιο στοιχείο και γ) να είναι τελειωτικά άδικη δηλ. να μην συντρέχει λόγος άρσης του αδίκου (βλ. Χ Μυλωνόπουλος, Ποινικό Δίκαιο, Γενικό Μέρος, 2007, σελ 133 επ, Λ. Κονταλής, Ποινικό Δίκαιο, Γενικό Μέρος, 2005, σελ 737).
Εξάλλου, συνέργεια σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 46 παρ.1β΄ και 47 του ΠΚ συνιστά η συμπεριφορά που δεν συνιστά πραγμάτωση έστω και μέρους της αντικειμενικής υποστάσεως αλλά βοήθεια προς τον αυτουργό, που στην περίπτωση της απλής συνέργειας μπορεί να είναι α) πρακτική, β) υλική ή γ) ψυχική, να συνίσταται δηλαδή στην ψυχική ενίσχυση του δράστη με προτροπές ή συμβουλές που εξουδετερώνουν τους δισταγμούς του. Μόνη η παρουσία στον τόπο του εγκλήματος δεν μπορεί να συνιστά ψυχική συνέργεια εκτός από την περίπτωση της μη δραστηριοποίησης προς ορισμένη συγκεκριμένη κατεύθυνση που την προσδιορίζει ορισμένη ιδιαίτερη νομική υποχρέωση (Μαγκάκη, Ποινικό Δίκαιο, 1982, 420-421). Στην περίπτωση αυτή η συνδρομή μπορεί να δοθεί με παράλειψη, καθώς τα βασανιστήρια και οι άλλες προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι εγκλήματα τέλεσης και αποτελέσματος, οπότε η μη αποτροπή του αξιόποινου αποτελέσματος (του πόνου ή της εξάντλησης κλπ) τιμωρείται κατ΄ άρθρο 15 ΠΚ όπως και η παραγωγή του με ενέργεια αν ο υπαίτιος είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να αποτρέψει με τις ενέργειές του την επέλευση αυτού του αποτελέσματος (Μαγκάκη, Ποινικό Δίκαιο, 1982, 156). Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου, από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου ή από σύμβαση ή από ορισμένη συμπεριφορά του υπαιτίου, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος (ΑΠ 84/08). Στην περίπτωση του Κυβερνήτη πλοίου του ΛΣ που ταυτόχρονα είναι και βαθμολογικά ανώτερος όλων των μελών του πληρώματος, η ιδιαίτερη νομική του υποχρέωση να προστατεύει την τιμή, την αξιοπρέπεια, την σωματική ακεραιότητα και την υγεία των επί του πλοίου του επιβαινόντων κρατούμενων, πηγάζει από το σύνολο των διατάξεων και διαταγών που καθορίζουν τις υποχρεώσεις και εξουσίες των ανακριτικών υπαλλήλων που οφείλουν να τηρούν τους νόμους και να προβαίνουν σε μέτρα ποινικού καταναγκασμού, όπου αυτό προβλέπεται ειδικά και των στρατιωτικών που οφείλουν να υπακούν επί ποινή ποινικών κυρώσεων (ανυπακοή, στάση, ομαδική απείθεια) στις διαταγές των ανωτέρων τους και αντιστρόφως να απαιτούν και να επιβάλλουν στους ιεραρχικά υφισταμένους τους - κατωτέρους τους την τήρηση της νομιμότητας και των διαταγών τους, έχουν δε την ευθύνη για κάθε πράξη ή παράλειψη των υπό τις διαταγές τους προσώπων. Ρητές διατάξεις προς αυτή την κατεύθυνση είναι οι διατάξεις του άρθρου 7 § 2 του Συντάγματος, 3 της ΕΣΔΑ, 278 παρ.2 ΚΠΔ, 129 του Ν.3079/02 σε συνδυασμό με τα άρθρα 1101 §§2,3, 1108 §1, 1302 §3, 1304 §§2,3, 1306 §4, 1404,1408, 1710 §§1,2 των Διατάξεων ΠΝ και τα άρθρα 4 § 1, 7 § 2, 20 του δεύτερου μέρους του υπ’ αριθμ. 04/2001 Κανονισμού Λειτουργίας Πλοίων/Σκαφών Λ.Σ., που ορίζουν ότι:

Σύμφωνα με το άρθρο 129 του Ν.3079/02 «Το Λ.Σ. είναι στρατιωτικά συντεταγμένο Σώμα και το προσωπικό αυτού διέπεται από τις κάθε φορά ισχύουσες διατάξεις για τους Αξιωματικούς, Ανθυπασπιστές και Υπαξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού, προς τους οποίους εξομοιώνεται σε ό,τι αφορά την κατάσταση, την ποινική δωσιδικία, την πειθαρχία….. εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά από τις διατάξεις του Κώδικα αυτού».

Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΠΔ 210/93, Διατάξεις ΠΝ, και συγκεκριμένα:

1ον) σύμφωνα με το άρθρο: 1101 περ. 2 η ευθύνη της ασφαλείας του Πολεμικού Πλοίου, της διαγωγής, εμφανίσεως, αποδόσεως, ευεξίας του προσωπικού του, της αποδοτικής λειτουργίας του υλικού του και της συνολικής αποτελεσματικότητος και προς μάχην ικανότητος του Πλοίου, ανατίθεται πλήρως στον Κυβερνήτη. Σύμφωνα με την περ. 3 του ανωτέρω άρθρου η ως άνω πλήρης και ευρεία ευθύνη του Κυβερνήτου απαιτεί και την αντίστοιχη εξουσία, με την οποία και περιβάλλεται από τους Νόμους, τις Διατάξεις του Π. Ν. και τους Κανονισμούς,
2ον) σύμφωνα με το άρθρο 1108 « Εξουσία του Κυβερνήτου» περ. 1 ο Κυβερνήτης ασκεί την εξουσία που του παρέχουν οι Νόμοι, οι Διατάξεις του Π.Ν. και οι Κανονισμοί, επί παντός προσώπου, στρατιωτικού ή μη, που επιβαίνει στο πλοίο ακόμη και με την ιδιότητα του επιβάτου ή του επισκέπτου.
3ον) σύμφωνα με το άρθρο 1302 περ. 3 η πειθαρχία στο Π.Ν. και το στράτευμα γενικότερα απορρέει από τον όρκο και είναι η πρόθυμη και χωρίς αντιλογίες υπακοή του καθενός προς τους ανωτέρους του σε ότι αφορά την εφαρμογή των Νόμων, Κανονισμών και διαταγών της υπηρεσίας. Εφαρμόζεται δια όλο το προσωπικό χωρίς διάκριση και ανεξάρτητα από βαθμό και θέση.
4ον) σύμφωνα με το άρθρο 1304 περ. 2 η εξουσία που δίδεται στο Διοικούντα, του εξασφαλίζει την δυνατότητα να λαμβάνει αποφάσεις και να φροντίζει δια την εφαρμογή τους από τους υφισταμένους του. Οι αποφάσεις του αυτές πρέπει να λαμβάνουν υπ` όψη την αποστολή του, το Δίκαιο, τις κείμενες Διατάξεις και Νόμους και τις συνθήκες που επικρατούν. Εξάλλου, σύμφωνα με την παρ. 3 του ανωτέρω άρθρου ο Διοικών έχει το δικαίωμα και το καθήκον να απαιτεί την υπακοή των υφισταμένων του. Παρ`όλα αυτά δεν δύναται να τους διατάξει να κάνουν πράξεις, που η εκτέλεσή τους θα είχε ως συνέπεια την ποινική ευθύνη τους.
5ον) σύμφωνα με το άρθρο 1306 περ. 4. πρωταρχικό μέλημα του διοικούντος είναι να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα, ώστε παρεκτροπές και παραπτώματα κάθε μορφής να προλαμβάνονται.
6ον) σύμφωνα με το άρθρο 1404 όλοι οι διοικούντες και γενικά κάθε ένας με ανατεθειμένη εξουσία μέσα στο Π.Ν. υποχρεούνται: α. Να δίδουν οι ίδιοι το παράδειγμα στρατιωτικής αρετής, τιμής, πατριωτισμού και υπακοής. β. Να επαγρυπνούν δια την επίβλεψη της διαγωγής του προσωπικού που έχει τεθεί υπό τις διαταγές τους. γ. Να προλαμβάνουν και να καταστέλλουν κάθε διαλυτική και ανήθικη συνήθεια ή πράξη και να επαναφέρουν στο σωστό δρόμο όσους υποπίπτουν σε αυτές, σύμφωνα με τους νόμους και τις ισχύουσες διατάξεις.
7ον) σύμφωνα με το άρθρο 1408 οι αιχμάλωτοι πολέμου δικαιούνται από το δίκαιο πολέμου ανθρωπιστικής μεταχειρίσεως. Σε περίπτωση συλλήψεως ή παραλαβής αιχμαλώτων πολέμου, ο Διοικών αξιωματικός οφείλει να εξασφαλίσει ότι προστατεύονται απο πράξεις βίας και από επιθέσεις και την περιέργεια του κοινού και
8ον) σύμφωνα με το άρθρο 1710 περ. 1 κάθε Αξιωματικός, Ανθυπασπιστής ή Υπαξιωματικός, όταν αντιληφθεί παράβαση κατωτέρου του σε Πλοίο ή Ν. Υπηρεσία, οφείλει να πράξει κατά τις Διατάξεις του παρόντος άρθρου. Ενώ σύμφωνα με την περ. 2 του ανωτέρω άρθρου κυβερνήτης Πολ. Πλοίου ή προϊστάμενος Ναυτ. Υπηρεσίας, όταν διαπιστώνει αυτοπροσώπως παράβαση που γίνεται από Αξιωματικό, Ανθυπασπιστή, Υπαξιωματικό, Δίοπο ή Ναύτη που τελούν υπό τις διαταγές του, ασκεί επ` αυτών απευθείας την πειθαρχική του δικαιοδοσία. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 1 του υπ’ αριθμ. 4/2007 Κανονισμού Λειτουργίας Πλοίων/Σκαφών Λ.Σ: «Ο Κυβερνήτης έχει εξουσία επί παντός προσώπου που επιβαίνει στο πλοίο/ σκάφος σε θέματα που αφορούν την γενική πειθαρχία και την εκτέλεση διαταγών σχετικών με την ασφάλεια του πλοίου/ σκάφους και των επιβαινόντων». Σύμφωνα δε με το άρθρο 7 παρ. 3 του ανωτέρω Κανονισμού «Ο Κυβερνήτης προσπαθεί να εμφυσήσει στο πλήρωμά του την προσήλωση στο καθήκον, το αίσθημα ευθύνης και την πίστη στην εκπλήρωση της αποστολής τους», ενώ σύμφωνα με το άρθρο 20 «Ο Κυβερνήτης είναι υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης και της πειθαρχίας στο πλωτό και έχει δικαίωμα επιβολής πειθαρχικών ποινών απ ευθείας σε όλους τους υφισταμένους του και σύμφωνα πάντα με τις προβλεπόμενες ισχύουσες διατάξεις».
Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111, 112 και 113 του ΠΚ, το αξιόποινο της πράξης εξαλείφεται με παραγραφή, η οποία προκειμένου περί πλημμελήματος είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, αναστέλλεται δε για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία (δηλαδή από την επίδοση στον κατηγορούμενο της κλήσης ή του κλητηρίου θεσπίσματος για να παρουσιαστεί στο ακροατήριο) και μέχρι να καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση , όχι όμως πέραν των τριών ετών. Η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξης που εξαλείφει την ποινική αξίωση της πολιτείας, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο ή το Δικαστικό Συμβούλιο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, το οποίο όταν διαπιστώσει τη συμπλήρωσή της, οφείλει να παύσει οριστικά την ασκηθείσα ποινική δίωξη , κατ’ εφαρμογή των άρθρων 310 παρ. 1β΄ και 370 εδ. β΄ του ΚΠΔ. Σημειωτέον ότι υφισταμένου λόγου παραγραφής δεν δύναται να ερευνηθεί η ουσία της υποθέσεως, αφού μόνη η παρέλευση του χρόνου αυτής επιφέρει την εξάλειψη του αξιοποίνου και την οριστική παύση της διώξεως.
Στην προκειμένη περίπτωση, από τη σχετική με την απόδειξη κύρια διαδικασία και ειδικότερα από τις επ’ ακροατηρίω καταθέσεις των ... και ..., την ανάγνωση των μαρτυρικών καταθέσεων του ..., τα λοιπά έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά της παρούσας απόφασης και τα οποία ομοίως ανεγνώσθησαν, σε συνδυασμό με τις επ’ ακροατηρίω απολογίες των τριών κατηγορουμένων … και …, προέκυψαν τα εξής: 

Την 17-6-2007 και περί ώρα 5.00΄ το … ενημέρωσε τηλεφωνικά μέσω VHF τον κυβερνήτη του ... του Λ/Χ Χίου, το οποίο περιπολούσε στην περιοχή, ότι άνδρες της στρατιωτικής περιπόλου συνέλαβαν 48 αλλοδαπούς (ένας εξ αυτών είχε διαφύγει της συλλήψεως και εν τέλει συνελήφθη στην ίδια περιοχή περί ώρα 17.50΄ της 17-6-2007), που είχαν προσεγγίσει τις ανατολικές ακτές του νησιού κολυμπώντας. Συγκεκριμένα οι ανωτέρω αλλοδαποί ήταν μη νόμιμοι μετανάστες που είχαν ξεκινήσει από τα τουρκικά παράλια του και είκοσι μέτρα προτού φτάσουν στις ακτές του νησιού βύθισαν, χρησιμοποιώντας εργαλεία, την ξύλινη μηχανοκίνητη λέμβο που τους μετέφερε προκειμένου να αποτρέψουν τις ελληνικές αρχές να τους επαναπροωθήσουν από τα ελληνικά χωρικά ύδατα στα τουρκικά. Εν συνεχεία οι στρατιώτες παρέδωσαν τους ανωτέρω παρανόμως εισελθόντες και χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα αλλοδαπούς στους άνδρες του ΛΣ και ειδικότερα στα λιμενικά όργανα του ..., για να τους μεταφέρουν στο Λ/Χ Χίου προκειμένου να σχηματιστούν οι αντίστοιχες δικογραφίες και να οδηγηθούν εν συνεχεία στον αρμόδιο Εισαγγελέα. Επειδή η μεταφορά των ανωτέρω αλλοδαπών δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί με το ανωτέρω σκάφος, είχε ειδοποιηθεί το ..., το οποίο επίσης περιπολούσε στην περιοχή, που ωστόσο λόγω μεγέθους (μήκους 30 μέτρων) αδυνατούσε να προσεγγίσει στο νησί και παρέμεινε 200 μέτρα ανοικτά των ακτών του ακινητοποιημένο αλλά με τις μηχανές εν λειτουργία. Έτσι οι κρατούμενοι αλλοδαποί επιβιβάζονταν από έναν μικρό μώλο ανά ομάδες των 5, 6 ή 7 ατόμων στο ... και μεταφέρονταν στο .... Οι δύο άνδρες του ... και … κατά τη διάρκεια της μεταφοράς βοηθούσαν τους αλλοδαπούς να επιβιβαστούν στο ... συγκρατώντας τα δύο σκάφη σε επαφή. Ένας λιμενικός του πληρώματος του ... βρισκόμενος στο σημείο επιβίβασης βοηθούσε τους αλλοδαπούς να εισέλθουν σε αυτό καθόσον το κατάστρωμα των δύο σκαφών είχε υψομετρική διαφορά και εν συνεχεία προωθούνταν στην πλώρη του. Αφού επιβιβάστηκαν στο ... όλοι οι αλλοδαποί, τα δύο σκάφη ξεκίνησαν προς το σημείο που έπλεε ακινητοποιημένο λόγω μηχανικής βλάβης το ... και εν συνεχεία προς τον λιμένα της Χίου όπου το μεν ... έφτασε περί ώρας 08.45΄ ενώ το ... περί ώρα 09.00΄ (βλ. το ημερολόγιο Γέφυρας του ανωτέρω πλοίου). Κατά την αποβίβαση των κρατουμένων αλλοδαπών συντάχθηκε από το Κ. Λ/Χ Χίου περί ώρα 18.00΄ η από 17-6-2007 έκθεση συλλήψεως 48 αλλοδαπών για παράβαση του Ν. 3386/2005 και καταγράφηκαν τα στοιχεία που εκείνοι δήλωσαν, τα οποία ήταν ψευδή. Μεταξύ των ανωτέρω συλληφθέντων αναφέρονται τα ονόματα των ... και …, που δήλωσαν ότι είναι Παλαιστίνιοι και όχι των εγκαλούντων ... και .... Ο Εισαγγελέας Χίου στον οποίο οδηγήθηκαν απέσχε από την ποινική δίωξη σε βάρος τους για παράβαση του Ν.3386/05 και διέταξε την απέλασή τους. Την 18-6-2007 μεταφέρθηκαν στο … όπου εξετάστηκαν για φυματίωση και τους έγινε ακτινολογικός έλεγχος (βλ. το υπ’ αριθμ. πρωτ : … έγγραφο της Γραμματείας του …, τα από 18-6-2007 έγγραφα του ακτινολογικού τμήματος και τα πορίσματα του εργαστηρίου απεικονιστικής ιατρικής του … που αφορούν τους ... και … καθώς και το υπ’ αριθμ. πρωτ : … πιστοποιητικό εξέτασης του ανωτέρω νοσοκομείου). Την 20-6-2007 επισκέφτηκε το κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών …, όπου κρατήθηκαν οι αλλοδαποί επί ένα μήνα, η δικηγόρος του ΔΣ …, η οποία εθελοντικά προσφέρει τις υπηρεσίες της, στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής πλευράς του δικηγορικού λειτουργήματος, στους κρατούμενους αλλοδαπούς. Οι ανωτέρω της κατήγγειλαν ότι κατά τη μεταφορά τους από τη νήσο Παναγία στη Χίο είχαν υποστεί ιδιαιτέρως σκληρή και βάναυση μεταχείριση από κάποια μέλη του πληρώματος του μεγάλου σκάφους του ΛΣ. Η ανωτέρω δικηγόρος επικοινώνησε με το Ιατρικό Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων (ΙΚΑΘΒ) που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο την 16-7-2007 απέστειλε την εθελόντρια συνεργάτιδά του Δικηγόρο του ... μαζί με τον …, εκπρόσωπο της γερμανικής …, που επιβεβαίωσαν τις καταγγελίες για κακομεταχείριση και βασανιστήρια σε τέσσερις κρατούμενους μεταξύ των οποίων ήταν και ο ... Την 18-7-2007 οι 48 αλλοδαποί αφέθηκαν ελεύθεροι με υπηρεσιακά σημειώματα που τους διέταζαν να εγκαταλείψουν τη χώρα εντός ενός μηνός.
Η δικηγόρος ... συνάντησε κατά το επόμενο χρονικό διάστημα στο Ιατρικό Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων εννέα συνολικά άτομα που επιβεβαίωσαν ότι το πλήρωμα του ... τους κακομεταχειρίστηκε με διάφορους τρόπους. Μεταξύ αυτών ήταν και οι εγκαλούντες ... και ο ... Εκ των ανωτέρω μόνο ο ... ξεκίνησε και ολοκλήρωσε τη διαδικασία αναγνώρισης ως θύματος βασανιστηρίων στο ανωτέρω Κέντρο. Όσον αφορά τον ... (ο οποίος κατά τη σύλληψή του στη Χίο δήλωσε το ψευδές όνομα ...), ο οποίος δεν ολοκλήρωσε τη διαδικασία διάγνωσης ως θύματος βασανιστηρίων στο ανωτέρω Ιατρικό Κέντρο, την 13-8-2007, συνελήφθη στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος διότι προσπάθησε να ταξιδεύσει στη Νορβηγία με πλαστό διαβατήριο. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 3 μηνών και εκδόθηκε διοικητική απόφαση απέλασης με κράτηση. Την 3-9-2007 δήλωσε στους αστυνομικούς ότι είναι υπήκοος Ιράκ. Σήμερα διαμένει στη Νορβηγία και εκπροσωπήθηκε δια του συνηγόρου του.
Τον Οκτώβριο του 2007 η οργάνωση … δημοσιοποίησε στοιχεία που αφορούσαν την αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών από το λιμενικό στα ανατολικά θαλάσσια σύνορα της χώρας μεταξύ δε αυτών και για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Τα ανωτέρω στοιχεία αναδημοσιεύτηκαν από τον ελληνικό τύπο
Την 19-1-2010 η πληρεξούσια δικηγόρος του ... κατέθεσε ενώπιον του Εισαγγελέα ΝΠ την από 19- 10-2009 μήνυση κατά των μελών του πληρώματος του σκάφους που τους μετέφερε από τη νήσο Παναγιά στη Χίο κατά παντός υπευθύνου για βασανιστήρια και προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που υπέστη ο ίδιος καθώς και σε βάρος άλλων μελών της ομάδας λαθρομεταναστών που μετέφερε το πλωτό σκάφος του ΛΣ από τη νήσο Παναγιά στη Χίο.
Μετά από προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε ύστερα από παραγγελία του Εισαγγελέα του ΝΠ την 1-9-2008 ασκήθηκε αρχικά ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου στρατιωτικού του ΛΣ δια των υπ’ αριθμ. … παραγγελιών του Εισαγγελέα του ΝΠ προς την Ανακρίτρια του 2ου Τμήματος για διενέργεια κυρίας ανακρίσεως για βασανιστήρια και άλλες προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συρροή, πράξεις που επρόκειτο να προσδιορισθούν κατά την ανάκριση και οι οποίες φέρονται τελεσθείσες στη Χίο, τον Ιούνιο του 2007. Την 13-9-2010, παραμονή της ημέρας που είχαν κληθεί οι τέσσερις λιμενικοί ήτοι ο ..., … και … να απολογηθούν στην ως άνω Ανακρίτρια, υπέβαλαν αιτήσεις εξαίρεσης α) της Ανακρίτριας του 2ου Τμήματος ΝΠ Στρ. Δικαστή Δ΄ … λόγω υπονοιών μεροληψίας και β) της Αντεισαγγελέως ΝΠ Στρ. Δικαστή Β΄ …, οι οποίες απερρίφθησαν με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του ΔΣ/ΝΠ. Εξάλλου, με τα υπ’ αριθμ. … και … Βουλεύματα του ΔΣ/ΝΠ, απορρίφθηκαν αντιστοίχως οι υποβληθείσες δηλώσεις αποχής που είχαν υποβάλει οι ανωτέρω Στρατ. Δικαστές. Ας επισημανθεί ότι οι ανωτέρω τέσσερις κατηγορούμενοι είχαν αιτηθεί την 13-9- 2010 την ακύρωση δύο ανακριτικών πράξεων ήτοι α) της από 26-4-2010 Έκθεσης εξετάσεως του Πολιτικώς ενάγοντος ... Χωρίς Όρκο και Αναγνώρισης Προσώπων Κατ’ αντιπαράσταση (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠΔ) με Διερμηνέα και β) της από 5-7-2010 Έκθεσης Εξετάσεως του Πολιτικώς ενάγοντος ...Χωρίς Όρκο και Αναγνώρισης Προσώπων Κατ’ αντιπαράσταση (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠΔ) με Διερμηνέα, οι οποίες (αιτήσεις) απερρίφθησαν με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του ΔΣ/ΝΠ.
Εν τέλει παραπέμφθηκαν να δικασθούν ενώπιον του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Πειραιώς δυνάμει του υπ’ αριθμ. … Βουλεύματος του ΔΣ/ΝΠ τρεις κατηγορούμενοι ήτοι:
1) ο ... για: α. διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων σε βάρος του αλλοδαπού ..., β. απλή συνέργεια προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων με αποθετική συνδρομή (κατά συρροή πράξεις 3), εκ των οποίων η πρώτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του αλλοδαπού ..., η δεύτερη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος άνδρα ηλικίας περίπου 21 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων και η τρίτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος άνδρα ηλικίας περίπου 30 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων, γ. προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας του αλλοδαπού ... και δ. απλή συνέργεια με αποθετική συνδρομή σε προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συρροή (πράξεις 3), εκ των οποίων η πρώτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα από τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε βάρος άνδρα με μικρό όνομα …, ιρακινής καταγωγής, ηλικίας άνω των 30 ετών, η δεύτερη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα από άνδρα του πληρώματός του σε βάρος του ..., και η τρίτη συρρέουσα πράξης φέρεται τελεσθείσα από δύο άνδρες του πληρώματός του σε βάρος αλλοδαπού άνδρα με το όνομα …, Συριακής υπηκοότητας,
2) ο ... για α. διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις 3) εκ των οποίων η πρώτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του αλλοδαπού ..., η δεύτερη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος άνδρα ηλικίας περίπου 21 ετών και η τρίτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος αλλοδαπού άνδρα ηλικίας περίπου 30 ετών και β. για προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε βάρος άνδρα ιρακινής καταγωγής ηλικίας άνω των 30 ετών με μικρό όνομα ... και
3) ο … για α. Άμεση συνέργεια προς το 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις 3), εκ των οποίων η πρώτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του αλλοδαπού ..., η δεύτερη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος άνδρα ηλικίας περίπου 21 ετών και η τρίτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος αλλοδαπού άνδρα ηλικίας περίπου 30 ετών και β. προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε βάρος του αλλοδαπού ... κατά συναυτουργία με τον 1ο κατηγορούμενο ....

Ο πρώτος κατηγορούμενος (...) κατά την επ’ ακροατηρίω απολογία του αρνήθηκε τις αποδιδόμενες σε αυτόν κατηγορίες και ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν πάνω στη γέφυρα του πλοίου καθ’ όλη τη διάρκεια της επιβίβασης των κρατούμενων αλλοδαπών από το ... στο ... και εν συνεχεία της μεταφοράς τους στη νήσο Χίο ως όφειλε, λόγω της ιδιότητάς του ως Κυβερνήτης του πλοίου. Ο λόγος που αδυνατούσε να μετακινηθεί από τη θέση του ήταν το γεγονός ότι δεν υπήρχε ύπαρχος στο πλοίο, ο οποίος θα μπορούσε τυπικά να τον αντικαταστήσει. Ανέφερε ότι άτυπα μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να βρίσκεται κάποιος εκ του πληρώματος στο τιμόνι του πλωτού, αλλά πάντα υπό τις οδηγίες του. Παραδέχτηκε δε ότι από τη γέφυρα είχε την πλήρη εποπτεία επί του πλοίου του οποίου ήταν Κυβερνήτης, διαβεβαιώνοντας ότι επρόκειτο εν προκειμένω για μία μεταφορά ρουτίνας συλληφθέντων αλλοδαπών, χωρίς την εκδήλωση κάποιας ανυπακοής εκ μέρους των επιβαινόντων σε αυτό. Εξ αυτού του λόγου το πλήρωμα του πλοίου γνώριζε πώς έπρεπε να ενεργήσει και πού θα έβαζε τους αλλοδαπούς να καθίσουν. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του εγκαλούντα ... περί τέλεσης σε βάρος του εικονικής εκτέλεσης υποστήριξε ότι εάν είχε αναλωθεί από κάποιο λιμενικό όργανο έστω μία σφαίρα αναιτιολόγητα θα γινόταν αντιληπτό από τον αξιωματικό οπλισμού, ο οποίος ενεργούσε τακτικά ελέγχους και θα διενεργείτο ΕΔΕ. Ανέφερε ότι επί αναλώσεως μίας σφαίρας λάμβανε χώρα συγκεκριμένη διαδικασία. Αρνήθηκε ότι διενεργήθηκε σωματικός έλεγχος των αλλοδαπών επί του πλοίου καθόσον είχαν ήδη ελεγχθεί από το στρατιωτικό κλιμάκιο της νήσου Παναγιάς. Τέλος, ο ανωτέρω κατηγορούμενος δεν μπορεί να εξηγήσει για ποιο λόγο οι πολιτικώς ενάγοντες προέβησαν σε καταγγελία των υπό κρίσιν συμβάντων.
Κατά την επ’ ακροατηρίω απολογία του ο δεύτερος κατηγορούμενος (...) αρνήθηκε τις σε βάρος του κατηγορίες και υποστήριξε ότι η επιβίβαση και εν συνεχεία μεταφορά των συλληφθέντων παράνομων αλλοδαπών, ήταν υπόθεση ρουτίνας για εκείνους, καθόσον δεν υπήρξε έρευνα και διάσωση αυτών, όπου οι ενέργειες του πληρώματος ήταν μηχανικές. Η επιβίβασή τους έγινε όπως γινόταν σχεδόν κάθε φορά, δηλαδή μετά την επιβίβασή τους στο πλωτό οδηγούνταν στην πλώρη του, όπου τους φύλασσαν δύο άτομα από το πλήρωμα. Τους παρείχαν νερό και κουβέρτες σε όσους κρύωναν και ήταν ταλαιπωρημένοι. Ο Κυβερνήτης του πλοίου και 1ος κατηγορούμενος βρισκόταν στα χειριστήρια του σκάφους, καθόσον δεν υπήρχε ύπαρχος στο πλωτό που θα μπορούσε να τον αντικαταστήσει. Ισχυρίστηκε ότι δεν υπέβαλαν τους συλληφθέντες σε ανάκριση γιατί ούτε τις απαραίτητες γνώσεις είχαν ούτε και την κατάλληλη εκπαίδευση προς τούτο. Υποστήριξε ότι το υπό κρίσιν χρονικό διάστημα τα μαλλιά του ήταν τρεις πόντους πιο κοντά και ότι η αναγνώρισή του από τους εγκαλούντες στηρίχθηκε σε φωτογραφία της ταυτότητάς του. Εξάλλου δεν μπορεί να σκεφτεί για ποιο λόγο οι εγκαλούντες τους καταμήνυσαν για τις υπό κρίσιν πράξεις.
Τέλος, ο τρίτος κατηγορούμενος (...) αρνήθηκε στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου τις κατηγορίες που του προσάπτουν και ισχυρίστηκε ότι η διαδικασία της επιβίβασης και μεταφοράς των 47 παράνομων αλλοδαπών επί του ... εξελίχθηκε ομαλά, χωρίς να υποστούν από το πλήρωμα κανενός είδους βία. Το πλήρωμα, αφού επιβιβάζονταν, τους οδηγούσε στην πλώρη του πλοίου, χωρίς να τους υποβάλει σε σωματικό έλεγχο. Δεν υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο μέλος του πληρώματος που υποδεχόταν τους αλλοδαπούς στο πλοίο. Διευκρίνισε ότι ο Κυβερνήτης και 1ος κατηγορούμενος βρισκόταν αναγκαστικά στα χειριστήρια του σκάφους, δεδομένου μάλιστα ότι επρόκειτο για μία δύσκολη περιοχή. Υποστήριξε ότι ουδέποτε έχει δει συσκευή εκκένωσης ηλεκτρικού ρεύματος. Πιθανολογεί ότι κίνητρο των εγκαλούντων είναι ή η ικανοποίηση φιλοδοξιών τους ή η χορήγηση ασύλου από τη χώρα μας.
Καταρχήν, όλοι οι κατηγορούμενοι αποτελούν στελέχη του Λιμενικού Σώματος. Ωστόσο, εξ αυτών μόνο ο 1ος κατηγορούμενος (...) είχε την ιδιότητα του ανακριτικού υπαλλήλου για την πράξη της παράνομης εισόδου αλλοδαπών στην χώρα δια της θαλασσίας οδού, άρα ήταν υπάλληλος στα καθήκοντα του οποίου αναγόταν και η ανάκριση αυτόφωρων αξιόποινων πράξεων. Επίσης λόγω του ότι οι παθόντες είχαν συλληφθεί και παραδόθηκαν στους άντρες του ... προκειμένου να μεταχθούν στο Λ/Χ Χίου, οι μεν αλλοδαποί είχαν την ιδιότητα των κρατούμενων, οι δε κατηγορούμενοι ... και … είχαν από κοινού το καθήκον της φύλαξης κρατουμένων. Η έκθεση συλλήψεώς τους ναι μεν συντάχθηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας ήτοι περί ώρα 18.00΄ της 17- 6-2007, πλην όμως σαφώς αναφέρει ότι η σύλληψη των 47 αλλοδαπών έγινε ώρα 05.00΄ ενώ του 48ου περί ώρα 17.50΄ επί της νήσου Παναγιάς Οινουσσών Χίου (βλ. την από 17-6-2007 έκθεση σύλληψης του Κ. Λ/Χ Χίου).

Α. Ως προς τον δεύτερο κατηγορούμενο (...), για τον οποίο έχει ασκηθεί δίωξη για α. υποβολή σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής κατά συρροή (πράξεις 3) εκ των οποίων η πρώτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του αλλοδαπού ..., η δεύτερη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος άνδρα ηλικίας περίπου 21 ετών και η τρίτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος αλλοδαπού άνδρα ηλικίας περίπου 30 ετών και β. για προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε βάρος άνδρα με μικρό όνομα ..., ιρακινής καταγωγής, ηλικίας άνω των 30 ετών, λεκτέα τα εξής:
Καταρχήν η ποινική αξιολόγηση της συμπεριφοράς του 2ου κατηγορουμένου (...) προτάσσεται έναντι εκείνης του 1ου και 3ου κατηγορουμένου (...) καθόσον από την τέλεση της ανωτέρω υπό στοιχείο α΄ κυρίας πράξης της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων (κατά συρροή πράξεις 3) ως φυσικού αυτουργού αυτής, εξαρτώνται αφενός η πράξη της απλής συνέργειας του 1ου κατηγορουμένου … και αφετέρου η πράξη της άμεσης συνέργειας του 3ου κατηγορουμένου … στην ανωτέρω πράξη.
Ο 2ος κατηγορούμενος ... παραπέμφθηκε να δικασθεί ενώπιον του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Πειραιώς για την πρώτη συρρέουσα πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων σε βάρος του αλλοδαπού ..., ο οποίος βρισκόταν υπό την εξουσία του, στο πλαίσιο των καθηκόντων του οποίου, όντας Ναύκληρος του ..., αναγόταν η φύλαξη κρατουμένων. Συγκεκριμένα, ο ανωτέρω κατηγορούμενος, φέρεται ότι βρισκόμενος στην πρύμνη του ανωτέρω πλοίου αρχικά βύθισε με τη βία το κεφάλι του ανωτέρω συλληφθέντος αλλοδαπού σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του και μετά το τράβηξε τρεις συνεχόμενες φορές, εν συνεχεία δε έθεσε στο κεφάλι του πλαστική σακούλα, την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι την πρόκληση ασφυξίας και μετά τη χαλάρωσε τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τον κατά τα ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο που τους μετέφερε στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή. Έπειτα, αφού τον διέταξε στην αγγλική γλώσσα να τον κοιτάξει, έβγαλε το πιστόλι από τη θήκη, το έθεσε στο δεξιό κρόταφό του και αφού τον διέταξε στην αγγλική γλώσσα να πει την αλήθεια, όπλισε το όπλο και πυροβόλησε στον αέρα. Τέλος αφού τον μετέφερε στην πλώρη ενώπιον και των λοιπών συλληφθέντων αλλοδαπών βύθισε ξανά με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του και μετά το τράβηξε.
Ο 2ος κατηγορούμενος κατά την επ’ ακροατηρίω απολογία του αρνήθηκε την ως άνω αποδιδόμενη πράξη ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε συνέβησαν τα ανωτέρω περιστατικά, χωρίς ωστόσο να μπορεί να εξηγήσει το κίνητρο της καταγγελίας του ανωτέρω πολιτικώς ενάγοντος.
Οι ανωτέρω ισχυρισμοί του 2ου κατηγορουμένου επιβεβαιώνονται από τις μαρτυρικές καταθέσεις των λοιπών στελεχών του ΛΣ (βλ. τις επ’ ακροατηρίω καταθέσεις των μαρτύρων ... και ...). Ειδικότερα, οι ανωτέρω μάρτυρες κατέθεσαν επ’ ακροατηρίω ότι η μεταφορά των λαθρομεταναστών μ το ... από τη νήσο Παναγιά προς τη Χίο ήταν υπόθεση ρουτίνας και ουδείς εκ των συλληφθέντων λαθρομεταναστών υπέστη κάποιου είδους κακομεταχείριση.
Εκ διαμέτρου αντίθετη υπήρξε η κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος .... Ειδικότερα, ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων κατέθεσε με ενάργεια ενώπιον του ακροατηρίου τις πράξεις στις οποίες προέβη ο 2ος κατηγορούμενος ... σε βάρος του. Ανέφερε, εν αντιθέσει με τις μαρτυρικές καταθέσεις των ανωτέρω λιμενικών οργάνων, ότι όταν επιβιβάστηκε στο ... οδηγήθηκε στην πλώρη του όπου, έχοντας πληροφορηθεί οι λιμενικοί ότι ο ανωτέρω αλλοδαπός γνωρίζει την αγγλική γλώσσα, υποβλήθηκε σε ανάκριση, η οποία συνίστατο σε ερωτήσεις σχετικά με τα στοιχεία του πλοίου που τους μετέφερε στην Ελλάδα και τα στοιχεία του διακινητή. Του υπέβαλαν τις ερωτήσεις ενώ ήταν γονατιστός, ενώ οι υπόλοιποι κρατούμενοι σε καθιστή θέση. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης κάποιος από το πλήρωμα τον προέτρεψε να πει την αλήθεια για να μην τον σκοτώσουν («Αυτοί θα σε σκοτώσουν. Πες την αλήθεια my friend»). Ο πολιτικώς ενάγων παραδέχτηκε ότι απέκρυπτε την αλήθεια λέγοντάς τους ότι δεν θυμάται και δίδοντάς τους ψευδείς απαντήσεις σχετικά με τη χώρα προέλευσής τους, αποκρύπτοντας ότι προήλθαν από τον … της Τουρκίας. Εν συνεχεία και ενώ ο ... εξακολουθούσε να αρνείται να δώσει αληθείς πληροφορίες τα λιμενικά όργανα τον μετέφεραν στην πρύμνη του πλοίου, χωριστά από τους υπόλοιπους συλληφθέντες, όπου συνεχίζοντας την ανάκριση του έδωσαν ένα χαρτί για να σχεδιάσει το πλοίο που τους μετέφερε. Όταν συνέχισε να μην τους παρέχει τις πληροφορίες που του ζητούσαν, ο 2ος κατηγορούμενος ... φορώντας γάντια, βύθισε το κεφάλι του εντός πλαστικού κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του, πραγματοποιώντας ερωτήσεις κατά τα ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα. Αυτό επαναλήφθηκε τρεις φορές διαδοχικά. Μεσολαβούσε κάποιος χρόνος κατά τον οποίο τον υπέβαλαν σε ερωτήσεις οπότε κατάφερνε να πάρει ανάσα. Ο ανωτέρω παθών ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ο χρόνος που του κράτησαν το κεφάλι εντός του κουβά, χωρίς να θυμάται με ακρίβεια τη διάρκειά του, του φάνηκε «μία ζωή». Αφού του εμβύθισε το κεφάλι στον κουβά την πρώτη φορά εν συνεχεία τον ρώτησε στα αγγλικά αν θυμάται («Do you remember») και όταν απάντησε αρνητικά («No») του ξαναβύθισε για δεύτερη φορά το κεφάλι στον κουβά. Όπως κατέθεσε, την πρώτη φορά προσπάθησε να πάρει ανάσα και να δοκιμάσει το νερό του κουβά. Την πρώτη φορά κατάφερε να παλέψει με τον εαυτό του, όμως την τρίτη φορά δεν πρόλαβε να ετοιμασθεί με αποτέλεσμα όταν βύθισαν το κεφάλι του εντός του κουβά είχε ανοιχτό το στόμα του με αποτέλεσμα να πιει νερό. Αισθάνθηκε ότι τη δεύτερη και την τρίτη φορά η εμβύθιση του κεφαλιού του είχε μεγαλύτερη διάρκεια με αποτέλεσμα να φθάσει στα όρια της αντοχής του καθόσον ένιωσε ασφυξία. Ανέφερε ότι κατά την εμβύθιση του κεφαλιού του εντός του κουβά αδυνατούσε να ακούσει. Ύστερα από την ανωτέρω πράξη ο 2ος κατηγορούμενος του τοποθέτησε πλαστική σακούλα «supermarket» στο κεφάλι την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του. Συνέχισαν να τον υποβάλλουν σε ανάκριση ρωτώντας τον «Do you remember» και εκείνος απαντούσε «No». Εν τέλει κατάφερε να σκίσει τη σακούλα με τα δόντια προκειμένου να αναπνεύσει. Ανέφερε ότι με το σφίξιμο της σακούλας στο κεφάλι του κινδύνεψε περισσότερο απ’ ότι με τη βύθιση του κεφαλιού του στο νερό του κουβά. Συνεχίζοντας ο ανωτέρω κατηγορούμενος (...) έθεσε το όπλο του στον κρόταφο του παθόντος και πυροβόλησε μία φορά προς τα επάνω δημιουργώντας του έτσι την εντύπωση ότι τον είχε σκοτώσει. Περιγράφοντας την εμπειρία του ενώπιον του ακροατηρίου ύστερα από την ανωτέρω πράξη ανέφερε ότι δεν έχασε τις αισθήσεις του, ότι αισθανόταν ευχάριστα και έβλεπε κάπως λευκά. Κατά την εκτίμησή του τα λιμενικά όργανα σταμάτησαν να τον υποβάλλουν σε βασανιστήρια όταν αντιλήφθηκαν ότι αδυνατούσαν να του αποσπάσουν αληθείς πληροφορίες. Τέλος, τον μετέφεραν μαζί με τους υπολοίπους συλληφθέντες αλλοδαπούς στην πλώρη του πλοίου όπου ο 2ος κατηγορούμενος του βύθισε εκ νέου το κεφάλι του σε κουβά με νερό ενώ ο 1ος κατηγορούμενος του έλεγε να μεταφράσει στους λοιπούς αλλοδαπούς να συμφωνήσουν ώστε να αποσιωπήσουν όσα διαδραματίστηκαν κατά τη μεταφορά τους με το πλωτό του ΛΣ λέγοντας από κοινού Ο.Κ.
Το γεγονός ότι ο πολιτικώς ενάγων ... βίωσε την ανωτέρω συμπεριφορά επιβεβαιώνεται, πέραν της δικής του μαρτυρίας, και από τις καταθέσεις του πολιτικώς ενάγοντος ..., καθώς και των εξ ακοής μαρτύρων ..., ... και .... Ειδικότερα, όπως κατέθεσε ο παθών ..., ο οποίος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας των περιστατικών, στην από 5-7-2010 έκθεση εξετάσεως πολιτικώς ενάγοντα χωρίς όρκο και αναγνώριση προσώπων κατ’ αντιπαράσταση (αρ.225 παρ.2 ΚΠΔ) με διερμηνέα, ύστερα από την επιβίβασή τους επί του πλωτού τα λιμενικά όργανα τους υπέβαλαν ερωτήσεις σχετικά με τα στοιχεία της ταυτότητάς τους, το πρόσωπο του διακινητή και τον τρόπο μεταφοράς τους στην Ελλάδα και υπέβαλαν κάποιους από αυτούς σε βασανιστήρια, μεταξύ αυτών και ο .... Υποστήριξε ότι μπορούσε να δει, καθόσον βρισκόταν μπροστά, σε σχέση με τους άλλους συλληφθέντες, στην πλώρη του πλωτού, τους λιμενικούς να υποβάλλουν τον ... στο βασανιστήριο του υγρού και στεγνού υποβρυχίου. Επίσης ανέφερε ότι υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας και του περιστατικού που οι λιμενικοί, ενώπιον όλων των συλληφθέντων αλλοδαπών στην πλώρη του πλωτού, υπέβαλαν τον ... στο βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου προκειμένου να τους εξαναγκάσουν να αποσιωπήσουν τα συμβάντα. Επίσης ο ...κατήγγειλε, στην από 19-10-2009 μήνυσή του ενώπιον του Εισαγγελέα ΝΠ, ότι άκουσε έναν πυροβολισμό, για τον οποίο ο ... αργότερα του εξήγησε ότι αφορούσε τον τελευταίο καθόσον οι λιμενικοί τον υπέβαλαν σε εικονική εκτέλεση.
Πέραν της ανωτέρω μαρτυρίας του πολιτικώς ενάγοντος ..., οι εξ ακοής μάρτυρες ... και ..., οι οποίες επισκέφτηκαν το κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών στο … και συνομίλησαν με τους κρατουμένους που είχαν μεταφερθεί με το ..., επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι υπήρξαν καταγγελίες από μεγάλη ομάδα κρατουμένων για βάναυση συμπεριφορά και βασανιστήρια από τα λιμενικά όργανα. Ειδικότερα, η μάρτυρας ..., η οποία επισκέφτηκε το ανωτέρω κέντρο τρεις ημέρες ύστερα από τον εγκλεισμό τους σε αυτό (20-6-2007), κατέθεσε ενώπιον του ακροατηρίου, ότι αμέσως μόλις επισκέφτηκε το κέντρο μία μεγάλη ομάδα αλλοδαπών της μίλησε για βίαιη συμπεριφορά των λιμενικών σε βάρος τους. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε της είπαν: «Η αστυνομία σας είναι πολύ κακή» (“Your police is very bad”). Ύστερα από υποδείξεις τους η ανωτέρω μάρτυρας προσέγγισε τον ..., ο οποίος της αποκάλυψε ότι μέλος του πληρώματος του λιμενικού σκάφους που τους μετέφερε στη Χίο του βύθισε κατ’ επανάληψη το κεφάλι του σε κουβά με νερό, του έσφιξε κατ’ επανάληψη μία σακούλα γύρω από το λαιμό του σε σημείο ασφυξίας και εκπυρσοκρότησε ένα πιστόλι ακουμπώντας το στο κεφάλι του, δίνοντάς του την εντύπωση ότι πέθανε, αναφέροντας ότι κατά τη διάρκεια των ανωτέρω πράξεων του υποβάλλοντο ερωτήσεις σχετικά με το διακινητή, τις συνθήκες του ταξιδιού τους και τα στοιχεία της ταυτότητάς τους. Η ανωτέρω δικηγόρος υπήρξε μάρτυρας της διηγήσεως των κρατουμένων εντός του κέντρου υποδοχής οι οποίοι υπήρξαν αυτήκοοι μάρτυρες του πυροβολισμού της εικονικής εκτέλεσης, κατόπιν του οποίου πίστεψαν, όπως ανέφεραν σε αυτήν, ότι ο ... είχε πεθάνει. Ο δε ..., τον οποίο επίσης συνάντησε εντός του κέντρου υποδοχής της ανέφερε ότι υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας των πράξεων των λιμενικών οργάνων στις οποίες υπεβλήθη ο ... ήτοι την βύθιση του κεφαλιού του εντός κουβά με νερό, την τοποθέτηση σακούλας γύρω από το λαιμό του προκαλώντας του ασφυξία . Όσον αφορά στο βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου στο οποίο υπεβλήθη ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων ενώπιον όλων των συλληφθέντων στην πλώρη του πλωτού προκειμένου να τους εξαναγκάσουν σε σιωπή (λέγοντας Ο.Κ.), της μίλησαν, πέραν των δύο πολιτικώς εναγόντων ... και ..., ο αλλοδαπός ..., η … και ο …, όπως ανέφερε η ίδια κατά την επ’ ακροατηρίω κατάθεσή της (Ωστόσο, δεν έγιναν γνωστά τα στοιχεία των ανωτέρω αλλοδαπών ..., ... και δεν υπάρχει μαρτυρική κατάθεσή τους). Τέλος η ανωτέρω δικηγόρος υποστήριξε ότι κατόπιν των ανωτέρω σοβαρών καταγγελιών προέβη σε ειδοποίηση του ΙΚΑΘΒ, που αποτελεί τη μόνη εξειδικευμένη αρχή, αναγνωρισμένη από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ που μπορεί να πιστοποιήσει εάν κάποιος είναι θύμα βασανιστηρίων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατάθεση της ανωτέρω εξ ακοής μάρτυρος κρίνεται ως αξιόπιστη, λαμβανομένης υπόψην της προσωπικότητας και της εν γένει παρουσίας της ενώπιον του Δικαστηρίου και αξιολογείται με ιδιαίτερη βαρύτητα, καθόσον επισκέφτηκε το εν λόγω κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών την 20-6-2007, ήτοι τρεις ημέρες ύστερα από την έναρξη κράτησης του πολιτικώς ενάγοντος ... σε αυτό.
Η έτερη εξ ακοής μάρτυρας ..., η οποία επισκέφτηκε το κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών την 18-7-2007 - ήτοι ένα μήνα ύστερα από την έναρξη της κράτησής τους στο κέντρο υποδοχής - όταν εκλήθη από την ... προκειμένου για λογαριασμό του ΙΚΑΘΒ να αξιολογήσει την αξιοπιστία των καταγγελιών από τους κρατούμενους περί κακομεταχείρισης και βασανιστηρίων των λιμενικών. Στο πλαίσιο αυτό συνάντησε τον ..., ο οποίος της περιέγραψε με λεπτομέρεια τις πράξεις της εμβύθισης του κεφαλιού του στον κουβά με το νερό, της τοποθέτησης σακούλας στο κεφάλι του, πράξεις που τελέσθηκαν κατ’ επανάληψη και τον έναν πυροβολισμό πάνω από το κεφάλι του. Η ανωτέρω δικηγόρος διευκρίνισε στο δικαστήριο ότι αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για βασανιστήρια καθόσον οι λιμενικοί κατά τη διάρκεια των ανωτέρω πράξεων, οι οποίες είχαν μεθοδικότητα και συστηματικότητα, διενεργούσαν ανάκριση συλλέγοντας πληροφορίες για τα πρόσωπα που συνετέλεσαν στη μεταφορά και τις συνθήκες του ταξιδιού των παρανόμων αλλοδαπών.
Εκ της αναλυτικής αναφοράς των διηγήσεών του, αλλά και της διασταύρωσης των καταγγελιών του ανωτέρω πολιτικώς ενάγοντος με πληροφορίες που συνέλεξε από άλλους κρατούμενους του κέντρου η ανωτέρω μάρτυρας συμπέρανε, όπως ανέφερε στο ακροατήριο, ότι οι καταγγελίες του ήταν αξιόπιστες και έτσι τον παρέπεμψε στο ΙΚΑΘΒ προκειμένου εφόσον υποβληθεί σε κλινική και ψυχολογική εξέταση από εξειδικευμένους ιατρούς να διαγνωσθεί εάν πράγματι υπήρξε θύμα βασανιστηρίων. Ενισχυτικό στοιχείο σε αυτό, σύμφωνα με την ανωτέρω δικηγόρο, υπήρξε η μαρτυρία όλων των κρατουμένων, ότι είδαν τους λιμενικούς να υποβάλλουν τον ... στο βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου στην πλώρη του πλοίου εξαναγκάζοντάς τους να πουν όλοι Ο.Κ. προκειμένου να μην αποκαλύψουν τις πράξεις τους.
Ενάμισι μήνα ύστερα από τη σύλληψή του από τα λιμενικά όργανα, αφού αφέθη ελεύθερος από το κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών με υπηρεσιακό σημείωμα, ο ... επισκέφτηκε το ΙΚΑΘΒ στην Αθήνα, όπου διαπιστώθηκε ότι πράγματι υπήρξε θύμα βασανιστηρίων. Καταλυτικός παράγοντας που επιβεβαιώνει ότι ο ... υπήρξε πιστοποιημένο θύμα βασανιστηρίων, αποτελεί η μαρτυρία της ... Το ανωτέρω Ιατρικό Κέντρο αποτελεί μη κυβερνητική οργάνωση, (ΜΚΟ) που αρχικά χρηματοδοτείτο απευθείας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και σε κάποια προγράμματα συμμετείχε το Υπουργείο Υγείας υποστηρίζοντάς το οικονομικά. Όταν η Σουηδία ανέλαβε την Προεδρία της ΕΕ διεκόπη η απευθείας χρηματοδότησή του από αυτήν με αποτέλεσμα να διακοπεί η λειτουργία του καθόσον το Ελληνικό Κράτος αδυνατούσε πλέον να το χρηματοδοτήσει. Όπως εξήγησε ενώπιον του ακροατηρίου η ανωτέρω μάρτυρας, το ΙΚΑΘΒ ασχολείται με την αναγνώριση/διάγνωση και θεραπευτική αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων διευκρινίζοντας ότι τα ιατρικά πιστοποιητικά επακόλουθων βασανιστηρίων που το κέντρο αυτό χορηγεί στα θύματα αυτών είναι πλέον αναγνωρισμένα από την Ελληνική Πολιτεία.
Η ανωτέρω ιατρός εξηγώντας τη μέθοδο διάγνωσης ενός ατόμου ως θύματος βασανιστηρίων που ακολουθείται, ανέφερε ότι τα κριτήρια βάσει των οποίων πραγματοποιούνται οι ως άνω διαγνώσεις έχουν τεθεί και συστηματοποιηθεί με το Πρωτόκολλο της Κωνσταντινούπολης, εγχειρίδιο που είναι αναγνωρισμένο από τα Ηνωμένα Έθνη. Η μακροχρόνια 35ετής εμπειρία της ανωτέρω μάρτυρος, σύμφωνα με την κατάθεσή της, της δίνει τη δυνατότητα, δεδομένου ότι τα βασανιστήρια προκαλούν μία σειρά από επακόλουθα συμπτώματα σωματικής και ψυχολογικής φύσης, να διαγιγνώσκει με ακρίβεια από τα επακόλουθα των βασανιστηρίων στην ψυχική και σωματική υγεία του ατόμου, τη μέθοδο του βασανιστηρίου που χρησιμοποιήθηκε.
Στην περίπτωση του ... η ανωτέρω μάρτυρας κατέθεσε στο ακροατήριο ότι, από τη λεπτομερή διήγησή του, την περιγραφή των συναισθημάτων που ένιωθε κατά τη διάρκεια των πράξεων καθώς και των συμπτωμάτων που αισθανόταν ύστερα από την τέλεση αυτών, αντιλήφθηκε ότι τα γεγονότα που τις εξιστορούσε αφορούσαν τα βασανιστήρια του υγρού και στεγνού υποβρυχίου καθώς και της εικονικής εκτέλεσης, τα οποία έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια ανάκρισης από το πλήρωμα του σκάφους του πλωτού του ΛΣ που τους μετέφερε στη Χίο.
Ύστερα από τη λεπτομερή λήψη του ιστορικού του παθόντος η ιατρός προχώρησε στην κλινική και ψυχολογική εξέτασή του κατά την οποία διαπίστωσε ότι ο παθών παρουσίαζε συμπτώματα ψυχολογικής φύσεως. Ειδικότερα, η ανωτέρω ιατρός, όπως κατέθεσε, διέγνωσε ότι ο παθών έπασχε από μετατραυματικό σύνδρομο του στρες συνιστάμενο σε εφιάλτες κατά τη διάρκεια της νύχτας και διαταραχές του ύπνου (βλ. το εγχειρίδιο «Πρόσφυγες Θύματα Βασανιστηρίων του ΙΚΑΘΒ, Ιατρικά Επακόλουθα βασανιστηρίων, Ι. Σύνδρομα μετά από σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια περ. 3, σελ. 30 καθώς και Ψυχολογικές Επιπτώσεις Βασανιστηρίων, σελ. 35). Το ανωτέρω σύνδρομο, σύμφωνα με τη μάρτυρα, αποτελεί ιατρικό επακόλουθο της εικονικής εκτέλεσης, το οποίο θεωρείται από τα πιο ειδεχθή βασανιστήρια καθόσον φέρνει σε επαφή το άτομο με αυτό που φοβάται, δηλαδή το θάνατο [(βλ. και εγχειρίδιο «Πρόσφυγες Θύματα Βασανιστηρίων» του ΙΚΑΘΒ Ιατρικά επακόλουθα Βασανιστηρίων. ΙΙ Σύνδρομα μετά από σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια….3. Μετατραυματικό σύνδρομο στρες (Post traumatic stress disorder), σελ. 30]. Η ανωτέρω διάγνωση στηρίχθηκε και στη περιγραφή των συναισθημάτων που ένιωσε ο παθών ύστερα από το ανωτέρω βασανιστήριο, όπου η ιατρός, όταν ο ... της ανέφερε ότι «Δεν έχασα τις αισθήσεις μου, αλλά αισθανόμουν, έβλεπα κάπως λευκά, μου ήταν ευχάριστο», διαπίστωσε ότι είχε βιώσει μία εμπειρία θανάτου.
Εξάλλου, σύμφωνα με την κατάθεση της ..., το γεγονός ότι ο παθών έπασχε κατά την κλινική του εξέταση από βρογχίτιδα - εύρημα/σύμπτωμα για το οποίο η ανωτέρω ιατρός τον παρέπεμψε άλλωστε και σε πνευμονολόγο του κέντρου - χωρίς η ανωτέρω πάθηση να αποτελεί αντικειμενικό στοιχείο/επακόλουθο του υγρού και στεγνού βασανιστηρίου, είναι μία ένδειξη για την ανωτέρω ιατρό ότι ο παθών έχει υποβληθεί, και μάλιστα προσφάτως, στο βασανιστήριο του στεγνού υποβρυχίου, δεδομένου ότι αυτής της φύσεως βασανιστήρια προκαλούν μερική ασφυξία. Η ανωτέρω ένδειξη σε συνδυασμό με τη διήγηση των πραγματικών περιστατικών από τον πολιτικώς ενάγοντα, την έκφραση των συναισθημάτων που ένιωσε και η περιγραφή των αντιδράσεων κατά τη διάρκεια που του εμβύθιζαν το κεφάλι εντός του κουβά μέχρι το σταμάτημα της αναπνοής του, οδήγησαν την ιατρό ..., στο συμπέρασμα ότι ο ... είχε υποστεί τα βασανιστήρια του στεγνού και υγρού υποβρυχίου. Εξήγησε δηλαδή ότι από την διήγηση του ατόμου, που είναι εντός του πλαισίου της συμπτωματολογίας του συγκεκριμένου βασανιστηρίου, δύναται η ανωτέρω ως εξειδικευμένη ιατρός σε αυτό το αντικείμενο να πιστοποιήσει ότι ένα άτομο είναι θύμα βασανιστηρίων.
Περαιτέρω, η ανωτέρω ιατρός, εφόσον διαπίστωσε ότι τα επακόλουθα/συμπτώματα που παρουσίαζε ο ... αφορούσαν την κατά τη στιγμή της εξέτασης κατάσταση της ψυχικής του υγείας ζήτησε την εξέτασή του από τον ψυχίατρο του ανωτέρω κέντρου … Όπως εξήγησε η μάρτυρας, προκειμένου να εξαχθεί η τελική διάγνωση, τα ευρήματα/συμπτώματα του θύματος, εν προκειμένω του πολιτικώς ενάγοντος, συζητούνται από ομάδα ιατρών και κατόπιν αποφασίζεται η παροχή ή μη του πιστοποιητικού.
Εν προκειμένω, η ανωτέρω ιατρός με τους λοιπούς ιατρούς του κέντρου που εξέτασαν τον ... κατέληξαν στη διάγνωση ότι επρόκειτο για πιστοποιημένο θύμα υγρού και στεγνού βασανιστηρίου καθώς και εικονικής εκτέλεσης.
Ενισχυτικό της ανωτέρω απόψεως αποτελεί το γεγονός ότι ο παθών δεν είχε κανένα κίνητρο να επικαλεσθεί την τέλεση βασανιστηρίων σε βάρος του εντός των Ελληνικών συνόρων. Αντιθέτως μάλιστα εάν ήθελε αιτηθεί χορήγησης ασύλου στην Ελλάδα θα μπορούσε να ισχυρισθεί ότι τα ανωτέρω βασανιστήρια έλαβαν χώρα στην χώρα του (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεσή της μάρτυρος ...). Εξάλλου, δεν υπήρχε κίνητρο να κατηγορήσει τα συγκεκριμένα λιμενικά όργανα του ... δεδομένου μάλιστα ότι αντιπαραθέτει τη συμπεριφορά των λοιπών λιμενικών και στρατιωτικών οργάνων που ήταν κόσμια έναντι των συλληφθέντων αλλοδαπών. Είναι ενδεικτικό επίσης ότι δεν απαίτησε τη χορήγηση από το ΙΚΑΘΒ ιατρικής βεβαίωσης περί διάγνωσής του ως θύμα βασανιστηρίων, ούτε προσπάθησε κατά την εξέτασή του να πείσει την ιατρό ... ότι υπέστη βασανιστήρια προκειμένου να του χορηγηθεί το σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεση της μάρτυρος ...). Ο υπαινιγμός ότι λαθρομετανάστες και εν προκειμένω οι πολιτικώς ενάγοντες, υπό την καθοδήγηση τρίτων, σκηνοθετούν περιστατικά κακομεταχείρισης λαθρομεταναστών, επαναπροώθησης κ.τ.λ. από όργανα του Λιμενικού Σώματος με στόχο τον αυτοπεριορισμό αυτών κατά την αντιμετώπιση προσπαθειών παράνομης εισόδου στη χώρα, ώστε να μην κατηγορηθούν για αξιόποινες πράξεις και έτσι να καταστεί ευχερέστερη η παράνομη είσοδος στην Ελλάδα λαθρομεταναστών, δεν ευρίσκει κανένα έρεισμα στην προκείμενη υπόθεση, ούτε προβλήθηκε τέτοιος ισχυρισμός από τους κατηγορουμένους, οι οποίοι ερωτηθέντες επ’ αυτού δήλωσαν ότι δεν μπορούν να εξηγήσουν γιατί οι πολιτικώς ενάγοντες τους προσάπτουν τις υπό κρίση κατηγορίες.
Περαιτέρω ο ισχυρισμός που προέβαλε ο 1ος κατηγορούμενος (...) κατά την επ’ ακροατηρίω απολογία του, ότι δεν υπήρξε αποδεδειγμένα ανάλωση σφαίρας κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των συλληφθέντων αλλοδαπών στη νήσο Χίο και συνεπώς ο ... δεν υποβλήθηκε στο βασανιστήριο της εικονικής εκτέλεσης, κρίνεται ως μη πειστικός και αβάσιμος. Ειδικότερα, ο ανωτέρω κατηγορούμενος υποστήριξε ότι τυχόν ανάλωση πυρομαχικού γίνεται άμεσα αντιληπτή από την υπηρεσία καθόσον αποτελεί ένα απολύτως ελεγχόμενο υλικό και το προσωπικό οφείλει να δικαιολογεί κάθε φορά το λόγο της ανάλωσής του. Ωστόσο το ανωτέρω επιχείρημα δεν μπορεί να καταρρίψει το γεγονός του πυροβολισμού, δεδομένου ότι το πλήρωμα του ... έφερε οπλισμό με προφανώς δυνατότητα, ενόψει της αποστολής του να αναλώσει μέρος αυτού χωρίς να χρειάζεται να δικαιολογήσει κάθε φορά εμπεριστατωμένα την ανάλωση αυτή.
Εν κατακλείδι, η πιστοποίηση του πολιτικώς ενάγοντος ... ως θύματος βασανιστηρίων από το ΙΚΑΘΒ, σε συνδυασμό με τις μαρτυρικές καταθέσεις των ανωτέρω αυτοπτών (... και ...) και εξ ακοής μαρτύρων (..., ... και ...) οι οποίοι κατέθεσαν αφενός ότι ακούστηκε ένας πυροβολισμός στο πλοίο, γεγονός που συμπερασματικά οδηγεί στην τέλεση του βασανιστηρίου της εικονικής εκτέλεσης σε βάρος του παθόντος ... και αφετέρου ότι είδαν τον τελευταίο να υποβάλλεται από τα λιμενικά όργανα στο βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου στην πλώρη του πλοίου ενώπιον όλων των συλληφθέντων αποδεικνύουν ότι ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων κατά τη μεταφορά του από το ... υπέστη τα υπό κρίσιν βασανιστήρια.
Εξάλλου, ο ... ήταν αναμφίβολα ένας από τους 47 συλληφθέντες αλλοδαπούς που μεταφέρθηκαν τις πρωινές ώρες της 17-6-2007 με το ... στη νήσο Χίο, μολονότι κατά τη σύλληψή του, όπως άλλωστε παραδέχθηκε και ο ίδιος στην επ’ ακροατηρίω κατάθεσή του, δήλωσε ψευδή στοιχεία ταυτότητας και χώρα προέλευσης. Ειδικότερα, όπως ανέφερε ενώπιον του ακροατηρίου ο ανωτέρω παθών αλλά και οι μάρτυρες ... και ..., ήταν πάγια τακτική των συλληφθέντων αλλοδαπών να μην δηλώνουν τα αληθή στοιχεία ταυτότητάς τους προκειμένου οι ελληνικές αρχές να αδυνατούν να πραγματοποιήσουν εξακρίβωση αυτών ούτως ώστε να μην διατρέχουν τον κίνδυνο επαναπροώθησης στην χώρα απ’ όπου ξεκίνησαν. Έχουν επίσης την ψευδαίσθηση ότι, δίνοντας ψεύτικο όνομα θα παραμείνουν εν κρυπτώ συνεχίζοντας το ταξίδι τους χωρίς να αποκαλυφθεί η ταυτότητά τους (βλ. την επ΄ακροατηρίω κατάθεση της μάρτυρος ...). Το γεγονός άλλωστε ότι ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων εκρατείτο στο κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών Μυρσινιδίου Χίου για χρονικό διάστημα ενός μηνός, ήτοι από 18-6-2007 έως 18-7-2007, οπότε και αφέθηκε ελεύθερος, επιβεβαίωσαν ενώπιον του ακροατηρίου αμφότερες οι μάρτυρες ... και ..., οι οποίες τον συνάντησαν και συνομίλησαν με αυτόν εντός του ανωτέρω κέντρου την 20-6-2007 και 16-7-2007 αντίστοιχα. Επιπλέον η μάρτυρας ... κατέγραψε τη συνομιλία τους και ήλεγξε το ανωτέρω υπηρεσιακό σημείωμα του πολιτικώς ενάγοντος (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεσή της ...).
Πέραν όλων αυτών, το γεγονός ότι ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων κατά τη διαδικασία της αναγνωρίσεως κατά το στάδιο της κυρίας ανακρίσεως αναγνώρισε στο πρόσωπο του μάρτυρα ... τον Κυβερνήτη του μικρού σκάφους του ΛΣ που τους μετέφερε στο μεγάλο ... πλέον του ότι καθιστά αξιόπιστη τη μαρτυρία του, αποτελεί ενδεικτικό στοιχείο ότι ήταν ανάμεσα στους 47 συλληφθέντες αλλοδαπούς που μεταφέρθηκαν στη νήσο Χίου. Εξάλλου ενισχυτικό προς την κατεύθυνση ότι ο παθών είχε βιώσει τα πραγματικά περιστατικά που κατήγγειλε αποτελεί το ότι κατά την επ’ ακροατηρίω διαδικασία κατέθεσε αβίαστα και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις δίνοντας λεπτομερή και χωρίς δυσκολία περιγραφή των συμβάντων και των συνθηκών υπό τις οποίες αυτά διαδραματίσθηκαν. Τούτο ενισχύει την αξιοπιστία του ως μάρτυρα λαμβανομένης υπόψην και της προσωπικότητας και της εν γένει παρουσίας του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κατηγορούμενοι κατά την επ’ ακροατηρίω απολογία τους εγκατέλειψαν τον ισχυρισμό που είχαν υιοθετήσει κατά την απολογία τους ενώπιον της Ανακρίτριας του 2ου Τμήματος του ΝΠ όπου αμφισβητούσαν την παρουσία αμφότερων των πολιτικώς εναγόντων στο κέντρο υποδοχής λαθρομεταναστών Μυρσινιδίου Χίου.
Κατόπιν του σχηματισμού πλήρους δικανικής πεποίθησης περί του ότι ο ... υπήρξε θύμα βασανιστηρίων, κρίσιμο σημείο αποτελεί η εξακρίβωση του φυσικού αυτουργού αυτών. Το γεγονός ότι ο 2ος κατηγορούμενος ... υπήρξε φυσικός αυτουργός των βασανιστηρίων κατά του ... επιβεβαιώνεται από τα ακόλουθα αποδεικτικά στοιχεία:
Καταρχήν πέραν της αναμφίβολης αναγνωρίσεώς του από τον ανωτέρω πολιτικώς ενάγοντα ενώπιον του ακροατηρίου, και οι δύο παθόντες ... και ...κατά τη διαδικασία της αναγνώρισης των κατηγορουμένων ενώπιον της Ανακρίτριας του 2ου Τμήματος του ΝΠ κατέδειξαν τον κατηγορούμενο ... ως φυσικό αυτουργό των βασανιστηρίων του υγρού και στεγνού υποβρυχίου καθώς και της εικονικής εκτέλεσης σε βάρος του .... Ειδικότερα, αμφότεροι οι πολιτικώς ενάγοντες ... και ...κλήθηκαν και αναγνώρισαν ενώπιον της Ανακρίτριας του 2ου Τμήματος του ΝΠ τον κατηγορούμενο ... ως φυσικό αυτουργό των βασανιστηρίων που υπέστη ο πρώτος των παθόντων, ανάμεσα σε έντεκα άτομα που αποτελούσαν τα πληρώματα των δύο σκαφών του ΛΣ που ενεπλάκησαν κατά την επιβίβαση και εν συνεχεία μεταφορά των συλληφθέντων αλλοδαπών στη Χίο. Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι δύο παθόντες διευκρίνισαν ότι το μήκος των μαλλιών του κατά το υπό κρίσιν χρονικό διάστημα υπήρξε μακρύτερο και το χρώμα πιο ανοιχτόχρωμο. (βλ. την από 26-4-2010 έκθεση συμπληρωματικής εξετάσεως του πολιτικώς ενάγοντος ... χωρίς όρκο και αναγνώριση προσώπων κατ’ αντιπαράσταση (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠΔ) με διερμηνέα και την από 5- 7-2010 έκθεση εξετάσεως του πολιτικώς ενάγοντος ...χωρίς όρκο και αναγνώριση προσώπων κατ’ αντιπαράσταση (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠΔ) με διερμηνέα). Πράγματι, τα ανωτέρω χαρακτηριστικά ενός προσώπου ήτοι το μήκος και το χρώμα των μαλλιών του ανωτέρω κατηγορουμένου είναι φυσικό να μεταβάλλονται ιδίως όταν μεσολαβεί ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα (περίπου τρία χρόνια) όπως εν προκειμένω από την τέλεση της πράξης και της αναγνωρίσεως του δράστη. Το γεγονός άλλωστε ότι ο ... πέραν της αναγνώρισης του κατηγορουμένου ... μεταξύ έντεκα λιμενικών προέβη σε επιτυχή/εύστοχη αναγνώριση δύο ατόμων, ενισχύει την αξιοπιστία του ανωτέρω πολιτικώς ενάγοντος ως προς την αναγνώριση του 2ου κατηγορούμενου ως δράστη/φυσικού αυτουργού των βασανιστηρίων. Ειδικότερα, αφενός η αναγνώριση του ..., ως Κυβερνήτη του ... που τους μετέφερε στο μεγάλο ... και αφετέρου η μη αναγνώριση του ... μεταξύ των μελών του πληρώματος του ... καταδεικνύούν την ειλικρινή μαρτυρία του παθόντος καθόσον ο μεν ... αναμφισβήτητα ήταν Κυβερνήτης του ... ενώ ο ... κατά τη μεταφορά των συλληφθέντων αλλοδαπών αποδεδειγμένα δεν εμφανίστηκε στο κατάστρωμα του πλωτού γιατί κοιμόταν.
Όσον αφορά στις πράξεις που τέλεσε ο 2ος κατηγορούμενος τις οποίες αμφότερες επανέλαβε τρεις φορές, ήτοι η βύθιση της κεφαλής του εντός πλαστικού κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του (πράξη την οποία επανέλαβε δύο φορές, μία στην πρύμνη του πλοίου και μία στην πλώρη ενώπιον όλων των συλληφθέντων αλλοδαπών), και η τοποθέτηση πλαστικής σακούλας στο κεφάλι του την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι την πρόκληση ασφυξίας, συνιστούν συστηματικά (λόγω τρόπου) βασανιστήρια τα οποία προκαλούν μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Ειδικότερα, οι ανωτέρω μορφές βασανιστηρίων ανήκουν στην κατηγορία των τεχνικών που επιφέρουν ασφυξία και συγκεκριμένα το μεν πρώτο συνιστά το συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου (wet submarino) ενώ το δεύτερο, το συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρυχίου (dry submarino) (βλ. το εγχειρίδιο «Πρόσφυγες Θύματα Βασανιστηρίων του ΙΚΑΘΒ, Μορφές /Τρόποι βασανιστηρίων, περίπτωση 4, σελ. 28 καθώς και τις επ’ ακροατηρίω καταθέσεις των μαρτύρων ... και ...).
Ως προς την πράξη του 2ου κατηγορουμένου να θέσει το όπλο του στον κρόταφο του ανωτέρω αλλοδαπού και να πυροβολήσει μία φορά στον αέρα δημιουργώντας του έτσι την εντύπωση ότι τον είχε σκοτώσει, συνιστά το συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο της εικονικής εκτέλεσης με το οποίο προκαλείται μεθοδευμένα ψυχικός πόνος ικανός να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη στον παθόντα. Η ανωτέρω μορφή βασανιστηρίου προβλέπεται ρητώς στο άρθρο 137 Β εδ. α΄ ΠΚ. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι η εικονική εκτέλεση συνιστά βασανιστήριο ακόμα και αν τελείται άπαξ. Η έντονη σωματική εξάντληση συνίστατο εν προκειμένω στη σωματική κατάπτωση και εξασθένιση του οργανισμού του παθόντος που προκλήθηκε μέσω της πρόκλησης μερικής ασφυξίας αυτού, η οποία (ασφυξία) επιδεινωνόταν σταδιακά μέσω των επαναλαμβανόμενων πράξεων του βασανιστηρίου των υποβρυχίων (υγρού και στεγνού), η οποία ήταν τέτοιας έντασης που εάν συνεχιζόταν θα μπορούσε άμεσα και ευθέως να οδηγήσει σε βλάβη της υγείας του. Αυτό επιβεβαιώνεται από την επ’ ακροατηρίω κατάθεση του παθόντος ..., ο οποίος αναφέρει με ενάργεια ότι ύστερα από την δεύτερη και τρίτη φορά που του βύθιζε ο ανωτέρω κατηγορούμενος το κεφάλι εντός του νερού είχε φτάσει στα όρια της αντοχής του. Το πόσο οριακά αισθάνθηκε ότι η υγεία και η ζωή του κινδύνευαν άμεσα το απέδωσε αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι την τρίτη φορά που υπέστη το υγρό υποβρύχιο προσπάθησε να κάνει κάτι για να μην πεθάνει παλεύοντας με τον εαυτό του. Προσπαθώντας δε να προσδιορίσει τη χρονική διάρκεια των ανωτέρω πράξεων, ανέφερε ότι του φάνηκε τόσο μεγάλη όσο «μία ζωή» (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεση του ...). Εξάλλου, το ότι η τέλεση των ανωτέρω βασανιστηρίων προκάλεσε στον παθόντα έντονο ψυχικό πόνο ο οποίος θα μπορούσε να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη σε αυτόν επιβεβαιώνεται από την επ’ ακροατηρίω κατάθεση της μάρτυρος .... Η ανωτέρω μάρτυρας διαπίστωσε ότι ο παθών είχε υποστεί έντονα ψυχικό πόνο και διέγνωσε διαταραχή της ψυχικής του υγείας, η οποία συνίστατο σε μετατραυματικό σύνδρομο του στρες. Το γεγονός ότι οι ιατροί του Γενικού Νοσοκομείου ... δεν διαπίστωσαν την ύπαρξη σωματικών κακώσεων κατά την εξέταση του πολιτικώς ενάγοντος ... δύο ημέρες ύστερα από τη σύλληψή του, δικαιολογείται, πέραν του ότι η εξέταση που πραγματοποιείται είναι τυπική και μαζική, από το ότι οι υπό κρίσιν μορφές βασανιστηρίων δεν αφήνουν σωματικά σημάδια στο θύμα. Ως προς τα ψυχικά επακόλουθα των υπό κρίσιν βασανιστηρίων θα ήταν άσκοπο στη συγκεκριμένη περίπτωση να ζητηθεί εξέταση και καταγραφή από γιατρό της φυσικής και ψυχικής κατάστασης του ... κατά το χρονικό διάστημα της κράτησής του στο κέντρο υποδοχής, δεδομένου ότι δεν υπήρχε εξειδικευμένος στα βασανιστήρια ιατρός ψυχικής υγείας στο ανωτέρω νοσοκομείο προκειμένου να διαπιστώσει τη βλάβη ψυχικής υγείας που είχε υποστεί ο παθών (βλ. την κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος ... καθώς και τις επ’ ακροατηρίω καταθέσεις των μαρτύρων ..., ... και … καθώς και το υπ’ αρ. … Πόρισμα Γενικού Νοσοκομείου .../Ακτινολογικό Τμήμα που αφορά στον … και το υπ’ αρ.πρωτ. … Πιστοποιητικό Εξέτασης Γενικού Νοσοκομείου ...). Αυτό επιβάλλεται σε άλλες περιπτώσεις προκειμένου ιατρικά να αποδειχθούν τα αποτελέσματα των βασανιστηρίων επειδή κρίσιμη περίοδος που γίνονται τα βασανιστήρια είναι η ανακριτική (βλ. εγχειρίδιο «Πρόσφυγες Θύματα Βασανιστηρίων» του ΙΚΑΘΒ (σελ. 29).
Ως προς την μη υποβολή καταγγελίας των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών από τις εξ ακοής μάρτυρες ... και ... ενώπιον των αρμόδιων δικαστικών αρχών ώστε να επιληφθούν άμεσα και να διαπιστωθούν τα όσα κατήγγειλαν οι παθόντες, οι μάρτυρες υποστήριξαν ότι σεβάστηκαν την επιθυμία τους να μην καταγγείλουν το χρονικό διάστημα που εκρατούντο εντός του κέντρου υποδοχής τις τελεσθείσες σε βάρος τους πράξεις εξαιτίας του φόβου τους. Πρωταρχικός σκοπός του ΙΚΑΘΒ άλλωστε, σύμφωνα με τις μάρτυρες ... και ... αποτελεί η περίθαλψη των θυμάτων των βασανιστηρίων και η θεραπευτική τους αποκατάσταση και όχι η καταγγελία των εγκλημάτων τη στιγμή μάλιστα που η μέχρι σήμερα πρακτική έχει αποδείξει ότι αυτές προβαίνουν ατελέσφορες, κατ’ αυτές ( βλ. τις επ’ ακροατηρίω καταθέσεις των μαρτύρων ... και ...). Τούτο συνιστά παράλειψη εκ μέρους των συγκεκριμένων μαρτύρων, η οποία δυσχερώς μπορεί να δικαιολογηθεί δεδομένου μάλιστα ότι έχουν την ιδιότητα του δικηγόρου, ωστόσο το γεγονός αυτό δεν έχει αφ’ εαυτού βαρύτητα τέτοια που να μπορεί να ανατρέψει την επίδραση του λοιπού αποδεικτικού υλικού ως προς τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν. Σε κάθε περίπτωση, η διαπίστωση πρόκλησης σωματικής βλάβης ή βλάβης της υγείας του πολιτικώς ενάγοντος από τους ιατρούς του ανωτέρω νοσοκομείου δεν είναι αναγκαία για τη συγκρότηση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος σε καμία από τις υπό κρίσιν μορφές του για τις οποίες κατηγορείται ο 2ος κατηγορούμενος ... (βλ. Ε. Συμεωνίδου-Καστανίδου, Η έννοια των βασανιστηρίων και των άλλων προσβολών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στον Ποινικό Κώδικα, ΠοινΧρ ΝΘ΄ 2007, σελ. 4 επ.).

Εξάλλου, οι ανωτέρω πράξεις του 2ου κατηγορουμένου παρουσιάζουν μεθοδικότητα, συστηματικότητα (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεση της μάρτυρος ...) και αποτελούν διεστραμμένη χρήση βίας καθώς απαιτούν ψυχραιμία και τεχνική και επιφέρουν γρήγορα και σίγουρα ψυχική και σωματική κατάρρευση του θύματος. Τέλος, τα ανωτέρω βασανιστήρια παρουσιάζουν τόσο επανάληψη όσο και χρονική διάρκεια καθώς συνολικά αποτελούνται από πολλές μερικότερες πράξεις, οι οποίες διήρκεσαν αρκετά.

Ο δεύτερος κατηγορούμενος ... τέλεσε τις ανωτέρω, ουδόλως συμφυείς προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο διοικητικού καταναγκασμού, πράξεις, κατά τη διάρκεια άτυπης ανάκρισης επιδιώκοντας μέσω της πρόκλησης της έντονης σωματικής εξάντλησης και ψυχικού πόνου να εξουδετερώσει την ψυχική αντίσταση του ανωτέρω αλλοδαπού προκειμένου να αποσπάσει από αυτόν πληροφορίες σχετικά με το πρόσωπο του διακινητή, το πλοίο που τους μετέφερε στα ελληνικά χωρικά ύδατα και τον τρόπο εισόδου του στην Ελλάδα. Πραγματοποιούσε ο ίδιος τις ερωτήσεις προς τον παθόντα κατά τα ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα που του έβγαζε το κεφάλι από το νερό (στην περίπτωση του υγρού υποβρυχίου) ή από τη νάιλον σακούλα (στην περίπτωση του στεγνού υποβρυχίου) (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεση του .... όπου ο ... κατά τη διάρκεια των πράξεών του υπέβαλε ερωτήσεις στον κατηγορούμενο σχετικά με το όνομα του διακινητή, το πλοίο που τους μετέφερε στα ελληνικά χωρικά ύδατα και τον τρόπο εισόδου του στην Ελλάδα). Σκοπός, επομένως, του 2ου κατηγορουμένου υπήρξε: 1) η προσπάθεια απόσπασης πληροφοριών, 2) η τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα και 3) ο εκφοβισμός άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη. Πράγματι τα λιμενικά όργανα γνωρίζουν ότι οι αλλοδαποί που εισέρχονται παρανόμως στη χώρα μας παρέχουν πληροφορίες και σε άλλους αλλοδαπούς οι οποίοι επιθυμούν να τους μιμηθούν. Αυτό παραδέχτηκε και ο .... κατά την επ’ ακροατηρίω κατάθεσή του λέγοντας «Πριν φύγουμε από την Τουρκία είχαμε πληροφορηθεί για το πώς θα μας αντιμετώπιζαν οι ελληνικές αρχές. Μας είχαν πει διάφορα, τα οποία στόχευαν στο πώς θα παραμείνουμε στη χώρα πχ να βουλιάξει η βάρκα για να μην μας γυρίσουν πίσω», «Ο διοικητής μας είπε να σπάσουμε το σκάφος στη θάλασσα, πριν φτάσουμε στη στεριά και να κολυμπήσουμε λίγα μέτρα», «Ο διοικητής μας έδωσε οδηγίες να σπάσουμε τη βάρκα σε 4-5 σημεία ώστε να βουλιάξει»… Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι ο 2ος κατηγορούμενος (...) με τη συμπεριφορά του πραγμάτωσε την αντικειμενική και την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της υποβολής του αλλοδαπού ... σε διακεκριμένης μορφής βασανιστήρια ήτοι του υγρού και στεγνού υποβρυχίου καθώς και της εικονικής εκτέλεσης κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του με το ... στη νήσο Χίο, την 17-6-2007. Εξ αυτού του λόγου θα πρέπει κατά την πλειοψηφούσα γνώμη των μελών το δικαστηρίου και συγκεκριμένα με ψήφους τρεις (3) έναντι δύο (2) να κηρυχθεί ένοχος της ως άνω αποδιδομένης σε αυτόν πράξεως.

Δύο μέλη του δικαστηρίου και συγκεκριμένα οι Ναυτοδίκες …, … και …, …, έκριναν ότι ο 2ος κατηγορούμενος (...) θα πρέπει να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξεως. Ειδικότερα, από τις επ’ ακροατηρίω καταθέσεις των λιμενικών οργάνων και μαρτύρων ..., ..., ..., ... και ... προέκυψε ότι το πληρωμα του ... δεν είχε λάβει εντολές να προβούν σε ανακριτικές πράξεις είτε σωματικού ελέγχου είτε ανάκρισης. Επρόκειτο δηλαδή για μία μεταφορά συλληφθέντων αλλοδαπών ρουτίνας με το πλωτό του ΛΣ, όπως τη χαρακτήρισαν και οι κατηγορούμενοι στην επ’ακροατηρίω απολογία τους. Εξάλλου, ο πολιτικώς ενάγων δεν προσκόμισε κάποιο ιατρικό πιστοποιητικό που να αποδεικνύει με ενάργεια αφενός τυχόν σωματικές βλάβες που υπέστη από τις πράξεις του κατηγορουμένου αφετέρου ότι υπήρξε θύμα βασανιστηρίων. Εκ των ανωτέρω εκτεθέντων, τα ανωτέρω μέλη του δικαστηρίου δεν πείσθηκαν πλήρως ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη που του αποδίδεται, και εξ αυτού του λόγου να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση αυτής.
Η δεύτερη και η τρίτη συρρέουσα πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, φέρονται τελεσθείσες από τον 2ο κατηγορούμενο ... σε βάρος ενός αλλοδαπού άνδρα ηλικίας περίπου 21 ετών και ενός άνδρα περίπου 30 ετών αντίστοιχα, αγνώστων λοιπών στοιχείων. Σύμφωνα με τις αποδιδόμενες στον ανωτέρω κατηγορούμενο κατηγορίες, ο τελευταίος βρισκόμενος στην πρύμνη του ανωτέρω πλοίου αρχικά βύθισε με τη βία το κεφάλι των ανωτέρω συλληφθέντων αλλοδαπών σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού τους και μετά το τράβηξε τρεις συνεχόμενες φορές, εν συνεχεία δε έθεσε στο κεφάλι τους πλαστική σακούλα, την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό τους μέχρι την πρόκληση ασφυξίας και μετά τη χαλάρωσε τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τους κατά τα ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο που τους μετέφερε στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή. Οι ανωτέρω κατηγορίες αποδόθηκαν στον 2ο κατηγορούμενο βάσει μαρτυρικών καταθέσεων, από τις οποίες προέκυψαν σοβαρές ενδείξεις ενοχής. Συγκεκριμένα, ο παθών ..., κατήγγειλε το πλήρωμα του πλωτού του ΛΣ που τους μετέφερε στην νήσο Χίο γιατί τους είδε να βασανίζουν εκτός από τον ..., άλλους δύο άνδρες ήτοι τους … και … (βλ. την από 19-10-2009 μήνυσή του προς τον Εισαγγελέα του ΝΠ). Ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων μάλιστα στην από 5-7-2010 έκθεση εξετάσεως πολιτικώς ενάγοντα χωρίς όρκο και αναγνώριση προσώπων κατ’ αντιπαράσταση (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠΔ) με διερμηνέα, εξιστορεί τα βασανιστήρια στα οποία είδε τους λιμενικούς να υποβάλουν τους ανωτέρω δύο αλλοδαπούς άνδρες ήτοι του υγρού και στεγνού υποβρυχίου. Τα ανωτέρω συμβάντα επιβεβαιώνει και ο έτερος πολιτικώς ενάγων ... αναφέροντας ότι οι λιμενικοί εκτός από εκείνον, υπέβαλαν άλλα δύο άτομα, ηλικίας 21 και 30 ετών αντίστοιχα στα βασανιστήρια του υγρού και στεγνού υποβρυχίου (βλ. την από 24-12-2008 έκθεση εξετάσεως μάρτυρα με διερμηνέα, την από 26-4-2010 έκθεση συμπληρωματικής εξετάσεως πολιτικώς ενάγοντα χωρίς όρκο και αναγνώριση προσώπων κατ’ αντιπαράσταση (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠΔ) με διερμηνέα καθώς και την από 5-3-2010 έκθεση εξετάσεως πολιτικώς ενάγοντα χωρίς όρκο με διερμηνέα). Ωστόσο, πέραν των ανωτέρω καταγγελιών από τους πολιτικώς ενάγοντες για βασανιστήρια που υπέστησαν οι δύο άνδρες εκ των συλληφθέντων αλλοδαπών ηλικίας 21 και 30 ετών αντίστοιχα, δεν υπήρξε καταγγελία από τα φερόμενα ως παθόντα πρόσωπα, των οποίων τα στοιχεία της ταυτότητάς τους δεν εξακριβώθηκαν ούτε κατά διενέργεια τακτικής ανακρίσεως ούτε κατά την επ’ ακροατηρίω διαδικασία. Εξάλλου, από την επ’ ακροατηρίω διαδικασία και ειδικότερα από τις καταθέσεις των μαρτύρων ... και ... δεν προέκυψε ότι οι ανωτέρω αλλοδαποί εμφανίστηκαν στο ΙΚΑΘΒ και ακολουθώντας τη διαδικασία διάγνωσης υπήρξαν εν τέλει πιστοποιημένα θύματα βασανιστηρίων από το ΙΚΑΘΒ.
Εκ των ανωτέρω εκτεθέντων το δικαστήριο αδυνατεί να σχηματίσει στέρεη δικανική πεποίθηση σχετικά με το αν ο 2ος κατηγορούμενος ... πράγματι τέλεσε τις ανωτέρω δύο συρρέουσες πράξεις και κατά συνέπεια, θα πρέπει να κηρυχθεί αθώος, σύμφωνα με τη βασική αρχή του Ποινικού Δικαίου «in dubio pro reo», η οποία προϋποθέτει πως ο Δικαστής πρέπει να πεισθεί πλήρως ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη που του αποδίδεται, στην περίπτωση, δε, που ο Δικαστής δεν μπορέσει να σχηματίσει μία τέτοια πεποίθηση («δικανική πεποίθηση»), τότε πρέπει να κηρύξει τον κατηγορούμενο αθώο (βλ. Αργύριο Καρρά, Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο, 1998, σελ. 643). Εξ αυτού του λόγου θα πρέπει ο 2ος κατηγορούμενος ... να κηρυχθεί αθώος για την δεύτερη και τρίτη συρρέουσα πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων που φέρονται τελεσθείσες σε βάρος αλλοδαπών συλληφθέντων ανδρών ηλικίας περίπου 21 και 30 ετών αντίστοιχα, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεσή της.
Πέραν των ανωτέρω κακουργηματικού χαρακτήρα πράξεων ο 2ος κατηγορούμενος (...) παραπέμφθηκε να δικασθεί με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς για την πλημμεληματικού χαρακτήρα πράξη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ενός άνδρα με μικρό όνομα ..., ιρακινής καταγωγής, ηλικίας άνω των 30 ετών. Κατηγορείται ότι σε βάρος του ανωτέρω άνδρα ο οποίος έπασχε από άσθμα ο 2ος κατηγορούμενος αφαίρεσε ειδική συσκευή εισπνοών και την πέταξε στη θάλασσα, στη συνέχεια δε, τον ξάπλωσε με τη βία στο κατάστρωμα και τον πάτησε με το πόδι του στην κοιλιά προκαλώντας του δύσπνοια και ταραχή. Ο ανωτέρω κατηγορούμενος κλήθηκε στο ακροατήριο του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Πειραιώς για να δικασθεί για την παραπάνω πράξη, που φέρεται τελεσθείσα από αυτόν την 17-6-2007, προβλέπεται δε και τιμωρείται σε βαθμό πλημμελήματος. Η κλήση επιδόθηκε στον κατηγορούμενο στις 22-8-2012, πλην όμως σε προγενέστερο χρόνο, την 17-6-2012 συμπληρώθηκε χρονικό διάστημα πέντε ετών από την φερόμενη ημερομηνία τελέσεως των πράξεων αυτών, επομένως συμπληρώθηκε ο χρόνος της παραγραφής που προβλέπει ο νόμος για τις εν λόγω πράξεις, χωρίς να μεσολαβήσει λόγος αναστολής αυτής. Κατόπιν τούτου, κατά την ομόφωνη γνώμη των μελών του Δικαστηρίου, το αξιόποινο της ως άνω αποδιδομένης στον 2ο κατηγορούμενο πράξεως έχει εξαλειφθεί (γεγονός που εμποδίζει την επί της ουσίας έρευνα της υποθέσεως) και για το λόγο αυτό πρέπει να παύσει οριστικά η ασκηθείσα ποινική δίωξη σε βάρος του 2ου κατηγορουμένου (...) για την πράξη αυτή.

Β. Όσον αφορά στον πρώτο κατηγορούμενο ..., σε βάρος του οποίου αποδίδονται οι πράξεις α. της υποβολής του αλλοδαπού ...το βασανιστήριο διακεκριμένης μορφής (ηλεκτροσόκ) και της κατά συναυτουργίας πρόκλησης με τον 3ο κατηγορούμενο (...) σωματικής βλάβης σε βάρος του ανωτέρω αλλοδαπού (η πράξη της κατά συναυτουργία σωματικής βλάβης έχει απορροφηθεί ως συντιμωρητή πράξη από την κακουργηματική πράξη της υποβολής στο βασανιστήριο διακεκριμένης μορφής (ηλεκτροσόκ) του ...), β. της απλής συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων κατά συρροή (πράξεις 3), εκ των οποίων η πρώτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του ..., η δεύτερη συρρέουσα φέρεται τελεσθείσα σε βάρος άνδρα ηλικίας περίπου 21 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων και η τρίτη συρρέουσα φέρεται τελεσθείσα σε βάρος άνδρα ηλικίας περίπου 30 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων, γ. της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και δ. της απλής συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) με αποθετική συνδρομή σε προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συρροή (πράξεις 3), εκ των οποίων η πρώτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα από το 2ο κατηγορούμενο (...) σε βάρος άνδρα με μικρό όνομα ..., ιρακινής καταγωγής, ηλικίας άνω των 30 ετών, η δεύτερη τελεσθείσα από άνδρα του πληρώματός του, του οποίου τα στοιχεία δεν προσδιορίσθηκαν κατά την ανάκριση, σε βάρος του ..., και η τρίτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα από δύο άνδρες του πληρώματός του, των οποίων τα στοιχεία δεν προσδιορίσθηκαν κατά την ανάκριση, σε βάρος αλλοδαπού άνδρα με το όνομα ..., Συριακής υπηκοότητας, επί του ..., στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσσών Χίου, την 17-6-2007, λεκτέα τα εξής:
α. Καταρχήν, ο 1ος κατηγορούμενος (...) παραπέμφθηκε να δικασθεί για την πράξη της υποβολής του αλλοδαπού ..., που βρισκόταν υπό την εξουσία του, στο πλαίσιο των καθηκόντων του οποίου αναγόταν η εξέταση αξιόποινων πράξεων και η φύλαξη κρατουμένων, σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής και συγκεκριμένα τέλεσης ηλεκτροσόκ, προκαλώντας του μεθοδευμένα έντονο σωματικό και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη και παράλληλα πρόκλησης στον ανωτέρω αλλοδαπό ...ωματική κάκωση κατά συναυτουργία με τον 3ο κατηγορούμενο …, με σκοπό να αποσπάσει από αυτόν πληροφορίες, να τον τιμωρήσει και να εκφοβίσει τρίτα πρόσωπα. Ειδικότερα, κατηγορείται διότι ως Κυβερνήτης του ... και ανακριτικός υπάλληλος, κατάφερε από κοινού με τον 3ο κατηγορούμενο (...) έχοντας κοινό δόλο συναπόφασης, αλλεπάλληλα χτυπήματα με γροθιές και λακτίσματα σε διάφορα σημεία του σώματος του αλλοδαπού ..., υποβάλλοντάς τον ταυτόχρονα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το ποιος και με ποιο τρόπο, τους μετέφερε στην Ελλάδα. Εν συνεχεία ο ... τον υπέβαλε στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του ηλεκτροσόκ και συγκεκριμένα ακούμπησε στο δεξιό μηρό του μία συσκευή με δύο προεξοχές, η οποία εκκένωσε ηλεκτρικό ρεύμα με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του και προκαλώντας του μεθοδευμένα έντονο σωματικό πόνο και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη.
Ο ανωτέρω κατηγορούμενος κατά την επ’ ακροατηρίω απολογία του αρνήθηκε την αποδιδόμενη σε αυτόν κατηγορία ισχυριζόμενος ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της επιβίβασης από το ... και εν συνεχεία της μεταφοράς των αλλοδαπών κρατουμένων στη Χίο βρισκόταν στη γέφυρα του ... καθόσον ήταν υπεύθυνος για τους χειρισμούς αυτού ως Κυβερνήτης του δεδομένου ότι το ανωτέρω σκάφος είχε συνεχώς αναμμένες τις μηχανές του, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν υπήρχε ύπαρχος στο πλοίο που θα μπορούσε νομίμως να τον αντικαταστήσει. Ο ανωτέρω ισχυρισμός του κατηγορουμένου επιβεβαιώνεται από τις επ’ ακροατηρίω καταθέσεις των μαρτύρων ... και . Ειδικότερα, όπως κατέθεσε επ’ ακροατηρίω ο μάρτυρας ..., ο οποίος ήταν αρμενιστής στο ..., ο 1ος κατηγορούμενος βρισκόταν καθόλη τη διάρκεια της παραλαβής από το ... και της εν συνεχεία μεταφοράς των παράνομων αλλοδαπών στη νήσο Χίο στα χειριστήρια του σκάφους αφενός γιατί κατά τη διάρκεια της παραλαβής από άλλο σκάφος το δικό τους είχε τις μηχανές του αναμμένες και αφετέρου γιατί κατά τη μεταφορά τους στην νήσο Χίο απαιτείτο η αυτοπρόσωπη παρουσία του στις μηχανές, χωρίς να δύναται να αφήσει κάποιο αξιωματικό στη θέση του δεδομένης της απουσίας υπάρχου επί του πλοίου. Αλλά και ο μάρτυρας …, ο οποίος ήταν μηχανοδηγός του ..., ανέφερε στο ακροατήριο ότι ο 1ος κατηγορούμενος βρισκόταν συνεχώς στη γέφυρα του πλοίου όχι μόνο κατά τη μεταφορά αλλά και κατά τη διαδικασία προσέγγισης των δύο σκαφών του ΛΣ για επιβίβαση των επιβαινόντων αλλοδαπών γιατί οι μηχανές του σκάφους τους ήταν σε λειτουργία. Διευκρίνισε ότι δεν αγκυροβόλησαν καθόσον υπήρξε κάποιο πρόβλημα με την άγκυρα. Όπως άλλωστε κατέθεσε ο μάρτυρας …, ο 1ος κατηγορούμενος δεν έδινε τα χειριστήρια του σκάφους σε κανέναν διότι ήθελε να έχει πάντα τον έλεγχο. Εξάλλου ο μάρτυρας ..., ο οποίος ήταν κυβερνήτης του ..., θεωρεί απίθανο το γεγονός ο Κυβερνήτης του ... να βοηθά αυτοπροσώπως στην επιβίβαση των παράνομων αλλοδαπών δεδομένου ότι ήταν απαραίτητη η παρουσία του στα χειριστήρια του πλοίου καθόσον επρόκειτο για ένα δύσκολο θαλάσσιο σημείο όπου το … δεν είχε αγκυροβολήσει γιατί η περιοχή ήταν γεμάτη ξέρες και πολύ στενά. Ο ανωτέρω μάρτυρας, η κατάθεση του οποίου αξιολογείται ως σημαντική καθόσον και αυτός ήταν επιφορτισμένος με καθήκοντα Κυβερνήτη σκάφους ΛΣ, διευκρίνισε ότι ένα σκάφος τόσο μεγάλου μεγέθους όσο το ..., δεν μπορεί πέραν του Κυβερνήτη και του Υπάρχου, να το κυβερνήσει κανένας άλλος. Ο δε μάρτυρας …, ο οποίος υπηρετούσε στο ..., ανέφερε στο ακροατήριο αφενός ότι κατά την επιβίβαση των αλλοδαπών το ... δεν ήταν ακίνητο αφετέρου ότι ο Κυβερνήτης δεν φεύγει από τη γέφυρα όταν βρίσκεται σε εξέλιξη κάποιο περιστατικό. Τέλος, ο μάρτυρας … κατέθεσε ότι ο Κυβερνήτης δεν κατεβαίνει από τη γέφυρα του πλοίου πόσο μάλλον όταν βρίσκεται το σκάφος του σε μία δύσκολη περιοχή που δεν την γνωρίζει καλά. Εξάλλου και ο Κανονισμός δεν επιτρέπει να χειριστεί άλλος τα χειριστήρια εκτός από τον Κυβερνήτη. Συνεπώς, μολονότι και οι δύο πολιτικώς ενάγοντες ... και ... αναγνώρισαν τον 1ο κατηγορούμενο ως αρχηγό του πληρώματος του ... να έχει ενεργό ρόλο στη διενεργηθείσα σε βάρος τους ανάκριση και τέλεση σε βάρος τους αδικημάτων, οι ως άνω μαρτυρικές καταθέσεις δημιουργούν αμφιβολίες ως προς τη φυσική παρουσία του ανωτέρω κατηγορουμένου επί του καταστρώματος τόσο κατά την ώρα της επιβίβασης των συλληφθέντων αλλοδαπών από το 297 ΠΛΣ όσο και κατά την μεταφορά τους στη Χίο.
Πέραν αυτού του γεγονότος, ο πολιτικώς ενάγων ... υπέπεσε κατά το στάδιο της προδικασίας σε πολλές αντιφάσεις χωρίς να μπορέσει να προσδιορίσει με σαφήνεια το πρόσωπο του δράστη του ηλεκτροσόκ. Ειδικότερα, ο ...την από 19-10-2009 έγκλησή του ανέφερε ότι το ηλεκτροσόκ τέλεσε ο λιμενικός που φαινόταν ότι ήταν ο ανώτερος λιμενικός του πληρώματος. Ωστόσο στην από 5-7- 2010 έκθεση εξετάσεως πολιτικώς ενάγοντα χωρίς όρκο και αναγνώριση προσώπων κατ’ αντικατάσταση με διερμηνέα, δεν κατάφερε να προσδιορίσει με ενάργεια ποιος από τους λιμενικούς … και ... ήταν αυτός που του έκανε το ηλεκτροσόκ, αποδίδοντάς το και στους δύο, αναφέροντας ότι ο ένας τον κρατούσε και ο άλλος κρατούσε το ηλεκτροφόρο γκλόμπ. Αλλά και ο έτερος πολιτικώς ενάγων ..., ο οποίος ως αυτόπτης μάρτυς θα μπορούσε να διαφωτίσει την υπόθεση προσδιορίζοντας το πρόσωπο του φυσικού αυτουργού του ηλεκτροσόκ, όπως ανέφερε στην επ’ ακροατηρίω κατάθεσή του, δεν είδε κατά την επιβίβασή του στο ... τον ...να υποβάλλεται από κάποιο μέλος του πληρώματος του πλωτού σε ηλεκτροσόκ, διαφοροποιώντας έτσι την κατάθεση που είχε δώσει κατά το στάδιο της προδικασίας. Σύμφωνα με την ανωτέρω κατάθεση ο ... είχε δει έναν λιμενικό να χτυπά τον ...με ηλεκτροφόρο στικ και του είπε «Μην τον χτυπάτε άλλο» [(βλ. την από 5-3-2010 έκθεση εξετάσεως πολιτικώς ενάγοντας χωρίς όρκο με διερμηνέα (σελ. 4 )]. Επομένως, ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων διαφοροποίησε την ως άνω κατάθεσή του όταν ανέφερε ενώπιον του δικαστηρίου ότι κατά την επιβίβασή του στο ... είδε τον ...να βρίσκεται στα τέσσερα έχοντας μπλε χρώμα και σάλια στο στόμα ενώ δίπλα του στεκόταν ένας λιμενικός, χωρίς να θυμάται ωστόσο ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων ούτε ποιος ήταν ούτε τι κρατούσε στα χέρια του. Επιπλέον, ανέφερε ότι όταν ρώτησε εκ των υστέρων τον ...εάν θυμόταν το λιμενικό, αυτός του απάντησε αρνητικά (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεση του ...). Αλλά και η μάρτυρας ... στην επ’ ακροατηρίω κατάθεσή της ανέφερε ότι ουδέποτε ο ... της ανέφερε ότι αντιλήφθηκε ιδίοις όμμασι τον ...να υποβάλλεται σε ηλεκτροσόκ. Εξάλλου, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο, πέραν της μαρτυρικής κατάθεσης του ..., προέκυψε ότι κάποιο στέλεχος του ΛΣ έφερε εντός του πλοίου συσκευή εκκένωσης ηλεκτρικού ρεύματος, δεδομένου ότι ούτε ο αυτόπτης μάρτυρας ... αντιλήφθηκε την ύπαρξη τέτοιου όπλου στα χέρια οργάνου του ΛΣ (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεση του ...) . Επιπλέον, το ότι ο ...υπήρξε θύμα βασανιστηρίου, πέραν της προσωπικής του μαρτυρίας και της εξ ακοής μαρτυρίας των ... και ..., δεν επιβεβαιώνεται από άλλο αποδεικτικό στοιχείο της δικογραφίας, δεδομένου ότι αυτός δεν ακολούθησε την διαδικασία αναγνώρισης θύματος βασανιστηρίων από το ΙΚΑΘΒ και εξ αυτού του λόγου δεν αποτέλεσε πιστοποιημένο θύμα βασανιστηρίου (βλ. την επ’ ακροατηρίω κατάθεση της μάρτυρος ...). Αξίζει δε να σημειωθεί ότι κανένας εκ των ανωτέρω μαρτύρων δεν κατέθεσε ενώπιον του ακροατηρίου ότι είχε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τυχόν σωματικές κακώσεις που υπέστη ο πολιτικώς ενάγων ...εξαιτίας του ηλεκτροσόκ.
Εκ των ανωτέρω εκτεθέντων, όσον αφορά στο αδίκημα της υποβολής του αλλοδαπού ... σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής (ηλεκτροσόκ), δημιουργήθηκαν αμφιβολίες εάν ο 1ος κατηγορούμενος (...) τέλεσε την ανωτέρω πράξη σε βάρος του, δεδομένου μάλιστα ότι ο ...δεν υπήρξε πιστοποιημένο θύμα βασανιστηρίου από το ΙΚΑΘΒ. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του Δικαστηρίου δεν μπόρεσε να σχηματισθεί στέρεη δικανική πεποίθηση σχετικά με το αν ο κατηγορούμενος πράγματι τέλεσε την πράξη που του αποδίδεται και κατά συνέπεια, θα πρέπει να κηρυχθεί αθώος, σύμφωνα με τη βασική αρχή του Ποινικού Δικαίου «in dubio pro reo», η οποία προϋποθέτει πως ο Δικαστής πρέπει να πεισθεί πλήρως ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη που του αποδίδεται, στην περίπτωση, δε, που ο Δικαστής δεν μπορέσει να σχηματίσει μία τέτοια πεποίθηση («δικανική πεποίθηση»), τότε πρέπει να κηρύξει τον κατηγορούμενο αθώο (βλ. Αργύριο Καρρά, Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο, 1998, σελ. 643). Επομένως, το Δικαστήριο έκρινε ότι θα πρέπει ο 1ος κατηγορούμενος ... να κηρυχθεί αθώος της πράξεως της υποβολής του πολιτικώς ενάγοντος ...ε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής (ηλεκτροσόκ), λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεσή της.
Όσον αφορά στην τιμωρούμενη σε βαθμό πλημμελήματος πράξη του 1ου κατηγορουμένου ... πρόκλησης σωματικής κάκωσης (που φέρεται τελεσθείσα με αλλεπάλληλα χτυπήματα με γροθιές και λακτίσματα σε διάφορα σημεία του σώματος του ανωτέρω αλλοδαπού) κατά συναυτουργία με τον 3ο κατηγορούμενο (...) σε βάρος του ανωτέρω αλλοδαπού ..., η οποία είχε απορροφηθεί ως συντιμωρητή πράξη από την κακουργηματική πράξη της υποβολής αυτού (του ...) σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής (ηλεκτροσόκ), αυτή αναβιώνει. Ωστόσο, επειδή η ανωτέρω πράξη φέρεται τελεσθείσα την 17-6-2007 και δεδομένου ότι την 17-6-2012 συμπληρώθηκε χρονικό διάστημα πέντε ετών από την φερόμενη ημερομηνία τελέσεως της πράξεως αυτής, συμπληρώθηκε ο χρόνος της παραγραφής που προβλέπει ο νόμος για την εν λόγω πράξη, χωρίς να μεσολαβήσει λόγος αναστολής αυτής. Κατόπιν τούτου, κατά την ομόφωνη γνώμη των μελών του Δικαστηρίου, το αξιόποινο της ανωτέρω πράξης του 1ου κατηγορουμένου έχει εξαλειφθεί (γεγονός που εμποδίζει την επί της ουσίας έρευνα της υποθέσεως) και για το λόγο αυτό πρέπει να παύσει οριστικά η ασκηθείσα ποινική δίωξη σε βάρος του 1ου κατηγορουμένου (…) για την πράξη αυτή.
β. Ως προς το αδίκημα της απλής συνέργειας (ψυχικής) προς τον 2ο κατηγορούμενο σε υποβολή βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής κατά συρροή (πράξεις 3), που φέρεται ότι ο 1ος κατηγορούμενος ... τέλεσε από πρόθεση όταν παρέλειψε να παρεμποδίσει, ενώ είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, τον 2ο κατηγορούμενο Λ/Φ ... να υποβάλλει ο τελευταίος 1ον) τον ... στα βασανιστήρια του υγρού και στεγνού υποβρυχίου καθώς και της εικονικής εκτέλεσης, 2ον) άνδρα ηλικίας περίπου 21 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων στο βασανιστήριο του υγρού και στεγνού υποβρυχίου και 3ον) άνδρα ηλικίας περίπου 30 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων, στο βασανιστήριο του υγρού και του στεγνού υποβρυχίου, λεκτέα τα εξής:
1ον) Ο 1ος κατηγορούμενος ... παραπέμφθηκε να δικασθεί ενώπιον του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Πειραιώς για το αδίκημα της απλής συνέργειας (ψυχικής) προς τον 2ο κατηγορούμενο σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής που υπέβαλε ο τελευταίος τον αλλοδαπό .... Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος ... ενώ στο πλαίσιο των καθηκόντων του ως Κυβερνήτη του ... είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των επιβαινόντων στο πλοίο κρατούμενων και ελέγχου των πράξεων των άμεσα λειτουργικά υφισταμένων του, από πρόθεση παρέλειψε να παρεμποδίσει τον 2ο κατηγορούμενο ..., Ναύκληρο του πλοίου και υφιστάμενό του, : Ι) να βυθίσει με τη βία το κεφάλι του ανωτέρω αλλοδαπού σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του τρεις συνεχόμενες φορές, ΙΙ) στη συνέχεια να του θέσει το κεφάλι σε πλαστική σακούλα την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι ασφυξίας και μετά χαλαρώνοντάς την τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τον στα ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο που τους μετέφερε και το πρόσωπο του διακινητή, ΙΙΙ) να θέσει ένα πιστόλι στο δεξιό κρόταφο του αλλοδαπού, οπλίζοντάς το και πυροβολώντας στον αέρα, δημιουργώντας του την εντύπωση ότι τον είχε σκοτώσει και τέλος IV) βρισκόμενος στην πλώρη του πλοίου ενώπιον και των λοιπών συλληφθέντων αλλοδαπών να ξαναβυθίσει με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του.
Όσον αφορά το προαναφερθέν αδίκημα της απλής συνέργειας (ψυχικής) του 1ου κατηγορουμένου ... προς τον 2ο κατηγορούμενο (...), ο οποίος υπέβαλε τον ... στα συστηματικά (λόγω τρόπου) βασανιστήρια του υγρού και στεγνού υποβρυχίου (wet και dry submarino) καθώς και της εικονικής εκτέλεσης, παρατηρητέα τα εξής:
Όπως ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος κατά την επ’ ακροατηρίω απολογία του και επιβεβαιώθηκε και από τις μαρτυρικές καταθέσεις των μελών του πληρώματος του ... και του ..., αυτός (...) βρισκόταν στη γέφυρα του πλοίου καθ’ όλη τη διάρκεια της παραλαβής των παράνομων αλλοδαπών από το ... και εν συνεχεία της μεταφοράς τους στη νήσο Χίο. Ωστόσο, όπως ο μάρτυρας ... ανέφερε στην κατάθεσή του, αλλά και ο ίδιος ο 1ος κατηγορούμενος (...) παραδέχτηκε στην επ’ ακροατηρίω απολογία του, από τη γέφυρα του πλοίου όπου αυτός βρισκόταν είχε πλήρη εποπτεία του καταστρώματος. Ο ανωτέρω κατηγορούμενος ως Κυβερνήτης του ... και βαθμολογικά ανώτερος όλων των μελών του πληρώματος είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να προστατεύει την τιμή, την αξιοπρέπεια, τη σωματική ακεραιότητα και την υγεία των επιβαινόντων στο πλοίο του κρατουμένων (στο πλαίσιο του αυτοφώρου) αλλοδαπών και να ελέγχει τις πράξεις των άμεσα λειτουργικά υφισταμένων του ώστε να εξασφαλίσει ότι οι πρώτοι προστατεύονται από πράξεις βίας και από επιθέσεις των δεύτερων. Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του Κυβερνήτη του ... πηγάζει από το σύνολο των διατάξεων και διαταγών που καθορίζουν τις υποχρεώσεις και εξουσίες των ανακριτικών υπαλλήλων, που οφείλουν να τηρούν τους νόμους και να προβαίνουν σε μέτρα ποινικού καταναγκασμού, όπου αυτό προβλέπεται ειδικά των στρατιωτικών που οφείλουν να υπακούουν επί ποινή ποινικών κυρώσεων (ανυπακοή, στάση, ομαδική απείθεια) στις διαταγές των ανωτέρων τους και αντιστρόφως να απαιτούν και να επιβάλλουν στους ιεραρχικά υφισταμένους τους - κατωτέρους τους- την τήρηση της νομιμότητας και των διαταγών τους, έχουν δε την ευθύνη για κάθε πράξη ή παράλειψη των υπό τις διαταγές τους προσώπων. Ρητές διατάξεις προς αυτήν την κατεύθυνση είναι οι διατάξεις του άρθρου 7 παρ. 2 Σ, 3 της ΕΣΔΑ, 278 παρ. 2 ΚΠΔ, 129 του Ν.3079/02 σε συνδυασμό με τα άρθρα 1101 §§2,3, 1108 §1, 1302 §3, 1304 §§2,3, 1306 §4, 1404,1408, 1710 §§1,2 των Διατάξεων ΠΝ και τα άρθρα 4 § 1, 7 § 2, 20 του δεύτερου μέρους του υπ’ αριθμ. 04/2001 Κανονισμού Λειτουργίας Πλοίων/Σκαφών Λ.Σ.
Επομένως συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 15 του ΠΚ στο πρόσωπο του ανωτέρω 1ου κατηγορουμένου ... καθώς είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να αποτρέψει τον υφιστάμενό του 2ο κατηγορούμενο (...) να υποβάλει τον συλληφθέντα αλλοδαπό ... στα βασανιστήρια του υγρού και στεγνού υποβρυχίου καθώς και της εικονικής εκτέλεσης. Ο 1ος κατηγορούμενος, ευρισκόμενος στο κατάστρωμα του ... και έχοντας πλήρη εποπτεία του καταστρώματος γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος ... υπέβαλλε τον ανωτέρω αλλοδαπό στα υπό κρίσιν βασανιστήρια και δεν απέτρεψε την τέλεσή τους, ενώ όφειλε και μπορούσε να τον παρεμποδίσει από την τέλεση της κυρίας πράξης, δίνοντας ανάλογες διαταγές προς αυτή της κατεύθυνση στον ιεραρχικά υφιστάμενό του. Αυτός όχι μόνο δεν διέταξε τον 2ο κατηγορούμενο ... να σταματήσει την τέλεση της πράξης του όπως μπορούσε και ήταν υποχρεωμένος ως ιεραρχικά προϊστάμενος να πράξει, αλλά τον ενίσχυσε ψυχικά να συνεχίσει το έργο του. Η συνδρομή αυτή, η τελεσθείσα δια παραλείψεως, ήταν ψυχική, συνίστατο δηλαδή, σε ψυχική ενίσχυση του δράστη (φυσικού αυτουργού) και εξουδετέρωση των δισταγμών του, καθόσον αυτός γνώριζε ότι οι ενέργειές του επικροτούντο από τον προϊστάμενό του. Η ανωτέρω συνδρομή δεν απαιτεί την παρουσία του 1ου κατηγορουμένου ... στο σημείο που έλαβαν χώρα τα βασανιστήρια αλλά στοιχειοθετείται ακόμα και αν αυτός βρίσκεται στα χειριστήρια του πλοίου απ’ όπου ωστόσο θα είχε οπτική επαφή με το κατάστρωμα, όπως επιβεβαιώθηκε τόσο από τις επ’ ακροατηρίω μαρτυρικές καταθέσεις όσο και από την επ’ ακροατηρίω απολογία του ιδίου κατηγορουμένου.
Εξάλλου, ο 1ος κατηγορούμενος (...) δεν έδωσε διαταγή στον 2ο κατηγορούμενο (...) να σταματήσει την τέλεση των βασανιστηρίων γιατί ήθελε την τέλεσή τους καθόσον, ως κυβερνήτης του πλωτού και επικεφαλής της ομάδας, είχε και ο ίδιος προσωπικό ενδιαφέρον αλλά και σκοπό αφενός να αποσπασθούν από τον ... πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου του στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, αφετέρου την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στη χώρα. Πέραν αυτών, είχε σκοπό τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη οι οποίοι πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν να εισέλθουν παράνομα στα ελληνικά χωρικά ύδατα καθώς και τον εκφοβισμό του ίδιου και των λοιπών συλληφθέντων προκειμένου να μην αποκαλύψουν τις σε βάρος τους αξιόποινες πράξεις.
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι ο 1ος κατηγορούμενος (...) με τη συμπεριφορά του πραγμάτωσε την αντικειμενική και την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της απλής συνέργειας (ψυχικής) δια παραλείψεως προς τον 2ο κατηγορούμενο (ήτοι τον ...), κατά τη διάρκεια που ο τελευταίος υπέβαλε τον συλληφθέντα ... στα βασανιστήρια του υγρού και στεγνού υποβρυχίου καθώς και της εικονικής εκτέλεσης ενώ είχε την ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να τον αποτρέψει. Εξ αυτού του λόγου θα πρέπει κατά την πλειοψηφούσα γνώμη των μελών του δικαστηρίου (με ψήφους 3 έναντι 2) να κηρυχθεί ένοχος της ως άνω αποδιδομένης σε αυτόν πράξεως.
Δύο μέλη του δικαστηρίου και συγκεκριμένα οι Ναυτοδίκες … και …, έκριναν ότι ο 1ος κατηγορούμενος (...) θα πρέπει να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξεως. Ειδικότερα, όπως προαναφέρθηκε στους ανωτέρω Ναυτοδίκες δημιουργήθηκαν αμφιβολίες ως προς την τέλεση της αντικειμενικής υπόστασης της κυρίας πράξεως διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, που τέλεσε ο φυσικός αυτουργός 2ος κατηγορούμενος ... σε βάρος του .... Συνεπώς, δημιουργούνται αμφιβολίες και για την τέλεση της παρεπόμενης αυτής πράξης της απλής (ψυχικής) συνέργειας του 1ου κατηγορουμένου προς το 2ο κατηγορούμενο ... στην πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, που τέλεσε σε βάρος του .... 2ον) Όσον αφορά το αδίκημα που φέρεται ότι τέλεσε ο 1ος κατηγορούμενος ... της απλής συνέργειας (ψυχικής) με αποθετική συνδρομή προς τον 2ο κατηγορούμενο ..., ο οποίος υπέβαλε δύο άνδρες ηλικίας περίπου 21 και 30 ετών, αντίστοιχα, αγνώστων λοιπών στοιχείων στο βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου και στεγνού υποβρυχίου, παρατηρητέα τα εξής:
Η ποινική δίωξη σε βάρους του 1ου κατηγορουμένου ... για τη δεύτερη και τρίτη συρρέουσα πράξη της άμεσης συνέργειας (ψυχικής) προς τον 2ο κατηγορούμενο ... σε διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων, που φέρονται τελεσθείσες σε βάρος δύο αντρών ηλικίας περίπου 21 και 30 ετών, αντίστοιχα, ασκήθηκε διότι κατά τη διάρκεια που ο 2ος κατηγορούμενος (...) υπέβαλε στην πρύμνη του ... τους δύο άνδρες ηλικίας περίπου 21 ετών και 30 ετών αντίστοιχα στο βασανιστήριο του υγρού και στεγνού υποβρυχίου τρεις συνεχόμενες φορές, ο 1ος κατηγορούμενος (...) παρέλειψε την αποτροπή των ανωτέρω βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής.
Εν προκειμένω κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του Δικαστηρίου υπήρξαν αμφιβολίες ως προς την τέλεση της αντικειμενικής υπόστασης των συρρεουσών πράξεων διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, που φέρονται τελεσθείσες από τον φυσικό αυτουργό αυτών 2ο κατηγορούμενο ... σε βάρος των δύο αντρών ηλικίας περίπου 21 και 30 ετών. Συνεπώς, εφόσον προέκυψαν αμφιβολίες εάν τελέσθηκε η ανωτέρω κύρια πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων του φυσικού αυτουργού, δημιουργούνται αμφιβολίες κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του δικαστηρίου και για την τέλεση της παρεπόμενης αυτής πράξη της απλής (ψυχικής) συνέργειας προς το 2ο κατηγορούμενο ... σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων, που φέρονται τελεσθείσες από τον 1ο κατηγορούμενο ... σε βάρος των δύο αντρών ηλικίας περίπου 21 και 30 ετών. Εξ αυτού του λόγου θα πρέπει το δικαστήριο κατά την ομόφωνη γνώμη των μελών να κηρύξει αθώο τον 1ο κατηγορούμενο ... λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση των ανωτέρω δύο συρρεουσών πράξεων.
Εκτός των ανωτέρω πράξεων κακουργηματικού χαρακτήρα ο 1ος κατηγορούμενος ... παραπέμφθηκε να δικασθεί με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς και για πλημμεληματικού χαρακτήρα πράξεις. Πρόκειται για τις πράξεις:
α) της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε βάρος του ... καθόσον φέρεται ότι κατά την επιβίβαση του ανωτέρω αλλοδαπού στο ... ο 1ος κατηγορούμενος χτύπησε το κεφάλι του στα κάγκελα του πλοίου προκαλώντας του πόνο και στη συνέχεια του επιδείκνυε το όπλο του θέτοντας τα δάχτυλά του μία σε αυτό και μία στα μάτια του, απειλώντας τον και φραστικά ότι θα τον σκοτώσει,
β) της απλής συνέργειας (ψυχικής) με αποθετική συνδρομή προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε πράξη που συνίστατο σε προσβολή ανθρώπινης αξιοπρέπειας που φέρεται ότι τέλεσε ο 2ος κατηγορούμενος σε βάρος άνδρα με μικρό όνομα ..., ιρακινής καταγωγής, ηλικίας άνω των 30 ετών που έπασχε από άσθμα καθόσον φέρεται ότι παρέλειψε να παρεμποδίσει τον 2ο κατηγορούμενο ... αφενός από το να αφαιρέσει από τον ανωτέρω αλλοδαπό συσκευή εισπνοών και να την πετάξει στη θάλασσα και αφετέρου να τον ξαπλώσει στο κατάστρωμα και τον πατήσει με το πόδι του στην κοιλιά, προκαλώντας του δύσπνοια και ταραχή,
γ) της απλής συνέργειας (ψυχικής) με αποθετική συνδρομή σε προσβολή ανθρώπινης αξιοπρέπειας που φέρεται ότι τέλεσε άνδρας του πληρώματός του σε βάρος του ..., καθόσον φέρεται ότι παρέλειψε να παρεμποδίσει τον ανωτέρω άνδρα του πληρώματός του από το να καταφέρει με ξύλινη ράβδο (γκλομπ) διάφορα χτυπήματα στο κεφάλι του και στα χέρια του ανωτέρω αλλοδαπού, όταν ο τελευταίος τα έθετε στο κεφάλι του για να προστατευθεί αφού προηγουμένως τον είχε υποχρεώσει να γονατίσει και
δ) της απλής συνέργειας (ψυχικής) με αποθετική συνδρομή σε προσβολή ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που φέρεται ότι τέλεσαν δύο άνδρες του πληρώματός του σε βάρος αλλοδαπού άνδρα με το όνομα ..., Συριακής υπηκοότητας, καθόσον φέρεται ότι παρέλειψε να τους παρεμποδίσει από το να καταφέρουν χτυπήματα στο πρόσωπο του ανωτέρω αλλοδαπού και να τον κρεμάσουν έξω από το σκάφος απειλώντας τον να τον ρίξουν στη θάλασσα.
Ο 1ος κατηγορούμενος (...) κλήθηκε στο ακροατήριο του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Πειραιώς για να δικασθεί για τις παραπάνω πράξεις, που φέρονται τελεσθείσες από αυτόν την 17-6-2007, προβλέπονται δε και τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος. Η κλήση επιδόθηκε στον κατηγορούμενο στις 24-8-2012, πλην όμως σε προγενέστερο χρόνο, την 17-6-2012 συμπληρώθηκε χρονικό διάστημα πέντε ετών από την φερόμενη ημερομηνία τελέσεως των πράξεων αυτών, κι επομένως συμπληρώθηκε ο χρόνος της παραγραφής που προβλέπει ο νόμος για τις εν λόγω πράξεις, χωρίς να μεσολαβήσει λόγος αναστολής αυτής. Κατόπιν τούτου, κατά την ομόφωνη γνώμη των μελών του Δικαστηρίου, το αξιόποινο των αποδιδομένων στον 1ο κατηγορούμενο πράξεων έχει εξαλειφθεί (γεγονός που εμποδίζει την επί της ουσίας έρευνα της υποθέσεως) και για το λόγο αυτό πρέπει να παύσει οριστικά η ασκηθείσα ποινική δίωξη σε βάρος του 1ου κατηγορουμένου για τις πράξεις αυτές.

Γ. Τέλος, όσον αφορά στον τρίτο κατηγορούμενο (...), ο οποίος κατηγορείται για α. Άμεση συνέργεια προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής κατά συρροή (πράξεις 3), εκ των οποίων η πρώτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του ..., η δεύτερη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος άνδρα ηλικίας περίπου 21 ετών και η τρίτη συρρέουσα πράξη φέρεται τελεσθείσα σε βάρος αλλοδαπού άνδρα ηλικίας περίπου 30 ετών καθώς και β. προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συναυτουργία με τον 1ο κατηγορούμενο ... σε βάρος του αλλοδαπού ..., θα πρέπει να σημειωθούν τα κάτωθι:
Η πρώτη συρρέουσα πράξη αφορά την άμεση συνέργεια του 3ου κατηγορουμένου προς τον 2ο κατηγορούμενο σε υποβολή βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής, η οποία φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του .... Ειδικότερα, ο 3ος κατηγορούμενος κατηγορείται διότι κατά τη διάρκεια που ο 2ος κατηγορούμενος ... υπέβαλε στην πρύμνη του ... τον αλλοδαπό ... αρχικά στο συστηματικό λόγω τρόπου βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου τρεις φορές και εν συνεχεία στο συστηματικό λόγω τρόπου βασανιστήριο του στεγνού υποβρυχίου (wet και dry submarino) άλλες τρεις φορές ο 3ος κατηγορούμενος του έδινε οδηγίες σχετικά με τη διάρκεια που έπρεπε να κρατάει το κεφάλι του εντός του νερού ή να σφίγγει την πλαστική σακούλα γύρω από το λαιμό του προκειμένου αφενός να αισθάνεται ασφυξία αφετέρου να μην πεθάνει. Επίσης κατηγορείται γιατί όταν ο 2ος κατηγορούμενος στην πλώρη του ανωτέρω πλοίου του ΛΣ, υπέλαβε τον ... για τέταρτη φορά στο βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου του έδινε οδηγίες σχετικά με τη διάρκεια που έπρεπε να βυθίσει το κεφάλι του ανωτέρω στον πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του ώστε να υποστεί (μερική) ασφυξία χωρίς να πεθάνει.
Ο 3ος κατηγορούμενος κατά την επ’ ακροατηρίω απολογία του αρνήθηκε την αποδιδόμενη σε αυτόν κατηγορία και ισχυρίστηκε ότι η όλη διαδικασία επιβίβασης και μεταφοράς των 47 παράνομων αλλοδαπών στην νήσο Χίο εξελίχθηκε ομαλά, χωρίς οι τελευταίοι να υποστούν από το πλήρωμα του πλωτού κανενός είδους βία.
Ωστόσο αμφότεροι οι παθόντες αναγνώρισαν τον 3ο κατηγορούμενο ... ως πρόσωπο το οποίο συμμετείχε στα συμβάντα επί του .... Ο δε ... με ενάργεια τόσο κατά το στάδιο της προδικασίας ενώπιον της Ανακρίτριας όσο και ενώπιον του ακροατηρίου αναγνώρισε στο πρόσωπό του εκείνον που έδινε οδηγίες στον 2ο κατηγορούμενο να τελέσει σε βάρος του βασανιστήρια. Ωστόσο ο ανωτέρω πολιτικώς ενάγων κατά την επ΄ ακροατηρίω κατάθεσή του διευκρίνισε ότι ο τρίτος κατηγορούμενος ... κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων στα οποία τον υπέβαλε ο 2ος κατηγορούμενος του έδινε οδηγίες με το βλέμμα, έκανε δηλαδή, όπως διευκρίνισε ο ανωτέρω παθών, νεύματα με το κεφάλι του, χωρίς να μιλάει, ενώ παραδέχτηκε ότι δεν μπορούσε να ακούσει όσο το κεφάλι του βρισκόταν εντός του κουβά. Το πώς εκλαμβάνει το θύμα των βασανιστηρίων τα νοήματα με τα μάτια του ενός λιμενικού οργάνου σε άλλο δεν μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη δικανική πεποίθηση ως το αναγκαίο για την στοιχειοθέτηση της άμεσης συνέργειας στοιχείο της παροχής άμεσης συνδρομής στην εκτέλεση της πράξης με την έννοια του ότι χωρίς αυτήν τη συνδρομή, δεν θα ήταν με βεβαιότητα δυνατή η τέλεση του εγκλήματος υπό τις περιστάσεις που διαπράχθηκε. Το ανωτέρω συμβαίνει καθόσον αφενός είναι δύσκολο το φερόμενο ως θύμα βασανιστηρίων να μπορεί να ερμηνεύσει επακριβώς το πραγματικό νόημα των όποιων νοημάτων έκανε ο 3ος κατηγορούμενος ..., πολλώ δε μάλλον γιατί δεν γνώριζε την ελληνική γλώσσα, αφετέρου δεν έχει προκύψει από άλλα αποδεικτικά στοιχεία ότι αυτός παρείχε όντως οδηγίες που καθιστούσαν πραγματοποιήσιμη την εκτέλεση των βασανιστηρίων του υγρού και στεγνού υποβρυχίου. Εξάλλου στο βασανιστήριο του στεγνού υποβρυχίου εκ των πραγμάτων εφόσον είχαν καλύψει τα μάτια του παθόντος ... έχοντας βάλει σακούλα στο κεφάλι του, ο παθών δεν μπορούσε να αντιληφθεί τον 3ο κατηγορούμενο ... να παρέχει οδηγίες που έκαναν πραγματοποιήσιμα τα ανωτέρω βασανιστήρια. Άλλωστε και ο ίδιος ο πολιτικώς ενάγων ... στην επ’ ακροατηρίω κατάθεσή του ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια της βύθισης του κεφαλιού του εντός του κουβά με το νερό δεν είχε τη δυνατότητα να ακούσει τίποτα. Πέραν αυτών, σύμφωνα με την κατάθεση της μάρτυρος ..., που διαθέτει αποδεδειγμένα μακροχρόνια πείρα στη μεθοδολογία των βασανιστηρίων, η τυχόν παροχή οδηγιών από τον 3ου κατηγορούμενο ... κατά τη διάρκεια των υπό κρίσιν βασανιστηρίων καθίσταται περιττή, άλλως δεν θα είχε κανένα πρακτικό αντίκρισμα καθόσον η διάρκεια αυτών εξαρτάται κατ’ ουσίαν από το ίδιο το άτομο που υποβάλλεται σε βασανιστήρια το οποίο με το σώμα του δείχνει κάθε φορά πότε φτάνει στα όρια του πνιγμού δεδομένου ότι τα όρια της αντοχής του κάθε ατόμου που υπόκειται σε αυτά ποικίλλουν.
Πέραν των ανωτέρω, η νομολογία του Αρείου Πάγου δέχεται ότι απαιτείται αιτιότητα στην άμεση συνέργεια, με την έννοια ότι αυτή θα πρέπει να είναι αιτιώδης ως προς το όλο έγκλημα. Δηλαδή, ακόμα και αν δεχόμασταν ότι υπήρξε συνδρομή του 3ου κατηγορουμένου (...) στο έγκλημα του βασανιστηρίων διακεκριμένης περίπτωσης που τέλεσε ο 2ος κατηγορούμενος (...) σε βάρος του ..., αυτή σύμφωνα με το υπάρχον αποδεικτικό υλικό δεν υπήρξε αιτιώδης ως προς το όλο έγκλημα των βασανιστηρίων διακεκριμένης περίπτωσης με την έννοια ότι «χωρίς αυτή δεν θα ήταν με βεβαιότητα δυνατή η τέλεση του εγκλήματος υπό τις περιστάσεις που τελέσθηκε» ( βλ. ΑΠ 1235/2005 Ποιν. Χρον. ΜΣΤ, σελ 216).
Εκ των ανωτέρω εκτεθέντων, όσον αφορά στο αδίκημα της άμεσης συνέργειας του 3ου κατηγορουμένου προς τον 2ο κατηγορούμενο σε υποβολή βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής, η οποία φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του ..., δημιουργήθηκαν αμφιβολίες εάν ο 3ος κατηγορούμενος (...) τέλεσε την ανωτέρω πράξη σε βάρος του ανωτέρω αλλοδαπού. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του Δικαστηρίου δεν μπόρεσε να σχηματισθεί στέρεη δικανική πεποίθηση σχετικά με το αν ο 3ος κατηγορούμενος ... πράγματι τέλεσε την πράξη που του αποδίδεται και κατά συνέπεια, θα πρέπει να κηρυχθεί αθώος, σύμφωνα με τη βασική αρχή του Ποινικού Δικαίου «in dubio pro reo», η οποία προϋποθέτει πως ο Δικαστής πρέπει να πεισθεί πλήρως ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη που του αποδίδεται, στην περίπτωση, δε, που ο Δικαστής δεν μπορέσει να σχηματίσει μία τέτοια πεποίθηση («δικανική πεποίθηση»), τότε πρέπει να κηρύξει τον κατηγορούμενο αθώο (βλ. Αργύριο Καρρά, Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο, 1998, σελ. 643). Επομένως, κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του δικαστηρίου κρίθηκε ότι θα πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί αθώος της πράξεως της άμεσης συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε υποβολή βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής, η οποία φέρεται τελεσθείσα σε βάρος του ..., λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεσή της. Η δε ποινική δίωξη σε βάρους του 3ου κατηγορουμένου ... για τη δεύτερη και τρίτη συρρέουσα πράξη της άμεσης συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων, που φέρονται τελεσθείσες σε βάρος δύο αντρών ηλικίας περίπου 21 και 30 ετών, ασκήθηκε διότι κατά τη διάρκεια που ο 2ος κατηγορούμενος ... υπέλαβε στην πρύμνη του ... τους δύο άνδρες ηλικίας περίπου 21 ετών και 30 ετών αντίστοιχα αρχικά στο βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου τρεις συνεχόμενες φορές και στην συνέχεια στο βασανιστήριο του στεγνού υποβρυχίου άλλες τρεις φορές ο 3ος κατηγορούμενος ... του έδινε οδηγίες σχετικά με τη διάρκεια που έπρεπε να κρατάει το κεφάλι τους εντός του νερού ή να σφίγγει την πλαστική σακούλα γύρω από το λαιμό τους προκειμένου να αισθάνονται ασφυξία χωρίς να πεθάνουν.
Εν προκειμένω υπήρξαν αμφιβολίες ως προς την τέλεση της αντικειμενικής υπόστασης των συρρεουσών πράξεων διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, που φέρονται τελεσθείσες από τον φυσικό αυτουργό 2ο κατηγορούμενο ... σε βάρος των δύο αντρών ηλικίας περίπου 21 και 30 ετών. Συνεπώς, εφόσον υπάρχουν αμφιβολίες εάν τελέσθηκε η ανωτέρω κύρια πράξη του φυσικού αυτουργού της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, δημιουργούνται αμφιβολίες κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του δικαστηρίου και για την παρεπόμενη πράξη της άμεσης συνέργειας σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων, που φέρονται τελεσθείσες από τον 3ο κατηγορούμενο ... σε βάρος των δύο αντρών ηλικίας περίπου 21 και 30 ετών. Εξ αυτού του λόγου θα πρέπει το δικαστήριο κατά την ομόφωνη γνώμη των μελών να κηρύξει αθώο τον 3ο κατηγορούμενο ... λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση των ανωτέρω δύο συρρεουσών πράξεων.
Πέραν των ανωτέρω κακουργηματικού χαρακτήρα πράξεων, ο 3ος κατηγορούμενος (...) παραπέμφθηκε να δικασθεί με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς για την πράξη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συναυτουργία με τον 1ο κατηγορούμενο ... σε βάρος του πολιτικώς ενάγοντος ..., η οποία συνιστά πλημμέλημα. Ειδικότερα, κατηγορείται ότι από κοινού με τον 1ο κατηγορούμενο ... κατάφερε στον ανωτέρω αλλοδαπό αλλεπάλληλα χτυπήματα με τα χέρια με γροθιές και λακτίσματα σε διάφορα σημεία του σώματός του, όπως στο πόδι και το δεξί μέρος του σώματός του. Ο 3ος κατηγορούμενος κλήθηκε στο ακροατήριο του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Πειραιώς για να δικασθεί για των παραπάνω πράξη, που φέρεται τελεσθείσα από αυτόν την 17-6-2007, προβλέπεται δε και τιμωρείται σε βαθμό πλημμελήματος. Η κλήση επιδόθηκε στον κατηγορούμενο στις 31-8-2012, πλην όμως σε προγενέστερο χρόνο, την 17-6-2012 συμπληρώθηκε χρονικό διάστημα πέντε ετών από την φερόμενη ημερομηνία τελέσεως των πράξεων αυτών, κι επομένως συμπληρώθηκε ο χρόνος της παραγραφής που προβλέπει ο νόμος για τις εν λόγω πράξεις, χωρίς να μεσολαβήσει λόγος αναστολής αυτής. Κατόπιν τούτου, κατά την ομόφωνη γνώμη των μελών του Δικαστηρίου, το αξιόποινο της ως άνω αποδιδομένης στον 3ο κατηγορούμενο πράξεως έχει εξαλειφθεί (γεγονός που εμποδίζει την επί της ουσίας έρευνα της υποθέσεως) και για το λόγο αυτό πρέπει να παύσει οριστικά η ασκηθείσα ποινική δίωξη σε βάρος του 3ου κατηγορουμένου (...) για την πράξη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συναυτουργία με τον 1ο κατηγορούμενο ... σε βάρος του πολιτικώς ενάγοντος ....

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αφού είδε και τα άρθρα: 193 παρ.1, 194 παρ.1, 198 παρ.1, 199 παρ.1 και 213 παρ.1 ΣΠΚ, 339, 340, 342, 343, 350, 351, 357, 358, 364, 365, 366, 368, 369, 370, 371 παρ.1, 2 και 3.

Δικάζει τον παρόντα κατηγορούμενο, ..., που γεννήθηκε το έτος … στην …, κατοικεί στη …, … και υπηρετεί στο … .

Κηρύσσει αυτόν, παμψηφεί, αθώο διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, που φέρεται ότι τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξης, και ειδικότερα αθώο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Κυβερνήτης του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η εξέταση αξιόποινων πράξεων και η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, με πρόθεση, υπέβαλε πρόσωπο, που βρισκόταν στην εξουσία του, σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής, δηλαδή προκάλεσε σε αυτό μεθοδευμένα έντονο σωματικό και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, χρησιμοποιώντας τρόπο συστηματικού βασανισμού και ειδικότερα ηλεκτροσόκ και, επιπλέον, προκάλεσε κατά συναυτουργία σωματική κάκωση σε βάρος προσώπου, που βρισκόταν στην εξουσία του, με σκοπό να αποσπάσει από αυτό πληροφορίες, να το τιμωρήσει και να εκφοβίσει τρίτα πρόσωπα. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, όντας Κυβερνήτης του ... και ανακριτικός υπάλληλος, από κοινού με τον Κελευστή … κατά το δόλο της κοινής προς τούτο συναπόφασής τους, κατάφερε αρχικά αλλεπάλληλα χτυπήματα με γροθιές και λακτίσματα σε διάφορα σημεία του σώματος του ..., υπήκοο Ιράκ, ο οποίος περί ώρα 04.45΄ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί για παράβαση του Ν.3386/05 και είχε παραδοθεί σε αυτόν προκειμένου να μεταχθεί ασφαλώς στο Λ/Χ Χίου, υποβάλλοντάς τον ταυτόχρονα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το ποιος και με ποιο τρόπο τους μετέφερε στην Ελλάδα. Στη συνέχεια, επειδή δεν ικανοποιείτο (ο …) από τις ψευδείς απαντήσεις του, τον υπέβαλε στο βασανιστήριο του ηλεκτροσόκ και συγκεκριμένα ακούμπησε στο δεξιό μηρό του μια συσκευή με δύο προεξοχές, η οποία εκκένωσε ηλεκτρικό ρεύμα, που διοχετεύτηκε στο σώμα του, μέχρι που έχασε τις αισθήσεις του και του προκάλεσε έτσι, χρησιμοποιώντας και τον ανωτέρω τρόπο συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα έντονο σωματικό πόνο και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Την πράξη του αυτή, που δεν ήταν συμφυής προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, την τέλεσε με σκοπό την προσπάθεια απόσπασης των παραπάνω πληροφοριών, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα και τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη.

Κηρύσσει αυτόν, κατά πλειοψηφία [με ψήφους τρείς (3) έναντι δύο (2)], ένοχο για την πρώτη συρρέουσα πράξη της απλής συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων, πράξη που τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, και ειδικότερα ένοχο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Κυβερνήτης του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η εξέταση αξιόποινων πράξεων και η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, με πρόθεση παρείχε σε άλλον αποθετική συνδρομή κατά την τέλεση από αυτόν βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής σε βάρος προσώπου, που βρισκόταν στην εξουσία του, ήτοι, την πρόκληση σε αυτό μεθοδευμένα έντονης σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, με τη χρήση τρόπων συστηματικού βασανισμού και κατά την άσκηση σε βάρος τρίτου προσώπου παράνομης σωματικής και ψυχολογικής βίας, με σκοπό να αποσπάσει από αυτό πληροφορίες, να το τιμωρήσει καθώς και να εκφοβίσει τρίτα πρόσωπα, μη αποτρέποντας τις παραπάνω ενέργειες, παρότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να αποτρέψει την επέλευση των αξιόποινων αποτελεσμάτων τους. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ενώ στα πλαίσια των καθηκόντων του ως Κυβερνήτη του ... (με βάση τις διατάξεις του άρθρου 7 § 2 του Συντάγματος, 3 της ΕΣΔΑ, 278 παρ.2 ΚΠΔ, 129 του Ν.3079/02 σε συνδυασμό με τα άρθρα 1101 §§2,3, 1108 §1, 1302 §3, 1304 §§2,3, 1306 §4, 1404,1408, 1710 §§1,2 των Διατάξεων ΠΝ και τα άρθρα 4 § 1, 7 § 2, 20 του δεύτερου μέρους του υπ’ αριθμ. 04/2001 Κανονισμού Λειτουργίας Πλοίων/Σκαφών Λ.Σ.) είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των επιβαινόντων στο πλοίο του κρατούμενων στα πλαίσια του αυτοφώρου αλλοδαπών και ελέγχου των πράξεων των άμεσα λειτουργικά υφισταμένων του ώστε να εξασφαλίσει ότι προστατεύονται απο πράξεις βίας και από επιθέσεις, από πρόθεση παρέλειψε να παρεμποδίσει τον Λ/Φ ..., Ναύκληρο του πλοίου και άμεσα λειτουργικά υφιστάμενο του, στα καθήκοντα του οποίου αναγόταν η φύλαξη των επί του πλοίου κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, να ασκήσει σωματική και ψυχολογική βία στον ... του …, υπήκοο Μαρόκου, ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05 05 και είχε παραδοθεί σε αυτόν προκειμένου να μεταχθεί ασφαλώς στο Λ/Χ Χίου, και ειδικότερα να επιδείξει (ο …) απειλητικά το όπλο του, να θέσει τα δάχτυλά του μια σε αυτό και μια στα μάτια του, και να τον απειλήσει και φραστικά ότι θα τον σκοτώσει και να τον κλωτσήσει στο στήθος. Εν συνεχεία στην πρύμνη του πλοίου (ο …) να τον υποβάλει στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου (wet submarino), βυθίζοντας με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του τρεις συνεχόμενες φορές, στη συνέχεια να τον υποβάλει στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino), θέτοντας στο κεφάλι του πλαστική σακκούλα, την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι ασφυξίας και μετά χαλαρώνοντάς την τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τον στα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, προκαλώντας του έτσι μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, εν συνεχεία στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο της εικονικής εκτέλεσης, να θέσει ένα πιστόλι στο δεξιό κρόταφο του θύματος, οπλίζοντάς το και πυροβολώντας στον αέρα, δημιουργώντας του την εντύπωση ότι τον είχε σκοτώσει, προκαλώντας του έτσι, με χρήση του ανωτέρω τρόπο συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, και τέλος, στο μπροστινό μέρος του πλοίου, να τον υποβάλει για άλλη μια φορά στο βασανιστήριο του υγρού υποβρύχιου (wet submarino) ενώπιον και των λοιπών συλληφθέντων και συγκεκριμένα βυθίζοντας με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του, προκαλώντας του έτσι, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Παρέλειψε δε την αποτροπή των ανωτέρω βασανιστηρίων διακεκριμένης περίπτωσης, που δεν ήταν συμφυή προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, από τον ανωτέρω άμεσα λειτουργικά υφιστάμενο του, παρότι τελέστηκαν ενώπιον του και είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την τέλεσή τους χρησιμοποιώντας τη νόμιμη εξουσία του ως Κυβερνήτη, δίνοντας του διαταγή να σταματήσει, διότι ήθελε την τέλεσή τους και είχε σκοπό να αποσπάσει από τον ..., που βρισκόταν στην φυσική εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου του στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα, τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη καθώς και τον εκφοβισμό του ίδιου και των λοιπών συλληφθέντων προκειμένου να μην αποκαλύψουν τις σε βάρος τους αξιόποινες πράξεις.

Κηρύσσει αυτόν, παμψηφεί, αθώο για την δεύτερη συρρέουσα πράξη της απλής συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων, που φέρεται ότι τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξης, και ειδικότερα αθώο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Κυβερνήτης του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η εξέταση αξιόποινων πράξεων και η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, με πρόθεση παρείχε σε άλλον αποθετική συνδρομή κατά την τέλεση από αυτόν βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής σε βάρος προσώπου, που βρισκόταν στην εξουσία του, ήτοι, την πρόκληση σε αυτό μεθοδευμένα έντονης σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, με τη χρήση τρόπων συστηματικού βασανισμού και με σκοπό να αποσπάσει από αυτό πληροφορίες, να το τιμωρήσει καθώς και να εκφοβίσει τρίτα πρόσωπα, μη αποτρέποντας αυτά (βασανιστήρια), παρότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να αποτρέψει την επέλευση των αξιόποινων αποτελεσμάτων τους. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ενώ στα πλαίσια των καθηκόντων του ως Κυβερνήτη του ... (με βάση τις διατάξεις του άρθρου 7 § 2 του Συντάγματος, 3 της ΕΣΔΑ, 278 παρ.2 ΚΠΔ, 129 του Ν.3079/02 σε συνδυασμό με τα άρθρα 1101 §§2,3, 1108 §1, 1302 §3, 1304 §§2,3, 1306 §4, 1404,1408, 1710 §§1,2 των Διατάξεων ΠΝ και τα άρθρα 4 § 1, 7 § 2, 20 του δεύτερου μέρους του υπ’ αριθμ. 04/2001 Κανονισμού Λειτουργίας Πλοίων/Σκαφών Λ.Σ.) είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των επιβαινόντων στο πλοίο του κρατούμενων στα πλαίσια του αυτοφώρου αλλοδαπών και ελέγχου των πράξεων των άμεσα λειτουργικά υφισταμένων του ώστε να εξασφαλίσει ότι προστατεύονται από πράξεις βίας και από επιθέσεις, από πρόθεση παρέλειψε να παρεμποδίσει τον Λ/Φ ..., Ναύκληρο του πλοίου και άμεσα λειτουργικά υφιστάμενο του, στα καθήκοντα του οποίου αναγόταν η φύλαξη των επί του πλοίου κρατουμένων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, να υποβάλει στην πρύμνη του πλοίου αλλοδαπό άντρα ηλικίας περίπου 21 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων, ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05 05 και είχε παραδοθεί σε αυτόν προκειμένου να μεταχθεί ασφαλώς στο Λ/Χ Χίου, στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου (wet submarino), βυθίζοντας με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του τρεις συνεχόμενες φορές, στη συνέχεια να τον υποβάλει στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino), θέτοντας στο κεφάλι του πλαστική σακκούλα, την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι ασφυξίας και μετά χαλαρώνοντάς την τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τον στα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, προκαλώντας του έτσι μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Παρέλειψε δε την αποτροπή των ανωτέρω βασανιστηρίων, διακεκριμένης μορφής, που δεν ήταν συμφυή προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, από τον ανωτέρω άμεσα λειτουργικά υφιστάμενο του, παρότι τελέστηκαν ενώπιον του και είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την τέλεση τους χρησιμοποιώντας τη νόμιμη εξουσία του ως Κυβερνήτη, δίνοντας του διαταγή να σταματήσει, διότι ήθελε την τέλεσή τους και είχε σκοπό να αποσπάσει από τον άντρα αυτό, που βρισκόταν στην φυσική εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου του στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα και τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη.

Κηρύσσει αυτόν, παμψηφεί, αθώο για την τρίτη συρρέουσα πράξη της απλής συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων, που φέρεται ότι τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξης, και ειδικότερα αθώο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Κυβερνήτης του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η εξέταση αξιόποινων πράξεων και η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, με πρόθεση παρείχε σε άλλον αποθετική συνδρομή κατά την τέλεση από αυτόν βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής σε βάρος προσώπου, που βρισκόταν στην εξουσία του, ήτοι, την πρόκληση σε αυτό μεθοδευμένα έντονης σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, με τη χρήση τρόπων συστηματικού βασανισμού και κατά την τέλεση σωματικής κάκωσης σε βάρος προσώπου, που βρισκόταν στην εξουσία του, με σκοπό να αποσπάσει από αυτό πληροφορίες, να το τιμωρήσει καθώς και να εκφοβίσει τρίτα πρόσωπα, μη αποτρέποντας τις παραπάνω ενέργειες, παρότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να αποτρέψει την επέλευση των αξιόποινων αποτελεσμάτων τους. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, ενώ στα πλαίσια των καθηκόντων του ως Κυβερνήτη του ... (με βάση τις διατάξεις του άρθρου 7 § 2 του Συντάγματος, 3 της ΕΣΔΑ, 278 παρ.2 ΚΠΔ, 129 του Ν.3079/02 σε συνδυασμό με τα άρθρα 1101 §§2,3, 1108 §1, 1302 §3, 1304 §§2,3, 1306 §4, 1404,1408, 1710 §§1,2 των Διατάξεων ΠΝ και τα άρθρα 4 § 1, 7 § 2, 20 του δεύτερου μέρους του υπ’ αριθμ. 04/2001 Κανονισμού Λειτουργίας Πλοίων/Σκαφών Λ.Σ.) είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των επιβαινόντων στο πλοίο του κρατούμενων στα πλαίσια του αυτοφώρου αλλοδαπών και ελέγχου των πράξεων των άμεσα λειτουργικά υφισταμένων του ώστε να εξασφαλίσει ότι προστατεύονται απο πράξεις βίας και από επιθέσεις, από πρόθεση παρέλειψε να παρεμποδίσει τον Λ/Φ ..., Ναύκληρο του πλοίου και άμεσα λειτουργικά υφιστάμενο του, στα καθήκοντα του οποίου αναγόταν η φύλαξη των κρατουμένων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, να καταφέρει με τα χέρια του χτυπήματα στο πρόσωπο και μετά να υποβάλει στην πρύμνη του πλοίου αλλοδαπό άντρα ηλικίας περίπου 30 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων, ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05 05 και είχε παραδοθεί σε αυτόν προκειμένου να μεταχθεί ασφαλώς στο Λ/Χ Χίου, στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου (wet submarino), βυθίζοντας με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του τρεις συνεχόμενες φορές, στη συνέχεια να τον υποβάλει στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino), θέτοντας στο κεφάλι του πλαστική σακκούλα, την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι ασφυξίας και μετά χαλαρώνοντάς την τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τον στα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, προκαλώντας του έτσι μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Παρέλειψε δε την αποτροπή των ανωτέρω πράξεων, που δεν ήταν συμφυείς προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, από τον ανωτέρω άμεσα λειτουργικά υφιστάμενο του, παρότι τελέστηκαν ενώπιον του και είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την τέλεση τους χρησιμοποιώντας τη νόμιμη εξουσία του ως Κυβερνήτη, δίνοντας του διαταγή να σταματήσει, διότι ήθελε την τέλεσή τους και είχε σκοπό να αποσπάσει από τον άντρα αυτό, που βρισκόταν στην φυσική εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου του στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα και τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη.

Παύει, παμψηφεί, οριστικά την ποινική δίωξη κατά του ως άνω κατηγορουμένου, για την πράξη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που φέρεται ότι τελέσθηκε από αυτόν στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω οριστικής εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία παραγραφής.

Παύει, παμψηφεί, οριστικά την ποινική δίωξη κατά του ως άνω κατηγορουμένου, για την πράξη της απλής συνέργειας σε προσβολές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συρροή (πράξεις τρείς), πράξεις που φέρονται ότι τελέσθηκαν στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω οριστικής εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία παραγραφής.

Δικάζει τον παρόντα κατηγορούμενο, ..., που γεννήθηκε το έτος … στην …, κατοικεί στη …, … και υπηρετεί στο …

Κηρύσσει αυτόν, κατά πλειοψηφία [με ψήφους τρεις (3) έναντι δύο (2)], ένοχο για την πρώτη συρρέουσα πράξη των διακεκριμένων περιπτώσεων βασανιστηρίων, πράξη που τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, και ειδικότερα ένοχο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Ναύκληρος του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, υπέβαλε πρόσωπο, που βρισκόταν στην εξουσία του, σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής, ήτοι, προκάλεσε σε αυτό μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, χρησιμοποιώντας τρόπους συστηματικού βασανισμού, και άσκησε σε βάρος προσώπου που βρισκόταν στην εξουσία του παράνομη σωματική και ψυχολογική βία, με σκοπό να αποσπάσει από αυτό πληροφορίες, να το τιμωρήσει καθώς και να εκφοβίσει τρίτα πρόσωπα. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, όντας Ναύκληρος του ... με καθήκον φυλάξεως των 47 αλλοδαπών, που είχαν επιβιβαστεί σε αυτό προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, άσκησε σωματική και ψυχολογική βία στον ..., υπήκοο Μαρόκου, ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05 και ήδη επέβαινε στο ανωτέρω πλοίο ως κρατούμενος προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, επέδειξε απειλητικά το όπλο του, έθεσε δηλαδή τα δάχτυλά του μια σε αυτό και μια στα μάτια του, απειλώντάς τον και φραστικά ότι θα τον σκοτώσει, στη συνέχεια δε, του κατάφερε λάκτισμα στο στήθος. Μετά και αφού φόρεσε γάντια μιας χρήσης, στην πρύμνη του πλοίου, τον υπέβαλε στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου (wet submarino) και συγκεκριμένα βύθισε με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του και μετά το τράβηξε τρεις συνεχόμενες φορές, στη συνέχεια τον υπέβαλε στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino) και συγκεκριμένα έθεσε στο κεφάλι του πλαστική σακκούλα, την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι την πρόκληση ασφυξίας και μετά τη χαλάρωσε τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τον κατά τα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα, και το πρόσωπο του διακινητή, και του προκάλεσε έτσι, χρησιμοποιώντας τους ανωτέρω τρόπους συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Αφού ολοκλήρωσε τα παραπάνω βασανιστήρια τον υπέβαλε στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο της εικονικής εκτέλεσης και συγκεκριμένα, αφού τον διέταξε στην αγγλική γλώσσα να τον κοιτάξει, έβγαλε το πιστόλι του από τη θήκη, το έθεσε στον δεξιό κρόταφό του και αφού τον διέταξε, στην αγγλική γλώσσα, να πει την αλήθεια, όπλισε το όπλο και πυροβόλησε στον αέρα, δημιουργώντας του την εντύπωση ότι τον είχε σκοτώσει και του προκάλεσε έτσι, χρησιμοποιώντας τον ανωτέρω τρόπο συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, και τέλος, στην πλώρη του πλοίου, τον υπέβαλε για άλλη μια φορά στο βασανιστήριο του υγρού υποβρύχιου (wet submarino) ενώπιον και των λοιπών συλληφθέντων και συγκεκριμένα βύθισε με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του και μετά το τράβηξε, και του προκάλεσε έτσι, χρησιμοποιώντας τον ανωτέρω τρόπο συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Τις ανωτέρω πράξεις του, που δεν ήταν συμφυείς προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, τέλεσε, με σκοπό να αποσπάσει από τον ..., που βρισκόταν στην εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα, τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη καθώς και τον εκφοβισμό του ίδιου και των λοιπών συλληφθέντων προκειμένου να μην αποκαλύψουν τις σε βάρος τους αξιόποινες πράξεις.

Κηρύσσει αυτόν, παμψηφεί, αθώο για την δεύτερη συρρέουσα πράξη των διακεκριμένων περιπτώσεων βασανιστηρίων, που φέρεται ότι τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξης, και ειδικότερα αθώο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Ναύκληρος του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, υπέβαλε πρόσωπο, που βρισκόταν στην εξουσία του, σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής, ήτοι, προκάλεσε σε αυτό μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, χρησιμοποιώντας τρόπους συστηματικού βασανισμού, με σκοπό να αποσπάσει από αυτό πληροφορίες, να το τιμωρήσει καθώς και να εκφοβίσει τρίτα πρόσωπα. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, όντας Ναύκληρος του ... με καθήκον φυλάξεως των 47 αλλοδαπών, που είχαν επιβιβαστεί σε αυτό προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, υπέβαλε άνδρα, ηλικίας περίπου 21 ετών, τα λοιπά στοιχεία της ταυτότητας του οποίου δεν κατέστη δυνατό να εξακριβωθούν, ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05, και ήδη επέβαινε στο ανωτέρω πλοίο ως κρατούμενος προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου (wets ubmarino) και συγκεκριμένα βύθισε με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του και μετά το τράβηξε τρεις συνεχόμενες φορές, στη συνέχεια τον υπέβαλε στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino) και συγκεκριμένα έθεσε στο κεφάλι του πλαστική σακούλα, την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι την πρόκληση ασφυξίας και μετά τη χαλάρωσε τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τον κατά τα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα, και το πρόσωπο του διακινητή, και του προκάλεσε έτσι, χρησιμοποιώντας τους ανωτέρω τρόπους συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Τις ανωτέρω πράξεις του, που δεν ήταν συμφυείς προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, τέλεσε, με σκοπό να αποσπάσει από τον άντρα αυτό, που βρισκόταν στην εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου του στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα και τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη.

Κηρύσσει αυτόν, παμψηφεί, αθώο για την τρίτη συρρέουσα πράξη των διακεκριμένων περιπτώσεων βασανιστηρίων, που φέρεται ότι τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξης, και ειδικότερα αθώο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Ναύκληρος του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, υπέβαλε πρόσωπο, που βρισκόταν στην εξουσία του, σε βασανιστήρια διακεκριμένης μορφής, ήτοι, προκάλεσε σε αυτό μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, χρησιμοποιώντας τρόπους συστηματικού βασανισμού, και, επίσης, του προκάλεσε σωματική κάκωση, με σκοπό να αποσπάσει από αυτό πληροφορίες, να το τιμωρήσει καθώς και να εκφοβίσει τρίτα πρόσωπα. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, όντας Ναύκληρος του ... με καθήκον φυλάξεως των 47 αλλοδαπών, που είχαν επιβιβαστεί σε αυτό προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, χτύπησε με τα χέρια του στο πρόσωπο αλλοδαπό άντρα ηλικίας περίπου 30 ετών τα λοιπά στοιχεία της ταυτότητας του οποίου δεν κατέστη δυνατό να εξακριβωθούν, ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05, και ήδη επέβαινε στο ανωτέρω πλοίο ως κρατούμενος προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, τον οποίο υπέβαλε στην πρύμνη του πλοίου στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρυχίου (wet submarino) και συγκεκριμένα βύθισε με τη βία το κεφάλι του σε πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του και μετά το τράβηξε τρεις συνεχόμενες φορές, στη συνέχεια τον υπέβαλε στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino) και συγκεκριμένα έθεσε στο κεφάλι του πλαστική σακκούλα, την οποία έσφιξε δυνατά γύρω από το λαιμό του μέχρι την πρόκληση ασφυξίας και μετά τη χαλάρωσε τρεις συνεχόμενες φορές, υποβάλλοντάς τον κατά τα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα, και το πρόσωπο του διακινητή, και του προκάλεσε έτσι, χρησιμοποιώντας τους ανωτέρω τρόπους συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη. Τις ανωτέρω πράξεις του, που δεν ήταν συμφυείς προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, τέλεσε με σκοπό να αποσπάσει από τον άντρα αυτό, που βρισκόταν στην εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου του στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα και τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη.

Παύει, παμψηφεί, οριστικά την ποινική δίωξη κατά του ως άνω κατηγορουμένου, για την πράξη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που φέρεται ότι τελέσθηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω οριστικής εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία παραγραφής.

Δικάζει τον παρόντα κατηγορούμενο, ..., που γεννήθηκε το έτος … στην …, κατοικεί στον …, … και υπηρετεί στο …

Κηρύσσει αυτόν, παμψηφεί, αθώο για την πρώτη συρρέουσα πράξη της άμεσης συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων, που φέρεται ότι τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξης, και ειδικότερα αθώο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Αρμενιστής του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, με πρόθεση παρείχε άμεση συνδρομή στο δράστη κατά τη διάρκεια της άδικης πράξης, που διέπραξε, και στην εκτέλεση της κύριας πράξης και δη των βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής με χρησιμοποίηση τρόπων συστηματικού βασανισμού. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, όντας Αρμενιστής του ... με καθήκον φυλάξεως των 47 αλλοδαπών, που είχαν επιβιβαστεί σε αυτό προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, όση ώρα ο Λ/Φ … υπέβαλε στην πρύμνη τον ..., υπήκοο Μαρόκου, ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05 και ήδη επέβαινε στο ανωτέρω πλοίο ως κρατούμενος προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρύχιου (wet submarino) τρεις συνεχόμενες φορές, και στη συνέχεια όταν ο ίδιος Λιμενικός υπέβαλε τον ανωτέρω στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino) άλλες τρεις φορές, υποβάλλοντάς τον στα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα, και το πρόσωπο του διακινητή, προκαλώντας του έτσι, χρησιμοποιώντας τους ανωτέρω τρόπους συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, με πρόθεση (ο …) του παρείχε άμεση συνδρομή και συγκεκριμένα έδινε στον … οδηγίες σχετικά με τη διάρκεια, που έπρεπε να κρατάει το κεφάλι του εντός του νερού ή να σφίγγει την πλαστική σακούλα γύρω από το λαιμό του, προκειμένου αφενός να αισθάνεται ασφυξία αφετέρου να μην πεθάνει και τέλος, όταν ο …, στην πλώρη του πλοίου, υπέβαλλε τον ... ενώπιον και των λοιπών συλληφθέντων για τέταρτη φορά στο βασανιστήριο του υγρού υποβρύχιου (wet submarino), προκαλώντας του έτσι, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, με πρόθεση (ο …) του παρείχε άμεση συνδρομή και συγκεκριμένα του έδινε οδηγίες σχετικά με τη διάρκεια, που έπρεπε να βυθίσει το κεφάλι του ανωτέρω στον πλαστικό κουβά με νερό μέχρι του ορίου πνιγμού του, ώστε να υποστεί ασφυξία χωρίς να πεθάνει. Τις ανωτέρω πράξεις του, που δεν ήταν συμφυείς προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, τέλεσε με σκοπό να αποσπάσει από τον ..., που βρισκόταν στην εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα, τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη καθώς και τον εκφοβισμό του ίδιου και των λοιπών συλληφθέντων προκειμένου να μην αποκαλύψουν τις σε βάρος τους αξιόποινες πράξεις. Η παροχή δε της βοήθειάς του στον ανωτέρω αυτουργό του κυρίου εγκλήματος, πραγματοποιήθηκε κατά την εκτέλεσή του και με τέτοιο τρόπο, ώστε χωρίς αυτήν δεν θα ήταν εφικτή η τέλεσή του κάτω από τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε.

Κηρύσσει αυτόν, παμψηφεί, αθώο για την δεύτερη συρρέουσα πράξη της άμεσης συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων, που φέρεται ότι τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξης, και ειδικότερα αθώο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Αρμενιστής του ..., που στα καθήκοντά του αναγόταν η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, με πρόθεση παρείχε άμεση συνδρομή στο δράστη κατά τη διάρκεια της άδικης πράξης, που διέπραξε, και στην εκτέλεση της κύριας πράξης και δη των βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής με χρησιμοποίηση τρόπων συστηματικού βασανισμού. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, όντας Αρμενιστής του ... με καθήκον φυλάξεως των 47 αλλοδαπών, που είχαν επιβιβαστεί σε αυτό προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, όση ώρα ο Λ/Φ … υπέβαλε στην πρύμνη άντρα περίπου 21 ετών, τα λοιπά στοιχεία της ταυτότητας του οποίου δεν κατέστη δυνατό να εξακριβωθούν και ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05 και ήδη επέβαινε στο ανωτέρω πλοίο ως κρατούμενος προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρύχιου (wet submarino) τρεις συνεχόμενες φορές, και στη συνέχεια όταν ο ίδιος Λιμενικός (...) υπέβαλε τον ανωτέρω στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino) άλλες τρεις φορές, υποβάλλοντάς τον στα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα, και το πρόσωπο του διακινητή, προκαλώντας του έτσι, με χρησιμοποίηση των ανωτέρω τρόπων συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, με πρόθεση (...) του παρείχε άμεση συνδρομή και συγκεκριμένα του έδινε οδηγίες σχετικά με τη διάρκεια, που έπρεπε να κρατάει το κεφάλι του εντός του νερού ή να σφίγγει την πλαστική σακκούλα γύρω από το λαιμό του, προκειμένου να αισθάνεται ασφυξία χωρίς να πεθάνει. Τις ανωτέρω πράξεις του, που δεν ήταν συμφυείς προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, τέλεσε με σκοπό να αποσπάσει από τον άντρα αυτό, που βρισκόταν στην εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα και τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη. Η παροχή δε της βοήθειάς του στον ανωτέρω αυτουργό του κυρίου εγκλήματος, πραγματοποιήθηκε κατά την εκτέλεσή του και με τέτοιο τρόπο, ώστε χωρίς αυτήν δεν θα ήταν εφικτή η τέλεσή του κάτω από τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε.

Κηρύσσει αυτόν, παμψηφεί, αθώο για την τρίτη συρρέουσα πράξη της άμεσης συνέργειας προς τον 2ο κατηγορούμενο (...) σε διακεκριμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων, που φέρεται ότι τελέστηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω αμφιβολιών ως προς την τέλεση της πράξης, και ειδικότερα αθώο του ότι, ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή … και υπηρετούσε στη … ως Αρμενιστής του ... που στα καθήκοντά του αναγόταν η φύλαξη κρατουμένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, με πρόθεση παρείχε άμεση συνδρομή στο δράστη κατά τη διάρκεια της άδικης πράξης, που διέπραξε, και στην εκτέλεση της κύριας πράξης και δη των βασανιστηρίων διακεκριμένης μορφής με χρησιμοποίηση τρόπων συστηματικού βασανισμού. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, όντας Αρμενιστής του ... με καθήκον φυλάξεως των 47 αλλοδαπών, που είχαν επιβιβαστεί σε αυτό προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, όση ώρα ο Λ/Φ ... υπέβαλε στην πρύμνη άντρα περίπου 30 ετών, τα λοιπά στοιχεία της ταυτότητας του οποίου δεν κατέστη δυνατό να εξακριβωθούν, ο οποίος περί ώρα 04.45’ της ανωτέρω ημερομηνίας είχε συλληφθεί στη νήσο Παναγιά Οινουσσών Χίου για παράβαση του Ν.3386/05 και ήδη επέβαινε στο ανωτέρω πλοίο ως κρατούμενος προς μεταγωγή στο Λ/Χ Χίου, στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του υγρού υποβρύχιου (wet submarino) τρεις συνεχόμενες φορές, και στη συνέχεια όταν ο ... υπέβαλε τον ανωτέρω στο συστηματικό (λόγω τρόπου) βασανιστήριο του στεγνού υποβρύχιου (dry submarino) άλλες τρεις φορές, υποβάλλοντάς τον στα ενδιάμεσα διαστήματα σε άτυπη ανάκριση στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το πλοίο, που τους μετέφερε στην Ελλάδα, και το πρόσωπο του διακινητή, προκαλώντας του έτσι, με χρησιμοποίηση των ανωτέρω τρόπων συστηματικού βασανισμού, μεθοδευμένα έντονη σωματική εξάντληση επικίνδυνη για την υγεία του και ψυχικό πόνο ικανό να επιφέρει σοβαρή ψυχική βλάβη, με πρόθεση (...) του παρείχε άμεση συνδρομή και συγκεκριμένα του έδινε οδηγίες σχετικά με τη διάρκεια, που έπρεπε να κρατάει το κεφάλι του εντός του νερού ή να σφίγγει την πλαστική σακούλα γύρω από το λαιμό του, προκειμένου να αισθάνεται ασφυξία χωρίς να πεθάνει. Τις ανωτέρω πράξεις του, που δεν ήταν συμφυείς προς την νόμιμη εκτέλεση ποινής ή άλλου νόμιμου περιορισμού της ελευθερίας ή προς άλλο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, τέλεσε με σκοπό να αποσπάσει από τον άντρα αυτό, που βρισκόταν στην εξουσία του, πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εισόδου στην Ελλάδα και το πρόσωπο του διακινητή, την τιμωρία του για την παράνομη είσοδο στην χώρα και τον εκφοβισμό άλλων ομοεθνών του ή μη που πληροφορούμενοι από αυτόν την περιπέτειά του θα αποθαρρυνθούν από το να επιχειρήσουν την ίδια πράξη. Η παροχή δε της βοήθειάς του στον ανωτέρω αυτουργό του κυρίου εγκλήματος, πραγματοποιήθηκε κατά την εκτέλεσή του και με τέτοιο τρόπο, ώστε χωρίς αυτήν δεν θα ήταν εφικτή η τέλεσή του κάτω από τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε.

Παύει, παμψηφεί, οριστικά την ποινική δίωξη κατά του ως άνω κατηγορουμένου, για την πράξης της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας κατά συναυτουργία με τον 1ο κατηγορούμενο ..., που φέρεται ότι τελέσθηκε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Παναγιάς Οινουσών Χίου, επί του ..., την 17-6-2007, λόγω οριστικής εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία παραγραφής.
---
Μετά την απαγγελία της απόφασης αυτής, ο Πρόεδρος αποσφράγισε το φάκελο, εντός του οποίου υπάρχουν τα Αντίγραφα Ποινικού Μητρώου των κατηγορουμένων ... και ... για δικαστική χρήση και ανέγνωσε αυτά. Από την ανάγνωση προέκυψε ότι οι κατηγορούμενοι έχουν λευκό ποινικό μητρώο.

Ο Εισαγγελέας, στη συνέχεια, πρότεινε για τον μεν 1ο κατηγορούμενο ..., που κηρύχθηκε ένοχος, να του αναγνωρισθούν τα ελαφρυντικά του άρθρου 84 παρ.2 α΄ του Π.Κ., να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών, η οποία ν’ ανασταλεί για τρία (3) έτη, σε περίπτωση δε άρσεως ή ανακλήσεως της αναστολής, να μετατραπεί σε χρηματική ποινή προς πέντε ευρώ (5,00€) ημερησίως. Επίσης να του επιβληθεί ως παρεπόμενη ποινή πρόσκαιρη αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων για χρονικό διάστημα πέντε (5) ετών.

Για τον 2ο κατηγορούμενο (...), που κηρύχθηκε ένοχος, πρότεινε να του αναγνωρισθούν τα ελαφρυντικά του άρθρου 84 παρ.2 α΄ του Π.Κ και να του επιβληθεί ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης έξι (6) ετών. Επίσης να του επιβληθεί η παρεπόμενη ποινή της πρόσκαιρης αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων για χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών καθώς και καθαίρεση. Τέλος πρότεινε την άρση της εγγυοδοσίας, που επιβλήθηκε σε άπαντες τους κατηγορουμένους, ... …, ... και …, και την απόδοση αυτής στον εγγυοδότη δικηγόρο ….

Ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων, αφού έλαβε το λόγο, ζήτησε τα ελάχιστα όρια των εφέσιμων ποινών και την χορήγηση ανασταλτικού αποτελέσματος του ενδίκου μέσου της εφέσεως που τυχόν θα ασκηθεί από τον κατηγορούμενο ... .

Αφού το Δικαστήριο διασκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο, μυστικά επί της έδρας, με παρούσα τη Γραμματέα, κατάρτισε και ο Πρόεδρος δημοσίευσε αμέσως την απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία έχει ως εξής:

Επειδή οι πράξεις, για τις οποίες κηρύχθηκαν ένοχοι οι κατηγορούμενοι ... και ..., προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 1, 13 περ.α΄, 14 παρ.1 και 2, 15, 26 παρ.1 εδ.α΄, 27 παρ.1 και 2 εδ.β΄, 47, 48, 52, 53, 59, 63, 137Α΄ παρ.1 και 2, 137 Β΄ παρ.1 α΄ και 137Γ΄ ΠΚ.

Επειδή από το συνδυασμό των άρθρων 84 παρ.1 και 83 περ.β΄ ΠΚ συνάγεται ότι, αν το δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν ελαφρυντικές περιστάσεις, μπορεί αντί για την ποινή της κάθειρξης πάνω από δέκα ετών να επιβάλλει κάθειρξη έως δώδεκα ετών και από το συνδυασμό των άρθρων 84 παρ.1 και 83 περ.δ΄ ΠΚ ότι, αν το δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν ελαφρυντικές περιστάσεις, μπορεί να μειώσει την ποινή της φυλάκισης που απειλείται για ένα έγκλημα ως το ελάχιστο όριο του είδους της ποινής, τις δέκα δηλαδή ημέρες (άρθρο 53 ΠΚ). Οι περιστάσεις αυτές απαριθμούνται ενδεικτικά στην παρ.2 του άρθρου 84 ΠΚ και ως τέτοια θεωρείται μεταξύ άλλων το ότι ο υπαίτιος έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή (περ. α΄).

Επειδή κατά το άρθρο 79 ΠΚ κατά την επιμέτρηση της ποινής το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του τόσο τη βαρύτητα του εγκλήματος όσο και την προσωπικότητα του κατηγορουμένου που κηρύχθηκε ένοχος. Για την εκτίμηση της βαρύτητας του εγκλήματος το Δικαστήριο αποβλέπει στη βλάβη που προξένησε το έγκλημα ή τον κίνδυνο που προκάλεσε, στη φύση, στο είδος και στο αντικείμενο του εγκλήματος καθώς επίσης σε όλες τις περιστάσεις χρόνου, τόπου, μέσων και τρόπου που συνόδευαν την προπαρασκευή ή την εκτέλεσή του και στην ένταση του δόλου του κατηγορουμένου. Κατά την εκτίμηση της προσωπικότητας του κατηγορουμένου το Δικαστήριο σταθμίζει ιδίως το βαθμό της εγκληματικής του διάθεσης, την οποία εκδήλωσε κατά την πράξη. Για να τον διαγνώσει με ακρίβεια εξετάζει τα αίτια που τον ώθησαν στην εκτέλεση του εγκλήματος, την αφορμή που του δόθηκε και το σκοπό που επεδίωξε, το χαρακτήρα του και το βαθμό της ανάπτυξής του, τις ατομικές και κοινωνικές περιστάσεις και την προηγούμενη ζωή του, τη διαγωγή του κατά τη διάρκεια της πράξεως καθώς και μετά την πράξη, ιδίως τη μετάνοια που επέδειξε και την προθυμία του να επανορθώσει τις συνέπειες της πράξεως, συνάμα δε και τους οικονομικούς του όρους. Έχοντας όλα τα στοιχεία αυτά υπόψη το Δικαστήριο, αφού δέχθηκε ομόφωνα ότι συντρέχουν υπέρ των κατηγορουμένων, που κηρύχθηκαν ένοχοι, οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2α΄ ΠΚ για το λόγο ότι οι κατηγορούμενοι έζησαν ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα, έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή (όπως προκύπτει και από τα αναγνωσθέντα αντίγραφα των ποινικών μητρώων τους για δικαστική χρήση), κρίνει ομόφωνα ότι πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο ... Αναστάσιο ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών και στον κατηγορούμενο ... ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης έξι (6) ετών.

Επειδή, σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 99 ΠΚ, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 ν. 3904/10 “Eξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις” (ΦΕΚ 218 Α’), που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση σύμφωνα με το άρθρο 3 του ΣΠΚ, «Αν κάποιος που δεν έχει καταδικαστεί αμετακλήτως για κακούργημα ή πλημμέλημα σε περιοριστική της ελευθερίας ποινή μεγαλύτερη από ένα (1) έτος με μία μόνη ή με περισσότερες αποφάσεις που οι ποινές δεν υπερβαίνουν συνολικώς το πιο πάνω όριο, καταδικαστεί σε τέτοια ποινή που δεν υπερβαίνει τα τρία (3) έτη, το Δικαστήριο με την απόφασή του διατάσσει την αναστολή της ποινής για ορισμένο διάστημα που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από ένα (1) έτος και ανώτερο από τρία (3) έτη …». Στην προκειμένη περίπτωση, επειδή ο κατηγορούμενος ..., που κηρύχθηκε ένοχος, δεν έχει μέχρι σήμερα καταδικαστεί αμετακλήτως για κακούργημα ή πλημμέλημα σε περιοριστική της ελευθερίας ποινή ανωτέρα του ενός (1) έτους, με μία μόνη ή με περισσότερες αποφάσεις που οι ποινές δεν υπερβαίνουν συνολικώς το ανωτέρω όριο, όπως αυτό προκύπτει από το ευρισκόμενο στη δικογραφία και αναγνωσθέν αντίγραφο του ποινικού μητρώου του για δικαστική χρήση, πρέπει κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του Δικαστηρίου να διαταχθεί η αναστολή εκτέλεσης (της περιοριστικής της ελευθερίας ποινής) της φυλάκισης (των 3 ετών), που θα του επιβληθεί σήμερα, για τρία (3) έτη.

Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 82 παρ.1 εδ.γ΄ ΠΚ (όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 1 Ν. 3904/10 και το άρθρο 1 του Ν.4093/2012), η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που είναι μεγαλύτερη από δύο έτη και δεν υπερβαίνει τα πέντε μετατρέπεται σε χρηματική ποινή, εκτός αν το δικαστήριο με απόφασή του ειδικά αιτιολογημένη κρίνει ότι απαιτείται η μη μετατροπή της για να αποτραπεί ο δράστης από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του Δικαστηρίου, συντρέχει νόμιμη περίπτωση μετατροπής της ως άνω ποινής φυλάκισης σε χρηματική ποινή. Κατά δε την παρ. 2 του ανωτέρω άρθρου το ποσό της μετατροπής καθορίζεται με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση, αφού ληφθεί υπόψη η προσωπική και οικονομική κατάσταση του δράστη, για τον προσδιορισμό της οποίας λαμβάνονται υπόψη τα καθαρά έσοδα που έχει από την εργασία του κατά μέσο όρο κάθε ημέρα, άλλα εισοδήματα και η περιουσία του, καθώς και οι οικογενειακές του υποχρεώσεις. Άλλες υποχρεώσεις του μπορούν επίσης να συνυπολογισθούν από το Δικαστήριο. Σύμφωνα δε με την παρ. 3 του ιδίου ως άνω άρθρου ΠΚ, όπως ίσχυε μετά την τροποποίησή της με το Ν.3904/2010 [και εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, κατ’ άρθρο 2 παρ.1 ΠΚ, δεδομένου ότι καθορίζει μικρότερο ύψος ποσού μετατροπής σε σχέση τόσο με τις προϊσχύσασες ΚΥΑ, που εκδόθηκαν κατ’ εξουσιοδότηση του προϊσχύσαντος άρθρου 82 ΠΚ, όσο και από την τωρινή μορφή του άρθρου, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 1 του Ν.4093/2012 (ΦΕΚ Α΄ 222/12-11-2012), σύμφωνα με το οποίο «Κάθε ημέρα φυλάκισης υπολογίζεται σε ποσό από πέντε (5) ευρώ έως εκατό (100) ευρώ …»], το πλαίσιο μετατροπής κάθε ημέρας φυλάκισης είναι τρία (3) έως εκατό (100) ευρώ. Στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη του την οικονομική κατάσταση του καταδικασθέντος κατηγορουμένου ..., η οποία κρίνεται μέτρια, καθορίζει ομόφωνα το ποσόν μετατροπής κάθε ημέρας φυλάκισης προς πέντε ευρώ (5,00€).

Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 137Γ΄ του ΠΚ, που προστέθηκε με το άρθρο 3 του Ν. 1500/1984 : «Καταδίκη για πράξεις των άρθρων 137Α΄ και 137Β΄ συνεπάγεται αυτοδίκαιη αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων, διαρκή σε περίπτωση καταδίκης σε ισόβια κά­θειρξη, δεκαετή τουλάχιστον σε περίπτωση κάθειρξης και πενταετή τουλάχιστον σε περί­πτωση φυλάκισης, εφόσον άλλη διάταξη δεν προβλέπει βαρύτερη αποστέρηση. Επίσης συ­νεπάγεται ανικανότητα απόκτησης των ιδιοτήτων που προβλέπονται στην περίπτωση 1 του άρθρου 63, διαρκή σε περίπτωση καταδίκης σε κάθειρξη και δεκαετή σε περίπτωση καταδί­κης σε φυλάκιση». Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος ... Αναστάσιος καταδικάσθηκε για την πράξη της απλής συνέργειας σε διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών και ο κατηγορούμενος ... για την πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων σε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών. Οι ποινές αυτές, κατά τη σαφή διατύπωση της ανωτέρω διάταξης του ΠΚ (137Γ΄), συ­νεπάγονται την αυτοδίκαιη αποστέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων, η οποία συνιστά πα­ρεπόμενη ποινή, ενώ κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του Δικαστηρίου η διάρκειά της ορίσθηκε για μεν τον κατηγορούμενο ... στα πέντε (5) έτη, για δε τον κατηγορούμενο ... στα δέκα (10) έτη.

Σύμφωνα με το άρθρο 9 του ΣΠΚ παρ. 1 η καθαίρεση επιφέρει στέρηση του βαθμού του στρατιωτικού και του δικαιώματός του να φέρει οποιοδήποτε παράσημο, ως και ανικανότητά του να υπηρετεί στον στρατό ή στο λιμενικό σώμα με οποιαδήποτε ιδιότητα. Εξάλλου, σύμφωνα με την παρ. 2 του ανωτέρω άρθρου η καθαίρεση επέρχεται όταν η καταδικαστική απόφαση καταστεί αμετάκλητη ενώ σύμφωνα με την παρ. 3 (όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο δεύτερο Ν.3289/2004) η ποινή της κάθειρξης επιφέρει αυτοδικαίως και καθαίρεση του στρατιωτικού. Εν προκειμένω η επιβληθείσα σε βάρος του 2ου κατηγορουμένου ... ποινή της κάθειρξης των έξι (6) ετών επιφέρει αυτοδικαίως και καθαίρεσή του.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 282 παρ. 2 του ΚΠΔ, που εφαρμόζεται εν προκειμένω σύμφωνα με το άρθρο 213 παρ. 1 του ΣΠΚ (Ν. 2287/95), περιοριστικοί όροι είναι ιδίως η παροχή εγγύησης, η υποχρέωση του κατηγορουμένου να εμφανίζεται κατά διαστήματα στον ανακριτή ή σε άλλη αρχή, η απαγόρευση να μεταβαίνει ή να διαμένει σε ορισμένο τόπο ή στο εξωτερικό, η απαγόρευση να συναναστρέφεται ή να συναντάται με ορισμένα πρόσωπα.

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 303 παρ.2 ΚΠΔ «Αν καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, το δικαστήριο … διατάσσει την απόδοση της εγγύησης· η απόδοση εκτελείται από τον εισαγγελέα, μόλις ο αμετάκλητα καταδικασμένος φυλακιστεί για να εκτίσει την ποινή του, εκτός αν διατάχθηκε η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Από το ποσό της εγγύησης, που επιστρέφεται και όταν ακόμη έχει κατατεθεί από τρίτους, αφαιρούνται η αποζημίωση και η χρηματική ικανοποίηση που επιδικάσθηκε σ` εκείνον που αδικήθηκε, οι οποίες και του δίνονται με εντολή του εισαγγελέα, και κατόπιν αφαιρούνται τα δικαστικά έξοδα και οι χρηματικές ποινές…».

Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 296 ΚΠΔ «Ο σκοπός των περιοριστικών όρων είναι να εξασφαλιστεί ότι εκείνος στον οποίο επιβλήθηκαν θα παραστεί οποτεδήποτε στην ανάκριση ή στο δικαστήριο και θα υποβληθεί στην εκτέλεση της απόφασης.». Με τις διατάξεις των άρθρων αυτών καθορίζεται η αρμοδιότητα για την άρση του περιοριστικού όρου της παροχής εγγύησης σε περίπτωση καταδίκης του κατηγορουμένου.

Στην προκειμένη περίπτωση, σε βάρος των καταδικασθέντων κατηγορουμένων, ... και ..., καθώς και του αθωωθέντος κατηγορούμενου, ..., είχε επιβληθεί με τις υπ’ αριθμ. …, όπως αντικαταστάθηκε με την υπ’ αριθμ. …, όπως αντικαταστάθηκε με την υπ’ αρ. … και … διατάξεις της Ανακρίτριας του 2ου Τμήματος του Ναυτοδικείου Πειραιώς και διατηρήθηκε σε ισχύ με το υπ’ αριθμ. …. Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς, η παροχή εγγύησης ύψους τριακοσίων ευρώ (300€), τριακοσίων ευρώ (300€) και πεντακοσίων ευρώ (500€) αντίστοιχα, η οποία κατατέθηκε στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων από τον δικηγόρο …, όπως προκύπτει από τα υπ’ αριθμ. …, … και … Γραμμάτια Συστάσεως Παρακαταθήκης του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων/Υποκατάστημα Πειραιά. Οι ανωτέρω καταδικασθέντες κατηγορούμενοι, ... Αναστάσιος και ...ς, καθώς και ο αθωωθείς κατηγορούμενος, ..., εμφανίστηκαν στο δικαστήριο κατά την ορισθείσα δικάσιμο και ως εκ τούτου πρέπει, σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτεθέντα, να διαταχθεί η απόδοση του ανωτέρου χρηματικού ποσού της εγγύησης, που επιβλήθηκε στους ανωτέρω κατηγορούμενους, στον έχοντα σχετικό δικαίωμα, δικηγόρο … .

Επειδή στο άρθρο 373 ΚΠΔ ορίζεται ότι, με την τελειωτική απόφαση, το Δικαστήριο επιβάλλει στους διαδίκους που ηττήθηκαν τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 582 ΚΠΔ), το ύψος των οποίων για τα Στρατοδικεία, Ναυτοδικεία και Αεροδικεία έχει προσδιοριστεί σε διακόσια ευρώ (200,00€) βάσει της υπ’ αριθμόν 123827/23-12-2010 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Το δικαστήριο, αφού είδε και τα άρθρα 206 και 213 παρ.1 ΣΠΚ, 371 και 373 ΚΠΔ, το άρθρο 3 του Ν. 663/77 (όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 18 του Ν.969/79 και συμπληρώθηκε με το άρθρο 38 του Ν.1968/91) και την υπ’ αριθμ. 123827/23-12-2010 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ΦΕΚ Β΄ 1991/23-12- 2010) με θέμα: «Αναπροσαρμογή του παραβόλου μήνυσης, του τέλους πολιτικής αγωγής και των δικαστικών εξόδων ποινικής διαδικασίας».

Δέχεται ομόφωνα ότι συντρέχουν υπέρ του κατηγορουμένου ..., που κηρύχθηκε ένοχος για την πράξη της απλής συνέργειας προς τον κατηγορούμενο ... σε διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων, οι ελαφρυντικές περιστάσεις, κατά το άρθρο 84 παρ.2 α΄ του ΠΚ.

Καταδικάζει, παμψηφεί, τον κατηγορούμενο ... , που κηρύχθηκε ένοχος, σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών, για την πράξη της απλής συνέργειας προς τον κατηγορούμενο ... σε διακεκριμένη περίπτωση βασανιστηρίων, καθώς και στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, το ποσό των οποίων ορίζει σε διακόσια ευρώ (200,00€).

Διατάσσει, παμψηφεί, την αναστολή εκτελέσεως της επιβληθείσης ως άνω ποινής φυλάκισης για τρία (3) έτη.

Μετατρέπει, παμψηφεί, σε περίπτωση άρσεως ή ανακλήσεως της αναστολής, την περιοριστική της ελευθερίας ποινή, που επιβλήθηκε στον ως άνω καταδικασθέντα, σε χρηματική ποινή και καθορίζει το ποσό της μετατροπής σε πέντε ευρώ (5,00€) για κάθε μία ημέρα φυλάκισης.

Επιβάλλει στον καταδικασθέντα, ..., πρόσκαιρη αποστέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για χρονικό διάστημα πέντε (5) ετών.

Καταδικάζει, παμψηφεί, τον κατηγορούμενο ..., που κηρύχθηκε ένοχος, σε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών, για την πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης βασανιστηρίων, καθώς και στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, το ποσό των οποίων ορίζει σε διακόσια ευρώ (200,00€).

Επιβάλλει στον καταδικασθέντα, ..., πρόσκαιρη αποστέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών.

Επιβάλλει στον καταδικασθέντα, ..., καθαίρεση κατ’ άρθρο 9 ΣΠΚ.

Αποφαίνεται παμψηφεί περί της χορηγήσεως ανασταλτικού αποτελέσματος του ενδίκου μέσου της εφέσεως που τυχόν θα ασκηθεί από τον καταδικασθέντα ....

Διατάσσει την απόδοση της εγγυοδοσίας στον εγγυοδότη δικηγόρο …, ο οποίος κατέβαλε στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων /Υποκατάστημα Πειραιά:

α) το χρηματικό ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ για τον 1ο κατηγορούμενο ... με το υπ’ αριθμ. … Γραμμάτιο Συστάσεως Παρακαταθήκης, που είχε επιβληθεί δυνάμει της υπ’ αριθμ. … διάταξης της Ανακρίτριας του 2ου Τμήματος του ΝΠ, η οποία αντικαστάθηκε με την υπ’αριθμ. … διάταξη της ανωτέρω Ανακρίτριας και διατηρήθηκε σε ισχύ με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς

β) το χρηματικό ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ για τον 2ο κατηγορούμενο (...) με το υπ’ αριθμ. … Γραμμάτιο Συστάσεως Παρακαταθήκης, που είχε επιβληθεί δυνάμει της υπ’ αριθμ. … διάταξης της Ανακρίτριας του 2ου Τμήματος του ΝΠ, η οποία αντικαστάθηκε με την υπ’ αριθμ. … διάταξη της ανωτέρω Ανακρίτριας και διατηρήθηκε σε ισχύ με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς και

γ) το χρηματικό ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ για τον 3ο κατηγορούμενο (...) με το υπ’ αριθμ. … Γραμμάτιο Συστάσεως Παρακαταθήκης, που είχε επιβληθεί δυνάμει της υπ’ αριθμ. … διάταξης της Ανακρίτριας του 2ου Τμήματος του Ναυτοδικείου Πειραιώς και διατηρήθηκε σε ισχύ με το υπ’ αριθμ. … Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε αυθημερόν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου σε δημόσια συνεδρίαση.

Πειραιάς, 25 Νοεμβρίου 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...