Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Διατροφή ενήλικου, έννοια εκπαίδευσης.

Περίληψη. Αξίωση ενήλικου τέκνου έναντι των γονέων του για διατροφή. Το ενήλικο τέκνο έχει έναντι των γονέων του δικαίωμα διατροφής, εφόσον δεν μπορεί να αυτοδιατραφεί από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του συνθήκες, ενόψει των τυχόν αναγκών της εκπαιδεύσεώς του. Η διατροφή αυτή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση του δικαιούχου και επί πλέον τα έξοδα για την ανατροφή καθώς και την εν γένει εκπαίδευσή του. Προϋπόθεση για να αξιώσει διατροφή από τους γονείς του το ενήλικο τέκνο είναι η απορία του και συγκεκριμένα η έλλειψη επαρκών περιουσιακών στοιχείων ή η αδυναμία του να μετέλθει κατάλληλη εργασία. 

Δικαιούχος διατροφής είναι και εκείνος που, ενόψει των αναγκών της εκπαιδεύσεώς του, δεν μπορεί να μετέλθει κατάλληλη εργασία που να επιτρέπει την απρόσκοπτη συνέχιση των σπουδών του. Οι ανάγκες της εκπαιδεύσεως εξαρτώνται από τις λοιπές βιοτικές συνθήκες του δικαιούχου. Ως εκπαίδευση νοείται και η επαγγελματική, θεωρητική, τεχνική οποιασδήποτε βαθμίδας, άρα και η ανώτερη ή ανώτατη. Λαμβάνονται δε προς τούτο υπόψη οι επιδόσεις του δικαιούχου, ήτοι η ικανότητά του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ορισμένου βαθμού και επιπέδου σπουδών. Επιδίκαση του ποσού των 1.200 ευρώ το μήνα ως διατροφή. Παραδοχή ως βάσιμης της ένστασης του εναγομένου πατέρα του ενάγοντα περί συνεισφοράς της μητέρας του ενάγοντα στη διατροφή του τέκνου τους. 
  
Άρειος Πάγος, ΠολΤμήμα Α 2, 953/ 2015 

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου-Εισηγήτρια και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

Από τις διατάξεις των άρθρων 1485, 1486 παρ. 1 και 1489 παρ. 2 Α.Κ. προκύπτει ότι δικαίωμα διατροφής έχει έναντι των γονέων του και το ενήλικο τέκνο, εφόσον δεν μπορεί να αυτοδιατραφεί από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του συνθήκες, ενόψει των τυχόν αναγκών της εκπαιδεύσεώς του. Η διατροφή αυτή περιλαμβάνει σύμφωνα με το άρθρο 1493 του ίδιου κώδικα όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση του δικαιούχου και επί πλέον τα έξοδα για την ανατροφή καθώς και την επαγγελματική και την εν γένει εκπαίδευσή του. Προϋπόθεση δηλαδή για να αξιώσει διατροφή από τους γονείς του το ενήλικο τέκνο είναι η απορία του και συγκεκριμένα η έλλειψη επαρκών περιουσιακών στοιχείων ή η αδυναμία του να μετέλθει κατάλληλη εργασία. Δικαιούχος διατροφής είναι και εκείνος που, ενόψει των αναγκών της εκπαιδεύσεώς του, δεν μπορεί να μετέλθει κατάλληλη εργασία που να επιτρέπει την απρόσκοπτη συνέχιση των σπουδών του. Οι ανάγκες της εκπαιδεύσεως εξαρτώνται από τις λοιπές βιοτικές συνθήκες του δικαιούχου. Ως εκπαίδευση νοείται και η επαγγελματική, θεωρητική, τεχνική οποιασδήποτε βαθμίδας, άρα και η ανώτερη ή ανώτατη. Λαμβάνονται δε προς τούτο υπόψη οι επιδόσεις του δικαιούχου, ήτοι η ικανότητά του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ορισμένου βαθμού και επιπέδου σπουδών (Α.Π. 117/2008). 
Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά, κατά το μέρος που ενδιαφέρει τον αναιρετικό έλεγχο, τα εξής: "Από το νόμιμο... γάμο του εναγομένου και ήδη εφεσιβλήτου [αναιρεσείοντος] με την Α. Π., που τελέσθηκε στις 17-4-1988... γεννήθηκε ο ενάγων και ήδη εκκαλών [αναιρεσίβλητος] στις 17-2-1990. Ο εναγόμενος κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής (Ιανουάριος 2009) διατηρούσε επιχείρηση εστιατορίου ............. στο Περιστέρι Αττικής, η οποία χρησιμοποιείτο και για την πραγματοποίηση κοινωνικών εκδηλώσεων και για την οποία κατέβαλε ως μίσθωμα το ποσό των 475 ευρώ το μήνα. Από την επαγγελματική του δε αυτή δραστηριότητα κέρδιζε το καθαρό ποσό των 3.000 ευρώ τουλάχιστον κατά μήνα... Σημειώνεται ότι... ο εναγόμενος διέκοψε από τις 22-12- 2010 τις εργασίες της επιχειρήσεώς του λόγω συνταξιοδοτήσεώς του. Περαιτέρω αυτός είναι κύριος ενός αγροτεμαχίου εκτάσεως τριών... στρεμμάτων που βρίσκεται στην κοινότητα Βούλπη Ευρυτανίας και το οποίο δεν του αποφέρει εισόδημα, πλην όμως προσμετράται ως περιουσιακό στοιχείο ως μέτρο της αναλογίας συμβολής κάθε συζύγου προς διατροφή των τέκνων τους... Επίσης αυτός κατά τον κρίσιμο χρόνο ασκήσεως της αγωγής ήταν κύριος ενός Ι.Χ.Φ. επαγγελματικού αυτοκινήτου, μάρκας ..., τύπου ..., με πρώτο έτος κυκλοφορίας το 1980 και το οποίο χρησιμοποιούσε για τη μεταφορά ειδών διατροφής που δεν χρειάζονται ψυγείο. Διαμένει σε ιδιόκτητο διαμέρσιμα εμβαδού 30 τ.μ. που βρίσκεται... στο Ιλιον Αττικής και έτσι δεν βαρύνεται με την καταβολή ενοικίου αλλά επιβαρύνεται μόνο με τις τρέχουσες λειτουργικές δαπάνες αυτού, καθώς και με την καταβολή ποσού 663,50 ευρώ ανά δίμηνο, που απαιτείται για τις ασφαλιστικές του εισφορές προς τον Ο.Α.Ε.Ε. Ομως το ποσό αυτό δεν αφαιρείται από το εισόδημά του αλλά η δαπάνη αυτή συνεκτιμάται ως επιπλέον βιοτική ανάγκη του... Δεν έχει άλλη περιουσία ούτε άλλα εισοδήματα από άλλη πηγή αλλ’ ούτε άλλες υποχρεώσεις, εκτός από την αντιμετώπιση των τρεχουσών βιοτικών αναγκών του. Η μητέρα του ενάγοντος είναι συνταξιούχος του Ι.Κ.Α., από το οποίο λαμβάνει σύνταξη το ποσό των 480 ευρώ το μήνα. Επίσης αυτή έχει την επικαρπία ενός ισόγειου διαμερίσματος εμβαδού 67 τ.μ. της μονοκατοικίας που βρίσκεται... στο Παλαιό Ηράκλειο Αττικής, το οποίο εκμισθώνει και εισπράττει ως μίσθωμα το ποσό των 400 ευρώ το μήνα. Διαμένει σε ιδιόκτητο διαμέρισμα εμβαδού 67 τ.μ. του πρώτου υπέρ το ισόγειο ορόφου της ίδιας ως άνω μονοκατοικίας, του οποίου έχει επίσης την επικαρπία και έτσι δεν βαρύνεται με την καταβολή ενοικίου αλλά επιβαρύνεται μόνο με τις τρέχουσες λειτουργικές δαπάνες αυτού, καθώς και με την πληρωμή των δόσεων καταναλωτικών δανείων ύψους 6.000 ευρώ και 3.000 ευρώ, που έχει λάβει από την Τράπεζα ........... και από την ........... , αντίστοιχα. Ομως τα ποσά των μηναίων δόσεων δεν αφαιρούνται από το εισόδημά της αλλά η δαπάνη αυτή συνεκτιμάται ως επιπλέον βιοτική ανάγκη της... Δεν έχει άλλη περιουσία ούτε άλλα εισοδήματα από άλλη πηγή αλλ’ ούτε άλλες υποχρεώσεις, εκτός από την αντιμετώπιση των τρεχουσών βιοτικών αναγκών της. Εξάλλου ο ενάγων, ενήλικο τέκνο του εναγομένου, ηλικίας κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής 19 ετών, φοιτά στο δεύτερο έτος σπουδών στο Τμήμα Διοικήσεως Επιχειρήσεων του Τ.Ε.Ι. Ιονίων Νήσων, το οποίο εδρεύει στο Ληξούρι Κεφαλληνίας και ειδικότερα βρισκόταν χρονολογικά στο τρίτο... εξάμηνο για το εαρινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2008-2009... Διαμένει σε μισθωμένη καθ’ όλο το έτος οικία στην ανωτέρω περιοχή και κατέβαλλε ως μίσθωμα μέχρι το μήνα Ιούνιο του έτους 2010 το ποσό των 280 ευρώ το μήνα, από δε το μήνα Ιούλιο του ίδιου έτους και ύστερα το ποσό των 295 ευρώ το μήνα... πλέον των επιβαρύνσεων για δαπάνες ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και πετρελαίου θέρμανσης κατά τους χειμερινούς μήνες. Επίσης για τη διαμονή του εκεί, αυτός δαπανά για διατροφή (πέραν της παρεχόμενης στους σπουδαστές δωρεάν σιτίσεως), για ένδυση, υπόδηση και για συντήρησή του (πλύσιμο, σιδέρωμα) το ποσό των 500 ευρώ τουλάχιστον το μήνα. Επίσης αυτός, για κάθε μετακίνησή του από τον τόπο των σπουδών του.. στον τόπο κατοικίας της μητέρας του... και επιστροφή στον τόπο σπουδών του, δαπανά το ποσό των 80 ευρώ, ήτοι 28,20 ευρώ αντίτιμο φοιτητικού εισιτηρίου από Κεφαλονιά-Αθήνα (Κηφισό)... και στη συνέχεια για δαπάνη μεταφοράς του στην οικία της μητέρας του, πραγματοποιώντας δύο... τουλάχιστον μεταβάσεις του το μήνα από την Κεφαλονιά στην Αθήνα, συνολικής δαπάνης 160 ευρώ. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο ενάγων, παράλληλα με τις σπουδές του στο Ληξούρι Κεφαλληνίας, κατά το από Οκτωβρίου 2009 έως Μαΐου 2010 χρονικό διάστημα, παρακολούθησε στο κέντρο ξένων γλωσσών " ............... " που εδρεύει στο Ληξούρι Κεφαλληνίας ιδιαίτερα μαθήματα αγγλικής γλώσσας για το δεύτερο έτος επιπέδου Proficiency, δαπανώντας το συνολικό ποσό των 772 ευρώ, ήτοι 96,50 ευρώ το μήνα (772 ευρώ : 8 μην. = 96,50 ευρώ)... αντίθετα δεν προέκυψαν δαπάνες για αγορά αγγλικών συγγραμάτων. Επίσης αποδείχθηκε ότι ο ενάγων έχει την ψιλή κυριότητα των δύο... ως άνω διαμερισμάτων της μητέρας του, η οποία την μεταβίβασε σ’ αυτόν δυνάμει... συμβολαίου γονικής παροχής... Αυτός στερείται προσοδοφόρου περιουσίας και λόγω των σπουδών του αδυνατεί να εργασθεί και να διαθρέψει τον εαυτό του.

Συνεπώς έχει το εν λόγω τέκνο του εναγομένου γονέα του δικαίωμα διατροφής απέναντι σ’ αυτόν και ο τελευταίος υποχρέωση διατροφής σ’ αυτό, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες καθενός από τους γονείς του. Με βάση τις ανάγκες του ως άνω τέκνου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του που εκτέθηκαν και περιλαμβάνουν όλα τα αναγκαία για τη συντήρηση, τη διατροφή και την εκπαίδευσή του, το απαιτούμενο ποσό διατροφής του ανέρχεται για το επίδικο χρονικό διάστημα των δύο... ετών από την επίδοση της κρινόμενης αγωγής στο ποσό των 1.200 ευρώ το μήνα. Ενόψει δε των ανωτέρω οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων του ενάγοντος, ο εναγόμενος πατέρας του βαρύνεται με την καταβολή του ποσού των 800 ευρώ το μήνα, ενώ το υπόλοιπο ποσό των 400 ευρώ που απαιτείται για τη διατροφή του βαρύνεται η μητέρα του, κατά παραδοχή ως βάσιμης της σχετικής ενστάσεως του εναγομένου περί συνεισφοράς της στη διατροφή του τέκνου τους (άρθρο 1489 εδ. β Α.Κ.), η οποία εκπληρώνει την υποχρέωσή της αυτή με την παροχή στέγης και την ανάλωση μέρους από το προαναφερθέν εισόδημά της". Με βάση αυτές τις παραδοχές το εφετείο δέχθηκε την έφεση του αναιρεσιβλήτου κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (με την οποία είχε γίνει δεκτή κατά ένα μέρος της η αγωγή και είχε υποχρεωθεί ο αναιρεσείων να του καταβάλλει το ποσό των 370 ευρώ το μήνα λόγω τακτικής σε χρήμα διατροφής του, για χρονικό διάστημα δύο ετών από την επίδοση της αγωγής) και, αφού εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση και κράτησε την υπόθεση, δέχθηκε κατά ένα μέρος της την αγωγή και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να καταβάλλει στον αναιρεσίβλητο για την πιο πάνω αιτία το ποσό των 800 ευρώ το μήνα. Ετσι που έκρινε το εφετείο δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 1486 παρ. 1 Α.Κ. ούτε στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νομίμου βάσεως, αφού διέλαβε σ’ αυτήν επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το κρίσιμο ζήτημα της υποχρεώσεως του αναιρεσείοντος προς διατροφή του αναιρεσιβλήτου. Ειδικότερα δεν υπέπεσε στις πιο πάνω πλημμέλειες με το να δεχθεί ότι ο αναιρεσείων ήταν υπόχρεος προς διατροφή του αναιρεσιβλήτου παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος είχε την ψιλή κυριότητα δύο διαμερισμάτων την οποία του είχε μεταβιβάσει με γονική παροχή η μητέρα του, αφού, ως εκ της φύσεώς της η περιουσία αυτή δεν είναι προσοδοφόρος, όπως δέχθηκε και το εφετείο, για τον ίδιο δε λόγο δεν είναι δυνατή και η ρευστοποίησή της. Ούτε είναι ανεπαρκείς οι αιτιολογίες της προσβαλλομένης ως προς τις επιδόσεις του δικαιούχου διατροφής αναιρεσιβλήτου, ήτοι ως προς την ικανότητα αυτού να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ορισμένου βαθμού και επιπέδου σπουδών, δεδομένου ότι διαλαμβάνονται σ’ αυτήν παραδοχές ότι ο αναιρεσίβλητος, ηλικίας 19 ετών κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής, βρισκόταν στο δεύτερο έτος (τρίτο εξάμηνο) των σπουδών του, γεγονός που καταδεικνύει την ομαλή πορεία των σπουδών του χωρίς καθυστερήσεις.

Συνεπώς οι πρώτος και τρίτος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, με τους οποίους ο αναιρεσείων, κατ’ επίκληση πλημμελειών από το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α και 19 Κ.Πολ.Δ., υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι.

Κατά το άρθρο 13 ν.3206/2004, όπως ίσχυε πριν από την αντικατάστασή του με το άρθρο 79 ν.3842/2010 και έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση: "Δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος και Φ.Π.Α. επιχειρήσεων και ελευθέρων επαγγελματιών, κατά τα οριζόμενα στο επόμενο άρθρο, δεν ελέγχονται ως προς τα δηλούμενα εισοδήματα και ποσά Φ.Π.Α. από την άσκηση της εκμετάλλευσης της επιχείρησης ή του ελευθερίου επαγγέλματος και θεωρούνται περαιωθείσες ως ειλικρινείς για τα εισοδήματα και τα ποσά αυτά, εφόσον δηλώνονται ακαθάριστα έσοδα και καθαρά κέρδη, καθώς και τυχόν διαφορές εκροών στο Φ.Π.Α. κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 15". Η ανωτέρω διάταξη ρυθμίζει τις σχέσεις των φορολογουμένων με το Ελληνικό Δημόσιο και όχι με τους έχοντες αξίωση διατροφής κατ’ αυτών, δεν μπορεί δε να θεωρηθεί ότι καθιερώνει αμάχητο τεκμήριο έναντι πάντων περί του ύψους των εισοδημάτων των φορολογουμένων. Εξάλλου ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της αποδόσεως από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 του ίδιου κώδικα, έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα. Δεν περιλαμβάνει όμως και την περίπτωση που το δικαστήριο, από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένα, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο που θεώρησε ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (Α.Π.828/2010). 
Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις από το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α και 20 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλειες, για τη θεμελίωση δε του λόγου αυτού επικαλείται τα εξής: Οτι ενώ στο νομίμως προσκομισθέν από τον ίδιο εκκαθαριστικό σημείωμά του του έτους 2008 (χρήσεως 2007) εμφαίνονται ακαθάριστα ετήσια έσοδα 28.937,67 ευρώ και καθαρά 3.974,27 ευρώ και αναφέρεται σ’ αυτό: "Εκκαθαριστικό σημείωμα φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων με βάση την αρχική δήλωση. Περαίωση Ν. 3296/04 για τον υπόχρεο", η προσβαλλομένη, κατά παράβαση της διατάξεως του άρθρου 13 ν. 3296/2004 και παραμορφώνοντας το περιεχόμενο του ανωτέρω εγγράφου, δέχθηκε ότι τα εισοδήματά του δεν ανέρχονταν στα πιο πάνω αναγραφόμενα στο εκκαθαριστικό σημείωμα ποσά αλλά στο ποσό των 3.000 ευρώ το μήνα. Ο λόγος αυτός κατά το πρώτο σκέλος του είναι απαράδεκτος διότι, όπως ήδη έχει εκτεθεί, η διάταξη του άρθρου 13 ν.3296/2004 ρυθμίζει τις σχέσεις των φορολογουμένων με το Ελληνικό Δημόσιο και όχι με τους έχοντες αξίωση διατροφής κατ’ αυτών, δεν καθιερώνει δε αμάχητο τεκμήριο έναντι πάντων περί του ύψους των εισοδημάτων των φορολογουμένων. Εξάλλου σε σχέση με το δεύτερο σκέλος του πιο πάνω λόγου αναιρέσεως, στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνονται τα εξής: "...ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι τα καθαρά μηνιαία έσοδά του ανέρχονται μετά δυσκολίας στο ποσό των 600 ευρώ το μήνα. Προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού προσκομίζει αντίγραφο του εκκαθαριστικού του σημειώματος της Δ.Ο.Υ. Περιστερίου Αττικής οικονομικού έτους 2008 (χρήση 2007), στο οποίο εμφαίνονται καθαρά εισοδήματα 3.974,27 ευρώ ετησίως, τα δε ακαθάριστα ετήσια έσοδά του στο ποσό των 28.387,67 ευρώ. Πλην όμως εφόσον η εν λόγω φορολογική δήλωση δεν προκύπτει ότι έχει ελεγχθεί δεν συνιστά αψευδές δικαστικό τεκμήριο περί του ύψους των εισοδημάτων του... άλλωστε είναι απίθανο τα ακαθάριστα έσοδά του από την επιχείρηση αυτή να ανέρχονται στο ποσό των 28.387,67 ευρώ ετησίως, τα δε καθαρά ετήσια έσοδά του στο ποσό των 3.974,27 ευρώ, λαμβανομένου υπόψη ότι, όπως και ο ίδιος ο εναγόμενος υποστηρίζει, δεν απασχολεί κανέναν εργαζόμενο στο κατάστημά του". Από τις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως που προπαρατέθηκαν προκύπτει ότι το εφετείο δεν προέβη σε εσφαλμένη ανάγνωση του προαναφερθέντος εγγράφου, αφού δέχθηκε ότι αυτό έχει το περιεχόμενο που του αποδίδει και ο αναιρεσείων (ότι δηλαδή ο τελευταίος δήλωσε στη Δ.Ο.Υ. για το έτος 2007 ακαθάριστα ετήσια έσοδα 28.937,67 ευρώ και καθαρά 3.974,27 ευρώ), προβαίνοντας περαιτέρω στην εκτίμηση ότι τα πραγματικά έσοδά του ανέρχονταν σε υψηλότερα από τα δηλωθέντα ποσά, η οποία εκτίμηση όμως δεν ελέγχεται από τον Αρειο Πάγο κατά τα προεκτεθέντα.

Συνεπώς ο ανωτέρω λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως (δεύτερος κατά το δεύτερο σκέλος του) είναι αβάσιμος.

Συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να μην καταδικασθεί όμως ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, δεδομένου ότι αυτός ερημοδίκησε και δεν υποβλήθηκε σε δαπάνη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14 Δεκεμβρίου 2011 αίτηση του Σ. Γ. για αναίρεση της 3785/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

1 σχόλιο:

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Κρίσιμη σημασία για τον αναιρετικό λόγο 559.20 «παραμόρφωση εγγράφου» έχει η έννοια του όρου παραμόρφωση. Σύμφωνα με την Επιστήμη [Λ. Σινανιώτης, Η αναίρεση, δεύτερη έκδοση, 2006, σελίδες 202-204] «η παραμόρφωση εγγράφου σχετίζεται με την πορεία ενέργειας του δικαστή. Ο δικαστής προκειμένου να αξιολογήσει τα για απόδειξη υποβαλλόμενα σε αυτόν έγγραφα, οφείλει να διαγνώσει κατά πρώτον το νοητικό περιεχόμενο των εγγράφων και να απεικονίσει αυτό ως νοητικό πόρισμα στην απόφαση του. Μετά από αυτό προβαίνει σε εκτίμηση του περιεχομένου αυτού και καταστρώνει το αποδεικτικό του συμπέρασμα. Η παραμόρφωση του εγγράφου εντοπίζεται στο πρώτο στάδιο, καθόσον συνάπτεται με την ορθή ή όχι διάγνωση του περιεχομένου του εγγράφου. Συντρέχει δε κατά νόμον, όταν το δικαστήριο δέχεται ως οντολογικό περιεχόμενο του εγγράφου πόρισμα καταδήλως διάφορο από εκείνο, το οποίο προκύπτει από το περιεχόμενο του ως προς την ύπαρξη ή ανυπαρξία ενός πραγματικού γεγονότος (ΑΠ Ολομ 1/ 1999). Έτσι, υπάρχει παραμόρφωση όταν ο δικαστής της ουσίας από αβλεψία ή άλλο λόγο καταχωρίζει στην απόφαση του το περιεχόμενο του εγγράφου εσφαλμένως, τροποποιημένο ή αλλοιωμένο και γενικότερα αποδίδει στο έγγραφο περιεχόμενο εντελώς διάφορο από το υπάρχον σε αυτό, δεχόμενος άντικρυς το ενάντιο του σαφούς και ρητού γράμματος του εγγράφου (ΑΠ 869/ 1976). Όταν δέχεται ότι υπάρχουν πραγματικά γεγονότα ανύπαρκτα στο έγγραφο ή δεν δέχεται πραγματικά γεγονότα ενώ αναφέρονται σε αυτό ή όταν το δικαστήριο κατά την ανάγνωση του εγγράφου παρέλειψε κρίσιμη λέξη ή φράση του… Η παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου και η εκτίμηση αυτού είναι δυο διαφορετικά πράγματα και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται. Ορθώς οριοθετεί αυτό ο ΑΠ ο οποίος έχει νομολογήσει ότι η ΚΠολΔ 559.20 ανάγει σε λόγο αναιρέσεως το διαγνωστικό λάθος στο οποίο υποπίπτει ο δικαστής της ουσίας όταν αποδίδει στο αποδεικτικό μέσο περιεχόμενο διαφορετικό από το πράγματι σε αυτό υπάρχον, όχι όμως και όταν από το ορθώς διαγνωσθέν γεγονός συνάγει συμπέρασμα διαφορετικό από εκείνο, το οποίο θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, διότι πρόκειται για κυριαρχική εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία διαφεύγει τον ακυρωτικό έλεγχο». Και το Εφετείο και ο ΑΠ έχουν δίκιο στην κρίση τους ότι δεν υπήρξε παραμόρφωση εγγράφου. Θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί ο αναιρετικός λόγος 559.11 "μη λήψη προσκομισθένων με επίκλήση εγγράφων". Δεν νομίζω πως ένα τέτοιο έγγραφο, όπως η φορολογική δήλωση, μπορεί εύκολα να αγνοηθεί λόγω και των ποινικών συνεπειών της σε περίπτωση ψευδούς περιεχομένου της.

Addthis