Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Επιτάχυνση ποινικής διαδικασίας, ανέλεγκτο κρίσης περί πραγματικού υλικού.

Ομιλητές: οι κ.κ. Νικόλαος Ανδρουλάκης, καθηγητής ποινικού δικαίου στην Νομική Σχολή του Ε.Κ.ΠΑ, Πολυχρόνης Τσιρίδης, Δικηγόρος.

Παρεμβάσεις, χρήσιμες, έγιναν από δικαστές και εισαγγελείς του Πρωτοδικείου Ηρακλείου και του Εφετείου Ηρακλείου. Εύστοχες ερωτήσεις υποβλήθηκαν και από τους συναδέλφους στον Δικηγορικό Σύλλογο Ηρακλείου.
Όσοι από τους επισκέπτες θέλουν να μεταβούν απευθείας στις τοποθετήσεις κάθε συμμετέχοντος μπορούν να μεταβούν στο Youtube και κλικάροντας στο "περισσότερα" [ή show more, ανάλογα με το ποιον πλοηγό (browzer) χρησιμοποιεί], κατόπιν πατώντας στην αριθμομέτρηση-δίπλα από το όνομα του ομιλητή- που έχει μπλε χρώμα.
Τέλος, σχετικά με την ποιότητα της εικόνας, η κάμερα μου της Panasonic -με την οποία γράφτηκε το video-γράφει σε ανάλυση 1920 οριζόντιες γραμμές, το Youtube έχει την δυνατότητα ανεβάσματος μέχρι 1080 γραμμές!
Άρης Ροζάκης, Πρόεδρος Δ.Σ. Ηρακλείου

Νικόλαος Ανδρουλάκης, Πολυχρόνης Τσιρίδης, Άρης Ροζάκης

Πολυχρόνης Τσιρίδης, Δικηγόρος

Ζαχαρίας Κοκκινάκης, Προϊστάμενος Εισαγγελίας Εφετών Ηρακλείου

Atlantis Hotel, Pasiphae theatre 1

Εξ αριστερών: Μ. Πολιτάκη, Χαρ. Πρατικάκης, Ζ. Κοκκινάκης, Ελ. Φραγκάκη, Ν. Μαρκάκης

Atlantis Hotel, Pasiphae theatre 1.
Παρατηρήσεις. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό από τις απόψεις του κ. Τσιρίδη, αν ήθελε επικρατήσουν αυτές, τότε θα φτάναμε στο πρωτοφανές σημείο να καταργήσουμε τον δικαστή στην απονομή της Δικαιοσύνης και να τον αντικαταστήσουμε με τον Εισαγγελέα και να θεσμοθετήσουμε τα κλειστά εισαγγελικά ή ανακριτικά γραφεία χωρίς δημοσιότητα ως δικαστήρια!! Κατακρεούργηση του Συντάγματος [άρθρο 93 πργφ. 2]. Και δεν αλλάζει σε τίποτα αυτή την πρωτοφανή άποψη η δυνατότητα προσφυγής στον Εισαγγελέα Εφετών αφού μπαίνει, πλην άλλων, ως ανυπέρβλητο εμπόδιο το χαράτσι των 300 €!! [ΚΠοινΔ 48 πργφ. 2, 322 πργφ. 2]. Αλλά και αυτό το εμπόδιο να μην υπήρχε δεν θα άλλαζε τίποτα από το γεγονός ότι θα έκρινε και ανώτερος Εισαγγελέας. Δεν χρειάζεται να εκθέσω τίποτα για την κεφαλαιώδη σημασία της αρχής της δημοσιότητας μιας δίκης. Αν οι δικαστές στις περιπτώσεις της αγωγής για επιδίκαση λόγω χρηματικής ικανοποίησης επιδίκαζαν σημαντικά ποσά στον μηνυόμενο-εγκαλούμενο, και όχι αυτά τα εξευτελιστικά ποσά που επιδικάζουν-που από μόνα τους αποτελούν προσβολή της προσωπικότητας του μηνυόμενου [Απ. Γεωργιάδης, Ν. Παπαντωνίου], θα βλέπαμε πόσες μηνύσεις θα υποβάλλονταν. Και τάσσεται υπέρ της παραπομπής όλων των μηνύσεων στο ακροατήριο ο γράφων που έχει υποστεί απίστευτο εξευτελισμό με πάνω από σαράντα πέντε [ή και περισσότερες, έχω χάσει τον λογαριασμό!] μηνύσεις και πειθαρχικές διώξεις! Παράδειγμα: ο γράφων κατηγορήθηκε ως μέλος παραδικαστικού κυκλώματος στο Ηράκλειο, προσέφυγε αυτόκλητα [κανείς δικαστής ή δικηγόρος δεν το έχει πράξει ποτέ αυτό!] τότε στον φοβερό Εισαγγελέα της κάθαρσης στην Δικαιοσύνη κ. Δημ. Λινό ζητώντας του ο ίδιος να ελεγχθεί για την συμμετοχή του στο, κατά την φαντασία του συκοφάντη του, παραδικαστικό κύκλωμα στο Ηράκλειο και στα Χανιά. Όταν προσέφυγε στην αστική δικαιοσύνη για ηθική βλάβη ζητώντας το εξευτελιστικό ποσό των 30.000 € του επιδικάστηκε πρωτοδίκως χαρτζιλικάκι 1200 €, κατ'  έφεση δε, μετά από δέκα χρόνια σε 2500 €!!! Γιατί λοιπόν ο εκάστοτε συκοφάντης να μην προβαίνει σε αθρόες  μηνύσεις όταν γνωρίζει ότι θα υποχρεωθεί να πληρώσει για τις προσβολές αυτές 1200 και 2000 €; Με 1200 και 2000 € μπορώ να ξεφτελίζω όποιον θέλω, να τον υποβάλλω στην αγωνία της ποινικής δίωξης κλπ. 
Για τον φόρτο εργασίας δεν θέλω να προσθέσω τίποτα γιατί την απάντηση την έχει δώσει προ πολλού ο πλέον καταρτισμένος δικαστής, μετά τον Πρόεδρο του Ακυρωτικού Κων/ νο Καυκά, ο, επίσης Πρόεδρος του Ακυρωτικού μας, Στέφανος Ματθίας [ο Απόστολος Γεωργιάδης της Ελληνικής Δικαιοσύνης] και δεν έχω να προσθέσω τίποτα επ'  αυτού. Θυμηθείτε τον, "τόσο οι ποινικές όσο και οι πολιτικές διαδικασίες χαρακτηρίζονται, ιδίως τα τελευταία χρόνια, από πρακτικές που αποτελούν μεθοδευμένη αρνησιδικία. Αδικαιολόγητες και προκλητικές αναβολές, εξεζητημένα απαράδεκτα, δικονομικές καταχρήσεις, καθυστερήσεις στην έκδοση και στην θεώρηση των αποφάσεων οδηγούν τους δικαζόμενους σε αγανάκτηση και τους στρέφουν σε άλλες μορφές "προστασίας". Η δικαιολογία του "φόρτου" είναι συχνά υποκριτική και πάντοτε άστοχη. Διότι δεν είναι λίγοι εκείνοι που, με τις μεθοδεύσεις που προαναφέρθηκαν, υποαπασχολούνται μεν οι ίδιοι επαυξάνουν δε την εργασία των λοιπών. Και διότι με τέτοιες μεθοδεύσεις η συνολική απασχόληση διογκώνεται. Εκείνο που πραγματικά χρειάζεται είναι να σταματήσουν οι κάθε είδους αναβολές και υπεκφυγές της ντροπής και να αναλάβουν όλοι, με προκοπή, την κοινωνική τους αποστολή που είναι η γοργή και ουσιαστική παροχή έννομης προστασίας. Διαφορετικά στρώνουμε το χαλί στις μαφίες" [ΕλΔνη 1994.1482].
Επίσης, για την λεγόμενη ανασφάλεια των δικαστών. Ορθά σχολίασε-απάντησε ο κ. Τσιρίδης ότι το αίσθημα αυτό (ασφάλειας) δεν μπορεί κανείς νόμος και κανείς θεσμός να το εξασφαλίσει στον δικαστή! Εγώ θα προσέθετα ότι: πότε δικαστής καταδικάστηκε στο λεγόμενο δικαστήριο κακοδικίας; ΠΟΤΕ; Πότε διατάχθηκε πειθαρχική δίωξη του ακι επιβλήθηκε καταδίκη του από αναφορά δικηγόρου; Να θυμίσω ότι στο λεγόμενο δικαστήριο κακοδικίας δεν καταδέχονται οι εναγόμενοι δικαστές να παρασταθούν γνωρίζοντας εκ των προτέρων την έκβαση της δίκης! Τέλος, να θυμίσουμε τους Τερτσέτη και Πολυζωίδη, Χρ. Σαρτζετάκη, Π. Δελαπόρτα, Δημ. Τσεβά, Παν. Δημόπουλο; Μάλλον δεν χρειάζεται.
Δικαστής γίνεται αυτός που το έχει μεράκι και πάθος, κι όχι αυτός που σκοπεύει να λύσει τα οικονομικά προβλήματα του λόγω της ανεργίας της χώρας [όχι μόνο στον κλάδο των αποφοίτων της Νομικής Σχολής]. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...