Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Δόλια περιέλευση σε αδυναμία πληρωμής δανείου. Υπέρογκες καταναλωτικές δαπάνες.

Περίληψη.  Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα. Άσκηση έφεσης από τους αιτούντες συζύγους κατά της απόφασης με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις τους λόγω περιέλευσης των αιτούντων από δολιότητα σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των οφειλών τους. Ο οφειλέτης ενεργεί δολίως όταν με τη συμπεριφορά του επιδιώκει την αδυναμία των πληρωμών του ή προβλέπει ότι οδηγείται σε αδυναμία πληρωμών και δεν αλλάζει συμπεριφορά αποδεχόμενος το αποτέλεσμα αυτό. Περίπτωση ενδεχόμενου δόλου. Οι αιτούντες - εκκαλούντες προέβλεψαν ότι θα οδηγηθούν με αυξημένη πιθανότητα σε κατάσταση αδυναμίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους προς τις τράπεζας και παρά ταύτα αποδέχθηκαν το αποτέλεσμα αυτό, αψηφώντας τις συνέπειες. Απορρίπτει την έφεση. 
  
                                         
                                                        
Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσ/ κης 26/ 2016.

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τον Δικαστή Ιωάννη Πάλλα, ο οποίος ορίστηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. 

Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτούντες σύζυγοι και ήδη εκκαλούντες με τις με αριθμούς κατάθεσης 7.095/2012 και 7.232/2012 αιτήσεις τους ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, επικαλούμενοι έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους στις πιστώτριες τράπεζες, που αναφέρονται στην περιεχόμενες στις αιτήσεις αναλυτικές καταστάσεις, ζήτησαν τη ρύθμιση των χρεών τους προς αυτές κατά τις διατάξεις του ν. 3.869/2010, με την εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας, ιδιοκτησίας της αιτούσας, σύμφωνα με το σχέδιο διευθέτησης που υπέβαλαν και αφού ληφθούν υπόψη η περιουσιακή και οικογενειακή τους κατάσταση, με σκοπό την μερική απαλλαγή τους απ’ αυτά. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ’ αριθ. 417/2014 απόφασή του, που δημοσιεύθηκε στις 20-1-2014, αφού συνεκδίκασε τις αιτήσεις, τις έκρινε ορισμένες, παραδεκτές και νόμιμες (άρθρα 1. 4, 5, 6 παρ. 3, 8 και 9 ν. 3869/2010) και εν συνεχεία τις απέρριψε ως ουσία αβάσιμες, διότι έκρινε ότι οι αιτούντες περιήλθαν από δολιότητα σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών τους οφειλών προς τις πιστώτριες τράπεζες, κατά παραδοχή της σχετικής ένστασης της καθ’ ης η αίτηση ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «...» και ήδη τέταρτης εφεσίβλητης ως ουσία βάσιμης. Κατά της απόφασης αυτής παράπονούνται οι εκκαλούντες με την υπό κρίση έφεσή τους για λόγους, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητούν να γίνει δεκτή η έφεσή τους και να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, ώστε οι αιτήσεις τους να γίνουν δεκτές ως ουσία βάσιμες.

Σύμφωνα με τη διατύπωση του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν. 3869/2010, η μόνιμη αδυναμία του οφειλέτη να εκπληρώσει τις ληξιπρόθεσμες χρηματικές οφειλές του, δεν πρέπει να αποδίδεται σε δόλο. Η ύπαρξη δόλου εκτιμάται με βάση τις συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης και με την απόδειξη βαρύνεται ο πιστωτής (εδ. β` της παρ. 1 άρθρο 1 ν. 3869/2010). Η έννοια του δόλου κατευθύνεται στην πρόκληση της μόνιμης αδυναμίας. Ως δόλος νοείται η γνώση και η επιθυμία παραγωγής ενός παρανόμου συνήθως αποτελέσματος (άμεσος δόλος). Ο δόλος δύναται ωστόσο να είναι και ενδεχόμενος, όταν ο πράττων προβλέπει το παράνομο αποτέλεσμα ως ενδεχόμενο και παρά ταυτα το αποδέχεται. Κατά την ορθότερη άποψη που ακολουθείται από αξιόλογη μερίδα της νομολογίας και την οποία ασπάζεται και το παρόν Δικαστήριο, ο οφειλέτης ενεργεί δολίως, όταν με τις πράξεις ή παραλείψεις του επιδιώκει την αδυναμία των πληρωμών ή προβλέπει ότι οδηγείται σε αδυναμία πληρωμών και δεν αλλάζει συμπεριφορά αποδεχόμενος το αποτέλεσμα αυτό. Ειδικότερα πρόκειται για τον οφειλέτη εκείνο, ο οποίος καρπούται οφέλη από την υπερχρέωσή του με την απόκτηση κινητών ή ακινήτων, πλην όμως είτε γνωρίζει κατά την ανάληψη των χρεών ότι είναι αμφίβολη η εξυπηρέτησή τους ενόψει των εισοδημάτων του και των εν γένει αναγκών του είτε από δική του υπαιτιότητα βρέθηκε μεταγενέστερα (μετά την ανάληψη των χρεών) σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην πρόκληση της μόνιμης αδυναμίας πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών χρεών του. Περίπτωση ενδεχομένου δόλου συντρέχει όταν ο οφειλέτης συμφωνεί με ικανό αριθμό πιστωτικών ιδρυμάτων την απόλαυση μεγάλου αριθμού τραπεζικών προϊόντων γνωρίζοντας ότι ο υπερδανεισμός του σε συνδυασμό με το περιορισμένο και αμετάβλητο του εισοδήματός του θα τον οδηγούσε σε κατασταση αδυναμίας πληρωμών και παρά τούτα αποδέχθηκε το αποτέλεσμα αυτό (βλ. Αθ. Κρητικό, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, έκδ- 3η, 2014, υπό το άρθρο 1, αριθ. 31,32, 35, 36, 37, 38, σελ. 46-51). Περαιτέρω δόλια αδυναμία πληρωμών συντρέχει και όταν ο οφειλέτης εν γνώσει του χειροτερεύει την οικονομική του θέση με τρόπο που δεν συνάδει με την περιουσία του, το εισόδημά του και την γενικότερη θέση του, ειδικότερα δε όταν ο τελευταίος δεν φροντίζει για την διατήρηση του ενεργητικού της περιουσίας του και τη σωστή διαχείρισή του ή όταν προβαίνει σε κατασπατάληση εισοδήματος ή περιουσιακών στοιχείων [π.χ. χάνει περιουσία σε τυχερά παιχνίδια και σε χαρτοπαιξία (βλ. ΕιρΘεσ. 6546/2011) ή κάνει άσωτη ζωή (βλ. ΑΘ Gottingen ZinsO 2010, σελ. 1012], με αποτέλεσμα να μειώνει την υπάρχουσα δυνητική ροή ρευστότητας που διαθέτει (βλ. Βενιέρη - Καλτσά, Εφαρμογή του ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, 2η έκδοση, σελ. 98- 100). Ο ισχυρισμός της ύπαρξης δόλιας αδυναμίας πληρωμών προτείνεται κατ’ ένσταση κατ’ άρθρο 262 του ΚΠολΔ από έναν τουλάχιστον από τους πιστωτές του οφειλέτη, ο οποίος πρέπει να παραθέσει τα πραγματικά περιστατικά και τους ισχυρισμούς, που κατατείνουν να χαρακτηρίσουν ως δόλια την αδυναμία πληρωμών εκ μέρους του οφειλέτη (βλ. Βενιέρη - Καλτσά, ο.π., σελ. 102).

Με τον πρώτο λόγο της έφεσής τους οι εκκαλούντες υποστηρίζουν ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εσφαλμένα παρά το νόμο δεν απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας την ένσταση της δόλιας περιέλευσής τους σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών, που προέβαλε η τέταρτη των εφεσίβλητων, διότι πέραν της επίκλησης ορισμένων ενδεικτικών εξεζητημένων καταναλωτικών δαπανών, στις οποίες προέβη ο πρώτος εκκαλών, η τελευταία δεν ανέφερε συγκεκριμένες κινήσεις απόκρυψης ή μείωσης της πραγματικής οικονομικής τους κατάστασης με στόχο την παραπλάνηση των πιστωτριών τραπεζών, προκειμένου να συνεχίσουν να τους δανειοδοτούν. Ωστόσο η προβληθείσα ένσταση περιέλευσης των αιτούντων σε κατάσταση δόλιας αδυναμίας πληρωμής των χρηματικών τους οφειλών μετά την ανάληψη των δανειακών τους υποχρεώσεων είναι αρκούντως ορισμένη και νόμιμη, καθόσον για την θεμελίωσή της αναφέρονται τα αναγκαία πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται στη μείζονα σκέψη και συγκεκριμένα ότι, μολονότι οι αιτούντες ανέλαβαν πολλές δανειακές υποχρεώσεις προς τις πιστώτριες τράπεζες, οι περισσότερες από τις οποίες με πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια, οι ίδιοι δεν φρόντισαν για τη διατήρηση και τη σωστή διαχείριση του ενεργητικού και των εισοδημάτων τους, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους, αλλά αντίθετα επιδίωκαν επίπεδο διαβίωσης ανώτερο από αυτό που τους επέτρεπαν τα εισοδήματά τους, υπερβαίνοντας το μέτρο και τη σύνεση του μέσου καταναλωτή και συγκεκριμένα προέβησαν σε δαπανηρές αγορές ειδών πολυτελείας από γνωστές εμπορικές εταιρίες για την ικανοποίηση των καταναλωτικών τους αναγκών, οι οποίες παρατίθενται αναλυτικά (κατά ημερομηνία αγοράς, χρηματικό ποσό που δαπανήθηκε και εμπορική εταιρία), με αποτέλεσμα την χειροτέρευση της οικονομικής τους κατάστασης και την συνακόλουθη αδυναμία επαρκούς εξυπηρέτησης των χρεών τους. Αντίθετα για την πληρότητα της ένστασης δεν είναι αναγκαίο να αναφερθούν και συγκεκριμένες ενέργειες των αιτούντων με στόχο την απόκρυψη της πραγματικής οικονομικής τους κατάστασης, την παραπλάνηση των πιστωτών και την εξακολούθηση της δανειοδότησής τους, όπως αβάσιμα υποστηρίζουν οι εκκαλούντες. Επομένως το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο έκρινε την σχετική ένσταση ορισμένη και νόμιμη, ορθά το νόμο εφάρμοσε και ερμήνευσε και ο σχετικός λόγος έφεσης πρέπει να απορριφθει ως μη νόμιμος.

Από την επανεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και συγκεκριμένα από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρας απόδειξης, η οποία εξετάστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιλαμβάνεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης (οι πιστώτριες τράπεζες, που παρέστησαν στο δίκη ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, δεν εξέτασαν μάρτυρες), σε συνδυασμό με το περιεχόμενο όλων των εγγράφων, που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι αιτούντες και ήδη εκκαλούντες είναι σύζυγοι ηλικίας 60 ετών ο αιτών και 62 ετών η αιτούσα και έχουν δυο ενήλικα τέκνα. Ο αιτών εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος στην εταιρία ... με καθαρές μηνιαίες αποδοχές 1.287,41 ευρώ. Τον μήνα Νοέμβριο του έτους 2013 ο ίδιος υπέβαλε αίτηση συνταξιοδότησης και λαμβάνει σύνταξη από το ΙΚΑ ποσού 1.156,00 ευρώ. Η αιτούσα εργαζόταν ως ιδιωτική υπάλληλος στην εταιρία ... και από το έτος 2008 είναι συνταξιούχος του ΙΚΑ, λαμβάνοντας κύρια και επικουρική σύνταξη, που ανερχόταν στο ποσό των 1400,00 ευρώ και πλέον μετά από τις επελθούσες περικοπές στις συντάξεις στο ποσό των 1297,00 ευρώ. Σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της αίτησης οι αιτούντες ανέλαβαν τα παρακάτω αναφερόμενα χρέη προς τις πιστώτριες τράπεζες, τα οποία θεωρούνται, κατά πλάσμα του νόμου, ληξιπρόθεσμα με την κοινοποίηση της αίτησης και υπολογίζονται με την τρέχουσα αξία τους κατά τον χρόνο κοινοποίησης της αίτησης, με εξαίρεση τα παρακάτω αναφερόμενα εμπραγμάτως ασφαλισμένα δάνεια, ο εκτοκισμός των οποίων συνεχίζεται με το επιτόκιο ενήμερης οφειλής μέχρι τον χρόνο έκδοσης της εκκαλουμένης και ειδικότερα: Α) Ο αιτών οφείλει: 1) Στην πρώτη πιστώτρια «...»: α) από την υπ’ αριθ. .... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 12.112,09 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-5-2012, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 17.853,96 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-5- 2012, γ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 5.241,42 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-5-2012., 2) Στην δεύτερη πιστώτρια «...», καθολική διάδοχος της οποίας είναι η «...»: α) από την υπ’ αριθ. .......... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 67.989,67 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6- 2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, β) από την υπ’ αριθ. ..... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 43.971,27 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, γ) από την υπ’ αριθ. ............. σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 201.482,47 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, δ) από την υπ’ αριθ. ..... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 39.722,33 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, ε) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 8.709,16 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, στ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 47.911,85 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, ζ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 69.626,08 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, η) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 252.066,76 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, θ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 23.666,98 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, ι) από την υπ’ αριθ, ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 6.098,05 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6- 2012. 3) Στην τρίτη πιστώτρια «...« από σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 1.179,54 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 2-2-2011. 4) Στην τέταρτη πιστώτρια «...», καθολική διάδοχος της οποίας είναι η «..»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 443,80 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 15-2- 2012, β) από σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 12.012,28 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 15-2-2012, γ) από σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 3.358,57 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 15-2-2012. 5) Στην πέμπτη πιστώτρια «...», ειδική διάδοχος της οποίας είναι η «...»: α) από την υπ’ αρι8. ... σύμβαση προσωπικής κάρτας το ποσό των 3.661,05 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-5-2012, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 38.593,09 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-5-2012. 6) Στην έκτη πιστώτρια «...»: α) από την υπ’ αριθ. .. σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 1.250,00 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 4.325,00 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, γ) από την υπ’ αριθ. ...σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 5203,00 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, δ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 8.036,00 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 19-6-2012, ε) από την υπ’ αριθ. ιάδοχος της οποίας είναι η «....................»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 7.539,37 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 17-2-2012 και β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 12.961,57 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 17-2-2012. 8) Στην όγδοη πιστώτρια «...........», καθολική διάδοχος της οποίας είναι η «...»: α) από την υπ’ αριθ. .. σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 16.636,74 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 16-1-2012, β) από την υπ’ αριθ. .... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 16.132,15 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 16-1-2012. 9) Στην ένατη πιστώτρια «...»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 36.146,92 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-1-2011, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 16.495,83 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-1-2011, γ) από την υπ’ αριθ. ...σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 291,80 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-1-2011. Οι οφειλές του αιτούντος προς τις πιστώτριες τράπεζες ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 992.137,80 ευρώ. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η αιτούσα οφείλει: 1) Στην πρώτη πιστώτρια «...»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 9.671,34 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 21-5- 2012, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 15.307,05 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 21-5-2012. 2) Στη δεύτερη πιστώτρια «...», καθολική διάδοχος της οποίας είναι η «...»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 71.020.16 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5-2012, β) από την υπ’ αριθ. ...σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 14.132,55 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5-2012, γ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 43.966,02 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, δ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 201.453,02 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, ε) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 39.714,39 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5- 2012, στ) από την υπ’ αριθ. ...σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 8.706,59 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5-2012, ζ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 47.902,29 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5- 2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, η) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των, 252.044,66 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5-2012, υπό την ιδιότητα του εγγυητή, θ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 4.980,90 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5-2012, ι) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 3.608,04 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 18-5-2012. Οι υπό στοιχ. α`, β`, γ`, δ` και η` απαιτήσεις της πιστώτριας τράπεζας είναι ασφαλισμένες με προσημείωση υποθήκης επί της κύριας κατοικίας της αιτούσας. 3) Στην τρίτη πιστώτρια «...»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 3.448,42 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 21-5-2012, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 3.042,81 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 15-2-2012, γ) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 1.155,59 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 15-2-2012. 4) Στην τέταρτη πιστώτρια «...»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 6.115,80 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 20-2-2012, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 4129,89 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 15-2-2012. 5) Στην πέμπτη πιστώτρια «...», ειδική διάδοχος της οποίας είναι «...»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση προσωπικού δανείου το ποσό των 10.658,28 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 21-5-2012, β) από την υπ’ αριθ. .... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 17.781,59 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-5- 2012. 6) Στην έκτη πιστώτρια «.....»: α) από την υπ’ αριθ. .. σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 5.629,00 ευρώ μαζί με τους τόκους έξοδα μέχρι τις 23-5-2012, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 5469,00 ευρώ μαζί με τους τόκους έξοδα μέχρι τις 23-5-2012. 7) Στην έβδομη πιστώτρια «...», ειδική διάδοχος της οποίας είναι η «...»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 14.076,65 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 17-2- 2012 και β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πίστωσης το ποσό των 7.502,64 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 17-2-2012. 8) Στην όγδοη πιστώτρια «..», καθολική διάδοχος της οποίας είναι η «...»: α) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 10.038,33 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 14-2-2012, β) από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 6.659,13 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 17-2- 2012. 9) Στην ένατη πιστώτρια «...» από την υπ’ αριθ. .. σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 5.345,32 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 30-5- 2012. 10) Στη δέκατη πιστώτρια «...» από την υπ’ αριθ. ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας το ποσό των 8.077,15 ευρώ μαζί με τους τόκους και έξοδα μέχρι τις 28-2-2012. Οι οφειλές της απούσας προς τις πιστώτριες τράπεζες ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 816.007,69 ευρώ. Σημειωτέον ότι ή ένταξη της εγγύησης ως χρέους στη διαδικασία του ν.3869/2010 είναι απαραίτητη τόσο για την προστασία των πιστωτών όσο και των οφειλετών στα πλαίσια της συλλογικής διευθέτησης της κατάστασης του τελευταίου, καθόσον αν ο οφειλέτης - εγγυητής δεν εντάξει και αυτήν την απαίτηση στη διαδικασία και ο πρωτοφειλέτης κάποια στιγμή σταματήσει την ικανοποίηση του πιστωτή, ο τελευταίος θα κινήσει τη διαδικασία ικανοποίησής του κατά του εγγυητή, χωρίς ο τελευταίος να μπορεί να εντάξει πλέον την εγγύηση σε κάποια διαδικασία (βλ. ΜονΠρΚαβ. 563/2013, ΝοΒ 2014, 1623). Πέραν τούτου η αιτούσα είναι αποκλειστική κυρία ενός διαμερίσματος, εμβαδού 63,52 τ.μ., που βρίσκεται στο δεύτερο όροφο οικοδομής σνεγερθείσας επί του Ο.Τ. 200 στο Λιτόχωρο Πιερίας, αντικειμενικής αξίας 34.406,00 ευρώ και ενός αγρού εμβαδου 9.522,00 τ.μ, που βρίσκεται στη θέση «ΚΛΗΡΟΙ» στην περιοχή Βρόντους Δίου Πιερίας. Παράλληλα είναι κυρία δύο ΙΧΕ αυτοκινήτων, ενός FIAT AUTO SPA και ενός SEAT IBIZA, έτους κυκλοφορίας 1998 και 2002, αντίστοιχα και 231 μετοχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Ο απών τυγχάνει κύριος 231 μετοχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία. Από τις φορολογικές δηλώσεις των αιτουντων προέκυψε ότι το έτος 2011 τα εισοδήμστά τους ανέρχονταν στο ποσό των 45.000,00 ευρώ, ενώ το έτος 2014 ανέρχονταν στο ποσό των 34,000,00 ευρώ περίπου από τις συντάξεις που οι ίδιοι λαμβάνουν {βλ. τις εκκαθαριστικές δηλώσεις φόρου εισοδήματος των αιτουντων). Με βάση τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά αποδείχθηκε ότι οι αιτούντες προέβησαν αλόγιστα και χωρίς επιμέλεια και σύνεση σε διαρκείς λήψεις δανείων και πιστωτικών καρτών, αφού ανέλαβαν συνολικά 58 δανειακά προϊόντα (πολυάριθμες πιστωτικές κάρτες, καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια) από τις ανωτέρω πιστώτριες τράπεζες και συγκεκριμένα 32 δανειακά προϊόντα ο αιτών και 26 δανειακά προϊόντα η αιτούσα, δημιουργώντας μη αμφισβητούμενες ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τελευταίες, συνολικού ύψους 992.137,80 ευρώ: ο αιτών και 816.007,69 ευρώ η αιτούσα. Παράλληλα οι ίδιοι δεν φρόντισαν για την διατήρηση του ενεργητικού και τη σωστή διαχείριση των εισοδημάτων τους, τα οποία επαρκούσαν για την κάλυψη των δανειακών τους υποχρεώσεων, αλλά αντίθετα χειροτέρευσαν εν γνώσει τους την οικονομική τους κατάσταση και ανάλωσαν άσκοπα σημαντικά χρηματικά ποσά για αγορές ειδών πολυτελείας και όχι πρώτης ανάγκης, υπερβαίνοντας το μέτρο και τη σύνεση του μέσου καταναλωτή. Συγκεκριμένα από τα αντίγραφα των μηνιαίων λογαριασμών κίνησης των πιστωτικών καρτών και συγκεκριμένα των υπ’ αριθ. ... και ... λογαριασμών, που τηρήθηκαν στα πλαίσια των συμβάσεων πιστωτικών καρτών, τις οποίες χορήγησε στον αιτούντα η πιστώτρια τράπεζα «...», προκύπτει ότι οι τελευταίοι κατά τα έτη 2004-2008, χρησιμοποιώντας τις ανωτέρω πιστωτικές κάρτες, προέβησαν σε αγορές προϊόντων: 1) από τον γνωστό οίκο μόδας ... ο οποίος εμπορεύεται πολυτελή είδη ρουχισμού, υπόδησης και αξεσουάρ, δαπανώντας στις 28-11-2008 το ποσό των 210,00 ευρώ και στις 3-1-2008 το ποσό των 230,00 ευρώ, 2) από την γνωστή επιχείρηση .., η οποία εμπορεύεται πολυτελή κοσμήματα και αξεσουάρ, δαπανώντας στις 24-5-2005 το ποσό των 630,00 ευρώ, 3) από την γνωστή επιχείρηση .., η οποία εμπορεύεται πολυτελή είδη ρουχισμού, παπούτσια, τσάντες και αξεσουάρ, δαπανώντας στις 14-6-2005 το ποσό των 333,00 ευρώ, 4) από τον γνωστό οίκο .., ο οποίος εμπορεύεται πολυτελή κοσμήματα, ρολόγια, τσάντες και αξεσουάρ, δαπανώντας στις 1-2-2008 το ποσό των 345,00 ευρώ, 5) από τη γνωστή εταιρία .., που εμπορεύεται επώνυμα είδη ανδρικού και γυναικείου ρουχισμού, δαπανώντας στις 10-12- 2007 το ποσό των 1.401,50 ευρώ, 6) από την γνωστή εταιρία .., δαπανώντας την 1-3-2005 το ποσό των 500,00 ευρώ και στις 5-4-2005 το ποσό των 183,33 ευρώ, ως πρώτη από έξι δόσεις συνολικού ύψους 1099,98 ευρώ, 7) από το κοσμηματοπωλείο .., δαπανώντας στις 27-1-2006 το ποσό των 340,00 ευρώ και στις 12-5-2006 το ποσό των 600,00 ευρώ, 8) από το κοσμηματοπωλείο ...δαπανώντας στις 13-11-2006 το ποσό των 1090,00 ευρώ. Πέραν τούτου οι ίδιοι δαπάνησαν: α) για ταξίδια στο γνωστό γραφείο ταξιδίων .., που ειδικεύεται σε οργάνωση ταξιδίων στην Αφρική και την Ασία, στις 27-8-2004 το ποσό των 647,43 ευρώ (ως δεύτερη από τρεις δόσεις συνολικού ύψους 1942,29 ευρώ), στις 15-3-2005 το ποσό των 1.190,00 ευρώ (ως πρώτη από τρεις δόσεις συνολικού ύψους 3570,00 ευρώ) και εττις 5-1-2007 το ποσό των 136,66 ευρώ (ως δεύτερη από τρεις δόσεις συνολικού ύψους 409,98 ευρώ), β) στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ στις 22-10-2007 το ποσό των 2.537,00 ευρώ, στις 2-11-2007 το ποσό των 871,20 ευρώ και στις 2-12-2007 το ποσό των 155,20 ευρώ, γ) για αγορές από τα καταστήματα αφορολογήτων ειδών στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, στο Μπανγκόγκ της Ταϊλάνδης και στα αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» των Αθηνών το συνολικό ποσό των 797,42 ευρώ, δ) για αγορές από εμπορικό κέντρο και κοσμηματοπωλείο της Αιγύπτου το ποσό των 352,05 ευρώ και για αγορές από τα καταστήματα αφορολογήτων ειδών της Αιγύπτου το ποσό των 217,93 ευρώ. Επιπροσθέτως δαπάνησαν αρκετές χιλιάδες ευρώ για αγορές ειδών και υλικών (όχι πρώτης ανάγκης) από τις ενδεικτικά αναφερόμενες εμπορικές επιχειρήσεις ...και ... (βλ. τις σελίδες 1- 114 των λογαριασμών κίνησης των πιστωτικών καρτών που προσκομίζει και επικαλείται η τέταρτη των εφεσίβλητων). Μετά ταύτα αποδείχθηκε ότι οι αιτούντες προέβησαν εν γνώσει τους σε μείωση της υπάρχουσας δυνητικής ροής ρευστότητας που διέθεταν και σε κατασπατάληση των εισοδημάτων τους για την ικανοποίηση των καταναλωτικών τους αναγκών με την αγορά ειδών πολυτελείας κατά τρόπο ασύμβατο με τα εισοδήματα, την περιουσία τους, την γενικότερη κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση και το καταναλωτικό προφίλ της εισοδηματικής τους κατηγορίας, διάγοντας πολυτελή βίο και εξασφαλίζοντας κατά πολύ ανώτερο επίπεδο διαβίωσης από αυτό που τους επέτρεπαν τα εισοδήματα τους, τα οποία ανέρχονταν (πριν τις περικοπές στη σύνταξη της αιτούσας και πριν την συνταξιοδότηση του αιτουντος) στο ποσό των 1,400,00 ευρώ μηνιαίως για τον καθένα τους και μετά από περικοπές στο ποσό των 1.297,00 ευρώ για την αιτούσα και στο ποσό των 1.156,00 ευρώ για τον αιτούντα, με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς τις πιστώτριες τράπεζες. Οι ίδιοι προέβλεψαν ότι θα οδηγηθούν με αυξημένη πιθανότητα σε κατάσταση αδυναμίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους προς τις τράπεζες και παρά ταυτα αποδέχθηκαν το αποτέλεσμα αυτό, αψηφώντας τις συνέπειες, η αδυναμία δε αυτή να ανταπεξέλθουν στον όγκο των ληξιπρόθεσμων χρεών που ανέλαβαν δεν συνδέεται αιτιωδώς με τις μεταγενέστερες περικοπές στα μηνιαία εισοδήματά τους, όπως αβάσιμα αυτοί ισχυρίζονται. Επομένως, εφόσον έλαβαν υπόψη τους το ενδεχόμενο της μη εξυπηρέτησης των χρεών τους και το αποδέχθηκαν, ενήργησαν δολίως, κατ’ άρθρο 1 παρ. 1 εδ. β` του ν. 3869/2010, κατά παραδοχή της σχετικής ένστασης της τέταρτης των εφεσίβλητων, αφού συνέβαλαν αποφασιστικά με την προαναφερόμενη επιγενόμενη, ήτοι μετά την ανάληψη των δανειακών τους υποχρεώσεων, συμπεριφορά τους στην πρόκληση της μόνιμης αδυναμίας πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών τους οφειλών. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω περιήλθαν δολίως σε αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους προς τις τράπεζες και συνεπώς δεν εμπίπτουν στην έννοια των έντιμων και καλόπιστων υπερχρεωμένων οφειλετών, οι οποίοι τυγχάνουν προστασίας από το ν. 3869/2010. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφασή του έκρινε ότι οι αιτούντες περιήλθαν δολίως σε αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών τους οφειλών, κατά παραδοχή της σχετικής ένστασης που προέβαλε νόμιμα η τέταρτη των εφεσίβλητων ως ουσία βάσιμης και απέρριψε τις κρινόμενες αιτήσεις ως ουσία αβάσιμες, ορθά το νόμο εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε, με συμπλήρωση της αιτιολογίας του από το παρόν Δικαστήριο, κατ’ άρθρο 534 του ΚΠολΔ και επομένως ο δεύτερος λόγος έφεσης, με τον οποίο οι εκκαλούντες υποστηρίζουν τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης, η έφεση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως ουσία αβάσιμη. Δικαστικά έξοδα δεν θα επιβληθούν, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 6 του ν. 3869/2010, η οποία τυγχάνει εφαρμογής και στη δευτεροβάθμια δίκη. Παράβολο ερημοδικίας για την ερημοδικασθείσες πέμπτη και έκτη των εφεσίβλητων δεν ορίζεται, διότι η παρούσα απόφαση δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας (άρθρ. 14 του ν. 3869/2010 εφαρμοζόμενο και στον δεύτερο βαθμό). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου κατάθεσης έφεσης ποσού 200,00 ευρώ, που κατατέθηκε από τους εκκαλούντες (υπ’ αριθ. 093559 και 093560 παράβολα ΤΑΧΔΙΚ και υπ’ αριθ. 2873127, 2873128, 2873129, 2873130 παράβολα του Δημοσίου), σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 4 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκωv. 
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και 
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ στην ουσία την κρινόμενη έφεση. 
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου κατάθεσης έφεσης (υπ’ αριθ. 093559 και 093560 παράβολα ΤΑΧΔΙΚ και υπ’ αριθ. 2873127, 2873128, 2873129 και 2873130 παράβολα του Δημοσίου) ποσού 200,00 ευρώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis