Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Αναψηλάφηση, ψευδορκία.

Περίληψη. Η αναγνώριση του ψεύδους της κατάθεσης ή της πλαστότητας εγγράφου με αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου ή με αναγνωριστική απόφαση πολιτικού δικαστηρίου, ως προϋποθέσεις της αναψηλάφησης. Η αναγνώριση μπορεί να αφορά και το εν μέρει ψευδές, εφόσον κλονίζει την εμπιστοσύνη για όλη την κατάθεση, στην οποία στηρίχθηκε η προσβαλλόμενη με αναψηλάφηση απόφαση. Το επιλαμβανόμενο της ψευδορκίας δικαστήριο περιορίζεται μόνο στην αναγνώριση του ψεύδους και όχι στην επίδραση που είχε η ψευδής κατάθεση στην έκβαση της δίκης. Και τούτο διότι το τελευταίο αποτελεί αντικείμενο του δικαστηρίου που θα δικάσει την αναψηλάφηση.
Διατάξεις: άρθρο 544 αρ. 6 ΚΠολΔ

Τριμελές Εφετείο Βορείου Αιγαίου 5/2016, ΕφΑΔ 2016.954.

Πρόεδρος: Κ. Μακρής, Προεδρεύων Εφέτης, Εισηγητής: Κ. Μακρής.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 544 αρ. 6 ΚΠολΔ «αναψηλάφηση επιτρέπεται μεταξύ άλλων, αν η προσβαλλομένη απόφαση στηρίζεται σε ψευδή κατάθεση μάρτυρα ή διαδίκου, σε ψευδή έκθεση ή κατάθεση πραγματογνώμονα, σε ψευδή όρκο διαδίκου ή σε πλαστά έγγραφα, εφόσον το ψεύδος ή η πλαστότητα αναγνωρίστηκαν με αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου και, αν πρόκειται για κατάθεση διαδίκου, και με δικαστική ομολογία του. Αν η άσκηση της ποινικής αγωγής ή η πρόοδος της ποινικής διαδικασίας είναι αδύνατη, η αναγνώριση γίνεται με απόφαση που εκδίδεται σε κύρια αγωγή, η οποία ασκείται μέσα σε έξι μήνες από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης και, αν η αδυναμία επήλθε κατόπιν, μέσα σε έξι μήνες από αυτήν». Κατά την έννοια της προαναφερόμενης διάταξης η αναγνώριση του ψεύδους, είτε με αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου, είτε με αναγνωριστική απόφαση πολιτικού δικαστηρίου, δεν είναι ανάγκη να αφορά ολόκληρο το περιεχόμενο της μαρτυρικής κατάθεσης, γιατί και το εν μέρει ψευδές αυτής κλονίζει την εμπιστοσύνη για όλη την κατάθεση στην οποία στηρίχθηκε η προσβαλλόμενη, με αναψηλάφηση, απόφαση. Ο λόγος της ψευδούς κατάθεσης είναι αδιάφορος, αφού η διάταξη δεν διαλαμβάνει διακρίσεις, ενώ, εξάλλου δεν έχει σημασία, αν η κατάθεση έγινε ενώπιον δικαστηρίου ή εκτός δίκης, εφόσον τούτο επιτρέπεται από το νόμο, ούτε αν εκτιμήθηκε προς άμεση ή έμμεση απόδειξη.
Με τα δεδομένα αυτά, το επιλαμβανόμενο της ψευδορκίας δικαστήριο (ποινικό ή το δικάζον την κύρια πιο πάνω αναγνωριστική αγωγή) περιορίζεται στην αναγνώριση του ψεύδους της μαρτυρικής κατάθεσης, η οποία θεμελιώνει το δικαίωμα του διαδίκου που επιδίωκε την αναγνώριση της ψευδορκίας να ασκήσει στη συνέχεια αίτηση αναψηλάφησης και δεν επεκτείνει την έρευνά του στην επίδραση που είχε η ψευδής κατάθεση στην έκβαση της δίκης, αφού αυτό αποτελεί αντικείμενο έρευνας του μέλλοντος να δικάσει την αναψηλάφηση δικαστηρίου. Η αναγνώριση του ψεύδους απαιτείται να γίνει με αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου ή και με κύρια αγωγή, αν είναι αδύνατη η έναρξη ή η πρόοδος της ποινικής διαδικασίας, εκτός από άλλους λόγους, και λόγω θανάτου του ψευδώς καταθέσαντος μάρτυρα (βλ. αντί πολλών ΑΠ 42/2014, 1549/2014 ΕφΔωδ 200/2014).

Στην κρινόμενη από 15.3.2013 αίτηση αναψηλάφησης κατά της με αριθμό 318/2010 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, η αιτούσα εκθέτει ότι επί της από 4.5.2009 ανακοπής κατά της με αριθμό 15/2009 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, που άσκησε εναντίον της καθ ης εκδόθηκε η με αριθμό 17/2009 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, η οποία απέρριψε την ανακοπή. Ότι, κατά της απόφασης αυτής άσκησε έφεση η οποία απορρίφθηκε, κατ ουσίαν, με την προσβαλλόμενη απόφαση του Δικαστηρίου τούτου και ότι για να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό στηρίχθηκε προεχόντως στην ένορκη κατάθεση του μάρτυρα της καθής Κ. Χ., όπως αυτή περιέχεται στα ταυτάριθμα με την με αριθμό 17/2009 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του, γι αυτό και έκρινε ότι το Πρωτοβάθμιο αυτό Δικαστήριο ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις. Ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε, όπως προαναφέρθηκε, στην ψευδή κατάθεση του μάρτυρα, ενώπιον του ανωτέρω Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, το ψεύδος της οποίας αναγνωρίστηκε με την με αριθμό 390/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Χίου, με την οποία αυτός καταδικάστηκε για ψευδορκία μάρτυρα σε ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους και η οποία (απόφαση) κατέστη αμετάκλητη στις 26.1.2013. Με βάση το ιστορικό αυτό η αιτούσα ζητεί με τον μοναδικό λόγο που περιέχεται στο δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης αναψηλάφησης, την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης και την εκ νέου έρευνα της ουσίας της υπόθεσης, με σκοπό να γίνει δεκτή η έφεσή της κατά της προαναφερόμενης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, ως και κατ ουσίαν βάσιμη. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη αίτηση, αρμόδια εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 634 επ. ΚΠολΔ, κατά την οποία εκδικάστηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και είναι παραδεκτή, αφού: 1) ασκείται κατά οριστικής απόφασης που δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας η έφεση, 2) ασκείται από την εκκαλούσα της οποίας απερρίφθη η έφεση ως κατ ουσίαν αβάσιμη και ως εκ τούτου έχει έννομο συμφέρον για την άσκησή της, γιατί με αυτή επιδιώκει την κατ ουσίαν παραδοχή της έφεσής της και την εξαφάνιση της ανωτέρω πρωτοβάθμιας απόφασης, ώστε να γίνει δεκτή στο σύνολό της η προαναφερόμενη ανακοπή της και να ακυρωθεί η με αριθμό 15/2009 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, 3) ασκείται για λόγο από τους περιοριστικούς αναφερόμενους στο άρθρο 544 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα γιατί η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε σε ψευδή κατάθεση μάρτυρα, η οποία αναγνωρίστηκε αμετάκλητα με απόφαση ποινικού Δικαστηρίου και 4) ασκείται την 26.3.2013, ήτοι εντός του έτους, από τότε (26.1.2013) που η ανωτέρω ποινική απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Χίου κατέστη αμετάκλητη (αρθρ 545 §§ 3, 5 ΚΠολΔ). Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το νόμιμο και βάσιμο αυτής.

Από την εκτίμηση όλων, χωρίς εξαίρεση, των εγγράφων που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Η αιτούσα άσκησε κατά την καθ ης η αίτηση, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, την από 4.5.2009 ανακοπή του άρθρου 632 ΚΠολΔ, με την οποία ζήτησε να ακυρωθεί η με αριθμό 15/2009 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου. Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η με αριθμ. 17/2009 οριστική απόφαση του προαναφερόμενου Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή και επικυρώθηκε η προαναφερόμενη διαταγή πληρωμής. Κατ αυτής η ηττηθείσα αιτούσα άσκησε έφεση, η οποία απερρίφθη ως κατ ουσίαν αβάσιμη, με την προσβαλλόμενη απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, το οποίο, όσον αφορά τον πρώτο λόγο της ανακοπής που μεταξύ των άλλων λόγων ερευνήθηκε και απορρίφθηκε ως κατ ουσίαν αβάσιμος, δέχθηκε ειδικότερα τα ακόλουθα: «Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της ανακοπής η ανακόπτουσα ισχυρίζεται ότι στις 15.7.2008 κατήρτισε στη Χίο με την καθής σύμβαση πωλήσεως, δυνάμει της οποίας η δεύτερη ανάλαβε την υποχρέωση όπως πωλήσει, παραδώσει και εγκαταστήσει με δικό της εργατοτεχνικό προσωπικό, το ακίνητο της ανακόπτουσας που βρίσκεται στην περιοχή ... της Χίου, ενός μηχανήματος συγκροτήματος θερμικής αδρανοποίησης υποπροϊόντων σφαγείου που ανήκει στην κυριότητα της ανακόπτουσας, αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 762.497 ευρώ, το οποίο θα καταβάλλετο τμηματικά, κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στην ανακοπή. Ότι σε εκτέλεση της παραπάνω συμβάσεως η καθής πώλησε και εγκατέστησε στο ακίνητο της ανακόπτουσας το ανωτέρω συγκρότημα, η δε ανακόπτουσα εξόφλησε πλήρως το συμφωνηθέν τίμημα. Ότι πριν η ανακόπτουσα εξοφλήσει το ως άνω τίμημα, αυτή εξέδωσε σε διαταγή της καθής η ανακοπή τις τέσσερεις επίδικες επιταγές για να χρησιμεύσουν ως εγγύηση εξοφλήσεως του εν λόγω τιμήματος τις οποίες όμως κατά τη συμφωνία τους δεν παρέδωσε στην καθής, αλλά στα χέρια του πολ. Μηχανικού Β. Ρ., ο οποίος επέβλεπε την εγκατάσταση του εν λόγω συγκροτήματος, με την εντολή να τις παραδώσει ο ίδιος στην καθής η ανακοπή, μόνο σε περίπτωση που η συμφωνηθείσα τμηματική καταβολή του τιμήματος εκ μέρους της ανακόπτουσας δεν εξελισσόταν ομαλά.

Περαιτέρω δε η ανακόπτουσα εκθέτει ότι μολονότι αυτή εξόφλησε πλήρως και εμπροθέσμως το τίμημα που αφορούσε την παραπάνω σύμβαση, ο νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της καθής η ανακοπή, πήγε στις 11.11.2008 στο γραφείο του Β. Ρ. ο οποίος είχε στην κατοχή του τις παραπάνω επιταγές, και αφαίρεσε αυτές εν αγνοία του (Β. Ρ.) και ακολούθως με βάση αυτές εκδόθηκε με αίτηση της καθής η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής, παρόλο που αυτή εγνώριζε, ότι οι εν λόγω επιταγές δεν αντιπροσωπεύουν καμία πραγματική οφειλή της ανακόπτουσας προς την καθής, καθόσον αυτή εξόφλησε την ως άνω οφειλή της, και ούτε υπήρχαν άλλες συναλλαγές μεταξύ τους.

Σε σχέση με τον ως άνω λόγο ανακοπής από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα από την εκτίμηση των καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάστηκαν ενόρκως ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που περιλαμβάνονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως και από το σύνολο των εγγράφων που οι διάδικοι επικαλούνται και νομίμως προσκομίζουν αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει της από 15.7.2008 συμβάσεως πωλήσεως που καταρτίστηκε στη Χίο μεταξύ του νομίμου εκπροσώπου της ανακόπτουσας και του νομίμου εκπροσώπου της καθής η ανακοπή, η δεύτερη ανέλαβε την υποχρέωση, όπως πωλήσει και εγκαταστήσει σε ακίνητο της πρώτης που βρίσκεται στην περιοχή ... της Χίου, ενός συγκροτήματος θερμικής αδρανοποίησης υποπροϊόντων σφαγείου που βρίσκεται στην παραπάνω περιοχή ιδιοκτησίας της ανακόπτουσας αντί συμφωνηθέντος συνολικού τιμήματος 762.497 ευρώ. Σε εκτέλεση της παραπάνω συμβάσεως η καθής η ανακοπή, πώλησε και εγκατέστησε στο ως άνω ακίνητο της ανακόπτουσας το εν λόγω συγκρότημα, η δε ανακόπτουσα της κατέβαλε το τίμημα. Μετά την κατάρτιση της παραπάνω συμβάσεως, δυνάμει του από 15.9.2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων και νέα σύμβαση, δυνάμει της οποίας η καθής ανέλαβε την υποχρέωση όπως πωλήσει και τοποθετήσει τα κουφώματα στις εγκαταστάσεις του εν λόγω σφαγείου της ανακόπτουσας αντί συμφωνηθέντος τιμήματος μετά του ΦΠΑ 49.494 ευρώ (βλ. το υπ αριθμ. .../8.11.2008 τιμολόγιο αποστολής), ακόμη δε αυτή (καθής η ανακοπή) με δικό της εργατοτεχνικό προσωπικό προέβη κατόπιν συμφωνίας στην αποξήλωση της παλαιάς μεταλλικής οροφής του σφαγείου και στην επανακατασκευή αυτής με καινούρια υλικά, της αξίας τούτων ανερχομένης μαζί με το ΦΠΑ σε 66.524 ευρώ (βλ. το υπ αριθμ. .../9.12.2008 τιμολόγιο αποστολής). Το εν λόγω έργο εκτελέστηκε και παραδόθηκε προσηκόντως στην ανακόπτουσα, αυτή δε προς εξόφληση του ως άνω χρέους της εξέδωσε και παρέδωσε στην καθής η ανακοπή, δεκατρείς (13) επιταγές της ..., μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι επίδικες με αριθμ ..., ποσού 7.000 ευρώ, ... ποσού 8.000 ευρώ, ... ποσού 10.000 ευρώ και ... ποσού 10.000 ευρώ, με βάση τις οποίες εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής, διότι αυτές παρόλο του ότι εμφανίστηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, δεν πληρώθηκαν λόγω ανάκλησης με επαρκές υπόλοιπο.

Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, δεν αποδείχθηκε όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η ανακόπτουσα ότι οι επίδικες ως άνω επιταγές, αφορούν την από 15.7.2008 πρώτη σύμβαση πωλήσεως του ανωτέρω συγκροτήματος, αλλά αντιθέτως αυτές αποδείχθηκε ότι αφορούν τη δεύτερη ως άνω σύμβαση και ειδικότερα ότι αυτές δόθηκαν αντί καταβολής μέρους του τιμήματος για την πώληση και εγκατάσταση των κουφωμάτων στο σφαγείο της ανακόπτουσας εκ μέρους της καθής η ανακοπή. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο με την εκκαλούμενη απόφαση απέρριψε τον ως άνω λόγο ανακοπής, ως κατ ουσίαν αβάσιμο, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και γι αυτό πρέπει να απορριφθεί ο σχετικός λόγος εφέσεως με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και της ανωτέρω πρωτοβάθμιας απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, τις σκέψεις, το δικαστήριο τούτο για να αχθεί στην απορριπτική της έφεσης κρίση του, στήριξε μεταξύ άλλων αποδεικτικών μέσων στην ένορκη κατάθεση του μάρτυρα της καθής η ανακοπή Κ. Χ., η οποία αναγνωρίστηκε ως ψευδής με την με αριθμ. 390/2012 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Χίου και η οποία όπως προκύπτει από το περιεχόμενό της, που περιλαμβάνεται στα με αριθμό 17/2009 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, λήφθηκε κυρίως υπόψη για το συμπέρασμα της προσβαλλόμενης απόφασης του δικαστηρίου τούτου, περί του ότι οι ένδικες επιταγές με βάση τις οποίες εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής δεν αφορούσαν την συγκεκριμένη σύμβαση για την οποία η τελευταία είχε εξοφλήσει πλήρως προς την καθής η ανακοπή τις απορρέουσες από αυτή υποχρεώσεις της αλλά αυτές αφορούν την δεύτερη αναφερόμενη στην απόφαση σύμβαση και είχαν δοθεί αντί καταβολής μέρους του τιμήματος για την εκτέλεση της σύμβασης αυτής. Ενόψει, λοιπόν, όλων αυτών η κρινόμενη αίτηση αναψηλάφησης, πρέπει να γίνει δεκτή ως και κατ ουσίαν βάσιμη, να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να ερευνηθεί η υπόθεση κατ ουσίαν μέσα στα όρια που καθορίζονται από την αναψηλάφηση.

Η κρινόμενη έφεση κατά τις με αριθμ. ... οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 635 επ. ΚΠολΔ, έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις (αρθρ. 495, 511 επ., 518 ΚΠολΔ). Συνεπώς, αυτή είναι τυπικά παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί από το Δικαστήριο τούτο ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (αρθρ. 522, 533 παρ.1 ΚΠολΔ).

Η ανακόπτουσα και τώρα εκκαλούσα με την από 4.5.2009 ανακοπή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, ζήτησε για τους λόγους που αναφέρονται σ αυτή, να ακυρωθεί η με αριθμ. 15/2009 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφασή του απέρριψε την ανακοπή. Κατ αυτής παραπονείται η ανακόπτουσα, με τους λόγους της κρινόμενης έφεσής της, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση, ώστε να γίνει δεκτή η ανακοπή της και να ακυρωθεί η ανωτέρω προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της ανακοπής η ανακόπτουσα ισχυρίζεται ότι στις 15.7.2008 κατήρτισε στη Χίο με την καθής σύμβαση πωλήσεως, δυνάμει της οποίας η δεύτερη ανάλαβε την υποχρέωση όπως πωλήσει, παραδώσει και εγκαταστήσει με δικό της εργατοτεχνικό προσωπικό, το ακίνητο της ανακόπτουσας που βρίσκεται στην περιοχή ... της Χίου, ενός μηχανήματος συγκροτήματος θερμικής αδρανοποίησης υποπροϊόντων σφαγείου που ανήκει στην κυριότητα της ανακόπτουσας, αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 762.497 ευρώ, το οποίο θα καταβάλλετο τμηματικά, κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στην ανακοπή. Ότι σε εκτέλεση της παραπάνω συμβάσεως η καθής πώλησε και εγκατέστησε στο ακίνητο της ανακόπτουσας το ανωτέρω συγκρότημα, η δε ανακόπτουσα εξόφλησε πλήρως το συμφωνηθέν τίμημα. Ότι πριν η ανακόπτουσα εξοφλήσει το ως άνω τίμημα, αυτή εξέδωσε σε διαταγή της καθής η ανακοπή τις τέσσερεις επίδικες επιταγές για να χρησιμεύσουν ως εγγύηση εξοφλήσεως του εν λόγω τιμήματος τις οποίες όμως κατά τη συμφωνία τους δεν παρέδωσε στην καθής, αλλά στα χέρια του πολ. Μηχανικού Β. Ρ., ο οποίος επέβλεπε την εγκατάσταση του εν λόγω συγκροτήματος, με την εντολή να τις παραδώσει ο ίδιος στην καθής η ανακοπή, μόνο σε περίπτωση που η συμφωνηθείσα τμηματική καταβολή του τιμήματος εκ μέρους της ανακόπτουσας δεν εξελισσόταν ομαλά. Περαιτέρω δε η ανακόπτουσα εκθέτει ότι μολονότι αυτή εξόφλησε πλήρως και εμπροθέσμως το τίμημα που αφορούσε την παραπάνω σύμβαση, ο νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της καθής η ανακοπή, πήγε στις 11.11.2008 στο γραφείο του Β. Ρ. ο οποίος είχε στην κατοχή του τις παραπάνω επιταγές, και αφαίρεσε αυτές εν αγνοία του (Β. Ρ.) και ακολούθως με βάση αυτές εκδόθηκε με αίτηση της καθής η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής, παρόλο που αυτή εγνώριζε, ότι οι εν λόγω επιταγές δεν αντιπροσωπεύουν καμία πραγματική οφειλή της ανακόπτουσας προς την καθής, καθόσον αυτή εξόφλησε την ως άνω οφειλή της, και ούτε υπήρχαν άλλες συναλλαγές μεταξύ τους.
Σχετικά με τον λόγο αυτό της ανακοπής από την εκτίμηση των ένορκων καταθέσεων των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, όπως αυτές περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του και όλων, χωρίς εξαίρεση, των εγγράφων που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει η εκκαλούσα, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:
Κατόπιν αιτήσεως της καθής η ανακοπή μονοπρόσωπης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «... ΕΠΕ» με τον διακριτικό τίτλο «... ΕΠΕ» εκδόθηκε η ανακοπτόμενη με αριθ. 15/2009 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου, με την οποία υποχρεώθηκε η ανακόπτουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» με τον διακριτικό τίτλο «... ΑΕ» να καταβάλει στην καθής η ανακοπή το ποσό των 35.000 ευρώ ως κεφάλαιο πλέον τόκων και δικαστικών εξόδων, βάσει τεσσάρων δίγραμμων (με γενική διαγράμμιση) τραπεζικών επιταγών της ... με αρ. ..., ..., ... και ... ποσού 7.000, 8.000, 10.000 και 10.000 ευρώ αντίστοιχα, με ημερομηνία εκδόσεως την 31.1.09, που εξέδωσε η ανακόπτουσα στη Χίο εις διαταγή της καθής η ανακοπή σε χρέωση του υπ αρ. ... λογαριασμού της (ανακόπτουσας) στην ως άνω τράπεζα. Όλες τις παραπάνω επιταγές τις μεταβίβασε η καθής η ανακοπή δια λευκής οπισθογραφήσεως, στην Ά. Λ. κάτοικο ... η οποία με τη σειρά της, την μεν πρώτη και Τρίτη των ως άνω επιταγών, τις μεταβίβασε με οπισθογράφηση στην ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «... ΟΕ», οι οποίες εμφανίστηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα από τη νόμιμη κομίστρια την 5.2.09 προς πληρωμή στην ... Α.Ε. (...) αλλά δεν πληρώθηκαν λόγω ανάκλησης με επαρκές υπόλοιπο και σφραγίστηκαν, όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση της ως άνω Τράπεζας στο σώμα της επιταγής την 6.2.09, μετά από ρητή εξουσιοδότηση της Τράπεζας στην οποία τηρείται ο λογαριασμός της εκδότριας. Την δε δεύτερη ως άνω επιταγή η ως άνω Ά. Λ. την οπισθογράφησε στον Μ. Δ. (δεν προκύπτει ευκρινώς το όνομα στο σώμα της επιταγής) η οποία εμφανίστηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα την 9.2.09 προς πληρωμή στην ... Α.Ε. (υπ/μα ...) αλλά δεν πληρώθηκε λόγω ανάκλησης με επαρκές υπόλοιπο και σφραγίστηκε όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση της ως άνω Τράπεζας στο σώμα της επιταγής την 9.2.09, μετά από ρητή εξουσιοδότηση της Τράπεζας στην οποία τηρείται ο λογαριασμός της εκδότριας, ενώ και την τέταρτη επιταγή την εμφάνισε η νόμιμη κομίστρια εμπρόθεσμα και νομότυπα προς πληρωμή την 6.2.09 στην ... (υπ/μα ...) αλλά δεν πληρώθηκε λόγω ελλείψεως διαθεσίμων κεφαλαίων στον ως άνω λογαριασμό της εκδότριας και σφραγίστηκε όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση της ως άνω Τράπεζας στο σώμα της επιταγής την 6.2.09 μετά από ρητή, επίσης, εξουσιοδότηση της Τράπεζας στην οποία τηρείται ο λογαριασμός της εκδότριας. Όλες τις ως άνω επιταγές, αφού κατέβαλε το τίμημά τους στους ως άνω τελευταίους οπισθογράφους, τις ανέκτησε η καθής η ανακοπή και έγινε εκ νέου κομίστρια αυτών λόγω της εξ αναγωγής πληρωμής τους.
Περαιτέρω, από τα ίδια παραπάνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι με βάση την από 15.7.200 σύμβαση πώλησης που καταρτίστηκε στη Χίο μεταξύ του νόμιμου εκπροσώπου της ανακόπτουσας και του νόμιμου εκπροσώπου της καθής η ανακοπή, αυτή ανέλαβε την υποχρέωση όπως πωλήσει και εγκαταστήσει σε ακίνητο της πρώτης, που βρίσκεται στην περιοχή ... της Χίου, ενός συγκροτήματος θερμικής αδρανοποίησης υποπροϊόντων του σφαγείου που βρίσκεται στην παραπάνω περιοχή ιδιοκτησίας της ανακόπτουσας αντί συμφωνηθέντος συνολικού τιμήματος 762.497 ευρώ. Σε εκτέλεση της παραπάνω σύμβασης η καθής η ανακοπή, πώλησε και εγκατέστησε στο προαναφερόμενο ακίνητο της ανακόπτουσας το εν λόγω συγκρότημα, η τελευταία δε εξόφλησε πλήρως το συμφωνηθέν τίμημα. Κατά το χρονικό διάστημα πριν η ανακόπτουσα να εξοφλήσει τμηματικά, όπως είχε άλλωστε συμφωνήσει το προαναφερόμενο τίμημα, αυτή εξέδωσε σε διαταγή της καθής τις προαναφερόμενες τέσσερις επίδικες επιταγές για να χρησιμεύσουν ως εγγύηση εξόφλησης του εν λόγω τιμήματος, τις οποίες κατά την συμφωνία τους δεν παρέδωσε στην καθής, αλλά στα χέρια του πολιτικού μηχανικού Β. Ρ., ο οποίος επέβλεπε την εγκατάσταση του προαναφερόμενου συγκροτήματος, με την εντολή να τις παραδώσει ο ίδιος στην καθής, μόνο σε περίπτωση που η καθής συμφωνηθείσα τμηματική καταβολή του τιμήματος εκ μέρους της ανακόπτουσας δεν εξελισσόταν ομαλά. Περαιτέρω, και ενώ η ανακόπτουσα, όπως προαναφέρθηκε εξόφλησε πλήρως και εμπρόθεσμα το ανωτέρω τίμημα που αφορούσε την προαναφερόμενη σύμβαση, ο προαναφερόμενος πολιτικός μηχανικός δεν τις επέστρεψε ως όφειλε, στην ανακόπτουσα, αλλ αυτές περιήλθαν στην κατοχή της καθής η ανακοπή, η οποία γνώριζε ότι αυτές είχαν εκδοθεί για την προαναφερόμενη εγγυητική λειτουργία και παρά ταύτα και αντίθετα με τα συμφωνηθέντα τις κυκλοφόρησε, όπως προαναφέρθηκε και μετά την ανάκτησή τους και με βάση αυτές ζήτησε και εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής, γνωρίζοντας ότι οι επίδικες επιταγές δεν αντιπροσωπεύουν καμία πραγματική οφειλή της ανακόπτουσας προς αυτή, ούτε και υπήρχαν άλλες συναλλαγές μεταξύ τους, ούτε και εκδόθηκαν προκειμένου να εξοφληθεί οποιαδήποτε οφειλή, η οποία προέκυπτε, από το ιδιωτικό συμφωνητικό που καταρτίστηκε μεταξύ τους την 15.9.2008, δυνάμει του οποίου η καθής ανέλαβε την υποχρέωση, όπως πωλήσει και τοποθετήσει τα κουφώματα στις εγκαταστάσεις του προαναφερόμενου σφαγείου της ανακόπτουσας αντί συμφωνημένου τιμήματος μετά του ΦΠΑ 49.494 ευρώ, για το οποίο η καθής εξέδωσε το με αριθμό .../8.11.2008 τιμολόγιο με αναλυτική περιγραφή των κουφωμάτων, συνολικού ποσού 49.494 ευρώ, το οποίο εξόφλησε η ανακόπτουσα με τη με αριθμό .../2.12.2008 ισόποση δίγραμμη επιταγή της ... έκδοσή της σε διαταγή της καθής η ανακοπή, η οποία πληρώθηκε κανονικά και ως εκ τούτου οι τέσσερις επίδικες επιταγές δεν αφορούσαν στις εργασίες πώλησης και τοποθέτησης των κουφωμάτων σύμφωνα με την προαναφερόμενη σύμβαση.
Πλήρως, λοιπόν, αποδείχθηκε ότι οι επιταγές με βάση τις οποίες η καθής εξέδωσε την ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής δεν αντιπροσωπεύουν καμία πραγματική οφειλή της ανακόπτουσας προς την καθής η ανακοπή από οποιαδήποτε αιτία και συνεπώς ο πρώτος λόγος της ανακοπής πρέπει να γίνει δεκτός ως κατ ουσίαν βάσιμος και να ακυρωθεί κατά τα κατωτέρω αναφερόμενα η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής. Το Πρωτοβάθμιο, λοιπόν, Δικαστήριο που με την εκκαλούμενη απόφασή του απέρριψε τον λόγο αυτό της ανακοπής έσφαλε στην εκτίμηση των αποδείξεων κατά παραδοχή και του σχετικού βάσιμου λόγου της έφεσης.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει: 
1) να γίνει δεκτή η έφεση και ως κατ ουσίαν αβάσιμη, 
2) να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση στο σύνολό της και αναγκαίως και κατά την περί δικαστικών εξόδων διάταξή της, τα οποία θα καθοριστούν εξ υπαρχής, 
3) να κρατηθεί η υπόθεση από το δικαστήριο τούτο, ώστε να δικαστεί κατ ουσίαν και 
4) να γίνει δεκτή η ανακοπή ως κατ' ουσίαν βάσιμη και να ακυρωθεί η με αριθμό ... διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χίου. 
Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αιτούσας εκκαλούσας θα επιβληθούν στο σύνολό τους σε βάρος της καθής η αίτηση εφεσίβλητης λόγω της ήττας της (αρθρ. 183, 176, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό. [...]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...