Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Γρονθοκόπημα από δικαστικό υπάλληλο, προσβολή προσωπικότητας.

Εφετείο Αιγαίου (Τριμελές), 6/ 2017.
Αποτελούμενο από τους Δικαστές Σπυριδούλα Μακρή, Πρόεδρο Εφετών, Μαρία Αρχοντάκη, Εφέτη, Γεράσιμο Ανδρεόλα, Εισηγητή-Εφέτη. 

Περίληψη. Αδικοπραξία. Προσβολή της προσωπικότητας. Αγωγή χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Πρόκληση επικίνδυνης σωματικής βλάβης και εξύβριση της ενάγουσας από δικαστικό υπάλληλο, κατόπιν προηγούμενης εις βάρος του ανάρμοστης συμπεριφοράς, από την ενάγουσα. Ποινική καταδίκη του εναγόμενου και επιβολή εις βάρος του πειθαρχικού προστίμου. Κρίση του εφετείου περί συνυπαιτιότητας της ενάγουσας σε ποσοστό 20% στην επέλευση της ζημιογόνου πράξης, καθώς με την ανάρμοστη και προσβλητική συμπεριφορά της έφερε εκτός εαυτού τον εναγόμενο, καθυβρίζοντας τον αναίτια με ακατονόμαστες φράσεις, αντίθετα προς την προσβαλλόμενη απόφαση που είχε κρίνει ότι η ενάγουσα δεν βαρυνόταν με οικείο συντρέχον πταίσμα. Δέχεται την έφεση. Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Με την από 3.6.2011 (αρ. εκθ. κατ. .../20.6.2011) αγωγή, που απηύθυνε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου, η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη εξέθεσε ότι στις 7.7.2010 και περί ώρα 12:10 και ενώ βρισκόταν στους χώρους του Ειρηνοδικείου Ικαρίας για προσωπική της υπόθεση, δέχθηκε εντελώς απρόκλητα και αδικαιολόγητα επίθεση από τον εναγόμενο και ήδη εκκαλούντα, δικαστικό γραμματέα στο εν λόγω Ειρηνοδικείο, ο οποίος, αφού με μία δυνατή γροθιά την έριξε στο δάπεδο του γραφείου του, στη συνέχεια, εξυβρίζοντας την και παρά τις εκκλήσεις της ιδίας για βοήθεια, άρχισε να τη χτυπά με κλοτσιές στο σώμα και να την γρονθοκοπεί στο πρόσωπο, προκαλώντας της τις αναλυτικά περιγραφόμενες στην ένδικη αγωγή σοβαρές σωματικές βλάβες. Με βάση τα περιστατικά αυτά η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη, επικαλούμενη εξ αιτίας της συμπεριφοράς αυτής του εναγομένου, προσβολή της υγείας και της προσωπικότητας της, ζήτησε να αρθεί αυτή η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, να υποχρεωθεί αυτός (εναγόμενος και ήδη εκκαλών) να της καταβάλει, ως αποζημίωση, προς αποκατάσταση της ηθικής της βλάβης, το ποσό των 90.000 €, αφαιρουμένου του ποσού των 44 €, το οποίο επιφυλάχθηκε να ζητήσει από το ποινικό δικαστήριο, στο οποίο θα παρασταθεί, ως πολιτική αγωγή, για την ηθική βλάβη, που είχε υποστεί, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της ένδικης αγωγής μέχρι την πλήρη εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς την καταψηφιστική της διάταξη, να απειλήθεί σε βάρος του εναγομένου χρηματική ποινή ύψους 1.500 €, αλλά και προσωπική κράτηση διάρκειας τριών (3) μηνών για κάθε παραβίαση της απόφασης που θα εκδοθεί, να διαταχθεί, ως μέσο εκτέλεσης αυτής, προσωπική κράτηση του εναγομένου, διάρκειας ενός (1) έτους, καθώς και να καταδικαστεί ο τελευταίος στη δικαστική της δαπάνη. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων, με την εκκαλούμενη απόφαση του, αφού εκρινε οτι η αγωγή αυτή είναι παραδεκτή και νόμιμη, πλην του αιτήματος της περί παραλειψεως κάθε μελλοντικής προσβολής με απειλή σε βάρος του εναγομένου χρηματικής ποινής και προσωπικής κρατήσεως για την περίπτωση μη συμμορφώσεως του προς την υποχρέωση αυτή, το οποίο απορρίφθηκε ως μη νόμιμο, αφού στην αγωγή δεν γίνεται επίκληση πραγματικών περιστατικών, από τα οποία να προκύπτει η ύπαρξη βάσιμης απειλής και πραγματικού κινδύνου επικείμενης προσβολής της προσωπικότητας της προσβληθείσας (ενάγουσας), την δέχθηκε εν μέρει ως κατ` ουσία βάσιμη και υποχρέωσε τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα προς αποκατάσταση της ηθικής της βλάβης, το ποσό των έξι χιλιάδων (6.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της κρινόμενης αγωγής μέχρι την ολοσχερή εξόφληση. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο εκκαλών (εναγόμενος) για τους περιεχόμενους σ` αυτήν λόγους, που ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί την εξαφάνισή της, ώστε ακολούθως να απορριφθεί η αγωγή στο σύνολό της.

Σύμφωνα με το άρθρο 57 ΑΚ όποιος προσβάλλεται στην προσωπικότητα του παράνομα, έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Αξίωση αποζημίωσης, σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται. Από την διάταξη αυτή και του άρθρου 58, σε συνδυασμό με το άρθρο 914 ΑΚ προκύπτει ότι επί της προσβολής αυτής, ο νόμος καθιερώνει αντικειμενική ευθύνη του προσβάλλοντος, μόνο ως προς την αξίωση για την άρση της προσβολής, ενώ για την αξίωση αποζημιώσεως απαιτεί και το στοιχείο της υπαιτιότητας. Από αυτό ακολουθεί ότι με την εν συνεχεία διάταξη του άρθρου 59 ΑΚ κατά την οποία «στις περιπτώσεις των δύο προηγούμενων άρθρων το δικαστήριο με την απόφαση του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί. Η ικανοποίηση για την ηθική βλάβη παρέχεται μόνον όταν συντρέχει το στοιχείο της υπαιτιότητας, το οποίο και ρητώς μνημονεύεται στην προαναφερθείσα διάταξη. Στην έννοια της υπαιτιότητας περιλαμβάνεται ο δόλος και η αμέλεια με τις διάφορες μορφές της. Έτσι, οι όροι της ως άνω παροχής εξομοιούνται προς εκείνους της αποζημίωσης (ΑΠ 167/2000 Δνη 41,773). Προϋποθέσεις, ως εκ τούτου, για την εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων των άρθρων 57, 59 ΑΚ είναι α) η προσβολή του πιο πάνω δικαιώματος, β) η προσβολή να είναι παράνομη και τέτοια είναι όταν υπάρχει διάταξη που απαγορεύει τη συγκεκριμένη πράξη, αδιάφορα αν η απαγόρευση βρίσκεται στο αστικό ή το ποινικό δίκαιο ή σε άλλους κανόνες δημοσίου δικαίου ή και ειδικούς νόμους. Για την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως απαιτείται και πταίσμα εκείνου από τον οποίο προέρχεται η προσβολή και ειδικότερα για την επιδίκαση της χρηματικής ικανοποιήσεως κατά το άρθρο 59 ΑΚ απαιτείται η προκαλούμενη από την προσβολή ηθική βλάβη να είναι σημαντική (Α. Γεωργιάδη - Μ. Σταθόπουλου ΑΚ αρθ. 59 -Κ παρ. 8). Κατά συνέπεια από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 299,914 και 932 ΑΚ προκύπτει κατά τρόπο σαφή ότι τότε μόνο μπορεί να ζητηθεί από κάποιον χρηματική ικανοποίηση λόγω προσβολής της προσωπικότητας του, όταν αυτός προσβάλλεται στην προσωπικότητα του με παράνομη και υπαίτια πράξη, που συνιστά δηλαδή αδικοπραξία και προξενεί ηθική βλάβη (ΑΠ 756/2011, ΑΠ 167/2000, ΕφΠειρ. 756/2014, ΕφΔυτ. Μακ 50/2012, όλες δημοσιευμένες στη ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ προκύπτει ότι με αυτή παρέχεται η δυνατότητα στο δικαστήριο της ουσίας να επιδικάσει στον παθόντα από αδικοπραξία εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη. Η επιδίκαση της ικανοποιήσεως αυτής αφέθηκε στην κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο προσδιορίζει το ποσό αυτής μετ` εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών ως προς τον βαθμό του πταίσματος του δράστη, το είδος της προσβολής, την έκταση του άλγους του παθόντος, το τυχόν συντρέχον πταίσμα του, την ηλικία και το φύλο αυτού, την κοινωνική και οικονομική των μερών κατάσταση (βλ. ΑΠ 1143/2003 ΕλΔ 46,394, ΑΠ 1003/1999 ΕλΔ 40,1705). 
Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1α του ΠΚ, όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών και κατά την όμοια του άρθρου 309 του ιδίου Κώδικα, αν η πράξη του άρθρου 308 τελέσθηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη αυτού (άρθρ. 310 παρ. 2 Π.Κ.) επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης (άρθρ. 308) απαιτείται πρόκληση σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας άλλου και δόλος του δράστη κατευθυνόμενος στην παραγωγή αυτών των αποτελεσμάτων, ενώ η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης συνίσταται στην πρόκληση της κατά το άρθρο 308 παρ. 1 σωματικής βλάβης κατά τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη, όπως ενδεικτικά αναφέρεται στη διάταξη του άρθρου 310 παρ. 2 Π.Κ. Αρκεί αντικειμενικά (και όχι κατά την υποκειμενική αντίληψη των μερών) να προκύπτει κίνδυνος της ζωής ή βαριά σωματική βλάβη, δεν αξιολογείται δηλαδή το επελθόν αποτέλεσμα, αλλά η δυνατότητα επέλευσης αυτού, που έγκειται κυρίως στον τρόπο ενέργειας, το ευπαθές ή μη του πληγέντος τμήματος του ανθρώπινου σώματος, την προσφορότητα του μέσου κτλ. Για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης απαιτείται δόλος, δηλαδή γνώση της αφηρημένης δυνατότητας του κινδύνου της ζωής ή της βαριάς σωματικής βλάβης και θέληση του υπαιτίου να προξενήσει σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη εξειδίκευση του δόλου, αρκεί να προκύπτει από τα δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά (ΑΠ 299/2011, ΑΠ 698/2011 Α δημοσίευση ΝΟΜΟΣ). Τέλος κατά τη διάταξη του άρθρου 361 παρ.1 εδ. α του ίδιου Κώδικα, όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης, απλής ή συκοφαντικής, προσβάλλει την τιμή άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή (ΑΠ 1027/2006). Ο από το άρθρο 300 ΑΚ ισχυρισμός (ένσταση) συνυπαιτιότητας, ισχύει και επί εξωσυμβατικής ευθύνης για αποζημίωση, έχει δε, ως συνέπεια, αν γίνει δεκτός, τη δυνατότητα του δικαστηρίου να μη επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό αυτής. Για να είναι ορισμένη η από το άρθρο 300 ΑΚ ένσταση συνυπαιτιότητας του από αδικοπραξία παθόντα, στην επέλευση της ζημίας ή στην έκτασή της, δεν αρκεί η απλή παράθεση πραγματικών περιστατικών, ικανών να θεμελιώσουν πταίσμα του παθόντος, αλλ` απαιτείται και σαφής μνεία, ότι αυτά προτείνονται προς θεμελίωση της ένστασης αυτής, όπως με την παραδοχή της, το δικαστήριο είτε απαλλάξει τον ζημιώσαντα, είτε μειώσει την οφειλόμενη από την υπαίτιο της αδικοπραξίας. Δεν λαμβάνεται, όμως αυτή υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, είναι δε απαράδεκτος, όταν προβάλλεται, για πρώτη φορά, στην κατ` έφεση δίκη, ενώ δεν απαιτείται προσδιορισμός του ποσοστού συνυπαιτιότητας (Ολ.ΑΠ 423/1985, 1382/2011, ΑΠ 1727/2007, ΑΠ 1728/2007, ΑΠ 1346/1989, ΕφΠειρ 119/2014, όλες δημοσιευμένες στη ΝΟΜΟΣ). Επειδή κατά το άρθρο 308 παρ. 1 του ΠΚ, όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών. Κατά την παρ. 3 του ίδιου άρθρου, ο υπαίτιος της πράξεως της παρ. 1 είναι δυνατό ν` απαλλαγεί από κάθε ποινή, αν παρασύρθηκε στην πράξη του από δικαιολογημένη αγανάκτηση, εξ αιτίας μιας αμέσως προηγούμενης πράξεως που τέλεσε ο παθών εναντίον του ή ενώπιον του και που ήταν ιδιαιτέρως σκληρή ή βάναυση. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και επί εξυβρίσεως κατά την παρ. 3 του άρθρου 308 ΠΚ. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η πιο πάνω παρ. 3 του άρθρου 308 ΠΚ δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, που προβλέπεται από το άρθρο 309 ΠΚ. (ΑΠ 1643/2004 ΠΟΙΝΛΟΓ 2004/2146, ΑΠ 706/2009 Α δημοσίευση ΝΟΜΟΣ).

Στην προκειμένη περίπτωση από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, που εμπεριέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, το σύνολο των προσκομιζόμενων και επικαλούμενων εγγράφουν, που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων και οι επικαλούμενες και προσκομιζόμενες φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται, τα έγγραφα της σχηματισθείσης ποινικής δικογραφίας, που λαμβάνονται υπόψη στη πολιτική δίκη προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΑΠ 1286/03 ΧρΙΔ 2004 245, ΑΠ 283/2003) και την υπ’ αριθ. .../8.9.2010 ένορκη βεβαίωση της Δικαστικής Επιμελήτριας, ... , ενώπιον της Συμβολαιογράφου .. , που προσκομίζει ο εκκαλών (εναγόμενος), και η οποία λήφθηκε στα πλαίσια της εκκρεμούς πειθαρχική διαδικασίας σε βάρος του και επομένως λαμβάνεται υπόψη ως δικαστικό τεκμήριο, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: 
Στις 7.7.2010 και περί ώρα 12:10 μεσημβρινή, η εφεσίβλητη (ενάγουσα) επισκέφθηκε το κατάστημα του Ειρηνοδικείου Ευδήλου Ικαρίας, για να λάβει αντίγραφα από έγγραφα δικογραφίας αστικής υπόθεσης της μητέρας της, η οποία είχε εκδικαστεί στο παραπάνω Ειρηνοδικείο και στην οποία η ίδια είχε καταθέσει ως μάρτυρας. Ο εκκαλών (εναγόμενος), που εργαζόταν ως δικαστικός υπάλληλος κατά το χρόνο εκείνο στο συγκεκριμένο Ειρηνοδικείο, γνωρίζοντας ότι η εφεσίβλητη ενεργούσε κατ` εντολή και για λογαριασμό της μητέρας της, της παρέδωσε τα εν λόγω αντίγραφα. Όταν η εφεσίβλητη ανέγνωσε την κατάθεση ενός μάρτυρα από τα πρακτικά της σχετικής δίκης, που είχε κρατήσει ο εκκαλών, που ήταν Γραμματέας της έδρας στην επίμαχη υπόθεση, και παρατήρησε ότι δεν είχε καταγράψει όλα όσα είχε ο μάρτυρας αυτός είχε καταθέσει, του παραπονέθηκε ότι τα συνταχθέντα από αυτόν πρακτικά δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, του επιτέθηκε λεκτικά επιτιμώντας αυτόν σε έντονο ύφος και τον εξύβρισε με τις φράσεις «παλιοπούστη, «γαμιέται το σπίτι σου και το κωλόπαιδό σου», «τι μέσον έχεις και δεν μπορούμε να σε διώξουμε, μια μεταθεσούλα θα σου έκανε καλό», ενώ συγχρόνως τον απειλούσε ότι θα του υποβάλει και μήνυση. Εξαιτίας των ύβρεων, των απειλών και της εν γένει προσβλητικής συμπεριφοράς της ενάγουσας, ο εκκαλών έχασε την ψυχραιμία του, απέπεμψε την εφεσίβλητη με βίαιη απώθηση έξω από το κατάστημα του Ειρηνοδικείου Ευδήλου και της επιτέθηκε και την χτύπησε με γροθιές στο πρόσωπο, προκαλώντας σ’ αυτή κάκωση προσώπου, ακολούθως την έριξε στο πάτωμα και συνεχίζοντας την επίθεση του, την πάτησε με τα πόδια του και την κλώτσησε στο σώμα, ενώ βρίσκονταν στο έδαφος, προκαλώντας της επικίνδυνη σωματική βλάβη και συγκεκριμένα μώλωπα και οίδημα αριστερής περικοκχικής και κροταφικής περιοχής, ελαφρά διάσειση και άλγος λαγονίου βόθρου, αφού από τον τρόπο που τελέσθηκε η ανωτέρω πράξη, τη βιαιότητα της επίθεσης, σε συνδυασμό και με το ευπαθέστατο σημείο, αυτό του προσώπου, όπου εν μέρει καταφέρθηκαν τα χτυπήματα, μπορούσαν να προκαλέσουν στην εφεσίβλητη αυτήν κίνδυνο για τη ζωή της και βαριά σωματική βλάβη. Ταυτόχρονα ο εκκαλών εξύβρισε την εφεσίβλητη με τη φράση «θα σε γαμήσω», προσβάλλοντας την τιμή και την υπόληψή της, ενώ την απέπεμψε με βίαιη ώθηση έξω από το κατάστημα του Ειρηνοδικείου. Αμέσως μετά το επεισόδιο η εφεσίβλητη μεταφέρθηκε στο ... όπου διαπιστώθηκε ότι έχει υποστεί τις παραπάνω αναφερόμενες σωματικές βλάβες. Αμέσως αυτή, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης· της υγείας της, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο ..., όπου και υποβλήθηκε σε νευρολογική και γυναικολογική εξέταση, εκτεταμένο ακτινολογικό και εργαστηριακό έλεγχο, καθώς και υπερηχογράφημα κοιλίας και παρέμεινε προς παρακολούθηση στην ορθοπεδική κλινική του παραπάνω νοσοκομείου. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της η κατάσταση της υγείας της εφεσίβλητης ήταν σταθερή χωρίς συμπτώματα κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης, δεν παρουσίασε απώλεια συνείδησης, η εξέταση από ωτορινολαρυγγολόγο ήταν «χωρίς οξέα ευρήματα», το υπερηχογράφημα κοιλίας ήταν «χωρίς ευρήματα» και τέλος ο αιματοκρίτης της ήταν σταθερός, ενώ η από 10.7.2010 αξονική τομογραφία, στην οποία αυτή υποβλήθηκε, δεν εμφάνισε κάτι το παθολογικό. Αυτή παρέμεινε νοσηλευόμενη στο ως άνω νοσηλευτικό ίδρυμα έως στις 14.7.2010, οπότε και εξήλθε, αφού της εδόθησαν οδηγίες και της συνεστήθη επιπλέον ιατρικός έλεγχος με τη μορφή της περαιτέρω νευρολογικής και ωτορινολαρυγγικής εκτίμησης, για το λόγο ότι αυτή παρουσίαζε επεισοδιακή αστάθεια και ζάλη. Στις 19.7.2010 η εφεσίβλητη υποβλήθηκε σε εγκεφαλογράφημα στο ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο με την επωνυμία «..........» στην Αθήνα από όπου ομοίως δεν προέκυψε κάτι το παθολογικό, ενώ από τις εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε στο διαγνωστικό κέντρο «.........» στην Αθήνα, στις 20.7.2010, το μόνο που διαπιστώθηκε ήταν αλλοιώσεις αυχενικής δισκοπάθειας Α4-Α5, Α5-Α6 και Α6-Α7 με συνοδό μείωση του εύρους του νωτιαίου σωλήνα. Επίσης διαπιστώθηκε δυσχιδής ράχη του Α2 και πιθανώς του Α1 σπονδύλου (ανατομική παραλλαγή). Όσον αφορά όμως το τελευταίο εύρημα, ο ίδιος ο θεράπων ιατρός της εφεσίβλητης (βλ. σχετ. την από 20.7.2010 ιατρική γνωμάτευση, που προσκομίζει η τελευταία) βεβαιώνει ότι πρόκειται περί ανατομικής παραλλαγής, δηλαδή εκ γενετής ανατομική διαφοροποίηση της περιοχής από το κανονικό- φυσιολογικό. Τα υπόλοιπα ευρήματα επίσης δεν μπορούν να προέρχονται από οποιοδήποτε χτύπημα του εκκαλούντος σε βάρος της εφεσίβλητης, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις της τελευταίας, καθόσον η δοθείσα περιγραφή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρόκειται περί «χρονίων εκφυλιστικών αλλοιώσεων», οι οποίες δεν είναι επιστημονικά δυνατό να δημιουργηθούν στιγμιαία και ακαριαία, ενώ η μείωση του εύρους του νωτιαίου σωλήνα δεν μπορεί ομοίως να συμβεί από τη μία στιγμή στην άλλη, με ένα οποιοδήποτε χτύπημα. Ως εκ τούτου λοιπόν, το Δικαστήριο κρίνει ότι πέραν των σωματικών βλαβών που παρατηρήθηκαν στο πρόσωπο και των μωλώπων στο σώμα της εφεσίβλητης, οι υπόλοιπες ως άνω σωματικές ανωμαλίες της τελευταίας δεν συνδέονται αιτιωδώς με το επίδικο ζημιογόνο περιστατικό. Για την ως άνω συμπεριφορά του εκκαλούντος η εφεσίβλητη υπέβαλε εναντίον του έγκλησή για απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη και εξύβριση και συνεπεία αυτής ασκήθηκε εναντίον του τελευταίου ποινική δίωξη. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Σάμου με την με αριθμό 532/2013 απόφαση του κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο (εκκαλούντα) για το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και του επέβαλε ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών, ενώ για το διαπραχθέν αδίκημα της εξύβρισης έπαυσε προσωρινά η ποινική δίωξη υφ` όρον. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε, με την με αριθμό 23/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αιγαίου, (συνεδριάζοντος στη μεταβατική του έδρα στην Σάμο). Επίσης με τη με αριθμό ./22.12.2011 απόφαση του Πενταμελούς Πειθαρχικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, επιβλήθηκε στον εκκαλούντα η πειθαρχική ποινή του προστίμου ίσου με αποδοχές 15 ημερών, διότι αυτός πάλι κρίθηκε ένοχος των ιδίων πειθαρχικών παραπτωμάτων της αναξιοπρεπούς διαγωγής εντός της υπηρεσίας, και της ανάρμοστης συμπεριφοράς προς πολίτη, επειδή διέπραξε σε βάρος της εφεσίβλητης τα ποινικά αδικήματα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρο 309 ΠΚ) και της εξύβρισης με λόγια και με έργα (άρθρο 361 ΠΚ). Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι η εφεσίβλητη είναι ιδιαίτερα εριστικό και προκλητικό άτομο και είχε και στο παρελθόν επιτεθεί φραστικά στον εκκαλούντα, με αφορμή την πορεία υποθέσεως της μητέρας της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ευδήλου, και συγκεκριμένα στις 10.4.2010, χωρίς αυτός να την έχει προκαλέσει (βλ. σχετ. την προσκομιζόμενη μετ` επικλήσεως υπ` αριθ. .../8.9.2010 ένορκη βεβαίωση), ενώ έχει πράξει παρομοίως και σε επεισόδιο σε βάρος του (τέως) Δημάρχου ... ..... και των δημοτικών υπαλλήλων. Εκ των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών αποδεικνύεται ότι στην επέλευση της ζημιογόνου πράξης συνετέλεσε πταίσμα της εφεσίβλητης, που ανέρχεται σε ποσοστό 20%, η οποία με την ανάρμοστη και προσβλητική συμπεριφορά της έφερε εκτός εαυτού τον εκκαλούντα, καθυβρίζοντας τον αναίτια με ακατονόμαστες φράσεις, στο γραφείο του, στο Ειρηνοδικείο Ευδήλου Ικαρίας, με αποτέλεσμα αυτός να χάσει την ψυχραιμία του και τον αυτοέλεγχο του και να της επιτεθεί και να τη χτυπήσει. Η ποινικώς αξιόλογη συμπεριφορά του εκκαλούντα οφείλεται όμως κυρίως στην υπαιτιότητα (δόλο), που επέδειξε ο ίδιος, σε ποσοστό 80%, ο οποίος υπερέβη τα επιτρεπτά από τις κοινωνικές συνθήκες όρια, «απαντώντας» στην εξυβριστική και απειλητική συμπεριφορά της εφεσίβλητης, υπερβαίνοντας κατά τις περιστάσεις, την έκφραση της αγανάκτησης του προς τη προηγούμενη συμπεριφορά της ενάγουσας με την επίθεση προς αυτήν και την πρόκληση σωματικών βλαβών στο κεφάλι και στο πρόσωπο της με γροθιές και κλωτσιές ακόμα και όταν η ενάγουσα βρισκόταν στο έδαφος. Αυτός δεν δικαιολογείτο να παρασυρθεί σε μία τέτοια πράξη και να την τελέσει μάλιστα μέσα στο γραφείο του, όπου εκτελεί τα καθήκοντά του, γιατί η αμέσως προηγηθείσα συμπεριφορά της εφεσίβλητης ήταν μεν προκλητική όχι όμως ιδιαίτερα σκληρή ή βάναυση. Άλλωστε η ιδιότητα του εκκαλούντα, ως έμπειρου δικαστικού υπαλλήλου, επέβαλε σ` αυτόν να επιδείξει ψύχραιμη συμπεριφορά, η οποία αποτελεί από τα πρώτιστα καθήκοντα του και να σεβαστεί το χώρο, στον οποίο βρισκόταν, να υπερασπίσει δε την τιμή και την υπόληψή του έναντι της προκλητικής συμπεριφοράς της εφεσίβλητης όχι με αυτοδικία αλλά με υποβολή μηνύσεως σε βάρος της. Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά κατατέθηκαν με σαφήνεια και ευκρίνεια από τον μάρτυρα της απόδειξης, η κατάθεση του οποίου ενισχύεται από όλα τα έγγραφα της δικογραφίας, μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα της σχηματισθείσης ποινικής δικογραφίας, που λαμβάνονται υπόψη στη πολιτική δίκη προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αλλά και από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε, στις οποίες εμφανίζεται η εφεσίβλητη γεμάτη μώλωπες στο πρόσωπό της. Η κατάθεση της μάρτυρος της απόδειξης δεν δύνανται να αναιρεθεί από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος του εκκαλούντος, που είναι η σύζυγός του, για την αξιοπιστία της οποίας το Δικαστήριο διατηρεί εύλογες αμφιβολίες, ενόψει και του γεγονότος ότι όσα καταθέτει δεν τα γνωρίζει από ιδία αντίληψη αλλά από τον σύζυγό της (εκκαλούντα). Επομένως, το Δικαστήριο κρίνει ότι ή εφεσίβλητη (ενάγουσα βαρύνεται με οικείο συντρέχον πταίσμα που ανέρχεται σε ποσοστό 20%. Με την προσβαλλόμενη απόφαση του το Πρω­τοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ότι η ενάγουσα δεν βαρύνεται με οικείο συντρέχον πταίσμα. Έτσι που έκρινε η πρωτόδικη) απόφαση δεν εκτίμησε σωστά τις αποδείξεις και συνεποδς πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός λόγος της έφεσης. Τέλος, η εφεσίβλητη (ενάγουσα), ηλικίας κατά το χρόνο του ένδικου συμβάντος 42 ετών, υπέστη σωματικό και ψυχικό άλγος, αισθάνθηκε φόβο, ταραχή, στενοχώρια ενώ συγχρόνως εθίγη η τιμή, η υπόληψή της και η προσωπικότητα της εν γένει με το να γρονθοκοπείται και να εξυβρίζεται. Ενόψει του είδους της προσβολής, της έκτασης της βλάβης, των συνθηκών τέλεσης της αδικοπραξίας του εκκαλούντος (εναγόμενου), της βαρύτητας του πταίσματος αυτού, της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των διαδίκων, και δη την αδύναμη οικονομική κατάσταση του υπόχρεου, ο οποίος, σύμφωνα με όσα κατέθεσε η μάρτυρας-σύζυγός του ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, είναι συνταξιούχος του Δημοσίου με μηνιαία σύνταξη ποσού χιλίων (1.000) ευρώ, με εκκρεμές δάνειο στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, μηνιαίας δόσεως, ύψους 500 ευρώ, το Δικαστήριο κρίνει ότι η εφεσίβλητη (ενάγουσα) έχει βάσιμη αξίωση κατά του εκκαλούντος (εναγόμενου) για χρηματική ικανοποίηση ποσού 5.000 €. Υπό την παραδοχή των παραπάνω πραγματικών περιστατικών, η αγωγή έπρεπε να γίνει εν μέρει δεκτή ως κατ` ουσίαν βάσιμη και να υποχρεωθεί ο εκκαλών (εναγόμενος) να καταβάλει στην εφεσίβλητη (ενάγουσα) το ποσό των 5.000 € , πέραν του επιδικασθέντος ποσού των 44 €, που της επιδικάστηκε με την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη, το οποίο κρίνεται εύλογο και δίκαιο, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι και την πλήρη εξόφληση. Σύμφωνα, λοιπόν, με όλα όσα αποδείχθηκαν και αναπτύχθηκαν παραπανω, πρεπει να γίνει δεκτή στην ουσία η υπο κρίση εφεση και να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση. Περαιτέρω πρέπει να κρατηθεί, κατ’ άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔικ, η υπόθεση αφού δε δικασθεί κατ’ ουσίαν, πρέπει η αγωγή αυτή να γίνει εν μέρει δεκτή οης βάσιμη και κατ’ ουσίαν. Συγκεκριμένα, πρέπει να υποχρεωθεί ο εκκαλών (εναγόμενος)να καταβάλλει στην εφεσίβλητη (ενάγουσα) το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση. Πρέπει, τέλος, επειδή ο εκκαλών (εναγόμενος) ηττήθηκε εν μέρει να επιβληθεί σε βάρος του ένα μέρος των δικαστικών εξόδων της εφεσίβλητης (ενάγουσας) και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, κατά τα καθοριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), ενώ πρέπει να επιστραφεί στον εκκαλούντα το κατατεθέν από αυτόν παράβολο (άρθρο 495 παρ. 5 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται τυπικά και κατ`ουσίαν την έφεση κατά της υπ` αριθμ. 24/2014 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου.
Εξαφανίζει την υπ’ αριθμ. 24/2014 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σάμου. Δικάζει επί της από 3.6.2011 και με αριθμό κατάθ. ../20.6.2011 αγωγής.
Δέχεται κατά ένα μέρος την αγωγή.
Υποχρεώνει τον εκκαλούντα (εναγόμενο) να καταβάλει στην εφεσίβλητη (ενάγουσα) το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, μέχρι την εξόφληση.
Καταδικάζει τον εκκαλούντα (εναγόμενο) στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της εφεσίβλητης (ενάγουσας) και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, τα οποία καθορίζει σε πεντακόσια (500) ευρώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis