Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Απόλυση υπό όρους, περιοριστικοί όροι, έξοδος από την χώρα.

Συμβούλιο Εφετών Εύβοιας 70/ 2016.
 Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευαγγελία Ζησοπούλου, Προεδρεύουσα Εφέτη, επειδή κωλύεται ο Πρόεδρος Εφετών Ευβοίας, Σταματία Τρικκαλίδη, Εισηγήτρια-Εφέτη και Στέφανο- Γρηγόριο Φετζιάν, Εφέτη.

Περίληψη. Ο εισαγγελέας εφετών έχει δικαίωμα άσκησης έφεσης, πλην άλλων και κατά βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών, το οποίο ύστερα από αίτηση υφ’ όρον απολυθέντος κατά τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 ΠΚ, αντικαθιστά επιβληθέντα όρο με άλλον. Η απόλυση του καταδίκου υπό όρο, ως θεσμός του ουσιαστικού ποινικού δικαίου, είναι στάδιο εκτέλεσης της ποινής υπό καθεστώς ελεγχόμενης ελευθερίας και αποβλέπει στη βελτίωση τούτου και την ταχύτερη κοινωνική του επανένταξη.
Ο υπό όρο απολυόμενος κατάδικος, δεν απαλλάσσεται από την ποινή αλλά εξακολουθεί να τελεί υπό ποινή (sub poena), η οποία συνεχίζεται να εκτίεται εφεξής με άλλο τρόπο. Απαγορεύεται κατά κανόνα η έξοδος από τη Χώρα των υφ΄ όρον απολυθέντων καταδίκων (ημεδαπών και αλλοδαπών) με εξαίρεση την συνδρομή των αποκλειστικών περιπτώσεων του άρθ.2 περ. α’ εδάφιο δεύτερο Ν. 2475/1920 που προστέθηκε με άρθ. 4 παρ. 5 Ν. 2707/1994, ήτοι, όταν συντρέχει σπουδαίος ατομικός, οικογενειακός ή επαγγελματικός λόγος, καθόσον αυτοί, δεν δύνανται να μεταναστεύσουν ή αποδημήσουν στο εξωτερικό, ως μη εκτίσαντες πλήρως, διαρκούντος του χρόνου της δοκιμασίας τους, την ποινή. Η δε έξοδος αυτή, έχει εκ των πραγμάτων περιορισμένη χρονική διάρκεια, αφού, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επεκταθεί καθόλο το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας της ποινής τους. Η από μέρους του συμβουλίου πλημμελειοδικών τροποποίηση της υποχρέωσης εμφάνισης του υφ΄ όρον απολυθέντος καταδίκου από τις αστυνομικές αρχές του τόπου κατοικίας του, του εσωτερικού, στις προξενικές αρχές άλλου Κράτους του εξωτερικού, ισοδυναμεί κατ΄ ουσίαν με χορήγηση άδειας μετανάστευσης ή αποδημίας από τη Χώρα σε μη δικαιούμενο πρόσωπο, αφού του επιτρέπει να εξέλθει από αυτή και εκφύγει του ελέγχου επιτήρησης των αρμοδίων αρχών του Κράτους έκτισης της ποινής υπό την επίβλεψη και τον έλεγχο των οποίων επιβάλλεται να υφίσταται καθόλο το διάστημα της δοκιμασίας του, με επακόλουθο να καθίσταται ανέφικτη η διάγνωση του λευκού ή μη χρόνου ταύτης και εντεύθεν η εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος περί της βελτίωσης ή μη του χαρακτήρα του και ομαλούς επανένταξής του στο κοινωνικό σύνολο, η δε εφαρμογή των σχετικών με την υφ΄όρον απόλυση διατάξεων του ΠΚ (άρ.107,108 και 110 παρ.3 και 4 ΠΚ) θα μετατίθετο στη βούληση των υφ΄ όρον απολυθέντων. Γίνεται δεκτή η έφεση του εισαγγελέα εφετών και εξαφανίζεται το υπ. αριθ. 96/2016 βούλευμα του συμβουλίου εφετών Θηβών, το οποίο ύστερα από αίτηση υφ΄όρον απολυθείσας κατά τα άρθ.105- 106ΠΚ καταδίκου, αντικατέστησε τον όρο της εμφάνισής της στο Α/Τ …. με εκείνο της εμφάνισής της το πρώτο πενθήμερο κάθε μηνός στο προξενείο της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Φραγκφούρτη Γερμανίας.

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΕΦΕΤΩΝ ΕΥΒΟΙΑΣ

Αριθμ. 70/ 2016

Προς Το Συμβούλιο Εφετών Ευβοίας

Εισάγω ενώπιόν σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 17 του Ν. 1968/1991, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 473-476 και 479 ΚΠΔ την υπ.αριθμ. 4/25-8-2016 έφεσή μας κατά του υπ. αριθμ. 96/4-8-2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θηβών και σας εκθέτω τα ακόλουθα:

Με το υπ. αριθμ. 256/2014 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θηβών απολύθηκε υπό όρο κατά τις διατάξεις των άρθρων 105-106 ΠΚ η .............., η οποία εξέτιε συνολική ποινή κάθειρξης ένδεκα (11) ετών και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών, με την υποχρέωση να εμφανίζεται στο αστυνομικό τμήμα του τόπου της κατοικίας της (Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης) το πρώτο πενθήμερο κάθε μηνός, καθόλο το διάστημα της δοκιμασίας της, ήτοι μέχρι τέλους της ποινής της.
Με το εκκαλούμενο υπ. αριθμ. 96/2016 βούλευμα του ίδιου Συμβουλίου και ύστερα από την με ημερομηνία 22-7-2016 αίτηση της ως άνω καταδίκου, αντικαταστάθηκε ο όρος της εμφάνισής της στο Α/Τ Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης με εκείνο της εμφάνισής της το πρώτο πενθήμερο κάθε μηνάς στο προξενείο της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Φραγκφούρτη Γερμανίας, καθόλο το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας της, ήτοι μέχρι τέλους της ποινής της.
Κατά του τελευταίου βουλεύματος, ασκήσαμε παραδεκτώς και εμπροθέσμως, ήτοι προ παρελεύσεως των προθεσμιών των άρθρων 473 παρ. 1 και 479 ΚΠΔ λόγω αναστολής αυτών κατά το χρονικό διάστημα από 1ης έως 31ης Αυγούστου (παρ. 4 άρθ. 478 ΚΠΔ), την υπό κρίση έφεσή μας, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 17 του Ν. 1968/1991 και 479 ΚΠΔ (σχετ. ΑΠ 1269/2000, ΝοΒ 2001 313, ΣυμβΕφΛαρ 294/2001, ΠοινΧρ ΝΒ` 63, ΙΜ. Ανδρουλάκη, Κώδικας Πινικής Δικονομίας, 2015, 479, Λ. Μαργαρίτη, Εισαγγελέας Εφετών: Προσβολή με έφεση οποιοδήποτε βουλεύματος, του συμβουλίου πλημμελειοδικών, Ποιν Δ/νη, 2005,1025, Μ. Μαργαρίτης, ΕρμΚΠΔ, 2008, 973), διότι αυτό εσφαλμένα ερμήνευσε το νόμο και συγκεκριμένα τις διατάξεις των άρθρων 105 και 106 του Ποινικού Κώδικα και έκανε δεκτή την παραπάνω αίτηση της υπό όρο απολυθείσας, για τους εξής λόγους:
Διότι η απόλυση υπό όρο ως θεσμός του ουσιαστικού ποινικού δικαίου, όπως αποδεικνύεται από την ένταξή του στις ουσιαστικές διατάξεις του ΠΚ (άρθ. 105 επ.), είναι στάδιο εκτέλεσης της ποινής υπό καθεστώς ελεγχόμενης ελευθερίας και αποβλέπει στη βελτίωση του καταδίκου και την ταχύτερη κοινωνική του επανένταξη. Ο υπό όρο απολυόμενος κατάδικος, δεν απαλλάσσεται από την ποινή αλλά εξακολουθεί να τελεί υπό ποινή (sub poena), η οποία συνεχίζεται να εκτίεται εφεξής με άλλο τρόπο (ΑιτΕκθ, σελ. 76, ΓνμΕισΑΠ (Φ.Μακρή) 11/2005 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Οπως μάλιστα χαρακτηριστικά αναφέρει ο Γαρδίκας: «ο υπό αίρεσιν απολυθείς εκτελεί ποινήν και υφίσταται σωφρονιστικήν αγωγήν εν ελευθερία» (Εγκληματολογία, τόμος Α’, Τα γενικά και ατομικά αίτια των εγκλημάτων, 5η έκδ. Αθήναι 1966, σ. 76 και τόμος Γ`, Σωφρονιστική, 3η έκδ., Αθήναι 1965, σ. 50).
Πέρα από τις τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση της υφ` όρον απόλυσης, που καθορίζονται από το άρθρο 105 ΠΚ και τις ουσιαστικές που προβλέπονται στο άρθρο 106 ΠΚ, ο Θεσμός συμπληρώνεται από τα επόμενα άρθρα σύμφωνα με τα οποία στον απολυόμενο μπορούν να επιβληθούν ορισμένες υποχρεώσεις που θα αφορούν τον τρόπο της ζωής του και ιδίως τον τόπο της διαμονής του (106 ΠΚ), τις οποίες θα πρέπει να τηρεί κατά τα διάρκεια της δοκιμασίας.
Οι συνηθέστερες, είναι να δίνει το παρόν σε μηνιαία ή δεκαπενθήμερη βάση στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του, η υποχρέωσή του να έχει ένα συγκεκριμένο τόπο ως κατοικία, η απαγόρευση άσκησης συγκεκριμένου επαγγέλματος, κ.α.. Οι υποχρεώσεις αυτές, μπορούν πάντοτε να ανακληθούν ή να τροποποιηθούν με αίτηση του απολυομένου.
Εξάλλου, κατά το πρώτο εδάφιο της περίπτωσης α του άρθρου 2 του Ν. 2475/1920, «περί μεταναστεύσεως και αποδημίας», όπως αντικαταστάθηκε με άρθ. 2 του ΝΔ 3767/1957, κάθε πολίτης που δεν διώκεται με ένταλμα σύλληψης ή βούλευμα ή καταδικαστική απόφαση, η οποία δεν έχει εκτελεσθεί, μπορεί να μεταναστεύσει ή να αποδημήσει, αφού λάβει νομιμοποιητικά έγγραφα από την αρμόδια Αρχή, κατά δε το δεύτερο εδάφιο αυτής που προστέθηκε με την παράγραφο 5 του άρθ. 4 Ν. 2207/ 1994, «σε περίπτωση απόλυσης υπό όρο, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών που έχει διατάξει την απόλυση, μπορεί να επιτρέπει την έξοδο του καταδικασθέντος από τη Χώρα, αν συντρέχει σπουδαίος ατομικός, οικογενειακός ή επαγγελματικός λόγος». Η θέσπιση της διάταξης αυτής, κρίθηκε αναγκαία, ώστε να καμφθεί ο απόλυτος χαρακτήρας της απαγόρευσης εξόδου από τη Χώρα του υφ` όρον απολυθέντος, στις περιπτώσεις που η έξοδος αυτή φαίνεται απαραίτητη (ΣυμβΕφΠειρ 125/2001 (με πρόταση Ζύγουρα), ΝοΒ 49/2001, 1372).
Από τις ανωτέρω διατάξεις, προκύπτει με σαφήνεια, ότι απαγορεύεται κατά κανόνα η έξοδος από τη Χώρα των υφ` όρον απολυθέντων καταδίκων (ημεδαπών και αλλοδαπών) [ΓνμΕισΑΠ (Κ. Φαφούτη) 2/15-1-1981, ΠΧ ΛΑ` σελ. 293], με εξαίρεση την συνδρομή των ως άνω αποκλειστικών περιπτώσεων (σπουδαίου ατομικού, οικογενειακού ή επαγγελματικού λόγου), καθόσον αυτοί, δεν δύνανται να μεταναστεύσουν ή αποδημήσουν στο εξωτερικό, ως μη εκτίσαντες πλήρως, διαρκούντος του χρόνου της δοκιμασίας τους, την ποινή.
Κατά συνέπεια, η από μέρους του συμβουλίου πλημμελειοδικών τροποποίηση της υποχρέωσης εμφάνισης του υφ` όρον απολυθέντος καταδίκου από τις αστυνομικές αρχές του τόπου κατοικίας του, του εσωτερικού, στις προξενικές αρχές άλλου Κράτους του εξωτερικού, ισοδυναμεί κατ` ουσίαν με χορήγηση άδειας μετανάστευσης ή αποδημίας από τη Χώρα σε μη δικαιούμενο πρόσωπο, αφού του επιτρέπει να εξέλθει από αυτή και εκφύγει της αρμοδιότητας των ελληνικών αρχών υπό την επίβλεψη και τον έλεγχο των οποίων επιβάλλεται να υψίσταται καθόλο το διάστημα της δοκιμασίας του (βλ. άρθ. 110 παρ. 4 ΠΚ, όπου η εποπτεία μπορεί να ανατεθεί και σε εταιρεία προστασίας των αποφυλακιζομένων).
Ούτε πρόκειται άλλωστε για περίπτωση υπαγόμενη στην παραπάνω εξαίρεση του κανόνα, γιατί τόσο η κύρια βάση της αίτησης όσο και ιδία η νομική κατάστρωση του υιοθετούντος αυτή βουλεύματος, εδράζονται στη διάταξη του άρθρου 106 παρ. 2 ΠΚ, την οποία το τελευταίο και εφαρμόζει και όχι σε εκείνη του άρθ. 2 περ. α, δεύτερο εδάφιο Ν. 2475/1920 που προστέθηκε με την παράγραφο 5 του άρθ. 4 Ν. 2207/1994.
Σκέψη περί ορθής εκτίμησης του δικογράφου της ένδικης αίτησης και θεώρησης αυτής ως αίτησης χορήγησης άδειας εξόδου από τη Χώρα κατά τις προβλέψεις της ανωτέρω διάταξης, δεν είναι επιτρεπτή, γιατί ερείδεται σε άλλη βάση, η δε έξοδος αυτή, έχει εκ των πραγμάτων περιορισμένη χρονική διάρκεια, αφού, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επεκταθεί καθόλο το χρονικό διάστημα της δοκιμασίας της ποινής του. Σε αντίθετη περίπτωση, καταστρατηγείται ο σκοπός του θεσμού της υφ` όρον απόλυσης, γιατί, ως προελέχθη, ο κατάδικος εκφεύγει του ελέγχου επιτήρησης των αρμοδίων αρχών του Κράτους έκτισης της ποινής, με επακόλουθο να καθίσταται ανέφικτη η διάγνωση του λευκού ή μη χρόνου της δοκιμασίας του και εντεύθεν η εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος περί της βελτίωσης ή μη του χαρακτήρα του και ομαλούς επανένταξής του στο κοινωνικό σύνολο, η δε εφαρμογή των σχετικών με την υφ’ όρον απόλυση διατάξεων του ΠΚ (άρ. 107, 108 και 110 παρ. 3 και 4 ΠΚ) θα μετατίθετο στη βούληση των υφ` όρον απολυθέντων.
Με αυτά δεδομένα, το εκκαλούμενο βούλευμα του συμβουλίου πλημμελειοδικών Θηβών, το οποίο κατά παραδοχή της σχετικής από 27-7-2016 αίτησης της υπό όρο απολυθείσας καταδίκου .., αντικατέστησε τον όρο της εμφάνισής της στο Α/Τ Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης (τόπος κατοικίας της) με εκείνον της εμφάνισής της το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα στο προξενείο της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Φραγκφούρτη Γερμανίας, έσφαλλε και πρέπει να εξαφανισθεί (ακυρωθεί).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Προτείνω:

Α) Να γίνει δεκτή η υπ. αριθ. 4/25-8-2016 έφεσή μας κατά του υπ. αριθ. 96/4-8-2016 βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών Θηβών.
Β) Να εξαφανισθεί (ακυρωθεί) το παραπάνω υπ. αριθ. 95/4-8-2016 βούλευμα του συμβουλίου πλημμελειοδικών Θηβών.
Γ) Να απορριφθεί η από 22-7-2016 αίτηση της .............., κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός .............. αρ. ...-Νικόπολη).

Χαλκίδα 25-08-2016 Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΕΦΕΤΩΝ

Λάμπρος Λ. Σοφουλάκης Εισαγγελέας Εφετών

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νομίμως εισάγεται με την παραπάνω εισαγγελική πρόταση η υπ` αριθμ. 4/25.8.2016 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Ευβοίας κατά του υπ` αριθμ. 96/4.8.2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θηβών με το οποίο αντικαταστάθηκε ο όρος εμφάνισής της αιτούσας .............. κατοίκου Θεσσαλονίκης ήτοι, το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα κατά το χρόνο της δοκιμασίας της, δηλαδή μέχρι τέλους της ποινής της, στο αστυνομικό τμήμα του τόπου κατοικίας της (Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης), που της επιβλήθηκε με το υπ` αριθμ. 256/2014 προηγούμενο βούλευμα του ίδιου Συμβουλίου κατά την απόλυσή της υπό όρο από τη φυλακή όπου κρατούνταν, με τον όρο να εμφανίζεται το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα στο προξενείο της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Φραγκφούρτη Γερμανίας κατά το ίδιο χρονικό διάστημα της δοκιμασίας της.

Από όλα τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα όσα αναφέρονται στην εισαγγελική πρόταση στις ορθές και νόμιμες σκέψεις της οποίας το συμβούλιο αναφέρεται προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων (Ολ.ΑΠ 1227/1979 - Ποιν.Χρ Λ253, ΑΠ 2464/2005 - Ποιν.Χρ. ΝΣΤ:627, ΑΠ 721/2004 - ΠοινΛογ. 2004, σελ. 827) και επομένως πρέπει να γίνει δεκτή η υπ` αριθμ. 4/2016 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Ευβοίας κατά του υπ` αριθμ. 96/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θηβών, να εξαφανισθεί το παραπάνω βούλευμα και να απορριφθεί η αίτηση της .., κατοίκου Θεσσαλονίκης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την υπ` αριθμ. 4/25.8.2016 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Ευβοίας κατά του υπ` αριθμ. 96/4.8.2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θηβών
Εξαφανίζει το ανωτέρω υπ` αριθμ. 96/4.8.2016 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θηβών
Απορρίπτει την από 22.7.2016 αίτηση της .., κατοίκου Θεσσαλονίκης
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και εκδόθηκε στην Χαλκίδα την 25-08-2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...