Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Ναυτεργάτες, ΠΝΟ, απεργία.

Περίληψη. Ασφαλιστικά μέτρα ρυθμίσεως καταστάσεως σχετικά με απεργία ναυτικών. Προϋποθέσεις για τη νομιμότητα της αίτησης. Δεν αντίκειται στη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης η ρύθμιση της άσκησης του δικαιώματος της απεργίας των ναυτικών, λόγω της ιδιαιτερότητας του επαγγέλματός τους, κατά το Ν. 330/1976 και όχι κατά το Ν. 1264/1982. Οι προβλέψεις του άρθρου 37 παρ. 1 και 2 του Ν. 330/1976 δεν είναι ευθέως εφαρμόσιμες στην άσκηση της εκμεταλλεύσεως και λειτουργίας εμπορικού πλοίου. Κρίση ότι τα προβλήματα τα οποία δημιούργησε η επίδικη απεργία στη μεταφορά προσώπων και πραγμάτων από και προς τα νησιά της χώρας, δεν ήταν τόσο σημαντικά, ώστε η απεργία να θεωρηθεί παράνομη και καταχρηστική.

Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς 1701/2006, ΔΕΝ 2006/542
 (Ασφαλιστικά μέτρα)
Πρόεδρος, ο πρόεδρος Πρωτοδικών, κ. Αθαν. Θεοφάνης

Με την υπό κρίση από 20.2.2006 (αριθμ. εκθ. καταθ. 1839/20.2.2006) αίτηση του το Σωματείο με την επωνυμία "Ένωση Εφοπλιστών Ακτοπλοΐας", επικαλούμενο παράβαση νομικών κανόνων και καταχρηστική συμπεριφορά εκ μέρους του πρώτου των καθών Σωματείου με την επωνυμία "Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία" και, επιπλέον, επείγουσα περίπτωση, συνισταμένη στο γεγονός ότι επίκειται οικονομική βλάβη των μελών του αλλά και του κοινωνικού συνόλου, ζητεί, αφού γίνει δεκτή η αίτηση του, να ληφθεί το ασφαλιστικό μέτρο της ρυθμίσεως καταστάσεως με σκοπό να διαταχθεί η αναστολή της απεργίας των μελών του πρώτου των καθών η αίτηση Σωματείου, που άρχισε την 06:00 ώρα της 20.2.2006 και θα λήξει την 06:00 ώρα της 22.2.2006, να απαγορευθεί η περαιτέρω κλιμάκωση της σχετικής απεργιακής κινητοποιήσεως εωσότου εκδοθεί οριστική απόφαση επί της ασκηθησομένης κυρίας αγωγής, να απειληθεί εναντίον κάθε μέλους της διοικήσεως του πρώτου των καθών η αίτηση χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση για κάθε παράβαση της εκδοθησομένης αποφάσεως και να καταδικαστεί το πρώτο των καθών η αίτηση στην καταβολή των δικαστικών του εξόδων.

Η υπό κρίση αίτηση, με τα προαναφερθέντα περιεχόμενο και αιτήματα, αρμοδίως φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του δικαστηρίου τούτου (άρθρα 683 παρ. 1, 25 παρ. 2, 22 Κ.Πολ,Δ.), κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 683 έως 703 Κ.Πολ.Δ. (άρθρο 682 παρ. 1 Κ.Πολ,Δ.) και είναι, εν μέρει, κατά τα κατωτέρω εκτεθησόμενα, νόμιμη ερειδομένη στα άρθρα 68, 682 παρ. 1, 731 Κ.Πολ.Δ. 1 παρ. 2 εδ. β`, 32 παρ. 1 ν. 1264/1982, 32 έως 38 ν. 330/1976, 281 Α.Κ., πρέπει δε να εξεταστεί, περαιτέρω, κατ` ουσίαν συνεκδικαζομένη με τις παραδεκτώς και νομίμως (άρθρα 686 παρ. 6, 68, 80, 84 Κ.Πολ,Δ.) ασκηθείσες στο ακροατήριο πρόσθετες, υπέρ των διαδίκων, παρεμβάσεις τρίτων νομικών προσώπων τα οποία επικαλούνται ότι έχουν έννομο συμφέρον ώστε να αποβεί υπέρ του διαδίκου, προς υποστήριξη του οποίου παρεμβαίνουν, η δίκη. Προηγουμένως, όμως, και σε σχέση με τη νομιμότητα της αιτήσεως πρέπει να σημειωθούν τα παρακάτω: 1. Το αίτημα της υπό κρίση αιτήσεως σχετικά με το να περιληφθεί στην εκδοθησομένη απόφαση διάταξη απαγορεύουσα την κλιμάκωση της αρξαμένης απεργιακής κινητοποιήσεως δεν είναι νόμιμο και, για τον λόγο αυτό, πρέπει να απορριφθεί διότι δεν είναι νοητή η ανάγκη παροχής έννομης προστασίας χωρίς παράλληλη (ενεστώσα) ύπαρξη εννόμου συμφέροντος. Και 2. Το παρεπόμενο αίτημα της υπό κρίση αιτήσεως, σχετικά με το να απειληθούν κατά των μελών της διοικήσεως του πρώτου των καθών η αίτηση χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση για κάθε εκ μέρους τους παραβίαση των διατάξεων της εκδοθησομένης αποφάσεως, που επιχειρείται να στηριχθεί στο άρθρο 947 παρ. 1 Κ.Πολ,Δ., δεν είναι νόμιμο και για τον λόγο αυτό, πρέπει να απορριφθεί διότι η αίτηση δεν στρέφεται ατομικά κατά των φυσικών προσώπων που εκπροσωπούν, κατά νόμο, το πρώτο των καθών η αίτηση αλλά απλώς, αναφέρονται στο δικόγραφο της τρία φυσικά πρόσωπα, χωρίς όμως να προσδιορίζεται η εκπροσωπευτική εξουσία καθενός από αυτά.

Τα καθών η αίτηση πρόσωπα αρνούνται την ουσιαστική βασιμότητα των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν την ιστορική βάση της αιτήσεως, και, επιπλέον οι δεύτερος και τρίτος των καθών η αίτηση, κατ` ορθή εκτίμηση των ισχυρισμών τους, διατείνονται ότι η υπόθεση έπρεπε να εκδικαστεί κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 664 έως 676 Κ.Πολ.Δ. και να κριθεί η αίτηση ως μη νόμιμη σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 22 παρ. 3 ν. 1264/1982 διότι η εξαίρεση των ναυτεργατών από το (ευνοϊκό) καθεστώς του ν. 1264/1982 και η διατήρηση της υπαγωγής του στο (δυσμενές) καθεστώς του ν. 330/ 1976 συνιστά άνιση μεταχείριση. Ζητούν δε για τους προαναφερθέντες λόγους την απόρριψη της αιτήσεως.

Ο προαναφερθείς ισχυρισμός των δευτέρου και τρίτου των καθών η αίτηση, ο οποίος συνιστά κατ` ακρίβειαν, νομικό επιχείρημα, πρέπει να απορριφθεί διότι στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση της ανυπαρξίας ιδιαιτεροτήτων στο επάγγελμα του ναυτικού τέτοιων που να επιβάλλουν την υπαγωγή της ασκήσεως του δικαιώματος της απεργίας εκ μέρους των ναυτικών στο τυπικότερο καθεστώς του ν. 330/ 1976. Αντιθέτως η εμπειρική πραγματικότητα, αναδεικνύοντας την ιδιαιτερότητα του ναυτικού επαγγέλματος, επιβάλλει τη ρύθμιση της ασκήσεως του δικαιώματος της απεργίας των ναυτικών με ιδιαίτερο τρόπο χωρίς η ιδιαίτερη αυτή ρύθμιση να προσκρούει στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των εργαζομένων.

Περαιτέρω, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων μερών Α.Α. και Ε.Κ. στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου και από τα έγγραφα, τα οποία τα διάδικα μέρη και τα υπέρ αυτών παρεμβαίνοντα πρόσωπα, προσκομίζουν, πιθανολογούνται τα ακόλουθα:
Το πρώτο τον καθών η αίτηση δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό Σωματείο προκήρυξε απεργία των μελών του, τα οποία είναι ναυτικοί όλων των ειδικοτήτων, για το χρονικό διάστημα από την 06:00 ώρα της 16.2.2006 έως την 06:00 ώρα της 18.2.2006. Την απεργιακή αυτή κινητοποίηση των μελών του παρέτεινε έως την 06:00 ώρα της 20.2.2006 και, ακολούθως, λόγω μη τελεσφορήσεως των σχετικών επαφών με τα αρμόδια κυβερνητικά όργανα, έως την 06:00 ώρα της 22.2.2006. Η απεργιακή αυτή κινητοποίηση εξαγγέλθηκε και πραγματοποιείται για την επίλυση σειράς προβλημάτων των ναυτικών, τα οποία χρονίζουν και στα οποία λόγω της κακής οικονομικής συγκυρίας αλλά και του αυξανομένου ανταγωνισμού, προτίθενται και άλλα. Για την προώθηση και επίλυση των εν λόγω επαγγελματικών προβλημάτων, σημαντικό μέρος των οποίων είναι θεσμικά, η πρώτη των καθών η αίτηση συνδικαλιστική Οργάνωση έχει στο παρελθόν πραγματοποιήσει πληθώρα επαφών χωρίς, όμως, αποτέλεσμα. Έτσι, τελευταία, με το, νομίμως επιδοθέν αρμοδίως, σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 36 παρ. 1 ν. 330/ 1976, από 8.11.2005 έγγραφο της, η εν λόγω συνδικαλιστική οργάνωση κατέστησε για μια ακόμη φορά μετόχους τους αρμοδίους των προβλημάτων των μελών της με περαιτέρω σκοπό την απεργιακή της ενεργοποίηση, εάν παρετηρείτο, όπως στο παρελθόν, απραξία εκ μέρους τους. Πιθανολογείται, περαιτέρω, ότι παρήλθε εύλογο χρονικό διάστημα και δεν περιήλθε στο πρώτο των καθών η αίτηση κάποια απάντηση εκ μέρους των αρμοδίων δηλαδή τόσο του αιτούντος εργοδοτικού Σωματείου όσο και των οργάνων της εκτελεστικής εξουσίας, και προκηρύχθηκε, μετά τη διενέργεια της σχετικής ψηφοφορίας στο αρμόδιο όργανο του πρώτου των καθών η αίτηση, η ένδικη απεργιακή κινητοποίηση για τη νομιμότητα της προπηρύξεως της οποίας δεν διατυπώνεται καμία αιτίαση. Όμως και οι συνεχόμενες της αρχικής, σαρανταοκτάωρες απεργίες, που προκήρυξε το πρώτο των καθών η αίτηση Σωματείο, εκτιμάται ότι είναι νόμιμα για τον λόγο ότι ενδεχομένη υιοθέτηση της απόψεως ότι, για τη νόμιμη πραγματοποίηση τους, θα ήταν αναγκαία η τήρηση της προθεσμίας της προβλεπομένης από το άρθρο 36 παρ. 1 ν. 330/1976, θα καθιστούσε εξαιρετικό αναποτελεσματικό τον απεργιακό αγώνα των ναυτικών και θα επέβαλε την εξαρχής προκήρυξη κάθε απεργίας ως απεργίας αόριστης διάρκειας. Κατά το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, το πρώτο των καθών η αίτηση έλαβε πρόνοια, δια των αρμοδίων οργάνων του, ώστε να διατεθεί ικανός αριθμός ναυτικών, σε κάθε ακινητοποιημένο, λόγω της απεργιακής κινητοποιήσεως πλοίο, ώστε να επικρατούν συνθήκες ασφαλείας τόσο για κάθε πλοίο όσο και για τον ευρύτερο χώρο κάθε λιμένα, στον οποίο ναυλοχεί. Σημειώνεται ότι οι προβλέψεις του άρθρου 37 παρ. 1, 2 ν. 330/1976 δεν είναι ευθέως εφαρμόσιμες στην άσκηση της εκμεταλλεύσεως και της λειτουργίας του εμπορικού πλοίου. Πιθανολογείται, τέλος, ότι από την προπεριγραφείσα απεργιακή κινητοποίηση έχει προκληθεί αριθμός προβλημάτων σχετιζομένων τόσο με την άσκηση του έργου της μεταφοράς προσώπων και αγαθών από και προς τα νησιά της Χώρας όσο και με τη λειτουργία των επιχειρήσεων των εκμεταλλευομένων πλοία της ακτοπλοίας. Τα εν λόγω προβλήματα αξιολογούνται ως σημαντικά πλην όμως, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι μοναδικό μέσο συλλογικής επιδιώξεως των δικαιωμάτων των ναυτικών είναι η απεργιακή κινητοποίηση αλλά και του γεγονότος ότι οι ναυτικοί, ως επαγγελματικός κλάδος αντιμετωπίζουν πληθώρα χρονιζόντων προβλημάτων, εκτιμάται ότι δεν αρκούν ώστε, από μόνη την πρόκληση τους, η οποία, σημειωτέον, δεν οφείλεται σε απερίσκεπτη άσκηση του δικαιώματος της απεργίας εκ μέρους των ναυτικών, να κριθεί η ένδικη απεργιακή κινητοποίηση παράνομη ως καταχρηστική. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση, κατά το μέρος της που κρίθηκε νόμιμη πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, σύμφωνα με το διατακτικό. (Απορρίπτει την αίτηση).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis