Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Παράβαση καθήκοντος, ηθική αυτουργία, αιτιολόγηση δόλου, υπέρβαση εξουσίας, εσφαλμένη ερμηνεία.

Περίληψη. Παράβαση καθήκοντος κατ΄εξακολούθηση και ηθική αυτουργία σ΄αυτή. Στοιχεία αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης. Πραγματικά περιστατικά. Μη επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων και προστίμων από τον κατηγορούμενο - προϊστάμενο κτηματικής υπηρεσίας στους ηθικούς αυτουργούς - εργολήπτες για παράνομη αμμοληψία από τον ποταμό Αλφειό. Ηθικοί αυτουργοί : εργολήπτες. Ποινική Δικονομία. Αναίρεση ηθικών αυτουργών. Λόγοι. Ελλειψη αιτιολογίας. Εσφαλμένη ερμηνεία. Υπέρβαση εξουσίας. Χειροτέρευση της θέσεως με την καταδίκη από το δευτεροβάθμιο για ετέρα πράξη. Το δευτεροβάθμιο τον καταδίκασε για την ίδια πράξη. Ορθή και αιτιολογημένη η απόφαση
  
Άρειος Πάγος, ΠοινΤμήμα ΣΤ', 1252/ 2015 

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Γεωργέλλη, Αντιπρόεδρο του Αρείαου Πάγου, Χρυσούλα Παρασκευά, Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου και Ιωάννη Μαγγίνα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΙΙ] Κατ’ άρθρο 259 Π.Κ. "Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλον τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη". Το έγκλημα αυτό αποτελεί ιδιαίτερο τοιούτο, διαπραττόμενο μόνον από υπάλληλο και προστατεύει το έννομο αγαθό της λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών αποκλειστικά προς το συμφέρον της πολιτείας και της κοινωνίας, που έχουν ταχθεί να εξυπηρετούν οι υπάλληλοι με χρηστότητα και καθαρότητα. Για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της παράβασης καθήκοντος, όπως από τις διατάξεις του άνω άρθρου προκύπτει, απαιτείται να συντρέχουν, εκτός από την ιδιότητα του δράστη ως υπαλλήλου, κατά την έννοια των άρθρων 13 εδ. α’ και 263 Α’ Π.Κ., α) παράβαση υπηρεσιακού καθήκοντος (όχι απλού υπαλληλικού καθήκοντος), όπως καθορίζεται από το νόμο ή την διοικητική πράξη ή με ιδιαίτερες οδηγίες της προϊσταμένης αρχής ή ενυπάρχει στη φύση της υπηρεσίας του υπαλλήλου, β) δόλος του δράστη (αρκούντος και του ενδεχομένου δόλου), ήτοι πρόθεση που περιέχει την θέληση παράβασης του καθήκοντος της υπηρεσίας και γ) σκοπός του δράστη να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομη υλική ή ηθική ωφέλεια ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο, χωρίς να απαιτείται και η επίτευξη του άνω σκοπού. Για να συντρέχει δε αυτός πρέπει όχι μόνον η βούληση του δράστη να κατατείνει προς αυτόν, αλλά και η συμπεριφορά του, όπως αναπτύσσεται, να δύναται αντικειμενικώς να οδηγήσει στην επίτευξή του, αφού ο όρος του σκοπού του προσπορισμού στον εαυτό του ή σε κάποιον άλλον παράνομου οφέλους ή βλάβης του κράτους ή κάποιου άλλου σημαίνει, ότι η πράξη όπως επιχειρείται από τον δράστη, δύναται να οδηγήσει στην απόκτηση παράνομου οφέλους ή στην πρόκληση βλάβης τρίτου (αντικειμενικό στοιχείο) και επιπλέον η βούληση του δράστη κατευθύνεται στην απόκτηση του οφέλους ή στην πρόκληση της βλάβης (υποκειμενικό στοιχείο). Ούτω μεταξύ της πράξης και του σκοπού οφέλους ή βλάβης πρέπει να υπάρχει τοιαύτη αιτιώδης σχέση, ώστε η πράξη της παράβασης καθήκοντος, αν δεν είναι ο αποκλειστικός τρόπος, πάντως πρέπει να είναι πρόσφορος τρόπος περιποίησης του σκοπούμενου οφέλους ή βλάβης, πράγμα που συμβαίνει, όταν το σκοπούμενο όφελος, ή βλάβη δεν δύναται να επιτευχθεί παρά μόνο με την παράβαση του συγκεκριμένου καθήκοντος. Υπάλληλοι θεωρούνται και οι κρατικοί λειτουργοί, που είναι κατά κανόνα άμεσα όργανα του κράτους, επί των οποίων δεν νοείται διάκριση μεταξύ απλού υπαλληλικού και υπηρεσιακού καθήκοντος
Περαιτέρω κατά το άρθρο 46 παρ. 1 εδ. α’ ΠΚ "Με την ποινή του αυτουργού τιμωρείται όποιος με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι για την ύπαρξη ηθικής αυτουργίας απαιτούνται α) πρόκληση από τον ηθικό αυτουργό σε κάποιον άλλο της απόφασης να διαπράξει ορισμένη άδικη πράξη, η πρόκληση δε αυτή μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο όπως με προτροπές ήτοι παρακίνηση, παρόρμηση, ενθάρρυνση, με παραινέσεις, συμβουλές, υποδείξεις ή εντολές, με πειθώ φορτικότητα ή απειλή ή με την επιβολή ή επιρροή του σε άλλο πρόσωπο λόγω της ιδιότητας και της θέσης του ή της σχέσης του με τον φυσικό αυτουργό λόγω οποιασδήποτε εξάρτησης ή φιλίας, β) η διάπραξη από τον άλλο της πράξης αυτής και γ) δόλος του ηθικού αυτουργού, ο οποίος περιλαμβάνει ι) συνείδηση του ηθικού αυτουργού, ότι παρήγαγε στον φυσικό αυτουργό την απόφαση για την διάπραξη υπ’ αυτού της αντικειμενικής υπόστασης ορισμένου εγκλήματος και ιι) συνείδηση της συγκεκριμένης πράξης, στην οποία παρακινεί ο ηθικός αυτουργός τον βασικό - αυτουργό, χωρίς να είναι αναγκαίος ο καθορισμός της πράξης μέχρι λεπτομερειών, αρκεί δε και ενδεχόμενος δόλος, εκτός αν για την υποκειμενική θεμελίωση του οικείου εγκλήματος απαιτείται άμεσος ή υπερχειλής δόλος, οπότε ο δόλος πρέπει να συντρέχει και στο πρόσωπο του ηθικού αυτουργού
Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, (όπως το τελευταίο - τροποποιήθηκε και ισχύει, με το άρθρο 2 παρ. 5 Ν. 2408/1996) ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ή έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ. ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή αυτών των τελευταίων στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ’ είδος γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε από καθένα από αυτά, ούτε να διευκρινίζεται από ποίο ή ποία αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Απαιτείται μόνο να προκύπτει, ότι το δικαστήριο έλαβε υπ’ όψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι, κατ’ επιλογήν, μόνο μερικά από αυτά, όπως αυτό επιβάλλεται από τις διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠοινΔ, ενώ το γεγονός, ότι εξαίρονται ορισμένα δεν σημαίνει, ότι δεν λήφθηκαν υπ’ όψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους συσχέτισης και εκτίμησης, καθ’ όσον στην περίπτωση αυτή πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ’ αρχήν ανάγκη να αιτιολογείται ειδικότερα, διότι ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή. Όταν όμως για το αξιόποινο της πράξης απαιτούνται, εκτός από τα περιστατικά που απαρτίζουν κατά νόμο την έννοια αυτής, και ορισμένα πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο, όπως η τέλεση της πράξεως "εν γνώσει ορισμένου περιστατικού ή με πρόσθετο "σκοπό" ως υποκειμενικό στοιχείο του αδίκου, όπως το τελευταίο αυτό απαιτείται στο έγκλημα της παράβασης καθήκοντος, η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα στοιχεία αυτά (σκοπό και γνώση) με παράθεση περιστατικών που τα δικαιολογούν. Στην περίπτωση της ηθικής αυτουργίας δια να έχει η καταδικαστική απόφαση την απαιτουμένη κατά τις άνω διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Ποιν.Δ. αιτιολογία, πρέπει να αναφέρονται σ’ αυτή ο τρόπος και τα μέσα με τα οποία ο ηθικός αυτουργός παρήγαγε στον φυσικό αυτουργό την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε, χωρίς να είναι απαραίτητο για την πληρότητα της αιτιολογίας να αναφέρει και τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο, ότι ο ηθικός αυτουργός προκάλεσε με τον τρόπο και τα μέσα αυτά στον φυσικό αυτουργό την απόφασή του (ΑΠ 689/2014, 462/2013). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠοινΔ, λόγο αναίρεσης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συντρέχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπάγει στην αληθινή του έννοια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, ότι προέκυψαν από τη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου για το λόγο ότι στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Τέλος, από τη διάταξη του άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Η’ του ίδιου ως άνω Κώδικα θεσπίζεται ως λόγος αναίρεσης της απόφασης και η υπέρβαση εξουσίας, η οποία υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία, που δεν του δίδει ο νόμος. Η υπέρβαση εξουσίας εμφανίζεται υπό την θετική και την αρνητική μορφή. Θετική υπέρβαση υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας αποφάσισε για ζήτημα, το οποίο δεν υπαγόταν στη δικαιοδοσία του, ενώ αρνητική, όταν παρέλειψε να αποφασίσει για ζήτημα για το οποίο είχε υποχρέωση στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του. Υπέρβαση εξουσίας συμβαίνει και όταν το δικαστήριο που δίκασε την έφεση του καταδικασθέντος, χειροτέρευσε, παρά την απαγόρευση του άρθρου 470 του Κ.Ποιν.Δ., τη θέση του εκκαλούντος.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό, που παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, της προσβαλλόμενης υπ’ αριθμό 712-713/9-4-2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Πατρών, το τελευταίο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ’ είδος αναφερόμενων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων (ένορκες καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας, ανάγνωση των αναφερόμενων στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης εγγράφων, επισκόπηση φωτογραφιών και σχεδιαγραμμάτων, απολογίες παρόντων κατηγορουμένων), για τους εκεί κατηγορουμένους, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι αναιρεσείοντες, κατηγορούμενοι ως ηθικοί αυτουργοί στη διαπραχθείσα από το Ν. Σ., κατηγορούμενο ως φυσικό αυτουργό, παράνομη πράξη της παράβασης καθήκοντος, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, δηλαδή ότι: 
"Ο Ν. Σ. (4ος κατηγορούμενος - εκκαλών) κατά τα έτη 2005 έως 2007 υπηρετούσε στην Κτηματική Υπηρεσία του Νομού Ηλείας με την ιδιότητα του Προϊστάμενου. 1) Στις 15-4-2005 κοινοποιήθηκε στην Υπηρεσία το υπ’ αριθ. .../15-4-2005 έγγραφο της Επιτροπής Αστυνόμευσης του ποταμού Αλφειού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ηλείας, το οποίο ανέφερε ότι ο Φ. Κ. είχε καταληφθεί στις 11-4- 2005 μέσα σε περιφραγμένο χώρο, που βρίσκεται παραπλεύρως της κοίτης το ποταμού Αλφειού, επί του παραποτάμιου δρόμου ... και στη συμβολή του ρέματος ... με τον Αλφειό ποταμό, να λειτουργεί εργοτάξιο επεξεργασίας αδρανών υλικών, δομικά μηχανήματα και φορτηγά και να έχει δημιουργήσει ντεπό με ακατέργαστο και κατεργασμένο αμμοχάλικο, 2) Στις 15-4-2005 κοινοποιήθηκε στην Υπηρεσία το υπ’ αριθμό .../15-4-2005 έγγραφο της Επιτροπής Αστυνόμευσης του ποταμού Αλφειού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι ο Π. Γ. είχε καταληφθεί στις 11-4-2005 μέσα σε περιφραγμένο χώρο που βρίσκεται παραπλεύρως της ενεργού κοίτης του ποταμού Αλφειού, πεντακόσια περίπου μέτρα αριστερά του παραποτάμιου δρόμου ..., και σε απόσταση 2 χιλιομέτρων περίπου από τη διασταύρωση προς ..... να λειτουργεί εργοτάξιο επεξεργασίας αδρανών υλικών, να διαθέτει δομικά μηχανήματα και φορτηγά και να διατηρεί ντεπό με ακατέργαστο και επεξεργασμένο αμμοχάλικο. Ύστερα από το έγγραφο αυτό διενεργήθηκε με εντολή του κατηγορουμένου στις 27-3-2006 από τους υπαλλήλους της Υπηρεσίας Δ. Μ. και Τ. Κ. αυτοψία στην κοίτη του ποταμού Αλφειού κατά την οποία διαπιστώθηκε, ότι στην παραπάνω θέση λειτουργούσε εργοτάξιο επεξεργασίας αδρανών υλικών ιδιοκτησίας Π. Γ., ότι υπήρχαν δομικά μηχανήματα και φορτηγά, ότι είχε πραγματοποιηθεί αμμοχαλικοληψία από την έκταση που καταλαμβάνει το εργοτάξιο πλην όμως δεν ήταν δυνατή η πρόσβαση σε αυτό διότι η μοναδική είσοδος του ήταν κλειδωμένη. 3) Στις 15-4-2005 κοινοποιήθηκε στην Υπηρεσία το υπ’ αριθμό .../15-4-2005 έγγραφο της Επιτροπής Αστυνόμευσης του ποταμού Αλφειού της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι ο Α. Ρ. είχε καταληφθεί στις 11-4-2005 μέσα σε περιφραγμένο χώρο, που βρίσκεται παραπλεύρως της ενεργού κοίτης του ποταμού Αλφειού επί του παραποτάμιου δρόμου ..., αριστερά της διασταύρωσης προς ..., να λειτουργεί εργοτάξιο επεξεργασίας αδρανών υλικών, να διαθέτει συγκρότημα επεξεργασίας αδρανών υλικών, δομικά μηχανήματα και φορτηγά και να διατηρεί ντεπό με ακατέργαστο και επεξεργασμένο αμμοχάλικο. Ύστερα από το έγγραφο αυτό διενεργήθηκε με εντολή του κατηγορουμένου στις 27-6-2006 από τους υπαλλήλους της Υπηρεσίας Δ. Μ. και Κ. Π. αυτοψία στην κοίτη του ποταμού Αλφειού, κατά την οποία διαπιστώθηκε, ότι στην παραπάνω θέση είχε κατασκευαστεί από τον Α. Ρ. εργοτάξιο επεξεργασίας αδρανών υλικών και είχαν συγκεντρωθεί μεγάλες ποσότητες αυτούσιου και επεξεργασμένου αμμοχάλικου. 4) Στις 21-2-2007 κοινοποιήθηκε στην υπηρεσία το υπ’ αριθμό .../2007 έγγραφο του ΑΤ ... προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι στις 11-2-2007 ο Α. Ν. υπεύθυνος της εταιρείας "..." είχε δώσει εντολή να γίνει εξόρυξη από την κοίτη του ποταμού Αλφειού, στη θέση "..." του Δ.Δ. ... του Δήμου ... Ηλείας, 90 κ.μ. αμμοχάλικου για λογαριασμό της παραπάνω εταιρείας και να γίνει λήψη της ποσότητας αυτής με τρία φορτηγά της εταιρείας. 5) Στις 31-7-2007 κοινοποιήθηκε στην υπηρεσία το υπ’ αριθμό .../25- 7-2007 έγγραφο του Α.Τ. ... προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι στις 13-7-2007 και ώρα 14.20 στην παραποτάμια περιοχή του Αλφειού και ένα χιλιόμετρο μετά τη γέφυρα του Αλφειού προς ...... και προς το Δ.Δ. ... του Δήμου ... Ηλείας κατελήφθη άγνωστος δράστης, ο οποίος τράπηκε σε φυγή για να αποφύγει τη σύλληψη, να ενεργεί αμμοχαλικοληψία για λογαριασμό του Γ. Κ. και συγκεκριμένα να μεταφέρει με το υπ’ αριθμό ...I.Χ. φορτηγό αυτοκίνητο του τελευταίου αμμοχάλικο, που είχε φορτώσει πριν από λίγο από την κοίτη του ποταμού. Ύστερα από το έγγραφο αυτό διενεργήθηκε με εντολή του κατηγορουμένου στις 3-8-2007 από τους υπαλλήλους της Υπηρεσίας Κ. Π. και Β. Κ. αυτοψία στην κοίτη του ποταμού Αλφειού, κατά την οποία διαπιστώθηκε, μεταξύ άλλων, ότι στην παραποτάμια περιοχή του Αλφειού ποταμού στο Δ.Δ. ...ς του Δήμου ..., σε πολύ κοντινή θέση προς το εργοτάξιο του Φ. Κ. και εντός της ενεργού κοίτης του ποταμού και σε επαφή με το νερό είχε πραγματοποιηθεί εξόρυξη αμμοχάλικου από τον Γ. Κ. του Η. σε έκταση 15ΧΒ μέτρων με μέσο βάθος 2,00 μέτρων και είχαν ληφθεί 240 κ.μ. αμμοχάλικο. 6) Στις 9-8-2007 κοινοποιήθηκε στην Υπηρεσία το υπ’ αριθμό .../25-7-2007 έγγραφο του Α.Τ. ... προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι στις 23-7-2007 και ώρα 11.15 στην παραποτάμια περιοχή του Αλφειού, στη θέση "...", στο Δ.Δ. ... του Δήμου ... Ηλείας κατελήφθη άγνωστος δράστης, ο οποίος τράπηκε σε φυγή για να αποφύγει τη σύλληψη να ενεργεί αμμοχαλικοληψία για λογαριασμό του Σ. Μ. του Γ., και συγκεκριμένα να παίρνει οδηγώντας το άνευ αριθμού κυκλοφορίας και με αριθμό πλαισίου ... φορτωτή (τσάπα) αμμοχάλικο και να το φορτώνει στο άνευ αριθμού κυκλοφορίας και με αριθμό πλαισίου ... φορτηγό του μηνυόμενου. Ύστερα από το έγγραφο αυτό διενεργήθηκε με εντολή του κατηγορουμένου στις 3-8-2007 από τους υπαλλήλους της Υπηρεσίας Κ. Π. και Β. Κ. αυτοψία στην κοίτη του ποταμού Αλφειού, κατά την οποία διαπιστώθηκε μεταξύ άλλων, ότι στην παραποτάμια περιοχή του Αλφειού ποταμού, στη θέση "..." του Δ.Δ. ... του Δήμου ..., στη θέση "..." και εντός της ενεργού κοίτης του ποταμού και σε επαφή με το νερό είχε πραγματοποιηθεί αμμοχαλικοληψία από τον Σ. Μ., ότι στην περιοχή είχαν δημιουργηθεί τρία σκάμματα, το πρώτο σχήματος Γ και εμβαδού 1.225 τ.μ. με μέσο βάθος εκσκαφής 2 μέτρων, από το οποίο είχε ληφθεί 2.450 κ.μ. αμμοχάλικο, το δεύτερο με διαστάσεις 25 Χ 50 μ. και μέσο βάθος εκσκαφής 1,50 μέτρων, από το οποίο είχε ληφθεί 1.875 κ.μ. αμμοχάλικο και το τρίτο με διαστάσεις 15 Χ 20 μέτρων και μέσο βάθος εκσκαφής 2 μέτρα, από το οποίο είχαν ληφθεί 600 κ.μ. αμμοχάλικο. 7) Στις 9-8-2007 κοινοποιήθηκε στην υπηρεσία το υπ’ αριθ. .../31-7- 2007 έγγραφο του Α.Τ. ..., προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, το οποίο ανέφερε ότι ο Π. Γ. του Η., είχε καταληφθεί στις 21-7-2007 και ώρα 12.00 στην παραποτάμια περιοχή του Αλφειού στη θέση "..." του Δ.Δ. ... του Δήμου ... Ηλείας να μεταφέρει με το υπ’ αριθ. ... Ι.Χ. φορτηγό αυτοκίνητό του αμμοχάλικο, το οποίο είχε φορτώσει σ’ αυτό με τον υπ’ αριθ. ... φορτωτή μάρκας ..., λίγη ώρα πριν πλησίον της κοίτης του ποταμού. Ύστερα από το έγγραφο αυτό διενεργήθηκε με εντολή του κατηγορουμένου στις 3-8-2007 από τους υπαλλήλους της υπηρεσίας Κ. Π. και Β. Κ. αυτοψία στην κοίτη του ποταμού Αλφειού, κατά την οποία δεν κατέστη δυνατός ο έλεγχος του εργοταξίου παραγωγής αδρανών υλικών του Π. Γ., διότι η είσοδος του ήταν κλειστή και δεν ήταν εφικτή η προσέγγιση σ’ αυτό, διαπιστώθηκε όμως η ύπαρξη ποσότητας αυτούσιου αμμοχάλικου συγκεντρωμένου σε ντεπό. 8) Στις 9-8-2007 κοινοποιήθηκε στην Υπηρεσία το υπ’ αριθ. .../31-7- 2007 έγγραφο του Α.Τ. ... προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι ο Φ. Κ. του Γ. είχε καταληφθεί στις 20-7-2007 και ώρα 13.00 στη θέση "..." του Δ.Δ. ... κατελήφθη να μεταφέρει αμμοχάλικο με φορτηγό ιδιοκτησίας του, το οποίο είχε φορτώσει λίγο πριν πλησίον της κοίτης του ποταμού. Ύστερα από το έγγραφο αυτό διενεργήθηκε με εντολή του κατηγορουμένου στις 3-8-2007 αυτοψία από τους υπαλλήλους της υπηρεσίας Κ. Π. και Β. Κ. αυτοψία στην κοίτη του ποταμού Αλφειού, κατά την οποία διαπιστώθηκε μεταξύ άλλων, ότι ο Φ. Κ. είχε πραγματοποιήσει αμμοληψία στο εργοτάξιο (σπαστήριο - πλυντήριο) αδρανών υλικών που είχε εγκαταστήσει στο Δ.Δ του Δήμου ... και στην πλευρά που συνορεύει αυτό με την ενεργή κοίτη του ποταμού, εντός αυτής και σε επαφή με το νερό, ότι υπήρχαν δύο σκάμματα, το πρώτο με διαστάσεις 30X20 μ και μέσο βάθος εκσκαφής 2 μέτρα, από το οποίο είχαν ληφθεί 1.200 κ.μ. αμμοχάλικο και το δεύτερο με διαστάσεις 50X15 μ., με μέσο βάθος εκσκαφής 1 μέτρου, από το οποίο είχαν ληφθεί 750 κ.μ. αμμοχάλικο, ότι υπήρχαν σωροί από 300 κ.μ αυτούσιο αμμοχάλικο πρόσφατα εξορυγμένο από παραποτάμια έκταση και ότι είχε φορτωθεί 5 κ.μ. αυτούσιο αμμοχάλικο, που μόλις είχε αποληφθεί από την κοίτη του ποταμού σε μηχάνημα έργου φορτηγό μάρκας νοlνo. 9) Στις 7-7-2006 κοινοποιήθηκε στην Υπηρεσία το υπ’ αριθ. .../3-7-2007 έγγραφο του Α.Τ. ... προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι ο Π. Β. του Γ. είχε καταληφθεί επ’ αυτοφώρω στις 30-6-2006 και ώρα 13.4 στην αρχή της γέφυρας του ποταμού Αλφειού στο Δ.Δ. ... του Δήμου ... να έχει φορτώσει στο υπ’ αριθμό ... ΙΧ φορτηγό αυτοκίνητο του Δ. Γ. του Ι. αμμοχάλικο, το οποίο είχε εξορύξει ο ίδιος πριν από λίγα λεπτά της ώρας από σημείο πλησίον της όχθης του ποταμού Αλφειού, χρησιμοποιώντας το υπ’ αριθμό ... γερανοφόρο- ελπιστριοφόρο μηχάνημα του Δ. Γ., κατ’ εντολή και για λογαριασμό του τελευταίου. Στον ανωτέρω επιβλήθηκε πρόστιμο από τον Νομάρχη Ηλείας με την 5403/28-12-2010 απόφασή του για παράνομη αμμοχαλικοληψία από την παραπάνω θέση χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο περιβαλλοντολογική αδειοδότηση. 10) Στις 17-3-2007 κοινοποιήθηκε στην Υπηρεσία το υπ’ αριθ. .../18-3-2007 έγγραφο του Α.Τ. ... προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι ο Α. Ρ. λειτουργούσε εργοτάξιο επεξεργασίας αδρανών υλικών και πραγματοποιούσε αμμοληψία από τον ποταμό Αλφειό στο Δ.Δ. ...ς του Δήμου .... Στον ανωτέρω επιβλήθηκε πρόστιμο από τον Νομάρχη Ηλείας με την 5838/19-8-2008 απόφασή του για παράνομη αμμοχαλικοληψία από την παραπάνω θέση χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο περιβαλλοντολογική αδειοδότηση. 11) Στις 9- 5-2007 κοινοποιήθηκε στην υπηρεσία το υπ’ αριθ. ...α/30-4-2007 έγγραφο του Α.Τ. ... προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, το οποίο ανέφερε, ότι ο Α. Ν. του Ν. είχε καταληφθεί επ’ αυτοφώρω στις 19-4-2007 και ώρα 14.00 στο Δ.Δ. ... Ηλείας να χειρίζεται το υπ’ αριθ. ... μηχάνημα έργων ιδιοκτησίας της εταιρίας "......", της οποίας ήταν υπεργολάβος και να προβαίνει με αυτό σε εξόρυξη αμμοχάλικου εντός της κοίτης του ποταμού ... σε μήκος 300 μέτρων, πλάτος 5 μέτρων και βάθος 1 μέτρου, το οποίο εναπόθετε στο ίδιο σημείο. Ύστερα από αυτό το έγγραφο διενεργήθηκε στις 7-6-2007 από τον κατηγορούμενο και τον υπάλληλο της υπηρεσίας Κ. Π. αυτοψία στην κοίτη του ποταμού ..., κατά την οποία διαπιστώθηκε, ότι στην παραπάνω θέση είχαν πραγματοποιηθεί εργασίες εξόρυξης και λήψης αμμοχάλικου εντός της περιοχής της ενεργού κοίτης του ποταμού ... και σε επαφή με το νερό, από τον Ν. Α., σε έκταση 300X5 μ., με μέσο βάθος εκσκαφής 1 μέτρου και έχουν ληφθεί 1.500 κ.μ. αμμοχάλικου (...). Στον Ν. Α. επιβλήθηκε πρόστιμο από τον Νομάρχη Ηλείας με την .../24-7-2008 απόφαση του λόγω πραγματοποίησης αμμοχαλικοληψίας από την παραπάνω θέση χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο περιβαλλοντολογική αδειοδότηση. 12) Στις 10-5-2007 κοινοποιήθηκαν στην υπηρεσία τα υπ’ αριθ. .../10-5-2007, .../10-5-2007 και .../10-5-2007 έγγραφα του Α.Τ. ... προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηλείας, τα οποία ανέφεραν, ότι με εντολή των υπευθύνων των εταιριών Α. Γ. - Α. Κ., Π. Ι. και ....... γινόταν αμμοχαλικοληψία στη θέση "..." του Δ.Δ. ... του Δήμου .... Ύστερα από τα έγγραφα αυτά διενεργήθηκε με εντολή του κατηγορουμένου στις 5-7-2007 από τον υπάλληλο της υπηρεσίας Κ. Π. αυτοψία στην κοίτη του ποταμού ..., κατά την οποία διαπιστώθηκε, ότι στην παραπάνω θέση έχουν πραγματοποιηθεί εργασίες εξόρυξης και λήψης αμμοχάλικου εντός της ενεργού κοίτης του ποταμού ... και σε επαφή με το νερό, από τις παραπάνω εταιρείες σε έκταση 300X5 μ. με μέσο βάθος 1 μ. και έχουν ληφθεί 1.500 κ.μ. αμμοχάλικου (....). Στις εταιρείες αυτές επιβλήθηκαν πρόστιμα από τον Νομάρχη Ηλείας με τις 5.837/19-8-2008, 5837/19-8-2008, 5242/24-7-2008 αποφάσεις του, λόγω πραγματοποίησης αμμοχαλικοληψίας από την παραπάνω θέση χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο περιβαλλοντολογική αδειοδότηση. Όλες οι παραπάνω αμμοχαλικοληψίες, όπως αναφέρεται στα προαναφερόμενα έγγραφα, που συντάχθηκαν από τα διάφορα όργανα αστυνόμευσης των ποταμών και στις εκθέσεις αυτοψίας, που συντάχθηκαν από τους υπαλλήλους της Κτηματικής Υπηρεσίας Ηλείας, ήταν παράνομες, διότι έγιναν από μη επιτρεπόμενες με απόφαση της επιτροπής του άρθρου 100 του π.δ. 284/88 θέσεις και χωρίς άδεια από την αρμόδια διοικητική αρχή ή χωρίς σύμβαση με αυτή ή καθ’ υπέρβαση αυτών. Υπό τα δεδομένα αυτά στις περιπτώσεις 2, 3, 5, 6, 8, 11 και 12 συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις έκδοσης πρωτοκόλλου καθορισμού αποζημίωσης αυθαίρετης χρήσης και κάρπωσης σε βάρος των δραστών των παράνομων αμμοχαλικοληψιών (επεμβάσεις σε κοίτες ποταμών, που είναι κοινόχρηστα πράγματα, κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου σ’ αυτές, ανυπαρξία έννομης σχέσης με το δημόσιο, ύπαρξη των αναγκαίων μηχανημάτων, αυθαίρετη χρήση και κάρπωση, γνωστές ταυτότητες δραστών και προσδιορισμένες ποσότητες εξορυχθέντων και ληφθέντων αδρανών υλικών), ενώ στις περιπτώσεις 1, 4, 9 και 10 έπρεπε να διενεργηθούν αυτοψίες και στην περίπτωση 7 επιπλέον αυτοψίες, για να καταμετρηθούν οι επιφάνειες στις οποίες έγιναν οι παράνομες επεμβάσεις και να ογκομετρηθούν οι ποσότητες των αδρανών υλικών που εξορύχθηκαν ή λήφθηκαν ή συσσωρεύτηκαν και να εκδοθούν στη συνέχεια τα αναγκαία πρωτόκολλα καθορισμού αποζημίωσης αυθαίρετης χρήσης και κάρπωσης. Ο 4ος κατηγορούμενος όμως Ν. Σ., αν και είχε καθήκον να προβεί στις εν λόγω ενέργειες, το οποίο απέρρεε από τις αναφερόμενες στη μείζονα σκέψη διατάξεις, τις με αριθ. πρωτ. ...../80010/4-2-1999 ιδιαίτερες οδηγίες της προϊσταμένης του αρχής Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας και Εθνικών Κληροδοτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών, τη φύση της υπηρεσίας του και τις προηγούμενες ενέργειες του (λ.χ. τις αυτοψίες στις οποίες δεν κατέστη δυνατή η πρόσβαση στον υπό έλεγχο χώρο), για τη διασφάλιση και προστασία της περιουσίας του Δημοσίου, δεν προχώρησε σ’ αυτές. Τέλος ο κατηγορούμενος εξέδωσε σε βάρος του Β. Ρ. τα υπ’ αριθ. …/29-3-2007, …/11-6-2007 και …/21-2-2007 και σε βάρος της εταιρίας "............." πρωτόκολλα καθορισμού αποζημίωσης για παράνομες αμμοχαλικοληψίες, που είχαν πραγματοποιήσει. Ωστόσο παρέλειψε σε όλα να τηρήσει τον τύπο της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου, αν και είχε ιδιαίτερη υποχρέωση προς τούτο, που απέρρεε από το άρθρο 6 Ν. 2690/1999, με αποτέλεσμα αυτά να είναι ακυρωτέα. Με την παραπάνω εξακολουθητική συμπεριφορά του κατά τα έτη 2005-2007, που ήταν ηθελημένη, σκόπευε να προσπορίσει στους αμμολήπτες και στον εαυτό του παράνομη υλική ωφέλεια βλάπτοντας το κράτος, η οποία συνίσταται για τους πρώτους στην πραγματοποίηση αμμοχαλικοληψιών χωρίς την τήρηση της νόμιμης διαδικασίας, δηλ. χωρίς τη λήψη της αναγκαίας άδειας ή την κατάρτιση της σχετικής σύμβασης (ή κατά παράβαση αυτών) και την καταβολή του απαιτούμενου τιμήματος και στην ακύρωση των διοικητικών πράξεων, που τους επέβαλαν κυρώσεις γι’ αυτές και για τον ίδιο στη λήψη διαφόρων οικονομικών ανταλλαγμάτων από αυτούς. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενισχύεται και την κατάθεση στο Δικαστήριο τούτο του μάρτυρα Π. Μ., εργολήπτη της περιοχής, ο οποίος ανέφερε, ότι τα έτη 1999-2004 ο 4ος κατηγορούμενος ζητούσε να του καταβάλουν οικονομικό αντάλλαγμα για να τους μεταχειρίζεται ευνοϊκά, ότι τον Σεπτέμβριο του έτους 1999 ο κατηγορούμενος ζήτησε και έλαβε από τον ίδιο και τους συνεργάτες του Σ. και Κ. Μ. 400.000 δραχμές και τον Οκτώβριο του έτους 1999 ζήτησε από τον Π. Μ. χρήματα και έλαβε μία επιταγή, την .../15-10-1999 της.... ποσού 350.000 δραχμών, για να τους δώσει προφορική άδεια να εξορύσσουν αδρανή υλικά από έκταση του Αλφειού ποταμού και να παρέχει στις επιχειρήσεις τους κάλυψη και προστασία. Την απόφαση αυτή του παραπάνω κατηγορουμένου να πραγματώσει την αξιόποινη πράξη της παράβασης καθήκοντος παρήγαγαν κατά τους παραπάνω χρόνους με πρόθεση οι εργολήπτες της περιοχής κατ/νοι εκκαλούντες Κ. Κ.,(2ος), Γ. Τ. (3η κατ/νη) ως νόμιμοι εκπρόσωποι της εταιρείας ... με πειθώ, προτροπές, παραινέσεις, υποσχέσεις χορήγησης οικονομικών ανταλλαγμάτων λόγω του παρανόμου οφέλους από τις ανεξέλεγκτες αμμοληψίες, που προσδοκούσαν. Επομένως, πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι οι ανωτέρω κατ/νοι της πράξης της ηθικής αυτουργίας στην παράβαση καθήκοντος του 4ου κατ/νου, που τους αποδίδεται με το κατηγορητήριο κατά τα στο διατακτικό διαλαμβανόμενα. Επίσης, αποδείχθηκε ότι ο Ν. Σ. (4ος κατηγορούμενος) εγκατέστησε περί τον Απρίλιο του έτους 2007 την εργολήπτρια εταιρία "Α. και Θ. Ν. Ν." και την εταιρεία "... ............." στην κοίτη του ποταμού ... στο δημοτικό διαμέρισμα ... του Δήμου ... του Νομού Ηλείας και στις 9-5-2007 την εργολήπτρια εταιρεία ...... και την εργολήπτρια εταιρεία "... ......" (βλ. το από 14-12-2009 υπόμνημα του νομίμου εκπροσώπου της Κ. Κ.) στην κοίτη του ποταμού ... στο δημοτικό διαμέρισμα ... του Δήμου ... του Νομού Ηλείας, σε μη επιτρεπόμενες με πρακτικό γνωμοδότησης της επιτροπής του όρθρου 100 του π.δ. 284/88 θέσεις, και χωρίς άδεια από την αρμόδια διοικητική αρχή ή χωρίς σύμβαση με αυτή, αλλά μόνο με δική του προφορική άδεια, για εξόρυξη αμμοχάλικου. Ο 4ος κατηγορούμενος, αν και είχε καθήκον να απέχει από τέτοιες ενέργειες, που απέρρεε από τις προαναφερόμενες διατάξεις για την διασφάλιση και προστασία της περιουσίας του Δημοσίου, δεν το έπραξε αλλά προχώρησε σ’ αυτές. Ο ίδιος παραδέχτηκε τις εγκαταστάσεις των παραπάνω εργοληπτών στην κοίτη ποταμού ... ισχυρίστηκε όμως ότι αυτές υπαγορεύτηκαν από λόγους έκτακτης ανάγκης, δηλαδή για την αποτροπή κινδύνου εκδήλωσης πλημμύρων, την πρόληψη των καταστροφών και την διασφάλιση της ζωής των πολιτών και αποφασίσθηκαν από κοινού με άλλα συναρμόδια όργανα (Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας, Δημάρχους, εκπροσώπους εργολάβων, εκπροσώπους Πυροσβεστικής Υπηρεσίας κλπ). Ο ισχυρισμός του όμως αυτός δεν κρίνεται βάσιμος, διότι δεν προσκόμισε πρακτικό συσκέψεων με τέτοια όργανα, από τα οποία να προκύπτει, ότι την Άνοιξη του έτους 2007 λήφθηκαν αποφάσεις για τον καθαρισμό και την διευθέτηση των ποταμών με διαδικασίες επείγοντος χαρακτήρα. Σε κάθε περίπτωση οι εγκαταστάσεις πραγματοποιήθηκαν, χωρίς να τηρηθούν οι προβλεπόμενες από το άρθρο 4 του α.ν. 1219/1938 διατυπώσεις, δηλ. χωρίς να καταρτιστεί απευθείας είτε κατόπιν προχείρου διαγωνισμού σύμβαση μεταξύ των εργοληπτών και της Διεύθυνσης Δημοσίων Κτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών. Ακόμη ο παραπάνω κατηγορούμενος διαπίστωσε σε μη επακριβώς εξακριβωθείσα ημερομηνία αλλά πάντως μετά τις πυρκαγιές του έτους 2007, ότι η εταιρεία "Α. και Ν. Ν." δεν τοποθέτησε το αμμοχάλικο που προσφέρθηκε "αφιλοκερδώς" να εξορύξει από την κοίτη του ποταμού Λάδωνα για τον καθαρισμό και την διευθέτησή του, σε ντεπό κατά μήκος του ποταμού στο δημοτικό διαμέρισμα ... του Δήμου ..., αλλά το μετέφερε και το χρησιμοποίησε για την εκτέλεση του τεχνικού έργου "Βελτίωση οδού ... - ...", χωρίς άδεια από την αρμόδια διοικητική αρχή ή χωρίς σύμβαση με αυτή (.....). Έτσι στην περίπτωση αυτή συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις έκδοσης πρωτοκόλλου καθορισμού αποζημίωσης αυθαίρετης χρήσης και κάρπωσης σε βάρος της παραπάνω εταιρείας. Ο κατηγορούμενος όμως, αν και είχε καθήκον να λάβει εναντίον της το εν λόγω μέτρο, το οποίο απέρρεε από τις αναφερόμενες στη μείζονα σκέψη διατάξεις, για τη διασφάλιση και προστασία της περιουσίας του Δημοσίου, δεν το έπραξε. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος κατά το χρονικό διάστημα από 22-2-2005 μέχρι 10-10-2007 παρέλειψε να επιληφθεί να συντάσσονται εκθέσεις αυτοψίας μετά το πέρας των αμμοχαλικοληψιών στις περιπτώσεις που είχαν χορηγηθεί άδειες αμμοχαλικοληψίας, για να διασφαλίζεται η διενέργειά τους σύμφωνα με τους όρους τους και η αποκατάσταση του χώρου. Ο κατηγορούμενος, αν και είχε υποχρέωση από τις προαναφερόμενες νομικές διατάξεις, από τις με αριθ. πρωτ. .../80010/4- 2- 1999 οδηγίες της προϊσταμένης του αρχής Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας και Εθνικών Κληροδοτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών, από τη φύση της υπηρεσίας του και το περιεχόμενο των σχετικών αδειών, να πραγματοποιεί αυτοψίες και να αναφέρει το αποτέλεσμά τους σε σχετικές εκθέσεις δεν το έπραξε. Με την παραπάνω εξακολουθητική συμπεριφορά του, που ήταν ηθελημένη, σκόπευε να προσπορίσει στους αμμολήπτες και στον εαυτό του παράνομη υλική ωφέλεια, η οποία συνίσταται για τους πρώτους στην πραγματοποίηση αμμοχαλικοληψιών χωρίς την τήρηση της νόμιμης διαδικασίας, δηλ. χωρίς τη λήψη της αναγκαίας άδειας ή την κατάρτιση της σχετικής σύμβασης ή καθ’ υπέρβαση αυτών και χωρίς την καταβολή του απαιτούμενου τιμήματος και για τον ίδιο στη λήψη διαφόρων οικονομικών ανταλλαγμάτων από αυτούς. Με βάση τις προαναφερόμενες σκέψεις πρέπει ο 4ος κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της παράβασης καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση, που του αποδίδεται με το κατηγορητήριο. Την απόφαση του να τελέσει κατά τους προαναφερόμενους χρόνους τις παραπάνω επιμέρους πράξεις των εγκαταστάσεων με προφορική άδεια στην κοίτη του ποταμού ... παρήγαγαν οι εργολήπτες Ν. Α., Τ. Γ. (3η) ως νόμιμη εκπρόσωπος της εταιρίας ".......", Κ. Κ. (2ος) ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας "........" και της εταιρείας "...", Α. Κ. (12ος) και Π. Κ. (10ος) και την επιμέρους πράξη της μεταφοράς και χρησιμοποίησης του αμμοχάλικου για την εκτέλεση του έργου "Βελτίωση οδού ... - ..." παρήγαγε ο εργολήπτης Ν. Α. (11ος) κατηγορούμενος, με προτροπές, παραινέσεις, πειθώ, υποσχέσεις χορήγησης οικονομικών ανταλλαγμάτων λόγω του παραπάνω παράνομου οφέλους από τις ανεξέλεγκτες αμμοληψίες που προσδοκούσαν. Επομένως, πρέπει αυτοί να κηρυχθούν ένοχοι της πράξης της ηθικής αυτουργίας στην παράβαση καθήκοντος του τέταρτου κατηγορουμένου, που τους αποδίδεται με το κατηγορητήριο κατά τα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Περαιτέρω όσον αφορά τον πρώτο κατ/νο Ι. Γ. πρέπει κηρυχθεί αθώος της αποδιδόμενης σε αυτόν πράξης της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος, καθόσον αυτός είχε άδεια για αμμοληψίες εκτελούσε έργα στην περιοχή ως εργολήπτης και οι οδηγοί του έκαναν αμμοληψίες έπαιρναν υλικά από το ντεπό και δεν προέκυψε από κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ότι παρήγαγε την απόφαση για τέλεση της άδικης πράξης στο συγκατηγορούμενό του Ν. Σ.. Επίσης πρέπει να κηρυχθούν αθώοι και οι 9ος και 13ος των κατηγορουμένων Φ. Κ. και Γ. Α., διότι δεν προέκυψε από κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ότι παρήγαγαν την απόφαση για τέλεση της άδικης πράξης στο συγκατηγορούμενό τους Ν. Σ., καθόσον τις εταιρείες τους εκπροσωπούσαν κυρίως οι Κ. Α. και Κ. Κ., οι οποίοι και ασχολούντο κυρίως με την επιχείρηση και την έκδοση των σχετικών αδειών αμμοληψίας. Τέλος στους 2°, 3η, .... κατ/νους πρέπει να τους αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ 2α’ ΠΚ, καθόσον έως την τέλεση της πράξης έζησαν έντιμη ατομική, οικογενειακή, κοινωνική και επαγγελματική ζωή ....". Ακολούθως το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Πατρών κήρυξε ενόχους, μεταξύ άλλων, τους αναιρεσείοντες κατηγορουμένους για το ότι "(2) Οι εκκαλούντες κατηγορούμενοι Κ. Κ. (2ος), Γ. Τ. (3η) ..... στους παρακάτω αναφερόμενους τόπους και χρόνους με πρόθεση προκάλεσαν την απόφαση στον Ν. Σ. να τελέσει την άδικη πράξη της παράβασης καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση και συγκεκριμένα με προτροπές, παραινέσεις, πειθώ, υπόσχεση χορήγησης και χορήγηση οικονομικών ανταλλαγμάτων, τον έπεισαν, αν και ήταν Προϊστάμενος της Κτηματικής Υπηρεσίας Ηλείας και είχε την ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, καθώς στις αρμοδιότητες της Κτηματικής Υπηρεσίας ανήκει η λήψη μέτρων στην περίπτωση διαπίστωσης παραβάσεων των κειμένων περί αμμοληψίας διατάξεων, να μην επιληφθεί για την επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων και προστίμων μετά από την κοινοποίηση στην ως άνω Υπηρεσία εγγράφων των Αστυνομικών Τμημάτων για παράνομη αμμοληψία, με σκοπό να ωφελήσουν τους ίδιους και τον εαυτό του (Ι. Σ.) παράνομα. Συγκεκριμένα, .... .... .... (α-2) στον ... Ηλείας στις 9-5-2007 δεν εξέδωσε ΠΑΑΧ ούτε επέβαλε πρόστιμα σε βάρος του .... .... και της Τ. Γ. παρά την κοινοποίηση του υπ’ αριθμ. .../30-4-2007 εγγράφου, (β) στον ... Ηλείας στις 10-5-2007 δεν εξέδωσε ΠΑΑΧ ούτε επέβαλε πρόστιμα παρά την κοινοποίηση των υπ’ αριθ. .../10-5-2007, .../10-5-2007 και .../10-5-2007 εγγράφων σε βάρος των εταιρειών .... .... .... και .... .... .... .... (γ) στον ..., οι ως άνω εκκαλούντες - κατηγορούμενοι με συνεχείς φορτικές συμβουλές, προτροπές παραινέσεις, υποσχέσεις οικονομικών ανταλλαγμάτων τον έπεισαν να εγκαταστήσει περί τον Απρίλιο του έτους 2007 την εργολήπτρια εταιρεία "..........." και την εταιρεία "... ....." στην κοίτη του ποταμού ... στο δημοτικό διαμέρισμα ... του Δήμου ... του Νομού Ηλείας και στις 9-5-2007 την εργολήπτρια εταιρεία "...............", τον εργολάβο Π. Κ. και την εργολήπτρια εταιρεία "... ....." στην κοίτη του ποταμού ... στο δημοτικό διαμέρισμα ... του Δήμου ... του Νομού Ηλείας με προφορική άδεια, για εξόρυξη αμμοχάλικου. Οι άδεις αυτές τελικώς ουδέποτε εκδόθηκαν. Στην πράξη του αυτή ο Ν. Σ. προέβη με σκοπό να προσπορίσει σ’ αυτούς παράνομο όφελος, ήτοι να προβούν σε αμμοληψία, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι νόμιμες προϋποθέσεις. (δ) ......". 
Με βάση τα ανωτέρω το Τριμελές Εφετείο, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, καταδίκασε τους αναιρεσείοντες - κατηγορουμένους για την αξιόποινη πράξη της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος του συγκατηγορουμένου τους Ν. Σ. με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου και τους καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, την οποία ανέστειλε επί τριετία. Με αυτά που δέχθηκε το ανωτέρω δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτουμένη από τις ως άνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ’ αυτήν με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος για την οποία καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες κατηγορούμενοι, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 13α’ , 14, 15, 16, 17, 18, 26 παρ. 1α’ , 27, 46 παρ.1 εδ. α’ , 51, 53, 57, 61, 63, 64, 84 παρ. 2 α’ και δ’ , 98 παρ.1, 259 του Π.Κ., 1, 2, και 4 του ν 1219/1938, ΚΥΑ 42279/24-11-1938, 115 παρ. 1 και 2 του 11/12-11- 1929 Δ/τος ΠΔ 551/1988 και 49 παρ. 3 Ν 1416/1984 και τις ιδιαίτερες οδηγίες της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας και Εθνικών Κληροδοτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών που εφάρμοσε. Ειδικότερα εκτίθενται με σαφήνεια στην προσβαλλόμενη απόφαση α) η παράβαση του υπηρεσιακού καθήκοντος, όπως αυτό καθορίζεται από το νόμο, τις διοικητικές πράξεις, τις ιδιαίτερες οδηγίες της προϊσταμένης αρχής και ενυπάρχει στη φύση της υπηρεσίας του υπαλλήλου, β) ο δόλος του φυσικού αυτουργού, δηλαδή η πρόθεση αυτού, που περιέχει την θέληση παράβασης του καθήκοντος της υπηρεσίας, γ) ο σκοπός του φυσικού αυτουργού να προσπορίσει στον εαυτό του και σε άλλους παράνομη υλική ωφέλεια και να βλάψει το κράτος. Τέτοιος σκοπός συνέτρεξε, αφού, όχι μόνον η βούληση του φυσικού αυτουργού κατέτεινε προς αυτόν, αλλά και η αναπτυχθείσα συμπεριφορά του μπορούσε αντικειμενικώς να οδηγήσει στην επίτευξή του, αφού ο όρος του σκοπού του προσπορισμού στον εαυτό του και σε άλλους παράνομου οφέλους αλλά και πρόκλησης βλάβης του κράτους πληρούνταν, καθόσον η πράξη, όπως επιχειρείτο από τον δράστη, μπορούσε να οδηγήσει στην απόκτηση παράνομου οφέλους και στην πρόκληση βλάβης (αντικειμενικό στοιχείο) και επιπλέον η βούληση του δράστη κατευθυνόταν στην απόκτηση του οφέλους και στην πρόκληση της βλάβης (υποκειμενικό στοιχείο). Κατ’ αυτόν τον τρόπο μεταξύ της παράβασης καθήκοντος και του σκοπού οφέλους αλλά και βλάβης υπήρξε αιτιώδης σχέση, ώστε η τελευταία αξιόποινη πράξη να αποτελέσει πρόσφορο τρόπο περιποίησης του σκοπούμενου οφέλους αλλά και της βλάβης. Περαιτέρω, αναφέρονται τα μέσα και ο τρόπος που χρησιμοποίησαν οι ήδη αναιρεσείοντες και έπεισαν τον φυσικό αυτουργό, συγκατηγορούμενό τους Ν. Σ., να παραβεί τα καθήκοντα της Υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει σε αυτούς και τον εαυτό του παράνομο όφελος από τις ανεξέλεγκτες αμμοληψίες, που ήσαν οι προτροπές, παραινέσεις, πειθώ, υπόσχεση χορήγησης και χορήγηση οικονομικών ανταλλαγμάτων, συνεχείς φορτικές συμβουλές, ενώ δεν ήταν αναγκαίο για την πληρότητα της αιτιολογίας να αναφέρονται και τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο, ότι οι αναιρεσείοντες ηθικοί αυτουργοί προκάλεσαν με τον τρόπο και τα μέσα αυτά στον φυσικό αυτουργό την απόφασή του να παραβεί το υπηρεσιακό του καθήκον επιτρέποντας στους πρώτους την πραγματοποίηση αμμοχαλικοληψιών χωρίς τη λήψη της αναγκαίας άδειας ή την κατάρτιση της σχετικής σύμβασης ή καθ’ υπέρβαση αυτών και χωρίς την καταβολή του απαιτουμένου τιμήματος, καθώς και την παροχή οικονομικών ανταλλαγμάτων. Αναφορικά με το δόλο των αναιρεσειόντων αυτός δικαιολογείται επαρκώς στην προσβαλλόμενη απόφαση και επιπλέον αποσαφηνίζεται ο επιδιωκόμενος από αυτούς σκοπός, που συνίστατο στις από τις επίμαχες εταιρείες πραγματοποίηση αμμοχαλικοληψιών από την κοίτη του ..., χωρίς την καταβολή του αντίστοιχου τιμήματος στο Δημόσιο, ενώ η παραδοχή, ότι μετά την γνωστοποίηση από το Α.Τ ... στην Κτηματική Υπηρεσία ... των παράνομων αμμοχαλικοληψιών, που γίνονταν στην κοίτη του ..., ο προϊστάμενος της υπηρεσίας έδωσε εντολή στον αρμόδιο υπάλληλο της υπηρεσίας του Κ. Π. να κάνει αυτοψία στην κοίτη του ποταμού, η οποία και έγινε και επιβλήθηκε στην εταιρεία των αναιρεσειόντων πρόστιμο από τον Νομάρχη Ηλείας, δεν αντιφάσκει με τις παραδοχές της ίδιας απόφασης και περί υπόσχεσης οικονομικών ανταλλαγμάτων στον ίδιο προϊστάμενο, προκειμένου να παραλείψει τα καθήκοντα του, διότι, κατά τις παραδοχές της απόφασης, τα οικονομικά ανταλλάγματα, δόθηκαν για την μη έκδοση σε βάρος των εκπροσωπούμενων από τους αναιρεσείοντες εταιρειών, πρωτοκόλλων καθορισμού αποζημίωσης αυθαίρετης χρήσης, αφού το πρώτο, που είναι η επιβολή προστίμων, δεν αποκλείει το δεύτερο. Σχετικά με τα παρατιθέμενα αποδεικτικά μέσα προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης με βεβαιότητα, ότι το δικάσαν Εφετείο έλαβε υπόψη το σύνολο των αποδεικτικών μέσων και δεν προήλθε σε επιλεκτική μόνον παράθεση και συνεκτίμηση ορισμένων μόνον από αυτά, η δε αναφορά της προσβαλλόμενης απόφασης στο μάρτυρα Π. Μ. έγινε, όπως εκεί σημειώνεται, ενισχυτικώς. Ενόψει αυτών είναι απορριπτέες οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις των αναιρεσειόντων και αβάσιμος ο επ’ αυτών από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ και Ε’ ΚΠοινΔ πρώτος λόγος αναίρεσης της κρινόμενης αίτησης αμφοτέρων των αναιρεσειόντων, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και έλλειψη νόμιμης βάσης ως προς τα περιστατικά στα οποία στήριξε το δικαστήριο της ουσίας την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος που τους αποδίδεται και ως προς την λήψη υπόψη και συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων. Όλες οι λοιπές αιτιάσεις των αναιρεσειόντων, που αναφέρονται σε μη αξιολόγηση των μαρτυρικών αποδείξεων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων και ότι λήφθηκαν υπόψη χωρίς συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση όλων των αποδεικτικών μέσων αλλά με αξιολογική επίκληση και εκτίμηση ορισμένων μόνον από τα αναφερόμενα, πλήττουν υπό την προσχηματική επίκληση της έλλειψης αιτιολογίας την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και είναι απορριπτέες, καθόσον δεν θεμελιώνεται επ’ αυτών παραδεκτός λόγος αναίρεσης. Εξάλλου, με τον δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης του δευτέρου των αναιρεσειόντων προβάλλεται η αιτίαση της υπέρβασης εξουσίας, η οποία συνίσταται κατ’ αυτόν στο ότι το δικαστήριο χειροτέρευσε την θέση του, καίτοι μόνον αυτός είχε ασκήσει έφεση κατά της πρωτοβάθμιας καταδικαστικής απόφασης, καταδικάζοντάς τον για πράξη, για την οποία δεν είχε ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη, ούτε είχε καταδικασθεί σε πρώτο βαθμό. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον εν λόγω αναιρεσείοντα, το δικαστήριο τον καταδίκασε και για το ότι με προτροπές, παραινέσεις και υποσχέσεις οικονομικών ανταλλαγμάτων έπεισε τον προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας Ηλείας, να εγκαταστήσει με προφορική του άδεια στην κοίτη του ... την εταιρεία ... ....., προκειμένου να προβεί σε αμμοχαλικοληψία από αυτήν, καίτοι δεν είχε προηγηθεί η νόμιμη διαδικασία, πράξη για την οποία δεν είχε καταδικασθεί στον πρώτο βαθμό. Από την παραδεκτή επισκόπηση του κατηγορητηρίου αλλά και της πρωτοβάθμιας απόφασης (755/2012 Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηλείας), προκειμένου να διακριβωθεί η βασιμότητα του προαναφερθέντος αναιρετικού λόγου, προκύπτει από την ανάγνωση του περιεχομένου των σελίδων 13 και 14 (περ. αρ. 12 και 13) του κατηγορητηρίου και 126 και 127 της πρωτοβάθμιας απόφασης, ότι ο αναιρεσείων κρίθηκε ένοχος για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος με αναφορά τόσον στην εταιρεία "... ...." όσον και στην εταιρεία "... .....". Συνεπώς, δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια, ότι για την τελευταία εταιρεία δεν υπήρξε κατηγορία και δεν καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Στη συνέχεια το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε ένοχο τον αναιρεσείοντα για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος κάνοντας αναφορά στις παραδοχές του σκεπτικού αλλά και στο διατακτικό σ’ αμφότερες τις πιο πάνω εταιρείες. Η αθωωτική διάταξη της προσβαλλόμενης απόφασης για τον Φ. Κ., δεν εμπόδιζε την τελευταία να δεχθεί ως προς την άνω εταιρεία, ότι η πράξη της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος τελέσθηκε από τον αναιρεσείοντα. Άλλωστε πρόκειται για πραγματικές παραδοχές της πληττόμενης απόφασης και οποιαδήποτε αιτίαση σχετικά με αυτές υπό την επίφαση της αναιρετικής πλημμέλειας πλήττει την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Επομένως, δεν δημιουργείται ζήτημα υπέρβασης εξουσίας και ο σχετικός λόγος είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Μετά από αυτά μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα πρέπει να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις στο σύνολό τους και να καταδικασθεί καθένας από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ) και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος ως πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ, 22 ν. 3693/1957, 28 παρ. 5 ν. 2579/1998 και άρ. 2 της 134423/1992 ΚΥΑ Δικ. και Οικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις από 2-2-2015 με αρ. ./5-2-2015 και ./5-2-2015 αιτήσεις - δηλώσεις των α) Γ. συζ. Ν. Μ., το γένος Φ. Τ., κατοίκου ... και β) Κ. Κ. του Ν., αντίστοιχα, για αναίρεση της υπ’ αριθμό 712- 713/9-4-2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Πατρών. 

Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα (250) Ευρώ τον καθένα και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου από τριακόσια (300) Ευρώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...