Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Διατάραξη κοινής ειρήνης,απρόκλητη σωματική βλάβη, κουκουλοφόροι, επιεικέστερος νόμος.

Τριμελές Πλημ/ κείο Πατρών 652/ 2015. ΠοινΔικ 2016.489.
  Πρόεδρος: Γ. Αντωνιάδης Μέλη: Κ. Ρήγας (Εισηγητής), Α. Τσούτσουρα.
 Εισαγγελέας: Χ. Σπηλιόπουλος, Αντεισαγγελέας
Περίληψη. Κουκουλοφόροι. Διατάραξη της κοινής ειρήνης. Απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη. Άρνηση υποβολής σε σήμανση. Παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία. Στοιχεία αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης. Επιεικέστερος ποινικός νόμος. Νόμος 4322/2015, με τον οποίο καταργήθηκε η παράγραφος 3 του άρθρου 189 ΠΚ, με την οποία είχε εισαχθεί με το ν. 3722/2009 η κακουργηματική μορφή του εγκλήματος της διατάραξης της κοινής ειρήνης εφ’ όσον τελέστηκε με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου. Νόμος 4322/2015 και κατάργηση με το νόμο αυτό της παραγράφου 3 του άρθρου 308 Α ΠΚ που όριζε ως επιβαρυντική περίσταση την κάλυψη των χαρακτηριστικών του προσώπου. Πραγματικά περιστατικά.
Διάπραξη βιαιοπραγιών από κουκουλοφόρους εναντίον προσώπων, πραγμάτων και ακινήτων στις 6/12/2014 στο κέντρο της Αθήνας κατά την διενέργεια εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση έξι ετών από το θάνατο ανηλίκου στα Εξάρχεια. Παραπομπή των κατηγορουμένων για τα ως άνω εγκλήματα. Εφαρμογή, ωστόσο, του επιεικέστερου ποινικού νόμου, βάσει του οποίου το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους δεν προσδίδει πλέον στις πράξεις τους ιδιαίτερη ποινική απαξία, αλλά αυτές τιμωρούνται σύμφωνα με το ά. 189 παρ. 2 ΠΚ και το ά. 308 Α παρ. 2 ΠΚ.

Η γενομένη δεκτή εισαγγελική πρόταση έχει ως εξής:
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 189 παρ. 1, 2 και 3 ΠΚ (όπως η παρ. 3 του άρθρου 189 ΠΚ ίσχυε πριν την κατάργησή της με το άρθρο 20 παρ. 1 Ν 4322/2015) «1. Όποιος συμμετέχει σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διαπράττει βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων ή πραγμάτων ή εισβάλλει παράνομα σε ξένα σπίτια, κατοικίες ή άλλα ακίνητα κτήματα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. 2. Οι υποκινητές και εκείνοι που εκτέλεσαν βιαιοπραγίες τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. 3. Ο υπαίτιος της πράξεως της παρ. 1 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και ο υπαίτιος των πράξεων της παρ. 2 τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, αν τέλεσαν την πράξη τους με καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους». Από την ανωτέρω διάταξη προκύπτει ότι για να στοιχειοθετηθεί το έγκλημα της διατάραξης της κοινής ειρήνης απαιτείται: α) συγκέντρωση στο ίδιο μέρος απροσδιόριστου αριθμού ανθρώπων, ο οποίος δεν ορίζεται στον νόμο, χωρίς όμως εναλλαγή των προσώπων αυτών, β) η συνάθροιση να είναι δημόσια, να συγκεντρώνονται δηλαδή πολλοί στο ίδιο μέρος και να μπορεί ο καθένας τους να πάρει μέρος στη συγκέντρωση και να ενωθεί με τους άλλους, χωρίς να έχει σημασία αν η συνάθροιση γίνεται σε δημόσιο τόπο ή όχι, γ) το πλήθος που συναθροίσθηκε να διαπράττει βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων ή πραγμάτων με ενωμένες δυνάμεις, το οποίο σημαίνει ότι οι βιαιοπραγίες πρέπει να διαπράττονται από κοινού και όχι από ένα μόνο πρόσωπο από αυτά που συναθροίσθηκαν και δ) δόλος του δράστη που περιλαμβάνει τη γνώση του ότι ενώνεται σε δημόσια συνάθροιση πλήθους, όταν διαπράττονται βιαιοπραγίες κατά προσώπων και πραγμάτων και τη θέλησή του να παραμείνει στη συνάθροιση ως μέλος της και μόνο με την παρουσία του, χωρίς να είναι ανάγκη όλοι όσοι συμμετέχουν να διαπράττουν βιαιοπραγίες (ΑΠ 1782/1997 ΠοινΧρ 1998, 592, ΑΠ 991/1985 ΠοινΧρ 1986, 57). Ειδικότερα δε βιαιοπραγία συνιστά κάθε επιθετική δραστηριότητα με την οποία αναπτύσσεται υλική δύναμη εναντίον προσώπων ή πραγμάτων και διά της οποίας εκδηλώνεται απλά η εχθρική διάθεση του δράστη απέναντι στα πρόσωπα ή στα πράγματα αυτά, ακόμη κι αν δεν επέφερε σωματική κάκωση ή βλάβη του πράγματος (ΑιτιολΕκθΣχ ΠΚ 1933, σελ. 312, ΠλημΑθ 3210/1979 ΠοινΧρ 1980, 361). Η έννοια της βιαιοπραγίας, σε αντιδιαστολή με την έννοια της βίας, δεν θεωρείται πως αποβλέπει σε συγκεκριμένο σκοπό, όπως η βία, αλλά αποτελεί η ίδια αυτοσκοπό, συνιστώντας τελικά καθαρή κακοποίηση του δέκτη της (ΣυμβΔιαρκΣτρΛαρ 119/1992 Υπερ 1993, 684). Επομένως, η βιαιοπραγία είναι μια πράξη εκτόνωσης, διαμαρτυρίας ή αγανάκτησης, που χαρακτηριστικά έχει αποδοθεί ως «ένα είδος βίας για τη βία» (Κωστάρας, Ποινικό Δίκαιο - Επιτομή Ειδικού Μέρους, εκδ. Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 2003, σελ. 162) με αποτέλεσμα να γίνεται δεκτό ότι αποτελεί έννοια ευρύτερη της βίας. 
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 308Α παρ. 1, 2 και 3 ΠΚ (όπως η παρ. 3 του άρθρου 308Α ΠΚ ίσχυε πριν την κατάργησή της με το άρθρο 20 παρ. 2 Ν 4322/2015) «1. Με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών τιμωρείται η απλή σωματική βλάβη (άρθρο 308 παρ. 1 εδ. α΄) αν έγινε χωρίς πρόκληση από τον παθόντα. 2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου έχει το χαρακτήρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρο 309) ή αν σ’ αυτήν συμμετείχαν δύο ή περισσότεροι, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. 3. Ο υπαίτιος της πράξεως της παρ. 1 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και ο υπαίτιος της πράξεως της παρ. 2 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών, εάν ενήργησαν με καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους». Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1α΄ «όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών», ενώ σύμφωνα με αυτή του άρθρου 309 ΠΚ «αν η πράξη του άρθρου 308 τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη (άρθρο 310 παρ. 2), επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών». Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 308Α ΠΚ απρόκλητη είναι η απλή (ή επικίνδυνη) σωματική βλάβη, όταν ο δράστης και ο παθών δεν είχαν προηγουμένως καμία σχέση ή επαφή και ο δράστης δεν είχε κανένα λόγο να στραφεί κατά του συγκεκριμένου παθόντος, αλλά ενήργησε με κίνητρο αντικοινωνικά αισθήματα (ΑΠ 1314/2010 ΠοινΧρ 2011, 583, ΑΠ 1486/2006 ΠοινΧρ 2007, 639, ΑΠ 201/2000 ΠοινΧρ 2000, 590). Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ. 1 και 4 Ν 342/1977 «1. Εις εγκληματολογικήν σήμανσιν ήτοι: δακτυλοσκόπησιν, ανθρωπομέτρησιν, περιγραφήν και φωτογράφησιν υπόκειται παν άτομον: α) Νομίμως συλλαμβανόμενον, προφυλακιζόμενον, καταδικαζόμενον, φυλακιζόμενον, ή καθ’ ου απαγγέλλεται κατηγορία υπό της κατά νόμον Αρχής, εφ’ οιωδήποτε εγκλήματι εις βαθμόν κακουργήματος ή πλημμελήματος ανεξαρτήτως του τόπου διαπράξεως και του βαθμού συμμετοχής εις το τελεσθέν ή αποπειραθέν έγκλημα... 4. Τα υποκείμενα εις εγκληματολογικήν σήμανσιν άτομα και αρνούμενα ταύτην διώκονται και τιμωρούνται κατά τας διατάξεις του άρθρου 225 παρ. 2 του Ποινικού Κώδικος». Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1 και 2 Ν 4322/2015 «1. Καταργείται η παρ. 3 του άρθρου 189 του Ποινικού Κώδικα και η παρ. 4 αυτού αναριθμείται σε 3. 2. Καταργείται η παρ. 3 του άρθρου 308Α του Ποινικού Κώδικα». Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 ΠΚ «1. Αν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, εφαρμόζεται αυτός που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις», γίνεται δε δεκτό ότι στην έννοια του νόμου που προκαλεί ηπιότερες ποινικές συνέπειες για τον κατηγορούμενο υπάγεται και ο νόμος που καταργεί μία παραλλαγή του εγκλήματος, ώστε η αξιόποινη συμπεριφορά να υπάγεται στο βασικό έγκλημα [Χαραλαμπάκης, Ποινικός Κώδικας – Ερμηνεία κατ’ άρθρο (Τόμος Α΄ - άρθρα 1-206), εκδ. 2011, σελ. 35].

Από το αποδεικτικό υλικό της παρούσας δικογραφίας που συγκεντρώθηκε στην κύρια ανάκριση και στην προηγηθείσα αυτής αυτεπάγγελτη αστυνομική προανάκριση, αξιολογούμενο κατά την αρχή της ηθικής αποδείξεως (άρθρο 177 παρ. 1 ΚΠΔ) και ειδικότερα τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, τα έγγραφα και τις απολογίες (προανακριτικές και ανακριτικές) των κατηγορουμένων, προέκυψαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:
Στις 6.12.2014 και περί ώρα 12:00 μμ στον χώρο του πρώην Παραρτήματος του Πανεπιστημίου ... πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση χιλίων εκατό (1.100) ατόμων, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν και περίπου διακόσια πενήντα (250) άτομα του λεγόμενου αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου, στα πλαίσια εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση έξι ετών από τον θάνατο του ανήλικου Α.Γ. στα Εξάρχεια Αττικής. Στις 12:30 μμ περίπου, τα συγκεντρωθέντα άτομα κατήλθαν επί του οδοστρώματος της οδού ..., ενώ περί ώρα 12:45 μμ μία ομάδα αποτελούμενη από δεκαπέντε (15) άτομα του αναρχικού- αντιεξουσιαστικού χώρου εξήλθε του συγκεντρωμένου πλήθους και επιτέθηκε στους αστυνομικούς που επιτηρούσαν διακριτικά τη συγκέντρωση από τη συμβολή των οδών ... και ... Τα άτομα αυτά, τα οποία είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους φορώντας κράνη, κουκούλες full face και αντιασφυξιογόνες μάσκες, ενεργώντας από κοινού και με ενωμένες δυνάμεις, προέβησαν σε βιαιοπραγίες εναντίον των αστυνομικών, επιτιθέμενοι σε αυτούς κρατώντας ξύλινα και σιδερένια ρόπαλα και εκτοξεύοντας εναντίον τους μεταλλικά αντικείμενα (παξιμάδια) με σφεντόνες. Μετά από οπισθοχώρηση των αστυνομικών, τα επιτιθέμενα άτομα επωφελήθηκαν και προκάλεσαν φθορές στην υπ’ αριθ. κυκλοφορίας ... υπηρεσιακή μοτοσικλέτα, μάρκας HONDA, τύπου TRANSALP, η οποία βρισκόταν σταθμευμένη μεταξύ οχημάτων στο αριστερό άκρο του οδοστρώματος της οδού ... και στη συνέχεια επέστρεψαν και ενσωματώθηκαν στο συγκεντρωμένο έξωθεν του πρώην Παραρτήματος του Πανεπιστημίου ... πλήθος. Στις 13:00 μμ ξεκίνησε από τα συγκεντρωθέντα άτομα πορεία διαμέσου των οδών ..., ... και ..., στο τέλος της οποίας («ουρά») είχαν λάβει θέση τα άτομα του αναρχικού- αντιεξουσιαστικού χώρου, τα οποία είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά των προσώπων τους φορώντας κράνη, κουκούλες τύπου full face και αντιασφυξιογόνες μάσκες και κρατούσαν ξύλινα και σιδερένια ρόπαλα. Περί ώρα 13:25 μμ περίπου, το ανωτέρω τελευταίο κομμάτι της πορείας εισήλθε προερχόμενο από την οδό ... στο οδόστρωμα της οδού ..., όπου τα άτομα που το αποτελούσαν προέβησαν σε βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων και πραγμάτων, εκτοξεύοντας πέτρες, δοχεία με κόκκινη μπογιά, μεταλλικά και άλλου είδους αντικείμενα, καθώς και αυτοσχέδιους εμπρηστικούς και εκρηκτικούς μηχανισμούς (βόμβες Molotov) τόσο κατά των αστυνομικών δυνάμεων όσο και των ομάδων Διμοιρίας Υποστήριξης που επιτηρούσαν την πορεία, όσο και κατά του Δικαστικού Μεγάρου, με αποτέλεσμα να προξενηθεί μικρής έκταση πυρκαγιά και φθορές. Μετά από επέμβαση των ομάδων της Διμοιρίας Υποστήριξης προς απώθηση των βιαιοπραγούντων ατόμων, η πορεία συνέχισε κινούμενη επί της οδού ..., με τα άτομα που ήταν συγκεντρωμένα στο τελευταίο μέρος της να συνεχίζουν τις ανωτέρω περιγραφείσες έκνομες ενέργειές τους. Περί ώρα 13:35 μμ και στο ύψος της οδού ... στην Πλατεία ... (επί της οδού ...), τα ίδια ανωτέρω άτομα και με τον ίδιο προαναφερθέντα τρόπο, ήτοι με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά των προσώπων τους φορώντας κράνη, κουκούλες τύπου full face και αντιασφυξιογόνες μάσκες, προέβησαν εκ νέου σε βιαιοπραγίες εναντίον αστυνομικών της Διμοιρίας Υποστήριξης, εκτοξεύοντας εναντίον τους αυτοσχέδιους εμπρηστικούς και εκρηκτικούς μηχανισμούς (βόμβες Molotov), επίθεση που είχε ως αποτέλεσμα την εκ νέου επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων με σκοπό την προστασία της σωματικής ακεραιότητας των ίδιων, καθώς και των διερχόμενων πολιτών. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης αυτής επέμβασης της αστυνομίας, ο πρώτος κατηγορούμενος, Π.Κ., ο οποίος συμμετείχε στο συγκεντρωμένο και διαπράττον βιαιοπραγίες πλήθος στο τελευταίο μέρος της πορείας, έχοντας καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του φορώντας κράνος μοτοσικλετιστή, βιαιοπράγησε σε βάρος του αστυνομικού Γ.Χ. κατά τον χρόνο που επιχειρούσε να προβεί σε συλλήψεις ατόμων που συμμετείχαν στην ομάδα που βιαιοπραγούσε και συγκεκριμένα, χωρίς πρόκληση από τον ανωτέρω, επιτέθηκε σε βάρος του με σφοδρότητα με ένα ξύλινο ρόπαλο που κρατούσε και τον χτύπησε στην αριστερή πλευρά του σώματός του. Αποτέλεσμα του ανωτέρω χτυπήματος ήταν ο αστυνομικός να υποστεί θλάση δικέφαλου βραχιονίου αριστερά, καθώς και εκδορά μέγιστης διαμέτρου 1,2 εκ. περίπου κατά τη ραχιαία επιφάνεια της αριστερής άκρας χειρός, συστοίχως του δείκτη, από το μέσο δε που ο πρώτος κατηγορούμενος χρησιμοποίησε για την τέλεση της αξιόποινης πράξης (ξύλινο ρόπαλο) μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα αστυνομικό κίνδυνο για βαριά σωματική του βλάβη. Επίσης, ο δεύτερος κατηγορούμενος, Θ.Β., ο οποίος επίσης συμμετείχε στο πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο στο τελευταίο τμήμα («ουρά») της πορείας που διέπραττε βιαιοπραγίες με ενωμένες δυνάμεις, έχοντας καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του φορώντας κράνος, βιαιοπράγησε σε βάρος του αστυνομικού της Διμοιρίας Υποστήριξης Γ.-Υ.Β. Ειδικότερα, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει το αδίκημα της απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης, επιχείρησε πράξη που συνιστούσε τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης και συγκεκριμένα χωρίς πρόκληση από τον ανωτέρω παθόντα αστυνομικό τον χτύπησε με ένα ξύλινο ρόπαλο που κρατούσε στον καρπό και στα δάχτυλα του δεξιού του χεριού, εξαιτίας δε του μέσου που χρησιμοποίησε (ξύλινο ρόπαλο) θα μπορούσε να προκαλέσει σε αυτόν κίνδυνο βαριάς σωματικής βλάβης, πλην όμως η πράξη του δεν ολοκληρώθηκε από λόγους ανεξάρτητους της θέλησής του και συγκεκριμένα επειδή αστόχησε και δεν του κατάφερε πλήγμα σε ευπαθές σημείο του σώματός του. Περαιτέρω, ο πέμπτος κατηγορούμενος, Χ.Γ., συμμετέχων και αυτός στο προβαίνον σε βιαιοπραγίες οπίσθιο μέρος της πορείας, βιαιοπράγησε σε βάρος του αστυνομικού Χ.Γ. Πιο συγκεκριμένα, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει το αδίκημα της απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης, επιχείρησε πράξη που συνιστούσε τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης και συγκεκριμένα χωρίς πρόκληση από τον ανωτέρω παθόντα αστυνομικό τον χτύπησε με ένα ξύλινο ρόπαλο που κρατούσε στον αριστερό του βραχίονα, προκαλώντας του θλάση, εξαιτίας δε του μέσου που χρησιμοποίησε (ξύλινο ρόπαλο) θα μπορούσε να προκαλέσει σε αυτόν κίνδυνο βαριάς σωματικής βλάβης, πλην όμως η πράξη του δεν ολοκληρώθηκε από λόγους ανεξάρτητους της θέλησής του και συγκεκριμένα επειδή αστόχησε και δεν του κατάφερε πλήγμα σε ευπαθές σημείο του σώματός του. Αλλά και ο έκτος κατηγορούμενος Μ.Α. βιαιοπράγησε σε βάρος του ανωτέρω αστυνομικού Χ.Γ., χτυπώντας τον με γροθιές και κλωτσιές, κατά την προσπάθειά του να τον συλλάβει, λόγω της συμμετοχής του στην ως άνω ομάδα προσώπων. Επίσης, ο τρίτος, η τέταρτη και ο έκτος των κατηγορουμένων, Π.Ν., Θ.Ν. και Μ.Α., προέκυψε ότι συμμετείχαν στο πλήθος που βρισκόταν στο τελευταίο κομμάτι της πορείας και το οποίο διέπραττε βιαιοπραγίες, επιπλέον δε οι δύο πρώτοι των ανωτέρω είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, φορώντας ο μεν πρώτος κράνος μοτοσικλετιστή.
Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά προκύπτουν με σαφήνεια από τις λεπτομερείς και χωρίς αντιφάσεις μαρτυρικές καταθέσεις των ίδιων των παθόντων, αλλά και των λοιπών ευρισκομένων στην πορεία αστυνομικών, οι οποίοι εξέθεσαν με πληρότητα τα γεγονότα. Ειδικότερα, η τέλεση των απρόκλητων επικίνδυνων σωματικών βλαβών που τέλεσαν οι πρώτος και δεύτερος των κατηγορουμένων (Π.Κ. και Θ.Β.) και κυρίως η ταυτοποίησή τους, καθότι είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, προέκυψε από τον συνδυασμό των μαρτυρικών καταθέσεων αφενός του παθόντος αστυνομικού Χ.Γ. και του ευρισκομένου στο σημείο και αυτόπτη μάρτυρα αστυνομικού Λ.Κ. (ως προς την περίπτωση του πρώτου κατηγορουμένου) και αφετέρου του παθόντος αστυνομικού Γ.-Υ.Β. και του αυτόπτη μάρτυρα και συνδράμοντος στη σύλληψη αστυνομικού Τ.Ν. (ως προς την περίπτωση του δευτέρου κατηγορουμένου). Επισημαίνεται ότι ειδικά ως προς τη σωματική κάκωση που υπέστη ο αστυνομικός Γ.Χ., στην ιατροδικαστική έκθεση σημειώνεται ότι η βλάβη θα ήταν μεγαλύτερης βαρύτητας εάν ο εξετασθείς δεν προστατευόταν από την υπηρεσιακή του ασπίδα. Επιπλέον, από τις μαρτυρικές καταθέσεις προέκυψε ότι άπαντες οι κατηγορούμενοι συμμετείχαν σε πλήθος που με ενωμένες δυνάμεις τελούσε βιαιοπραγίες κατά προσώπων και φθορές κατά πραγμάτων και ειδικότερα στο συγκεντρωμένο στο τελευταίο κομμάτι της πορείας πλήθος. Η τέλεση των έκνομων πράξεων των συγκεκριμένων, πλην αγνώστων κατά την προδικασία ατόμων, που ευρίσκονταν στην «ουρά» της πορείας, επιρρωνύεται εξάλλου και από τις από 6.12.2014 δύο (2) εκθέσεις παράδοσης και κατάσχεσης, από το περιεχόμενο των οποίων προκύπτει ότι έξωθεν του Δικαστικού Μεγάρου και επί του πεζοδρομίου της οδού ... ανευρέθησαν δύο γυάλινες φιάλες ανθρακούχου νερού και μάρκας PERRIER, χωρητικότητας 480 ml, οι οποίες περιείχαν μπογιά κόκκινου χρώματος, μέσα σε καλάθι απορριμμάτων επί του πεζοδρομίου της συμβολής των οδών ... και ... ανευρέθη ένας (1) αυτοσχέδιος εκρηκτικός – εμπρηστικός μηχανισμός (βόμβα Molotov), αποτελούμενος από μία γυάλινη φιάλη μπύρας μάρκας «ΑΛΦΑ» που περιείχε εύφλεκτο υγρό, με τεμάχιο υφάσματος στο στόμιο αυτής εμποτισμένο με το ίδιο υγρό, ενώ σε διάφορα σημεία της πόλης ανευρέθησαν και περισυνελέγησαν από αστυνομικούς οκτώ (8) μεταλλικά παξιμάδια.


Θα πρέπει, ωστόσο, να αναφερθεί ότι ενόψει της κατάργησης τόσο της παρ. 3 του άρθρου 189 ΠΚ, όσο και της παρ. 3 του άρθρου 308Α ΠΚ με το άρθρο 20 Ν 4322/2015, δηλαδή αφενός της κακουργηματικής μορφής που είχε εισαχθεί στο αδίκημα της διατάραξης της κοινής ειρήνης με το άρθρο 25 Ν 3772/2009, αφετέρου της επιβαρυντικής περίστασης που είχε προστεθεί στο αδίκημα της απρόκλητης (απλής και επικίνδυνης) σωματικής βλάβης με το ίδιο ως άνω άρθρο, ενόψει και της εφαρμογής του άρθρου 2 παρ. 1 ΠΚ, κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, το γεγονός ότι οι πρώτος και δεύτερος των κατηγορούμενων είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους δεν προσδίδει πλέον στις πράξεις τους ιδιαίτερη ποινική απαξία. Η δε αναφορά της κάλυψης των χαρακτηριστικών του προσώπου των ανωτέρω εντάσσεται στη γενικότερη περιγραφή των πραγματικών περιστατικών. Πλην όμως η νεότερη νομοθετική επιλογή δε συνεπάγεται το μη αξιόποινο της ανωτέρω συμπεριφοράς των κατηγορουμένων, η οποία σε κάθε περίπτωση εντάσσεται τόσο στην επιβαρυντική περίσταση της παρ. 2 του άρθρου 189 ΠΚ (ως συμμετασχόντων σε συγκέντρωση πλήθους που βιαιοπραγεί και παράλληλα βιαιοπραγησάντων), όσο και στην επιβαρυντική περίσταση της παρ. 2 του άρθρου 308Α ΠΚ (ως τελεσάντων το αδίκημα της απρόκλητης επικίνδυνης —τετελεσμένης και σε απόπειρα— σωματικής βλάβης). Αντιστοίχως προσδιορίζεται και η ποινική ευθύνη του τρίτου, τέταρτης και έκτου των κατηγορουμένων, οι οποίοι τέλεσαν τη βασική μορφή του αδικήματος της διατάραξης οικιακής ειρήνης (παρ. 1). Περαιτέρω, προέκυψε ότι οι πρώτος, δεύτερος, τρίτος και πέμπτος των κατηγορουμένων (Π.Κ., Θ.Β., Π.Κ. και Χ.Γ., αντίστοιχα) κατά τη διάρκεια της πορείας έφεραν μαζί τους αντικείμενα πρόσφορα για επίθεση και άμυνα κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 1 παρ. 2 Ν 2168/1993 και συγκεκριμένα οι πρώτος, δεύτερος και πέμπτος εκ των ανωτέρω έφεραν μαζί τους ξύλινο ρόπαλο, ενώ ο τρίτος έφερε έναν (1) πτυσσόμενο σουγιά με μήκος λάμας 3 εκατοστά. Επιπλέον δε οι πρώτος, δεύτερος και πέμπτος έκαναν χρήση του ξύλινου ροπάλου κατά την τέλεση των ανωτέρω περιγραφεισών αξιοποίνων πράξεων (άρθρο 14 Ν 2168/1993). Επίσης, αν και οι κατηγορούμενοι είχαν συλληφθεί νομίμως σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 275 παρ. 1 στα πλαίσια του αυτοφώρου και ως εκ τούτου υπέκειντο σε εγκληματολογική σήμανση και ειδικότερα σε δακτυλοσκόπηση στην οποία υποχρεούντο να υποβληθούν από την αρμόδια αρχή στο Τμήμα Εγκληματολογικών Ερευνών της Γενικής Περιφερειακής Διεύθυνσης Αττικής Ελλάδος, άπαντες (πλην του τρίτου κατηγορουμένου Π.Ν.) αρνήθηκαν να σημανθούν, διαπράττοντας την παράβαση του άρθρου 27 παρ. 4 Ν 342/1977 σε συνδ. με το άρθρο 225 παρ. 2 ΠΚ.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, σε συνδυασμό και με όσα προαναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας, οι ενδείξεις που προκύπτουν: 1) Σε βάρος του πρώτου κατηγορουμένου, Π.Κ., για τις πράξεις της διατάραξης κοινής ειρήνης (: συμμετοχή σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διαπράττει βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων, πραγμάτων και ακίνητων κτημάτων) από άτομα που εκτέλεσαν βιαιοπραγίες, της απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης, της παράβασης του άρθρου 27 παρ. 1 και 4 Ν 342/1977 σε συνδ. με άρθρο 225 παρ. 2 ΠΚ, της παράνομης οπλοφορίας και της οπλοχρησίας, 2) σε βάρος του δεύτερου κατηγορουμένου, Θ.Β., για τις πράξεις της διατάραξης κοινής ειρήνης (: συμμετοχή σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διαπράττει βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων, πραγμάτων και ακίνητων κτημάτων) από άτομα που εκτέλεσαν βιαιοπραγίες, της απόπειρας απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης, της παράβασης του άρθρου 27 παρ. 1 και 4 Ν 342/1977 σε συνδ. με άρθρο 225 παρ. 2 ΠΚ, της παράνομης οπλοφορίας και της οπλοχρησίας, 3) σε βάρος του τρίτου κατηγορουμένου, Π.Ν., για τις πράξεις της διατάραξης κοινής ειρήνης (: συμμετοχή σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διαπράττει βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων, πραγμάτων και ακίνητων κτημάτων) και της παράνομης οπλοφορίας, 4) σε βάρος της τέταρτης κατηγορουμένης, Θ.Ν., για τις πράξεις της διατάραξης κοινής ειρήνης (: συμμετοχή σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διαπράττει βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων, πραγμάτων και ακίνητων κτημάτων) και της παράβασης του άρθρου 27 παρ. 1 και 4 Ν 342/1977 σε συνδ. με άρθρο 225 παρ. 2 ΠΚ, 5) σε βάρος του πέμπτου κατηγορουμένου, Χ.Γ., για τις πράξεις της διατάραξης κοινής ειρήνης (: συμμετοχή σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διαπράττει βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων, πραγμάτων και ακίνητων κτημάτων) από άτομα που εκτέλεσαν βιαιοπραγίες, της απόπειρας απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης, της παράβασης του άρθρου 27 παρ. 1 και 4 Ν 342/1977 σε συνδ. με άρθρο 225 παρ. 2 ΠΚ, της παράνομης οπλοφορίας και της οπλοχρησίας και 6) σε βάρος του έκτου κατηγορουμένου, Μ.Α., της διατάραξης κοινής ειρήνης (: συμμετοχή σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διαπράττει βιαιοπραγίες εναντίον προσώπων, πραγμάτων και ακίνητων κτημάτων) από άτομα που εκτέλεσαν βιαιοπραγίες και της παράβασης του άρθρου 27 παρ. 1 και 4 Ν 342/1977 σε συνδ. με άρθρο 225 παρ. 2 ΠΚ είναι επαρκείς και κατ’ επέκταση ικανές να στηρίξουν δημόσια τις εις βάρος τους κατηγορίες και για τον λόγο αυτό θα πρέπει το Συμβούλιό σας κατ’ εφαρμογή των άρθρων 309 παρ. 1ε΄ και 313 ΚΠΔ να παραπέμψει αυτούς για να δικαστούν για τις ανωτέρω πλημμεληματικού χαρακτήρα πράξεις που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 1, 12, 14, 16, 17, 18, 26 παρ. 1α΄, 27 παρ.1, 42, 51, 53, 57, 60, 61, 63, 65, 79, 80, 94, 189 παρ. 1 και 2, 308Α παρ. 1 και 2 σε συνδ. με άρθρα 308 παρ. 1α΄ και 309 ΠΚ και άρθρα 1 παρ. 2 Β΄ και γ΄, 10 παρ. 1 και 13 Β΄, 14 Ν 2168/1993 και άρθρο 27 παρ. 1 και 4 Ν 342/1977 σε συνδ. με άρθρο 225 παρ. 2 ΠΚ στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών το οποίο είναι καθ’ ύλη και κατά τόπο αρμόδιο σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1, 5, 112 παρ. 1 σε συνδ. με 114 παρ.1, 119 παρ. 1, 122 παρ. 1, 128 και 129 περ. α΄ ΚΠΔ. Τέλος, κατ’ εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 315 παρ. 1 ΚΠΔ (όπως η παρ. 1 του άρθρου 315 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 19 Ν 3904/2010) θα πρέπει το Συμβούλιό σας, ενόψει και της διάταξης του άρθρου 282 παρ. 1 ΚΠΔ σύμφωνα με την οποία περιοριστικοί όροι μπορούν να επιβληθούν και για πλημμέλημα που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών, να αποφανθεί υπέρ της διατήρησης της ισχύος των υπ’ αριθ. 109/9.12.2014, 110/9.12.2014 και 107/8.12.2014 διατάξεων του Ανακριτή Β΄ Τμήματος Πλημμελειοδικών Πατρών, δυνάμει των οποίων επιβλήθηκαν σε βάρος του πρώτου και του δεύτερου εκ των κατηγορουμένων (Π.Κ. και Θ.Β.) οι περιοριστικοί όροι της αυτοπρόσωπης εμφάνισης εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μηνός στην Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Πατρών και της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και σε βάρος του πέμπτου κατηγορουμένου (Χ.Γ.) ο περιοριστικός όρος της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, αντίστοιχα, μέχρι οριστικής έκδοσης απόφασης επί της κατηγορίας που τους βαρύνει, καθόσον η επιβολή των ανωτέρω περιοριστικών όρων κρίνεται απολύτως αναγκαία για την επίτευξη των αναφερομένων στο άρθρο 296 σκοπών, ήτοι της εμφάνισης των κατηγορουμένων στο δικαστήριο και της υποβολής τους στην εκτέλεση της απόφασης.

4 σχόλια:

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

"αποδίδεται στον κατ/ νο οι αξιόποινες πράξεις α) της οπλοφορίας που συνίσταται στο ότι έφερε μαζί του παράνομα ένα μαχαίρι οικιακής χρήσης με λεπίδα μήκους 20 εκ και β) της οπλοχρησίας που συνίσταται στο ότι με το μαχαίρι αυτό διέπραξε το κακούργημα της ανθρω ποκτονίας από πρόθεση. Το πράγμα όμως αυτό δεν είναι όπλο κατά τον ν. 2168/ 93 (βλ. ad hoc ΜΟΕφΘεσ 42-45/ 99" [Πρόταση ΕισΣτ. Γκρόζου, Ποινική Δικαιοσύνη 2000.815]

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Κατά τη λογική ερμηνεία των διατάξεων αυτών, όπλο δεν είναι κάθε αντικείμενο πρόσφορο προς άμυνα ή επίθεση, ως ήθελε υποθέσει τις εκ της γραμματικής ερμηνείας των εν λόγω διατάξεων, αλλά είναι οποιοδήποτε αντικείμενο, που ήθελε επινοήσει η ανθρώπινη εφευρετικότητα, του οποίου ο αντικειμενικός προορισμός, κατά την κοινή αντίληψη, είναι η επιθετική ή αμυντική ενέργεια. Θα πρέπει δηλαδή εκ κατασκευής του το αντικείμενο να προορίζεται για άμυνα ή επίθεση. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά των όπλων, το χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτών, εκ των λοιπών αντικειμένων. Οτι αυτή είναι η αληθής έννοια του νόμου προκύπτει και εκ του ότι άλλως κάθε υλικό αντικείμενο, δυνάμενο να χρησιμεύσει ως μέσο θανατώσεως ή τραυματισμού ετέρου ανθρώπου θα εχαρακτηρίζετο ως όπλο, εκ μόνου του επελθόντος δι` αυτού αποτελέσματος, δηλαδή της θανατώσεως ή τραυματισμού ετέρου, με αποτέλεσμα να απαιτείται άδεια οπλοφορίας για τη μεταφορά παντός υλικού αντικειμέ νου, ως λ.χ. λίθων, οπτολίνθων, τεμαχίων ξύλων ή ακόμη και ενός στυλό κ.λπ. Τοιούτο δε αντικείμενο, δηλαδή όπλο, δεν είναι η μάχαιρα κουζίνας, ο αντικειμενικός προορισμός της οποίας συνίσταται στη χρησιμοποίησή της σε διάφορες εργασίες μαγειρικής κοπή κρέατος, άρτου κ.λπ. (βλ. ΜΟΕφΘεσ 42-45/1999 ΠοινΧρ ΜΗ`, 1000 και Υπερ 1999, 357, ΕφΠειρ 858/1997 ΝοΒ 1998, 109, με πρόταση Αντεισαγγελέα Εφετών Α. Ζυγούρα, πρόταση του αυτού Εισαγγελικού λειτουργού δηλαδή του Α. Ζύγουρα ΠοινΧρ ΜΕ`, 973, ΣυμβΠλημΘεσ 37/1998 ΠοινΧρ ΜΗ`, 526, με πρόταση του Αντεισαγγελέα Πρωτοδικών Θ. Λιούτα και contra ΜΟΕφΠειρ 76-81/1999 ΠοινΔικ 2000, 587) [ΣυμβΠλημ/ κών Ιωαννίνων 66/ 2002, Ποινική Δικαιοσύνη 2000.491].

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Αυτοτελής ισχυρισμός είναι και εκείνος που προβάλλει παραδεκτώς ο κατηγορούμενος ότι το όπλο (μαχαίρι, στιλέτο) το οποίο κατέχει προορίζεται για κάποια από τις άνω αναφερόμενες στο νόμο χρήσεις του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εξεδόθη η προσβαλλομένη υπ` αριθμ. 37651/2012 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης ... ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων, κατεδικάσθη εις φυλάκιση τριών (3) μηνών δια την αξιόποινη πράξη της παράνομης οπλοφορίας και δη του ότι "στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης την 15/11/2012 στην οδό ... αριθμ. .. , παράνομα έφερε μαζί του όπλο πρόσφορο, για άμυνα ή επίθεση και συγκεκριμένα έφερε μαζί του ένα (1) στιλέτο συνολικού μήκους δεκαέξι (16) εκατοστών και δύο (2) χιλιοστών με λάμα μήκους επτά (7) εκατοστών, χωρίς άδεια της αστυνομικής αρχής του τόπου κατοικίας του". Τότε κατά την απολογία του προέβαλε ότι "είναι φοιτητής χημικός μηχανικός και τον σουγιά τον χρησιμοποιεί στο εργαστήριο για να ανοίγει κάποιες σκληρές συσκευασίες ή για να χαράξει κάποιο χαρτόνι", ήτοι προέβαλε ότι το στιλέτο που είχε μαζί του προορίζετο για επαγγελματική - εκπαιδευτική του χρήση και εντεύθεν δεν απαιτείτο άδεια της αρμοδίας αστυνομικής αρχής. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο δεν απήντησε στον αυτοτελή αυτόν ισχυρισμό του κατηγορουμένου, προβληθέντα σαφώς υπ` αυτού. Ούτως όμως υπέπεσε στην πλημμέλεια της ελλείψεως ακροάσεως και ο μόνος λόγος αναιρέσεως εξ αυτής, ως εκτιμάται ούτος, πρέπει να γίνει δεκτός ως κατ` ουσίαν βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση (ΑΠ 452/ 2014 ΠοπινΧ 2015.360)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ είπε...

Σχετικά με το πλήθος που διαπράττει βιαιοπραγίες παρατηρητέα τα επόμενα: «δεν απαιτείται να δρουν όλοι ως συναυτουργοί στις βιαιοπραγίες ή στις παράνομες εισβολές στα ξένα σπίτια. Απαιτείται όμως να αποδέχονται και όχι απλά να μην αντιτάσσονται και να ενώνονται για να ενισχύσουν σωματικά ή ψυχικά αυτές τις ενέργειες (όπως όχι σωστά υποστηρίζει ο Μπουρόπουλος διευρύνοντας υπέρμετρα τα όρια εφαρμογής της ΠΚ 189. Με την άποψη Μπουρόπουλου κατοχυρώνεται το απαράδεκτο «όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας!» και στην περίπτωση της ΠΚ 189 § 1 «όποιος δεν αντιτάσσεται στις βιαιοπραγίες, άρα συμμετέχει σ’ αυτές!»)… Ο δόλος του δράστη περιλαμβάνει την γνώση και θέληση συμμετοχής σε πλήθος ανθρώπων που είναι συναθροισμένοι δημόσια, ένωσης των δυνάμεων ψυχικών και σωματικών με τις δυνάμεις του πλήθους, την γνώση ότι το πλήθος τελεί βιαιοπραγίες κατά προσώπων ή πραγμάτων και την θέληση να πραγματωθούν αυτά με την συνδρομή (ψυχική έστω συμπαράσταση) του ίδιου, την γνώση και θέληση παραμονής στο πλήθος όσο τελούνται αυτές οι πράξεις για την υποστήριξη τους (η επικρατούσα άποψη ότι ο δόλος εξαντλείται στην συμμετοχή στο πλήθος και δεν περιλαμβάνει και δόλο τελέσεως βιαιοπραγιών, στηριζόμενη σε κακή διατύπωση της ΑιτΈκθΣχΠΚ δεν μπορεί σήμερα πια να γίνει δεκτή. Τι είδους συμμετοχή είναι αυτή όταν ο δράστης δεν γνωρίζει, ή και αν γνωρίζει δεν αποδέχεται την τέλεση βιαιοπραγιών από το πλήθος στο οποίο συμμετέχει;) [Μανωλεδάκης, επιβουλή της δημόσιας τάξης, 1990, σελίδες 169 και υποσημείωση 16, 173 και υποσημείωση 27]. Έχω την άποψη πως είναι ορθή η κρατούσα στην νμλγ άποψη, δηλαδή ότι συμμετέχει ο παριστάμενος και με την απλή παρουσία του αφού αυτή (παρουσία του) αποτελεί ψυχική συνέργεια στους δράστες. Αλλιώς θα ενεργούσαν οι δράστες αν ήταν ελάχιστοι κι αλλιώς αν είναι πολλοί. Ο αριθμός των συμμετεχόντων αποτελεί σαφώς ψυχολογική στήριξη για του δράστες των βιαιοπραγιών αφού αισθάνονται την βοήθεια (ψυχική) των παρευρισκομένων στην συνάθροιση. Γράφει ο Κ. Βαθιώτης (ΠοινΧ 1999.524-525), «τα δικαστήρια μας ακολουθούν αδιακρίτως την εν μέρει προβληματική θέση ότι ψυχική συνδρομή αποτελεί και η ενίσχυση της αποφάσεως που έλαβε ο αυτουργός να τελέσει ορισμένο έγκλημα, όπως και η παρεχόμενη με οποιονδήποτε τρόπο ενθάρρυνση κατά την τέλεση του, ακόμη και με απλή παρουσία στον τόπο της πράξης. Η προβληματικότητα της εν λόγω επωδού συνίσταται στο ότι η απλή παρουσία στον τόπο του εγκλήματος εκλαμβάνεται ως ισοδύναμη της ενθάρρυνσης κατά την τέλεση: όποιος παρίσταται ενθαρρύνει, ενώ θάπρεπε η ενθάρρυνση να ερείδεται σε ένα plus της παρουσίας: όποιος παρίσταται και ενθαρρύνει. Δεν είναι η παρουσία ενός προσώπου στον τόπο του εγκλήματος καθ’ εαυτήν το στοιχείο εκείνο που μας επιτρέπει να απαξιολογήσουμε την επίμαχη συμπεριφορά ως μορφή απλής συνέργειας, αλλά είναι η επίδραση της συγκεκριμένης (όχι απλής) φυσικής παρουσίας στον ψυχικό κόσμο του δράστη, ο οποίος χάριν ακριβώς της παρουσίας αυτής ενθαρρύνεται να προβεί στην τέλεση της συγκεκριμένης πράξεως: ο απλός συνεργός πρέπει όχι μόνον να παρίσταται, αλλά και να συμπαρίσταται στον αυτουργό-δεν αρκεί να περιορίζεται στον ρόλο του απλού θεατή, αλλά πρέπει να προσφέρει, με κάποιον τρόπο, ενεργά στήριγμα στον δράστη αυτουργό».

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...