Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Πλαστογραφία, χρήση πλαστού εγγράφου, παραγραφή.

Άρειος Πάγος Ολομέλεια 1284/ 1992.

Περίληψη. Παραγραφή - Εξάλειψη του αξιοποίνου - Πλαστογραφία - Χρήση πλαστού εγγράφου -. Αν το αξιόποινο της πλαστογραφίας εξαλείφθηκε με παραγραφή η χρήση του πλαστού από τον πλαστογράφο τιμωρείται ως αυτοτελές έγκλημα, αν δεν υπέκυψε αυτοτελώς σε παραγραφή. Η παραγραφή ως θεσμός δημόσιας τάξης εξετάζεται αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση της παραγραφής και μετά την άσκηση της αναιρέσεως, οφείλει να αναιρέσει την απόφαση και να παύσει οριστικώς την ποινική δίωξη κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 370 εδ. β' ΚΠοινΔ.
Αν το αξιόποινο της πλαστογραφίας εξαλείφθηκε με παραγραφή. η χρήση του πλαστού από τον πλαστογράφο τιμωρείται ως αυτοτελές έγκλημα, αν δεν υπέκυψε αυτοτελώς σε παραγραφή, ανεξαρτήτως αν έγινε πριν από τη συμπλήρωση της παραγραφής της πλαστογραφίας ή μετά τη συμπλήρωσή της. Αναιρείται η προσβαλλομένη καταδικαστική απόφαση για πλαστογραφία και παύει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής. Αναιρείται επίσης η προσβαλλομένη απόφαση κατά το μέρος της που αφορά την επιβολή συνολικής ποινής για την πλαστογραφία με χρήση, εφόσον η χρήση του πλαστού ανακτά κατά τα ανωτέρω την αυτοτέλεια της μετά την παραγραφή της πλαστογραφίας, παραπέμπεται δε η υπόθεση στο δίκασαν δικαστήριο για την επιμέτρηση της επιβλητέας ποινής για την πράξη της χρήσεως πλαστού (Ολομ. ΑΠ 1284/1992 Ποιν.Χρον. ΜΒ.923. Βλ. και Ολομ. Α.Π 594/1980( Ποιν.Χρον. Λ.756)

Επειδή, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, όπως το τελευταίο είχε πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 4 παρ.1 του ν. 1738/1987, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου περί πλημμελημάτων, είναι πέντε έτη, αρχόμενη από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη. Η προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κυρία διαδικασία και ώσπου να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν από τα τρία έτη για κακουργήματα και πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ.1β, 370 εδ.β', 511 και 514 του ΚΠΔ, προκύπτει, ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημοσίας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως υπό του δικαστηρίου, ακόμη και από τον Αρειο Πάγο, σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ο δε Αρειος Πάγος, διαπιστώνοντας την συμπλήρωση της παραγραφής και μετά την άσκηση της αναιρέσεως, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να παύσει οριστικώς την ποινική δίωξη, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 370 εδ. β' του ΚΠΔ. Εξάλλου, το άρθρο 216 του ΠΚ ορίζει, στην μεν παρ.1, ότι όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο, με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και ότι η χρήση του εγγράφου από αυτόν θεωρείται επιβαρυντική περίπτωση, στη δε παρ.2, ότι με την ίδια ποινή τιμωρείται όποιος για τον παραπάνω σκοπό εν γνώσει χρησιμοποιεί πλαστό ή νοθευμένο έγγραφο. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει α) ότι καθιερώνονται δύο αυτοτελή εγκλήματα, δηλαδή ένα της πλαστογραφίας και άλλο της χρήσεως πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου, β) ότι αυτοτέλεια της χρήσεως υπάρχει είτε αυτή έγινε από τρίτο, είτε από τον πλαστογράφο και γ) ότι η χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου, όταν τελείται από τον πλαστογράφο, παύει να είναι αυτοτελές έγκλημα και καθίσταται επιβαρυντική περίπτωση του εγκλήματος της πλαστογραφίας, από το οποίο και απορροφάται. Κατά την έννοια, όμως, των ως άνω διατάξεων, η αυτοτέλεια της χρήσεως, ως εγκλήματος, παύει μόνον εφόσον η χρήση τιμωρείται ως επιβαρυντική περίπτωση, δηλαδή μόνον όταν τιμωρείται και η πλαστογραφία. Αντίθετα, όταν η τελευταία, για οποιοδήποτε λόγο, μένει ατιμώρητη, η χρήση τότε, και στην περίπτωση που έγινε από τον πλαστογράφο, ανακτά την αυτοτέλειά της και τιμωρείται ως αυτοτελές έγκλημα. Συνεπώς, αν το αξιόποινο της πλαστογραφίας εξαλείφθηκε με παραγραφή οπότε η χρήση του πλαστού που έγινε από τον πλαστογράφο σε μεταγενέστερο χρόνο δεν μπορεί πλέον να τιμωρηθεί ως επιβαρυντική περίπτωση της πλαστογραφίας, η χρήση τότε αυτή τιμωρείται ως αυτοτελές έγκλημα του πλαστογράφου, αν δεν υπέκυψε αυτοτελώς σε παραγραφή. Και τούτο δε ανεξαρτήτως, αν η χρήση του πλαστού έγινε πριν από τη συμπλήρωση της παραγραφής της πλαστογραφίας, ή μετά τη συμπλήρωσή της, αφού τέτοια διάκριση δεν γίνεται στις διαληφθείσες διατάξεις. Εξάλλου, η χρήση από τον πλαστογράφο του πλαστού, δεν είναι επόμενη μη τιμωρητή πράξη, κατά την έννοια των ίδιων πιο πάνω διατάξεων, και όταν αποτελεί επιβαρυντική περίπτωση της πλαστογραφίας, αφού συνεπάγεται αύξηση της ποινής της. 
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, η αναιρεσείουσα καταδικάσθηκε για πλαστογραφία με χρήση, έγινε δε δεκτό ότι η μεν κατάρτιση από αυτήν των πλαστών εγγράφων τελέσθηκε την 22.7.1982, η δε χρήση αυτών από την ίδια ενώπιον του Ειρηνοδικείου Κρωπίας την 22.1.1985. Έτσι, όμως, το αξιόποινο της πλαστογραφίας, εφόσον από της τελέσεώς της μέχρι πριν από την άσκηση της ένδικης αιτήσεως παρήλθε χρόνος πλέον της 8ετίας, εξαλείφθηκε με παραγραφή. Αντίθετα η χρήση των πλαστών που έγινε από την αναιρεσείουσα σε μεταγενέστερο χρόνο (22.1.1985) δεν υπέκυψε αυτοτελώς ακόμη σε παραγραφή. Επομένως, εφόσον η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, που ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι παραδεκτή και περιέχει σαφείς και ορισμένους λόγους αναιρέσεως, έστω και αν αυτοί, ως πλήττοντες αποκλειστικώς την πράξη της πλαστογραφίας, που παραγράφηκε, είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς, πρέπει, κατ' εφαρμογή των προεκτεθέντων, να αναιρεθεί αυτεπαγγέλτως η προσβαλλόμενη απόφαση α) κατά το μέρος που κηρύχθηκε ένοχος η αναιρεσείουσα της πλαστογραφίας και να παύσει οριστικώς ως προς αυτή η ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής της και β) κατά το μέρος που αφορά την επιβολή στην αναιρεσείουσα συνολικής ποινής για την πλαστογραφία με χρήση, εφόσον η τελευταία, μετά την παραγραφή της πλαστογραφίας, ανακτά την αυτοτέλειά της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...