Ο μονήρης πρέπει να είναι ή θηρίο ή θεός, λέει ο Αριστοτέλης. Παρέλειψε την τρίτη περίπτωση: νάναι και τα δυο: φιλόσοφος (Φρ. Νίτσε)

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Ενέχυρο απαιτήσεων, καταπιστευτική εκχώρηση.

Τριμελές Εφετείο Αθηνών 168/ 2017

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Αντιγόνη Καραϊσκου, Πρόεδρο Εφετών, Ιωάννα Κλάπα- Χριστοδουλέα, Εφέτη και Κωνσταντία Π. Εμμανουηλίδου, Εφέτη-Εισηγήτρια.

Περίληψη. Ενεχυρίαση ονομαστικών απαιτήσεων προς εξασφάλιση απαιτήσεων ανωνύμων εταιρειών από δάνειο, απλό ή με ανοικτό λογαριασμό. Στην περίπτωση αυτή η ενεχυρίαση απαιτήσεως συνεπάγεται όχι την απλή επιβάρυνση αυτής, αλλά την (καταπιστευτική-εξασφαλιστική) εκχώρησή της προς τον ενεχυρούχο πιστωτή, ο οποίος γίνεται πραγματικός και μοναδικός δικαιούχος της απαίτησης, δικαιούμενος στην είσπραξή της.
Συντέλεση της εκχώρησης όταν αντίγραφο της σύμβασης ενεχυρίασης επιδίδεται στον τρίτο (οφειλέτη), μετά δε την αναγγελία αυτή αποκόπτεται κάθε δεσμός του τρίτου (οφειλέτη) με τον εκχωρητή, ο οποίος αποξενώνεται και δεν μπορεί να αναμιχθεί με οποιονδήποτε τρόπο στην απαίτηση, αποκλειστικός δικαιούχος της οποίας είναι πλέον ο εκδοχέας. Εκχώρηση απαίτησης. Προϋποθέσεις για την επέλευση των αποτελεσμάτων της εκχώρησης. Παρεπόμενη υποχρέωση του εκχωρητή να παραδώσει στον εκδοχέα τα αποδεικτικά έγγραφα της απαίτησης, που τείνουν στην απόδειξή της και είναι αναγκαία για την ενάσκησή της, έστω και μετά την εκχώρηση

Με την με αρ. κατ. ../5129/18-5-2011 αγωγή της, στρεφόμενη κατά της ...., η ενάγουσα τραπεζική ανώνυμη εταιρία και ήδη εκκαλούσα ισχυρίσθηκε ότι δυνάμει της από 29-7-2009 έγγραφης σύμβασης σύστασης ενεχύρου επί απαιτήσεων σύμφωνα με το ΝΔ της 17.7/13.8.1923, που κατήρτισε με την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «...» προς εξασφάλιση των απαιτήσεών της (ενάγουσας) που απέρρεαν από την υπ’ αριθμόν .../27- 8-2001 σύμβαση αλληλόχρεου λογαριασμού και τις πρόσθετες πράξεις αυτής, συστήθηκε ενέχυρο υπέρ αυτής (ενάγουσας) επί των απαιτήσεων της «...» έναντι της εναγομένης ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «...)», που απέρρεαν από τις αναφερόμενες στην αγωγή συμβάσεις τηλεοπτικών παραγωγών και τα δυνάμει αυτών εκδοθέντα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, συνολικού ποσού 93.908,37 ευρώ. Ότι η ως άνω σύμβαση σύστασης ενεχύρου ισοδυναμεί με σύμβαση εκχώρησης απαιτήσεων, την οποία νόμιμα ανήγγειλε στην εναγομένη οφειλέτιδα ... , πλην όμως η τελευταία αρνήθηκε να καταβάλει στην ενάγουσα ΑΕ το χρηματικό ποσό των εκχωρηθεισών απαιτήσεων. Με βάση αυτό το ιστορικό η ενάγουσα ζήτησε να αναγνωρισθεί δικαιούχος της απαίτησης και να υποχρεωθεί η εναγομένη .. ΑΕ να της καταβάλει το ποσό των 93.908,37 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και τέλος να καταδικασθεί η εναγομένη στην πληρωμή των δικαστικών της εξόδων. Επί της ανωτέρω αγωγής, που δικάσθηκε αντιμωλία των διαδίκων την 15-5-2013, εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 5503/25-10-2013 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε κατ΄ουσίαν η αγωγή, επιπλέον δε καταδικάσθηκε η ενάγουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της εναγομένης ποσού 2050 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε η ενάγουσα την ένδικη έφεση, οι λόγοι της οποίας ανάγονται σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητεί δε την παραδοχή της έφεσής της και την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, με σκοπό να γίνει δεκτή η αγωγή.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 455 ΑΚ, ο δανειστής μπορεί με σύμβαση να μεταβιβάσει σε άλλον την απαίτησή του χωρίς τη συναίνεση του οφειλέτη. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, εκχώρηση είναι η σύμβαση μεταξύ δανειστή και τρίτου, με την οποία ο πρώτος μεταβιβάζει απαίτησή του στο δεύτερο. Η εκχώρηση είναι σύμβαση διαθέσεως και αναιτιώδης, δηλαδή ανεξάρτητη από την αιτία. Η κατά τα ως άνω εκχώρηση της απαιτήσεως σε τρίτο αποτελεί μεταβολή απλώς του προσώπου του δικαιούχου, δεν συνιστά αλλοίωση της ενοχής και η μεταβιβαζόμενη απαίτηση, παρά την αλλαγή του προσώπου του δανειστή, παραμένει η ίδια, όπως και προηγουμένως (ΑΠ 826/2001 δημ. στη ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 1784/2015 δημ. στα ΧρΙΔ 2015 σελ. 606). Αντικείμενο εκχώρησης είναι μόνον οι απαιτήσεις του δανειστή κατά του οφειλέτη, δηλαδή οι ενοχικές αξιώσεις, είτε αυτές πηγάζουν από ενοχικά δικαιώματα είτε από οποιοδήποτε άλλο τοιούτο (Γεωργιάδης-Σταθόπουλος ΕρμΑΚ άρθρο 455, αρ. 30). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 455, 456, 458,460, 462 και 463 του ΑΚ, συνδυαζόμενες και προς εκείνες των άρθρων 200 και 288 ίδιου Κώδικα, σαφώς συνάγεται α) ότι η σύμβαση εκχώρησης έχει ως αποτέλεσμα τη μεταβίβαση της απαίτησης από τον εκχωρητή στον εκδοχέα, ο οποίος μετά την αναγγελία καθίσταται ο μόνος δικαιούχος αυτής και ο μόνος νομιμοποιούμενος πλέον να ασκήσει αγωγή κατά του οφειλέτη και όχι ο εκχωρητής, ο οποίος έχει ήδη αποξενωθεί από την απαίτηση β) ότι ο εκχωρητής έχει την παρεπόμενη υποχρέωση να παραδώσει στον εκδοχέα τα αποδεικτικά της απαίτησης έγγραφα, που τείνουν στην απόδειξή της και είναι αναγκαία για την ενάσκησή της, τα οποία υπάρχουν και βρίσκονται στην κατοχή του εκχωρητή, έστω και μετά την εκχώρηση, προκειμένου έτσι να εξασφαλισθεί ο εκδοχέας στην ευχερέστερη ενάσκηση των δικαιωμάτων του από την εκχωρηθείσα απαίτηση και γ) ότι ο εκδοχέας γίνεται, από και διά της αναγγελίας της εκχώρησης, κύριος της εκχωρηθείσας απαίτησης, με όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που συνδέονται αναπόσπαστα με τη φύση της απαίτησης, χωρίς βελτίωση ή χειροτέρευση της προηγούμενης νομικής θέσης του οφειλέτη και ότι ο τελευταίος μπορεί να αντιτάξει κατά του εκδοχέα όλες τις ουσιαστικές ενστάσεις που του ανήκουν από την απαίτηση κατά του εκχωρητή, εφόσον δεν συναρτώνται στενά με το πρόσωπο του τελευταίου και εφόσον η γέννησή τους εντάσσεται σε χρόνο πριν από εκείνο της αναγγελίας. Τέτοιες ενστάσεις είναι εκείνες που παρεμποδίζουν τη γέννηση της απαιτήσεως και πρέπει να υφίστανται πριν από την αναγγελία, όπως πχ. ότι δεν προσκομίζονται τα αναγκαία αποδεικτικά έγγραφα της εκχωρηθείσης απαίτησης. Η κρατούσα στη νομολογία και στην επιστήμη άποψη είναι ότι αρκεί κατά το χρόνο της αναγγελίας να υπήρχε ο νόμιμος λόγος ή η βάση της ενστάσεως, έστω και αν τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία αυτή θεμελιώνεται, συνέτρεξαν μετά την αναγγελία. Μετά την αναγγελία, μπορεί ο οφειλέτης να αντιτάξει κατά του εκδοχέα, όλες τις ενστάσεις που θίγουν αμέσως το κύρος της εκχωρήσεως ( ΕφΑθ 1784/2015, ο.π. ΕφΑθ 5368/2010 ΕλλΔνη 54, 1672).Τα ανωτέρω ισχύουν και επί εκχώρησης που γίνεται με σκοπό την εξασφάλιση του εκδοχέα (καταπιστευτική εκχώρηση βλ. ΑΠ 1168/2015, ΑΠ 1576/2014, ΑΠ 114/2008 όλες δημ. στη ΝΟΜΟΣ).

Περαιτέρω, με το ν.δ. της 17.7/13.8.1923 «Περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών» (ΦΕΚ Α΄ 224), του οποίου οι εν συνεχεία παρατιθέμενες διατάξεις διατηρήθηκαν σε ισχύ με το άρθρο 41 παρ. 1 του ΕισΝΑΚ και η εφαρμογή τους επεκτάθηκε στις τράπεζες με το άρθρο 26 παρ. 9 του ν. 2076/1992 (ΦΕΚ Α΄ 130), ορίζεται : Άρθρο 35 «Αι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου εφαρμόζονται οσάκις εταιρεία (πιστώτρια) λαμβάνει ενέχυρον … απαίτησιν α) λόγω δανείου, είτε απλού, είτε επ’ ανοικτώ λογαριασμώ, β) …». Άρθρο 36 παρ. 1 «Προς σύστασιν του ενεχύρου απαιτείται σύμβασις ενεχυριάσεως …». Άρθρο 39 «1. Εάν αντικείμενον της ενεχυριάσεως είναι απαίτησις ονομαστική του οφειλέτου κατά τρίτου, η ενεχυρίασις συνεπάγεται εκχώρησιν της απαιτήσεως υπό του οφειλέτου προς την πιστώτριαν. 2. Αντίγραφον της συμβάσεως ενεχυριάσεως επιδίδεται τω τρίτω. 3. Από της επιδόσεως θεωρείται η πιστώτρια, ως νεμομένη την απαίτησιν». Άρθρο 44 «Εάν αντικείμενον της ενεχυριάσεως είναι απαίτησις, η πιστώτρια δικαιούται ίνα εισπράξη την απαίτησιν ως εκδοχεύς, το δε μετά την εξόφλησιν υπόλοιπον αποδίδει τω οφειλέτη». Με τις ανωτέρω διατάξεις εισήχθη, ως προς την ενεχυρίαση ονομαστικών απαιτήσεων προς εξασφάλιση απαιτήσεων ανωνύμων εταιρειών από δάνειο, απλό ή με ανοικτό λογαριασμό, εξαιρετικό δίκαιο και, ως εκ τούτου, οι περί ενεχύρου και εκχώρησης διατάξεις του Αστικού Κώδικα εφαρμόζονται μόνον συμπληρωματικώς για ζητήματα μη ρυθμιζόμενα από τις ανωτέρω ειδικές διατάξεις. Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, η ενεχυρίαση απαιτήσεως συνεπάγεται όχι απλή επιβάρυνση αυτής, όπως η συνήθης ενεχυρίαση απαιτήσεως, αλλά την εκχώρησή (καταπιστευτική-εξασφαλιστική) της προς τον ενεχυρούχο πιστωτή, ο οποίος γίνεται πραγματικός και μοναδικός δικαιούχος της απαιτήσεως, δικαιούμενος, ως εκ τούτου, να την εισπράξει. Η εκχώρηση συντελείται όταν αντίγραφο της συμβάσεως ενεχυριάσεως επιδίδεται στον τρίτο (οφειλέτη), μετά δε την αναγγελία αυτή αποκόπτεται κάθε δεσμός του τρίτου (οφειλέτη) με τον εκχωρητή, ο οποίος αποξενώνεται και δεν μπορεί να αναμιχθεί με οποιονδήποτε τρόπο στην απαίτηση, αποκλειστικός δικαιούχος της οποίας είναι πλέον ο εκδοχέας (βλ.ΑΠ 208/2016, ΑΠ 1168/2015, ΑΠ 1576/2014 όλες δημ. στη ΝΟΜΟΣ).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως και των εγγράφων που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : Η ενάγουσα τραπεζική ανώνυμη εταιρεία διατηρεί εναντίον της εδρεύουσας στο ...... Αττικής ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «...» και το διακριτικό τίτλο «...» απαίτηση συνολικού ποσού 371.899,25 ευρώ πλέον τόκων, ως κατάλοιπο αλληλόχρεου λογαριασμού δυνάμει της υπ’ αριθμ. .../27-8-2001 σύμβασης πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και των υπ’ αριθμ. ..../1/19-2- 2002, ...../2/1-7-2003, ...../3/22-12- 2003, ..../4/1-4-2004, ..../5/19-4- 2004, ..../16-3-2005, ....../30-3-2006, ..../18-5-2006, ..../10/18- 7- 2006, ....../1-8-2006, ...-7-2007 και .../../25-7-2008 πρόσθετων αυτής πράξεων, για την εξυπηρέτηση των οποίων τηρήθηκαν οι υπ` αριθμ. α) ... λογαριασμός κίνησης που μεταφέρθηκε σε οριστική καθυστέρηση την 5-7-2010 με χρεωστικό υπόλοιπο εκ 338.243,53 ευρώ στον υπ’ αριθμ. ... λογαριασμό καθυστέρησης που έκλεισε την 7-10-2010 λόγω της από 19- 7-2010 καταγγελίας με χρεωστικό υπόλοιπο εκ 290.745,84 ευρώ και β) ... λογαριασμός κίνησης που μεταφέρθηκε σε οριστική καθυστέρηση την 5-7-2010 με χρεωστικό υπόλοιπο εκ 81.153,41 ευρώ στον υπ’ αριθμ ... λογαριασμό καθυστέρησης που έκλεισε την 7-10-2010 λόγω της από 19-7-2010 καταγγελίας με το αυτό χρεωστικό υπόλοιπο. Η ενάγουσα τραπεζική εταιρία για την ανωτέρω απαίτησή της συνολικού ποσού 371.899,25 ευρώ πλέον τόκων, και δη του ποσού των 290.745,84 ευρώ νομιμοτόκως από την 1.10.2010 και του ποσού των 81.153,41 ευρώ νομιμοτόκως από την 6.07.2010 (με εξάμηνο ανατοκισμό των τόκων), επέτυχε την έκδοση της υπ` αριθμ. ..../24-12-2010 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την οποία επέδωσε στην οφειλέτιδα εταιρεία στις 9.01.2011. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι προς εξασφάλιση κάθε απαίτησης της ενάγουσας τραπεζικής εταιρίας από την ως άνω σύμβαση πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, καταρτίσθηκε την 29-7-2009 μεταξύ αυτής και της εταιρείας με την επωνυμία «...», έγγραφη σύμβαση σύστασης ενεχύρου επί απαιτήσεων, δυνάμει της οποίας η τελευταία ενεχύρασε στην ενάγουσα κάθε απαίτησή της, υφιστάμενη ή μελλοντική, απορρέουσα από τα υπ` αριθμ. .../24.07.2009, ..../16.07.2009 και ....../10.03.2009 τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, ποσού 33.932,35 €, 34.986,02 € και 24.990€ αντίστοιχα και συνολικά 93.908,37 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Τα ανωτέρω τιμολόγια η «...» εξέδωσε στο πλαίσιο των υπ` αριθμ. α) ../09.10.2008, β) ../19-5-2009 και γ) της από 28-4-2009 συμβάσεων τηλεοπτικής παραγωγής, τις οποίες συνήψε με την εναγομένη ανώνυμη εταιρεία .... . Η προρρηθείσα από 29.07.2009 σύμβαση ενεχύρασης επιδόθηκε νόμιμα στην εναγομένη .....στις 19.08.2009 (βλ. υπ’ αριθμόν .../19-8-2009 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ...) , καθώς και στη ΔΟΥ ΦΑΕΕ Αθηνών και ΔΟΥ ΦΑΒΕ Αθηνών, και έκτοτε εκδοχέας των ενεχυρασθεισών απαιτήσεων είναι η ενάγουσα ανώνυμη εταιρεία, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν στη μείζονα πρόταση της παρούσας, αλλά και τον υπ’ αριθμόν 4 όρο της ως άνω σύμβασης ενεχύρασης. Επιπλέον αποδείχτηκε ότι , εκ των ως άνω τιμολογίων, τα υπ` αριθμ. ....../10.03.2009 ποσού 24.990 ευρώ και ....../16.07.2009 ποσού 34.986,02 ευρώ αφορούσαν εργοδοτικές εισφορές ΙΚΑ για 24 συνολικά επεισόδια της τηλεοπτικής εκπομπής «..», ως προς τις οποίες ίσχυε ο συμβατικός όρος της υπ` αριθμ. ../09.10.2008 σύμβασης τηλεοπτικής παραγωγής μεταξύ της ... και της εναγομένης ... , δυνάμει του οποίου η τελευταία είχε αναλάβει στο πλαίσιο του εργολαβικού ανταλλάγματος για την εκτέλεση της ανωτέρω τηλεοπτικής παραγωγής εκ μέρους της ... την υποχρέωση να της καταβάλει επιπλέον και το ποσό των 2.100 ευρώ (πλέον Φ.Π.Α.) ανά τηλεοπτικό επεισόδιο, για εργοδοτικές εισφορές, ποσό, το οποίο θα καταβαλλόταν, κατά τη ρητή διατύπωση της σύμβασης (σελ.2 της σύμβασης παρ.1), σύμφωνα με τις κατατεθείσες στο ΙΚΑ αναλυτικές περιοδικές δηλώσεις. Επίσης, το υπ’ αριθμ. ...../24.07.2009 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών ποσού 33.932,35 ευρώ της ... αφορούσε έξοδα ταξιδιών 21 εκπομπών της σειράς «...», ως προς τα οποία ίσχυε ο συμβατικός όρος της υπ’ αριθμόν ../14-5- 2008 μεικτής σύμβασης τηλεοπτικής παραγωγής σε συνδυασμό με την από 28.04.2009 σύμβαση τηλεοπτικής παραγωγής, που καταρτίστηκαν μεταξύ της ... και της εναγομένης ... , δυνάμει του οποίου η τελευταία είχε αναλάβει στο πλαίσιο του εργολαβικού ανταλλάγματος ποσού 9.631 ευρώ ανά επεισόδιο για την εκτέλεση της ανωτέρω τηλεοπτικής παραγωγής εκ μέρους της .. , την υποχρέωση να της καταβάλει τις δαπάνες αποστολών εσωτερικού-εξωτερικού (έξοδα ταξιδιού), οι οποίες (δαπάνες) θα καταβάλλονταν, κατά τη ρητή διατύπωση της σύμβασης (βλ. σελ. 17 παρ. 3 της μεικτής σύμβασης και σελ. 2 παρ. 2 της έτερης σύμβασης), με την προσκόμιση των σχετικών παραστατικών. Η εναγομένη .. αρνήθηκε να καταβάλει στην ενάγουσα τραπεζική εταιρία το χρηματικό ποσό, που αντιστοιχούσε στις ως άνω εκχωρηθείσες απαιτήσεις, πρωτίστως διότι δεν της προσκομίσθηκαν τα αναγκαία αποδεικτικά έγγραφα αυτών. Συγκεκριμένα, έπρεπε κατά τις προρρηθείσες σύμβασης τηλεοπτικής παραγωγής, να προσκομισθούν οι κατατεθείσες στο ΙΚΑ αναλυτικές περιοδικές δηλώσεις αναφορικά με τις εργοδοτικές εισφορές που αφορούσαν τα υπ` αριθμ. ../10.03.2009 και .../16.07.2009 τιμολόγια, καθώς και τα παραστατικά εξόδων ταξιδίου που αφορούσε το υπ’ αριθμ. ../24.07.2009 τιμολόγιο. Είναι προφανές ότι για την είσπραξη των ανωτέρω απαιτήσεων δεν αρκούσε η προσκόμιση των τιμολογίων παροχής υπηρεσιών εκδόσεως της εκχωρήτριας ..., αλλά έπρεπε να προσκομισθούν και τα αναγκαία ως άνω αποδεικτικά των δαπανών έγγραφα, τα οποία όφειλε η εκχωρήτρια να παραδώσει στην εκδοχέα και αντίστοιχα η τελευταία να τα αναζητήσει, ώστε να τα παραδώσει στην οφειλέτιδα ..., σύμφωνα και με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσης. Ωστόσο, ουδόλως αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα εκδοχέας τα προσκόμισε ή έστω ότι τα αναζήτησε από την ... ή τέλος και αν ακόμη υπάρχουν αυτά τα παραστατικά και οι δαπάνες (που αφορούν οι εκχωρηθείσες απαιτήσεις) είναι πραγματικές. Ως εκ τούτου δικαιολογημένα αρνήθηκε η εναγομένη ... να εξοφλήσει τις εκχωρηθείσες απαιτήσεις. Εξάλλου, πριν την ισχύ του Ν. 3943/2011, απαιτούνταν για την εξόφληση εκχωρηθείσης απαίτησης από οποιαδήποτε επιχείρηση του ευρύτερου δημόσιου τομέα(και τέτοια ήταν και η ....) η προσκόμιση αποδεικτικού φορολογικής ενημερότητας του εκδοχέα, σύμφωνα με το άρθρο 26 του Ν. 1892/1990 σε συνδυασμό με την υπ’ αρ. ../6844-11/0016/1990 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (ΣτΕ 179/2014 δημ. στη ΝΟΜΟΣ), στην προκείμενη δε περίπτωση, δεν αποδείχθηκε ότι προσκομίσθηκε τοιαύτη από την ενάγουσα τραπεζική εταιρία, οπότε και πάλι δικαιολογημένα αρνήθηκε η εναγομένη ... την εξόφληση των εκχωρηθεισών απαιτήσεων και πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αγωγή Στο αυτό αποτέλεσμα καταλήγοντας και η εκκαλούμενη απόφαση, έστω και με ελλιπή αιτιολογία, καλώς εκτίμησε τις αποδείξεις και ως εκ τούτου οι περί του αντιθέτου λόγοι της κρινόμενης έφεσης πρέπει να απορριφθούν. Συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί η έφεση κατ΄ουσίαν, αφού συμπληρωθούν οι αιτιολογίες κατά τα ανωτέρω (ΚΠολΔ 534), το δε παράβολο με αριθμούς ... και ... συνολικού ποσού 200 ευρώ για το παραδεκτό της έφεσης να εισαχθεί στο Δημόσιο Ταμείο κατ΄άρθρο 495 παρ. 4 του ΚΠολΔ, η οποία προστέθηκε με το Ν. 4055/2012. Τέλος, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του καθολικού διαδόχου της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας θα πρέπει να καταδικασθεί η εκκαλούσα λόγω της ήττας της κατ΄άρθρο 183 του ΚΠολΔ σε συνδυασμό με άρθρο 175 παρ. 7 του Ν. 4261/2014 και ελλείψει εκδοθείσης σχετικά ΚΥΑ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων την με αρ. κατ. 906/13-2-2014 έφεση κατά της υπ’ αριθ. 5503/25-10-2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσία την έφεση.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου με αριθμούς ... και ... συνολικού ποσού διακοσίων (200) ευρώ.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του καθολικού διαδόχου της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Addthis