Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

Διαρκείς συμβάσεις, ΔΕΗ (διακοπή ρεύματος), προσωρινή ρύθμιση κατάστασης.

Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς 178/ 2017, ΕφΑΔ 2017.1196.

Πρόεδρος, Α. Καραπιπέρη, Πρωτοδίκης.
Περίληψη. Προσωρινή ρύθμιση κατάστασης. Έννοια και περιεχόμενο. Επιβολή υποχρέωσης για ενέργεια, παράλειψη ή ανοχή ορισμένης πράξης. Διαρκείς συμβάσεις. Στην περίπτωση των συμβάσεων αυτών, εφόσον το αντικείμενο των ασφαλιστικών μέτρων είναι η προσωρινή απαγόρευση της παροχής (π.χ. ηλεκτροδότησης, υδροδότησης κ.ο.κ.), τότε ζητείται παραδεκτά η απαγόρευση διακοπής της στο πλαίσιο προσωρινών μέτρων ρύθμισης της κατάστασης, λόγω του διαρκούς χαρακτήρα της σύμβασης, του γεγονότος ότι αντικείμενο της δίκης δεν αποτελεί η εξασφάλιση ή διατήρηση του ασφαλιστέου δικαιώματος,
αλλά η προσωρινή διατήρηση των συνθηκών εκείνων, που υπήρχαν στη διαμορφωμένη κατάσταση κατά τον χρόνο που επιχειρήθηκε η μεταβολή ή άλλη αλλοίωση της εριζόμενης έννομης σχέσης και η αποτροπή δημιουργίας ανεπανόρθωτης βλάβης καθ’ όλο το χρονικό διάστημα, εωσότου κριθεί οριστικά το ασφαλιστέο δικαίωμα, καθώς και του ότι στις περιπτώσεις που ο πάροχος των κοινωφελών υπηρεσιών έχει δεσπόζουσα ή καθολική θέση στην αγορά, η απειλή διακοπής της παροχής των υπηρεσιών του λόγω μη ικανοποίησης των οικονομικών απαιτήσεών του, υπερβαίνει τα όρια της καλής πίστης και συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος. Επιχειρήματα κατά της αντίθετης άποψης, η οποία αποκρούει τη δυνατότητα λήψης ασφαλιστικών μέτρων προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης με αντικείμενο την απαγόρευση διακοπής της παροχής των υπηρεσιών στις προμηθευτικές συμβάσεις.

Διατάξεις: άρθρα 692, 731-736 ΚΠολΔ, 287 ΑΚ

Η προσωρινή ρύθμιση κατάστασης δεν αποτελεί ασφαλιστικό μέτρο με προκαθορισμένο περιεχόμενο, αλλά το πλαίσιο για τη λήψη πρόσφορων μέτρων (άρθρο 692 § 1 ΚΠολΔ), με τα οποία ορισμένη κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί ή τείνει να διαμορφωθεί στις έννομες σχέσεις των διαδίκων, αντιμετωπίζεται προσωρινά, ωσότου κριθούν οριστικά οι έννομες σχέσεις τους, ως προς τις οποίες έχει ανακύψει έριδα, εφόσον υπάρχει επείγουσα περίπτωση και προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία αμετάκλητων ή δυσβάστακτων συνεπειών ως προς το πιθανολογούμενο αποτέλεσμα της κύριας δίκης (Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, ΚΠολΔ ΙΙ, άρθρο 731, αριθ. 1 και εισαγ. παρατ. άρθρων 682-738 αριθ. 16, άρθρο 682 αριθ. 5). Στη βάση, δηλαδή, της ρυθμιστέας κατάστασης πρέπει να υπάρχει ορισμένο δικαίωμα που προσβλήθηκε ή κινδυνεύει να προσβληθεί ή έννομη σχέση του ουσιαστικού δικαίου, γι’ αυτό δεν αποτελούν, αντικείμενο ρύθμισης απλές πραγματικές καταστάσεις (Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, ΚΠολΔ II, άρθρο 682 αριθ. 8). Υπό την έννοια αυτή η προσωρινή ρύθμιση κατάστασης καλύπτεται από τα άρθρα 731-736 ΚΠολΔ και έχει ευρύτερο περιεχόμενο από απλή εξασφάλιση ή διατήρηση του δικαιώματος με μέτρα ρυθμιστικού χαρακτήρα, αφού μπορεί να αφορά και κάθε άλλου είδους ρύθμιση, με την οποία εξυπηρετούνται οι ανεπίδεκτες αναβολής έννομες σχέσεις των διαδίκων και παράλληλα εμπεδώνεται η δικαιϊκή ειρήνη.
Στο πλαίσιο αυτό το άρθρο 731 ΚΠολΔ προβλέπει ως πρόσφορο ασφαλιστικό μέτρο, με το οποίο εκδηλώνεται η ρυθμιστική επέμβαση του δικαστηρίου, την επιβολή υποχρέωσης για ενέργεια, παράλειψη ή ανοχή ορισμένης πράξης. Αν η ασφαλιστέα αξίωση έχει ως αντικείμενο, επαναλαμβανόμενες παροχές με μεγάλη χρονική διάρκεια, όταν δηλαδή η ασφαλιστέα αξίωση αφορά την απόλαυση αγαθών εξακολουθητικά, στο πλαίσιο διαρκούς έννομης σχέσης, τότε τίθεται το ζήτημα, αν μπορεί να τεθεί σε προσωρινή λειτουργία, με τη μορφή της προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης, η έννομη σχέση, από την οποία απορρέουν οι διαρκείς παροχές. Κατά μία άποψη, στην περίπτωση των διαρκών συμβάσεων, εφόσον το αντικείμενο των ασφαλιστικών μέτρων είναι η προσωρινή απαγόρευση της παροχής (π.χ. ηλεκτροδότησης, υδροδότησης κ.ο.κ.), τότε ζητείται παραδεκτά η απαγόρευση διακοπής της στο πλαίσιο προσωρινών μέτρων ρύθμισης της κατάστασης (ΜΠρΘηβ 55/2016 αδημ., ΜΠρΠατρ 220/2015, ΜΠρΚοζ 56/2009, ΜΠρΑθ 3745/2005 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΑΘ 9275/2005 Δ 2006, 395 και σχετ. παρατηρήσεις Παν. Σ. Γιαννόπουλου, σε ΕΠολΔ 2012, 491 υπό την ΜΠρΑγρ 441/2012 ΕΠολΔ 2012, 485, Μπέη, ΠολΔ, άρθ. 692, σ. 138, Κράνη σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, ΚΠολΔ II άρθρο 731/732, αριθ. 5, Βαθρακοκοίλη, Ασφαλιστικά Μέτρα, έκδοση 2012, άρθρα 731-732, αριθ. 232, Μ. Μαργαρίτη, ΕρμΚΠολΔ II, άρθρο 731 αριθ. 21-22, ΜΠρΧαλκ 203/1991 Δ 1992, 223 με ενημερωτικό σημείωμα Στ. Σταματόπουλου και παρατηρήσεις Βασ. Κυπραίου και Κων. Μπέη σε Δ 1992, 225), λόγω του διαρκούς χαρακτήρα της σύμβασης (ΜΠρΧαλκ 203/1991 Δ 1992, 223), του γεγονότος ότι αντικείμενο της δίκης δεν αποτελεί η εξασφάλιση ή διατήρηση του ασφαλιστέου δικαιώματος, αλλά η προσωρινή διατήρηση των συνθηκών εκείνων, που υπήρχαν στη διαμορφωμένη κατάσταση κατά το χρόνο που επιχειρήθηκε η μεταβολή ή άλλη αλλοίωση της εριζόμενης έννομης σχέσης και η αποτροπή δημιουργίας ανεπανόρθωτης βλάβης καθόλο το χρονικό διάστημα, εωσότου κριθεί οριστικά το ασφαλιστέο δικαίωμα (ΜΠρΠατρ 220/2015, ΜΠρΚοζ 56/2009 ό.π.), καθώς επίσης και του ότι στις περιπτώσεις που ο πάροχος των κοινωφελών υπηρεσιών έχει δεσπόζουσα ή καθολική θέση στην αγορά, η απειλή διακοπής της παροχής των υπηρεσιών του λόγω μη ικανοποίησης των οικονομικών απαιτήσεών του, υπερβαίνει τα όρια της καλής πίστης και συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (ΜΠρΑγριν 441/2012 ό.π., παρατηρήσεις Παν. Γιαννόπουλου, σε ΕΠολΔ 2012, 491 επ.).

Η αντίθετη άποψη αποκρούει τη δυνατότητα λήψης ασφαλιστικών μέτρων προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης με αντικείμενο την απαγόρευση διακοπής της παροχής των υπηρεσιών στις προμηθευτικές συμβάσεις, με επίκληση του επιχειρήματος ότι στην υποχρέωση του παρόχου για τη θετική παροχή των υπηρεσιών του αντιστοιχεί και μια αρνητική υποχρέωση προς παράλειψη διακοπής της παροχής (ΜΠρΛαμ 473/2013 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΖακ 622/2010 ΕφΑΔ 2011, 339, ΜΠρΘεσ 17800/2002 Αρμ 2002, 1601, ΜΠρΧαλκ 695/1993 ΕλλΔνη 1994, 194, ΜΠρΧαλκ 474/1993 ΕλλΔνη 1994, 193). Κατά τη θέση αυτή, η τελευταία υποχρέωση, ως μη αυτοτελής και παρεπόμενη, δεν έχει αυτοτελή υπόσταση, αφού αποτελεί την άλλη πλευρά της υποχρέωσης για θετική παροχή, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται εν προκειμένω ασφαλιστέα απαίτηση και κατ’ επέκταση, ούτε και δυνατότητα έννομης προστασίας με τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων. Επίσης, κατά την άποψη αυτή, υποστηρίζεται αφενός ότι δεν υπάρχει νομική δυνατότητα να εξαναγκαστεί ο πάροχος, με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων να μην καταγγείλει την προμηθευτική σύμβαση (υπό την έννοια της διακοπής της παροχής των υπηρεσιών), που έχει συνάψει με τον αιτούντα, διότι θα πρόκειται για προσωρινή καταδίκη σε μη δήλωση βούλησης, ενόψει του ότι η καταγγελία, ως μονομερής δικαιοπραξία, είναι δήλωση βούλησης, και αφετέρου ότι δεν υπάρχει στο νόμο διάταξη που να καθιερώνει αυτού του είδους, την παροχή, ενόψει και του ότι η απειλή του οφειλέτη ότι στο μέλλον δεν θα εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις, ούτε προσβολή των αντίστοιχων αξιώσεων του δανειστή αποτελεί, ούτε το δικαίωμα προσωρινής δικαστικής προστασίας στοιχειοθετεί.
Η ανωτέρω ερμηνευτική εκδοχή, κατά την πρώτη άποψη που το Δικαστήριο εκτιμά ως ορθότερη, παραβλέπει το γεγονός ότι η υποχρέωση προς παράλειψη δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά την αντίστροφη όψη της υποχρέωσης για θετική παροχή και όχι παρεπόμενη υποχρέωση, με αποτέλεσμα να υφίσταται εν προκειμένω ασφαλιστέα απαίτηση και κατ' επέκταση δυνατότητα έννομης προστασίας με τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων. Αμφίβολο, εξάλλου, πρέπει να θεωρηθεί αφενός το κατά πόσο η διακοπή της παροχής των υπηρεσιών μπορεί να θεωρηθεί ως καταγγελία, καθόσον ορθότερος πρέπει να θεωρηθεί ο χαρακτηρισμός της ως επίσχεσης ή άσκησης ένστασης μη εκπληρωθέντος συναλλάγματος, δεδομένου ότι η διακοπή της εκτέλεσης ορισμένης σύμβασης δεν ταυτίζεται εννοιολογικά με την καταγγελία αυτής. Ενώ και το επιχείρημα ότι η απαγόρευση διακοπής της παροχής των υπηρεσιών εξομοιώνεται λειτουργικά με «καταδίκη σε μη δήλωση βούλησης» ελέγχεται ως προς το νομικό του έρεισμα, δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση αφενός μεν καθεαυτή η παροχή των υπηρεσιών αποτελεί υλική πράξη, αντίστοιχα δε η διακοπή της παροχής, εφόσον δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος ή η σύμβαση, αποτελεί συμβατική παράβαση, που ενεργοποιεί αντίστοιχα την αξίωση προς εκπλήρωση κατά το άρθρο 287 ΑΚ.
Μη ορθός, τέλος, θα πρέπει να θεωρηθεί και ο προτεινόμενος περιορισμός της εμβέλειας των ασφαλιστικών μέτρων κατά τρόπο που να αποκλείεται των ορίων της προσωρινής δικαστικής προστασίας η επαπειλούμενη συμβατική παράβαση, αφενός μεν επειδή η περίπτωση αυτή μπορεί να ενταχθεί στο εννοιολογικό εύρος της επείγουσας περίστασης και αφετέρου επειδή η κατά το άρθρο 287 ΑΚ αξίωση προς εκπλήρωση συμβατικής υποχρέωσης προς εκτέλεση υλικής πράξης, όταν αποδεδειγμένα επίκειται παράβαση των υποχρεώσεων του οφειλέτη, είναι δικαστικά επιδιώξιμη είτε με την άσκηση αναγνωριστικής αγωγής, είτε αγωγής για καταδίκη σε πράξη (945, 946 ΚΠολΔ) ή παράλειψη ή ανοχή (947 ΚΠολΔ) και κατ’ αποτέλεσμα δεκτική προστασίας στο πεδίο των ασφαλιστικών μέτρων (βλ. παρατηρήσεις Παν. Γιαννόπουλου, σε ΕΠολΔ 2012, 491 επ.).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση η αιτούσα εταιρεία, όπως η επωνυμία αυτής παραδεκτά διορθώθηκε τόσο προφορικά κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, όσο και με το έγγραφο σημείωμά της από το εσφαλμένο «… ΑΕ» στο ορθό «… ΑΕ», εκθέτει ότι παρέχει ιατρικές και κυρίως διαγνωστικές υπηρεσίες στην περιοχή της Λιβαδειάς αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής Στερεάς Ελλάδας κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αίτησή της, διατηρώντας κτίριο επί των οδών … στη Λιβαδειά, το οποίο ηλεκτροδοτείται δυνάμει συμβάσεως προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος, που κατήρτισε με την πρώτη των καθ’ων η αίτηση-Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ). Ότι η δεύτερη των καθ’ων, με την ιδιότητά της ως διαχειρίστριας εταιρείας του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας της πρώτης καθ' ης, πραγματοποίησε στις 29.02.2016 έλεγχο στο μετρητή της παροχής με αριθμ. …, που είναι εγκατεστημένος στην επιχείρηση της αιτούσας, κατά τον οποίο, αφού διαπιστώθηκε αυθαίρετη παρέμβαση επ' αυτού, της γνωστοποίησε εγγράφως το αποτέλεσμα. Ότι στη συνέχεια για το λόγο αυτό η πρώτη των καθ'ων απέστειλε στην αιτούσα έκτακτο λογαριασμό χρέωσης συνολικού ποσού 10.650,09 ευρώ, εκ του οποίου ποσό 9.832,52 ευρώ χρεώθηκε στην αιτούσα ως κλαπείσα ηλεκτρική ενέργεια 70.974,92 Kw/h, που αντιστοιχεί στην κατά πλασματικό υπολογισμό υπολογισθείσα κατανάλωση του χρονικού διαστήματος από 27.08.2012 έως 29.02.2016. Ότι αμφισβητεί τόσο τη βασιμότητα της ανωτέρω οφειλής, καθόσον ουδέποτε επενέβη στον ως άνω μετρητή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, όσο και το ύψος της δήθεν με ρευματοκλοπή καταναλωθείσας ενέργειας και του ποσού που επιβλήθηκε αυθαίρετα από την πρώτη των καθ'ων. Ότι ζήτησε την απαλλαγή της από κάθε καταβολή με την υπ' αριθμ. …/17.03.2017 ένστασή της, η οποία δεν έχει εκδικασθεί μέχρι σήμερα και λόγω μη εξόφλησης της ανωτέρω οφειλής υφίσταται επικείμενος κίνδυνος διακοπής της ηλεκτροδότησης της επιχείρησής της, η οποία θα επιφέρει σε αυτήν ανεπανόρθωτη βλάβη.
Κατόπιν των ανωτέρω, η αιτούσα ζητά, όπως το αίτημά της παραδεκτά συμπληρώθηκε με το έγγραφο σημείωμά της, επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση και επικείμενο κίνδυνο, να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα και με την έκδοση προσωρινής διαταγής και ειδικότερα να ρυθμιστεί προσωρινά η κατάσταση (κατά τα άρθρα 731 και 732 ΚΠολΔ), προκειμένου να απαγορευθεί στις καθ’ ων η αίτηση να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στον επίδικο μετρητή στην επαγγελματική της εγκατάσταση έως την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ήδη ασκηθείσας ενστάσεως και έως την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί αγωγής που προτίθεται να ασκήσει προκειμένου να αναγνωρισθεί η ανυπαρξία της οφειλής της έναντι των καθ’ων, καθώς επίσης και να καταδικασθούν οι καθ'ων στην καταβολή της δικαστικής της δαπάνης.

Με το παραπάνω περιεχόμενο και αιτήματα η υπό κρίση αίτηση παραδεκτά εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, το οποίο είναι καθ’ ύλην και κατά τόπο αρμόδιο (άρθρα 683 §§ 1 και 4 ΚΠολΔ), κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 682, 683, 686 επ. ΚΠολΔ), παραδεκτώς δε στρέφεται εναντίον αμφοτέρων των καθ’ ων, απορριπτομένου του σχετικού περί του αντιθέτου ισχυρισμού της πρώτης καθ' ης για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησής της, δεδομένου ότι σε περίπτωση παραδοχής της αίτησης και ρύθμισης της κατάστασης με τη διατήρηση της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας προς την αιτούσα, τούτο θα λάβει χώρα τεχνικά από τη δεύτερη καθ’ ης, στην οποία έχει ανατεθεί η σχετική αρμοδιότητα με βάση τις διατάξεις των άρθρων 123 και 127 του Ν 4001/2011, ως διαχειριστή του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας της πρώτης των καθ'ων, πλην όμως η σχετική διάταξη της εκδοθησομένης απόφασης θα υποχρέωνε προς τούτο και την πρώτη καθ’ ης, η οποία είναι αποκλειστική κυρία του δικτύου και ο φορέας προμήθειας της ηλεκτρικής ενέργειας (προμηθευτής) σε πελάτες, κατά την έννοια του άρθρου 2 περ. γ' του Κώδικα Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΦΕΚ Β’ 832/9.4.2013).
Ακολούθως, η υπό κρίση αίτηση είναι, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 361, 200 και 288 ΑΚ, 176, 191 § 2, 682 § 1 εδ. α', 731 και 732 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του Ν 4001/2011 και του Κώδικα Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας σε Πελάτες (ΦΕΚ Β’ 832/9.4.2013). Σημειωτέον ότι έχουν προσκομισθεί τα υπ' αριθμ. …, … και … γραμμάτια προείσπραξης του ΔΣ Λιβαδειάς των πληρεξουσίων δικηγόρων των διαδίκων. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης: … του … και ανταπόδειξης: … του … και … του …, οι οποίοι εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, όλων ανεξαιρέτως των προσκομισθέντων από τους διαδίκους εγγράφων, καθώς επίσης και των προσκομισθεισών φωτογραφιών, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται (άρθρα 444 αρ. 3, 448 § 2 και 457 § 4 του ΚΠολΔ) και από τα διδάγματα της κοινής πείρας πιθανολογούνται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει σύμβασης προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, που καταρτίσθηκε τον Απρίλιο του 2012 μεταξύ της αιτούσας και της πρώτης καθ’ ης (ΔΕΗ), η τελευταία προμήθευε ηλεκτρική ενέργεια στην επιχείρηση της αιτούσας, ήτοι διαγνωστικό εργαστήριο, το οποίο στεγάζεται σε κτίριο επί των οδών …, εξυπηρετώντας την επαρχία της Λιβαδειάς, εν μέρει την επαρχία των Θηβών, της Λοκρίδος (Αταλάντη) και ολόκληρο το νομό Φωκίδος (Άμφισσα). Η επιχείρηση, η οποία διαθέτει εξειδικευμένα μηχανήματα, όπως μαγνητικό τομογράφο, αξονικούς τομογράφους, ακτινολογικό τμήμα και πλήρες ηλεκτρονικό εργαστήριο μικροβιολογικών και αιματολογικών εξετάσεων, έκανε χρήση των με αριθμό … και … μετρητικών διατάξεων, εκ των οποίων η τελευταία είναι η επίδικη τριφασικής παροχής. Σημειωτέον ότι η ένδικη μετρητική διάταξη εξυπηρετεί το μικροβιολογικό εργαστήριο και τα γραφεία του λογιστηρίου, που βρίσκονται στον πρώτο όροφο του κτιρίου της αιτούσας, στον οποίο μέχρι τον Αύγουστο του 2014 υπήρχε και το εργαστήριο ακτινοβολιών με οστεοπυκνόμετρο, η πρώτη εκ των ως άνω μετρητικών διατάξεων καταγράφει την κατανάλωση του ακτινολογικού εργαστηρίου, όπου υπάρχουν οι τομογράφοι (μαγνητικός και αξονικός), ο μαστογράφος και από τον Αύγουστο του 2014 και έπειτα και το οστεοπυκνόμετρο, η δεύτερη εξ αυτών καταγράφει την κατανάλωση στους χώρους των γραφείων που βρίσκονται στο ισόγειο του κτιρίου και η τρίτη εξ αυτών την κατανάλωση στους κοινόχρηστους χώρους.
Οι απλές μετρητικές διατάξεις, όπως οι προαναφερθείσες, μεταξύ των οποίων και η ένδικη, αποτελούνται: 1) από το κιβώτιο του μετρητή που σφραγίζεται εξωτερικά με εργοστασιακές σφραγίδες με δυνατότητα οπτικού ελέγχου και 2) μέσα στο κιβώτιο τοποθετούνται: α) οι ασφάλειες της παροχής ανάλογα με τη μέγιστη επιτρεπτή ένταση που έχει συμφωνηθεί με το χρήστη, β) ο μετρητής που καταγράφει την καταναλισκόμενη ενέργεια και πραγματοποιούνται οι συνδέσεις των καλωδίων του πελάτη και της παροχής από το δίκτυο, οι οποίες γίνονται κάτω από το κάλυμμα των ακροδεκτών του που βρίσκονται στο κάτω μέρος του και γ) εργοστασιακές σφραγίδες ακροδεκτών και ασφαλειών. Παραβίαση των εργοστασιακών σφραγίδων επιτρέπει να γίνει επέμβαση στα μετρολογικά στοιχεία του μετρητή, επηρεάζοντας τη σωστή καταγραφή της ενέργειας.
Περαιτέρω, η δεύτερη των καθ'ων λόγω ανεπάρκειας του αριθμού των υπαλλήλων της έχει αναθέσει την καταμέτρηση της ηλεκτρικής ενέργειας των μετρητών σε εργολάβο και αυτός δια των υπαλλήλων του - καταμετρητών καταγράφει την ένδειξη από τους μετρητές, στην προκειμένη περίπτωση στην επιχείρηση της αιτούσας κάθε μήνα. Οι καταμετρητές αν διαπιστώσουν οποιαδήποτε παρέμβαση είτε με απλό οπτικό έλεγχο εξωτερικά στο κιβώτιο του μετρητή (κομμένη ή σπασμένη σφραγίδα, σπασμένο τζάμι, μαγνητάκι κ.λπ.), είτε εσωτερικά στον μετρητή (κομμένες σφραγίδες, επέμβαση επί των πηνίων τάσης, χαρτάκι ή άλλο μαλακό αντικείμενο στο δίσκο του μετρητή ή μαγνητάκι τοποθετημένο σε οποιοδήποτε σημείο για να εμποδίσουν την περιστροφή του δίσκου και να «φρενάρουν» την καταγραφή της κατανάλωσης, κ.λπ.), κάνουν αμέσως σχετική αναφορά προς τη δεύτερη των καθ' ων, ώστε αυτή να προβεί σε περαιτέρω έλεγχο για την τυχόν ύπαρξη ρευματοκλοπής.
Εξάλλου, την 01η.02.2013 η δεύτερη των καθ'ων είχε στείλει τεχνικό συνεργείο της (συνεργείο βλαβών) για δειγματοληπτικό έλεγχο στους μετρητές της αιτούσας, οι οποίοι είναι όλοι μαζί τοποθετημένοι στο ίδιο σημείο του κτιρίου της (βλ. σχετ. φωτογραφίες), πλην όμως δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε παρέμβαση σε αυτούς, αν και έλεγξε τις σφραγίδες των ακροδεκτών και την εσωτερική τους συνδεσμολογία, ούτε άλλωστε και από τους καταμετρητές του εργολάβου έγινε καθ' όλη τη διάρκεια της ένδικης σύμβασης οποιαδήποτε σχετική αναφορά (βλ. το σημείωμα της δεύτερης των καθ'ων σε συνδυασμό και με την κατάθεση του μάρτυρά της στο ακροατήριο).
Ακολούθως, στις 29.02.2016, κατά τον δειγματοληπτικό έλεγχο που διενεργήθηκε από αρμοδίους υπαλλήλους της δεύτερης των καθ' ων (ΔΕΔΔΗΕ) στην υπ' αριθμ. … μετρητική διάταξη παροχής της αιτούσας, διαπιστώθηκε αυθαίρετη παρέμβαση στον με αριθμό ΔΕΗ … μετρητή. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι ήταν κομμένη η εργοστασιακή σφραγίδα του κιβωτίου (εξωτερική σφραγίδα) που περιείχε τον ως άνω μετρητή και σπασμένο το τζάμι στο καβούκι του εν λόγω κιβωτίου, πλην όμως στο εσωτερικό του κιβωτίου του μετρητή οι εργοστασιακές σφραγίδες των ακροδεκτών και των ασφαλειών του (εσωτερικές σφραγίδες) ήταν ακέραιες, όπως προκύπτει από το από 29.02.2016 πρωτόκολλο σφράγισης της δεύτερης των καθ' ων, που υπογράφεται από τον υπάλληλο της, …, ούτε άλλωστε είχε επιχειρηθεί επέμβαση επί των πηνίων τάσεως, ούτε υπήρχε χαρτάκι ή άλλο μαλακό αντικείμενο τοποθετημένο στο δίσκο του μετρητή, ούτε μαγνητάκι τοποθετημένο σε οποιοδήποτε σημείο του ενδίκου μετρητή κατά τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται η μη προσήκουσα καταγραφή κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας, όπως προέκυψε και από τις προσκομισθείσες φωτογραφίες σε συνδυασμό και με τις καταθέσεις των μαρτύρων. Την ίδια μέρα (29.02.2016), ο ως άνω ένδικος μετρητής αφαιρέθηκε και τοποθετήθηκε νέος μετρητής, στον δε αφαιρεθέντα διενεργήθηκε στις 09.03.2016 εργαστηριακός έλεγχος από τη δεύτερη των καθ' ων από τον οποίο δεν προέκυψε τεχνικά ότι είχε γίνει σ' αυτόν ανθρώπινη παρέμβαση, χωρίς όμως να έχει αποκλεισθεί το ενδεχόμενο της υπάρξεως τεχνικού ελαττώματος από κατασκευής του, ενώ η δεύτερη καθ' ης προέβη σε έρευνα της ιστορικότητας του μετρητή (βλ. το από 09.03.2016 έγγραφο της δεύτερης καθ' ης με αποτελέσματα ελέγχου του επιδίκου μετρητή σε συνδυασμό με την κατάθεση του μάρτυρά της στο ακροατήριο).
Ειδικότερα, έγινε αποτύπωση σε έγγραφο του ιστορικού της κατανάλωσης της με αριθμό … παροχής της επιχείρησης της απούσας κατά το χρονικό διάστημα από 28.05.2012 έως 23.02.2017, κατά το οποίο, παρουσιάζονται σημαντικές διακυμάνσεις στην κατανάλωση. Σημειωτέον ότι από τις 29.02.2016 και έπειτα η καταγραφή της κατανάλωσης της ενέργειας γινόταν από τον μετρητή που αντικατέστησε τον επίδικο. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον προσκομισθέντα πίνακα προσδιορισμού κλαπείσας ενέργειας, στην επίδικη παροχή κατά τα κάτωθι χρονικά διαστήματα καταγράφηκαν οι εξής αντίστοιχες μηνιαίες καταναλώσεις: [...].
Από τις παραπάνω μετρήσεις προκύπτει ότι η μέση ημερήσια κατανάλωση ήταν από τις 28.04.2012 μέχρι τις 27.08.2012 περίπου 147 KWh, από τις 27.08.2012 μέχρι τις 29.02.2016 περίπου 73 KWh και από την αντικατάσταση του μετρητή (29.02.2016) μέχρι τις 23.02.2017 περίπου 128 KWh. Στη συνέχεια, η πρώτη καθ’ ης, με βάση τις παραπάνω καταγραφές της δεύτερης των καθ' ων, καταλόγισε σε βάρος της αιτούσας το συνολικό ποσό των 10.849 ευρώ εκ των οποίων το ποσό των 9.832,52 ευρώ υπολόγισε ότι αντιστοιχεί στην αξία της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας 70.974,92 KWh (συνυπολογιζομένων των τόκων υπερημερίας, ΦΠΑ, τελών υπέρ ΕΤΜΕΑΡ - ΕφΚ - ΔΕΤΕ - ΕΡΤ και λοιπών χρεώσεων), που φέρεται ότι καταναλώθηκαν από την αιτούσα αχρεωστήτως κατά το χρονικό διάστημα από 27.08.2012 έως 29.02.2016. Σημειωτέον ότι, η αιτούσα από την έναρξη της συμβάσεώς της με την πρώτη των καθ' ων μέχρι και σήμερα πάντα κατέβαλε τα οφειλόμενα ποσά των καταναλώσεων της από όλους τους μετρητές της, τα δε μεγαλύτερα ποσά αφορούσαν την κατανάλωση ενέργειας για τα μηχανήματα που καταμετρούνταν από τον υπ' αριθμ. … μετρητή και όχι τον επίδικο, και ουδέποτε είχε οφειλές, πλην της προαναφερθείσας, την οποία δεν αποδέχεται και για την οποία έχει ασκήσει την υπ' αριθμ. …/17.03.2017 ένσταση, πλην όμως δεν έχει εκδικασθεί μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με την ένορκη κατάθεση του εξετασθέντος μάρτυρος αποδείξεως η μείωση που καταγράφηκε στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας από τον ένδικο μετρητή στην επιχείρηση της αιτούσας δεν οφείλεται σε παράνομη επέμβαση στο μετρητή της παροχής, αλλά στη διαφοροποίηση των συνθηκών λειτουργίας του μικροβιολογικού εργαστηρίου της που οφείλονται τόσο στην οικονομική κρίση, η οποία έπληξε και τον ιατρικό κλάδο μειώνοντας τις ιατρικές εξετάσεις σε συνδυασμό και με την λειτουργία άλλων μικροβιολογικών εργαστηρίων στην πόλη της Λιβαδειάς που λειτούργησαν ανταγωνιστικά. Επίσης, από τον Αύγουστο του 2014 μεταφέρθηκε και το οστεοπυκνόμετρο σε άλλο χώρο, ενώ κατά το χρόνο αυτό αντικαταστάθηκαν στον πρώτο όροφο τα παλαιάς τεχνολογίας aircondition με άλλα καινούργιας τεχνολογίας (INVENTER) που καταναλώνουν λιγότερο ηλεκτρικό ρεύμα.
Από το συνδυασμό των παραπάνω στοιχείων δεν πιθανολογείται ότι η επέμβαση που διαπιστώθηκε στον ένδικο μετρητή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος της επιχείρησης της αιτούσας επέφερε μείωση στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας κατά 70.974,92 KWh και συνακόλουθα εξοικονόμηση δαπάνης γι' αυτήν συνολικής αξίας 9.832,52 ευρώ. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου βασίζεται στο γεγονός ότι από το διενεργηθέντα έλεγχο δεν διαπιστώθηκε να έχει επιχειρηθεί επέμβαση στο εσωτερικό του ενδίκου μετρητή και συγκεκριμένα επί των πηνίων τάσεως, αλλά ούτε και με κανένα άλλο από τους τρόπους που αναλυτικά περιγράφηκαν παραπάνω, ώστε να επιτυγχάνεται πλήρως ή μερικώς η μη καταγραφή κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι δεν έχει αποκλεισθεί η πιθανότητα ύπαρξης τεχνικού ελαττώματος στον μετρητή αυτό από κατασκευής του. Επίσης, το χρονικό διάστημα (Αύγουστος 2012 μέχρι και Φεβρουάριος 2016) για το οποίο η δεύτερη των καθ' ων καταλογίζει ρευματοκλοπή είναι τόσο μεγάλο (3,5 έτη) που αν υπήρχε από την αιτούσα κάποια επέμβαση στις σφραγίδες είτε εξωτερικά στο κιβώτιο είτε και εσωτερικά στους ακροδέκτες και στις ασφάλειες του επίδικου μετρητή, θα είχε γίνει κάποια στιγμή αντιληπτή είτε από τους καταμετρητές που ελέγχουν ανά μήνα τις μετρήσεις, είτε και από το ίδιο το συνεργείο της δεύτερης των καθ' ων ήδη από το Φεβρουάριο του 2013.
Περαιτέρω, κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν είναι δυνατό να πιθανολογηθεί ρευματοκλοπή αποκλειστικά και μόνο με βάση την ιστορικότητα των καταναλώσεων της ένδικης παροχής καθόσον στην προκειμένη περίπτωση η προπαρατεθείσα πτώση στην κατανάλωση της ενέργειας δικαιολογείται από το γεγονός ότι ο ένδικος μετρητής δεν αφορούσε μια οικιακή χρήση όπου οι καταναλώσεις είναι περίπου ίδιες, αλλά καταμετρούσε την κατανάλωση σε συγκεκριμένα τμήματα της επιχείρησης της αιτούσας, ήτοι το μικροβιολογικό εργαστήριο, τα γραφεία του λογιστηρίου της και μέχρι τον Αύγουστο του 2014 το εργαστήριο ακτινοβολιών, στο οποίο υπήρχε οστεοπυκνόμετρο, ο κύκλος εργασιών των οποίων μπορεί να διαφέρει ανά μήνα και ανά έτος ανάλογα με τις σχετικές ιατρικές εξετάσεις που διενεργούνται και οι οποίες ήταν το επίδικο χρονικό διάστημα σημαντικά μειωμένες λόγω της οικονομικής κρίσης.
Εξάλλου, τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από το γεγονός ότι μετά την αντικατάσταση του επιδίκου μετρητή από υπαλλήλους της δεύτερης καθ' ης (29.02.2016 μέχρι τις 23.02.2017) παρουσιάζεται κάποια απόκλιση - αύξηση στον μέσο όρο κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας στην παροχή της αιτούσας (περίπου 128 KWh/ημέρα), τον οποίο η δεύτερη των καθ'ων θεωρεί αποδεκτό (χωρίς ρευματοκλοπή) σε σχέση με το διάστημα από 27.08.2012 έως 29.02.2016 (περίπου 73 KWh/ημέρα), κατά το οποίο θεωρεί ότι υπήρχε ρευματοκλοπή, καθόσον ταυτόχρονα η απόκλιση αυτή (περίπου 128 KWh/ημέρα), αν και είναι πτωτική σε σχέση τόσο με το χρονικό διάστημα από τις 28.04.2012 μέχρι τις 27.08.2012 (περίπου 147 KWh/ημέρα), όσο και με το διάστημα πριν τον Απρίλιο του 2012 και ως το έτος 2000, κατά το οποίο ο μέσος όρος κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας στην ίδια παροχή της αιτούσας ανερχόταν περίπου σε 186 KWh/ημέρα και 191 KWh/ημέρα (βλ. προσθήκη-αντίκρουση της δεύτερης των καθ'ων), δεν θεωρείται από την δεύτερη των καθ'ων ως ρευματοκλοπή.

Ενόψει των ανωτέρω, πιθανολογείται ότι υφίσταται ασφαλιστέα αξίωση της αιτούσας για την προσωρινή διατήρηση των συνθηκών εκείνων, που υπήρχαν κατά το χρόνο που επιχειρήθηκε η μεταβολή της οριζόμενης έννομης σχέσης, δεδομένου ότι δεν πιθανολογήθηκε ότι από παράνομες ενέργειες της τελευταίας παραβιάσθηκαν ουσιώδεις όροι της επίδικης σύμβασης προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας. Περαιτέρω, η αιτούσα έχει αφενός ανάγκη να τροφοδοτούνται τα μηχανήματα της επιχείρησής της με συνεχή παροχή ηλεκτρικής ενέργειας διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος καταστροφής τους, αφετέρου έχει ασκήσει την υπ' αριθμ. …/17.03.2017 ένσταση, με την οποία ζητά ν' απαλλαγεί από την καταβολή του ως άνω επιδίκου ποσού που της καταλογίσθηκε, πλην όμως αυτή δεν έχει εκδικασθεί μέχρι σήμερα, με συνέπεια να εκτιμάται ότι συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση κίνδυνος για τη δημιουργία ανεπανόρθωτης βλάβης σε αυτή, καθόλο το χρονικό διάστημα, εωσότου κριθεί οριστικά το ασφαλιστέο δικαίωμα, ενόψει και του γεγονότος ότι η αιτούσα προτίθεται να ασκήσει άμεσα αγωγή ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου, προκειμένου να αναγνωρισθεί η ανυπαρξία της επίδικης οφειλής.
Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και να ρυθμισθεί προσωρινά η κατάσταση με τη διατήρηση της ήδη παρεχόμενης, δυνάμει προσωρινής διαταγής του παρόντος Δικαστηρίου, ηλεκτροδότησης της επιχείρησης της αιτούσας, μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί (αναγνωριστικής) αγωγής περί της ανυπαρξίας της επίδικης οφειλής, την οποία η αιτούσα υποχρεούται να ασκήσει εντός προθεσμίας ενός μηνός από τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων πρέπει να συμψηφιστούν, λόγω της ιδιαίτερα δυσχερούς ερμηνείας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρο 179 ΚΠολΔ).
Δημοσίευση σχολίου