Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

Το Ηράκλειο στην θερμή αγκαλιά της Αφρικής.

Πλατεία Κορνάρου (Βαλιδέ Τζαμί)

25 ης Αυγούστου
Άγιος Δημήτριος
Λιμάνι Ηρακλείου, Κούλες
Λιμάνι Ηρακλείου
Κούλες
Παραλιακή
Παραλιακή
Πάρκο Καράβολα
Πάρκο Καράβολα
Παραλιακή προς Ηράκλειο δίπλα στο Παγκρήτιο Στάδιο
Παγκρήτιο Στάδιο
Πάρκο Καράβολα
Παρατήρηση 1. "§ 3. Μέχρι το Παραιτόνιο ο Αλέξανδρος προχώρησε παραθαλάσσια, διασχίζοντας μία περιοχή χίλια εξακόσια στάδια περίπου, έρημη αλλά όχι εντελώς άνυδρη, όπως λέει ο Αριστόβουλος. Κατόπιν στράφηκε προς το εσωτερικό, όπου βρισκόταν το μαντείο του Άμμωνα. Ο δρόμος ήταν έρημος, αμμώδης και άνυδρος· έβρεξε όμως πολύ για χάρη του Αλέξανδρου και είπαν ότι τη βροχή την έστειλαν οι θεοί. Και κάτι ακόμη έστειλαν οι θεοί.   Όταν φυσήξει νοτιάς σ' αυτό τον τόπο, παρασέρνει την άμμο και σκεπάζει ένα μεγάλο κομμάτι του δρόμου· έτσι, ο δρόμος εξαφανίζεται και δεν βλέπεις πού να προχωρήσεις, μέσα σε μία θάλασσα από άμμο. Ούτε υπάρχουν άλλα σημάδια στον δρόμο, βουνά ή δέντρα ή λόφοι, που να μην μετακινούνται από τον αέρα, ώστε να μπορούν να προσανατολιστούν οι οδοιπόροι, όπως προσανατολίζονται οι ναυτικοί με τ' άστρα. Η στρατιά του Αλέξανδρου περιπλανιόταν και οι αρχηγοί δεν ήταν σίγουροι για τον δρόμο. Λέει λοιπόν ο Πτολεμαίος, ο γιος του Λάγου, ότι δύο φίδια σέρνονταν μπροστά από το στράτευμα και ότι είχαν φωνή! Ο Αλέξανδρος διέταξε τους αρχηγούς να ακολουθήσουν τα φίδια και να έχουν εμπιστοσύνη στους θεούς. Κι έτσι τα φίδια τους έδειξαν τον δρόμο για το μαντείο κι αμέσως μετά τον δρόμο της επιστροφής. Ο Αριστόβουλος όμως συμφωνεί με την πιο διαδομένη άποψη, ότι δύο κοράκια που πετούσαν μπροστά από τη στρατιά έγιναν οδηγοί για τον Αλέξανδρο. Είμαι σίγουρος ότι ο Αλέξανδρος δέχτηκε κάποια θεϊκή βοήθεια, αυτό είναι προφανές. Δεν μπορούμε όμως να πούμε με ακρίβεια πως ακριβώς έγινε αυτό, γιατί ο καθένας έδωσε διαφορετική εξήγηση.
§ 4. Η περιοχή όπου βρίσκεται το μαντείο του Άμμωνα περικυκλώνεται από την αμμουδερή και άνυδρη έρημο. Είναι ένας μικρός χώρος (το μεγαλύτερο πλάτος του είναι σαράντα στάδια περίπου), γεμάτος από ήμερα δέντρα, ελιές και φοίνικες. Μόνο εκεί υπάρχει νερό από ολόκληρη την περιοχή. Αναβλύζει μία πηγή, διαφορετική απ' όλες τις άλλες. Το μεσημέρι το νερό της είναι δροσερό, σχεδόν παγωμένο στο άγγιγμα. Μόλις όμως γείρει ο ήλιος ζεσταίνεται κι όταν βραδιάσει γίνεται ολοένα και πιο ζεστό, μέχρι τα μεσάνυχτα· τότε πια φτάνει στην ψηλότερη θερμοκρασία του· μετά τα μεσάνυχτα αρχίζει και δροσίζει· με το χάραμα είναι ήδη κρύο και το μεσημέρι παγωμένο. Αυτό το πράγμα γίνεται κανονικά κάθε μέρα. Στην περιοχή υπάρχουν ακόμη φυσικές αλυκές, απ' όπου εξορύσσεται αλάτι. Οι ιερείς του Άμμωνα μεταφέρουν το αλάτι αυτό στην Αίγυπτο, μέσα σε καλάθια πλεγμένα με φοινικόφυλλα και το προσφέρουν ως δώρο στον βασιλιά και σε άλλους αξιωματούχους. Οι κρύσταλλοι αυτού του αλατιού είναι αρκετά μεγάλοι (μερικοί από αυτούς πάνω από τρία δάχτυλα) και καθαροί σαν γυαλί. Γι' αυτό οι Αιγύπτιοι και οι άλλοι ευσεβείς λαοί το χρησιμοποιούν στις θυσίες, αφού είναι καθαρότερο από το αλάτι της θάλασσας. Εκεί λοιπόν σταμάτησε ο Αλέξανδρος, θαύμασε τον χώρο και ζήτησε χρησμό από τον θεό. Όταν άκουσε αυτά που λαχταρούσε, όπως έλεγε, ξαναγύρισε στην Αίγυπτο, από τον ίδιο δρόμο, κατά τον Αριστόβουλο, ή κατ'  ευθεία προς τη Μέμφιδα, όπως λέει ο Πτολεμαίος ο γιος του Λάγου
" (Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις, τόμος 2, Βιβλίο Γ', έκδοση ΚΑΚΤΟΣ, 1992, σελίδες 33-37).
Παρατήρηση 2. Σαν τους στρατιώτες του Αλέξανδρου ένιωσα χθες, τυφλός στην παραλιακή του Ηρακλείου όπου καθημερινά διανύω μια απόσταση 9 χλμ. Πρώτη φορά στη ζωή μου γεύτηκα την σκόνη της Αφρικανικής ερήμου, κυριολεκτικά την μασούσα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...