Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Κοινωνίες αποκλεισμού, εξαγοράς, στιγματισμού, εγκλεισμού

Michel Foucault
Michel Foucault, η τιμωρητική κοινωνία [έκδοση ΠΛΕΘΡΟΝ, 2016, μετάφραση Πάνου Αγγελόπουλου, σελίδες 15-29].

... Η έννοια, λοιπόν, που πρέπει να τεθεί στο επίκεντρο όλων των αναλύσεων της ποινής είναι αυτή του εμφυλίου πολέμου. Θεωρώ ότι ο εμφύλιος πόλεμος είναι μια έννοια που δεν έτυχε της δέουσας φιλοσοφικής, πολιτικής, ιστορικής επεξεργασίας. Και υπάρχουν ορισμένοι λόγοι γι' αυτό. Μου φαίνεται ότι η απόκρυψη, η άρνηση του εμφυλίου πολέμου, η διαβεβαίωση ότι ο εμφύλιος πόλεμος δεν υπάρχει, συνιστά ένα από τα πρώτα αξιώματα της άσκησης της εξουσίας. Το αξίωμα αυτό είχε τεράστιες θεωρητικές συνέπειες, διότι, είτε ανατρέξουμε στον Hobbes είτε στον Rousseau, βλέπουμε σε κάθε περίπτωση ότι ο εμφύλιος πόλεμος ουδέποτε θεωρήθηκε ως κάτι θετικό, κεντρικό, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί [καθαυτός] σαν σημείο αφετηρίας μιας ανάλυσης.
Ή μιλάμε για τον πόλεμο όλων εναντίον όλων σαν να είναι αυτό που υπάρχει τόσο πριν το κοινωνικό συμβόλαιο, οπότε δεν πρόκειται για εμφύλιο πόλεμο αλλά για τον πόλεμο κατά τη φυσική κατάσταση, όσο και μετά τη σύναψη του συμβολαίου, οπότε ο εμφύλιος πόλεμος δεν μπορεί να είναι παρά η τερατώδης συνέχεια του πολέμου όλων εναντίον όλων σε μια κοινωνική πια δομή η οποία κανονικά θα έπρεπε να διέπεται από το συμβόλαιο. Ή, αντίθετα, συλλαμβάνουμε τον εμφύλιο πόλεμο σαν να είναι κάτι σαν αναδρομικό αποτέλεσμα ενός εξωτερικού πολέμου επί της ίδιας της πόλης, η αναρροή του πολέμου εντός των συνόρων: και στην περίπτωση αυτή πρόκειται για την τερατώδη προβολή του εξωτερικού πολέμου πάνω στο κράτος. Στο πλαίσιο και της μιας και της άλλης ανάλυσης ο εμφύλιος πόλεμος είναι ένα ατύχημα, μια ανωμαλία, και αυτό που πρέπει να αποφύγουμε, στο μέτρο μάλιστα που συνιστά ένα θεωρητικο-πρακτικό τερατούργημα.
Θα ήθελα να κάνω την ανάλυση μου θεωρώντας αντίθετα ότι ο εμφύλιος πόλεμος είναι η διαρκής κατάσταση στη βάση της οποίας μπορούν και πρέπει να γίνουν κατανοητές ορισμένες από αυτές τις τακτικές πάλης των οποίων ο ποινικός χαρακτήρας συνιστά ακριβώς ένα προνομιακό παράδειγμα. Ο εμφύλιος πόλεμος είναι η μήτρα όλων των αγώνων εξουσίας, όλων των στρατηγικών της εξουσίας και, ως εκ τούτου, η μήτρα επίσης όλων των αγώνων γύρω από και ενάντια στην εξουσία. Είναι η γενική μήτρα που θα επιτρέψει να καταλάβουμε την εφαρμογή και τη λειτουργία μιας συγκεκριμένης στρατηγικής του ποινικού συστήματος: του εγκλεισμού
Η συνέχεια της ενδιαφέρουσας ανάρτησης  αυτής στον ΝΑΡΚΙΣΣΟ μου.
Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...